장음표시 사용
71쪽
Et illa brasa memoria Zosmi uinosa , qvia tractoria ut potvi mu , Madiarii si ex quibus laudati libri
dicitur , qua caelestius, Pelagitisque dammati sina , Carthagine scripti declarantur. Auoquens vero ami-va inflantinopiam, O per totum orbem missa cos eosdem ait Dilecti a Deo Alliae, Tisime, at M Iabscriptiovibus Sanctorum Turram es dio rasa; cui lania. Baronius ad annum ηος. pag. 28 I. pro Albino Blianus, O reti ui complices erui subscribere δεινα- Albinam substituendam arbitratur cerat Albina Pitores, consentaneo queseno entes isdem Paroilus δει mani Gerus anno Aio. idem repetit addensi Nisra, non forum Imperialibus, fedo face, dolatibus R. praeter Muttin maerem fuerit illis Abiras sitius o Sed puris depositi, atque ex Horari ex o vii Itudia ditων- ea aetate sceminae masculina nominis inflexione a via ιαι Ium, ex quibus Murthi resipiscretes , oea praeesse ri, doctis nominabantur ι ita Paulae silia non Eust to errore eoru regressant sint res ad Sedem Apostis chia, sed Eustochium diectatur, Sanctus Paulinusti eam, oe suscepti suus Ecclesias receperant. Fuisse Epist. apud Augustinum a ς. Melaniam Melumium vero Octodecim in Italia Episcopos, qui Zosmi en- nuncupauit, di Hieronymus Epist. ait: Altinas, cyclicam subscribere recusarunt, ex inserius dicen- v niarai, Melania falatini vos; Alibi Augustuus dis constabit, nam totidem pro Pelagianis ad Ru- Epist. ir R I as. Albinam dixit. Haec adnotavi, ne sim rhessalonicentem scripsere , quorum tamen quis cum Baronio Albinum filium Melaniae fratrem major pars duce Turbantio ad meliorem frugem re 4 sine teste supponeret Caeteriam Sanctus Doctor inversa amissam dignitatem recepit, Iuliano, Floro , lib. i. de Gratia Christi demonstrat, Pelagium nomi- Orontio, Fabio, ae praesidio obstinate in haeres ne tenu Christi gratiam adstruere, neque illam a perdurantibus, ut lib. a. cap. s. dicemus. libero arbitrio, lege, doctrina Evaneelic L aut
ritaniam. Disputat Gyareae cum Emerito Do-1rat larum Episcopo. Hipponem retersi s Romam ad Sixtum contra Pelagianos, dein ad
Valenum Graium conira eosem siribis.lNterea Pelagius Romani iudicii exitum in palaesi
tina opperiebatur, ubi Albinae, pniani, eiusque uxoris Melaniae leni oti, alterius neptis familiaritate gaudcvat; Hi quidem nobili mini Romanorum tantiquo iam cenis, iuerant, ut auctor vitae sanctae Melanis apud Sui iam die gi. Deeembri, tae scripserit:
que imm ullas alitis , ex pto Imperatore, de dia stis eum eis consens fiat; At illi d iliu)mo patrim nio iii pauperes omni fere ex parte erogato, atque monasteriis construendis impenici in Africam primum, dein in palaestinam se receperant. Cum
iisdem adeo at iam necessitudinem fovebat Augustinus, ut allorum visendorum causa vel maria sibi vo
latu pertranseunda esse assirmaret in Epist. Ia . ad eosdem. Igitur hi, cum Pelagii veteris similiae Nnobilissi nae, &ditissimae et entis vicem dolerent, quod passim tamquam haereticus tradurebatur, hominem coavenIunt , rogantque , ut quaecunque
contra ipsum factuitur, scripto damnet, gratiam Dei , ac peccatum originale fateatur , quae ab ipso negari fama erat. Pelagius plusquam punica fallendi arte usus de gratia quidem haec respondite Aria
ab a , qui satis, vel dieit gratiam Dei, qua christus venis in Mne mundum peccatores I vos facere, non
suum per siquias horas, antpre snguia momenta, sed
etiam pre polos actus xseres non tyra necessariam a ex
Augustino lita de Gratia christi cap. a. At de peccato originali ex symbolo , cujus exemplum Romam inierat, hae reposuit: sisdem Geram citi versas tib re hamitari infamus, Pisas ct mo Mes. Lati igitur nobiles illi eoniuges citissimas ad Augustinum litera dedere, quibus catholicas, ut rebantur, Pelagii sententia fgnificarunt, eas verA Sanctus Doctor Carthagine accepit, duosque e vestigio libros elu euhravit , priorem de Gratia Christi, posteriorem de Pec in originali inscripsi, in quorum praevisatione haec habet: Fessisante enim p Haetore inter neruispinioneι nostras retitio apis carthaginem, quam usion
e sibi de lares, quantum Deu/ doxare dignaras est, exemplo Christi distinguere, solam possibilitatem
eadem iuxta haereti eum adiuvari, non vero reapse virtutum aetus donari; dari illam ex meritis, & ad hoc ut sue ilius tantum pravis suggestionibu resistarnufi varia deinde testim ia , quae ex editis abs te libelli, Phlagius in gratiae eommendationem prod cit, sanctus Doctor ventilat, quantumque fraudis
singulis insit, exponit; manifestissimis denique pro
divinae gratiae assertione Ambrosii pronunciatis opus coneludi L Hic tamen eorum sententia castiganda est, qui putant pelagium veram gratiam agnovisse, quae speciale quoddam auxilium esset humanae volnntatierelitus donatum , intusque eandem movens, sed indietrasse , quod ad saei lilis operandum illatiam illam necessariam tantam esse voluerit; Etenim Pelagius sentiehat eas esse liberi arbitrii vires, ut se sbloquarumcunque virtutum actu posset lic t dissiculter elicere , idem vero divinae legis. ac doctrinae Evangeli- eae instruct ione si is ultum easdem sibi virtute, Keilth,
comparare posse autumabat ἔ horum luculentissimus
testis venit Augustinu in hoc libro de Gratia Chri siti, in quo cap. o. haee scribit: In quitis eis, Hiliseretἡ m fellam est, ita eum velle , nos adiuvari gratis Spiritias S. ι, non quia sinu illo etiam per suam nut rapossibilitiem non possumus νοι flere tentatori, fiduis
ritius resistamus. Quod tamen qualecunque, O quanta-lumcunque adsutorium , eum credibile es, in hoc emGraeis, quod ηοbis additur Iesentis , revelarue spirita predoctrinam , quam uel non possumus, vel di eiu has is
possumus per naturam En gratia Pelagiana, quas ilior nobis ad virtutes via sternitur , nempe scientia, & doctrina , non vero interna quaedam motio sngulari Dei prouidentia nobis impressa. mn ergo Pelagius veram gratiam unquam agnovit, sed sueat gratiae vocabulo conatus est, invidiam frangere, &piorum offensionem deelinare. In altero libro de Peccato originali tradit, Ceelestium tum Carthagine , tum Romae palam originalem culpam negasse , &utrobique ob illuὰ dogma damnatum , idem & Pelagium docere, lic t verbis aliud dicere videatur, vitiatam nasci hominum naturam . nee sanari lege
Moyss, vel exemplo Christi, sed sola gratia, &fide Deo homini insess; bonas esse nuptias, malam autem libidinem , snὸ qua nuptiarum bonum, nempe stimum generatio, haberi non potest. H eduo ad Pinianum uolumina damnatis a Zosmo Pelagi,nis scripta abs se suisse testatur sanctus Doctorii b. 2. Retrare cap. so. Hinc reiicitur Vossius lux i. Histor. Pelas cap. I3. scribens, hosce libros editos
72쪽
editos suis,e ei Do odi Carthaginensis, stilicet sub Innocentio anno is se luto, quemadmodum liqviet ex vis. tio. nam compositi sunt libri illi Carthagine anno in i 8. scripta veris laudata in Epist. Iro. suere gesta Sunodalia Hippone elucubrata,ut ex memorata Epistola apertὸ deducitur,sed de sis e. t o. abundὸ diximus. Augustinus id temporis agebat Numidarum Legatum ; etenim cum Synodus Kal. Maii cogi coepisset, nec ob plurimas Ecelesarum Africae causas ibidem discutiendat brevi solvi posset, ne tot Episcopi mo-Iestiores Carthagine moras pati cogerentur, ex singu-
versus snem , quae tamen in tenere, illa vero ponitur inter Epistolas Augustinianas Tomo a. num. I . Rebus Caes reae expeditis Augustinus Hipponem tediit, ibique plures ad se transmissas literas accepit, has inter erant dum Valerii Comitis, simu que Epistola satis prolixa Sixti presbyteri Romani, qui Cre-lestino Papae postea successit, detulerat eas Firmus presbyter, atque absente Augustino literi, Hippone relictis, alio diverterat ex Epist. Ios. initio. Hic Firmus Paulae, eiusque s liae Eusochii amicus an n 4i . ol rem raram Rotnnam , cor indὸ in Afris ara, i is provinetis terni patres selecti fuerunt, qui caeteris altiliumque directus,ut si ribit Hieron mu Epist. - c.
domum reversis quaelibet Ecclesastiea negotia plina I a n I.
auctoritate discuterent. Pro Numidis legatione sun sebantur Alipius Tagastenss. Augustinus Hipponenss, 'ae Re stitimis. Interim Zosmi l iterae superveniunt, quibus Augustinus , ct Alipitis Caesi ream Mauritaniae ad nonnulla expedie da desimantur: LYEpist is . Cum illuc Sandus Doctor pervcnitat, disputationem publicam habuit eum Emerito Donatistaeum Caesareens, Urbis Episcopo, praesentibus Deuterio Metropolita Catholico sareens, Alipio, Possidio, alii: que Episcopis, liniverso Ciero , ae se quentissima plebe;exitum describit Augustinus lib. 2.
contr) Gi ira nitum eap. 6. o suis maxima isti tittido,
tuit, Γι sis alice sit. Gesta vero 1 pubi iei, Notari is
excepta sunt, quorum hocce initium legitur: G .iossinis Ita II MA MI O II, 347. I PII. cos. Duodeciamo Kal. Octobris caesola in horres a natori Oe. Erat in ea urbe vetus quidem, sed crudelis consueti idci I solemni congressu statis dicbus fugi, lis annis cives duas in partes divis lapidibus se obruebant, quam plusquam civilem pugnam caservans nominabant 3 Lam tamen consuetudinem ab Avis per longam annorum seriem traditam suis declamationibu , Ausus tinus tandem antiquavit, dam ibidem hoc anno m ras necteret. Ex liti ge Docti . Christ. cap. si Gim Augustinus Caesareae variis occupationibus detineretur, ne nitus Monachus ipsu similiari,Tpistolam ab Optaio Episcopo, qui ipsum de amniae Crigine consulebat, accepit, quam clim Augiastino legendam tradidisset, accidit, ut Muresse, Epioni us Optati necesiarius eli advenirct, qui de eodem at-gumento ab hoe ipso ad se misias fuisse literas Augustino fgniscavit, salictum Doctorem smul e sileni, rogansque, ut ipsemet quid Gliendum foret, QS sibi
coram, vel Optato per i iteras ζxponeret I quod etiam cum Renatus urgeret, Augustinus eruditam ad Opt 'tum Episto)am misit, in quu aperte satetur, dubium jam inde a pluribui annis se esse de animae origine , num crearetur immediath a Dcci, vel per traducem parentibus in filios derivaret, de qua re nihil ex Seripturis certi collisi polis sesidit; seripss,e se ea de
re ad Hieronymum , a quo nondum responsciuem acceperat , quodl ibet tamcn asseratur, adsti ueridum cs,e peccatum originale, quod contra pelagium, se Coelestium Ecclesia Romana credendum esse decrevit,mittere vero se exempla recentium t iterat trinisve quae speciatim ad Africanos, sive quae linivei sim ad omnesEpiscopos de memorata sede manarunt,ttit tmque subdit damnatam illis in literis Pelagii argumen rationem , qua ex animarum cinatione tolli origini, peccatum contendebat, recitans ctiam fragmentumrpistolae Zosmi, quae intercidit. Duas alias spissolas Atipusini de eodc m argumento ad optatim, patis citat s rous Iulgentius tu, r de Ver. pipd. , Grat. apud Augustinum , dum Ravennae moraretur, Vale- iii Comitis intima similiaritate usu, suerat , erat ille Honorii Imperatoris Dux , ad quem etiam aliquoties seripserat Augustinus, scd nullum ab eo responsumtulerat, illius tamen linc tinno tris litera, accepit, unam per Vindemialem Episcopum . di per Firmum,tii; diximus. duas ex initio lib. I. de Nuptiis, di Coti piscent. Clim verδ agiani a Zosmo Roma famia nati sunt, Firmus aderat Ronnae, unde Augiistinus eundem did si xium scriben; vocat non sesi re taricto
blicabant , trale se in Africa audite intelligeret, breves ad Aurelium t iteras rei erat, que is talem se notam excuterct , paulo verosos prcs meenti in Asit. eum Firmo Epistolam ad Augustinum, δ: Alipitim dedit, quam cuna Augustinuε ingcrti laetitia pertu suo legis et . eandem cum tircvacri rcss cnsu ad Alipium per Albinum Aceluilium lcsendam trani mist: Vertim remeante ex Africa in Italiam rit sto piolixio rem ad eundem Sixtum Epistolam Angustinus perseripsi, in qua universae Catholicae doctrinae erintra Pelagianos asei tae compcndium posuit. Ostendit ex eadem massa originali peccato insecta alios misericorditer liberari,aliis iuste in eadem perditionis masisa relictis; Pplagianos conclamanti iam piorum vocibus pressos gratiae auxilium iam tandem sateri, sed ex immanis meritis illud suspendere , ad pratiam nulla merita supponi. quoniam meritis impat non gratia, sed poena debetur. pelagianos protiam sire meritis datam perperam contendere csse humanam naturam ;Fidem sne ullis meritis a Deo homini donari, id i e pluribus Sacrarum literariim i csimoniis comprobatSorationem ipsam inter gratiae munera computandam; Nullam peccatoribus adνersus iudicia Dei inscrutabi-I ia excia lationem suppetere, nam si excusatio illa tui, esset, non inde iam gratia, sed iustitia liberaret; Qui Deum in gratuitae gratiae sargitione per narum acceptorem obiiciunt, in parvulis omnes argumentationis vires perdere , quorum tam phirimi sne meritis salvantur : Jacob sne meritis a Dcoel aum, Elaueb. peccati demeritum reprobatum; Non damnari patvulos ob peccata, qua si viverent, perpetrarent, clantion commi llinum L liciorii ni minime s. t is lini Desic: chi- oesi, retrali per sdeses genitotes transsu sonem exemplcios ae . di oleasti; e plieati, illudque me reeles ae cdi remoriis in exstimandis . N extitit,andi insantibus in baptisino ex iis Aenter eo vinci. Haec F pistola rei. ad 53ENIni. ita enim numera ivr inter Auetustutianas , non modo uti imo ictu relas antis ccnsciit, sed de semipeta anos, aut equum otirentur, stis coit, 3tim initium fidei ex stetit; & 3n --tium nunquam futui a merita, vel demerita irrist, atque electioneis Dei pindemnaviis timnia liti reana merita piace. ἡcie asseruit, unde facium cst. tia I sic p stolae. 1 mT pia id peste 3 exorti aerei time contio dixeii et teste Avi Lstir i ib. Ge D tio reis. eap. a r. vam nitieis Detii sat on site sibi eloterati mpano in 'totis Epistoldi dictandor gialia se se ei si I'c'. i. v fatur, rini οὐ m. lis viruμ, eludit itan . ta
73쪽
magni apud Romanos nominis in sententia eonsrm1- sustino nuneupatos Valerio libros mille dicteriis jet, sed quia probe sciebat, eandem Epistolam Ron impeteret, Valerium maturitim tantum Augustini ab unimersis legendam fore, atque exscribendam. nuneupavit, Ee libro I. Operis Imperfecti cap. a . At eum Augustinus intelligeret, nonnullos apud eundem militia sudoribus ore purum dixit, viri enim Valerium Comitem sibi imponere , quod nuptias potentiam reveritus ab omni convicio abstinuit.
damnaret, asserendo originale peccatum , librum - v x x
priorem de Nuptiis, te neu piscentia ad Valerium H ὲ Ll l XVI. eundem transini sit, quem vel hoc anno sere exeunte, Moritur Zosmus, inia sibima inter Eulalium, eum Cmarees Hipponem rediit, Vei initio tequςnti ct mmymium c Otur. Pucidia soror H
elucubratum fuisse non dubitor Docet in eo volumi - , A. Vne, bnnas esie nuptiis, malam vero e cupiscin-- id desitimatetiam , qua bene utuntur nuptiae, originis reatum to Pelagiam publicarem. De ligatione . tapti adii per baptismum , eum quo omnis homo se itur Impersitorem contra Glagiarios Baromi, Iam si ibditus Diabolo Hominem factum a Creatore, caD senis, ac DraFtrerum Augustinensium chron livatum a deceptore, indigum Redempt ris; filios inia non probata. Mid his Honorii contra ob originalem maculam nasci peccator s a mundiβ, α Pelagii, ac calisti des res, itemque lite
sanctis parentibus idque exemplo oleae, de oleastri . - , in.
nuptiarum pudorem , qui post peccatum ex effraenia V Xeunte anno superiore ηrs. decesserat Zosmiis bus concupiscentiae motibus nobis inest, esseque ean- Papa de divina gratia optimὸ meritus, nam li-dem concupiscentiam vehiculum originalis peceati, chi initio pelagianorum fraudibus eircumventus mi-' eiusque reatum dimitti in baptismo; egregio vero lius eum ipsis egerit, eorundem tam en dolis per sancti Ambrosii Mediolanensis a Pelagio eximie lau- Africanos patre, sibi patefacti, , tam vehementi ictu dati testimonio opus concludit. Erat Valerius se illos prostravit, ut se se humo tollere nunquam posim es Augustini studiose eiusque libros libenter evol- te a valuerint, datis enim ad totius Orbis Episcoposvebat ara Ohoe, inquit Augustinus in procemio, literis eosdem sacro anathemate pereuist; idem Au-eomoeri, quod inter stias multas, madiasque ras, mistinum maxime coluit, suumque ad Caesareentem
facile, de libenter hyas, nostrisque o Jcutis, etiam , Ecclesiam Legatum destinavit. Caeterum mortuoque ad asios conscripsimus, si quae in moris tuas venire Tosmo perietilosa tempestis Romanam Ecelesam potuerari, iam um de estiris a de in s ne libri Musdem adsita est inter Aonisaeium, & Eulalium schismatesbidium commendans, intelligere se dicit, quia tum eonflato. Honorius Imperator urbanis dissidiis cog- denter legas, ut etiam nocturnas ahquus horas lectiom nitis, ne fictionum Plinei pes praesentia tumultum v gilanter impendos. Ex quibus calumnia Iuliani eva- augerent, mandavit summacho Urbis Praefecto, ut nestit, qui Augustino polle, vitio vertit, quodli- utrumque Pontistem nuper elcctum Roma dimitte-hros viro militari nuncuparet a Valerius enim & li- ret, at ne Romani futura festa P sebal ia snὸ Anti siteris, Ae armis smul vacabat, qui, te disceret saeten- tite peragerent, eam curam Achilleo Spoletinae E da, 8e siceret discenda , quae summa virorum laus est. eles2 Eoi coim demandavit, omnia interim tentans, Libeat autem hic insinuare , quantum abhorreret ouo dissidentes erimponeret; Verum ciam gravioris m,desti Vir instenti Augustinus a dedieandis libris dissicultatis id negotium cerneret, stituit Sunodum Nobilibu , ae Principibus viris; Hie enim ibidem plenariam apud Spolitum cogere, quare Africanos p. a. scribit: Mihi η γ placuit, cuiquam illus patres ad eandem per literas evocavit; Cardinalistri viro, O tanta, quaηis es ipse, fullismirarere pictio, Baronius easdem ex Codice Varieano publicavit ad praesertim via otiosa dignitate iam fraentici adbiu acti- hune annum is. queis indieitur synodus intra diem Ar pulticii , ei emque militaribus occupato aliquid Iritim Paniarum. Praeter vero sacras divales idem
meorum opusculorum legendum non a mepetenti, non tam Imperator privatas literas, ait Barcinius, ad Aure-
diligentem, quam impudenter impingere. Inter causas lium primatem scripsti eiusdem pariter exempli autem , cur eidem Comiti opus praesens inscripserit, literas ab eodem Honorio datas ad Augusinum, achane secundo loco posuit: Glaprophois, ait, istis sex alios Episeopos ex laudato eodice idem testatur so vitastilus, sitis hic disputando resistimas, tu potes, eadem Epistola ibidem recitata , in qua hae legun-i8 euranti, o iussando e taciter ν sitis. Hune i ibrum tur Sed quamvis saera Domini Cremari mei Augum ad Valerium pest damnationem merarii xortemque con- Principis ad Italia unodam eiscens atictoritas non ne seripsi, inquit Augustinus lib. r. ad Boni f. cap. s. Ju- Iligenda prorinerit, socianda oleialiter etiam Serra lianus. sociisve nune nobilissimum virum Ilusquim iuiis nostra scripta iussitamus; dieitur Epistola data Vatiniano odio persequebantiar, etenim ipsum Impe- Tertio Kal. Aprilis Ravennae. Cardinalis subditratorem Honorium contra Pelagianos semper exci- num. et . Quod autem ait, alias ent8 uterus duras adtans pravis eorum conatibus obviam ibat. Fuit hie ipsos Episcopos per Grmenam suum , Honorius m. Valeriit, magna apud Principem in aestimatione. rator constantium intili sit, cui obprat aras res I sius Anno 2 s. erat Comes rei privatae , ad quem datum adHrsusTyramos Iororemsti clam diae diam didit legitur rescriptum lib. io. Cod. Theod. L gr. de axorem. Labitiar vir insgnis, nam anno clio. Conspuit. Osthrὸ datis. Theodosio XI. & valentiniano tantius non erat Imperator Augusus, ille vero, qui Caes. Consi. Item anno 4 et 7. erat Comes sacrarum priores ad Africanos literas dederat, nuneupatur largitionum ex lib. io. Codicis eiusdem L. 1 . de ab idem Dominus meus Germanus Osinsus Trinc D pminueralis . Hierio, de Ardabure Conti. Idem anno tantum sequenti ex ipsus Batoni I sententia etiam anno set. gessit consulatum Orginarium ἰ an- Constantius dictus est Augustus, vel certὸ, ut mons no veris r s. erat Magister osciorum, extat enim traho, an et t. qua rheo titulo illis in literis idein ibidem lib. . tit. 8. L. is de metaris rescriptum ad minimὸ designatur. Preterea eodem anno, eadem- Valerium Marisbὐκ Veiorum,oe Exto utim datum que de re Constantius, ac hmmachus ultrd, citroque
Theodoso XV. Cos UndὸJulianus, eum ab Au- literas conscripsere, quas ibidem Baronius recitat ;
' Xeunte anno superiore ηrg. decesserat Zosmiis Papa de divina gratia optimὸ meritus, nam li-
74쪽
vmmaehus ver3 easdem ita inseribite Domina δε- per iitUri, O per eurum magnifico, meritoqtie subi
mi , O pracein constantis SImmachus. Neque seia mei Constantium aut Principis , aut Augusti timmine honorauit. Ex quibus obiter reiicitur sente tia Panuinii conterranei mei , qui lib. I. Rom. Pridieipum selibit , Theodosio Augusto VII. di sal ladio Conet anno nempe Ars. Honorium macidiam sero rem Constantio in uxorem tradidisse, eundemque Caesarem designasse, quae Cuspiniani, Blondi , aliorumque sententia fuit , etenim Constantius 1 Symmaeho Nobilissimus, Caesarque appellatus sui siseri certe in rescripto Honorii flato anno qI6. Rave nae Kal. Martii ex cod. Theod. lib. I s. L. Icl. de infirmam- dis his , qua a tyranαιs cte. Constantius vocatur solummado comes, O 'Parricius , quin immo nuptias eum placidia ineunte anno I . celebravit, ut ex Olympiodoro cap. Io. ostendemiis. inare bini illi privatae Epistolae, quarum una ad Aurelium, altera
ad Augustinum data fuit, scriptae sunt citra dubium
ab ipla maei dia Honorii sorore, atque uxore Consitantii Comitis, ae Patricii, quod tolerat satis cognoscere infinis annalium Seriptor, dum illa ibidem Gemmanum suam Augustam Principem appellabat, euius tantum erat oborto schismate Episcopos ad synodos vocare, non vero Constantii privati adhuc viri. Ita
vigem ipsa Plae idia de obliteranda postea pseudo synodo Ephesna 1 Dioscoro Alexandrino contra Sanciarum Flavianum celebrata literas dedit ad Theod sum Imperatorem, itemque ad AEliam Pulcheriam Augustam,quae habentur inter Epistolas praeambulare, Synoqi Calchedonensis. Eo pacto corrigendus est Scriptor Saeculorum Augustinensium , qui more sibi a miliari eum Baronio laudatam Epistolam ad Augustinum non Plaeidiae, sed Honorio adscribit anno I s. itemque Ludovicus ab Angelis lib. s. de Vita Aug. cap. I 6. Eulalius urbe, uti diximus, pulsus XV. Kal. Aprilis contra Honori i deeretum eandem ingressus, atque sessis Ra halibu, in Baslita
Constantiniana celebratis Imperatorem ad iram
diam excitavit, qui Tertio Nonas Aprilis deere tum d Symmachum misit , quo Eulalio eiecto Boni eius
Ponti sev jussus est sedere, in quem & cleri Romani, di populi frequentiora suffragia conspirasse didie
Tat; cum vero Imperatoris literae Romam VI. Idus
Aprilis pervenissent, Symmachus statim Eulalio expulso , ae Bonificio ingenti civium plausu in sede Apostolica constituto finem dissidiis seeit, smulque mandatum de synodo Spoleti habenda per Largum
roconsulem in Africa revocatum suit.
1aterim Pelagiani Meee Eulalii sehisma ob damnatam anno superiore Pelagii, ac Coelestii doctrinam ab ultore Numine permissum publicabant, quam sanὸ calumniam repellens Augustinus dixit: Memento Dia uemadmodum de e stiluendo Episcopo dissensionem p puti A mi infestabantas objectas; auodias te quaero, vinum hamines Da fererint voluntare ψ Λωίη ges, quomodo liberum defendis arbitrium ρ Si autem fratris,
quomodo autem eam vocas altionem Dei , at e a vestro domate exorbitas, dum putari divinistis vindicatum ais fines ρ tandem utiquando concedis, quod obclinanssima contentiane negaveras, oc Ito iudicio fieri , ut in ipsis hominum volunturitas inveniarer aliquid , Dodo peccatum sit , o panis pereues ρ Noe enim nisi iussis euasemen is supuisses, ncilio modo factum homi m tittionem Dei esse rixisses. l. s. eo rea Dd.c. I 2. Deinde sehismaiatis inter sanctum Damasum , R Urseinum exemplo usus, cum nondum Pelagiani orti fuissent, inanem haeretiei calumniam ostendit. Pelagianos quidem eontra Bonificium Romae stetisse scribit Baronius a
Et sanὸ litigantibus Pastoribus Lupi ad Catholiris eaulas fremebant, de rasimi timore deposito ubique
turbas dabant, quo etiam tempore Coelestium se se
Urbi insinuasse arbitror, qui postea instante Bonia sacto 1 Constantici inde expulsus fuit Hie annus CCCCXIX. ob samosam Alipii nostri
Tagastensis ad Honorium susceptam contra Pelagi nos legationem a Baronio, Jansenio, nostrisque Rivio, ae Torello eelebratur. Mirum in rem planὸ salsam universos tanta concordia conspirdisse s Alia pium ob pelagianos praeeipuὸ mercendos, aliaque Asrieanae Eeesesiae nescitia expedienda ter ad Comitatum in Italiam venasse ostendemus, hoc enim instituto nostro plurimum congruit, eum nullus Patrum post Augustinum plus Alipio pro divina gratii
adversus superbissimos haereticos insudaverit; ille enim non modo scriptis ad doctissimos quosque luteris eosdem exagitavit, verum etiam longarum navigationum incommoda devorans impias eorum machinas fregit, ut planὸ mirum sit, apud Pelagianaiarum rerum scriptores aded tenuem de Alipio me tionem seri, eamque non eo, quo deberet tempore,
ut mox ostendo, Etenim Baronius, aliique post i sum Alipium in Italiam ad Honorium anno η Io. prosectum Disse scribunt, atque sanctionem contr1 Pelagianos a principe impetrasse datam V. Idus Iunii, eamque secum in Afrieam detulisse; Cerium tamen est, eo tempore Alipium Carthagine SV nodi
causa adfuisse, in qua subortis gravibus dis ii, de appellationibus transmarinis, Alipius in sessione ha bita VIII Kal. Junii sententiam dixit, idemque III. Kal. eiusdem menss acta synodi subser si, ut capitosequenti latius patebit, quarὸ eertum est, eo tempore Alipium non degisse apud Ravennam, neque ab H notio contra Pelagianos rescriptum coram impetrasse. Honorius quidM cum aliundὸ accepisset,
quosdam Episcopos Pelagianis publicὸ pro sem l
quandi facultatem in Africa permittere , datis ad Aurelium Carthaginensem literis, severissima id I ge prohibuit, exemplum Epistolae λ Vaticano codice magni Baronii diligentia exscriptum subjicimus.
Imperatores Honorius , O Theodosus Augusti uratio Episcopo Salutem. D Udum quidξm fuerat constitutum, ut Pelagius,& Ceelestius nefandi dogmatis repertores ab Urbe Romi veluti quaedam Catholicae veritatis con Utagia pellerentur, ne per ignorantiam mentes saeva persuasione perverterent ἰ In quo secuta est Cleia mentia nostra iudicium Sanctitatis tuae, quo co P stat eos ab uniuersis iustae sententiae examinatione eL se damnatos. sed quia obstinati eriminis pertinax ' malum, ut constitutio geminaretur coegit, recenti V quoque sanctione decrevimus, ut si quis eos in sita- cunque provinciarum parte latitare non nesciens, ' aut provellere, aut prodere distulisset, praeseripi poenae velut particeps subiacereti Praecipue tamen ad quorundam Episcoporum pertinaciam corrigen- dam , qui pravas eorum disputationes vel laetio consensu adstruunt, vel publica oppugnatione non destruunt: Pater carissime, atque amantissime sancia' titatis tuae auctoritatem cavere conveniet, quate-
nus in abolitione praeposterae haeresis omnium doci--tio Christiana consentiat. Religio itaque tua e- petentibus scriptis liniversos faciat admoneri seir et tu ros
75쪽
ν lueo, desinitione testimonii tui hanc tibi desiliti ge confundi. Arrugem magis , qu m Byracium διρο nem esis praeseripiam, ut quicunque damnationi su- Tripolim, ad meracilem aecedere diserte scribit Α na memoratorum, quo pateat mens pura , subscri- gustinus Epist q8. ad Vincentium , irridens enim ibate impia obstinatione neflexerint, Episcopatus vanum illud interpretamentum, mi Donatissae illa ami sone mulctati interdicia in perpetuum expulsi scripturae verba Mipascas , abi cutis in meridis, sub- can. 3ν eivitatibus communione priventur. Nam cum ipsi liciebant, quas Deus fidem orthodoxam apud solos, nos iii,ta Synodum Naeaenam consessione sincera Donatistas in meridianis Micae regionibus degentes v conditorem rerum omnium Deum, imperiique non remansuram denunciasset, hare habet: si raim Me
'tri veneremur auctorem, noti patietur sanctitas tua
sectae detestabili, homines in iniuriam religionis
nova, de inusitata meditantes lecretis tractatibus Dc-
ultare sacrilegium publica semel auctoritate dam natum I Una enim , eademque culpa est eorum, qui aut d ilsmulando conniventiam , aut non damnando ' favorem noxium praestiterint. Et alia moti. Di.. ' vinitas te per multos annos servet incolumem Pater 'carissim , atque amantis me. Data V. Idus duis ' nia ς Ravennae Mianaxio , & Uinta Coos Eiusdem exempli literas ab Honorio ad Augustinum scriptas testatur Baronius, qui in eodem Codies haec legit: Eodeis tenore etiam ad Saaeclum Magurinam duram rescriptum: Ad annum qis. pag. 4 3. Aurelius Imaorii lueris acceptis eneyelicam ad omnes Byracenos, de Araugitanos scripst,qua Imperatoris decreta eisdem signifieabat, illius vero exςmplum subiicio.
Ohosfinis, at desiderabilibus atribus, accon sacerdotibus Donatiano prιmasidis, Ianuarιο, Felici, Priamo, Primiano , Ga iam, O alii Ga iam, Ianuario, Vistirmo, o careris pertrae,m promimiae Deacenis, O Ar tisana constitutis Aurritus uisicopus. S er Coelestii, ει pelagii gamnatione , eorum
que dogmatibus partieitem sanctam dilectionem ' vestram in plenario Concilio suisse commemini,di- lectissimi , ,e desiderabiles Fratres, Sed quoniam ' pro honore Dei, in euius manu cor Resis est consti-' tutum, gloriosismorum Principum Christianorum' fidem rectam, & Catholieam custodientium accessit ' auctoritas, quam per humilitatem meam universa Coepiscopis meis voluit intimarii idcirco hon ' rabilem iraternitatem vestram mist A exemplaribus instruere testinavi, ne quid mali in aliqua parte ' provinciae ex sapiadictorum serpentina persuasione 'ab universali Eceles a totius orbis exclusa fortasse V subrepat, Ob hoe ergo tam necessaria constitutio ' Chri manorum Principiim charitatem vestram la- tete non debuit, &ad me ab eis datae literae, qua ' rum simul exemplaribus lectis,quemadmodiam sub- seribere unusquisque vestrum debeat,dilectio vestra cognoscat,sivὸ quorum synodalibus gestis subscrip-Ρ tio iam tenetur, sivὸ qui non potuistis eidem plena- ' rio totius Africae interesse Concilio i qud cum in V supradictorum haereticorum damnatione omnium vestrum fuerit integra subscriptio, nihil omnino se, undὸ ulliuidis; mulationis, vel negligentiae, vel occultae sors tan pravitatis aliqua videatur m ' rito remanssse suspici . Ei alia mana: Opto, Fra- 'tres, benὸ vivatis mei memores. Data Kalendis ' Augusti Carthagine Monaxio, 3e Plinia CongArEugitanae regionis mentionem facit codex synodorum Africae eap. 1 6. Use in Tripoli fodit/, in interjaeere Diatntur barbararimes, & cap. I cogitare etiam debetis fratres, quia Me i , Tripolit ni . ct fratris potuerunt exigere: Ex quibus patet, minus rectε ab orielio in tabuli, Ceographicis , ubi Asticam de Ccribit, Tripolim cum Aravi.
scriptararum loco meridies Africa istiligendueniam te Domiι, quae sub caelifer ventiori plura es, omnes vos Muαιmiam a stiperabunt, yoram schema in B acto , o in Tripoli exarsit; sed configant cum eis A nuges , O Me maris adis potinere homendant, Mauri tam a ta men caesarienses Occidentali, quam merissiana parti ineianior, nec Africam se vult dici, quamodo de me ridie aiorialitιν ρ Haee Augustinus a Sed de Atrusi tana provincia vide inserius lib. a. cap. 7.
cogitur Synodus Africana, ac de appetiationisus
transmarinis agitur. Recitatur codex Conc Ilartim .Africa, o canones confra Pe agianos partiti in eadem Sunori leguntur. Marius Me
cator Pelagianorum bos s , ae Sancti Doctoris Hippomnsis amictis laudatur. Butherii metaia chrommus castigatum sanctus Augustinus a M. Antonii de Dominis calumnia in causa de appellationibus vindicatur. G Ravis hoc anno controversa Augustinum caeterosque Africa a Patres exercuit. Urbanus
ex Hipponens eiusdem Augustini Clero ad Sieee sim Cathedram promotua Apiarium Presbyterum quorundam criminum reum Synodat i sententia exsiccens Pecthsa amovendum curaverat, at ille a pellationem ad Zosmum interposuerat, qui statim Faustinum Potentiae in Piceno Episcopum, unaquophilippum, & Asellum presbyteros suos E latere legato, in Africam destinavit, ut Apiarii causam retractarent; At Αὐicani aegrὸ serebant, &ace , damnatos in provinetis Africae ad transmarina judicia provocare; cum vero Apostolici legati eas a pellationes a Nicaena synodo approbatas assererent, neque id in Nicaenis canonibus, qui in Aseicanis Ecclesis servabantur, legeretur, gravissima, ac pe-nὸ diuturna eontentio suborta est. Mortuo paul post Zosimo ac suecedente Bonificio hoc anno Iς. in plenaria synodo Asel cani de appellationibus dis. putatum fuit. Africani praetendebant inolitam vel ab ipsJ, Christianai religionis apud Asileam primordiis consuetudinem , nempὸ ut Presbyteri, Diaconi, ac Clerici inseriores in suis quique provinciis iudiearentur fA transmarinos iudiem appellationa omnino interdicta I hoe ipsum Baronius, caeterique arbitrantur , decretum fuisse in Synodo priori Nileiavi ana canone XXII. at ea nones illos ad illam synodum non pertinere superius cap. Io. ostendimus; ille Gnon iisdem omnino verbis conditus fuit plena Via synodo Carthaetinens Honorio XII. N Theodoso VIlI. Conet anno superiore ηi8. in qua ean ne XVII. transmarinae appellationes vetantur, quod decretutia ob tentatam id temporis contra Asileana Ecclesiae consuetudinem ab Apiario appelletionem emissum existimo I laudata ver5 consuetudo colligi tur ex Augustino Spist. 36 a. ubi de Ceeciliano Caris thaginensi, ae eollegis Episcopis ait: Teque enim de Presbyteris. cvt De areis, utit inferioris er iis corteis.
76쪽
s d de tolli,s agebarer qui possent aliorum eollegaeram Ddisio, prasertim Myostoliearum Ecelesarum, eos msuam integram reservarie scripta sui th e Epistola ad Episeopos Donatistas, post quam ad eosdem alteram dedit, nempὸI63. in hac vero scribit Augustinus, se ad Cirtensem Eeelesam perrexisse ordinandi eauia xpiseopii Fuit hic Fortunatus anno 3 ρ8. ut lib. 2. cap. . probabimus in Profuturi locum sussectus; quae ideo ex Augustino adduxi, ne quis sertὸ arbitraretur, Sanctum Doctorem in laudata Epistola is a. ea. nonem illum dia. vulgo Mileuitanum secutum, cum Epistola quadriennio ad minus istam Synodum praecesseriti Et quid- de ea nonibus Mileuitanis video
mi fritium in eadem mecum esse sententia. At non modo perpetua Asriem consuetudo memoratis appellationibus obstabat, verum etiam summa prosequendi extra prouinciam iudieii dissicultas, hae enim Astieani ad Coelestinum scripsere: Gomodo ipsam
transmarinum judicium raram erit, is quod testam ne
eesinia persona, vel propto seris, vel propere sene
tutis infirmitarem , vel miaris adiis intercurrantibas impedimentis, addaei nan poterunt ρ statimque addunt: Nam ut Uinui, tanquam a tua sanctitaris latere misia tantur , nam invenimas Petrum Synodo constititum. Baronius scribit ad annum ro. pag. 8. Africa nos non uno Apiarii secto turbatos suisse . seA&ob
C est ii quoque appellationem , qui Carthagine
damnatus ad Romanum Pontificem provocaverat.
Esto duplex causarum genus distinguendum censeo , unum, quod sidet dogmata speetat, alterum, quod ad Ecclesiasti eam politiam pertinet , Nunquam Asricani in causis fidei appellationem ad Romanam Sedem vetitam voluere, immo illam quam libentissime admiserunt. Coelestius Carthagine ab Aurelio in Proconsularis provinetae synodo damnatus Romanum Antistitem appellavit , quo intellecto Paulinus Diaeonus Carthaginens s ὸ vestigio Romam se contulit, qud lata contra Coelestium sententia Apostol ico sudicio iterum cons aretur, neque Aurelius Privis Afri de Cretessii appellatione quentus sitit, aut Paulino Romanum iter inhibuit, ne eo salto Astorum iura laedere videretur; Quantum vero Asricani in causis fidei Romanae sedi detulerint,
non unci exemplo comprobatur, Cum Pelagius, ae
Coelestius Carthasine, ae Milevi in Numidia anno I 6. damnati fuissent, seribit Augustinus P pisito l. s . ad Hilarium: Noxa quadam Merem inimicarraria Chrisi conatur exurgere, sed nondum Oiderare alEHesa separata est. Id temporis nondum Innoeentii reseriptum Africanae Synodi receperant, quarum seripta Haerealiti Topa inuo ratio directa Sanctus Doctor laudat;at cum Innocentius ratum habuisset Asricanorum decretum contra utrumque haereticum publicatum, Augustinus Serm. a. de Verb. Ams . ait: Iam enim de hace sis distoruilia missa sint ad sedem Apostolicam , ines etiam reserapta venerant; ea a trita es, Minam et quando finiatur error. Finitam causam dixit,
quod nulluε appellationi aditus pateret postrema sententia a Romani Sede promulgas, at pelagiana haeresis post Innoeentii decretum evidenter ab Eulem separatu es. Zosmus Epist. ad Africanos se tibit rGrave nis Metam, o Eroti liter aram suarum pedis quos esse ρ aestiuaru dilectionem vestram ad Sedem Apostolicam relaturum e me eerto ea rania eo regionari assenti Ex quibus patet, in causs fidei Asricanos suorum decretorum confirmationem ab Apos,
tolica sede petere consuesse. Hincmarus Rhemen sum Antistes, qui saeculo nono vetera Asrieanorum
iura Gallii, asserere istebat. Eppellationes quoad
Eeelesastieam tantum politiam impedire conatus suit, ut patet ex Epistola . scripta nomine Caroli Calvi Imperatoris; in causis veth sdei licὸt Hinc ,.
rus Gottesehalciam ad Romanum tribunal pr voea tem in carcerem detrust, illius tamen appellationem
nusquam irritam dixit, sed malis artibus fecit. H rum omnium ratio est, quod in eausa politicis, quae regimen mesesiasticum spectant, ad pleniorem e rundem intelligentiam assequendam testes plurimi requiruntur , qui cum in longinqua disculter peregrinari possint, indὸ prosequendae extra provinciam appellationis discultas emergit; At in eausue fidei Romani Pontisces non hominum, sed sacrarum literarum testimonia consulunt, und/de qui hul cumque rebus ad fidei dogmata pertinentibus, licὸt in provinciis per Synodos discussis, integrum judietum Romano Pontifici reservatur. Apiarius non laesae fidei, sed quorundam eriminum accusatus, extra Siccensis Leele si confinia vivere iussus Apostolicam sedem appellaverat, quarὸ hoe arno VIII. M l. Junii coram Ponti se iis legatis in Synodo, cui omnium provinciarum Africae legati intererant, de Apiarii causa actitatum est. In primis lectum fuit Commonitorium Faustino , ae collegis 3 rosmo traditum , in quo duo canones tanquam a Nie a Synodo satiati laudabantur, unus, quo Episeoporem totius Christiani orbis ad Romanum Pontiscem appellatio probabatur, alter, quo Pre, ter dioecesino Episeopo damnatos ad s- nitimorum Antistitum iudieium provocare posse Hecernebatur. Porro his auditis Alipius Numidarum legatus palam negavit recitatos canones in synodo Nicaena, cuius tum Graeca, tum Latina exemplaria plurima penes Africanos erant, reperiri, quod clim ab universs assereretur, in hane sententiam Allia pio nostro praeeunte caeteri pedibus ivere, ut legati ad Antistites Alexandriae , Antiochiae . A: Consitantinopolis ad sinceriores Nicaenae Synodi codices, uos illis in Ecclesiis servari fama erat, investisanos mitterentur. Quam vero honorisce Alipius. Δ Augustinus de Apostoliem sedis auctoritate eo in Concilio senserint, ex eorundem verbis intelligitur etenim Legatis Romani Ponti scis iura , Patribus Synodi e conit, Africanae Ecclesiae perpetuam consu tudinem praetendentibus, Alipius de iis, quae in Zosmi Commonitorio continebantur, ita censuit rIsta nos tameχ totisper Ierea res, ut intra iari, d te interra exemplaria Demirat, profitemur: Hi ne Fausti nus Legatus dixit: γ re , rara sanctitas praejudicis
Ecclesa Romma ,s de Me rapitulo, sia δε aliis. Eidem sententiae Augustinus eonsentiens dixit: Αι hoenos fer turos pro is in stati diligentiore inquisitieme cilii 2 ierit. Quare duo illi doctissmi patre 1 R
manae sedis decreta inolitae Africanorum T c lesarum eonsuetudini re dubia anteponenda esse censuerunt. Ex his scriptoris Saeculorum Augustinensum error eorrigendus est, qui ad annum Io. nutu. 3.
tradit, Augustini nomen in hae Synodo non legi ,
a qu3 Alipium etiam absentem iacit, nam cum Ba ronio id temporis Ravenndi eundem morarum scribit, uterque enim non modo eo in Concilio sedit, verum etiam ambo sententiam pronunciarunt, cui sacer senatus albos ealculos adiecit , ut patet ex
Epistola Synodali ad Bonifacium. Caeterum Innocentius Presbyter Alexandriam, &Marcellus subdiaconus Constantinopolim Oratores
destinati paulo post ex Africa in Orientem transmi
77쪽
ae lectionis in Commematum Mona xii, & plinta ait: Murusinas vestiam Ieribit ad Episcopos Graecos νευ tu duris ponit tis cocis si Hae Epistola latet; cer.
iate. Cuspinianus vir magnae lectionis in Comment Fas . Cassiodoti ad consulatum Monasii, & plinta tὸ de Canonibus Nicaenis Sanctum Doctorem scri sili iure possumus suspieari. Interim Ponti sei i Legati Apiarium Synodo conciliatam; etenim hic obtentatam appellationem ex canone I . Synodi anni superioris fidelium in Africa communione privatus fuerat, at cum patratorum criminum veniam supplex petiisset, intercedente prauertim Faul ino Episcopo Potentino, absolutionem impetrauit hac conditione,
ut in Trabaeena Eeelelia procul a Siccensi territorio degeret. His vero peractis Legati cum literis Syn
di Asricanae, quae etiamnum extant, in Italiam re versi sunt ut ex Gestis synodi aperte colligitur, nam in Cod. Concit. Α0icae cap. I . in decretis exaratis III. Kal. Julii haec leguntur: Die sequinti pres Ires nostros F iram Noe optim, Nilinum, O se tum Presbseros ventria la Fratri, O Co piscopo nomo Bonifacio rescribe tis; in sine vero Epistol e synodali, ad Bonitaeium Legati Apostolici dicuntur secumferiegella in Synodo , quae nie adnotavi, quod nonnulli scripsere , Legatos usque ad Pontificatum Coelestini
in Attica moras traxisse, cum tamen pauid antὸ mo
tem Zosmi illuc appulsi , octavo postea mense transacto in Italiam a state iam incumbente redierint. In hae Synodo lecti su ni eanones praeteritorum Conciliorum , quae tempore Aurelii Primatis in Α-stica peracta sunt; in primis vero recitata est Synodus Hippone habita Theodoso Aug. III. & Abundantici Conu anno as a. quando Augustinus adhuc presbyter publied de symbolo coram Patribus disseruit. Haec ergo est prima synodus sub Aurelio celebrata , undὸ Synodus, quae indicta legitur Valentiniano IV. de Theodosio Coos. Carthagine perperam Aurelii
nomen exhibet, ae mendosa pror Sus est. Pater Lupus in quaestione quodlibetici de O igine Augustinensium , cum in ea synodo legeret Genethlium , ac Aurelium velut eollegas conlessui praes lentes , sunpicatus est, adhue superstiti Genethlio Primati Cariathaginensi suffectum tuisse veluti eoadiutorem Aurelium , sed id si 44 teste gratis asseritur , primaque Synodus ab Aurelio ina icta appellatur Hipponensis , quR anno Io . celebrata est. Praeterea in Actis synodalibus Αli pius , 8e Fortunatus, itemque niens inas prima Iesi pro neia Ninnisa nominantur , climmipius anno tantum a s . Tagastens s Ecelesiae regimen lii sceperit, Fortunatus anno 308. Cirtae primum sederit, Valentinus vero post annum 416. N midarum Primas evaserit, quae omnia Lib. I. cap. . nobis Ostendentur. Chiissetius in calce Opus cillorum
nothri Fulgentii Ruspensis e M S. codicibus germana illiu, Coneilii acta vulgavit, in quibus laudatorum
proxime Patrum nomina non legrantur ἔ Contules vero in titulo ponuntur Valentinianus 1 v. Ac Fl. Neoterius, qui magistratum gelisere anno nostrae epochae 3 . video tamen, numeros canonum ibidem deserim torum non convenire cum iis, quos Fertandus Dia-eonus Carthaginenss appellat, etenim ea nones VII.
N IX. apud petrandum sunt Chimetio IX. 8e XI. Sed his omissis, hoe pro comperto habeo , primam synmdum sub Aurelio Genethlii successore esie Hi inponensem , quae primo loco in recensione laudata
Conciliorum nominata fuit. Deindὸ repetita fuere deereta aliarum XVI. sy- redorum usquὸ ad annum 4ry. ab Aurel io celebrat
rum a quarum ultima relecta fuit, quae superiori a
no eo ira Pelagianos habita est; hae e autem eontin bat ante alios Octo canones conit, Pelagianos, qui iterum eum reliquis &lecti, & n ua iubscriptione firmati sunt. Porro ex iis synodalibus decretis conia
status est C ex ille simosus Conciliorum Asticae a Dionysio Exiguo codici canonum Oecidentalis Ecclesiae insertus, de a Joanne C. R vulgo Scholastico
Graeco NOm canoni intextus , in Conventu Trulla-T Can. a. ut membrum codicis canonum Orientalis
Ecclesae approbatus, atque Theodoro Balsamone graeco, de a Justello latino etiam sermone cum notis in lucem emisius. Jaecibus Us,erius cap. Io. de Αntiq. Eccles Britan. pag. 203. putat, in nac plena r. a Synodo quaedam hoc anno as. contra Pelagianos nominatim sanci: afuisse, quod Augustinus Epist. I.
ad Valentinum scribito Quod Papa rosimo de Ur uino concιlio script m es, ei que rejeripitim ad universos totius Orbis vi copos quia pol riori concilio plenario
tollas Africa contra inum errorem breviter consititiι-
mus : ubi palam Augustinu, duo plenaria Asricina Concilia laudat, a quibus Pelagianos damnatos dicit ἱ at anno tantum ηig. in plenaria synodo haeretiei
illi primum proscripti sunt, quare in bynodo hujus
anni qIs. novis conti eosdem statutis publieatis iterum damnati suerer Ita Usserius; sed plane hallucinatur, nam Augustinu suo ordine cuncta in P lagiana eausa gesta recenset: in primis ibidem litetas Synodales Numidarum, & Ρ Monsularium Epise porum ad Innocentium laudat, eiusque ad eosdem rescripta , postea Concilii Asricani literas ad Zos naum , dein ponti scis encyclicam Epistolam . alterumqtie subsecutum in Asete1 Concilium I at Concilium anno superiori eontra Pelagianos celebratum
anno quidpiam contra Pelagianos eoidem specialiterstitutum suisset in plenaria Synodo Aseicana, ut contendit Usserius, 1 ma duobus plenariis Cone istis
post tremo, alas Zosmi literas canones conir eosdem haereticos editi fuissent , cuius Oppositum ex Augustino colligitur i male vero Sanctus Doctor Concilium antolatum a Zosmo contra pelagium anathema intelligat, iam satis explicuimus cap. I . Legatis Apostolicis Romam reve is, soluta est synodus , ae sub initium Iulii mensis Augustinus Himponem rediit. Seribit in Pro dimio libri de VIII quaesticinibus ad Dulcitium t τὸν Pascha quia Meanno, quo Dominicus eius fuit Tertio κώ. Aprilis a carthagine mihi missas Iureas tuis dilecti is decipi, post emetitem dies sanctos re tam caritaginem sim profectus. Hoc anno celebratum est Pascha III. Mi Aprili, elo solis VIII. Lunael I. lit. E. addit vero ibidem: Post tres menses redire permissus sum. Ineunte ergra Julio mense suis restitutus est,quindecim vero diebu1 componendis Hipponensium rebus insumptis, literis ante quatuor serὸ menses a Dulcitio aeceptis respondit. Fuerat is ab Honorio Imperatore in Mareellini locum contra Donatistas in Asticam delegatus, quietam Augu lino sngulari amicitia iunctus esset , ct quaestiones Sancto Doctori s hi solvendas proposuit. Augustinus eum vetera sol dubia obiici animadverteret , nihil novi elucubrare statuit , sed ex editis olim abs se voluminibus responsonet ad fingulas dubit tiones excerpere , ea saeti ratione redditar in nee δε-
dio tua sanctitatis de Isim, quod mihi est gratissimum,
nee kis modo eadem dicere currer , qaod mihi esset laboriosi v tim , nee te aliqκo ampli iti adiaveret. Porid in solutione tertiae qPassioni meminit Epistolae ad Mercatorem datae ccntra relagiano rhi qu
78쪽
Liber Primus. 3 3In qaadam Epiflud , inquit, quam scripsi ad filiam
meum nomine Mneviorem , qua iseipite Procul dubio notissimum vobis, cum me e summe de Dibasdam quasi embas Pelagianorum , qui meum, mortem eae peccaso retributam , quatinus o pataverim, insaiassitis ludi Hie est celebris ille Marius Mercator pelagianorum hostisaeerrimus , euius scripta toties in hac historia laudamus, qui anno ηas. Constant in polim prosectus Juliani, ae aliorum pelagianorum
Exepiscoporum apud Imperatorem conatus elust, ut Lib. a. cap. s. dicemus. Hae quidem literae saneti Patris ad Marium Mereatorem interiere . ill rum tamen meminit Possidius in Indiee. Et qui-d- plures Epistolas sciti t Augustinus contra Pelagianos, quae quo anno clara sint, non liquet; has inter insigniores sunt Epist. I ad Anastasum , Epist. et . ad Asaeli cum Episcopum Tularitanum
ex cap. Iaci. Collat. I. Carthaginens s.
In eodem libro ad Dulcitium in solutione secundae distionis recitatur Sancti Doctoris Enchiridion. Laurentius Romanae Ecesesae primicerius Augustinisama permotus petiit a Sancto Doctor. Enchiridion ,
hoe est, veluti omnium eredendorum summarium
uod memibus post astris, , Ma quod amaria postie erare , ex Augustino ibidem cap. 6. quod nempe contineret, quid iuxta dogma Catholicum sequendum , quid ob plurimas subortas haereses fugiendum,
quid ab Orthodoxa fide probaretur, improbaretur ve. Augustinus illa oceasone Pelagianam haeres mselidissime confutavit, nam per plura eapita post vissimum quintum in eandem toto impetu invectus et, nasci hominem originali macula insectum , nequὸ reparari amissum nitorem meritis, sed grati Dei; Fidem a nobis ortum non habere , sed esse donum Dei, totum ill i dandum , qui hominis voluntatem bonam & praeparat adiuvandam, & adiuvat
praeparatam; Deum praevenire nolentem, ut velit,
subsequi volentem , ne frustra velit, atque haee usique ad cap. 34. indὸ haeresm , quam postea Nestorius doeuit, latissimὸ insequitur , illam enim in Lepori olim damnaverat, & elim Nestoriana haeres sex Pelagiana ortum traxerit cap. s. utramque sic erudite eon utat: His omnino troiter , Cr evidenter Dei tristia eam mendatar; Quid enim humasia natura in
homine chriso meruit, at in anitatem personis unici ii Dei petitistio esset assumpta ρ sua bona voluntas , cuius boniprepositi studium, qua bona opera praecessere ,
quibus mereretur se homo, at una fieret persona cum
neficium p asitum est . ut singulariter promereretur Deam e Nem, ex quo homo esse eapit, non aliud capit esse, quam Dei filius, O boe anteus , o propter Deum Herbum, quod illos repto caros tum es , utique Deus, ut quemadmodum estina persona quilibet homo, Mima δειluet rationalis , o emo , ita sit chriuas una persona
Herbum, O homo. Una natara humana tanta gloriantillii praeestatuas meritis sin/ dubitatione graisita,
nis quia magna bie, Osola Dei gratia Melitra, ct s
bria e siderantibus e denter Grassitur. Qus uno ictu Pelagiana haeresis, eiusque filia Nestoriam eonsciuntur. Aureus plaia Liber ille est, quem Sanctus Doctor in Indice librorum ab se retractatorum lib. a. cap. 63. nominari voluit: De Fide, Spe, O choitate, cuius rationem vide apud eundem eap. 3. Iaudati operis; Et licὸt Sanctus pater Enel iridion post editos libros contra Julianum locaverit in libris Retractitionum, illud tamen scriptum fuisse anth v lumen V I IL Qvastionum ad Dulcitium constat, nam, Quaestione seeunda ait: Dixi etiam tin aliquid
ad Laurentiti m r ibique ex cap. Ios. Enchiridii sententiam longiorem exscribit, quar ultra annum ηIs. liber ad Laurentium minimὸ scriptus fuit Dum haec, ac pleraqne alia in Afriea ab Augustino scribuntur, Innocentius , ae Marcellu felici navitatione us Attico, ae Cyrillo Africanorum Antistitum pollulata exposuerant, a quibus benignὸ
excepti exemplaria canonum Nicaenorum ex antia
quioribus eodie ibus exscripta una cum utriusque
Episcopi literi, ad Africanam synodum deserendis
acceperunt, nullaque mora inter si a eadem maria remensi Carthaginem rediere. Hic tamen nobis eo
rigendus venit error , qui in litera, Cyrill i ad Αi relium, Augustinum, & Collegas irrepsit, antequam ad alia gradum iaciamus; Haee ibidem leguntur: De Fuscia vero , ut feri inis, nunciamus ustis XVII. x . Mius nos futura hinctione celebrare. Bucherius in Comment ad Can paschal. Victcitii Aquitani eap. I. R D seribit in melioribus Codicibus te gi IX. Kal. Maii, ex quo pasthali caractere colligit des ari Pascha anni M. undὸ pag. os. ait: Idem uel c illi ad D dum carthagine em Epistola amochrim q. ferista. Hie auctor totus hospes appa YEt in Eeclesasti ea Historia , nam anno Mq. geme
bat sub Genserico Vandalo Cartham , obierat antὸ tria lustra Aurelius, eiusque post Capreolum successor Quodvultdeus in exilium in Ariano Rege deportatus suerat ex Victore Vitens lib. I. de Persecutione Vandalica ; cum vero Asrieani literas ad Cy rillum pro impetrandis exemplaribus canonum Ni-eaenorum anno AI o. per legatum miserint, seram nimium responsonem anno a. Cyrillus reposuisset viginti quatuor annis ab accepta Epistola elapsa aquar nota illa Pschalis mendosa est, erroris veroe aulam paucis explicamus. Cyrillus graece quidem seripserat, atque his planὰ verbis Pascha anni sequentis desinarat, uribens eelebrandum ire et 1 α εδυάδι
σοῦ Ata .r nempe die tertia o vicesima mensis Aprilis , interpres ver 5 transtulit IX. Kal. Maias puri puti Grammatici sumus munere, cyclorum AEgyptiorum a Luinis diversia te minime praenotata Pharmutus apud AEgyptiot quinque diebus Latin tum Aprilem antecedit; seribit Sanctus Ambrosui in Epistola de paschalis celebrationis ratione ad Episcopos per , illam e Primus mensis apud Meg pilas dicisuν Pharmuthi, O ine is M. MI. Aprilis , e finitur VII. Xs. Mailr & antea , si quartadecima Luna in Domini eam inciderit, adjunondum ait hi domadam alteram, sic t O septuagesimo sexto anno ex die imperii Dioetitiami factiam es; Nam tuηe vigesino octis,o die Pharmuthi mensis , qui es IX. Kal. Muti D minicum Pascha celebra mss. Epocha Diocletiani incoepit anno agri. quatὸ anno 36o. Pascha ab Alexandrinis peractum fuit a8. Aprilis, a Latinis ver Adie a 3. Cyclo solis V. Lunae XIxlit. B. A. cum quartadecima Luna inciderit die is Aprilis, quae erat Dominica. Quarε dies iviges ma tertia Pharmuthi apud Alexandrinos correspondebat diei deeim oe-tavi Aprilis apud Latinos, eademque dies, quae est a puci nostrates XIV. Kal. Maii, est apud AEgyptios Ix. Kal. Maii. Ex caractere ergo paschali lai
datis Epistolae Sancti Cyrilli des a tur Pascha anni Acia. quo celebrata suit dies ressurrectionis Domini IX. Kal. Maii Alexandriae, Romae verδ XIV. Kal. eiusdem menss Cyelo Solis IX. Lunae III. lit. D. C. Antiqui Interpretes recte quidem iuxta Latinorum
eyelos Epistolam Cyrilli E uraeco vertentes stridisere
79쪽
sere XII. Mai. Maias, sed ex Aminuensum immitia scipitetitque eur Asticani Antistites sardicenssci
tia , ac negligentia priores duae unitates in inferiori ei lii eanone, ignoraverint, cum tamen Sardicae sede- parte connexae VII. reddidere, quem mendosum rit cum alii ,: ex Africa Collegis Gratus Carthagi- etiam numerum Theodorus salsamon, aliique etiam nens, , qui etiam in synodo plenaria abs se postea in Graeci, di Latini omnes Conciliorum collectore1 hue Asrie, celebrat Canone 3. Sardie ensis Concilii m usque se4uti sunt. Hoc puscha Sanctu, Cyrillu, H, minit λ Doctissimi Cardinales Aaronius, ac Bellar- milia octava designavit, in cuiu, ealee ita satur se minu 1, quos foste caeteri sectiti sunt, respondent, erris 3 f;--χ--j, s χάδ. 6 Synodum Sardi censem non fuisse nis clariorem Nicae- αλτε- ad si,&c. Celebrantes vero pascha illuces nae e plicationem, undὸ nil mirum, si sub nomine gente deinceps Dominita die ferita, ei - , eesima ejusdem Nietnae proposita suerit. Illud sanὸ mirum videtur, mensis Aprilis. Et haee de Cur illi ad Atticinos Episi Asileano, sardicensem si nodum a priori Concilio tota , quae stapta est antE Septembrem praesentis an- miihahinens laudatam ignorasse; immo illam non
m a s. nam ibidem indicitur Paselia fartiri isdictione tantiam ignorarunt , verum etiam putarunt, eandem celebrandum, indictio Verd III. quae suehat tem- sui se ab Arimiseelebratam 3 horum testis est Α pore Paschatis anno ro. incoeperat initio septem- gustinia lib. g. contra Cresconium cap. 3 q. scribens rbris anno superiori. Di te res, quod niscis , Sardicens concrtium Arian
caeterima Asrieani ubi has Cyrillo, itemque ramoit, qtiod aditim iam diu est Ariani Episcopi
lias ab Attico literas un1 cum estionibus Nieinis ex Sa diea profecti Philippopolim secessere, ibique no- autograpta is exscriptis aecepissent, neque in iis duo vum fidei Symbolum Midere, scribentes poste I illi canones, quos uii a Nicama synodo edito, Apoc ipsi eneyesicas, in harum Epigraphe Donatum Castoliei Legati publieaverant, minime legerentur, thaginensem eum aliis eiusdem farinae Episcopis no decrevere eosdem iterum legato, Innocentium, & minarunt, ita enim illorum Epistola inseribitur: Marcellum cum delatis ex Omente scriptis Romam Gregorio A exandria Episcopo, Amphioni Niremedia ad Bonificium mittere ; in antiquis Codicibus his υνιopo, Dorato Carthaginis rascopo . qui adcivia leguntur e gremplaria contilii Nisani directa sis dis M. Mi membris post consulashmgloriosissimo, vim In π.Η Otii XIIo Theodosis HVMn facio ursis Asma Episcopo. Ex quibus meta chroni imus Aaronii patet hae ede Innocentio, ' Mareello Legatis Africanis scri
Mino satas: Tom. Concit. Edit. Regiae pag. 8a. Harum literarum meminit sanctus Doctor Epii. i 63.
ed Eleusum. Glorium &c. quas cum arbitraretur,
scripta, suisse , Sardicens Concilio , id enim in libentis ad annum ro. pag. 4so. Antequam legati redia . tuto Arianorum fraude praenotatum fuerat. Sardi-rint, conligit, Eon factim mori, O in eius locam fus ei chelesinam: Etenim hoe ipse anno Carthaginem rediere, R ante Decembrem Romana legatione perfungi iiissi sunt, eur enim legati anno 'io. ex Asriel profecti pleno quadriennio Alexandriae, & Cons. tantinopoli usquὸ ad annum et . quo VIII. Kal. N vembris Boni si eius decessit. morati suiCnt λ Sed &censem conventum ab Arianis habitum censuit, non
enim sardi censem Synodum a Philippopolitano conia ventu distinguere potuit , elim veri Sa ieensa Concilii et ne, id temporis Asrieanos laterent, ac Epistola ficto Sardicenss consesus titulo praenotata in sinistram de memorata Synodo opinionem eosdem induceret. Immd Africani non solum sardicenses, hoe ipsum testatur in literis ad Ccelestinum synodus merum & ipsos Nicamos canones diu ignorarunt; et Asricana: In comitiis, inquit, veHoritus , qua se- nim Augustinus a Valerio Hipponens Episcos , incipiuntur tria, a Sancto crisso coepiseopo uostro consortium dignitatis adscitus suit contra canonem: exandrina Ecclesia, o a voverabili AP ira c. F. -- Nicaenum 8. stituentem 1 et eis una Ciγitate duo Di tistite ex rathentico miss, quae etiam ante hoe per In-- eoi prosint tirexissere; Aurelius tamen totius Africae centhim presb*terum , ct Marcelitim fibdiaconum . per Prim1, id permisi teste Possidio lib. de Vita s)ncti quos ad nos ab eis directa sunt, , η γ lis memoria Bo- Augustini cap. g. R Megalius Numidis Prima eumnifatio Episcopo PMdecessori , stro a noueis era missa sunt. In eam vero pinionem vir insgnis Hescendit, quod legens proxime recitatam ad Qelestinum Epistolam , vidit adhue sub Coelestino in cauia Apiarii, Faustinum legatum degisse Carthagine, unde eiusdem cause cognitionem usque ad Ccelestini pontiscatum protractam existimavit. Sed bis Faustinus indem e secravit, sacto trans ninis, O Afrismis Aesis exemplis comprobato, quod etiam testatus
est idem Austustinus in Epistola 3 ad Paulinum ruuia in seips , seribit de Aligustino Possidiu1,postea
fieri non debuisse , ut vi suo u scopo ordismet Dr dixit, Oscripsit , propter concilii universalis verit,m , Dod jam oes natus didicit. Undὸ alictor siit, ut
ejusdem Apiarii causa Legatus in Africam venit, Episcopo initiando sun alia statuta proponerentur. primo quiciem anno a g. sub snem pontiscatus Zo- Hie nobis impudentissima e alumnia . quam M. simi, ae paucos menses Carthagine moratus, cum Antonius de Dominis i ib. de Republ. Eecies cap. 8.Apiarium Episcopis Africanis eoiaei liasset, Romam num. 28. Augustino importat, reiicienda est: ia fria reversus est. At idem Apiarius Coelestino ponti see ea a, inquit, Ecclesia Romano Papatui vehementer res
immanium criminum apud Tabracenos patratorum titit tempore Augustini, Ligusino etiam ipso cum rati- iterum accusatus , damnatusque. Coelestini patroei- quia adHrsas Pupatum reclamante; pro Africanis inimnium imploravit, 3 quo Ecclesiasticae communioni stabat antiquissima consuetudo, qua nullus Pressio
restitutus suit, misso in Asileam eodem Faustino Le- stato , ut cum Episcopis Apiarii causam retractaret; Ille ver3 eonscientiae reae stimulis actus universa erimina , qua diu perfricta fronte negaverat, tandem eonsessus Bit, que omnia narrantur in Epistola synogi Asrieanae aA Ceelestinum.
Hie vero ea statim cogitatio animum pulsat, cur Romani Pontificet duos superitas memoratos canones
uti Niexnos publicarint, cum constet esse sardicen.
ad transmarina iudicia unquam provocaverat, quae etiam eanone syn at i confirmata suerat; ignorabant Africani canones sardi censes, unde duo illi canones,
quo, Lenti Apostol iei pro Romandi cathedrae privilegiis asserengis proferebant, nusquam ab Asrieanis inventi fuerant, non in Nieaena synodo, λ qua reapse eonditi non fuerant, non in Sardicens, quem ignorabam: inde ergo orta dissenso inter Afrie
80쪽
alam, & Romanam metesiam , in qua quidem Aseia cani pontificio primatui minimὸ restitere, immδAugustinus, uti ostendimus, Zosimi decreta in i- eae apud Afros e suetudini praeponenda esse eensuit. Etiamnum ex Adriani IV. Ponti seis per Innocentium III. roborato priuilegio inferior siciliae clerus R mam appellare non potest, fle tamen non dubitat deprimatu Romano; ProseAo uti superius observaviamu , Africani appellationes in rebus fidei admisere. Episcopis tamen Asrieanis licitum si isse ad Romanam sedem appellare tradit disert4 Augustinus Epist is a. ubi agens de sententia lata contra Caecit ianum a seia eundΔ Tigistano Numidarum' Prima te ait: Ne faee im de Pras teris , aut Diaconis, aut infer fis ordianis clericis, sed de colligis agebαών, qui possent ali ram collegarum Ddicio, ' enim postes eartim
ricles Mum causam suam inretram reservare. Praeterea
cum Antonius Fussalens s in Numid iae Synodo damnatus Romanum motiscem Boni Acium appellasset, isto Vero interim defuncto Coelestimis eandem appellati em admisisset. Augustinus Epist. 26 I. ad Ccelestinum dedit, qua enixe eundem depreeatus est, ne Antonius, s in illiu favorem iudiearet, cum mirilitari apparitura Fussalae restituererur, non enim se
pati pose dieebat, publicas potestates , O militares
impetus tanquam executuros O pocles ea sedis sententiacm. Appellationes vero Episeoporum in Hidem Epistola palam admittit: Existit, inquit, exemplo ipsa Sede Apostolies judicante, vel ariorum judieara fimmante , quosdam pro talpis quibusdam nec visio lis .
tiarathi ore, nee relictos omnimodis impunitos. Uxelueuientissima Augustini testimonia posuerat Cardinalis Batonius, undὸ Apostata satὶs uitelligere pote xat, quali Ausustinus esset ergὶ Romanam sedem obsequio. Nichael Roussetius lib. η. Hist. Jurisse. Pont. pag. 499. putat, laudatas Africanorum ad Ce Iestinum i iteras esse suppostias, quod in illis etiam Tpiscoporum Africae ad Romanum Antistitem a
pellationes interdi euntur; At veras easdem arbitror ;Asricani enim iura extendere conabantur, sed Augustinum inalis suisse sententia ex memorata Epictola a s r. nobis probatum est. Haee quidem postea evenere, quae tamen hie a nobis recitata sunt, quo plenior Asrieanarum appella tmnum, de quibus lineanno in synodo ab Aurelio, Alipio, Augustino, aliisque actitatum fuit, notitia haberetur. At secutis temporibus non semel apud Romanos Pontisce, A cani appellationes proste uti sunt i pertinebat enim Aselea ad Patriarchatum Romanum , undὸ V his Antistitem uti supremum Eeclesasticae rei principem quilibet iure optimo poterat ex eadem Provincia appellara . sanctus Leo Magnus Epist 3 s. ad Nauritanos alti cavi am quoque Lupitim Episcopi illis jubemus uadyri, cui mulitim, Osaepius postulanti eσmmunionem hac rarione reddidimus , quoniam ad nostrum
judicium provorasset, immerit. eum pendente nentioeommuni estiora sum Oe. Circumfertur Epistola Bonitieii II. in qua hac leguntur: Aurelius enim 'ae ora carthaginensis FecisDe olim vises s cum releris suis inclitum e DiaLIO superbire tempo Ius miserese forum natorum Bonifatii, visae colestes contra Diam iam Ecclesiam erepit. Scripta est haee Epistola ad nul alium Antistitem Alexandrinum, eui narrat, Eulalium Episcopum Carthaginensem postliminio tandem in Apostoli eae sedis gratiam damnato Aureialii , ae Reeessorum saeto rediisse. Verum hasce Iiteras commentitias esse rei'ὸ observavit Baron lut ad
hunc annum η rs. pag. 4ys quod nullus tunc sederet Alex,ndriae Euhalius, sed Timothens, itemque quod
tempore eis dem ponifacti reditate Gelimere Vundulorum Rege nec unus est reperiri in As ea cishol ca communionis Episcopus. Primum quidem optime rem conseit, addo etiam, nee Eulalium tune sedisse Ca thagine , sed Bonifacium, qui anno ue dis . electus fuit illius Ecclesiae Antistes, & anno fas . ex Victore nonensi decessit; Alterum ver3, quod insianis Hictoricus scribit, admitti nulla ratione potest, vivebat enim id temporis Bonifacius Primas Carthaginensis , Liberatus Primas Byracentis, itemque Fulgentius noster Ruspensi , eaeterique Africanarum scelesiarum Antistites, non enim Getimer illos in exilium deportandos iussit. Praeterea in eisdem literis scribit Boniti eius, una eum Eulal ii Epistola amittere etiam Justini clementissimi Principi, Orie
tis saerarum literarum exemplaria , At biennio, antequam Bonisa eius. Pontiscatum iniret, Iustinus fleviVendi ,&imperandi snem secerat, obiit enim anno sar. Kal. Augusti, Boniti eius uero in Pontificem inauguratus est anno sau. IV. Kal. Novembris. Redis ergo mendaciis tota illa Epistola statet, neque Alipius, Augustinus, caeterique Collegae cum Primate Aurelio appellationibus transmarini se
opposuere instipante Diabolo, sed antiquissima Asti
ea narum Ecclesarum eonsuetudine moti, quam aestia
serebant Asiarii stelestissmi hominis conatibus primum infringi.
Iutiantis Disic opus Ecmensu Mettis Pelagianus.' iam Talna , Paremes , Nuptia, uisivarus, Haresis exsonuntur. liber sancti Angustini de Nuptiis, ae C
eupiscentia delatus suisset in Italiam, pals
me in varia exemplaria spargeretur, Jul ianus Eclanensis Episcopus eundem quatuor libris impurnavit. Fatetur Haereticus apud Auetustinum lib. I. Oper. Impers eap. 18. vivente Zosimo, nullum se in pelagiana eausa librum seripssse, & in his quatuor Pus,lianum schisma Catholicis oblisit, quod eum pra senti anno eontigerit, vel hoc ipso eodem anno , vel sequenti Julianus manum stylo admovit, iudieatum
causam per summam audaeiam retractaturus. Ciliis
vero hie linguarum peritia, ingenii aeum ine , Orationis elegantia, librorum copia, ae eoncepta prinsertim contr1 Augustinum rabie caeteros Pelagiano longo post se Intervallo reliquerit, ad alia properantem in sui consideratione remoratur. De Iuliani patria, ae sede Epistopas i inter Seriptores non convenit, & uti olim septem urbes de natali solo Homeri poetarum Graecorum Principis contenderunt, ita
Juliano septem seu patrias, seu sedes Ecclesastieas assignari video. Gennadius in lib. de Seriph Illustri eap. s. Iulianum captionum Episcopum dicit, eui
Batonius, Uahellus, aliique frequentius adhaesere Celasius in Decreto de libris ameryphis, itemque Beda in Praesar. in Cantica Crinen m eundem faciunt. Petrus Diaeoniis in fine lib. de Inear. & Grat. Nunensem illum vorat. Vignierius in Praesitione ad Opus Imperfectum Sancti Atimi lini tradit, eundemnatum ci lia in Apulia. Holstentus, ae Rosuveydus, hie in Notis ad earmen I. Paulini, ille in Notis ad Italiam Cluverit Genne em in Campania Iulianum pronunciant. Nonnulli ex Prosperi depravato Chronico etinnsem fuisse contendunt i est autem Atella