장음표시 사용
141쪽
oleibu, literis Theodosi ab Aristolio Tribuno delatis, quibus illi, & Cyrillo, si quam primum none venissent, exilium indicebatur, fidei suae Symbolum texuit, quod ceteri Episcopi Antiochiam voeati subscripsere, ac per Paulum Episcopum Emis. senum ad Cyrillum perserendum curavit, in quo sane symbolo, quod in aistis Concilii Ephesiit letitur,
S reeitatur a Liberato cap. g. nis de Christo Domino verba sicit, altumque de controversis pelagianis flentium. Porro Sanctus Cyrillus eo symbolo lecto, Catholicum Joannem eum caeteris suis Orientalibus pronunciavit , datis de hae ipsa re ad amicos literis. Valeriano leonii lire scripsit: Gidires Orientalesu scapi simul cum Domino meo religio Usimo Atiliochenor muscopo P ae perscriptam, manifestumque conditi nem claram constituere ani versis, quoniam pollutas qui-
nobiscum; quod ipsum ex suggesto publich in Alexandrino tςmplo testirias fuit. At sJoannes, R eollegae Pelagiana dogmata propugnassent, mancum sdei symbolum edidisset, neque Catholi ei pronunciari a Cy illo debuissent, nis etiam Gaelestii err res scrimio dananassent. Hi nec iam h nodus de illi, trigintas hi sitici, Coelestino scripssset, non eos quidem
dignitate privatos, sed Eeelesiastica tantum communione exclusos , rescripsi Coelesinus: Del,s tem,
qui eum N mlario videnrar pari impietates refigra, atqueu Deios ejus sceleritas adriderant, panquam legestir in eos vestra sententia, tamen nos quoque decernimus DodUde ν ; Multa prospicitHasum in ιalibus capsis . qua misso ea sedes Imper u perit. Quod loqvii muν Cales sanorum te lantur exempla, Pod spem de De cdo h cusque ges rant. Quibus Pontifex diversam oti ei talium .,Coelestianorum causam declarat, neque in Oriental ium depositionem consentit, sed tempus resplicendi tribuit, eum tamen Gelestiani, hane indulgentiam non exhiberet, eos enim solum vertere
sauh Orientales irati Cyrillo, quad capitula illa
duodecim exarasset, quae dein Synodus sequeretur, et idem reluctabantur , quas Cyrillus unus Conciliorum Magister haberi vellet. Hine latae contra Nesiw tum sententiae nomina addere reeusabant, und)Ccelestio ne dum Nestorio patronos semet prae aere videbantur, ex quo ea nata suspicio est , Nestoriantis edic esse, vel Coelestianos: Ecce verba synodi in Epis
bras, quod Nestorium nos sciam condemnare desuerunt. Utraque pars tum Cyrilli, tum Joannis Antiocheni communicinem cum Coelestianis sibi invicem e probrabat , qua adversarios in hominum detest timnem, atque odia traheret. Cyrillus loquens de Joanne Antiocheno ait: cum vix curru desisses Io vis , ιμ ιutimque in risus esset, adhuc lis alerius semiratiam putidam , o stillam cum iis tiait, quos e semtientes habebat. Erant autem viri agrestes, o Calesti
iii ripositi, qui invii dementiam tuebumtur : In Eoistola ad Coelest nuna. Porro hanc eandem calumniam Cyrillo schiseratiei inurebant, ut ex eorum litetis ad Rusum Thessalonicensem patet . quae in Cori ei liabulo Enhesno leguntur. sed nec isod, aiunt, s maciatem tuam procreat, Cyril lum, A Memnonem κοn c tcntos fuis, Orebo iam fidem cerii sim, di rhm omnes quoque e micas Maiopes pio terii Maaam qui adiνrest diaeremus tque proruinciis excommu-kieat. Me precat, faerunt iros ipsos flatim in cammtinis arm receperuηt. in ros praeterea dedFHrsis etiam hor
us auu atos eadem sentientes eum criesio , Pe
no Diaeces o, vel Metropolitano excommunicates Ecclesiasios esset ins e tempta commknioni resi Iuctant. Hanc quidem ab Orientalibus de Cyrillo calumniam falso dissimatam adeh certum est, ut a nullo in dubium id vocari possit, etenim Cyril tu, eum Catholicis Pelagianos damnavit. Illa vero quae Cyrillus de orientalibus publieabat , qudd Ccelestianos in communionem admitterent, ncin per calumniam quidem
scripta iunt, sed ex suspieione concepta , tum quod
Pelagiani tanquam Nestorii excubitores advenerant, tum ciuod Orientales eadem Nestorio favere videbam tur, & s qui aderant pelagianorum eos ad colloquia admittebant, ex quibus tamen non si, orientales posse a quopam talanti m Pelagiana haeresi insectos traduci, cum nunquam Pelagianos ad serenda secum suffragia admiserint, ac Cyrillum infamaturi eundem communicati cum Pelagiani, consilii accusaverint, quae aperte demonstrant, Orientales damnasse non modo PH agianorum doctrinam , verum etiam
periona tinis ex suspicione collusonis cum Coeles. tio accusatos sui sic θ Catholieis, quod ex supra datis Synodi verbis non obseurὸeolligitur. Reiiciendus plane est taceiolius , in cuius ea talogo praesulum
Antiochenorum par. I. rom. Chronos . ita legitur ryames Haereticus Aa . Fuit enim Jnannes Orthod xus, ut datis ad eundem literis Sixtus Papa , Cyrillus, ae Proclus ostendunt. In Synodo Calchedoncnsiact. I s. liis encomtis ornatur r sapientissimvis Damres Antiochenus Epicopus, qui haereticoram maledacia re
clarans totius ori sis eo es em velut ex tino ore
Sancti smo Proclo, O ei, qui per idem tempus mandi regebat gubernacala, destinoit. Videatur Libera-
Hie tamen Vosi insignis scriptoris , itemque Claudii Menardi, cujus opera duos priores libros operis Imperfecti contra Julianum ab Ausustino exaratos primum obtinuimus, sententia reiicienda est. Menardus cum in actis s)Dodi Ephesinae p. q. cap. I. itemque cap. s. inter schismatiem a patribus Mel iumcommunione privatos Iulianum Episcopum legerit, hunc Iulianum Pelagianum esse contendit. Vossius vero lib. I. eap. 6. Hist. Pelag. cum . schismatic
eum legatis in Epistoli ad Rufum par. 3. cap. I 3. Iulianum nominatum viderit praesentem tune Ephesi , ae vocatum ab eisdem piis um . ac Sunctissimvini Eriadisi Episcopiam, haec subdit: Nee talitamus, qwa idem sit , qui Campanus antea nerui Epi reptis: additque: Iulianum Cadipum per imperiale edictam Episcopatu de jectum ad paticos con vise, arque tis has seti verum,eri uisu rus Did suis honorem, seu titsitim saltem honoris ergo consecutum. In primis Menardi dictum refellitur , quoniam Julianus , qui excommunicati ni, sententiam inibi stilat , erat Episcopus Larissae , nam par t. q. in qua schismatieorum apud Ephesuin
acta recensentur, cap. a. post Metropolitas inter mi
nores Episcopos subscribit: Iuliatius Laris e visi ptis. At hic erat Asaticus Episcopus, nam in Syncido Calchedonens act. I. inter acta Ephesini lare
ei nil sub die IV. Idux Augusti nominatur Miletiusti, anxia, qui tum ibi, tum in Synodo Calch donens locum tenuit Domni Metropolitae secundae syrix passim ver δ in huiu, Concilii subseriptionibus legitur V tiluini,s Linissae Thessalia. Lege initium act. 6. Tempore synodi 'he et Lo: isi in
provincia Thessaliat erat Epistopus Basilius, qui
142쪽
eum schismaticis sentiesat, de r. . eap. a. dieitur , Nestorius die ar. Iunii depostus Rit, ae quinto Bustias T suia Metropolitamus. Lartiis ver3 Seia postea die eadem sententia a Schismaticis lata est ro dem suisse Metropolitanam Thesalia, patet ex sesi. a. tr Cyrillum , ae Memnonem. Respondeo nondum Synodi Romanae sub Bomsaeio II. tibi in literis trium Constantinopoli innotuisse Augustini ad superos Episcoporum ad Boniticium hae leguntur 1 si a trans rem Asriea enim non ad orientale Theodosi, Larissea Ecclesie, qua est Menopolituraeibitus proim sed ad oee identale Valentiniani imperium spectaei Thessalia. Ad hunc Baslium Larissae Metropo- hat, unde Asriei res minus Constantinopoli notae politam habentur literi Ceelestini editi ab Holseia eranti Quare dictator Epistoldi hane ipsam inscri Dio cum laudata synodo Romana. Julianus eroci sit non his tantum , qui reapse in Ephesia Urbe sy- Pelagianus non erat Apiseopus Larissae in Thessalli, nodum agebant, quamuis latam ab ires contra tres alter verbJulianus erat ex provineia syris seeundae , illos Episeoprix sententiam se probare Imperator scri qui suo Patriarchae Antiocheno eontra Cyrillum bat, sed eorum nomina repetivit, ad quos Impera cum orientalibus adhaerebar. At Volso noma haee tor saerim ad conellium evocatoriam miserat, quos civitas Eridi ea persuaderi soria potuit ex his verbis inter fuit sanctus Augustinus , ut ex literis Capre schismaticorum in literis ad Rusum Thessalonieen- ii ad synodum eolligitur. Certὸ neque Coelestinustem par. q. cap. II. Siquidem ex literis, quas pietas Papa, neque Rufus I hessalonicens s , neque Rem-
tua ad Iulianum prissimtim , sanctis timque Eri ea huius, alias Rabulas Edessemus, aliique , qui ibi- iscopum Ueri u , adiis te statuisse haud omnino dem eum Augustino nominantur , interfuere Syno a cari cognovimus. Moues Me daremptismum illam do Ephesinae. Illud tamen Augustino gloriae ver- viscopum, quidem ferib mones, ne pro fidei, quem titur, quod idem in literis imperatoriis post Roma-Masi Pvires 2quoi exposieram, defintione, tilium num Pontificem , ae Rufum Apostolicae Sed is per
omnino laborem, aut molestum detrectet m. Neque is universum Illyrieum vicarium perpetuum, antὸ uter , qui accepit, litorium consiliam exequi hae- reliquos Metropolitas nominatur tantum illi hon tenus e tenssit. At hunc Julianum non esse illum rem ob eximiae eruditionis, ae sanctitatis simam Pelagianum inde evidenter constat, quod Rusus Theodosius deserendum decreviti Apostolicae Sed is per Illuricum Vicarius Iulianum Orientalibus a pelagianae haereseos nota vindic tamque haereticum , ae melium communione pri- tis, quid de canone illo Pelagiano, quem Gregorii vatum minimὸ per literas eonvenisset, aut sdei tim Magni testimonio an Sehismaticorum actis legi Barotelam Haeretico infami commendasset. Quantum nius, aliique seripserunt, dicendum sit , paucis Rufus pelagianos detestaretur ostendimus libro I. exponam; profecto evineam, canonem illum ab ilia cap. io. Certὸ in hae ima synodo per Flavianum mi- dem Orientalibus nequaquam procusum fuisse, nec lippensem Legatum nominatim Iulianum eum aliis huiu1 dicti alterum 1 Gregorio testem dabo,qui lib. s. Episcopis pelagi,nis damnavit Laudanda est eoo Epist. 3 t. ad Eulogium Orientales, qui cum Joann rectio Lucae Holstenti, qui in notis ad Synodum it - Antiocheno contra Cyrillum stetere , ab omni Pela-isanam memoratam pag. 28 s. ubi de Coelestini Epic gi,nismi stispicione abselvit; etenim postquam dixit, totae titulo verba iacit, librarii mendum adψertit, transmissa tibi sitisse desnitiones veluti ab Ephesua qui pro fi Σεμοήλ scripstetri pro Setia Synodo as ris, quarum una erat: - imam dica Eridicam reddent. Ille enim Iulianus erat pereato non esse mortuum . quoniam dissolus in cor I Metropolita serdicae in meia mediterranea, ad minis non ingreditar , haec seribit: Quia ergo mus tin, ad quem extant i iterae Theodosi Imperatoris par. a. t iubem synodam nihil in ea tale invenιmas con- cap. 1 F. an titulo inscriptae post alios Metropolitas: ita Hi de v,emuri quoque Ecessa vetust m valde eo Iuliano, BUAio, Illyricianis Metropolitis , iidem disem eiusdem synodi is nos deferri fecimas, O ad F etiam nominantur in titulo Epistolae Coelestini ad notam, quam habebamus, eum ita e cordare invenia Episcopos per Illyricum, quae num. II. in synodo mi , ut in natio disereparet, nihil alitid continet in Bonifacia II. reeitantur. Hine schismati ei in xpisi d finitiane Mathematis, o reprobationis, nisi quod tota memorata, qud plurimorum suffragia pro se Lodecim capitula lecta mem. Prisii remotam. En venditarent, inter reliquos Episcopos eos etiam apertissimὸ testatur Gregorius, orientales schisma- publicarunt sibi savere, qui Daeiam inhabitabant, Ju- ii eo, nihil Pelagiano simile dogmati Meuisse, sed lianum Dacorum Metropolitam intelligentes. At tantum anathemata publicasse contra duodecim cum nusquam inter schismaticos, quorum eatalogus rilli eapitula, quae etiamnum ex acti conciliabulis tibi recitatur, idem e numeretur, vana , ae Schis licorum patent. Et ut verum satear, scrip. hcia de eodem Juliano eosdem seripssse non dubito 3 tores, quos imposnamus , Gregorii sensum mini- tamen , cum neque inter patres legitimi mὸasiecuti sunt hie enim non seribit in ea Epis- citra legam , puto eundem dubium, inquam partem tota seu ad Eulogium, seu ad Narsem Comitem, trantiret, una versa urbe Episeoporum dissensioni- eanonem illum pelagianum Ephes ab haereticis, vel bus tu: baia , neutri parti noman dedisse. Atque a Sehismatteis insertum, sed ait, quendam Pelagia- haec contra fictum apud Ephesum a Vossici Iuliani dum acta synodi suis annotationibu ε eorrexisse , di Episcopatum dicta sussiciant. dictum ea tholieum Ephesinae synodi expunxisse ad Illud hic oecasione literarum Theodosii Impera- dito eanone Pelagiano. Ut enim intelligatur Episitoris, in quibus Iulianum serdicae Metropolitam eos a lib. s. 31. ad Eulogium, legenda prius est nominari diximus, quaerendum Occurrit, cur ea- Epistola ad Mesem Comitem lib. I. Num I . Inrundcm ies arum titulus ins gniores Episcopos re- hae seribit sanctus Pontifex 1 Hanc ergo locum cnem censens M incipiat: caelestino, vis, Augustino. &α se clim mecavit Adam , eius est anima mortua quinam Augustinus anno superiore obierat. Certes Episi iis redem redire, qui mihi a fratre meo Danae Episco tota Imperatoris scripta est ad miniis mense Iulio un- tri missus est, annotavit haereticum, Pelagiarius est , decimo mensis ab obitu Sancti Doctoris ; scribit enim Diasistratia i e rimo vel mi es. At in Epist imperator,probare se peractam apud Ephesum Nest H ad Eulogium scribit vj reisu am/ triennium c
m, yrii iii ac Memnonii exauctorationem ι at arere cord M achornu Moria, qui baretici accus
143쪽
bantur vitisae a miti quondam imis confugerdas meus Dominus Ioannes trieras misi, quibus mulatur clandera,eos Ephesinae synodi dem ικnisus contruciatis cruciat ea eram Synodo certa notis , quibus ι si term , O tura desinavit. Inter alaa autem Ioram tu e contimia ar , de amma, quia in peccaso mortua non fuerit , eo Mod Diabolus m cor rimans non imarediatiar ,. rs Das Medιαι siet, arare ma e t. Ille
vero codex trammillas a Joanne Patri arsha Constantinopolitano non erat codex continons acta Synodi Ephesinae , ut contrariae sentenriae auctores exitii malunt, sed codex contra quenda in Athanasium Pres
byterum ηx Epath Iq. ad Narseati Neque opposiat uiri docet lib. r. Epist. Α . ad Analiasium Anti clienum dum teribit: ed quia ex annotatione haeretici codicis , qui ad me ex regia urbe tr se sμs est, agnovi boc , quod quaedam capitula casiatica cum hiaretuis fuerant repres fa , ncmpe signis, & notationibus a Pelagiano appositis, de quatius lib. s. Epiit. I
His omnibus accedit, Theodotum Patriarcham Antiochenum in Orientalium Patrum Synodo PH asianos damnasse, ut cap. . observavimus ; unde Joannem etiam eiusdem immediatum successorem eadem cum Theodorus ensisse non dubito, praesertim cum Nestotius ipse eiusdem Ecclesia Antiochenae Prebby- er Originale peccatum minimὰ negaverit, tesse Sancto Coelestino Papa in literis ad iptum Nestorium 41-
vis. Hoc argumento solide probatur,orientales Episcopos canonem pro Pelagianis non icripstle , quos paulis antὸ in Synodo concordi sententia damnaverant. Haec autem a me lcripta iunt, ut vel minimam honori, umbram Pelagianis Ephesi defuisse monstra rem I in ea enim Synodo tum a Catholicis, tum 1 schismaticis tanquam humani generis pestis Mecti , non dare suffragia , non causam dicere , non loqui permissi sunt. Orientales enim probe norant, Minallos a quatuor Romanis Pontificibus esse damnatos,
expulsos ab Litico Constantinopoli, , pluribus Concilii, Africani, plostri plos, & paulo antὸ a semet in Synodo aΤneodoto Antiooiae habiti erroris notatos. Damnata initur in Synodo Ephesina usa cum Neli riana haeresi pelagian , Sanctus Rosper vir sane lepis di , & arguti ingenii utrique hocce epitaphium inl-
Qua tamen es atero progenerata meo.
Proes vi ex ipso germine , Dod piperis. Nais fundara artem meritis prio. σ1 a Iuperius, De capite ad corpus ducere opus volnι. res mea dum proles m summa armatur ab ima , Ongrua heliandi tempora se halia. Et consanguinea post tristia viainera Isaaris, o spera e femi praedia fine pari. Me tumen tina desis laictum sententia letho, fla Hiens iterum surrere, his rectit.
Intrat, O inferia carieris ima sabit. Aa nox praesitus issaxa sopers a m si uegratas donis , O tumidas meritis e Nam Christum pretate operum, O mercede volen:es Esse Demn, in cap tis Ddera n in Alimus. Sprecites ei animi de liberrete cororam ivredidimus , quam δει natia , jugιtiam νεηe ιιιιών miminis lusa . a
nostro exirio consociare, ea .
im se, qua Domini data retinera sινὸ fatetur , Haec homini credis debila, noster eris sane decuit consanguineas haereses eodem ictu mdemque loco deeumbere. Nessorius prope Anti .cbiam in si burbano Sancti Luptepit monasterio vixero tuitus quadriennio ibidem degit. At Mim pessimae ctrinae peste sngulos quosque aviaret, di anne Antiocheno curan in Gasim exul deportatus suit. Erat ea Marniaricae urbs inconsniis AEgypti. Ibidem vivebat anno 43-telle Socrate lib. . cap. 3 ubi de Nestorio ait: Etι amavim depositus , o' in erilium actus Cum ineolit. Scribebat auteta ista Soer tes ex cap. 48. Theodosio Aug. XVII. Cos. Quas postea calamitates ex barbarorum incursione, ac ire, ouenti mutatione exilii justo Dei judieio perpes4us
suit, antequam turpi exitu vitam finiret, recitat Evagrius lib. I. cap. 7. Nestorici ergo tu ira mona terii septa eoncluso Julianus etim collegis in Italiam reversus quid postea tentarit, inserius exponemus.
res compesti, ac Pesarianos damnat. Mors
ejusdem. C siantis a Sancto Prospero eoHis
latur. SemrFImanorum edi reciem destristio. DUm liae in oriente adversus Nestorium gere. μὴ tantur , Semi, lagianorum factio in Gallii, in dies augebatur. Horum petulantiam postremi duo libri ab Augustino pauth ante obitum ad Prosperum ,& Hilarium transmissi non modo non represserant, sed insolentiores quoque in sanctum Doctorem to ge reddiderant ; nam passim Augustinum traducere illissimiliare erat, quasi nimio disputandi fervore eontra pelagium abreptus in periculosos excisiis xorbitasset. Quarὸ prosper, & Hilarius, qui Αustumni libros adversus calumniantium insultationes defendendos susceperant, non magis de eiusdem,quim de Eeclesiae totius auctoritate sollieiti, elim per se validissimo tot hostium impetu 1 Obviam ire posse dissiderent, Romam ad Ccelestinum Papam prosint novorum sancti Angustini hostium eonatus, insidias, ae consilia eidem exposuere. Coelestinus de sui quondam amicissimi Antistitis honore anxius gravi rescripto hominum audae iam compressit datis ad Gali iae Episcopos literis, in quibus eosdem aerius inerepuit, qui tantum licentiae nescio qui Pre byteris darent: Timeo, inquit, nece inere si hoc rogere, timeo ne magis ipsi loquamur, qvii premittune illi, taliter loqui. In talibin e Us non e et Iuspicione taciturnitas, quia occurrerer veritas, holytas of ιρ- νει. Meritόη que ea a nos respicis, s eum Minti foramas orori. Ergo eorripi tur Miusmodi, nensit bis liberam bubere pro volantate fermonem , desima Ecclesiarum quietem inquietudo urbine. Postea semis Glagianorum adversus Prosperum ,& Hilarium cona, tus sugil lans, totus in Augustini laudes essunditur , Nec tamen, ait, miraripossumtis, si hac regu Disentes hi mne tentare radent . qua vitantur etiam qhiescentium fratrum memoriam csspare. m functa νetardationis virum pro vitastis , alqtie meritis in nostra commutilenesemper halaimas , nee unquam hanc nistrae suspicimis saltem rumor aspersit, Dem tantia Icientia olim fuisse meminimus. ut inter nummos optimeserim
144쪽
etiam a m is semper deras ritis haberetur. Rent ergo de eo omnes in commesne senserant, utpotὸ qui ubique euactis. O amori Derit, or bonori, unis resilirentam tutibus, quos mali crescere videmus. Coelestinus Apostolica aue oritate adversus Semi-
pelagianos Authstini doctrina desensi , paulo antὸ
obitum contra Nestorianos, & Pelagianos eadem die ternas literas exaravit datas Idibus Martii anno η a. In primis stram latus in ximiano Byrantii in Nestorii Ioeum suffecto, eundem his contra pelagianos insti xit: Loeum impietas novesti non haseat, ct compresso ei imper totum Orbem sis damnation noto colestiano errari a tua ,igilacitis res tur, at quicunque brius do maris suus uaces at omni forietate repellantur. Obsi tui illisper te spiritus sanctus his in omnisus, Di is has
quascumque eonuntur promiscias preMnire, ne eorum impiapraeuitatio resurgat, obsise eis, ita mim, ut damnentur, qaocunque perveniunt, imorescum, O tanquam non Alissent ita toties repetitas eiat, longinquas terras, remotasque 'Gineias inquietant. Eadem etiam die
leguntur scriptae literae ad Constantinopolitanos, in quibus de Pelagianis Nestorii sociis, inquit cra
runt inter adios me deseruerunt eum calidiani inissitatis
operarii. Hubuit aeto se in L. Mum Boi exilii habuishujusce rei perfectos tiro Doctoaes, nam separare difficile est, quos scelera Duxerunt , quia majore ligamin glutino foedera mitiorum. Quis tradem horam fari est ρ nemuisti, Demietimus: irridebit illos Dominus, & erant P post haec decidente, sia honore in eontumelia inera
mortuos in aeternum dic. In Epistola vero ad san tam synodum ait: Quod loquimων cor Urianorum resantur exempla, quod spem de S odo hue usquetes serunt. Verum intra paucos dios,nempe v. Idus Aprilis Cee-Iestinus obiit maeno apud Ecelesam , & Aut istini eultores praesertim sui desiderio relicto , quippὸ quieontra Pelasianos synodum animavit,eius secte Episcopos suis sedibus exclusi, & sectae quoque Magistrum Coelestium ὸ conspe mi amotum tota Italia e
eiti Hie idem Sancti Augustini iam inter superos se
Pontifice relati primus Romanorum Praestatum doctrinam consecravit, habuitque cum illo literarum commercium , ut ex Epist. 26 l. patet, in qua Augustinus animi sui angores in causa Antonii Fussaleas Coelestino pateticit. xpistolam etiam Augustini 62. condiacono certistino inscνiptam cum altera annexa ad hune eundem Coelestinum , qui ex Romanae Veclesae Diaeono Pantisi x evast, datam mistimo, nam missa est per Abisum acolutham, quando idem anno 4 8. literas ad Sixtum ejusdem Romanae Ecclesiae preue, terum detulit ex Epist. Io . & ros Utraque verbrii stola Coelestini se ilicet, ac Sixti Hipponem Augustino absente delata sterat, ut ex responsone sancti Doctoris intelligitur initio Epistolae s a. ad Coelestinum: ait ' Quamvis LM, assens fuerim, qaando per Pr jectum clericum ad me directa Hipponem sanct talis mascripta venerunt. Etenim muream usque perrexerat, uri cap. I s. lib. I. nobis narratum est. Laudata
Augustini Epistola eximium eiusdem erga Coelest Mnum amorem Ostendit. Sed de his accuratius agene eruditissimi, ae 8octissimi patres nobilissimae Bene dicti n. Familii in nova voluminum Augustinensum editione , quam frandi apparatu . maiorique Reipublicae Ecclesiastici utilitate Parisi, ad D. Germania Pratis adornant, dum Epistolas Samcti Doctoris hue usque praepostero ordine loeatas suo loco restituent, additisque notis ultra eruditorum vota mirum enim dictu est quanto labore operi diu, noctuque incum-
.anta illustrabunt. Iellino successit fixtus IIL
qui antὸ annos quatuordecim sub Zosmo primus in
Pelagianos anathema pronuntiaverat, sanctorum Augustini & Alipii amicus,ut ex Epist. Io cognoscitur. Missilienses tamen in Galli Coelestini literi, haud repressi sunt, sed commendatam in illis dicebant prim . rum sancti Augustini voluminum doctrinam, non 'vero approbata ea , quae ad Adrumetinos, &mula' ipost ad prosperum, & Hilarium seripserat. Collationes etiam Cassiani passim per totam Calliam non modo legebantur, sed acriter desendebantur. Quarὰ
Prosper semipelagianorum audaciae hviam eundum ratus volumen emisit, quod contra Collatorem inia
eripsit, in quo ea, quae Cassianus in desim3 tertia Colia latione ad Lerinenses perperam de divina gratia d
cuerat, vellicat, ac consutat. In praefatione quidem
semipelastianos Lerinense , & Massilienses Monacho C, Tani aestribit, ut poste, dicemus. Ille autem statim pro saneto Augustino se in arenam descendere prostetur inquiens: Gratiam Dei, qua Christiani fumus . quidam dicere andent a finctae memoriae . Iustino v frem -- ναν esse iscnsam, librosque ejus coetra e
rorem Pelagianam conditos immoderaris euumnsis ιmpetere non quies cunt. Testatur autem Prosper se unum
Cassianum arguere , quod illis omnibus in sanctarum seripturarum studio praestaret, At disputandi usu excelleret intes eos. quibus cum degebat. P rro du decim Cassiani assertiones eo in opere examinat . quarum indicem versus finem subnectit, & uti ab Augustini encomtis eius libri initium feeit, ita &desatis
Augustino laudibus eundem eonclusi, argute adversarios irrisens, qui Coelestini Papae approbationem prioribus tanthm Augustini libris applicandam esse e tenderent. Qii3 veris Sixti Ponti seis animum ad savorem Augustinianae doctrinae inclinaret, haec scribit: confidimvis Domini protectio praestandum, ut Dodeperatus es in Innoeemio , Zssimo, Bonifatis, coelestiis , operetur in Duo, O in ea lassis Doministe egis Mesis pars gloriae huic restoria Fastori, ut sicut illi Lupos alerere mamifestos, ita his depellat oreultos: illo rutis Iai, doctis senis insin te sermone, quo cotia rantem serem hortatus est. Laudatque Augustini verba ad eundem si xtum Epist. to . brevissima postea peroratione concludens ait: fugelanter, ut arbitror, δε- monstrarum est, reprehensores Sancti A mclini in vana
officere, O resti impagnare, O prava definire , ρυ-
emptorumqtie armis intestatim sellum modienses hi nis. aeque humanus e stitiationibus rebellare Oe. Haec autem scripsisse prosperum circa annum colligitur ex iis quae de Augustino tradit in praefatione: Uginui
amplius a is contia inimicos ostia Dei Carbo mactis burtis P RI diviti pugnet, Oωincit. Clim August-nus anno AI a. ut lib. I. cap. dictum est , Pelagianos impugnare coeperit, palam si, Prosperum con te Collatorem seripssse ad annum η 3. Nonnulli arbitrantur,hoc tempore Cassianum non fuisse supers. litem , quasi Prosper mortuo insultare voluisset, quo vivente calamo timoris gratia pepercitat. Video, illos eum Vossio lib. I. cap. 7. Gennadium auctorem dare, qui in lib. de Viris Illustr. cap. Ar . de Cassiano ait : tui a Dora Urbis R .a Episcopo seripsit a xersus estorem de dicarnatione Domini litios
septem , cdi in his ferib Mi apud MassHim, o vivendi finem ferit. Hoste vero libros seriptos anno
atet, nam nondum damnato Nel orio editi sunt. Mest an se annum t. Certὸ Cassianus lib. t. de Incarnat cap. 3. meminit literarum Nestosti pro
145쪽
O scriptis δει scosus illarum adserit, quibus Nestorii
lueris Coelestinus responsum dedit anno Λ3o III. Idus Autulti. At scripssse prospei um vivo adhue Cassiano ex ipsomet Prospero habemus, qui de eodem ita loquitur e Unius polisimum definitionem, qaim non du-uum est illis saniabas in sanctatum Aripturiam sudio pra ιare, referranus. Item: κὸν quidam jacerdotatis ordi
etiam scripto Iciremtur. Idem in Epistola ad Augustinum ait: Quicquid ei iam in libris comi a Iuliaram is, ipsi sib hae qj, si e ob ectam potintil ἡ debellasi ,
uis , Pi d putant usi inter eos , qu/bus cum egit, excel- Ipiritus Pelagianis impietatis illadat. Deinde ne pii -
ιι , Abbatem quendam introducis Oc. Quod vero . - ὼ - - - avria
Prosper diu diitulerit seriptis Cassianum consulare, hoc ipsius modestiae, I erga hominem tota Gallia celeberrimum reverentiae dandum est I nam vivo adhue Augustino impugnasse illum Cassiani collationes ex Epiliola ad Rufinum ad annum 429. probavimus. Inici in Chronico ad hunc ipsum annum Theodosio XIV. Cos Cassiani ut adhuc superstitis mentionem satis honorificam facit, quo iterum argumento Volsi sententia ecini utatur; si tamen illa Prolpeti manu scripta sunt, de quo viri eruditi dubitant, cum in multis codicibus non legantur. Nonnulli eo seria tempore quindecim breviores sententias, de has prorsus absurdas publiearunt veluti ab Augustino assertas, ut tali commento, de detestationem ejus, quem impeterent, Obtinerent, &ab his, quae intimassent, curam exterriti Lectoris averterent. At idem Prosper, qui mortuo Augustino totius belli onus subierat, edito libello, quem ad capitula GaIrorum responsones vocavit, calumniarum nebulas procul ab Augustino amovit. Hoc autem opulculum post librum eontra Collatorem editume istimo, quod initio illius contra Cassianum se scribere protestatur omittens inter qua iustus, inquit, umbole, σμorax ineptorum IoPacitus ιntemper tere sandit. Itaque prosper veluti Augustini interpres, di defensor in ore famae versabatur , quare Camillus,& Theodorus Genuenses Presbyteri cum quibusdam disse ultatibus in libro Sancti Augustini de praedestinatione SS. premerentur , per literas Prosperum convenientes dubiorum solutionem rogarunt, quibusdvestigio Aquitanus noster satisfecit missis volumine inscriptor is excerpta Genuensiam responsi es.
Hi quid Em , contra quos Prosper pro Augustini na doctrina acerriis depugnavit, superiori taeulo semipelagiani .uleto dicti sunt ἔ Unde apud pleiosique rerum Ecclesiastiearum miniis peritos tanquam haereti ei traducuntur, cum tamen Catholici viri fuerint, & literarum fama , ae sanctitatis opinione illustres; quae quidem quamvis cap. a. paucis insinuaverim , operae pretium duxi, haee ipsa susti, ex Divoe Prospero ostendere, praesertim cum in sequςnti capite probaturus sm,Faustum Abbatem Lerinensem,ae Vincentium sub eo Monachum ad Semipelagiano, acies te, & Sincti Augustini sententiam de praedestinatione stratuita impugnasse, nam video pleroiaque aegrε ferre, Vincentium semipelagianis acce siti, quasi ea ratione inter proscripta haereticorum .apita reponatur. Quaia ut hominum censuras sugiam, vel saltem mitigem , smulque invidiam de elinem , Semipelasianorum doctrinam, sanctitatem, M consilia ex Ρrospero describam I hic enim , cimaeis Hem eonvixerit, ae saepius pro suo Augustino manu conseruerit , suis coloribus illos a flabre delinea- . t Ille ergo sicεt durius semipelagianos excepit, nusquam tamen eosdem haereticos nuncupavit, sed Oγthri xi eo, dogmatis professores pi an a rniavit. scribit casMq. cim tra Collatorem : Qtiis hiem taleari L cot ocis inter cathoi eos erideret, nisi
ea, qua in colluctari ovibus domesticisDF des asine,
mum i astimem, quod asium trus , ciUORUM AUC Yosti Taetr fies ,ricis senuuntur , aserere. Quanto autem in honore essent ou vitae sanctimoniam vulgo de ipss iactatam in eadem epistola hisee Mniscat: Tostimus qui in da Gedensum esse eon rura , sed
LUNT , O aliqui eoram adepto nuper summo socerdotii honore superiminent , nee facil/ quisqviam PRAETLRPAucos perfecta gratia intrepidos amarmes tantis δε- miorum dispaturionitis distis es contraire. Tanta quidem auctoritate apud universos pollebant , ut pauci tantum , quibus Dei magis , quam hominum gratia cordi erat, eisdem se se opponere auderent. lino licet nulli eorundem opiniones abhorrerent, hominum tamen potentiam reveriti id pubi ice eo testiri pertimescebant. Caeteri autem Semiperagia norum fama permoti pedibus in illorum suntentias ibant: haec scribente eodem Prospero ad Aunistinum: Matios RhvsasNTI A ronuM aut inutili cohibet silentio, aut incuriose ducit assensu. Cum tamen teirent, quanta in aestimatione Augustinus ubique O thodoxarum gentium esset , quo citra invidiam eiusdem scripta censurae subiicerent, publicaba, se in uno, aut altero tantum dogmate ab Augustino discedere; in caeteris vero eiusdem doctrinam non modo se tenere , verism etiam admirari. Huius quoque testis venit Prosper, cuius verba dedimus cap. a. Novo autem commento, ae subdolo consito securiorem sibi ad Augustinum oppugnandum adi vim faciebant; etenim quaedam dicebant se non probare , quae Augustino aestu disputationis abrepto exciderant, commendare vero alias ejusdem senten tias, quas procul ab omni impetu veluti pacata, ac tranquilla mente docuerat; id seth ubique in re habentes, nemph se Apostolicae Sedis contra Pelagianos decreta ad minimum usque tota admittete . tantam autem reverenta am Augustino se nec posse praestare , nee debere. me de semipelagianis seribuntur in cap. 3. Ppi solae nomine Gelemni Papae ad Episcopos Calliarum dat.e: Quia ministri , qui
eum Tetigium , atque coele Lillum anathematinare non dia tent, Muriseris tamen nostris, tanuam mus ritim modum excesserint, utiquamar, eaque tantaminodo sequi , O probare proteruar , qua sacrati sim aerati Apoclesi Tetri sedes tontra inimicos gratia Dei pes ministerium Fraescium suorum sorit, O docais, . inia quidem contestatione S famae , ac suae ipserum sententiae eallidὰ consulebant, dum se fleCatholicos, di Apostolicae sedi obsequentes profi
At sanctus Prosper, cum optimὸ intelligeret in semipelagiano bello, non m deum hostium doctrina, verum etiam eum vulgi de eisdem opinione sibilusandum esse, antequam cum Cassiano adversarii agminis
146쪽
agminis Duee manum consereret, pauci, fgni scivit, quod hominum genus impugnandum suseepisset ira ergo praefatur. oratiam Dei , qua Christiani sumus, quidam direre audent a sanctae memoriae V Augustino Episcopo non rect esse defensam,libros
''que eius erantra errorem pelagianorum conditos Vmmoderam calumniis impetere non quiescunt p. V num inta, interstrepens domestra mesignitas non mi-Vnti spernenda esset, qu1m seris latrans haeretiea' loquacitas, nisi ejectis extr1 ovile Dominieum Lu- pis sus Movi,s oviuu nfragarentur, essentque hu-' jusmodi , ut OR soauia in Ecclam, NIC INCENIA' despieienda esse videraturi siquidem NABENTss sΡΕ- riis pisTHrs in studio, euius virtutem dissilentur ' in sensu , trahunt adse multo, ineruditor, & non ha bentla spiritum discretionis eorda conturbant, adiuque in eum statum deducere causam Ecelesae mo. liuntur, ut dum nostros assimant non veraciter pro gratii locutos, inimicos gratia persuadeant iniuste V damnatos esse. Non ergo negi itendum est hoc naa-V ium, quod ab Oeeultis, pravisque seminibus auge- tur ciuotidie, & ab ortu suci latiu, , long iisque di- tendituri sed studendum est , quantiim Dominiis
'ias detegatur, qui ex ipsa iniuriae magnitudine, quam in tiNO cunctis, ae precipue Apostolicae sedis
ligentiae aut temeritate iudicii in superfluae querelae
v comprehensis CENfuRA nune districtior, di in sagacior inveniret, quod antea securus sa- vor,ti benignitas ineuriosa non viderat. Undὸ ergo' tac dilicentia tam seueri emersit examini syundὸ in lanc austeritatem supercilium tam tetricie frontis se
V armavit,ut mensuras sensuum, pondera locutionum 'numeros syllabarum Irus tui sus scRuTATOR eventi-
let, magnumque se aliquid conscere praesumat, si Catholico Pra dieatori uotam erroris amat λ Quasi' incolnitum aliquod opus, ct quod hactenus latuerit . 1 petatur, non illa his morsbus doctrina lanis tur, quae novorum haereticorum commenta disiecit, ' & Diaboli eum tumorem Pelagianti elationis elisit... amplius annis contra inimicos gratiae Dei Catholica acies Minus viar ductu pugnat, di vincit: a'cit dico, quia non patitur respirare, quos vicit, di in quorum excidium unam euoctorum sacerdo ' rum manu sententiam seripsit. Puls ponti seio, Se communione privati querantur quas de felicitate in ictoriae, & arment linguas suas,quia exulam' re a veritate, quam ei ves esse Ecclesae maluerunt.
.. CHMsri cur de his armis, quibtis communis fi- ' des est de sensata causantur λ Cur bellum e sectum retractant, di munitiones securae du/um pacis ins mans ΑΛ dis ieent, & victi placenty Ta laque insolentia damnati foventur errores, ut Auc res nostri pulsentur & Judiecs. An vero ita se
N DRUM CIN soauM norma exactior temperavit, ut
o nulla eorum, quae excisa sunt asserat, di quaedam ex V has, quae defensa sunt, respuat λ Eeee silva Catholi
' cae pace victoriae, salVii italubilium texerentia
decretorum parati sumus PATRONOs DOCTRINAE
MEMDArionis audire, &circumcisis ab omni errore ' lineat subtilissimae discretionis agnoscere. Constituatur in medici quod de Novas emersi INGENIIs, Haec magnus Augustini deseriser. Idem etiam in eodem opere contra Collatorem postquam Semipelagianorum opiniones illorum Maiagistro Cassiano expugnasset, in eosdem rursus invehitur a capite t. tibi iusus eorum conatus, & artes pluribus exaggerat, quae quidem omnino legenda
sunt, non possum tamen eiusdem perorationem omittere uinienter, ut arbitror demonstratum est, REPREHENURIs s. Aucu i Ni is vana objicere re dii impumne prava defendere, PEREMPTOREMamRRHIs ring iNEM BrLLUM MovΕΝΥrs di,inis, aeque humanis coaestitatι istis releuare. Quorum tamen,dum
adhuc non sunt a vRATERNA sociETATE divisi, tot ranis magis es intentio , quam desper da correctio, donee Dominus per Ecclesia Principes, O legitimos udiciorum Lortim 1iunishos hac, qua PER PAL RiaM 'suprRsi , & QuoRuΝDAM IMPERITIAM sunt turla
Haec Prosper , cuius sdes in dubium a nemine revorari potest, eum constet, adeo esse antiquiorem Prosperam , ut aliqua egiam temporis parie coat etis fuerit. Maltini, habueritque cum illo literitim , o doctrina familiare commercium in Aspraesertim quasionitas,qtia eum Semipelamenis dissipatulamur,cum convixerit Semi- pessianis, Er in ea vis , at contentionam consuetudine quid sentirent, ait in quo dissentirent vel ab Augustino , Hi altielisis quas oeulis usurpamusiis, cum nemo un- quum ardentius rerum errores infecturasse, nemo aeriri egerit causum iacti sisti seu defuisivit videatis silias O arma, o vicesnosse as Dendum, quam vestiti deposito acceperat eicis doctrinam. Haec testatur, seu melius fatetur Pater Franciseus Annatus lib. I. sui AU. vindicati cap. s. s. a. cui fideli eeho concinit ex eadem familia Pater Stephanus Decamps ib. a. de Haer. Iin n. disput. 7. cap. r. num. a.
Faustus Abbas Lerinensis , O Vincentius Monachus ambo Semipelagiani. De Vincentio Lerianens id puritas contra iustarem Finionem ostenrisuri Hoe ipso anno a 3. Faustu qui poste3 Reiotum
Epistopus duos contra Sanctum Augustinum libros se ipsi, electu est Lerinensum Asuas, ut dicemus, qui qu3d plurimos Augustino hostes s eii, stylum ad alia properantem sistit, ut de hoe
Sancti Doctoris adversirio pauca praemittamus, quae minu; diligenter ab aliis observata sunt, praesertim elim Baronius ad annum . plura de Fausto eongerat , quae suis, quoad seri poterit, temporibus assisnabimus. Faustus eandem, quam Pelagius habuit patriam, nemp/ Britanniam, etenim Sidonius, qui supra caeloros Fausti eustor Hii, haec ad eundem seribit lib. s. Epistς. Legi volumina, quae Morbatas Anticles, ac Monaehus, atque istius mcindi his peregrinus Aritannis tuis pro te νσωtat. sanctus Avitus Epist pus viennensis, qui Fausto e vixit in Epistola ad Regem Burgundionum Faustum Brisonum ortu affr-mat. Juventam optimis disciplinis dieavit, Phil sophiae Draesertim se totum addixit, euius studio neque inter Lerinensis eremi squaliores animum remeavit Ilare Fausto seribit idem sidoniux daphilosisphia loquem: His ab amis vesta janda tam
147쪽
pedis qua primoritis, hae tuo latera comes inseperialiatis , sive ιn palaestris exercreeris a mis , fri in abse si mater arere solitudi vias. Ex quibus serenses
prius causas Faustum agitasse suspicor. At Honorati, aliorumque Letinensum Patrum fama permotus Deo arctius adhaerendi des derio flagrans apud Lerinam Monasticam vitam professus tanto omnium vi tute sulgore nituit, ut Maximi successor esse meruerit, Sidonio dicente in Eucharistico ad Faustum ,- -- fuerit quis Maximas ille , intem tti cujus Monachusque Antistis, O AGMEi, saecessor agis. Quo uero anno Faustus post Maximum praesectu-jam Letinensem indeptus si, non una est virorum eruditorum sententia. Baronius ad annum r. pag. io. ait, Maximum electum Episeopuln Reiorum post prosperum , nempe anno 466. quar hoe anno
Faustus apud Lerinam Maximo sussectus sitisset. Haee
tamen sententia extra veram chronologiam vagatur,
nam Sanctus Honoratus Episcopus Massiliens, in Viti Sancti Hilarii Arelatensis cap. s. In eodem, inquit de Hil ario, lora tune temporis Sarictum Faustum Pres hieram partim , O Asbatem ita futurorum praescius honoravit, ut inter se, O sanctos Sacerdotes Theodorum, oe Maximum medium compelleret residere o Quando nempe Hilarius morienti seni Capraso primo Lerinensis Insulae Monacho adesse voluit, cum vero Hilarius decesserit anno ρ. habemus ante eum annum
di Maximum Episcopum, & Faustum Abbatem. Ullarius ad annum as. Episcopatum Maximi statuit, eo ductus argumento . quod ex vetusto codice Lerinens , quem reeitat Birratius in chronologi fi Letinensi, legatur Caprasum transiisse ex hae vita die ga-landarum Iuniarum in Sacra Lerinensi inora circa annos humana Ndmptionis triginta supra quadringentos pra, sentibus Fausto, Theodoro , Maximo, o Hilario ; at Faustum tunc fuisse Abbatem ex verbis reeitatis exHnnojato Massis iens patet. Ita hie scriptor discurrit cap. II. Antiq. Bri t. pag. 2 3. Sed Caprasum vixisse ultr1 annum 43o. mini certum est, nam Hila riu; una eum Maximo Episcopo Reiorum , Ee Theodoro Antistite Foroiuliens Capraso morienti adsuit. At Maximus, ut proxime ostendam, anno ηῖ3. adertu; est Sedem Reiensem , Theodorus vero post annum s. soroiuliensem Episcopatum obtinuit,nam sanctu, Leo Epist. 8 . ad Episeopos per provinciam Viennensem eo xnno Leontium Foroiuliensem sint lati privilegio in synodis provinciae cogendis exo nati Quarὸ eum Hilarius mortuus si die s. Maii an-nci 4 9. ex literis Leonis ad Ravennium, Λ: Sancto Honorato Massiliensi in Vita eii isdem aprasus vero obierit prima Junii, huius mortis tempus statui debet citra annum μὴ . ut Hilarius molienti assistere potuerit. Rurrus clan sanctus Leontius ad superos transierit die prima Decembris, qui ineunte aestatea mi s. vivebat, eo enim tempore literae memoratae
Leonis datae sunt, ut postea dicemus, Caprasii mors tibique dubio triennio , quod ab anno MI. ad 4 s. excl ust terminis numeratur, alliganda est, ut Theodorus Leonti i succisior sanctissimo Seni moriotiti eum aliis Episcopis, & Fausto Abbate adesse potuerit. Plenus igitur dierum prose eentesmum an ianum ut ex dictis cap. p. colligitur, Caprasus mi-eravit ad Dominum: Undὸ senem illum nominavit Sidonius in Euetae timeo :
Maonymum veth, qui eiusdem vitam apud surim , S Batralium scribit, longὸ post illa tempora vixissa ind4 constat, quod Epochae a Christi nativitate usu
nondum id temporis invaluerat, imo satis imperitum se suisse prodit. Tradit, Caprasum una. cum fratribus Honorato, & Venantio immensa terrarum, ac maris spatia vel ultra Nicomediam percurrisse , ac posse. Cisalpinam Galliam petentes tres ut Le-rinam ingressia. Sed ex Hilarii oratione patet illos in Peloponnesum tantum traieeisse, ac Venantio Methone deiuncto, Caprasum , & Honoratum in Galliam reversos in Lerinensem eremum se comtulisset sane nec constate sibi ille auctor tempus
mortis sancti Caprasii signiscat, dum scribit mortuum circa trigesimum annum quinti saeculi.
Ego quidem puto initium Episcopatus Maximi
deprehendi ex Homilia, quae sub titulo de Sancto Μ ximo inter Conciones Giebii Gallicani recensetur Tomo s. Biblioth. Patrum pari. I. Editi Colonien-ss 36i R. in qua de Sancto Maximo haee recitantur rLerti is Iedem, imὸ latebram petis, tibi a sendi taret quam ab inimisi perieulis tutus intillis labor tis defu-
datas , tanquam alium in matrimonium sumpturus,
quasi amorum hebdomada transbisa Dam plenis pinnamtis ibidem Chrisi gregem pote Mehes acquisiturasma feriar insula, praeparatur Ecclesiae. Ex quibus
colligitur Maximum septem annis Lerinentem Α batem suisse; cum vero successerit Hociorato anno 26. ad Episcopatum Arelatensem evecto, ipse anno
praesenti Aa . st Epist in Reiorum, unde hoc ipso
anno Faustus e lititur Lerinensium Abbas tertius
Franciscus Fulvius Frugonius in Libro Italicὸ seriinto , & quidem satis eleganter de Vita sancti Maximi Reienss , quem Trimegistum inscribit , libro a
pag. 2 3. tradit eundem viginti annos apud Letinam moratum, antequam Honorato in praefectura insulae susceretur, addit pag. 1 f. post sex lustra, duosque insuper annos a Nonacha tu suscepto ad Reiensem cathedram evectum, quare Frugonio auctore anno vis. Maximus Lerinam petiit, arino autem Epist pus consecratus suit, eum Abhas Lerinenses rexissea
annos decem & acto e quae sis , ut pleraque alia, qua ibidem sivi teste se tibit, admitti sulli ratione possunt, septem enim annos tantum Abbas Qit ex Homilia memora a Auctorem hujus Homiliae , ex qua veritas statutae chronologiae apertὸ deducitur, Batonius in noti, ad Martyrol. ad diem x . Novembris, ubi de Sancto Maximo agit, ficit Eueherium Lugdunensem, alii eam tribuunt Caesario Episcopo Arelatens, Sed horum sententia prorsus salsa est, nam Caesarius natus est anno o. ut dicemus. Ba ronius ver5 redarguitur, quod auctor ille dicat se sub Maximi disciplina suisset Harus ergo toti, σtam praeclari, quasi ut vis ei discipulos meminerimas, O M. M. At Lucherius non vixit sub Maximo apudiarinam, nam in Leto siti sula degebat, ut test tur sanctus Hilarius in Cratione da Sancto Honora is , in quo erravit Vossius lib. I. Hist. Nag. cap. g.
quo loco etiam perperam negat , Caesarium inter L
rinenses vixisse, ut haec Homilia haud illi adseribenda videatur. Benh tamen ibidem Vossius notat, Homili, millam reeitatam esse Reiensbus ex his ut his': ubi superitis memoravimus, quam magnificiis
salum illo stadio perscti is vias cucurrit, plus est quod Imc insulam ipsis, insitari, , de studiis Distrahidit. Quare Eucterio, qui Lugdunens, Episi scopus fuit, tribui illa nullo modo potest, inquit ossius, sed Fausto danda est Reiorum Antistiti.
148쪽
si e san ex xerbis eiusdem Fausti, ibidem pa- et 1 Merito, ait, B vilis imputet beata tua infati ex
hoetius, atque unico munere , licet mcilium eruiescat ex
altero: scilicet Letinam duo, Reiis dedisse Episcopos, Maximum, de quo iure gloriari possit, & Faustum
ipsum, de quo erubescat , quae verba , ut eruditὸ novitat firmondiis in notis ad Euchar. Sidonii num. I i . his unus Faustus modestiae causa usurpasset. Faustus itaque Abbas renunciatus omnium virtutum Monasteriarcham exhibuit, δκ non modo numerosum M nachorum gregem, sed nobiles etiam adolescentes
anctiori huς disciplinis imbuebat; hos inter fuit C. Sol fit Appollinaris frater, undὸ illi poste, gratiaructae inlaudato carmine Eueharisti eo. Augustini mam doctrinam de praedestinatione tum ad sdem, thm ad floriam semper abhorruit, impugnavitque Iotenim in Epistola ad Graecum Diaconum, quem illum ipsum nonnulli suspicantur suisse, qni poste
Massiliae Episeopus eum Fausto synodo Lugdunens intersuit, aperienestio quid in Augustino libi, aeoliis displicere testatur 1 Inscriptis, inquit s frimbvii eis Augustiat etiam Did pararer apis doctismmos viros esse; aspectum, ex tis, quae damnanda ,
si, nihil noveris reprehensum. In Fausti etiam gratiam Vincentius Lerinens anno sequenti librum Commonitorii evulgavit, in quo sectatores Sancti Augustini apertὸ haereticos per summam iniuriam vocat. Caeterum viginti , & amplius annos Faustus Leri. nenses Monachos gubernavit, & ob iurisdictionem l i-tes cum Theodoro Episcopo Foroiuliens suscepit, quae postea in synodo Arelatens III. praeside Rave nio Metropolita deeita sunt. Annus Synodi ignoratur, esim vero Ravennius ab anno s. sederit, nee annum que a. attigerit, hoc enim tempore Leontius vivebat, intra illu3 tempus C ne ilium loeandum est. firmondus, qui acta illa Synodalia tomor. Conciliorum Galliae publiei iuris seeit, illum
congressum anno s s. alligat; sed coniecturis tantum , non certo argumento id statui potest a. Jam vero de vinem ii Lerinensis Commonitorio a . sermo instituendus est, in qua quid m re non m 3Baronium, sud omnes sero Scriptores adversarios habemus, quos tamen minus illum librum dilige ter legisse probabimus; nam non mod4 semipelagianum se prodit, sed disertis verbis Augustini disti
pulos, ut mox dicebam, tanquam haereticos trad citi md tamen omnis confuso ἡ medio tollatur,ptiis, de doctrina libri dicemus, deinde Auctore,
nam de isto, quae apud caeteros scriptores certa sunt, incerta satis, ne salia dieam, demonstrabo. Piosi ithoe anno auctore peregrino Monacho Commonit rium adversus profanas vocum novitates, nam is pla-nὸ volumini titulus praefixus est. Seriptum illud Meanno colligitur ex cap. I. ubi laudat: conesium ante triennium ferme in Asa apud Ephesiam a taeentis friri numero Deerdotibias uti,ersus sessorium relebratum. Cum vero synodus anno η3 I. peracta sit, anno Iq. Commonitorium scriptum est. Huius operis unus seopus est, novitatem quamlibet doctrinae esse suspectam, antiqua tantum, & eommuni Auctorum sensu celebrata dogmata retinenda, ae defendenda. Porro hic Peregrini liber omnium laudes demeruit. Batonius in Annalibus ad hunc annum, S Posse vinus in Apparatu, ortam volumen appellant: pa Num mole, virtute maximum Bella minus in libio de
Seriptoribus Melesassi eis ωHidunmtim Gennadius noulismum Mussi iti ad a . Maii in Martyrologio Gallicano: uno optimum ejusque lectionem non tan tum utilem , sed & necessariam Joannes Costerius,
qui etiam idem volumen commentariis illustravit ;im 3 addit Baronius in Notis Martyrol. ad diem 2 Maii, Auctorem magnam sui nominis in ruciesi1 Catholici laudem reliquisse. At Volsus magnus Seriaptorum censer in extremam prorsus opinionem de memorato eommonitorio descendit, e enim Lib. I.
Hist pelagianae eap. . seribit: Iusta nihilomistis rationes sint, or commonitorii Seriptorem non fui usAurus ians de praedestinatione foetentia abhor se
credamus, Ita etiam commonitoriam arieritis Auras
rim ipsum, Hl eos adtem, qui Anastaι sententiaras querimur, seripsi se existimemus. Ego quidem ad
ossit sententiam planὸ aecessissem, nisi tot delatae accipiratissimis scriptoribus Commonitorio laudes religionem mihi peuξ iniecissent. Attamen cum inter opuscula Prosperi legamus libellum ita inseriptum:'spo ones ad ea tuta olgemmam rincentianarum, d aliunde satis nobis probatum sit, Lerinenses a Sancti Auetustini de praedestinatione ad fidem sententia recessis, iure dubitandi oecasci datur, fueritne Vi centius Letinensis auctor Commonitorii ille idem, quem Sanctus Prosper impugnavit λ Ego quidem liberὸ sententiam promam , & nis nobismet oculos eruamus, palam iaciam, hune Uincentium eum Hilario Arelatensi , Fausto Abbate, aliisque Syncellitis Lerinenshus ςontra Sancti Aumistini de praedestinatione doctrinam eonspirasse, tuque ex eis idem verbis evincam, quae miramur non modo nuperos Seriptores, qui e mmentariis Commonitorium illustrarunt. non observasis, vertim etiam nec ipsum Volsum, qui non omnes illius libri naevos notavit
m pitale Massiliensum doma fuit, communem omnino esse omnibus gratiam Dei, dari vero illam suismet viribus quaerentibus, pulsantibus . tentibus. Legantur duo iis ius factionis coryphaei Cassianus lib.
a. de Institui coenob. cap. I Faustus lib. I. cap. lo.
Huius savi h e verba sunt tutorii itaque sermo
duos indicar, operantem , O eooperarum,petentem, o promittentem, pulsantem, edi aperientem , quatrentem
pariter, O retribuentem: mentam murum est, ut Dippo fragilitate idonei noci sumas, susem Paerendi , Opias di importanitate plaeeamas. Uti erit sedulitas m serenti, Dei, se cum persona nihil meriurar indigni,
ad Me desideria accedist otios ψ De universis vero hoc ipsum eos sentire scripsit Prosper ad Augustinum, nemph is rimetrarium, gus in Chrim re scimur m venire pre naturalem Icilicet facultarem, petendo, qua renis , pulsando, ut ideo accipiat, ideo inveniat, ideo imtroeat,quia bono naturae bene usus is is sarrantemar tiam initiatis gratia ope me erit pervenire. Hanc vero sententiam reiicerat Sanctus Doctor cap. I . de Dono pers his verbis: A tendunt ergo quomodo fudiaritur, Di putant esse a nobis, non dari nobis ini petamus,quaeramus,
pia vis, ct Me esse dicunt, qu)doaria praeceditur me νito nostro, at sequatur illa, cum aecipimus petentes, O
invenimus qtiarentes, aperiturque mirantibas , net v lant intelligere reiam Me divini mneris esse, ut orem hoc es , petamus, qu eramus, atque pulsemus. Eundem Semipei agianorum errorem damnat Synodus Aruu-scana ea ne 6. Rursus iidem negabant,gratiam Dei esse donum spretae, opersonare, volentes eam omnibuε dari. Hi ne Faustus lib. I. cap. I .mit Ron spe
cicilem esse eisca eradentes Dei munificemiam, di apud Maxentium in resp. ad Epistol. Hormisdae ait: SEddicis , quia non omnisus istar, sed donam sit person Dereduliras. O illis totvim credi resuppetat, quibus Deus spretuliter donavis, Me crederent: Non ita est.
149쪽
Audiamu, iam Uineentium egregie nis concinctilem, qu dκ r. q. .amvis ilie sinctus, doctus, quam,i, dum irridet asserentes gratiam specialem, di persona- Epycopias , quamvis Confisior , ct Marur pa-11lEm, subisterens dari petentibuS, pulsantibus, quae- omnes, t uiam confra omnes Ieceris, id inser pre rentibus ; etenim in eodem Commonitorio cap. M'. prias , O occultas , o privaras OPi MUNCULAs 4- .it1 Iam Hre iliis , quas quamur ο 4so Eus mira invinis, O 'blicis a neralis sint vita .ructoritati se modo inrautos homines haeretici se pere consueverunt; octam sit, me tam mmo aetera fusilis pericatis,a Audent etenim uiceri, O docere, qModin Eccuius , rasacriliga haereticorim , Oschomati tam eo uti idest in commatonis Iuae conνenticato magηa ,σ1pecia- ruciatim tini, Vatis dogmatis ansiud veritate salii , ac planρ personalis quaedamst μι Gratia taeo, ut tinius Hominis noti iam sectemur errorem. Haec con
saὸ alis labore , sine Milo dio, sia alia industria, tra Augustinum dicta suis, e quibusdam sotth Vide
etiamsi nuptiant , me quarant, nec pulsent, quicunque buntur , quibus tamen nec consentio, nec repugna illi A ntimerum suam pertinor, tamem ita di ιιniιusvis Verum quanta arte idem Vincentius Coelestiui Udstir, ut Angelicis evicti munibus , id es amesica I i teras adversus Semipelagianos in savorem Prosperi, pretectione feriura nunquam possint ο ιηdere adlopidem di Hilari i datas, contra eundem Piosperum, secto sesera sisti m. mibus ultimis verbis lententiam S. n- qtie vana quidem, sed arguta interpretatione detor est Augustini de praedestinatione, & de dono persc- qucat .vidcamus. Igitur circa suem libri , quove verantiae reprehensoni subiicit. In quo sane cul- iustatem novitati semper praeserendam cistendat, posthandui est, quod Augustinianae sententiae sectatores Sixti viventis deerctum decesisti, mele uitii senten- Leeticos dixit, cum Semipelagiani doctiores Au- tiam hanc profert: sed O Sunestis Tum cer Uinas, gustini sententiam errotem, non haeresim appellarint pari modo, eurimqtie I mistia: ait enim in is sola, G uadiu, de Augustino loquens ait: Error illius s6. qaum Gutiorum Sacerdotius miser, urguens eo am cω-m e multa, ut dixi , contruscis luctabouiam exaggera- nivemiam, via liquam fidem sicutio destructiles φνω tui, Me tam harisii quaestionem dedit. Et Faustus in Ioas novitares exurgeri parerentare Merito, inquit aspraefatione ad Leonti iam: Ia condemnando pradesina- nos res cit,s silentia foriamus errorem; ergo Grysicit imis eristre conciliam summori resilam coηνι gas raria usmodi , natist his liberam habere pro is arualetis. Porro Vi ncentius haereticos nuncupat asscientes: sermonem. Haee est illa celebris Coeles ini Epistola istiandam Dici gratium esse specialem, O perso sera, qua Sanctum Augustinum miris praeconiis essert, uil . a mὸ auias laboris, diι, O industria merito detur pluribus dictum est ad annum a. His cum legis inrep tretibus , me quaeremitus, nec pulsoritis. An Baronius in notis ad diem a . Maii serit sit pro Vitis vero d i tertius luam sententiam potuerit exprimere, centio me non tant m non im Pavit dem Hores Socii vel reapse expresserit Vineentius certὸ non video. uastini, sed magne peia latitavit; nam in hiro, quem semipelagiani Augustinianae de praedestinatione scripsit adversus haereses, cap. q;. vehementer comm sententii novitatem obiiciebant, dictitantes,ipidi lim da ιι caelestini Romani Porisei, D stolam indefas,
opinionem veterum omnium Patrum vnni in i con- η mkri orum S ui Uini durium eia Episeopos G,-
sensu adprobatam i ita de illis ad Augustinuin scrip- liarum adversias res, Di iraei Patris radisinam d. se fuse sere Prosper, & Hilaritis, quorum primus ait sisti- ram impugnare. Vertim eruditus hic Seriptor, quinii em Daem vetustate defendunt, O ea qua deusvi Faustuna Abbatem vulpeculam dixit in Annali , ad UUMi Pauli Romisisserit mis ad man stationem di- annum in . Vincentii sub eodem Monachi, ut v vina gratiae prae inenti selectoram merita proferantur, sunt, artem non detexit, & ut verum fatear, & ipsi a Milo ιχ quais Ecclesusicorion ita se intillecta, Me quoque initio Vincentium ex hae ab eodem laudara NUNC Iemimetir, affirmant. quibus bancius Doctor Epistola Semipelagianismi suspicione absislvebam; respondet lib. de Ραdest sanctor. cap. r . si ergo itane eas literas commendaret, que is Coelestinus&ha ui sententiae defensionem ex divinoram eloquiorum mi lagianoriim in Augustino impugnando insolentios praecedentistis Casholicis Tractatoribus premel im, tiam perit ingebat λ Sed dum sequentia attentius le- profecto hi fratres, pro quibusnam vomas. acquiesce- gi,vincentii artem novi. His ah isfortasse, inquit,
, ne, hoe enim significastis literis vestis. id it tur addubitet, pinem sint illi , Dos hiaret prohibeat liti,
opus est, ut tortim scrutemur opus la, qui priusquam ista rum pro voluntare sermonem, vertisulis' dicatores, oberisi oriretur, non babuerunt decestatem in haedi'ili novitasis inisurores λ Ipse ditat, bitrii eri tuom Asia tritim quaesone versari, quia procul dubio De Ilum ipse disio ,at. Etenim Prosper, ED Hilarius in ναι, si reis dere ratibus cogerentur ἐ in factum es, lavo .cm Augustinianae senteni ii Coelestini liietastie de ν alia Dei quid sentirent, breAter quibusdam producebant, quas Romam prosccti ipsmet impetr Ire toram fiorum Deis, O transeunter attingerent . rant. semipelagiani vero negabant, literas illas Au- Idem liabet de Dotio pers cap. 19.& χα in sine vero gustinum laudantes in favorem librorum postiri huius ait: Didicimus enim seritis quasque haereses im rum, in quibus ille nova doeebat, seripta suisse . seditiise gratisi proprias quaestiones, contra quas diligen- in commendationem priorum voluminum , in quibus ita, defenderetur fer rara disina, quam sηhlia talis cum caeteris Patrihus veterem sententiam tenebat. Meestas offer t. Quid autem coegit, locu scripturarum, Prosper in sne libri contra Collat. ait, illos dixisse: quibus p adestinatio commendata est piosias, Ocnu- istam in sanctum A gustinum lavidation m p=o oriri eliis ius iso nostro titore desndi, nisi quod Pelagianidia rum seripiorum meritis fato coliuiam , hosce autem uis, Gratiam Dei fecis i m merita nostra dari ρ Ex anteriores libros, utpotὸ vetustati consentientes, quibus patet anctum Augustinum hanc novitatis sun adversariis aeeeptos fuisse seribit Hilariti, ad Av. pleionem p1ssum ingenuὸ sateri, se copiosus, & enu- gustinum: Hoc enim, ait, Otui, Deis reorum σύ- eleat iu , qu m caeteri Patres ante ipsum , AlUstoli culorum, O aliorum, a pecle , i longam est, sotestimonia , quei, gratuita praedestinatio adsti uitur , dem firme testantur. Itaque Vincentius urget, qui explietiisse, ut nove non nova tamen diceret. At nam sint illi, quos Coelestinii, iubet, ne liberὸs V neentius toto eo libro hoc unum urget, nihil no- quantur , ex ipse Coelestino cognoscendum: sequirer*iter dicendum non modo contr1 omnes, sed nec enim Demias ita res es , id se sita es, ut apud epraeter omnes , unde sunt illius verba cap. 3ς. Qui URBE ETPRov IN I As visis AscRiΜiΝΑ, η,
150쪽
incesser' novitas vetus item. Vidcas, quomodo Ρrosperum ,& Hilarium de *iciti indueit enim Coelestinum dicentem de illi . tir apud me QUIOΜ crimIna tur , elim tamen Coelestimaue o a vago quodam n mine , sed proprio illos cum laude appellet: Ahi nostri
Hilaeiu, qtinum , sari qum, di ipsum etiam Vi
Historia patet, in qua e1 testimoniis veteriim id saepe i nuertum es h ) saucos ite instrer alios apu9Coel stinum acclisarunt, quisu saneti Augustini doctrinam iniuriis la. esserent. Audiatur Coelestini, i Ahi nostri
s m s vocantes in me iam , pertinueito eos dicent prind Ome a Derfantia veritari. At Vincentius, quo con-re 1 Prosperum integi te non modo Urbes, sed N Gal-l i arum provinciae stare eredantur, saetit illum criminatum fuisse UR8s , tr movi ei As. Itane Vin eenti nescio qtios Presbyteros VR3Ε ET PRODIM IMv asy prosper, NHilarius non Episcopos accus rant, quod Gallicanas provineias quibusdam novitatibus eonsentire noxia simulatione sacerent, uti perperam seribit Vincentius, quo duos illos Letinensum , ac Massiliensum delatores in Episcoporum invidiam trahat. sed neseio quos pressi utercis tantum detulerant; at ipsus molestini lententia sitit, Episcopis eos tum ut tus imputandos 1 sed vestra, inquit,d lectioni incli-s imputamus, quando im supra vos h hent copiam dijputandi. Lemmas, supra magistram non essessis pulum . hoe est, non sibi debere quemquam ad in ariam Doctorum indicare doctrinam m. Jam verbSanctum Augustiniim, qui ad superos abierat, antiquis magistris adnumerabat, utiqὸ novos Doctores Faustum, Cassanum, Vincentium illum arguentes
reprehendit illis verbis, desin.:t, si ita res βηt , incessere novitas vetustatem I & eap. a. post laudatum
Augustinum addit: inia resistoedum radibus, quos
mati crescere videmus. Rursus Vincentium ecillusonis eum Fausto suo Abbate at io argumento reum ostendo, quod postea a Vomo etiam vidi adnotatum. Cur enim Vincentius intra unum, Ae alterum versum reponit: Si ita res Repeto illi ut verba: Demat, inquit, si ITA REIIo, idest si iTA Esr, ut apud me quidam Urbes, O pro Mius vestras criminantur, quMeas quibusdam n wrulibus consentiνe noxia disimiaiatione faetatis; Demnat, itaque, inquit , sOTA REs EsT incessere novitas
vetustarem. Uretendo toties illud . si ira es, falsam se denotare signigcat Prosperi, & Hilarii delationem,
seu pontificem l iteras illas transmisisse innixas tantum delationi illorum, de euius veritate haud diligentius quaerere insuper volens, illa verba inseruit, si hares est; quae soria toties Prospero veluti in sa-eiem illidit, ut accusatorem in Coelestini deereto perperam gloriatum ostendat. Tandem Vincentius sui sinet veluti armis Prospero reiecto exclamat: Ergo hae fuit Beati caelistini sententia, non ut urtusas cessaret
obruere nolitatem : hoc est, non ut nos, qui veterem sententiam aliorum Patrum sequimur,cessaremus O
ruere novitatem Augussinianae opinionis; sed potitia norit u desineret incestri , insat m, ncrepe polaustro
ua Augustini, & sectatorum prosperi, & Hilarii doctrina desineret incessere vetustatem sententiae Cas sani, Fausti , & nescio quorum Presbyterorum Q iis ad ista non liis reat λ Nam e ipso loco, ubi Ba- . ius, Suarius, Vasquer, & sere omnes putarunt, defendi ab illo Augustinianae doctrinae sectatores, hos ipsos criminatores Urbium, ac provinciarum v cat, Coelestini Ponti scis verba arguta arte praevertit, atque contra illos eiusdem sententiam detorquet, in quorum avorem lata fuit Haec de Commonitorio Vincentii nostra sententia est , quam Augustinianae doctrinae cultus, ae veritatis amor invito prorsus extorsit, non quod idem volumen ex loco honoris, quo nobiles scriptores illud evexere, deiectum v lim. vincentio idem, quod Clivmicae artis professiribus e liuit, quorum labor eum ad aurum consciendum collimaret, licὴ tintento sae fraudati fiat, utilia tamcn medicamina reperere auro ipse longὲ pretiosiora; ita ille, clim Augustini fortasse do trinam de praedestinatione veluti per euniculos e
opusculo subruere tentaret, citeras hae, eses a iundamentis evertit, at Augustini Hoctrinam quae C thol ica semper fuit, nec loco quidem movit. Hie iddm Vineentius contra Prosi erum , aliosque absurdissima quaedam asserta publicavit, quas ab A gustinianis illa eadem defenderentur. At hasce calumnias idem Aquitanus solidὸ reiecit edito libello, eui titulus: Raesponsiones is e. itfla ol)emomm pim
rentianarum. In Praefatione his contra Vincentium
scribit csedam chrimnae, ae fraternae charitatis o liti in tacitu.n existimationem nostram quoquo modo sudent laedere, ut fauis se evertere noeendi eviditate non videant; contexunt enim , O qualitus fiant sententiis comprehendunt in ptismaram qu.n undam blasphemi rum prodiriga mendaria, eaque ostensnda, O iucirenda multis publice privatimque circumferunt. Addit etiam ibidem , se stem contra Pelagianos ex gyostolieae S dis auctoritate defendere, unde a Coelestino Romae eidem iniunctum .idetur , ut in Galli is eontra novos Massiliensium conatus excubaret, quod eidem summae gloriae vertitur , quippE qui Laicus probatae adeo sdei, atque doctrinae esset, ut tanti negotii onusistiti, humeris ab Apostolic3 sede Imponeretur. λ- ronius ad diem 1 . Maii in Martyrologio Vincentium alterum Gallicanum presbyterum Auctorem obiectionum,quas laudatus Prosper resutavit, affrmattestatus, eodem saevio alterum Ulaceni um Hamissu in Ilia. de Do idem Geninaeius seruit eodem lib. cap. go. cui potias opus illud tribueti mptitanem. Sed non video quo iure in vincentium Presbyterum id devolvi possit, de quo nulla suspicio, nec umbra Semipa-1arianismi nobis constat; nam illius interpretationes in psalmos interiere, clim de Vincentio vulgo Lerinens tanta non dieam praesumptio sit, sed evidentia ut se sit, probatum est. Praeterea Vincentius de quo eap. 8o. seribit Cennadius, iunior est , convixit enim eidem Gennadio, quem se etiam audivisse testatur ; floruit ver3 Gennadius sexaginta ,& amplius annis post Gallicanos illos de gratia tumultus vivente Prospero ei rea annum 426. excitatos. Tradit ibi Gennadius, se praesente Vincentium legisse expostiones memoratas sancto homini Dei Cannaeto, at hie successit Graeco Episcopo Massilens anno circiter q8 . ex tabulis Sammarthanis, ut planὸOMectiones a Prospero reiectae illi Vincentio mini mat- tribui posse videantur. ine quid Mn dicta snt de doctrinaCommonitorii, cujus vincentium sui se auctorem ex Gennadio bah