장음표시 사용
121쪽
Dum haee in Africa selibuntur, Pto per a Rusno severio, ibus dictis eosdem excepit, nam talamiua viro amicissimo literas accepit, quibus quid e tra tores Iapos nectitos, 'pocritas illos ignominiae eam ipsum, atque Augustinum passim spargebatur, signi- sa appellavit in opere contra Collatorem. ficabat. Prosper e vestigio eruditissimam Epistolam Itaque Hilarius, ae exteri Episcopi , quos honoA- reposuit ; Illud erat calumniarum eompendium a Ma eluros prosper dicebat, Me ipso anno, ite et in Augustinum liberam arbitrium penistis sabmo Hre, aliquo ab Augustino dissiderent, adversus tamen Pe- sal vatiae nomine necessiastin praedicari fatalem; ali- lagium misia in Britanniam legationa Catholica
ei πιes etiam dura illum humand generis musas , dari ReipublIcar egregiam operam navarunt. Huiuste rei erui Delle nasuras , uisci et ιam Furiis Viro PQu- narrationem constantius Presbyter suis de uita Gerno iam , O Manichaeorum adscribasar impletus. Hune mani Antis orenss commentariis inseruit, a quo
Rufinum G titiet VasqueZ a. p. disp. 9 I. c. 3, num. Tq.
spisso nimium errore accepit pro Rufino illo Aquilei iis amicitia , de odio postea in Hieronymum satiseelebit, hie enim iam ante viginti annos in stelliuoccubuerat. Caeterum ea in Epistola pios per totus in praeconia sui Augusti m effusus ejiisdem calumniatores se μrstringit: Mugna erum Noriastia humans Ioneri consiluerint , s Au suum ab rerore revocaveνικι, msi forti modesti homines, novique censores magnoram pria, merisorum seni rumor uiriter , o, misericorditer par ne, O suuri, quia luros ejus nemo uolam recipitis, conquiescunt, atque ignoverpnt. Imo noverint non solum Romanam, A uanamque Ecclisiam, o per omnes
mandi partes aninuos promissioms sit os ciam doctrias hia ui inri, sicut in ιοιά de, ita ingratia ι fessi e con- grviere. Ex his liquet, laudatam Epistolam seriptam
esse vivente Augustino. Ibid Em vero reprobans adversariorum 1ententiam de initio fidei ex viribus na-7-turae , illaque Apostoli Detis vati omnes suis fieri
congrua explicatione interpretatus hune Epistolaec lophonem imponit τω autem clectis me,O laenerandi sime ηtibi fratre, si Hri de his quaectionibus in Aid meras, sic αι desiderare te conrimi, ins lauri oe, stim
διυριαιon las cognoscendis impende rarum, ut in con Dieiad Dei gratia defaetati m , aesaluberrimam εν asica, Apostolicaeque doctrinae intelligentium consequaris. Scire tamen interest Ruὸm honorificὰ sanctias Augustinus , ac Prosper de Semipelagianis Iocuti sint, non enim illos Augustiniis haereticos, sed fratres, aedilectores sum appellabat, atque inter Catholicos numerabat, licet in at i quo ab ipso dissiderent, nempe
in asserenda gratuita praedestinatione sue ad Mem,si qe ad gloriam. Hi ne in fine Libri de Dono persa it sinctus pater: Hoc Pelagianis optumus, ut habeant, i setis antem Nosmis , at pronus hasea t. Itemr ω - dil/mssimi, oremas, ut Deus gratia des etiam inimiacis nostris . maximique FRATRI sus , ET DILECTORisus
Nos Ris istini re. O c literi pose ingentem , O ineffabilem ratuam , qua in umo omnes cecidimus, neminem
uisi gratid ωι Merari. Et initio statim lib. de P aed. Sanctor. Consderaris enim literis ditaris videre mihi videor eos in Arati , pro quilus geritis piam raram, ne teneadit poeticam sententiam , qua rictum est, spes staquilque Sc. -bae quippe m quaestione caligari ris ad sinat me nisorum. Et in fine cap. ao. vocate lde in aONA INCENi A. Eos vero & Catholicos suisse, di pelagianivnδogma aversatos his tradit cap. r u cina non debent in ATRES Ninoi , qua κου seum prociabolita fide premtiem Pelagiam erroris impugnarit , huic Pelagi a in tantum favere opinioni Oe. Prosperetiam in Epistola ad Augustinum alti Postumas anssim ad credratam esse coaestantes , ses ad octoritas emtatia sntientiura non sumtis pares, quia mittim noso Disae meritas intecellunt Oe. Et antes: Hoc totam
ab iΑris Α -Tis inremtiosis p eone amatiar. Nortuo autem Augustino, eius ire t ibris a Coelestino approbatiΑ , cum vigeret Prosper adhue Cassianum, Hilarium, aliosque pertinaciter Sancto Doctori restagari illam Ado, Beda , caeterique mutuarent. Agricola quidam, ita enim voeabatur, Severiani Episcopi Ρ
lassiani filius in B itanni Phlagii dogma disseminaverat ,& teste Anonymo Scriptore Libelli de Cestis Lupi Trecens apud Surium die as. Julii uniuersam Insulam ea pestis insecerat. Severianum hunc Episcopum eum Severo Sulpitio nonnulli confundunt, sed perperam I nam Gennadius cap. io. de Scriptor.
Illust illum quidem tradit in senectute a Pesagianis
deceptum, attamen testatur eundem etiam resipuisse rnis , in utens, in finem e sua a Petigionis dereptus , O agnocens loqvaritatis eis m, flentium usque ad
mortem tentiis Alpeccatum, quod loquendo controerar, tacendo penetus emthdumet. Magno in diserimine Britannica Ecelesia versabatur , nam clim Pelagianorum doctrinam recipere nollet , eorum tamen argumentis ficere satis non poterat; etenim Haeressmagistri in Britannia aderant illis in quaestionibus
Coelestius egerat per amicos apud Coelestinum Pontificem, ut denuo audiretur, questus i iscussa causa se , siaosque a Zosmo esse damnatos. Verum Coelestius non moda adversantem Coelestinum e
pertus est, sed ab eodem universa Italia eiectus fuit; illum autem una cum collegis in Britanniam se recepisse nonnulli eontendunt ex Prospero in lib. contr1 Collati cap. I. ubi eum illum Italia a Coelestino pulsum dixisset, eiusdem ponti seis adversus Pelagianos gesta prolecu tus add ier re veγὸ fgniori cins ab Me
eodem morbo Brummas Meroit, quando dum iniamicos gratiae solam n mi in s occupantes etiam as illis secreto exclusit Oeerat. Video tamen posse etiam ista accipi, ut originem nolent haeresas, non vero haereticorum, a quibus primitiis illa derivavit i sed nec volo, nec vacat de nis disputare. Illud modo certum sit, Britannias pra*o dogmate a Pesagianis insectas, quorum Princeps Aericola te se prospero, qui nec Ceelestium subticuisset, si Agricolae suppetias allatu- ius illve navigasset. Britanni cum per se Haereticos refutare non possent, a Gallieani, Episcopi, subsidium implorare decreverunt. Horum legatione in Gallia intellecta emitur magna ait Beda lib. I. Hist. Angi cap. I . Synodus, quam numerosam etiam Constantius lib. I. p. io. appellat, in qua omnium suia fiagiis Germanus Episeo 1 Anti si orensis, & Luput Trecens s Legati in Britanniam adversus Pelagianos destinantur ; Hos inter patres non m 5 suit
Hilarius, sed lieet iuveni, ob doctrinae famam inter primos habitus est. merosque horum Episeoporum eum semipelagianis sensisse . atque ea in disputati ne , quae de prantestinatione agitabatur. Augustino adversatos colligo ex Prospero in Epistola ad Augustinum hoc ipso anno exarata, ubi ait praeorperfecta erasia amarores eidem adstipulatos. Alii eredem Vasquio r. p. disp. vi. cap. 8. num. 43. dice
tie Horum Malsiensem dux fait cusantis , quem I cuti fune per Galliam Episcopi seia omnes sua arasis. Hanc Synodum Gallicanam ei rea autumnum huius
122쪽
anni eelebratam deduco, nam Constantius lib. I. eapio. ubi de Episcopis a Sunodo in Britanniam destinatis ait: ει quanto necessitas laboriosior apparetat, tam to eam promptius beroes devotissimis ceperame, eeleria ratem neveii fidei simulis matur res. Ex auctore vero Vitae Lupi constat, eos profectos hyeme incoepti apud Surium laudatum: sis iam, i nouit,spiritu jun-lai, O sari volvintate eo mordes terribiles Oeeunt fluctas temporibus hsemis mari se committentes, orasionum rubernaealis mitigarunt. Quarὸ cum statim post S nodum iter susceperint, ac hyeme iam ineumbente
Oceanum transfretarim, exeunte autumno Gallicana
synodus soluta est. Hane legationem Britannicam accidisse hoe anno ηao. auctor est prosper in Chroni- eo Consulibus Florentio, di Dionysio, de ex scriptore Vitx Lupi eruditὸ idem colligit Baronius, nam Lupum sub Honorato eo nobium Lerinense petiisse seribit, ac per annum ibidem degisse. At Eucherius in Cratione de laudibus eremi missa ad Hilarium anno 627. ut probabimus ea p. II. ubi de Vincentio Lerinens Hisputabimus, scribit, Lupum Lerinam deseriti si se, cum Trecens s Ecclesiae regimen suscepit, qua indignitate biennio exacto legationem ad Britannos peregis,e idem Anonymus assirmat, ex quibus manifestum est, eiuslem legationem hoe ipso anno inro. eontigisse. Itaque hyeme ingruente uterque Epist pus Britanni eum iter suscepit; at vix e Galli eo littore
in altum navis evecta est, eum sceda tempestate oborta vicina naufragiis videbatur, sed Germani precibus furenti pelago malacia datur I eam vero procellam a se concitatam Daemones postea fassi sunt ex Constantio lib. 2. eap. ro. Interim eorum adventu per insulam publieato, ingens recti do3matis assertores consolatici occupaverat, Pelagiam vero latebras quaerere , moras nectere, varia comminisci, ne publice disputationis aleam subirent. Caeterum eum ex silentio,
ae timore sectam in dies minui cernerent, plerisque ad Catholicorum partes transeuntibus, pudore, s-mulque transfugarum iactura in publicum tandem erumpere coacti sunt, ac publica collatione rem eum Legatis decidere. Porro quo fastu, ae pompa illi in literariam arenam descenderint , sis iis describit Constantius in libro a. de Vita Germani cap. et q. libeat ipsus disputationis formam ei assem verbis audire t Primo in Ioes , inquit, beatis mi furardores pra luerunt adiersariis copiam disputandi, qua sola verborum nia tale diti in iter O aures oecupavit, O tempora ; deinde Ariti tes ,rneranae torrenses Movit fui eum poclosiris , Euangelicis tonitruis profuderam; misce-Hsursermo proprias eum L,im , in assertiones ,iolen iismus lectio m resimonis se ebantur: eooincitur vanitas , perfidia confutaris , ita ut ad singulas ver in rem objectiones nosse, dum respondere nequeos, sat
remur; Pontis misere vix manas continet m. Inter
haste autem populi acclamationes Tribunus quidam si iam luminibus orbatam sanctis Episcopis sanan, dum obtulit. Illi vero rei dissicultatem obiicere, reos se, ae miraculorum patrandorum gratia indignos contestari, Pelagiatve sectae Doctoribus, quibus eum disputabant, tanti prodigii gloriam integram relinquere. pelagiani eventus discultate perterriti conscientia simulante Germanum etiam, atque etiam rogarunt, ut oculorum usum puellae res.
timereti Germanus, quo mirabili eventu suam dedi Vina gratia doctrinam confrmaret, Divorum reliquias puellae admovit, cui statim lumen restituit,i; mulque parentibus, ac Catholicis laetitiam, Pe-l letianis timorem ingessit. Clim velo paulo ante Pa-
schalia sista Britannia pictorum, ae saxonum incur- sonibus vastaretur, Germanus Insulanorum precibus motus exercitui se se duecm praebens, ubi acies in hostium conspectum venit, ut iterato portento divinx gratiae virtutem ostenderet, suis iniunxit , ut altiori voce iactet a conclamarent, qua sacra voce totis castris personante barbari eonterriti fugae se statim dedore, ae insgnem ea die Britannis victoriam reliquerunt. composita itaque, ut ait Consta
lius valentisma infula feraritas e multiplici superati et hostisti, His rivalibus, vel carne re picuis , qui Npi vicissent Pelagiosas, Saxones, m totius num is regi is reditam moli nitim Et hune quidem exitum
habuit Britannica Germani legatio, qua ille egregiὸ, feliciterque defunctus Antisodorum reversus est.
dosi Imperareris,at chri Cm. patricinium ιm,orant. Marius orcator commonitorium Frincipi, ac chro contra eosdem fieri. Irim
commonitorium ex codice Vaticano recitatur, ex
quo tempus damnati apud Constaminopolim ab Attico Coelesti exactius tragistir, ac pleraque alia sicuti digna colliguntur.
Estorius ingentes Constantinopoli turba sciebat commentus duas personas in Chrissito, quarum unam, ne,nμ humanam propriis meritis
unionem eum Verbo non physcam illam quidem, de hvmstaticam, ut Scholastiei loquuntur , sed penes
affectum tantum asse tum contendebat. Hae insata meritorum tuba ex Oriente personante Pelagiani Ex-Episcopi turbidis rebus sua promoturi e vestigio Constantinopolim se eontulerant omnem Nestorici operam navaturi, nee contemnendos Nestorius
putabat hos veteranos Duees, qui iam diu humanis meritis adversus Dei gratiam militaverant. Eranthi Florus, cui Juliahus octo eontra Augustinum libros nuncupaverat , Orontius, qui auctor fuerat Anniano pelagiano, ut Chrysostomi homi l ias Latio donaret , nescio quis Fabius, itemque Persidius, &totius manipuli ductor Iulianus. Hos quidἐm ante
Nestorio cognitos arbitror, ex una enim cum eisdem Theodori Mops stent schola eruperat. Hos omnes suis e cathedris eiectos Apostolica Sedes solum vertere coegerat, at illi Constantinopolim appulsi Imperatoris patrocinium implorare, Nestorio dogia
matum veritatem ostendere, Cleri univers suis gia corrogare, universam denique regiam urbem que relis , ae eiulatibus complere. Aderat hoc anno Cotti
stantinopoli Marius Mercator Sancti Augustini amicus, ut lib. I. cap. s. & x . Ostendimus, qui Pelagianorum tonatibus probe cognitis veritus, ne homines
tota arte sallendi prediti Principi, atque Ecclesa-stieis sueum sacerent, commonatorium scripsit, in quo ubique gentium contra Pelagianos gestatum in Astica, de Asia. tum in Europa paucis exposuit, quod Theodoso poste , ae Clem tulit. Hoe Mercatoris Commonitorium Lueas Holstentus V. C. ex Palatino codice numa panas. exscriptum eximici P. Maostr Christiano Lupo anno Issy. mepra sente ostendit; quarὰ chm ex hoc libello pleraque nucusque in pelagiana causa ignota intelligantur, &saepius in hae historia eundem laudaverimus, operae pretium duxi idem commonitorium subdere,& Mercatoris nostri scripta e bibliothecarum angulis eruta
123쪽
eruditorum oculis poma minio tandem subjicere, aniluo nonnulla pr:emittuntur, quae addidit, cum poli biennium illud in latinum sermonem vertit post celebratam anno AII. Synodum Ephesnam. Commonitorium Marii Mereatoris non solum Ecclesiae C. R sed etiam plurimis religiosissimis viris, 'oblatum quoque piissimo Principi rheodoso sem per Augusto per eundem Marium Mercatorem ' Christi iervum in consistatu, Florentii,& Dionysi; ' per Commonitorium cognito hanestissimo er- ' rore amyeriali praecepto tam Julianus defensor, & sequax eius cum caeteris sociis , & participibus suis,' quam postea idem Ccelestius do Constantinopoli ia tana urbe det tus in synodo quoque Ephesiens, du-υ centorum septuaginta quinque Episcoporum sen- rentia postmodum in pr*senti damnati sunt. commoni aritim Murii sorerioris contra
Pelagian I. Coelestius quidam Eunuchus matris utero editus ante viginti plus minus annos discipulus,& audit r Pelagii egressus ex urbe Romana Carthaginem Α-Ρ frieae totius Metropolim venit, ibique de inuaseriti ' piis capitulis apud Aurelium Episcopum memora- tae urbis per lihellum a quodam Paulino Diacono sanctae memoriae Ambrolii Mediolanensis Episcopi v est accusatus, sicut gestorum confectio te habet, qui , idem libellus insertus est, quorum gellorum' exemplaria habemus in manibus i tanquam hae non' solum ipse doceret, sed etiam per provincias conia V pirantes sibi diversos, qui haec per populos dissemi-ν narent, misisset: idest Adam mories factam, quis νὶ preemet, sic non peccaret, moriturus fuisset. niam peccatum Asa ipsam solum laesit, O nongentis humanum. Quoniam parvuli, qui ΑUnntur ri tosurus t,
in qas Alium fuit ant/praevaricationem. tiuoniam neque per mortem, vel praevaricationem omne genas homianum moriatar, neque per resti memorum chrisi omne I nur Mninum resurgat. Quoniam lex sic miιtia ed ν gnam ea lorum , quomodo σ anetam. stitniam o ani/ aduratum Domini fuerunt homines impereabitis,
iris sise pereaeo. De quibus omnibus capitulis supra V seripti, insertis partibus su nodalium gestorum Pari tres , & Episcopi regionis illius restiterunt Ceelec.
tio, & iusserunt, ut eadem condemnaret,quia essent v li, eriei sensus ; sed Coelestius nullo modo acquie-
scea, , quin imo resistensactis iisdem, quibus see- ' quenter auditus est, Ecesesastica communione pri- ρο vatus est, a qua sententia ad Romani Episcopi excia
'men credidit appellandum , qua mox ipse appella-V tione neglecta Ephesum Aliae urbem contendit, ibi que ausus est per obreptionem locum Presbyter - tum petere. Indὸ post aliquantos annos sub L meia moriae Attico Episcopo uνbem C. R petiit, ubi in
' simit ibus detectus magnci studio sancti illius viri eκε praedicta alma urbe detrusus est, literis super ejus nomine de in Asiam, & Thessalonicam,di Carthagi-
nem ad Episcopos missis, quarum exemplaria ha - bentes proferre sumus parati. Praedictus tamen Cee 'nestius etiam hine eiectus ad urbem Romam sub san- ctae memoriae rasimo Episeopo tota festinationor perrexit , ubi actis, quorum exemplaria habemus, 'interrogatus, eum ab illo Cognitore aliquatenux' terreretur, crebris responsionibus, S prosecutioni--bus suis spem proseminavit, condemnare se illa ea pitula, de quibus a pug Carthaginem suerat accus
r tus , promittens. Id enim instantius jubebatyri ab
eoque vehementius, ut id saceret, expectabatur,a
que ob hoc ipsum nonnulla illius sincti Sacerdotis humana late dignus est habitus , & se Epistolam quandam benignitate plenam ad Afros Episcopos
meruit , qua ille abusus est, vel adhuc abutitur ad multorum ignorantium deceptionem. iscopis vero ex Africέ rescribentibus,omnemque causam,quae apud eos facta tuerat, exponentibus,missis etiam g stis exindri quae fuerant ant/, cum illo videlicet,de illo confecta, vocatur ad audientiam pleniorem, ut quae promiserat, festinanter impleret, idest ut damnatis r ictis capitulis, sententia Afrorum Pontificum, qua suerat communione privatus, absolveretur I non solum non adfuit, sed etiam ex memorata profugis, atque ab hoc a beatae mem. praedic
o Zosmo Episeopo seriptis amplissimis,vel longis linis praedamnatus est, in quibus S ipsa ea pitula,defuibus aecusatus fuerat, continentur, & omnis Cauatam demelestici supraseripto,quam quae de Pela-:io magistro eius praviore videretur esse, narratur, uorum scriptorum & nos hic habemus exemplaria,
ad Orientales Ecclesas, .nupti dioecesm, de Constantinopolim,& Thessalonleam,& Hierosolv-mam smilia, eademque scripta ad Episcopos trans. missa esse suggerimus. Ut autem & pelagius cum istoariter damnaretur , istud in eausa est. Ausus est
nemoratus antὸ vastat onem urbis Romae in Apo- solum Paulum commentarios condere, & his ede e, de quorum amicitia praesumebat, explanare auem reputavit singula Apostoli verba, vel sensus. In Epistola igitur, quae est ad Romanos, cum ad il- Idra sla loca venisset, ubi vas electionis ita loquitur. Tio pterea sculper unum hominem in hunc mantam pice rem intravit, per peccatum mors , O ita in omum homines mors p rtransiit, bactratis credidit exponen- tam , quem librum ems habemus in mapibus, & prci
serimus ad convincendum inimicum eius errorem, ita ergo idem ait: 'R UNula HOMINEΜ PECCATUM
exemplo, inquit, seu imagine usus est, quia sicut cum n esset'teatum, per isam subintravit, sic θ cum non remansisset jusitia spud Miquem, vita per chri
TRANsii T, eum se, inquit, si pereant , similitero moriuntur, neque eium due is fretam, ac Issace , avit Iacob mors periransiit, de Ditis Dominus ait, HI OMNE lvuNT, his autem propterea dicit omnes more Luas tuos, quia in multitudine precisior musa excipiuntur
ΗLd sequia, OMNis HOMO MIMDax. Aut erere in ilios omnes pertransit, inquit, qui Amano rita, ηοη celsi sunt conversus.. Et post pauca: IED RIGNAVIT MORI
TroNis AD Ap . si eum non esset, inquit, Di ister, Rum , Oisjusam discerneret, palatur mors se omnium
dominari δέ is eos,qui mandattim tanquam Assam 'a
diaritati sum, Me es δε filiis Noe, quibtis praeceptum es,
ut animam insanguine non madiducerent, O defitiis brutae, quilar circumcisso mandata es Medo in eos, qui
tum a Deo formatus eri ose in raristis ex Hetine fabri- eante Spiritu S. processus sicut Didam dicunt forma a rennario, lis est, sciat ille captit peccati ,se iste caput
124쪽
. Apostolus, gratia in vivifeodum, quam peccatum in occidendo, quia Miam sessum, Osios posteros inre scit , christas Ῥοὸ Greos, qui tunc erant in eorpore, O hos, sui postea futuri erras, liber in Hie stis lieitus' Catholicus Lector notet, quid dicat,Adam non sibi P soli, sed & posteris suis nocuisse I Tene superiorem definitionem eius, postems enim hie dieit, non om Mnes omnin5, 8e ubique totos homines laesos illius P peream, sed illos tantum, qui per imitationem GV militer suis pereatis, Ad propriit Acti sunt in praeva - ricationem, sicut Adam,quia snὰ dubio ii ipsi pes
' nepotes eius, & posteri esse inveniuntur ἰ Ita utilem, inquit, qui contra traducem peccati sentiunt, aliter eos, qui defendunt traducem , impugnare conantur: si peceatum, inquiunt, etiam non peceamtutis nocuit, ergo
christi iactitia non eradentibus prodest, quia similiter
imo plus dicit Apostolas, per unum liberari, quam ρον uram ante perierunt. Deiari escunt, inquit .si baptismus mundat datiquum illud, vel Uumque pereatum , qui de drisius baptitatis nati fierint, detint hoc cererem caro , non erum potuerunt iapocleros transmittere , quod ipsi miniis haluerent. Ira Meuerint, inquit quia si is usa non es ex nasute, sicut nee est , se oti raro habet tra rem pereati, sola peream meretur, injustum est
enim , tit hodie nata anima non ex mas tam amenquum peccatum portet adsentim, quia nre rationale est ut
Deus, qui propria pectura dimittit, unum immiet alimnum. Et iterum in alio sermone suo idem Pelagius si pectator tenuit, inquit, meeatrem , χι parvulo ejus
p cratum ae uirile in baptismi decentone Didiotari iustus ergo iustum genere debuit. Si rentes,inquit, post conversionem propria peccata non laetum, multo magis silii
raram per eos nocere non potuerunt. simiorem hominem
contigit eardam mortis fecisse, 'Io per chrisi adventum
mori 1am non oportebar. Si per precatum mors orta
esset, nunqxa pocl remissionem precarorum, quam nobis
Liberator donatis, moreremur. Pltis ergo valuit re tam omnes omnino bominas oecidendo, qtiam christi gratia in flavam , qua non om bus , sed tantiam credentibus profuit, neque enim omnes , Di nascuntur ex Lindam, ii etium rem istumaria chri , O reliqM; Qtiae omnia suprascripta capitula,ut jam superius dictum ' est, continet illa beatae memoriae Episeopi Zosmi 'Epistola , quae Tractoria dieitur, qua Crelestius,' Pelagiusque damnati sunt , quae & Constantinopo M lim, S per totum Orbem missa subscriptionibus
' Sanctorum D, trum est roborata. Cui Julianus,& reis V liqui complices ejus subscribere detrectantes, con- sentaneosque se nolentes iisdem Patribus sacere,non
solum imperialibus legibus, sed & sacerdo dilibus
V statutis depositi, atque exauctorati ex omni Italia deturbati sunt, ex quibus plurimi res piscentes, de praedicto errore eorrecti regressi sunt suppl iees ad V Sedem Apostoli eam, ' suscepti suas Ecelesas rece- erunti Praedicti sanὸ Coelestius, & Pelagi ut non
tune primo a Sanctae mem. Zosimo videntur esse' damnati, sed ab eis; Decessore sanctae recordationis V Ionoeentio, a quo N Julianus fuerat ordinatus,qui V que post illorum damnationem usque ad praedicti Innocentii Episcopi excesium E vita in eius commi
V nione permanens,& perseverans in sinee est sententia, V de communicans damnatori praedicto cum ipso quoia ' quὸ s 3 dubio ritagium,Coelestiumque damnavit.' Et quid nune desderat, aut de quo q ieritur, igno- ratur. Ut antem a sentiae recordationis Innoc entio damnaretur,talis extitit eausa. Post Romana tirbi. vastationem in Palaestina degebat Pelagius; inventi
sunt a quibusdam studiosis Episeopis libri eius, in
'quibus multa, & varia adversus fidem Catholicam ' conseripta esse videntur 3 hi eum literis in Asrieam ' Patribus, Λ Episcopis missi sunt, ubi tribus C - eiliis congregatis memorati lecti sunt libri; exinde ' relationibus Romam missis ipsis quoque libris pari ter destinatis, Apostolica sententia rescribentis ad ' praedicta conellia emanavit, quae eosdem ipsos in Plestium, Pelagiumque Eeclesiastica communione' privavit; quorum scriptorum e emplaria habemus an manibu . Adhuc etiam Hierosiolumis constitu res pelagius areusatus apud Synodum, &primo' quide n tergiversando ambiguis quibusdam se pro- fessi mitius teperas, Ae prosequens uubia, vel respon- dens, illam tune videtur Episcoporum audientiam de lustret sed postmoedum evidenter deprehensu insistentibus accusatoribus a posteriore synod eui 'S. mem. Theodotus Antiochiae praesedit Episc ' pus, atque detectus, a sanctis quoque, ae venerabi- libus Hierosolymorum locis est deturbatus; eius V demque Sancti Theodoti ad reverendissimum in bis Romae Episcopum S sanctae recordationis may li Hierosolymitani Episcopi missa scripta testan
' rur, quorum exemplaria ad documentum habemu in manibus. In ipsa autem accusati ne capitulorum,' 'quae eidem tunc Pelagio obiecta sunt, etiam ho e continetur cum aliis execrandi .quae Ceelestius tan-
quam ejus discipulus sentit, idest, quia influes et iam non ba tetentar, haberit vitam aeternam. Illud quoque quod superitis positum est canitulum sentiri
a Coelestio , &es e eonsentaneum Magistri sui do- ctrinae memoravimux, idest, let sic mittere dis regnum caelorum, sicut Evangeliam, pelagius quibu dam ' seriptis suis apertξ confirmat,atque pronianciat. De-' niquὸ libellus est eius, quem habemus in manibus
ad quandam Liriniam viduam sermonem continens' exhortatorium, in quo haec habentur : simplicit ι δεροι tam famulam decet, non hoc, qua stati iatia magis est, qu- -nplicitas,sed illum, de quis Scri rarassici, i benedicta .nima omnis stinplex; dieente alibi scripturar maledictus omnis homo, qui non calat permanet in omnibus, quae scripta sunt in libm legis, 3 ut saeiat ea; hine, inquit, ostenditur hoc esse sim
citatem veram, non qua Dei mandatam insensatasecuriatate contemnit, sed eam, quae legis praeceptas pienti tia mare eas odγι, dierere enim maledictum es eum, qui non permanet in his, qua scriptasane, a contrario timnedictum esse non vati, qui ncta omnia pracepta serradierit; Εt s omni, simplex benedictus es, regos sex
re hune illud, quod toties iam superius dictum' est, ad regnum coelorum libros Moyss , scut ' Evangelium mittere, nullus Catholicorum, qui hoe eapitulum legerit, dubitat, nee intelligendo V dissieullatem aliquam poterit sustinere, &quia imdiseretim legem in eodem impiissimo capitulo no- minavit, scilicet Mosaicam,cums testimonium m aledicti posuit, apertὸ nos in iudaismum adtrahere tentat. Quod si ad agendam semper sil laetam , t V gri nomine Evangelium appellat, non errat; sed in V eo est impius, in quo sub smili ,&xquali nos ma- ledicto, qui sub Evangelio sumus, constituere non pertimestit exaequans lesis eir meisonem , re omni Iudaismo Evangelieam gratiam: Uniae iam discipulus eius Coelestius apertὸ ausus est pro
nunciare , legem sic mittere ad regna est oram,
125쪽
sicut Erinni um;m misistum est enim secundum pe- ' lagium , quia si sub eodem, vel etiam simili adhue Usumus vinculo etiam si ab Evangelii tempore, ut s ' quid tanquam homines erraverimus, aut unum de praceptis Evangelicis non impleverimus, esse nos ' maledictos ; quod si ita est, quod abst; jam ut ille ' vult si dictum , exaequatum est legi veteri Euangemitim,at ubi erit dictum Pauli Apostolis christus nos redemit de maledicto letis factas pro nobis motissilium , quia seriptum est: Maledictus omnis homo, qui non per manet in omnibus, Das eripta sint in I bro itis , at δε-
' cias ea. Quin eth in subdescendens hune ipsum sem ' sum latius in eodem sermone libelli huius exequi- tur, & latius eum commendat, post multa enim ibi dem maledicere, & invidere, mentiri, detrahere, &U detrahentibus eredere leve, aut ntillum putatur esse
V mecatum , sed hi, qui hoe putant, obliti sunt, quia ' ob le. is praecepti transeres res obnoxios gehaennae' legimus esse mancipanias, cum, inquit Dominus ' manifestum est 1 mittiaque dixerit fratri suo fatue,ves Rara , reus eris Iebanna. Hos igitur in ejusmodi impiissimis erroribus deprehenso , Pelagium felli-Ρ eet, & Coelestium ad satisfactionem Ecclesiae Julia' nu , & exteri tui participes vel modo condemnent, ' & s quos consiliant adversus Catholicam sdem non rei'ὸ sentire, nominatim designare non dubitent, & 'Beesesast leo ordine a nobis accipient pro nostra' ' possibit ita te lesponsum, aut ab eo eerte, quem di Dcunt a sensu Catholico deviare; scut enim in sipem
nis praefati sumus, iam multi, qui Coelestium, & pelagium cum eo suerant secuti, Juliani quoque V participes , & eii facti derelicto eo, Pelagioque ' damnato Sedi se Apostolicae submittentes, & nitere super his , quae malὸ senserant, profitentes Sincti, Patribus digni habiti miseratione suscepti sunt. FINIS.
Nonnulla hὸe nobis notanda veniunt,antequam adulteriora gradum faciamus. Scribit Mercator, o
Iestium prius ab Attico Constantinopoli eiectum fuisse , quim Zosmus de eodem Romae iudicaret, eui quid in scriptori integra sdes praestanda est,
edidit enim laudatum Commonitorium Constantinopoli, ac prae manibus habuit quaecumque in Pelagiana causa ab orthodoxis ubique terrarum gestare erant. Q ix sanὸ , ut ingenue fatear , cum miniis diligenter observassem, scri in lib. I. cap. 2o. Coelestium anno a I Constantinopoli ab Attico auditum, atque indὰ procul detrusum , cum tamen ex Memeatore eolligitur, eundem ab Africanis unodis anno clis. Nineunte anno I . ab Innocentio quoque Pontisce haereseo damnatum Constantinopolim statim perrexisse , ut eausam coram Attico rei nutaret, cum quo Innocentius Papa dudum erasume di tyehi, Chrysostomi nomen longiores lites habebat. Non enim an II. Atticus in Romani Beelesiae gratiam redierat relato in sacras tabulas Chresost mo , ut putavit Aaronius; nam Innocentius Papa in
Epistola is ad Maximianum Episcopum script post peractam an i . in Macedonia synodum. ut eruditὸ notavit magnae lectionis vir Bollandus ad diem VIII. Ianuarii in notis ad Vitam Sancti Attici,
nondum eidem Attico conci liatus fuerat, quem ibidem Pontifex Apostoliearum literarum commercio
privatum scribit. Ille usquὸ ad Bonifieii Potitis- ea tum distulit nomen Chrvsostomi Di Wychis restituere , quod se tandem siet sis ad Cyril lum seribit. Etenim plebs C. p. cum accepi siet, a The dato Antiochiae Patriarcha Chryso uomum in sacris
tabulis recitari, tumultuari ecepit, nee alia ratione sedari potuit, nis a ito in Diptyehis eiusdem Sancti Epi seopi nomine i at Theodotum anno Aa I. renunciatum fuisse Antistitem luculenter probavimus superius cap. q. Hine factum est, ut Ceelestius ab annocentio damnatus ad Atticum confugerit, quem Romano Pontisci subinsimum norat, a quo tamen reiectus audita Innocentii morte Romam statim agia volavit, uti lib. a. cap. ia. susias narravimus. Caeterum post inelestii proscriptionem Pelagianos mis.1a legatione iterum Attici animum tentasse testatur Prosper in carmine de Ingratis cap. a.
id loquis O cviam, me a quam gessi in urbe
conclaviis oti docto horas ore sacerdosia Itιctis, aintiqua ligulos haereticorum
confutando fide, de Ps tant impia corda,
usum s se adulta ι Ierem vesamine foms,dieii ,σ tacita tulerim tormenta remigae. Ubi Piosper Coelestium jam antea turpater ab Attico repulsam tulisse seribit, post quam rursus Pel giam: per legatos suam ipsorum causam Attico discutiendam obtrusere, quam quidem lesationem anno
ai. contigisse lib. I. cap. a . assirmavimus, cuius t
men principem minus recte Coelestum fecimus , neue enim probabile videtur, hominem antὸ qua-riennium ab Attico iudicio exesusum eidem it tum se stitisse. Verba illa, quae ex commentariis Pelagii in eaput v Epistolae Pauli ad Romanos Mereator recitat, haud plane omnia leguntur in expositionibus eiusdem Epistolae, quae Hieronymi commentariis adsuisti sunt, sed illa tantum priori loco recensita I nam
eiusdem ratiocinationes inter haec lana s J repostae
apud Sanctum Augustinum habentur lib. 3. de Re mer. & remissione cap. 3. de qua re consulantur a nobis seripta lib. I. cap. 3. Praeterea hane pelagii argumentationem , Si animia non est ex rearice scut nee est seu aerio halet tradacem precari, sola Opoenam meretur, ita descripsimus, ut assertio ibidem perparenthesim inserta non Pelagium , sed ipsum Mercatorem auctorem habeat; nam Augustinus cap. 3. laudato ita Pelagii verba recitat: si animo non es ex tru-Δce , fessola caro, ipsa torum halti traducim peccati p& cap. io. inde hisce pelagium commendat: - endeo tero te, Demadmodum circumspectus vir vel aras, nam ex ritis libro , hae quae modo petii verta troycripsi,
sensit, quam in digiali de anima quaestione H eruti 2 nenim ait , quia anima non es ex tristita ,sodsi anima nones ex trudaeei additque cunctorer loqui potius, quam
distis . & quidem sine illi parenthes in literis encycli eis Zosmi eadem Pelagii sententia damnata suit
teste eodem Augustino Epistola is . ad Optatum: Nam Pelagii, inquit, de huc re aettimentatio, Da inter alia eius duraηalilia etiam literis Apostolica sedis adjuncta es , ita habeti se anima, inquat, ex traduce κω es, sed sola ea, o tamιam bulet traducem , m. Ex quibus patet Mercatorem in Q de animae origine quaestione, quae ea aetate celeberrima erat, cum Hieronymo sensisse , nempe creari a Deo omnium hominum animas,nis aliena manu ea verba ecim monitorio iniuria dicamu1, fuit enim Mereator Augustinianaedo triui studios stimus,qua re in ea disse ultate assensum potius cum Augustino suspendisti etediderim, qu m sententiae de animarum creatione adhaessse. Inserimus ex e em Commonitorio quid Zosmi ene1elica contra Pelagium, atque Coelestium continerei ἰ nam literae illae intercidere. Etenim inserta
erant Coelestii capitula , de quibus Carthagine ac situs
126쪽
satus fuerat eoram Aurelio primate; Pelagii item errores, eiusdemque paralogismi recensebantur, quos suis in Epistolam Pauli expositionibus indiderat. Insuper ex eodem Commo itorio collistimus, Zosmum ad Eeclesias Alexandriae , Antiochiae, & Conctantinopolis de Pelagianis abc se damnatis scripsssse. Unde lieὸt Cyrillus, & Atticus id temporis nondum Chrvsostoi ncimen in diptycta retulissent, uti proxim8 dicebamus, noluit tamen Zosimus Innocentii vestigiis inhaerere . sed ea dissensione omissa, edidem per literas convenit. Cum autem ibidem praemittat, Coelestio Constantinopoli ab Attico damnato , de Husdem proscriptione literas ab Antistite C- p. in esiam, er Thessalinteam carthaginem ad Episcopas missas, patet id contigisse Innoeentio adhue pontifieatum gerente, eum a ullae Attici literae ad Romanum Antistitem laudentur, quod eum eodem Atticus non convenire: At de Zosmi Epistol1 seribi Mescator: Qua ct constratinopiam , Oper toltim OH missa sat eriptionitas Sanctorum Purium es roborata. Et antea de iisdem Zosmi literis ait: M ad Orient Ies Ecelesias , AEgypti dioecesim, oeconstantinopolis , Nessu feam, uerosiarum ilia, eademquescrimia ad Episcopos transmisso su rimas. Ex quibus i sero, anno primo Tosimi inter Romanam, & orientis Ecclesiam pacem conssatam, pro qua ant2 decennium Augustinus eum caeteris Africanis Patribus eoilab raverati Nam in Synodo Honorio VIII. & Theod sci II. nempὸ anno M . Carthagine eelebrata legi tur hic canon: Tlaeuit etiam , ut dedFU Me ma
na , atque A exandrinae Eaeclesia ad Sanctum Papam In- noeentiam scribatur, quo atraque Ecclesia inreu se pa-em , quam pracepit Dominas, teneas. Est canon 68. in Coa Conei l. Asricae. Hi ne apparet supina Ma ei Antonii de Dominis ignorantia libro de Republica Eccies eap. 8. num. ag. post recitatum eu dem eanonem seribentis: Hec sunt verba Romana magis , quam is aridrinam Ecclesiam actusum, er
mihi nune es ignotum. Quis autem non rideat ine pium hune iudicem de incognita sbi cauu contra Romanum pontificem sententiam pronunciantem ob expunctum e diptychis a Theophilo Alexan- Arino Chrysostomi nomen controversa erat, inqui tandem aliquand4 Romanae Ecclesiae sententia vieit, Chryses cimo ubiquὸ gentium orth doxarum Diptychis restituto. Marius Mercator, qui anno praesenti Commonitorium Theodoso Imperatori eontra Pelagianos Em Episeopos obrui it, scripsi etiam at terum Commonitorium contra Julianum ad Pintam Presbyterum , in quo contra scripta eiusdem in ultimis octo adversus Augustinum libris invehitur, pluribus probans, Adamo non recante genus humanum haud futurum suisse morti obnoxium. Seripsi etiam eonistra Iudai eum symbolum Theodori Μo uestent, in quo diere tradit Theodorum Iuliani, ae Nestorii Magistrum fuisser verba eiusdem superius dedimus Hos libellos post annum ηρ o. ab eodem lucubratos indὰ patet , quod Augustinum sancta recordalionis Episcosium vocat, cuius etiam doctrinam eontra Jul iani argumenta defendit. Quantum vero bie serim tor Augustino detulerit, colligitur ex his, quae
pag. I a. col. a. Cod. Palatino-Vaticant num 434. leguntur: In hune, inquit, Seripturaram divinaram
fensum, in hae visio iapo mas, salva fari revere tia desita b orificentia fracta , Oleuta memoria Episcopi Augustini, qui te floruli elisa ab Ecesim deterruit , prora avit, atque eo revi. mas veniam Irecetur, qudd post Augustiniun quidpiam contraulianum seriptis mandare ausus fuerat. Et pag. q. ait, Samaas avium sari dictus Episcopias Augustinas , Ostiis luris γ artior illius priores evenit, octo quoque posteriores singulis responsiti Assiis ad sutila rapitala stitiectis , ae se vanos Has , ac plumbeos pugiones muti eo catholica veritaris olividit, imo em regit. Trat Mercator graeco. latinoque sermone eruditus, sacras etiam literas, ac Patrum statuta adeo pereatlebat , ut Julianum, istissimum Pelagi i errores asseriorem cita haereti eum nuncupat Prosper in Chr ni eo) ad Ottamen Constantinopoli provocaverit,haee enim in calxe Commonitorii pronuneiavit: Sι quos eo diant adHrstis catholicam fidem non rem femtιre , nominarim designare non dialitent, O Erclesiastico ordiae a nobis deripiens pro nostra mobilitare responsam. Hactenus de Mario Mercatore , eiusque contra Pelagianos scriptis, qui licet diu incomitus in bibliothecarum angulis latuerit, in posterum inter praecipuos divinae gratiae. ae sancti Doctoris
defensores eiusdem goctrinae prosesseribus sita
quamvis commendatione memorabitur.
Nestorius pro Iuliam , ae cesseris apis cales
num intercedens ab eodem Pontifice increpatur. Peti ani Ex episi OD a Theodosio Imperatore Constanimo li expetitimur. 9ugustinus contra Iulianum sicribens moritur. De regem elogium , atque epinis a. I Nierant eonsulatum Augusti Theodosus XIII W- Δά.
lentinianus III. nempὰ anno Christianae epochae quadringentesmo trigesimo, qui sane ater , ac luctuosus Orthodoxis suit amisso Pelagianorum domitore Augustino. Iulianus, ae eollegae Constantinopoli in uno Nestorio illius Urbis Episcopo recuperandarum Sedium spem loeabant. Nestorius quidὸm benigne illos exceperat, ut ex iis, qum postea secuta sunt, intelligitur, licὸ eosdem a se reiectos fuisse ad Ccelestinum seripserit. Denim novum se illismet advocatum pollicitus eorum causam defensurus iteratas ad Ccelestinum literas dedit. In prioribus autem hie seripsit Itilianas quidam , O Florus, in Orontias, O Fasius disentes se Ocridentalium partium Episcopos Iaem Opidsmam, o praeseruismum Impe ratorem adierunt , ae nas e fas defleverant i quam orthodoxi temporiias Orthod is persecutionem passi, saepe eadem ιν apud nos lamentantes, ae iam re QB eu dem facere non desuerunt, sed in stant in dies singulos implentes aures omniam vocibus lacomesis. Poste, nescire se fingit eausas, citi suas illi proscripti essent, enixὸ rogans, ut brevi responso signi Maret, niim rent inter Catholieos numerandi, an cum iu reticis computandi. Hae Nestoeli literae apud Binium ponuntur datae III. Idus Augusti Theodosio XIII. &Valentio. III. Cost qui apertus error est i nam Coelestini responso ad hasce Nestorii literas eo ipso die eiusdem anni data Mniscatur, ut mox dicam. aare ania al iquot menses datae fuerunt imb prior Epictola, cuius fragmentum proximε recitavimus, superiori anno scripta videtur, cum Pelagiani Constantinopolim appuls illius opem . operamque implorarunt. At plures ea de re Nestorium ad Cretestinum literat dedisse, ex alter Haeretiei Epistola ad eundem intelligitur, in qua ait: Sa scripsi deuetudini
127쪽
ta a propter 'tilianum , Ormitum, o emeros, qvisti toritas die es Decembris, nam in Codice palatin usurparet Episcopalem dignitarem , o creberrimam adia Vaticano Num. 13. . pag. 22. recitatur sermo quidam ei εm ad pii am, oe 'adiratissimum Imperatorem Nestorii cum hae epigrapher Item eosdem Nesorii Dei e , inque eomidunt frequentibas timentationi- sermo in Eretisd bebitus μ'ham Iiserescistisini R L, , t qaam temporibAs orthodoxis de Oeeidote meni vi cepi, O c illi exodHni draunitioris a pratem. At hviri De scripta de his a tua veneratione rapit VIII titis Detimueris coris Th/odosio UI Onianis suscepimus , qua s haberem , possem eis res M reti m/ηo III AVD pose sextam diem, quam easdem
re , daremque eompendissim νesponsum LGAM eorum p titerasAmpsit. Dalcem nolis praeredem Doctor ov. Haee novus pelagianorum advocat . Verum antequam hae literae Constantinopolim peria Coelestinus Nestorio indignatus, quM 'lagianis venirent, Julianum eum collegis Uthe retia accepto Episcopis olim ab Apostolica Sede exauctoratis ia- a Mario Mercatore contra eosdem Commonitorio voearionem comm aret, diutius responsonem disis Theodoso expulsos sitisse , idem Marius testatuetulit; At acceptis a Cyrillo Alexandrino literis, pag. 36. memoriis Codicis Palatini r Tre quod rem eis Antistiti 1 GR contra orthodovam Ecclesiam monitorium, a triti a ita funest morirere imp εonatus 'niscabantur, haud ulterim morandum inali 'arapto tam Iuliams defensis sequax Gus ratus aeres ad Nestorium literas dedit, quibus illum cum laterii finis, o pistici has fias , quam posca uti veterum haereticorum patronum, novaeque insu- etiam calesius de consentinopotitos uiae cit=U DH; per haereseos auctorem increpuit 1 metim , inquit, Commonitorium enim anno superiori ab eodem Ma
sumpsimus Desolas tuas, quibus is an Io nihil/omia rio oblatum fuisse prine pi, ae Clero superitis osse diu, dare responsi ;eret enim in latinam sermo veriendus, sum est Illi tamen Pelagiani Γου-Episeopi Byrantio quod eum , litat freb, ferimas, Sancti fratris , o puls cum anno sequenti indictam apud Epheium syco 'invi mei cyrilli probarit ni Seeerdotis per filium nodum accepissent , in uieinia moras traxerunt, ac
meum Togdoηium Diaconum trilia de te Mima suscepi- pergenti stato tempore ad Si nodum Nestoriose se e mus, quisus his, qua de tua ordinatione retulerant , mites adiunxere, ut postet nobis describetur. pretiis futim testimonium doleremtis σα Iseret res in Interim Africae res in deterim ruina ἡm,m van- νι has nos, Destit eorum, qua gesta sunt, viscitis con- dali late pereas provincias caedibus, ae rhyinis eras.
Miγὸ ω Hi, sedibus Dis tritista dieretes expulit justa sabantur, 3e quadringenti , di triginta Reclesi eκ-dam, it in , quos illli in, nisse rerum nonputamus se eiss Hipponi regio exercitum admoverant . ac vali-niirandum , invenerunt enim impiam praedicationem , dissima classe aec ita terra, rnarique obsidionem urte- cuius remparatione se aestiment innocenses. Ime loco, bant. Augustinus nec civibus, nce Γeclesiae deerat qhia oppor nitas sermonis exposcit , tacere non posu- illos verbo, hanc calamo confirmans, neque tamen reus, quod supraeus. Letimus, quam bene renera tantas inter obsessae urbis angustias a Pelagianis e
M. Demetarum , qtia iter ipsam naturam asscris debi- pugnandis potuit revocarii nam adversit, postremo nis m, O tam debittim miritὸ reddere, qui descendit Juliani libros responsonem nocturnis serE horis e&d ara delitoris. id tecum facium, qui Iam hae pediebat. A ci 3a . quatuor jam volumina com-neruari damnae id Nunquam sines spicione ea, quasi pleverat, dein mod-vultdei literis, & Gallor timsistit adinsi, conMniunt. EJicerentvν deniqu/, s novis tumultibus, atque quotidianis amicorum pe- tibi quisqu/similiter displicerent. cur tamia ea, qua titionibus, di reliquorum praesertim operum retrae- in eoi tune sunt asia, quaeruηtur, cum ceraxm sit, latione interpellatus imperfectam contra Iulianum illiM .d tibi a cathalico tunc Amisite Attico gem dia responsonem reliquerat, eidem tamen inter Vanda- , αρ cis non sancta memoria Si semissim quaesiinte licam obsidionem ultimam manum imponere eon, quia utique fas incessore suo probaverat eos rure dam- batur. illud sanὸ notandum est Augustinum in quae η,1,j. D fleam infelicis o se hominum sese dicem to libro, quem anno a . elucubrasse ostendimus. οι . qui , iam potuit propter rem uionem sua pae- Nestorii lix res m, quae anno dig. ex impio Anasta
Hientiasub, η, . Eree flare de his iacipis , s qua si presbuteri Nestorii diseipuli ore primum erupit ,
alia a siliqi. cassam tuam magis modo, quam aιιο, eonfutas ei etenim elim Julianus lib. p. 8 a. diram cis solita . O fesses deliberatione curato, quia xisset de Christor Etiam iliud claro terem do doceturi Missent, disimus a Medice cura te ipsum , qui quo suscepti hominis iussitis non de καινὰ disestaleatis, i siseras subsenire. Ibi vero damnato eiusdem Id de Mummiά action stis liferis. Augustinu, hi leo stos ii de Christi Incarnatione dogmate iubet, ut haereticum redarguit: grvis Mas reptio, qua Deum,inu, decimum diem ab his literis acceptis ad Ortho- O hominemuriam fecit este per em, nihil tui homiai
d6Yrerum sententiam accedat, quiui si renuat, anari valuit ad excellentiam , Mia, qtiem die s ei de Mikη-ishm i illum subiicit. Data est Epistola Coelestini raris actionesκMiuim ρ Sietineris emira Dei gratiam iit. Idu, Autusti Theodosio IIII. R Valentiniano defensio liberi arbitrii praeeipites egit, ut etiam ipsum
III. Auget. Consi nempe anno tersim lauda- medietmem, ut esset Dei filius ualetis volunt re stiati, literatnon recta ad Nestorium perserendas cura- meruisse diculis , Ofasium esse, quod tota confitetur .it, sed per Possidonium easdem ad Cyrillum in Ecclesia. Medereseia Iesum Miniam Filium Dei v bMyptum misit, qui illas postea Constantinopolim tris omnipotentem unicum Dominum nostram nartim de transmitteret 1 ausis nostri, inquit ibid- , in te -- Spiritu sancto, σι lagine Muria ρ SeekMkm ωοι enim dies fodimatim cum cateris omibus chariis, O com- a Vrebo Dei homostisceptus es, ut ex Retine asseret. mentarii, pis filium Misam Trimonium Dia ηκm, tur, sed natus ex rigine sua posea voluntaris ωis itelias supra meminimus ad Sanctam crurum memo, profecit, O ferit ut a Leria Dei susci retar, nis tripari Mimandrina Ecelesta v scopum , qui ea ipsa quo- lem , aeremam voluntatem iliasuscepιiri habens in d Et je fusi 4s in nos retes erat, tra mi R3 , ut noster ad Alavistisceptiovim tali, de tanta voluntrio pre-ώ-
me is piνte V earias riseiat, quo nostrum decretam O res. Haesi dicitis, ubi est HlΤj a frons e se non dicitis. lib. ct Hliquis quoque omnibus fratribus pus M. Abi es haeresis vora in Vides Iulianum antὸ Nestolium plane . . eo Ceelestini eontra Pelagianos Epistolam pessimὸ de persona Christi Domini dogmatidias ,
una cum adiuncti, postea Cyrilli literis accepi iras. qua a Theodoro Mops steno, apud quem eos libro.
128쪽
eundem seripssse mi ravimus, didieisse nullus inscias ibit, iit mirum On sit, tanto studio Nestorium Pelagianorum causam apud Coelestinum promovisse. Idem tamen Augustinus etiam in Libro de Praedest Sanctor. cap. I s. edito, cum in Africam Nestorianae haeresis rumor sortὸ delatus esset, hie perseripsit; Respondeatur quis, ille homo, at a nilo Putri coaeterno in anitatem personae assumptum, filias Dei unigraitus esset, unia Me me erit e quod eius bonum quaticunque
praecessi e Guid egis αι ἡ, quid eredidit, quid petivit, ut ad bacie in Galilem excellentiam perveniret ρ Ἐπιπὰ faciente, aesti)cipiensensio ipse homo , ex quo esse eae pit, filius Dei unitus esse coepit e m. Sed de his iterum capite seq. sermo redibiti Tertium iam mensem Hipponenses ohsdionem tolerabant, & Augustinus sextoJuliani libro responderat, duoque alii resitabant consutandi, cum gravi febre eorreptus intr1
paucos dies & vivendi ,& scribendi sinem fecit Vandalico smul. ae Pelastiano bello immortuus V. Kal. Septembris Theodosio XIII. & Valentiniano III. Cosi cum .ixisset annos LXXV. menses Ix dies XV. Pelagiani vero belli anno XIX. seribit sanctus Prosime in Chroni eo ad consulatum memoratum duorum Augustorum: M Iustiras Episcopus per omnia excel-
iram ι tis mori r κ. Kal. Septembris libria Iuliani imire impetus obsidentiam Mundatarum in ius esertim βο-rum e respondens , O glorios/ in defeU echrotia grati perseverams. Opus illud contra Iulianum vulgo imperfectum dicitur, ita enim Possidius in indiee illud inseripsti Diu quidἡm latuit , at nostro sae- eulci duo priores libri 1 Claudio Menardo inventi
sunt, quatuor vero alios Hieronymus Vignierius ἡCla revallensis Eibliothecie angulo erutos in lucem emisit. Duci tamem libri desiderantur , nam ex
octo Juliani libris sex tantum 1 Sancto Docto te
consutantur. Quod verra lixe volumina legitimi Augustini partus sint aperte dem straho in appendice ad Dissertationem Histori eam de syn do V. cap. a. cuius quidem rei testem idoneum , &Heupletissimum dabimus Marium Mercatore toties in hae Historia a nobis laudatum. Scio pennotum,ae nostrum Coquium existimasse, Augustinum obii Lse anno η3 r. sed non modo prosperi, verum etiam Capreoli Antistitis Carthahinensis in literis ad Syn dum Γphesnam testimonio iustatis convineuntur: illarum verba inferius cap. s. recitabimus, ubi etiam dieemus, eur Theodosus Imperator anno a. post Junium literas ad totius Romani Imperii Metropolitas scribens hos inter Augustinum nominaverit, qui tamen anno superiore decesserat. Hunc vitae exitum habuit Augustinus omnium mortalium, si eos , quos Canonicos scriptores ainpellamus, excipias , sapientissimus, edius adversus diminae gratiae hostes libris XXX. praeter tot sacras
decimationes . tractatus , di Epistolas, que is superbissimam haeresim proseidit. Patria illi Tarasti, it Numidiae municipium. Α parentibus in Ches stiana
religione educatus sensim in Manichaeorum sectam deeidit nimia discendi eupiditate allectus, sed secreto divinae providentiae consilio Augustinus no
vennio Manichaeorum errores exploravit, quo meliussbi notos validissime postea consularet. Cum domi tenuis, ac curta illi supellex esset , Romanianum nobilissimum, ae ditissimum civem Meecenatem sortitus est, a quo operam, atque opes tui it, eidem poste tribus contra Academicos libris inseripti, ingentiscenore immortat iras repensa. Liberales artes , cinterasque scientias proprio Marte percepit ι neque
enim sas erat eum, qui omnium magister futurus erat . aliqliando inter diseipulos censeri. Carthagine, Romae, ae tandem Mediolani Rethoricam docuit Lubri ea iuventute in voluptates deeidit, non ita tamen ut iisdem ingenii vires enervaret, imo tam per tinaei studio seientias sectabatur , ut uniea in illis eidem voluptas esse videretur. Meris Ambrosi Antisti, declamationibus ad honam frugem reductus, Manetem execratus, ae salutaribus undis lotus Catholieae militiae nomen dedit. In Asricam reversus
Monachum induit, cuius Monastici instituti professiares per orbem postea late colonias frequentissimas deduxere. At dum sibi vivere studet, omnium utilitati vivere eos itur ad lScras Hipponensis Urbis insulas promotus. Heresi bellum intulit, ae mille vi toriis reportatis tot3 illam Asriel, im5 Orbe pcnEisto exegit, ut quantum Catholi ea Respubliea habuit hollium, tantum & unus Augustinus talenderit triumphorum. In Manichaeos primum, dein in D
natistas, tandem in Pelagianos aciem movit ac superis faventibus de universis triumphavit, factumque est, ut per Augustinum miniis monstrorum Astica numerare r. Cum in reliquis haereticis expugnandis
caeterox acumine ingenii. rationum pondere, ac gravi disputationis impetu superasset, in Pelagianis debellandis se ipso quoque major evast, contrὶ illos enim totis ingenii viribus decertavit; uti vero illi
doctrinae subtilitate, & argumentorum vi caeteros
haereticos longo post se intervallo reliquere , ita Au gustinus in eisdem tanta virtute superandis supra homines evectus est ν neque enim ingratam gratiam dixerim, quae sui strenuissimo defensori larga manu suppetias non tulerit. Hine divina pene Augustini doctrina contra Pelagianos credita est, illa enim in pontiscum Romanorum oracula , in Synodorum canones , in Mei regulam transit 3 nam subsecuti Te-elesiae Praesules unius Augustini vocibus contra superbam haeresm sententias dixere. Ultimi senecta errata sua publicare voluit Retractationum libros edendo. At cum in eaetetis ducentis, de ampi itis libris plurima eensori ille virga eorrigeret, in libris
contrk Pelagianos editis nullam sententiam retractavit, nihil quod displiceret invenit. Nemo Augusti
no melius divinae gratiae vires expertus sitit , nemo
Auetustino melius eiusdem escaeiam probavit. Hinc sinum est, ut qui post Augustinum divinam gratiam propugnarunt , sub unius Augustini auspiciis in elem gestenderint, ut ex iis , quae dicturi stimus ,
amrebit. De eiusdem gestis, ae scriptis plurimi
eae Augustiniana Familia Commentarios edidere , Cornelius Lancellottis , Ludoricus ab Anaelis, Aloysus Tores lus, aliique, quorum tamen Rudia vicit sapientissimus P,ter Ioannes Rivius Belga, ex quibus alii plurima muttiarunt. Strenuissimo huic Duel de Pelagianahites, aliisque triumphanti epi-nteia cecinit Michael Hoyer Austustinianus Lib. a. flammularum amoris Sancti Augustini carm. XXlX.
Fallimis, an curria no-s aethera καν eburno Tempera Phoebea vis ne nexus adite
Non bis edomita Bromitis Gangetide terra Lauriris ad unins tigribus astra petit. Non frugilem major molitin Atrida triumpiam Trinceridas patrios eheu miser i ante Deos. Non ardens sceptris rerum insatiata vorago, Fem coronatis Rema trium ut eqhis.
129쪽
sed funus victor Icundis Pater Minurus arces, Impositis Erebi mintra premens pedibus. ιιres festimi micant delubra suberbis, Semita jactatis erubuit rosis.
Huc iactabam meses, Syrios Aquat alter o res. Hurus Arbemonior halat acerra focos.
Hostisa spinatis spolia, o de Dite Iuperbo Exuvias , pompa fercula longa sacra e
Cernitis anguineas ut eat demissa eapillos Terribiles spirans Haeresis ore minas. Incla gravant aras a capat, tam n uis e ferreis, Tereaque de favo corde venena spuit. Poes Abit Manes scelerumque Pelagius auctor, Talida demi tu riuallidus ora comis.
Ut frendent, ora idque vibrant bontibus ignes
Laurigeras praJens faetas utrinque roras. Infelicem animam ponant, temerare Deorum
Diserat impura relligione mettim.
Hostia tam periura fucras jam iam imbuat aras; bae est Tarpeis dignire ulla focis.
Ta quoque nequitia semen Donate peribis, Donasti socio quι mala verba gregi. Ma triumphales umbrent tua limpora lauri: Omnis, Magne Pater , vissima fusa jacet. Rctima fusa 1 aere, tristi quam protulit alis Styx nigra tartaream Iugere sueta merum. Eximiis hae est vitraria digna trium is, Casus ubi unias viribus hostis obit. cum ruerer Cartheto decem succresa diebus, Magno Scipiada pars quota laudis eras e Partem ρlebeius , partemque triarius hujus
Ecelari haud parvam, I beia reris, habent. et tua, M GNE PATUM seposta es t rea ab ommcompare, Palladia laurea parta maria.
Sed quid nuperum Poetam ad Augustini victorias
concinendas e duco 'Eh tu, qui in defendemdagratii Augustini demortui vices gessisti, magne Prol-per, tuam intende chelin, & triumphanti Imperatori earmina modulare. Pone ensem , quo superborum hostium eapita feris, & plectrum solicita, in aetem pollea sub Angustini aut piciis ite tum descensurus. Haec ille canit in carmina contra Ingratos. Agusimus erat, quem Christi graria erem lineriore rigans nbstro lumen dedit avo furcum vero de tumiser nam essus ulli, Et vita, ct requies , Deus est, omnisque voluptas
Unus amor Chrassi est, tinus Cisisti est honor issi, H dum natus sibi tribuit bona, sit Deus ill Omala, σ in functa regnat sapientia templo. Istius ergo inter cunctos , qui de getre I cto Dorias ρ palere feras, indvistria maJor,
Midas opus , totum prastarums imbuit orbem. Ham quocunPὸ Ararim coaνσιιt caltidus instis,maque per ambages anceps iter exit opertas,
mi M ab occi Gu est praventus, mille viarum Insiliis aditxm non reperientutis ullum Cumque foris rabies aridorum exesufa Dporam
Frea feret, inque σmnes mendacia verteret artes, Ne mentes ullarum ovium corrumpere piare,
Neu dubia obliquis turbaret eorda querelis, Istius ore Hri fecit Deus: istius ore Flumina librorum mundum euorare per smnem , a mites, mlisque bibunt, campisque animorum certant .italis doctrina immittere rivos.
Avius Tagassensis Numia a Primas. civilis , ae Ecclesastica Provi tram Africa diviso
praemittitur, tibi de Arrigit a provincia nonnulla adnotantur. De Numιdia Prim
erroribus minaitatur. Scripsorum Anus nensium de Fr sttiro Di cogo narraris even distin De Trimatiali Numidartim sede GLmasi os nis reiecta. Caroli a San Sti Taulo , c tio 'nu sabuti Numidiaesti Jeta. Gregorii Magni textus resimistin s Ioraiah i, uemque Aurelii caritagimnsis , ac de utroque elogium.
ALipium Tagastensem saepilis nobis in Pelagiana
cauis memoratum Numidis Primatem suisse ex
epigraphe Epistolae 6 . Augustini ad eundem erudite eolligit Chimetius in notis ad Breviarium canonum Cresconii pag. as. etenim laudata Epistola sie inscribitur gallinus Alipissent. Idem etiam in Epistola s s. 1 Dioscoro dicitur senex Met ius. Quo nomine, ut inserius ostendam, clam soli Primates vulgo appellarentur, palam fit, Alipium prop/at nυm 43 o. fuisse Numidarum primatem, ac Vale tinci, qui anno 3. erat Numidiae Metropolita, sit cessisse. Anno 416. in literis Synodicis Numidarum aὰ Innocentium Papam post Sulvanum Primatem
quinque Episcopi ante Αlipium subscripti leguntur,
ruorum unus tantum primatum indeptus est Εκ epravato tamen textu Epistolae Augustiniani de tempore obitus Alipii, itemque Numidiae prim tum stuccessione nobiles scriptores in varias sententias abiere. De his igitur agemus, ut inde etiam pateat, quinam primates vivente Auguit tuo Numidiam rexerint, quibus Sanctus Episcopus Hipponens s ut
subditus morem gessit. Eos autem ab anno gys. usque ad annum o. deseribemus; toro enim medio
illo tempore Augustinus Hippone Episcopus vixit.
Hoc tamen antequ m exequamur, nonnulla prae
mittenda sunt, quo plenior Africanarum Ecclesaiarum Hierarchiae cognitio habeatur.
Asriea in Romanorum potestitem redacta in se rem provincias divisa suit, diversis Gubernatoribus ingulis prepostis. Provincia Carthaginensis, quae Zeusitana, & Proconsularis ex Victore Vitens initio fere lib. i. Ae Perseeutione Vandalica dicta fuit,
a Pi consule regebatur. Numidiae, ae Byraeio duci Consulares prarerant. Tripoli autem, Ae Mauritaniae Sitifens, itemque Caesareensi tres Praesides aura dabant, unde , Sexto Ruse illae eonsulares, hae praesidales provinciae appella tm sunt. Praeter hasce lex pr vineias sepiinia Romanis in eadem Africa parebat, quae Tingit a dicebatur, eratque extima Mauritaniae pars versus oecidentem ineunci Atlantico erantermina. Hanc cum Mauritana siti fetis plerique Scriptores confundunt. In subscriptionibus Synodi plenariae Africanae anno 4 Io. Carthagine celeiahrat, Mauritania Sitifenss enm Tingitana perper me sunditur, nam Iegati Mauritaniar sitisens, ita subscripti leguntur e No, tus sitifensis legarus pro- ωineia Sitifreses, Mi M viri remannorum . Fodem modo duo alteri Gllegae deseribuntur. Tundem l
pidem essendit Pamelius in notis ad Epitalam s. bancti Cypriani, quo loco ex Sex. Ruse Africana-
130쪽
ram provinetarum gi Wisonem recitat , cum tamen
ibidem Rush, duabus Miuritaniis siti sensi, ae meis sareetis recitatis statim tae scribat: Trans fretam retim tu suo Afrisa provineta H I miamm est, qua
Tingi mea maritania appellatur. Inter pr vinciam
siti sensem, ac Tinstitanam visareenss Mauritania interiae . Sitifensis a sitis Metropoli, Tingitana sero a Tingi urbibus provinciarum primariis nuncupabantur. Tinsitam provincia Hispaniarum 1 R is dicta est, quod una esset ex quatuor provinciis praesialibus Hispaniae, ut patet ex notitia Imperii
occidentalis cap s. & ε . & Panuinio laudato. Ρlinio lib. s. initio , ae stolomaeo lib. q. duplex ta tum Mauritania memoratur , Caesareenss, ae Timgitanae, tiam Sati sensis Caesareens id temporis accensebatur I Ptolomaeus enim lib. q. Ge graphiae cap. I. Sitifim inter Mauritaniae Caesareens s urbes numerat,& Hio ius scribit, Ampsiga flumine Mauritaniam Caesareensem a Numidia divisam esse , siti senses au-
tam ultra Ampsigam sunt. Tres Mauritaniae unum olim regnum suere usque ad imperium C. Caesaris,
s uia elas in duas iuri fis prorneias, teste Plini cap. I. Iibri eiusdem. Etenim Caligula Ptolomaeo Mauritaniae Rese impia fraude perempto, regnum in duas previneias dissecuit, quas per duos Procuratores Romani init se regebant. Lueius Albinus 1 Nerone Mauritaniae Caeiareensi praesectus 1 succeiasore Gilia etiam Tingitanae pra postus suit ex Tacito lib. a. Historiarum. Posteriori tamen Romani imperii tempore Tingitana ab Africae provinciis avulsa cum Hispania computabatur. Hare quidὸm ei vilis provinetarum Afri ex diuisosuit, eui minime Ecelesasti ea earundem distinctio consormis evasi. Cypriano Carthaginense Antinti te tres tantum provincie Ecclesiasticae in Asilea censebantur, nempὸ Pmconsularis Numidia, &Mauritania , ut eolligitur ex initio su di a Sancto Cypriano coactoe apud Augustinum lib. a. de Bi tismo contra Donat istas cap. a. Tune enim amplissima erat provincia Zeugitana, quae postea in tres provineias discreta est , nempe proconsularem , BuZa cenam, & Tripolitanam. Mauritania Sitifensis unam olim eum Numidia provinciam constabat , postea iampndivisa fuit. Legitur hie canon titi ga. apud Fereandum Diaconum: Ut primum proprium Noritania Sitifensis haberi. concilio cartharinensi M tuto 6. Certum est , anno 3ο . siti senses habuisse Primatem 1 Numidarum Prima te diversum . ut proxime narrabimus. Provincia Tingitana lieὸt, quod civilem politiam respicit, Hispaniis accensebatur, spectato tamen regimine EeHaesiastico ad Mauritaniam Cisareensem pertinebat, ut patet ex
notitia Episcoporum Africae, ubi Caesareenses , &Tingitani Episcopi uni tantummodo provinetae de putantur. Hae quidem sex suere vivente Augustino Aselonae Leclesiae provinciae, in quibus ingens Epiccoporum numerus recensebatur. In actis collationis
Carthaginensis anno ηi I. Episcopi Catholici praesentes aps subseripti leguntur. At Alipius noster colia lat. I. diei cap. a I . dixit, absentes Antistite, fuisse
ducentos, & viginti. Addidit Fortunatianus vaca si se tum temporis cathedras LXIV. Verum Iustiarius in breviculo Collat. I. diei cap. I . ait, absente4 Episeopos fuisse emtam viginti, vacasse vero sedes LX. Ei rorem ver3 In eodie em collationis i
repsae constat ex Augustino ibidem. Seribit. D natistas, tam audis ni centum viginti Episcopos Catholicos Carthaginem non reniue , respondisse :Eliam suos malto plures non υρέ se cothaginem. Quos indὸ Sanctu, Pater fit statis convictos narrate manis quirim fiat aevoti non urerrant cartha in m , pro qui- Hs tam n in itinoe aegrotantibus alii fisscripserunt, O omnium nomina eam ipsis etiam , pro quilus alii solseripserant, ducenta septuaginta novem Iubscriptio continuae. Nipve titio modo endibile si multo plures ,
quam emtum vulnii, hoc est, tertiam partem om
nium eorum is suis fessibus aegrotasse potuis , O id bnon venisse Carthaginem. At CXX. additis, XIII.
sunt planε tertia pars totius numeri, quem Donatistae iactabant. Itaque erant id temporis Episcopi in Africa CCCCLXVLChm l ibro primo eap. 18. reeitaverim literas primatis Carthaginenss datas ad Episcopos per tractum Byracenae, & Ariugitanae provinciae constituim, quaeri potest, quaenam fuerit isthaee provincia Areu gitana. Ego quidὸm , cum apud veteres Geographos nusquam in Asries Ariueum mentionem invenirem , quos tamen in Epistola Au stini mox laudanda nominatos legeram, consului ea de re Illus. trissimum D Hieronymum Casanatam S. R. Inquimtionis Assessorem, ob singularem tum Ecclesasticae , tum profanae eruditionis peritiam eximium Reipublieae literariae ornamentum, ae decus ; quod in aliis quoque difficultatibus , quas aegre per me expediri posse sentiebam, tam importune seci, ut doetissimo Praesuli, eidemque innumeris Otthodoxi Orbis negoetis ocenpatissimo on semel fastidio suerim Ille autem quicquid notitii de Arzugibus h veterum monumentorum ruderibus erui poterat, pari eruditione, ae comitate inὰ leavit. In primis Amites a Tripolitanis distincti erant, quod colligitur ex synodo Asricana anno Mi. Carthagine celebrata ; etenim Auret i in Prima haee ibidem ait: caia in Tripoli fori/, ιν
in que interiecere videntur holumagentes Oe. Et
postea , cogitare etiam deletis fratres , Diu Me sibi, O
Tripolitari, est rogitani fratres potuerunt exigere, si rario pateretur. Quarὸ Arruetes erant distincti a Tripolitanis, ae positi in consaniis Romani imperii in Africa. Ex oroso lib. I. Historiarum Orbis, quas Augustino iubente literis conssnavit, ubi Africam
eap. 3. describit, exacta notitia Αraugum traditur , ibi enim tae tradite Tripolitaria pro neia, qua OSubventana, Mel regio A et eum dieitur, ubi Leptis magna civitas es. uamvis Aretputes per longum iaspisa I mitem genera iter vocentur. Ex his liquet ,Tripolita nos per antonomasam quandoque Arauges appellatos sitisse, ita tamen ut aliae quoque gentes extra Tripolis coni nia eodem nomine nuneupatae fuerint.
Arrugum meminit publicola vir illustris in Epistola ad Augustinum, cludi Tomo a. inter Augustinianas est i s a. In A quibus , inquit, at audivi, decurioni, qui limitiργ est, νει tribuno solent Drare Barbari j a tes per Dam es suos o & inserius: si quem misero 'ado retuns , s hcet ei bramentum auipera a Bursino. Atrugitana regio erat sub cura Dueis limitis Tripolitani, eui quatuordecim praepositi limitum suberant , qui in notitia imperii occidental is apud pan-eirolum cap. o. de Panvinium meum lib. 3. de R mano Imperio recitantur. Hae autem praesdia insidebant constris plurium provinciarum Africae, nam
ibidem legitur praeses limitis Maeomadietas, haee vero urbs spectabat ad Numidiam , & in collatione Carthaginens laud1tur Aurelius Mammadiens s , qui in epigraphe Epist. sa. apud Augustinum tertio loeo sedit in Synodo Numidiae Milevi celebrata eonti Pelagiam anno ores Rursus ponitur praeses t imitis