장음표시 사용
151쪽
mus lib. de scripti Illustr. eap. 64. modo an Lerinensis Monaehus fuerit, & qualis videndum est. Etenim Auctore se initio Peregrinum vocavit, primus autem ejusdem nomen Gennadius publieavit. Saussa ui in Martyrologio Gallicano ad diem et . Maii , quem communiter alii sequuntur , & anth docuerat Barra-lius in chronologia Lerinensium, tradit vincentium Letinensem Monachum, cujus memoria 1X
Kal. Junias in Martyrologio celebratur, suisse si trem germanum sancti Lupi Trecens, Episcopi, ut ex Epistola Lucherii de laude eremi ad Hilarium
colligitur, ubi recitans egregios Monachos Lerinae inter alios vincentium nominat, Eucherii verba sunt de Lerina loquentis: Isae nune successorem eius tmet Maximam nomine clarum, quia post ipsum mersis astri. Hae babuit rei erendi nominis taptim, Di i iam nobis ex tribu Beniamin lupum retulit. Hae bu-luit germanum ejus Huentiam interno gemmai tim splendore peroicuum. Haec ne possidet veneralitem dimitare cuprasium veteribus Suntiis irem. Hae nunc habet sanctos senes illos, qui divisis cellulis an ios Pu-trti Ga liis nostris initiserant. Cum Eucherius illam
Epistolam dictavit , duo illi fratres Lupus. & Vi
centius non amplius in secessu Lerinens degebant, nam Maximum, Caprasium, aliosque Lerina habebat, dum illa Eucherius scribebat, eandem vero ait, habuisse Lupum, & Vincentium. Illa Epistola dat i est anno 16. vel initio anni ηa . cum Hilarius ab Honorati latere , quem initio Episcopatiis Arelatem comitatus fuerat, discedens iterum Lerinae se se restituit, ut ibidem Lucherius ipse satetur: Horam ιυ , mi cari me Hilari, redditus, issentisque coae- sortio, plurimum tibi, plurimum etiam illis contatisi, qui nunc pro reditu tuo alacri exultati e laetantur. Hilarium vero ettea initia Episcopatus Honorati se Lerinae iterum reddid se restitur Sanctus Honoratus Massiliens, ea p. a. de Vita Hilarii apud Surium s. Maii, R ipse Hilarius in Oratione de Sancto Hon rato e. ag. ait: Ab instilla, cat me derelictis Epistos iti i eius ρνinsipiis secreti amore reddideram, non audeo diecte risions , fortasse praescius amovere fata luri
lare manifestum est, anno 426. quo exeunte H noratus sedebat novus Arelatenss Episcopus, Lupum , & Vincentium Eucherio Monacho teste Leri nam n n incoluisse. Ex altera vero parte Auctor commonitorii se Monachum fatetur, cum seriberet illud volumen anno ut ex ipsius verbis initio stitim apparet. Locas antem, quia urbium freque tiam , tu .sque vitantes remoliorιs villulae, O in ea secie tum monasterii incolamus hasilaealtim edici quibus serbis Scriptor Monachum quidem se prostetur, at non Lerinensem ; tradit enim se remotioris vilicitae , in ea Gretti, Manassem incolere habitaculum. At in Lerina nulla villa erat, sed tantum Monaehorum Milulae tota insula dispersae. Antequam unim san
tus Honoratus, sub cuius disciplina Lupus, eiulque
frater vincentius vixe.e, Lerinam appelleret, lim nullo habitabaturi undὸ Hilarius in oratione dosancto Honorato cap. ia. Lerinam dixit vae rem in s.lam ob nimietas squa loris , di invicessam venenatorum animaticim metu. Quarὸ necanth Honorati ad
ventum, nee poste, ulla ibidem villula extrum ibit, sed tota ubique insula extructis cellulis unum oluti monasterium evasit. Ex his colligimus, Vincentium auctorem Comia monitorii eum hoe opus literis mandabat, nondum uisse Monachum Lerinensem. Credo, eundem iniensi quodam monasterio degisse ἔ nam Euche.,
ritis Episcopus Lugdunensis in praefatione ad librum quaest. novi, & veteris testamenti his Salonium ali quitur e cum te illis, nempὸ apud Iarinam Quei a Italarii tute insu aera in is, Iedum musammi P tilliιs doctrina firmaret per omnes sphristiabam rerum discipliaus , ad hoe etiam tepoclea consti montibus sanctis ruisis su viano, atque Mncentis eloquentia pariter sapientiaqtie praeminentibus ciet. At Salvianus Maiassiae presbyter morabatur, a quo, & a Vincentio inihi Monacho Salonius e Lerinensi secessu in continentem proiectus sanctiores disciplina, didicit. Video posse quempiam dicere, Vicentium Lupi Trecens s scat rem e Lerinens coenobio egressum diu ita Massiliens monasterio habitasse, ae postea veteres Lerinae cellulas repetiisse. Ut ut si de hoe, illud certo constare videtur , Vincentium Commonitorii scriptorem apud Leri nemus diem obiisse. Illum
cnim Lerinensem vocat Gennadius omnium vetustarum schedarum indagator diligentissarus, qui ita proxima Massiliens urbe vixit, & P. Macedo vi e satis, superque suo nomine illustris mihi testatus est, se Lerinens, Monasterii in Galliis antiquissimisama permotum is lue divertis,e, ae Vincentii Monachi reliquias nobili loco repositas supplicem veneratum i illius etiam nomen sacris Romanae Ecclesiisastis adicriptum legitur Ix Xal. Junii. Nulla tamen per nos Vincentii sue eruditioni, sive sanctia tali iniuria importatur , dum illum cum iis Massiliens buseeniuimus, qui Semipelagiani vulgo audiunt ; neque enim isti erant id temporis haeretici,
sed viri doctissimi, ac sanctissimi, quos sanctus Augustinusfrueres, ac clectores ui , P. o per vero , licet alias eorum hostis, s is , honoritus, O meriatis clinos, O egregios iu omnium γirsutamst dia viros
honoris causa appellabant, uti cap. 3. notavimus.
Quis autem nesciat, Hilarium Arelatensem , Joannem Cassianum , ac Fatinum Reiensem adhue in via
vis magna in aestimatione in Galliis suisse, mortuos vero Arelate, Massiliae, &apud Reios uti sanctos coli, cum tamen iidem suerint Semipelagiani se ho-li Magisset y Tune ab Augustino in controversa dei praedestinatione ad sidem recedebant, quando sis
erat ea de re in utramque partem disputare I anno
enim demum centesmo ab Augustini obitu sancti Doctoris sententia in Arausicana synodo inter fidei
canones relata est. Laudati ver 5 Patres Pelagian quidem acerrimὸ insectabantur ; Joannes Cassianus. lib. I. de Inearnat. cap. Pelagium refellit, idem,
praestat Faustus lib. i. de Gratia, At lib. arbitrici
cap. I. Gennadius tres contra eundem Haeresarcham
libros scripsit; Hilariti, in plenaria Galliae Synod
Legatos in Britanniam contra Pelagii sectatores deiatinavit; Vincentius etiam in Commonitorio cap. I ait: contra reclamant rana quadam, o musca mori tu . Et cap. uis enim unquam, ait, rar ἐφ fanum ilium Felagiam tantam virtutem liberi praώ
ad uvandam necessariam Dei gratiam non rarit ρ misoηte predigiosam discipatam eas colestiam reusti prava risutionis ista omne humanum gentis dine iit adsis ι- ρ Hi quidesn omnes , licti Pelagium execraban tur, quod etiam testitur Prosper contra Ingratos, Sancti Doctoris tamen sententiam de praedestinati ne ad primam gratiam admittere recusabant, quae dam enim humana merita eidem praemittebant, nainertibus, R ocios, Dei munera tribui viderentur. Gabriel Vasque matnus Theologus,ac in semipelati
grana historia summa cum laude versatus scripsit ilia
152쪽
M4 see spiseopos Galliarum ad Semipelagianos ae
cessisse , ut cap. s. notavimus. Qirare eum in omnium penὸ sententia illa Augustini doctrina de essi-eaci electione ad primam gratiam eoatraria putaretur mirum opinioni, O MAGDGosensui teste Prospero in Epistola ad eundem Sanctum Doctorem, & μα-
ter piaueos rei iqui uno consensu contra eundem consipitarent, quid mirum, si Vineentius, qui toto eo eruditissimo, ae elegantissimo volumine unum hoc urget, nempe eommunem sententiam prisaeis opimitinctilis, ut eiusdem verbis utar, praeponendam esse, ea in controversa communi inter Galliae Doctores
gustini Africani opinione, quae nova putabatur, &contraria Tvirum opinioni, O Eecti suosis i ρ Haee usus prosecutus sum , quo nonnullorum querelis sacerem satis, qui grandi piaculo astringi putant eum, qui Vincentium Lerinensem eximiae eruditi nis, ae sanctitatis Patrem in Massiliensum album re- siri , quas semipelagiani id temporis haeretici suerint , non verti viri supra caeteros in Galliis docti sismi, ae sancti ssimi.
De litatione Epiclo rum Gallia ad Britannos, aeSmodo Reiens Baronii siententia expensae. Iulianus a Sisio FP. repulsus. Annus Mortis Cinyti patuitur. Pelagiani a Leone Misgno apud Peneres repres , O a Germano ex Briatannia mpulsi Mors Germani, ae Adonis in eodem historia confutata. De amo olitus
cassam, caque de eodem suesnas dicta resectis.
- . Ue usque continuata annorum serie Pelagi,- ι , nam hi storiam produximus ἱ imposterum qua
interpolatis quibusdam annis in veterum monume tis ea de re recitantur , deseri mus I subindὸ Him .eluti e Vesuvio flammae novi pelagianorum, vel semi-Pelagianorum conatus erupere. Raronius ad annum 3 . Num. is. alteram sancti Germani Amtisodo resis in Britanniam navigationem ad Pelagianos exturbandos reseri, quo etiam anno elusidem mortem reeitat. Eruditissimus Cardinalis immani annalium descriptione, ac rerum gestarum
multitudine pen8 ybrutus, dum illas describendaqaggregiis est, temporis angustiis pretias minus exactam chronologiae rationem habuit, quam dili centiorem curam eum Iono in seriori gloriae portione posteris dereliquit Quae ille de Germani novo in Britanniam itinere, ae de Pelagianis Apis. Opis in Synodo Reiorem damnatis stribit, paucis examinabimus.
Altero tantum anse obitum anno Germanum in Britanniam traiecisse ex Constantio omnes e sentiunt, diu vero eundem post annum s. vixisse Us. serius, asinales Trecenses, ae Sigebertus cum sigmnio, aliisque tradunti Cum anno ε . Hilarius Arelatensis synoὰum pro deponendo Celidonio Episeopo celebraturus esset, diu Germanum moras nectentem expectavit ἔ e testarum saeit sanctus Honoratus Massiliensis in Vita Hilarii apud suri uin s. Maii eap. Io. ubi ait: Usi ejus nemp8 Germani aλωentus innottiat flammara ad atrosque nobilium, in m dioerram stadia eonvolarunt, adstrareres celidonium imeernam suo a itiis e re ortio, quod latica s .is avictoritas, in eunonum nolit, satatu. Quare Celidonius deponitur, qui statim Leonem Magnum appellans Romam se contulit. Quod ubi Huario innotuat non hyemis disperitatem , non a tum stridores attemdems Romam de ipse contandit. At Leo eoacta Synodo Hilario acriter inerepito Celidonio sedem restituit. Hilarius vero, inquit Honoratus, adhaehymmis rigore saeviente, quos resime non flexerat, ssidis dereriquendos. Leo ea de re ad Episcopos Galliae contra Hilarium literas dedit, quae numero SI inter Leonis Epistolas habentur a quo vero anno dati snt, deducitur ex literis Valentiniani imperatoris eadem in eausa rogante Leone transmissa ad Aetium, qui Galliarum exercitus regebat; datae illi sunt VIII. Idus Junii Valentiniano Aus. VI. Cos nem Manno s. Hinc Synodus Gallicana, cui Germanus adsuit, celebrata est anno superi ri ηρ. exeunte Autumno, ut initio Decembris Hilarius Romanum iter aggressus fuerit, de anno
proximo causa eadens adhue hyeme saeviente Arelatem redierit. inare novennio ultri a um My. Germanum superstitem habemus. Idem scripwr Annalium anno Num. 4 . r si
citat ab Hilario Arelatens synodum apud Reios in 's', Gallia eoactam, in qua satis optimὸ de Pelagianis Epistopis consultum tia isti his verbis narrat: caecidit enim , ut e m his tempori s noratilii Episcopi, qui sectari essent vesarium, a. Ecclesi se restre poeniten tes sisti larent, iis omnem reeipiendi Sedem spem ademe rint sidem meres, qui ipseoncilia Remens interfuerunt.
Rursus: Praeter ea aurem, qua de ordinatione perperam facta Episcopi Ebredunensi in hae tractata sunt frnodo , de itiis etiam actum Episcopii, qui ex haeresi, vesSebismate ad Eeclesiam restrent , qtii o loco essent habendi Purres mattiis e stillatione definiHrtim, egerunt in de exequiis vi functoris Episcop, m. Verum undE contrὲ Pelagianos Episeopos aliquid ab Synodo Reiens statutum fuisse collegerit, prorsus non video; etenim nulla in eo patrum eongressu Pelagianorum mentia st. In errorem sertὰ Barosium duxit collector Conciliorum, quod iste in indiee capitum se tertium pr.notavit: De Haret iris, O tibi musicis Episcopia, s ad cathodie fidem venerim, Plauservari debeat. Sed plan E inepse; Nam in eo tertio capite de uno Armentario Episcopo Ebrebunens sermost, & eo quidAn punito non ob Pelagiam: simum, sed quod idem contra eanonum decreta 1 duobus tantum Episcopis consecratus fuerat. statuitur autem , eundem posse in aliqua parochia cum ficultate Episeopi titulo Chorepiscopi habitare , praeterquam in provineia maritima alpina, a qua ille te-
movebatur , neque Presbyterum posse ab ipso consecrari, itemque alia nonnulla nem de loco &α De Pelagianis vero Episcopis nee verbum quidem. Julianus Pelagianus hoc anno q3 o. ad Episcopatum Eelanensem, ex quo olim dejectus fuerat, i repere tentavit, sed Leo Archidiaconus eallidissimi haereti ei conatus elusit, egitque cum fixto Ponti λω , ut simulata pelagiani hominis poenitentia sbi, atque Ecclesae caveret. Narrat haec Prosper in Chrononico his verbis ad consulatum Theodosi XVII. de Festir me tempestare hilamas Eclariti a jactanti mus Pelagiani erroris assertor, Pem datam amis Episeopatas intemperos rapido exagitant, multimodis arte suillandi correctum H ei μ ferens moliatus es in eommunionem titissa irrepere; Sed his is diri xuitas Tam Diaconi Leonis hortula vigilaruer occurrens nullam aditam pestiferis conatuas patere permisit,
ita omnes cathesios de rejectione flaticis bestis gaudere focis s
153쪽
freti. quas tune primam superbissimam barism Apostolicus nutius detruncaset. Noverat olim idem Sixtus Pelagianos dolos, uti explicuimus ad annum ηig.
' Hic anno sequinti V. Kal. Aprilis diem obiit, inter
Divos relatus, etenim ipsa die celebris in Martyr logiis ejusdem memoria recolitur. Cum adhue Pre byter esset, pelagiani magni illum momenti patro num iactabant, cum sub Zosimo pene omnibus Romae imposuerant I sed per Africanos Patres haereticorum dolis Aetectis, fixtus omnium primus coram universo Populo Romano post Pontificem in agianos anathema pronunciavit, & quo apud Afros
coneeptam sorte de se suspicionem tolleret, proli-Yidires ad Augustinum, di Alipium t iteras dedit, in quibus divinam gratiam solide propugnabat, quas cum legeret Sanctus Doctor ingenti laetitia se affectum scribit Epist. Io . ad Sixtum suadira , inquit, nos putas seu tua prolixiora scripta vel exaltatione luisse , Hl caram, ut legarior, quibas visimus, aliis obtulisse, vique adhuc quibas valemus, offerret Q id enim gratius ιti, uti audiri putes, quam gratia Dei
iam pulchra defensio adversus inimicos ejus ex ore erus, qui eorumdem inimicorum magni momensi Patronas antὸ
actabaeuV. Ad hunc postea sanctus Augustinus
scripsit Epist. Ios. in quam veluti in valentiorem sue eum totam de divina gratia doctrinam co. agost. E Ytant etiam huius Sixti l II. pro peccato originali adversus Pelagianos carmina quaedam , quae lapidi
in Basilica Conllantiniana incidenda iussit, & in te-eles asti eis annalibus re tantur. Circumfeiuntur
etiam nonnulla opulcula sub nomine fixti, nempe liber de divitiis, alter de castitate, itemque Epasitola de malis Doctoribus, sed haec volumina Pelaiali ci coeno foedata haud sancto Ponti sei ad iudiean
a esse tradidere olim Cardinales Batonius, & Bella minus, qui somnes consentiunt. Seribit in tius Cod. LIV. Lectus est libra contra Pelagianum, ocelestianam haeresim, cuius haec inscriptior Exemplar actorum ab Oee identis Episcopis adversiis Nestoriana dogmata. Hie refert eandem se Nestoriandra, Oca testimam haeresim , testemque lacidus cniliam xandrinum Episcopum ad Theodosium Imperatorem Vestorianam, O coelesianam haereses conspirine scribemtem. Hanc synodum mortuo Coelestino a gixto sueeessore initio statim initi Ponti seatus celebratam e re istimo. Nec enim eam Synodum posteriori tempori deputanda esse videtur, cum nullos amplius tumultus Pelagiani, ac Nestoriani cierent. Sixtus anno insequenti die natalitio synodum de more Romae coegit, ut patet ex eiusdem l iteris ad Cyrillum, N Ioannem Antiochenum scriptis XU. Kal. Octobris
cle oso XIV. N Maximo Consi in qua Synodo
de Nestorianis, ae Pelagianis actum suit. Sile cessit Leo , rerum gestarum gloria Magnus nuncupatus, unus sanὸ Ecclesiasticae navi ingruentibus undique periculo imis tempestatibus regendae par. Etenim ipso regnispe non modo Attila Dueelelocissimae nati m in Italiam irruentes nobilissimae
provinciae miserrimam 'eladem intulerunt, verum
etiam Manichii, & Pesagiani ve*ri illam peste asesare pertentarunt I utrique tamen malo Leo occur-xit animo periculis omnibus superiore. Haeret te adussum insectatus fuerat, illius enim adhortationa silanu, septem adversus Nestorium libros vulgavit,
in quibus etiam Pt lagianos proscidit, & ut dictum, Jos Iano in Catholicam communionem repentiadicum pristiserat, ubi vero Apostolicam sedem
mina ejaculatus est. Τestatur hoc Prosper lib. de Prom. Dei dimid. temp. eap. 6. In Italia nobis apud Campandam conli tutis , iam Meneralitis, O Aposto imbonore nominandus Leo Munichaeos stibverteret, ct eam pereret 'Pelagi os, ct maxim/ Julianam. Hae verbcontra Pelagianos peracta esse a Leone anno M . -
colligo ex Chronico Prosperi, qui Maximo, de P, tertio Cos scribit: Leo sapa contra Manichaeos Roma
latitantes insurgit, retares eorum igni assumit. Ear nius, anno num. 8. quem ste uti sunt Vosa lib. I. Hist. Pelag. cap. 3 a. Usserius, de caeteri, M. bitratur Leonem in Campaniam adversus Juliani in
sdias prosperum destinasse, idque ex relatis verbis ex libro de Promissionibus Dei par. 3. colligere se dicunt. Verum ille auctor non a se, sed a Leone M. nichaos, ae pelagianos eontritos scribit, di licet ille liber inter opuscula sancti prosperi Aquitani leta tur , haud ill i tamen adscribendum puto, sed Pto pero alteri Asticano , ut suo inserius loco Drobabo, ubi de libri, prosperi iudieium promam. photius Cod. LIV. scribit, Prosperum post reptellos a Seintimio Episcopo , & Leone Pelagianos Romae plures liberius pro haeres loquentes consutasser verba eius sunt: mae etiam gaidum pro hines Pelagiana lita lorari sani , quos vi per homo Aiadi,isus tibi illa eLvers,s eos in ed tis fucil/dillavit, extinarique,
hernante. Caeterimi nulli sunt libri prosperi conita pelagianos, cum Photius eos libellos vocet, inicus exisse puto eos, quos in Gallia comtra semipes, planos evulgavit , quos tamen antὸ Leonis Pentas.catum seriptos esse mihi penὸ compertum est. Co tra ingratos veth lepidum illud earmen Romae eundem seripssse unus Usserius si nil teste assimi pag. 38o. Seribit etiam idem motius Leonem sit- venti rulo contra renascentem Pelagianorum haeresim de pustiasse addense seripsit, O Lo Romanas de P la, is conversi oportere , s jam redeuntes recipi ve
sint , scriptis opinionem suam detestari. Baronius aiannum Num. 8. ait, haec scripta Leonis desiderari, sed plane illa extant inter Epistolas lamis, quod paulo postea ostendetur. Anno . Cyrillus exactis in sede Alexandita duobus, di triginta annis deeessit, illique Diosco
rus subrogatus fuit. Pater Lupus in notis ad Sun dum Calchedonensem cap. 4. meusque Panvinius in Chronico Leelesastico seribunt,Cvr illum anno obiisse. Bollandus vir nunquam satis laudatus immo a. ad diem a s danuarii in notis ad Vitam Cyrilli s. r. num. s. ait: fortassis Me 18. 3 viarii armi decessit. Mortuo Theophilo anno Aa a. die I s.
tobris, uti lib. I. cap. narravimus, terti habetis
dem obitu die Cutilius in avunculi loeum sitflectitsuit, ac teste At naso ex Cyrilli sorore Isidora nepote sedit maluis Aeaeandria e uarii triginta, ori sus anius Archae scopus . in libello suppliei M. Synodi Calchedonensis. ar/ nostrorum scripi'rum chronologia de morte Cyrilli salsa est, aliis st disset annos 3 . Sed ex eodem libello altera Bollas di opinio refellituri etenim Athanasus conquestu
Ae iniuriis sibi a Dioscoro post Cyrilli avunculi
mortem irrogatis ait: Omnia hac adωersum mea rex
rotis OCTO HODIE ANNIs eo eiratimveniente me,
dias faciente m. Porro hie libellus recitatus tertia Idus Globris Mareiano Augusto Consule . 'MA I. quo die habita fuit actio tertia synod ti
154쪽
nusseptimus sui siet 3 morte Cyrilli. Qua hie decessit anno unde anno η' ι. Mhanaso labebatur annus octa. us ab obitu avunculi. Fuit Cyrillus vir
doctrina , ae sanctitate illustris, haereticos nullo loco passus cons stere gravissimis eosdem libris oppressit. Ide tu vero ob pelagianos in Ephesna Synodo, cuius
Praeses, imo maetna pars suit; damnatos, ob The do ruti Mopsuellenum, ac Nestorium eorundem haereticorum fratronos cransutatos plurimum nobis commendandus venit; uti enim Augustinus in incidente , ita Cyrillus in oriente octi, raxam religi nem sartam, tectam servavit Pelagianis, ae Nes. torianis toto Catholieo orbe proscriptis. Memoriae mandatum est,me estinum Papam phrygium ad Cyri ilium missis , quo maiciri cum audi ritate in Ephesina synodo Apostolieae sedis Legatum
ageret. Theodorus Balsamon Patriar a Antioch nus in Nom canone tit. s. cap. I. ait: Huius quoque remporis Tutriarcha A ex is, inus ex praesenti essim dis habet, ut eum puer , o celebret. I aluit istem hanc facultat/m Sanctus crri usi a Romano Papaci estino , quaaedo fuit Ephesina s oris adieritis Nemrium. Ba ronius ad annum IO. nuin. 26. scribit, Cur illum
At phrygium mitram suisse non pallium rectὰ ostendit Henricus Spondanus ad eundem annum in epit me Annalium Caesaris Baronii. In diplomate d rationis Constantini dicitur Imperator donasse inter caetera pontifici phragium, iris, mitram, necnon stipe amerale, videlicet lorum. Idem tradit sugerius
Abhi, in Vi a Ludovici Crom, aliique. Et quidMPatriarchae Alexandrini ante Cyrillum ab initio uiaque Christianae religionis in AEgypto su ais pallio
utebantur, quod a Divo Marco rei ictum E demortui Patriarchae collo a successore sumebitur , ut tradit Liberatus in Breviario cap. ao. Mitram phrugium inde appellatam putant Greisertis in notis ad lib. I.
pitis integumentum opere Phrugio elaboratum erat. Sed horum opinio mini non probatur; etenim eum vestes e litim phrygio opere eontexti fuerint, de quibus L. a. de re vestiaria e. xi. erudiia agit vir elari sismus, nee enquam saris. Iaudatus Octaviux Ferr rius, phrygium suxta eam signi Mationem acceptum non magis capitis, quam alterius partis tegumen ex pressisset. Quare mitram phrygium dictam existimo e , quia eadem erat peculiare tegumentum, quo Phryges capita operiebant. Hinc Latinus ille apud Virgilium AEneid. o. veri sis. exprobrat Phrygibus Aineae sociis, quAd mitras in capite gestabant. Et tunicis manicus, or habena redimiora mitra. O -- Fh ut . neve erum Phoges.
Tatiami, Assyrius in libro adversus Graecos, qui ' Visti iratis, inlius dicitur a Hieronymo in Catalogo Seriptorum, irridet Helenam, qua retinio ἀ-
como Men oohνθreum, o abundantem auro varidem secuta est. Tomo a. Bibl. Patrum pag. r 7. Edit. Colon. 1618. Paridem phrygium mitrigerum vocata eapitis tegumento Phrygiae genti similiari. Isdorus etiam lib. I s. originum cap. a I. ait: Mitra inpia
leum Phrnium caput Megnis. Ex quibus satis solide probatur, mitram phrygii nomine appellatam, quod peculiare fuit apud Phrygios capitis integumentum, non autem quod phrygio opere contexta erat Ctim spiseopus Altini Septimius snimadvertisset Manain nostia provincia Veneia plurimos Clericos in 'e- η γ.ciem tantum damnatis erroribus Pelagianis in Cath sicorum consortium receptos haeresim clanculum res
taurare , statim hac de re per literas Leonem pontiscem certiorem secit, qui ad Januarium Antistitem Aquileiensem totius provincidi Metr politam literas misit, quibus haec inter extera iniungit: Ut congregata synodo Prorinciuilium Sacerdotum, omnes lixe Tres
qui de Pelagi oram. caelestianoremve consortio in communienem cit Aesicam ea impria hiis sunt recipit, ut ae mitis ad damnarionem sui coarctaremur erroris . ntinc
sinem postea iam h1procriss eorum ex quadam porte detegitur, ad veram correctionem, qua O ipsis Do tisse ,
O nciliis sili nocere, cogantur. Damnent aporis pro
fessumitus fias stiperbi erroris dictoris, O qaisquid in
doctrina eorum istiersalis Eiclesia exhorruit, detestentur, omiaque decreta Duodesta, qua ad excisonem Mos haereseos . ostolica sedis confirmavit a raritas, amplic iise in omnitas approba e plenis. Θ apertis, ac pro pria manviscriptis protestaeianistis eloqMantur. Epist iam etiam septimii transnisi ad eundem Januarium, ut patet ex initio eluciem: Relatione Sancti Fratris
coepiseopi nostri Septimii , qua in sabditis baletur Oe.
Hre Leonis Epistola octuagesima quarta ad Nyceram A Aese m vulgo inseripta est. In antiquis codi-eibu, Conciliorum editionis Colonienss anno is D. hunc titulum praeferebat: ad A uileiensem Episcopum.
At cum quidam legerent Epi solam O . scriptam ad Uectam Episcopum aquileiensem datam XI.Kal. Apri- siue Leone, & Maiora no Augg. Coss nempὸ anno que g.
alteram quoque posteri rem ga. ad eundem Nieetam missam existimarunt. Verum nane Epistolam striditam ad Ianuarium anno m . & quid dira ante quartam, quae Januario eidem inlcribitur , non improbabit iter quis suspieari posset ex collatione Episto lae 8 . ad septimium, & q. ad Januarium, quae sunt eiusdem omnino exempli; nam cum Januarius Leoni rescripsisset, se omnia ex ipsus mandato acturum , cogendo haereticos ad publicam erroris deaesitationem voce, εescripto insuper firmandam, Leo binas eiusdem exempli literas misi ad Septimium, quibus ei suificabat, quaeJanuario mandasset, Rad Januarium, quibus gratulabatur, quod imperata prompse sacessebat. Hoc non potest mel ius evi ei, quim utramque Epistolam subjiciendo.
Epistola 83. Leonis Tapa ad Septimitim Epistola 4. Leonis Papae ad Ianuarium hini Epiclo m. quifensem Episcopum.
IEctis fraternitatis tua literis, vitorem fidei tua, T raris fratemnitatis tuis literis, vigorem fidei tuae,
quam olim noveramus, agnovimus , congratulanis quam olim noveramus, agnovimus. co ratu m-
res tibi, quod ad custodiam pertim christi, pastor em ita tibi , quod ad castoriam diuum Chrisi pa ratim curam vigilanter exequeris, ne ii pi, qui sub ovis earum vigilanter exeati ris, ne lupi, qui sal specie otiam satintrarunt, isSali soliis smplices Poque mitiis stibistrarunt, hesiali semitia simplices quosque dilacerent, e non tu uis ipsi naIla correctione pro iei- dilueretnt, non liam ipsi nulls eorrectisne proficiant . sed etiam ea, quaesunt finxi, eo, sext. Gaia unt, sed etiam ea, qtias nisama, toreumpant. suodne γ perea possis obtinere fallacia, ad merro litanam ne vi γα po protiis refudiuisu , dilectionem Iam δε-01- ximus
155쪽
maraonem pracpuaeias Miri crea ptimio quidem in nuat, seripssse se ad Ianua itum, nen im licere ab his Ecclesias, ad quas pro Hie pertinebant, abscedere, quo ignoti facilius ad 1acros Ordines superiores promoverentur , quod ex Γ piae 34. ad eundem Antistitem Aquileiensem patet. Januario vero consulente, an Cleri ei qui Pelagiani Miquan/ci fuerint, ad superiores ordines promoveri possent, id severὸ prohibete adempta sibi omni μμ motionis , in quo inveniuntur ordine, statuitate perpe iam meant, Litera illae Leonis dat e sunt ad Januarium Pridie Kal. Julii Alipio,& Αrdabute V V. CC. Cossomno ibi: licet M . Unde corrigendae sunt tabulae Uoelsi, qui in Italiae sacrae descriptione Tomos. Aquileienses Patriarchas recensens post Sanctum Chromatium Niceram ponit. Ille enim floruit vivente Rufino An uileiens , ut constat ex priori invecti Q eiusdem Rutini, ubi ait: signaculum fidei consciatii sum persanctos viros chromatium, Iovistim , O EHe-biis opinati limos,oenobatissimos in EMissa D i ui
repos. Rufinus vero obiit ineunte anno i I. Sanctus Nicetas vivebat anno AI s. nam eo anno ad ij sum logitur scripta Epist. . Leonis Papa data XII. Mi. Aprili, Maiorano primum Cos post illatum ab Attila Aquileiensibus excidium maia Januarius, qui
,3M . eam Ecesesam regebat, inter Chromatium , de Nicetam locandus est , hie enim anno demum inso. s e re coepit. Imo vir disertissmus me ricu, Palladiu, libo io. rerum Foroiuliensum medios
dum alios inserit, Augustinum ,& Adelphum, quos belli Niceta posteriores facit. Illud autem ol servandum ast in Epist. 8 . qua ad Nicetam dicitur scripta, integra duo capita ad verbum ex libro E ehi fidii sancti Augustini nem ρο cap. 6 . & η6. ex cerpta legi, quod in Augustini gloriam cedit, nem m Ponti Mem doctissimum, eundemque eloquenti ssmum contia Pelagianos ex Apostolica Sede unius Augustini vocibus esse locutum, ut iam Augustini sententiae Spiritus Sancti oracula euaserint. sed de hi, alias Maar Dum lime in Itali l contra Pelagianos a Leo e , &Μῖ- Januario Aquileiens decernuntur , ii dein superbi divinae gratiae hostes Sancto Germano tota Bittannia expilis solum vertere coacti simi. Res autem ita se habuit. Repressis ann q; o. in Britannia δε-ucianis per Gei manum , di Lupum Gallicanos Α tistites, diuturna pax esse non potuit. Nam illis
quidem re feliciter gesta in patriam prosectis, hoste
elanculum nonnullorum animos tentare , N eosdem sectα adjieere lento conatu coeperunt, quorundam
coni, aut cuJuslibet ord ais clerus, qui is civ νω- tos videri volant, atque ad casiaticara fiam, sam
Iampridem arti erant, raraxm reverti eriliam, priri
postea accessione superbientes irerum bellum conria gratiam restaurantex in publicum eruperunti Di sanni , qui vera dogmata tuebantur, hos hostium insultus per literas Germano Antas doreos sJgnifica runt opem etiam, atque etiam implorantes. Ille adauncto Severo Tic virensium Anti nite Lupi Trecens, discipulo io Britanniam iterato navigavit, ubi magno cum honor c exceptus populum quidem vitera sdei Christianae dogmata retinere cognovit, pauet eis quibusdam ad Pelagianos aeeeAentibus. In re billimi Auctores quaestum, atque mitius, quam sceleris gravitas poscitat, in eosdem antinadversiae est, etenim ex Insula pulsi in mediterraneas rexi nes deportati sunt, ne novis itertim tumultibus Eri tannicas scelesas turbarent. de qua re Henricus Antisodorensi, lib. vitae Beati Cermani ante a nos septingenios haeroico carmine descriptae ait: Hine secν ad plebeis frema conmnitur omnem Delapsu, Iea qua riparent impendia lapsam. Ollinit immoeis colamen funtiata columnis
Tuta fides, fidei purnisi pro foedere misi. Terpauci stiberor detessias dis alanxit Sinistur, cunctis eadem sententia praestat , Mialctori Gilio iam. Sis distilis felix
Hares rumpesti earens , insinubias alma Nanc etiam fidei rasos endore coruscam Qui auctor, uti & Beda lib. I. Hist. Anglicae ea par. omnia desumpserunt a Constantio lib. a. Vitae sancti Germani. Caeterum quod non conveniunt serirtores , in statuendo tempore , que o haec contra Pelagianos in Britannia peracta sunt. N hoe quoque in vestigandum est , ut rerum in pelagiana causa gestarum tempora inter tot opiniones certius habeantus. Germanum altero ania obitum anno in Britamniam proscctum ex Constantio colligitur , qui libro a. cap. s. inquit: Vix domum de ire murins rape ssitione remeaverat, o iam legatio . moriceni tuo rils fatigationem Bedri uisitis embissae. Mortuum vero scribit, dum apud Valentinianum Ravem ς- legatione iungebatur ἔ quare annus Obi tus Germani indagandus est , ut Britannicae navigationis i et statuatur. Certum est, Germanum non superat annum o. Nam idem Ra .etini honoris excertus suit a Placidia, quae ex prospero in Chronico Obiit antro so. V. Kal. Decembri,, & petrochi
soloso. quem eo ann , vel superiori sortὸ decessu se a. Decembris. qua die eius memoria recolitvrs patet ex Epistola I coni, t s. ag Leonem Ravennatem
auam die avi Octob. Mareiano Cos hoe est μ
156쪽
4 t. Nare anno A g. idem Chrysologus litem ad Eutyehetem malὸ iam ob tare sim audientem dedit, Eutyches vero in Italia eo ipso anno ad Κ iendasJunias inter Catholi eos habebatur ex literis Leonis ad ipsum eadem die datis, in quibus Eut
chetis zelum laudat, quo contra Nest rianos depugnabat : ea est Epistola sexta. me inserenda putavi, ut eos corrigerem , qui Petrum Chrysblogum ei es annum 4 o. biisse seribunt, quae fuit Hieron mi Rubet, & communis scriptorum Ravennatum sententia, quae si vera esset, sanὸ aniὰ annum Cermanus Antisodorensa Ravennae Crysologo prinsule diem obiisset. Sigeiartus in Chronico tradit anno 43α mortuum Germanum, cui astipulantur Annales rerum Anti si orensum. sigonius antiquae
historiae peritissimus libro 13. de imperio Oeeidentali scribit illum obiit se anno η 8., quod quidem ex Armoricanis tumultibus potius, qu3m ec tiari argumento deduxit. Verum ex Conllantio,
qui Germani vitam diligetii illime in litera, diqessit,
annus eiusdem obitus insgni caractere explicatur. scribit lib. I. cap. s. sanctu in Amatorem Ccrmani
deeeliarem obiisse Kalendis Maii seria quaita, at filia IV. incidit in primam Maii anno ηi8. Dclo
Sol is VII. Lunae I. lit. F. quarὸ eo anno Amatori sus- sectus suit; cum vero ex Constantio annos triginta Aia istodorensem Ecclesam rexerit, patet eundem
ad Superos abiissὸ anno M8. die gr. Julii.
Hic tamen quaedam Adonis narratio corrigenda est, quam si admitteremus, Germani obitus ultr1 annum 4 o. protrahendus foret. Scribit in Cheoniecivitate VI. Germanum Antis orensem Vienna Ra
vennam versus transeuntem Severo presbytero si
ctitate , N miraculis illustri templum eo tempore ae
diseititi promissis, se ex Italia reducem eiusdem
templi consecrationi adsuturum. Cum autem Severus nequicquam diu Germano expectato templi dedicationem perageret, sacrum Germani cadaver ex
Italia Viennam delatum ibidem in nova Ecclesia paululum repositum fuit, donec iumenta rescerentur, additquer subitis ne temporis Mennensem rurbat E
Besam sinas a Maso Paschasio , cti jus distis pra ususae,eras glorioso Pres, eν ab I diu nerviam venit; qui Episeopus forsit uspis is tempora zmmis Imperatoris. Haee certe longius . vero abeunt. Nam Istatu, sedit Viennae inter Sanctos Mamertum, & Avitum Archiepiseopos, habemus locupletissimum , & idonen maestem ipsum Aleimum Avitum ejusdem Issehii s-lim, & postea sueceflorem, qui in oratione de roga tionibus apud surium ad I I. lati haee est waedecessor xamque meus, o spirituaeis mihi in baptismo vafer
Sanctus Mamertus Meredos, mi ant/ρ cos annos Pater
carnis mea aecepto c sicut Deo visames P sacerdotio in rem re nectist. Mamertus floruit anno 4sa. N lἡ-quentibus, ut liquet ex Epistolis Hilari Papi ad Apiseopos Galliae ,& sidonius Episcopus anno A a. Ib. . Epist. t. ad Mamertum seribit. Q larὸ eum Cermani corpus Vienna Antisodorum perferebatur, di quidM iubente Maeldi I Augusta, Viennensem Ee-Hesiam Isebius Mamerti suere illit minim3 r ebat. me anno g. obiisse Massilia Cassanrim seribit Guesnay lib. a. de vita eiusdem cap. a. pag. 228. Plaetiastae, inquit, expiravit, animamque avictori ,
a quo e ditam acceperat, felieiter transnosit amo posschri lamnarum 48. Idem repetit capas. pag. sos. D mee 3 evie X. Kalend. Magustia o 8. Cum . T3, uti caetera, etiam annum cibi tu Cissiani sibi
fingat, statim idem ipse sui oblitus post decem versus in alterum annum vitam eidem prorogat inquiens: minisui est molia anno My. Theodosi,ntaris anno 1. V tinfinioni tertii et s. o Leonis Pupae X. Ibi vero empὸ ea a s. pag. Ios. Trithemium asserentem
obiisse Catanum anno 3 s. ex eo reiicit, Dia dedia euota cassiantis titios suos de Incurvilione Leoni P ordine temporam Siras Aeti inferiosi Idem Aixerat ea p. I. eo , quM Cassianus sa Epilogo lib. . ad Comstantinopolitanos ait: Unia ossecro , ae deprecor omnes vos, qki intra CP urbis ambitum sui, σμγ . sectim prima eives mei, Oper unitutem fidei fratres mei
estis, ut separetis vos ab illo , titscriptum eis, Iupo ν paci , qaideiarat Dei populum sicut etiam panis. Ο- mitto, quod Leci immediatus si xii successes impro priὸ dicitur ordine temporum simo lino inferioγ. Ilia lud mendacio propius est, quda velit Cassanum liberis de Incarnatione nuncupasse Leoni iam Papae ,
atque adeo eosdem non emitas citra annum o.
quo ille ad pontiscium sorium evectus suit; OG hamit enim scripsit illa volumina, ut recte advertit Cardinalis Baronius, antὁ Sunodum Ephesinam celebratim anno MI. in qua cum damnatus fuerit Nestorici , illam profecto Cassianus contr) eundem seribens laudasset, s post eum annum seripssset Praeterea anno η i. Nestorius Constantinopoli eiectu, in suburbanum Antiochenorum Monasterium relegatus, dein Oasm postea exul deportatus suit. At cum Cassianus is lateriberet, degebat Conia stantinopoli Nestorius I eur enim hortatus suisset regiae urbis cives, ut sese parent ab illo, qui tam pro-eus ab urbe regia in Asia vitam agebat λ Libros qui-dξm illo, septem Cassianus Leoni dicavit, at nondum papae, sed id temporis Archidiacono E esae Romanae. Testatur hoc distria Gennadiu, in libro
de Seripi. Illustr. cap. 6 I. Ai extremum, ait, ro-
rartis a reone iambicaeano, postea insis ma vi e po seripsit Axensis Ne rium de Dearnatione Domini libro,s premi sed quid Gennadii testimonio utor p
esidium ipsum appello haec lib. a. cap. I. num. a. seribentem r Nee in Leone Romoae Eritisse TUNC ARctiini AeoNo pG Sixtum verra Pomise/ d ais hae sollicitudo, ne ue oratio ad huius rei distimationem desiderata est; eius hortatu cassianas advers 1 soritim adsi e constantinopoli demetu in Iucusetitum, atque protile de Incarnatione RP, A sitim illis Miserammentarium. Et tamen Gue status, qui passim, Ae ubique contraria pronunciat contra celeberrimum annalium scriptorem Cardinalem Baronium, alios que haec seripturire ausus est sibi. cap. s num. .
Aia uis docte de Cassiano aperia secum metuant, Onon modo non cohaerentia inter se distine, ses maxim/dis,int, arque contraria. Haec ipsi illum audiretis est, quae per summam iniuriam doctissimo seri pisti assieat, alios enim anti logiae insmutat, qui eiusdem .itii saepissime reus est. Ego sanh de anno mortis Cassiani nihil certi in veterum monumentis repetita Compertum tamen est, post annum q33. eundem decessisse Theodoso, de Valentiniano reia
antibus. Guesnatus lib. a. cap. q. num. s. hae ad indit de Cassiano : Corpore fuit satis amplo, O mi
oepe Eurig sanguinis , ut sotharum temperatio δε-ti . color oris pestiatim inter , fusiumqtie anceps , qu tum ex icone argende a Urbani κ. Lladio, o impen
157쪽
eonfidenter obtrudit, nihil aliud agit , quam ut L tae tantum fingere eneomium licuit. ' Proia, ctines non absque risu mortuo Cassiano parentent, au- mine valuit, de ad stuporem usque Eucherio plaetii Eleates Guesnatum, qui duodecimo a Cassiani morte 'Libros eerte Geneseos carmine desciibere proposia saeculo vixit, tam exactὸ de facie hominem novisse, rat, extatque huius operis fragmentum ad Lω α& eolorem oris eiusdem ex aetemps icone didicisse. Papam tomo s. Bibl. Putip. a. Hinc suspicor, medii sed hisee shmenti, omissis obiit Cassianus cum opi- illud de providentia, qtaod inter opera Prosperiis nione sanctitatis; und 8 Gregorius Magnus lib. 6. sertum est, Hilario adscribi posse, cum auctorem Edist. i a. ad Respectim Abbatissim Massiliensem lau- Semipelagianum esse aperte pateat, viditque Belli, dat monasterium, quod in honorem Sancti cassiani en minus lib. de scripti Eccles. V. Prosperi Qui Mi. consecratis . Urbanus V. caput Cassiani argentea the- lario satis snt, nam eius vitam dissusὸ seripsi H 4 ca inelusum hae epigraphe ornandum iussit: caput ratus, cuius libellum Olim desiderabat Baron tu, i, suam cassani. Eiusdem memoria colitur Massiliae notis Martvrol. ad s. Maii, ubi de Hilario Auth die a . Julii , eique precum oscia solemni ritu per- stinianae doctrinae defensore ea prodit, quae sati, eVi
solvuntur, de aute eiusdem sepulchrum extat diu, denter a nobis ad annnm 4a . consutata sunt. noctuque ardens lucerna propter reverentiam erat Eodem alanno o. Eucherium Lugdunensem d/
eiusdem sanctitatem. Fuit vir doctissimus, & s in sumeti m esse tradit illius aetatis, ac regionis scriptorquibusdam ab Augustini doictrina recessit , id eo Prosper Tiro in Chronico rius Lutandis
tempore egit, quando pro utraque parte illis de re- viseopus, oe Arelatins s egregiam vitam cissumtibus disputara licebat. Eiusdem collationis sinctissi- morte. Attamen Satissa jus ad annum 33 suestitimi, ae sapientissimi viri eximiὲ commendarunt: hos mortem collocavit, quem secutus est Labhaeus, po inter sui sie sanctum Fulgentium ex cap. I a. vitae il- r nitis vero ad annum D. eiusdem vitam prosiit lius constat, cui tamen, uti & caeteris doctrina de ibidcm num. s. Certe anno Asa. non vivebat, nam gratia Col lat. I . asserta minimὸ probata fuit, quam in Epist. so. Leonis inter reliquos Episcopos G1lliet etiam postea Apostolica sedes proscripsit. raon recensetur. Hunc Eucherium sire omnes Moam sterium Lerinense habitasse scribunt, Tlieophi CAPUT XIII. lii, vero Raynaudus apud Bollandum in notis ad vi.
- P s . . . , tam sancti Honorati ad diem res Ibnuarii Moi
Eutheriι gdunensis Iutarn Arelatensu Mors. illum Nonachum Lerinensem: sed Euchetio Prester ab Episto is Leoni Papae. Celebratur iudice lis eomponitur. Hunc anno et . in proxi- Sunodus Calchedonens s. Valentinianus I ma Leronis insula, quae sanctae Margaritae nominerator occiditur. Iuliani Pelagiam mors reci- hodie ind:catur, habitasse ex Epistola eiusdem in uiur laudem eremi perscripta patet. Hilarius in oratione
de sancto Ilonorato cap. 22. ait: Metus Eutherias,A Ano quadringentesimo quadragesmo nono duo tum ab Eremo in Dialis , tit asiare, erea inisti m
ε 3- j x magni nominis praesules diem obiere. Hila- praxima ab ipsi degens Infula, literas eius I repontrius Arelatens s , & Eucherius Lugdunensis. De Hi- Initio tamen chm ad Monasticum institutum sire. larii obitu eonstat edi literis Leonis papae datis hoe cepisset in Lerinam venit, quM vero non Geniar anno XI. Kal. Octob. Asterio, Λ Protogene Cois ubi tam, sed Anachoretam agere vellet ex Caffato iaait: s M ergo in o Autosium lixitate destinctos dicti praefat. Collat. II. Lercnem se contulit , hinc iam emora a Hilario virum etiam nobis probulum fratrem Epistola 3e laude eremi ait: Equidem minis Enni Ru ,emium sciundum desideria cieri, bonorusorum , cdi locis, quae piorum illuminantur secessa , roreretiampi bis anamimiter e secresis Oe. Unde erravit Gem dura, praecipia tamen Drinam meam honore rem, e nadius care de Seripi. Illustr. ad Marciani Impe- ctor , quae procellos naufragii mu i suos piissimirium, qui sequenti anno regnavit, eiusdem Hilarit ulnis reciperas venientes. Ex quibus intellis itur obitum producens. Ravennius olim Hilarii legatum carmen illud sidonii in Eucharistico tibi celebransegerat apud Leonem ex Honorato in lib. de Vita Hi- Lerinae Monachos ait. larii eap. io. cum ejusdem Ecclesae Presbyter esset. Eacheri venientis iter , redeuntis Hiluri. Obiit vero f. Maii aetatis anno η8. teste eodem Ho- Quibus verbis signiscat, Hilarium relicto Hot norato, qui gesta Hilarii postero tum memoriae scri- rato, quem Arelatem prosecutus fuerat , suam Lesbptis commendavit. Fuit Hilarius,ut ait prosper tinus nam repetiisse; Eucherium vero initio quidem in te, eorum , qui Sancti Augustini sententiam de gratuita rinam venisse, a qua postea in prostimam insulam is praedestinatione ad fgem aeriter impugnarunt, cum cessit. Idem Baronius in Annalibus ad annum qua veto summa esset apud omnes de Hilario aestimatio, di ingentesmum ouadragesmum primum , 8d in soti ob viri auctoritatem plurimi contra Augiastinum ad Martyrol. ad ἡiem rct Novemb. duos Euchetios stetere, cum alii illum de findere timerent. scribit Episcopos Lugdunenses in unum conssarat, quod pQ hic prosper in Epistola ad Augustinum data initio stea erratum magnus Historicus eorrexit in appetat Tpiscopatus Hilarii , ut ad annum 'a ο. ostensum est: ce ad tom. o. ς6a. Unus enim est Eueherius seniora Ex quo non solum his, Di res avidiunt, Hrtim eriam cui Cassanus septem collationes ante amn ad imis , qui audiuntur ciam dignitaribus erexit periculum, nuncupavit, iunior alter, qui Caesario convixit,&dum O multos reverentia eorum aut inutili cohati silen- no 3 as. Synodum Arausennam subseripsi, integratio , aut istarios ducitasὴns ,os luserimkm ipsas seeuto 3 priori dissans. At scriptor Annalium Ap viduaν , quod pree nullius contradictione ν 'thraditur. gustine nsum ad annum 463. utriusqne Eucherii m An tandem aliquando errorem deposuerit, nescio. ia tamque unius gesta recenset, eumque iuniori di
TY libertate Augustinianae sententim impugnan9ae filii ex Adone fuerint, alter vero duo, filios habuςrix quibus dum ill ius statis Viris Augustino doctior ha- s,lonium , R Varanium , eid di Eucherio utraπς hi batur a unde Livii inter poetas tune satis ins nis prolem assingit qd istum eelebratiar ab Honorato cap. s. Si gestis nus vem. ducis Euche
post Ictirum se Iet, Ddicaretur inferior. Huic ro- rem sape laudat.
tamen re faussabo ad diem 'os legere potui quem ille Auiao lures enim praeclarissimi AnmiNi
158쪽
iater utrumque Tutherium suere , quorum praecipui Sanctus Patiens Sidonii Epistolis celebratus, Sanctus Rul icus qui anno ηο . Epiphanium Tle inensem Theodoriei Regis legatum Lugduni exeepit, 3e Sanctus Viventiolus , qui Synodum Epaunensem subseripti te firmavit, de flute posterior Eueherius seeeessit, euius ordinationem Ado deseribit in Martyrol. die I 6. Novembris de seniori nihil recitans. Hie eelebrem Augustini hostem Cassianum ad septem collationes perscribendas pene impulit. nam Caiasianus Collat. I 8. eap. I. ait: Pon conspectum, atque colloquium trium illorum senum, quorum collationes Sancto fratre no stro Eata ris compellente, uteunque diges smus. alas etiam in epitomem redegisse ex Gennadio diximux anno 4a . Baronius ab Eueherio Cassanum correctum dicit, ne in semipelagianismi suspieionem Antistes Lugdunensis veniat , sed ut superius notavimus, id contrὲ veteium testimonia asseritur.
An ver5 Cassano suo ita adhaeserit, ut Augustino quoad illam de gratia, & praedestinatione doctrinam spectat , repugnarit, non ausiniassirmare, imo Augustiniano illum dogmati studuisse eoisito eκ iis, uae habet in lib. de ast veti tes ain. aa Salonium lium, ubi ad libros Regum ita scribit ia Deussatim illud,stam, iacorreptumque rudisium ex aqκitate
depromit, non ex praescientia elisit quempiam , cum meretur ; reprobru, cum rictione iudignus e scitur. Porro Eveherii patris doctrinae duo eiusdem filii Salonius, de Veranus adhaerent in dialogra in rurab. Salo
monis , qui licδt sub Hilarii dis ei plitia in Leeinensi
Monasterio educati, Augustini atram tamen sententiam de praedestinatione amplectuntur, ut palam si, illam temporis successione in Galliis praevaluisse iM- Ionii verba sunt e 1rs enim lapidos seculi, ides ganeisti , O lecti ,-i opera sunt Do vi, quia ne no propria virtute, quia nemo suo merito iactus est a Domino, ut
estis ι adulastioni esset aptat, sed folagraris, O misericordia ipsiai mi brevi sententia ex meritis saei
naturalis praedestinatio semipelagianorum sui eatur. Uterove vero Epite opus fuit, quorum est eommunis Epistola ad sanctum Leonem Papam, de quibus etiam mentionem Aest Gennadius in Catalogo seri sorum Illustrium. Polsent nonnulli suspicari ex verbia prosperi in
Epistola ad Augustinum, ubi ait de semipelagianis,
O aliqui eamm adepto a re summo sacerdotis honore supereminent, ho inter includi Euchetium, uti Hilarium intelligi diximus,& Maximum denotari quoque Userius eontendit, sed planὸ hie hallucinatur , quialiterae illae datae sunt anno Aam Maximus vero anno demum I. ad Reiensem sedem evectus est. Lueheiarius quoque haud in numero eorum Episcoporum , de quibus Prosper , reponi potest; nam in oratione
paraenetica,qua Valerianum cognatum ad Monasticam vitam seeum ineundam hortatur, atque religiosam scilitudinem miris praeconiis esseri, icribi t ,ab Urbe eoo dita ad sua usque tempora fluxisse annos I I 8 s. quo tempore eurrebat annus 431. Epoeta Christianae, quando Eueherius adhuc Monachus Leronem incole-hat. Anno r. intersuit Arauscinae I. Synodo,
eamque cum exteris subscripsi. Et haec de Eucherio. Hoc anno universo oriente citi Eutyehetis haeresim eommoto Leo Ponti sex pluribus Epistoli, tum ad Prinethes, tum ad spiseopos missis nascenti malo obviam ire eonatus est. Epistolam priei γε dedit ad RaWianum Antistitem Constantinop litanum UitatJunii aded mirabilem, ut in synodo Romana sub Gelasci hoe elogio approbata fuerit: Arius textum quispia si sique ad unum ista disputaverit, ernon eam in omnibus venerabilito receperit, matbema
sit. Porris hane Epistolam, & exteras contra Euty-ehetem a Leone Magno emissas a Prospero Pontificis Notario dicta dis si isse testatur Gennadius eiusdem friculi Seriptor , & alias non Mahergi Prosperum animatus lib. de seripi. Illust. eap. 8 . Epistia quoque Papa Leonis adHνsus Eat 3ehem de vera chrissi Incarnatione ad L, Vos data , O ab ipso dictura credantvir ; ZeBaronius ad diem a s. Junii in Martyrol. notis ait risio Henarnses, O alii tristiat, Prosperam fuisse at E setolis fracto Leoni Papa , as eritie scripta fertur famosi sma illa E sola sancti te is ad Flaviumm de Incam
tione nai; Quod non tantam Gennesias, Honorius, O
alii, sed O Maeretili , comes testatiar in chronito subc falara Odibrii, O Rufisi, ita ut in tanta antiquorum consensone vix Bella ino hae de re iure tabitandi loeus sum est. Hoc indὸ etiam probari potest , qu H Epist. 8 ad Antistitem Aquileiensem pro peri stylum sapiti hie enim in fine libri adversiis l- latorem ait r et colam est , ita sera uaris i litis habere versatias , uis eis brevi praetensa eorrectionis imagine aliquod sibi fa,ratiam raditis sua germen excipere, tota se possit in exigua sat parte reparare ; quae in Leonis Epistola adveruem eosdem Pelatiano data se reddun
ram Deietate essere,erint, nihil sibi sensuum suoram existiment esse κω far,sin. Quibus aceedit, illi Epiliolae, ut dictum est, duci integra capita ex Enchiridio Sancti Augustini ad verbum inseri , quod Pros, peri Augustiniani doctrines studiosissimi industi ilsactum putaverim. Ado Viennensis hoe ipsum resert de prospero his verbis: sed ct Pr per Aquitanica re gloms Notarius Beati Leonis, a quo dictata creduntur esse vinola adHntis Moebem de Hrs Ineumatione Christi, O libero arbitrio male sentientem. Sane nusquam repre hensus est, Patribus, vel in gynodo Lutvches, quod Pelagianorum de libero arbitrio sententiam sequeretur I de Incarnatione tantum loquuntur tot therae Sancti Leonis adversus eiusdem haeresin ad plurimos datae , quare haud in hoe Adoni eredendum est. Celebratur paulo post Synodus Calchedone adversus Eutychetem, de Dioleorum , cui Prosperuiu A stol leti Sedis Notarium intersuilia Leonis nomine scribit Joannes Antonius Flaminius Imolensis in
Vita prosperi, quae legitur apud Surium ad diemas. Iunii, de praefigi solet prosperi libri 1. Sed hoe
ille Scriptor, ut pleraque alia, e suo cerebro fingit. Leo in Epistolis I a. I 8. 3I. 4r. 4 . 38. sit 3 ad synodum Legatos nominat, imo Epist. I . de a a.
Notarios etiam Roma in Orientem ad synodum de Rhinatos dieit Dulcitium, Epiphanium , 3e Dionysum, neque semel in tot Epistolis Prosperi nomen legitur , ut Calchedonem eum aliis a Leone legatum missum sit ille minime verismile st. Et quid m Flaminius rerum 1 prospero gestarum plavi imperitus est; eius cum Semipelagianis conflictus praeterit ι sub
Iaeone Magno flomam primam venisse narrat, cum
pro Auguttiniana docti ina, ae sui fidei sam sustinenda Romam ad Ccelesti nnm se eoatuletit, aliaque de eius Epis patu prorsus a vero aliena asserit, ut Oete in Prosperi renus totus hospes ille scriptor vi-Aeatur. Interim thronologia Baronii, ac Flamiuii eorrigenda est, qui anno Mo. Notarium illum siti sinia is asserunt, quo munere Episcopi non sungebaniatur, ut constat ex literis ejusdem Leonis,qui Notarios stio, semper dicit, nunquam statres nominat, neque
159쪽
de hoe dubium est postest Baronius ad annum a M. interte Ex quo Dumoiter Gennaaeam erras eo disse ibit, eundem vixisse Episcopum annos et . Flami- quι AbVNιχι iniano DII vim uidis inno evia eth
nius vero a a.& ambo mortuum asserunt anno q66. ut memoras. 'ed Vignici ius ipse erravit diu, anno o. quando contra Eutychctem scriba cc Leonem. Valcntiniano imperante haud pontis hespium est, jam Prosper inter Epilcopos fueriti putavit; Leonis i apae anno Valentinianu, o ei λh. Anno ηss. XVI. Kal. Aprilis Valentinianus Im- sus luit. Legitur Epsilota Sancit Leonis a sequα 11. perator Romae insidiis Maximi, cuius uxori vim il- tes Liae Audentiniano A sso VII. O ia meaeocus his
te intulerat, peie aptus est. Natus crat ic ste Prospe- pe anno qso. Prosper Vcro antc quatuor paginas et is
io VI. Nonas Julias Honorio xl l Theodoso VI I dem volumini, , quod appellat alle auctor , nempe Coss. anno i 8. nobis memorabili, quo Pelagian promissione r8. ait: Sub consumto, O ciosa, rum damnatio toto orbe conclamata luit. Marcel- rasa , porum nunc filias Autiminiantis Tras, ochri litiu, tamen in Chionico ad sequentem annum Plin- si unus imperat Oc. Vignimus hunc Valentinianumta, de Monaxio Coss. natum eundem autumat V. Imperatoiem huius nominis Tertium cum alterutro Nonas Juli ac Petavius rem sub lite dimittit. Ve- Valentiniano I. vel ILi forte contiadat. Hie id diaetim ex Olympiodoro diligentissimo illius aetatis Scriptor affiniat, diu Julianum superstitem stilli,
scriptore Marcellini sententia praeserenda est. Eie- Lerinense etiam coenobium petiisse, ubi a Fausso Ab nim initio anni i . nuptiae inter Constantium , de bate impiudcnter exceptus eiusdem animum Semipe Plae id iam celebratae suerunt; verba Olympiodori lagianas ei roribus insecit; ad 4 lt, attigilli Julianum dedimus lib. I. cap. ao. prius vero natam Honoriam , tempora Fulgentii Ruspensis, ac tandem in stellia quam Valentinianum idem auctor prodit: Hinc im Ludi Magistrum satis coneessisse, idque ex M M. quiens natu filia . qtiam Honoriam no narunt , filius testimoniis, quae in lucem se emissuruin promittit, hem , eui Gortiniano nomen duram. Dictu, fuit prohatum sibi esse autumat. Caeteriim nobi Mnterim sae anno et . ab Hellione Magistro ossiciorum assensum suspendere licebit; iam enim ab an res Theodosii numine Caesarea veste Thessalonicae indu- ex Casani libris Lerinenses pravis de divina gratilius; sequenti anno Romae Imperator Augustu, cre)- opinionibus infectos accepimus, atque anno et s. ertus suit iam septennis, quo anno potestate Tribuni- cci coenobio Hilarium Arelatensem magnum semiatia decoratus est, ut putant ex Iitulo literarum dati pelagianorum Patronum egressum Hospcrassituri.
VII. I l. Februarii sporatio Consule an sa. IN. Fulgentii aetatem eundem attigisse puelli sta iaco, FI ν densiti antii Fontifex nclytis, Germanicus iaci cedam. Nam Julianus anno Io. erat Diaconus, tui, Aristi eas inclitus, Summarios inclatus , Trita quod ex Epistola sancti Doctoris 1 r. ad Mem Bitiae pn statis iueies septies , Imperator ciesse ira , rium Juliani Patrem inteli igitur . illam enim detructastysiis . Hi tituli leguntur in synodi Calchse lit possidius Episcopus Cala mensis, cum a synodo
donens, teitia actione editionis sub Si xto, itemque Africana celebrat: post consulatum gloriosissimorum Coloniensi, Binii, at Graeca exemplaria illos non Impp. Hor orii VIII. STheodosi IL Aust. as exhibent; videntur ergo ab aliquo sciolo ad stati , ne- ηια legatus ad H orium desinatus suit ex eodicoque enim Christiani Imperatores post Gratianum Concis. Africae. Ibidem veroJulianus Diaconus ab ponti sei, titulum sibi usurparunt. Vixit Valentini Augustino commendatur. Fulgentius vero natus estnii, annes XXXV. Menses VIII. Imperavit vero annos iuxta Barcinii sententiam anno 6 . nostram veris XXI x. Mense, III. obiit sine prole mascula duabus quadriennio post Non possum illa non existari spiss eminis relicti, Eudoetia,& Placidia eodem partu sissimum errorem, ut mitius loquar, Petri de Nates, ditis anno η; . IV. Non. Novembris ex Chronico bus Episeopi Equilini, qui libro tertio de Sandis AleYaridei Λα Non est nostri instituti eiu idem Prin- inter Diuos Iulianum Pelagianum connumerat hunccipi tum virtutes, tum vitia recensere I ille sanc Or- in capite 3 o. titulum inscribens: De Lincto Ialumi hodoxam sdem delandit, ac leveris legibus in haere- confessore. mo loco in testim vocat Gennadium, qnitiem animadvertit Adhuc puer sub Placidia datis tamen eap. s. aperia de Jul iano seribiti Fos a Misad Ρatroelum Arelatensem literis, quas lib. I. cap. aq- haeresim Pelagii defendere nixus seripsit adieritis produximus, Pelagianorum Episcoporum audaciam stinum impclnviorem illitis libra vitior, olim eompesciit L Auctia est Genii ius,Valentiniano iam libros octo. Et tamen haee per simmam imperiit imperante Julianum olim tum a Zosimo , di inelesti, Equilinus scripturit: His seripsit adveris quodamno, tum ab Ephesina synodo , ac si toli I. toties impia natorem erus luros Dastior,'iterum uisversas damnatum obiisse. Barcinius ad annum 4 9. niim. q. alios harisiar has libros octo, Augustinum haeresar arquit Gennadium, quod dixit, Julianum decussisse charum nomine infamato: Et hos Homine, seribere ic stantio , O nlentiniano imperantibus. Atiniustὸ Gennadius ait , Julianum elarum fuisse inter Eces Gennaditis reprehenditur, nana eiusdem liber Baii leae sae Doctores antequam ad Pelagian m accederet , uo anno i s is inter opera Hieronymi excuses tradit, dὸ insertur non adeli iuvenem filisie anno i Julianum mortuum Aulentiniano constantii filio imp Fulgentii pueritiam excesse it. Plura de eodem di Dite . de ita olim legit Petrus de Natalibus; Unde e- ximus libro primo, ubi ili ius gentis, ibadia, con ditio sit Didi Petri eorrigenda est, quae ait: Moritur iugium, aliave deseripsmus. V tintiuiano, O consi lino ejus filio imperante. Nam Sei ipsit Iulianus adversu, primum lib. sancti Au' Valentinianus eti Eudoxia coniuge duas tantum s- gustini de Nuptiis, S Concupistentia libros quatuor, lias sustepit ex Procopio lib. r. de bello Vandalico. quos nuncupavit Turbantio Episcopo pelagi ai , Violii eius, qui quatuor Augustini contra Julianum qui postea ad bonam frugem rediit; hos consutavit libiox tandiu desideratos posteris donavit, in praesi- Augus inus altero libro de Noptii, , & concupi inmticiae Operis impersecti laudat haec verba Prosperi tia, & plenius sex libris conrea Iulianum inscripu eap. s. de dimidii temn. promiss In Italia quoque no- Ille autem seeundum illud Sancti Docto is volus a. . hyt d campaniem tonstitutis, dum Meneνabilis, octo libris rursiis adortus suit, qui bis, tinctus Patσ. post leo h ore 1n ivanos F pa LMIMiser loci, O in opere imperfecto respondet, set ibit Jul ianus,duo. rem et Pelagianos , o maximi Iuliaram ; Et statim si Epistolas ad Zosmum schis silis, mi id m esias M.
160쪽
ctum Austustimim eum dictasse traditi Romam unam, alteram duodeviginti Episeoporum subscripti ne s malam ad Rusum Episeopum Τhessalonicensem I illius Epistolae ad Zosmum fragmenta quaedam recita vimus ex Mario Mereatore t ib. r. cap ig. Jan senius in indiee librorum a Juliano editorum emisit librum de eonstantia, quem tamen se legisse Beda assirmat inrasatione ad lib. Cauti eorum, quo loeci idem Beda
uos Iuliani libros commemorat in Cantica exara
eos, quorum primus inscriptus ab illo fuit De Amore, ubi hune posse a stedis voluptatibus segregari ostendit, in altero verλ sacri epithalamii expostionem construit , haereti eis sententiis avxta Pelagianamstholam utroque libro asperso, ut Beda apert8 demonstrat 3 etenim veluti veneno antidotum opponens
duo, & ipse libros elueubravit, in lino ea , quae in libro de Amore Iulianus tradidit, refellit, in altero
autem Canticorum explicationem aggreditur.
Pelagiani h Leone Magno tam severis legibus eois Ana erriti sunt, ut per triginta , & amplius annot nihil contra ipsos Aetneept ab Apostolica Sede sancitum legamus. Obiit Sanclissimus Ponti sex anno salutis fit. Ponti scam4 vero XXL de sese orthodoxa opti-- meritus: illa enim Manichaeos, Nestorianos, Eutychetem, aliasque pestes profligarat, atque eas in
ter pelagianam quoque haeresim nitimo peia ictu iugulavit. Gelasius Papa in Epistoici ad Episeopum
Honorium Leonem postremum ponit Romanorum Praesulum, qui Pelagianos damnarunt: fortasse,
ait, nescitis bane haeresm , de qua loquimur, ef ab
Apostolica dudum Sede per prata Mem. Innocentiam, aedeinde Tosmum, Sixtum , Leonem continuis, O in
elabilibri sententiis fuisse procleatam ς Tantiam verbhonoris ab hoe Leone Aliquilino nostro datum est, tit in Epistola ad Januarium 8 . vulgo ad Nieetam integra ex Augustinianis libris capita reeitarit.
Faustas Reiorum Episcopus. Prosperi obitus, de cujus Epistopatu mitentia proferavir. Flam libri eidem fatio adscripti.
Ioannis Fiaminii errores notati.
INterim Faustu, in loeum Ma Vimi Episcopi in Reiens eathedra sussectus in Calliam nos vocat, quis 463. tragoediam ab ipso contr1 Augustinum concinnatam spebemus. Quo anno Reiorum Episcopus inauguratus suerit, non liquet. Baronius ad annum a. ejusdem diritatem revocat, quod Sidonius tune
Episcopus in Epistola ad Faustum, novam paulli Episcopi dignitatem appellat, Sidonium ver5 anno
circiter a. Arvernorum Anti Aitem elee tam optime idem Bitonius dedueit ex eiusdem x pistoli ad
Lupum Treeensem. Caeterum iam ant3 deeennium
legimus in Epistolis Hilari Papa Faustum suisse Epis.copum; nam pontifex in literis datis ntium,& alios Gallicanos Praesules III. Nonas Deeem', anno uer . scribit, Faustum, de Auxanium Episcopos interfuisse Synodo apud se in Urbe eelebratae: Pris dente fratrum, inqui t, numeroso comitio ἡ di Hrsis provinciis ad diem natalis nostri in honorem grati Tetri aposuit per Dei gratiam eongregato praesidensitis fratrihus , est coepiscopis nostris Fausto, o Auximio, atque agentiabas tirimis, qua vigorem respiciunt, avictoritatemque judicii, id a nobis paeis umore est ranstitutum, ut inferuentis, qua sus isd9essem utriasque leturioniae in Area chriso Domiso sero in pir e protulimus . Grajissima lis inter Leontium Arela ensem , RMamertum Viennensem Metropolitas agitabatur, iste
enim Diensbus spiseopum dederat, quod ad se spe
lare Arelatenss Antistes contendebat. Faustus, 3e Auxanius ab Synodo judices electi Leontio effusam judicarunt, quam sententiam idem Hilarus papa anno sequenti que; . ratam deelaravit: omnis,inquit , qua a vobis sunt per Fratres, O coepiseopos nostros Fati tum , A seium definita re horretes contregatis nes rantias ordinante fratre piscopo nostro Lee tio admonis is Metropolitanis, quod sepe dicendam est , .eletrare dignemini. Ex his ab anno sa. Faustus Reiorum Episeopus intelligitur , ut eorum sententia penitus corruat, qui eo tempore Prosperiim Aquit num Reiensium in Gallii Antistitem ponunt, uti Baronius , pellarminus, saussatus, 3e alii dixere Nam
ex Sidonii Eueharistieo certum est, Faustum Maximo suecessisse , dum seribit ad eundem in Elicharisticor
nri tu erivs Mora usque antiis, O Asbassii successor agis. Maximum vero anno r . Episcopatum indeptum diximus i idem antici 4; o. intersuit synodo Reiens , anno l. Αmuseana decreta subscripsit. Rursus anno sa. nominatur in Epistolis Episcoporem Galliae ad Leonem, & in rescripto ad eosdem, in quibu
esim inter caeteros Faustus non legatur , non obsitui
deducitur id temporis Lerinensium Abbatem si iste. Undὸ nulluq restat prospero locus in Reiens sede Maximum inter, ae paustum, eum praesertim Prosia pero vigintiquatuor anni Episcopatus Baronio dentur. Accedit neque in literis Leonis anno set . neque in literis Hilari anno que . in quibus Narbonens, Glli et praesules nominantur, ullum prosperum
legi, sed in hi, Faustum, in illis vero Maximum
eiusdem decetarem. Insuper etiamsi Hosper fuisset Reiorum Episcopus, non benὰ dicit Baronius ad annum 66. Pr per riti Us in Aquitanis Episcopas, nam Reienses non locantur in Aquitani3 , sed i a Narbonensi provineia secunda. Joannes Antonius piaminius in Vita prosperi, se rari ut in Martyrologio, & Itali Scriptores communiter asserunt, Prosperum si isse Episcopum Restii L
pidi in Insubria, & sanὸ illa Eeclesia suum ess hune
Prosperum contendit, pioque cultu eius quot annis memoriam celebrat. At neque verum est, illum Reiensibit praelaisse annis duobus, & viginti, ut tra-unt proximὸ memorati seriptores eius obitum usqueag annum ques. producentes, nam ann s r. Faven-ltu, erat Regii Lepidi Episcopus, ut patet ex literis Synodi Mediolanens; ad Leonem ripam, quae ponuntur antὸ s I. Epistolam eiusdem, ibi enim legitur 'o Furientias vino a viensis Eulesia in omia -- prascripta eo tres, o subscripsi. Imis tabulae Ee ele-sae Regiensis, quas in Italia Sacra profert inhellus circa annum 438. Elpidium Regiensem Epis opum ponunt, undὲ s Prosper plurimos annos illius Urbis sacri pissime dieendus est, ut ex antiquis eiusdem Leel et i breviariis Ferrarius refert, iam ultr1 Anthemii tempora Apiseopatus Prosperi exeurret .
cuius rei nullum antiquum auctorem laudabimus Ego quid δm ciam videam omnes scriptores , qui prospero viciniores haere , illius nomen absque ulla dignitatis sacrae mentione recitare, vix adduci possum , ut eundem fuisse alicubi Episcopum credam. Cennadius cap. 88. ita scribit Pro per homo quitanica Reigionis r qui tamen qtioslibet seriptrire vel rpiscopos , ves Presbyteros eorundem sic ia