장음표시 사용
161쪽
dignitate retensita nominat. Victorius ex eadem Α- qui iama, ac prosperi coaetaneus illum tanquam Episcuum non appellavit in epistola nuncupatoria ad
Hilarum Papam. Gelasius in indice Auctorum a probatorum, cum eaeteros Episcopos nominasset, aepostea etiam Hieronymum Pre 1 telum dixisset,l addit: Bem O genia Tmoeri virι riligio sui. Noni autem hanc cogimur ad negandum, eundem Presbyterum fuisse, nam ibidem de Rusno ait Dasiarretinosis , quem tamen presbyterum fuisse certum est. Et hi eodem saeculo sortiere; proximo vero nullus prosperum Episcopum nuneupavit, non Fulgentius lib. I. ad MCnimum cap.3o. non Victor Tutionens, initio Chronicorum. Abbas Biel ariens,
initio Chronici ait: Tost Eustiam casarios, Eces
sa Episcopum. Hieron um toto orbe notum P eu νωπι , nec non Pro perum virum religio um , et que
Heiorem Tananresis Ecclesia Africana Episcopam, cri. Primum , di ultimum Episcopos dicit, non item
Prosperum. Miror autem,Vomum virum ali 1 dili- gentissimum ev M.ucellino mite lib. I. Hist. Pelag. cap. I 8. Prosperum Episcopum nominare ; nam
ille ad consulatum Viviani, Ac Basilii unius Gennadii verbis loquitur , quem transeripssse nemini dubium esse potest; Inde etiam Ado suum Prospero te stimonium dedit. Honorius Augustodunens; in lib. de Script. Eccles num.Α6o. vel cap. O . dicit Prosperum Episcopum, undὰ plerique in eam se
tentiam abiere , sed id Amanuensium erratum fuit, nam cum ad verbum omnia ille transcribat ex Gennadio , ubi hic habet: Trosper homo Aquitanicare, nii ,sermonebbolossicus, o asotionisus nervolus cre. Honorius legat: Pro per Episcopus Aquitanicae r a uis , sermone Icholasticas, asseritonibas ver sis e. quem tamen se errat se, dum Episcopum Aquitanicae regionis Prosperum scribit, cum Narbonensis r gionis Episcopus dicendus suisset, non credam; cur enim homini Augustodunens tanthm errori, agri-eei , λ Est enim Augustodunum in Provincia Ludi dunens prima. Quod si Martinus polonus, di Trita tham ius, qui post octingentos annos ab obitu Prosperi .ixere , illum Episcopum appellant, antiquis plus fidei habendum puto. Quo anno Sanctus Prosper obierit incertum est I scripsisse illum Chronicon titque ad captam Urbem a Genserico, quae accidit aniano m. scribit Gennadius, Marcellinus Comes ut adhue superstitis mentionem facit ad annum 53. Philippus Labbξ, qui catalorum sui Bellarmini descriptoribus Ecclesiasticis eruditis observationibus illustravit, scribit decessisse Hosperum anno que Seteo im Victorius Aquitanus in laudata epistola nuncupatori , quam anno As . scriptam esse, ex Pasiachali caractere, aliisque temporum notis eidem ad ditis certum est , vocat Prosterum sanctum , ac venerabilem virum. Sed levis haec coniectura est, nam eo tempore Diati titulus etiam viventibus desereba
vir , ut passim patet, de Prosper ipse vocat Leonatium Diaconum , & Hilarium Episcopum Sissos in Epistola ad Au ustinum. Imo cum ibidem Viet
rius nominans Hieronymum sanctae memoriae illum dieat, neque H honoris praelatione utatur in nominando' Prospero , eodem Auctore eo anno ηs . Piosperum adhue superstitem fuisse eredo Plura scripsi prosper,nam praeter Chronicon,quod inteorum nuper donavit laudatus Labbe tomo t.
BibL ME. tres pro divindi gratiae defensione epist his dedit ad Augustinum , ad Rusnum, ac Demetriadem , quatum polirema cum inter Amb L-
nas circumierretur , nostro Aquitano restituta hilauctore Joanne Costero Lovaniensibus adprobanti. hus. Baronius ad annum Arg. scribit, hanc epistolam ad Demetriadem a Beda lib. I. in Cantica Prospero adscriptam fuisse, Ac alteram contra dra immo tiam ad eandem Virginem ab eodem attributam pe
lagio. Sed utrumque salsum est; nam ibi Beda non Pelagio, sed per errorem Juliano attribuit vasti iam ad Demetriadem pro de sensone liberi arbitrii
exaratam, alterius vero, ad Demetriadem epistola a Prospero seriptae, ne meminit quidem. Egregium volumen edidit contra Collatorem, de quo tu.
pei ius plura dicta sunt, uti etiam litallos quosdam,
queis nonnullorum Gallorum, Vincentii Laetinensis, ac aliorum obiectiones contra Augustini distis nam dissolvere conatus est. Celebre est carmen ejusdem heroicum contra Ingratos, nempe Semipelagianos divinae gratiae decurtatores. Aliud vero poema de
providentia non est Prosperi , sed hominis Semipelagiani, ut a plerisque notatum est. Idem tamen composuit librum Sententiarum CCCLXXXVIII. ex variis sancti Augustini libris consatum. Tri, iusta volumina auctorem praeseserunt prosperum,quae tamen haud ab illo composta fuisse pro certo habeo; sed paulo fusilis res aperienda venit. In primis Auctorem faciunt hunc prosperiunAquitanum librorum de praedictionibus, di promi sonibus Dei .qui in partes tres divis sunt. Ego vero non prosphro Aquitatio adscribendos ilicis libi os exissimo , sed alteri Prospero Africano. Horum volu
minum auctor parte I. cap. 6. narrat Aspare Catthagine constituto, rumpὸ anno Aa . eum a Tregetio contra Censeri eum feliciter pugnatum est, puellai Daemone ibidem vexata mirum quid se praesente e enisser Atridit utilem , inquit, At quint decimvis D minicus issuresceret dies ascendisse nob/siam Seeerdotii ut matutinum illie suerificiumsoluo oberretur, paeli Praepositis ad altare perduxit ore. Igitur ille Scriptor ad annum q3η. Carthagine morabatur , cum tam noster Prosper id temporis in Galliis contri semipe lagianos excubaret , uti ad annum et . expendimus.
Rursus idem Scriptor par. ρ. promiss 38. juvet se Carthagine suisse sub Aurelio Antistite testatur: tim Suncta Tuscha solemnis ageremtir fAEωises collista
illis , o undi De omni rariositate etiam ad niras mal titudo Sacerdotum multorum Turre, in duaa memoria nominuisus Antistes Ara relius cori stis jam putriatim
tunc aderam cum sociis, er amicis, aie,eris adia,'
cemium atas impatiens eirtumquaqtie verrebas, oes Hoe templum Coelestis anno aus. consecratum fuit,
quando Hodorius Imperator edicto templa Idolo rum cam suis ainatentiis, spatiis Ecclesiis detrahi: er Prospero ibidem. Ex his patet,hune scriptorem siti se civem Carthaginensem, cum antὸ annum anno q3q. Carthaginem incoluisse se dicat, quod ei
iam ex iis, quae in fine libri de quadam peculi ilCarthaginensum consul tudine tradit, non obsitam
colligitur. At noster prosper fuit Aquitanus, ala Epistola ad Augustinum ait: lnorus Didem νυ fi cie , sed jam aliquareηks, s remis Ruris animo, ac si mone compertas. iari non potuislit, s eo NC'pore Carthagine fuisset sub Aurelio, cum Aueusti nus ob synodos frequentiores Carthaginem saepissi' frequentaret, undὸ fle videre Prosperum , S a pero videri potuisset. Hae seribit C,ssodorus, s c insem, quo prosper, & insequenti simio vixit. is' tio libri de divini, lectionibus . satas gaeque 7'π'
162쪽
pres uia rara legendus s. q. tres libros totius octoνι- inter sectatores Sancti Augustini numerandus est; uitatis divina in centum qui viginta tribus tiratis com tibicap. 3 i. cum eximiὸ Sanctum Augustinum comprehinsit, ad inclar pineium , quos E, et lisa retia de mendasset, addit: Quem in his hiatiis μορόdiritate Mitis Iaeculi tempesωs pro mirare traxerunt. Porro secatus sum. Quod sane constat cuique vel leuiter eoΩhle memoratos hucusque libros de divini, promisso- dem inspicienti. Verum in libro secundo de Anima, nibus desgnari patet ex praefatione, δe peroratione ubi quaerit: tarum anima corporea sit , on incorpore , a operis, nam tres priores partes ex quadraginta rapia sancti Augustini sententia diseedens, Tertiastiani eootulis singulae constant, quae vero has consequitur, in riias consentiens animam corporea ese dixit. Ita testa- uiginti capita distribuitur , ultima ex tredecim eo, tur sanctus Isidortit, nam octo illi libri Pomerii de satur, 3e perficiant, ait in peroratione emetim quinia animi interciderunt. Erat ea aetate celebris in Gali iaquaginta tria, in quo nia me Iaerari uti pisces reri rure quaestio de animae corpulentia, nam corpoream esse tutis ineorrupeopost refariesionem Domini 1. e rapti illam ibidem docuere Cassianus, Faustus, Gennadius, sunt , millia sanctorum signi vates G. Quare duos ad quos N pomerius aecessit, qui eodem iaculo s Prosperos coaetaneos fuisse puto, hune Asrieanum, ruit. Oppostum scriptis sustinebant sanctus Avitus alterum vero Aquitanum ex Gennadio, di ille seria Viennensis Antistes in Epistola ad Regem Burgunia fuit Meii Lepidi Episcopus in Insubri dionum,& Claudianus Mamercus in libris de Anima. sequuntur libri tres de Vita contemplativa Iuliano Restant denique duo libri de vocatione Gentium, Episcopo inseripti, quorum is em Prosper Auctor qui vulgo sub nomine prosperi lesuntur. Hi quidem
publicatur. Sane illos Prosperi eme ex antiquis exic voluminibus Sancti Ambrosi inserti erant , sed im-timarunt Codriandus Episcopus Metensis in i iti de merito, nam i ib. I. eap. . leguntur lia e verba: Faro Laical i Institutione, synodus Aquismanensis sub Lu- auem non tu intripam Ios. n e Tele, una potueruntdcivi eo Pio, S Theodulphus Aurelianetist , qui dicere, sed quia eos a pereato liberos uosi sunt profiteri scripsit de Spiritu Sancto anno goo. e uiua liber edi- meruere damnari. Quarὸ illi libri non sunt Ambrosi, tuses1 Sirmando. Caeterum non esse prosperi, sed qui mortuus est anno 3o . antequam Pela ianoriam Juliani cognomento Pomerii, qui Arelate in Galliis nomen audiretur, sed planὸ scripti sunt post Pelagia- Rethoricam doeuit, cuius scholam Caesarium iuve- nos ab Apostolica Sede damnatos. Vossus lib. I. nem adiisse inserius dicemus, mihi penὸ certum est His . Pelag. cap. a . ait se pracimto habere, non esse ex sancto Isidoro in lib. de Eccles Seripi. eap. ia. Reetiens s Prosperi, quod illorum auctor in sententia tibi agens de libris eiusdem Pomerii ait in sne capi- de reprobatioue mollior sit, quam Prosper Aquitatis: Esest etiam unum Iibetiam de virginitis inuitura- nus. Vosso subseribo; et enim video, illorum seridis ratios quoque tres defuturae intis e templatione, ,es plorem diveria a Prospero via abiisse. Nam lib. a. at uesi conversatione, nee non etiam de vitiis virtu- plurimum laboris insumit, ut communem gratiam tibias. Qiii sane libri sunt illi, qui Prosperi nomine Dei omnibus saeiat. Versans vero ea p. ro. objectio vulgo circumseruntur ;In quorum primo, ut ipse te- nem illam a parvulis ductam, in qua Augustinus, &satur in praesiti ne libri tertit,asititi de istis e rem- sectatores contra Pelagianos triumphum s bi cecine plativat in altero de actuali vita in postremo de iasiis, runt, ita rapa 3. respondet: Non irreligiosρ arbitror O virtutius. His aceedit, ab hoe seriptore lib. a. eredi , neque ine venienter intelligi, quod limaticorum sapia u. Hilarium Arelatensem etiam, atque etiam dierum homines aditiam perlineis, suria partem, qua laudari, quod Prosper Aquitanus non ita liberalite e semper via,ersis est imperia nasionibu , a Mia utique si secisset, chm Hilarius Arelatens, semipelagianonim raram uterentur parentes, etiami per eosdem Itimi in Galliis Coryphaeus fuerit, ut ipsemet prosper t8- rent r. Quibus cmtraria scribit noster Prosper in latur in literis ad Augustinum. Ibi vero loquitur carmine de Ingratis cap. ai. ubi urget illud argu- de Hilario uti 1am defuncto, nempe post annum My. mentum de parvulis. se vero non esse Episcopum palam ostendit lib. I. rapi. Et ramen ex isti miseroreiatralia quota r . Undὸ, qui putant hoste libros esse Prosperi, non Uigit, o rursum genitos baptismate tradisfert
video , qua ratione scribant mortuum Prosperum an- In regnum aetemum, mullis in morte relictis ,
no 466. exactis duobus , & viginti annis in Episeop Horiam tutio fata similis de Minere eodem. m. Praeterea hic Scriptor nuncupavit memoratos li- Nee meritis Hud pateris aptare piratam ,hros Juliano Epistopo, quo iubente se illos exarasse ceu pia presurrit redimendis cura lonOrtim , tellatur initio praefationis. At in Gennadio suspidi Ashalerisque aliis aliena ignavia vitam Petri cap.98. scribitur: Pomerius nati e Maurus in cam videas mtitios sanctis genitoristis ortos, Gallis Presister ordinatas interrogantibas Iuliam uia Nullo Evari Mesopotuisse suorum. scopo , O Mero Tres tera oc eam Dit de Mura ani- Item ille Scriptor toto libro secundo probat, Deum maeo quesitate eius litios octo. Ut planὰ compertum omnibus semper hominibus gratiam largitum fuisse; sat, eidem Episcopo Iuliano & libros de Vita conia insigniora loca donat Vosus lib. par. i. thesi templativa, & libros de Anima, uti ait Cennadius, At Prosper hanc communem gratiam penitus repu- ab eodem auctore inscriptos fuisse. Itaque neque diavit. Ibidem cap. II. ait. illi tres libri de via eontemplativa Prosperum a die unde pratis , quod gratia chrisiviorem habuere, quod vidit etiam vie eruditissimus Nullam omnino hominem de caritas, qui generantur, pater Lupus in epistola apolosetici ad me seripta de Histereat, cui non regnum , visuraque bearum Contritione Christiani Lovanti impressa anno 1657. Impertire velit.
in qua cap. s. ad 8. aecusationem ex laudato Isidoro Quod improbat, quia Euangelium nou omnibus gen-hoe probat, assi ans Dachetium, di Sirmondum tibus annunciatum statim fuit, cum tamin alter graia in eadem sententia fuisse. . tiam communem iaciat, quia ad omnes missi sunt A
Julianus igitur P merius Maurus vir insignis, ae postoli, ut Euangelium praedicarent. Porro cap. 3. in Gallia percelebris, ut patet ex libio a. de Vita initio gratiam communem suadet, quia Deus quonSancti Caesarii cap. 3 horum voluminum auctor dici- dam ad se cognostendum eati, cor terrae testim Artur, vel certe quisumque ali in suerit, idem merito convenit. Alios, ne cJudaeos, diar a legi G ophe
163쪽
rarum orarati mirariviorum signis adiuvit. Hanc autem
non esse veram gratiam seribit Prosper in Epistola ad Demetriadem, sed illam, qua Deus intrinsecus operatur , cum illa omnia exterius tantum animum pulsent, neque disserant 3 gratia Pelagianorum, quareonsistebat in lege , doctrina , miraculis M. ut sus3 narrat Sanctus August mus in libro de Gratia Christi. Rursus eapite s. tradit, gentes, quibus non uti Hebraeis Numen se manifestavit, non esse excusabiles Actib ta enim , inquit, semper es universis hominibas quaedam functa mensira doctrinae, qua et spartioris, occultiorisque gratia fuit, Iusticit tamen sunt
Dominus disset, quis tam ad remedium , omnibus ad testimoniam. At noster Prosper eanit cap. 3 a. et ton autem rem , nee vria ditatis illis, ui sunt exortes diiuni Muneris, o quos Gratia neglexit, degentes momtis in umbra , Teccati non esse reos, quia recta gerendirim datam virtus. Harura compede vinctos Orestitiise negant flec.
Ubi ex peccato originis tradit hominem iure optἱmo gratia privari. Praeterea idem seriptor capite ultimo satis timide de praedestinatione loquitur, imoseientiam illi praeviam non semel ponere videtur, dum illam obiectionem sibi Opponens, frustra nostrare, O laborare, fi ex incommutatili proposito eiu
christiana traria Disistit lectis; ita ibi respondetr intestigant fetentiam Dei, quae O praeterita
aesentia, oe futura complectitur, tempore non teneri,chm id paueis explieasset concludit: Haec autem a terra, O semper tranquilla cognitio nulla nos tiσει ne eelsi repectani M. Ibidem electionem ad gratiamsinh meritis adstruit, electionem ver 3 ad gloriam ex meritis suspendit: Drus ergo his, quos eligit δερ meritis, dit unde ornentum ex m'ritis ; Et freneu dicitur, quM rario operandi non sit in electis , eum etiam ad Meoperentur , ut Aectisne. At sanctus prosper in Epis tota ad Rumum generosius divini praedestinationis
decretum defendit, ae solidius illud communit, quod Ae in responsone ad Genuense aliosque itidem
praestat. Et ut uno verbo concludam, nunquam
me iudice unus, idemque auctor stit horum libro rum , de poematis contri Ingratos Et Prosper,
qui ubique sanctum Augustinum laudat, in his etiam libris de vocatione Gentium eundem certh nomianasset, si illorum scriptor fuisset. arε existimo auctorem horum librorum de vocatione gentium medium quid sapere inter semipelagianos, & sanctum Augustinum, quem etiam molia Iem Augustinianum dixeris, cum Prosper inter rigidos merito reponenduΑ st. Ille quid lib. i: cap. g. &o. semipelagi,nismum sus at, dum pro bat fidem, de perseverantiam esse dona Dei, undὸ non possum ad Vssum aecedere, dum feeibit, Hi- laetum Arelatensem esse sortὸ illorum librorum auetorem , nam Hilarius cum semipelagiani teste
Diospero in Epistola ad Augustinum sentiebat Sed de hi, satis. Illud tamen moneo me ita de Prosperilibris iudieare , ut in hoe opere vulgarem da illis
sententiam quandoque seeutus sim.
De hoc Prospero Herrera, N Llsus Augustini ni scriptores plura commenti sunt, suisse patria Le- in vicensem, anno s. degisse Carthagine, suisse discinulum Sancti Augustini, de annci demum Arctea Africa in Calli,s rediisse , quae utὶ μὴ teste 3icuntur, ita nullam apud Lectores sdem inveniunt. Certia prosper in rpistoli ad Augustinum seripta anno Oat ita satur inatior uratas quies, tibi Dele, sed
jam Eiqisui intis si reminiscaris mimo, vi sermone rem
pertus eri. ut planὸ supinam is uorantiam redoleat,
quod aiunt, Prosperum in Africa suisse discipulum Sancti Augustini. Sancti prosperi vitam posterorum memoriae tradere tentavit Jo: Antonius Flaminius, quem sane alterius Prospera gesta scribere dicerem , nisi ex librorum indice de nostro hoe Aquitano eum loqui intelligerem Sed Deus bone quas ibi sabulas nemiti Ut enim omittam scribi ab eodem illum iis Asam prosectum, aliave, quae reprehendimus ad
annumqyI. narrat, eundem postquam aliquandiu
ibi dubium Calchedone , an Romae λ post Syn
dum commoratus est, electum Antistitem Regiensem , mortuum vero anno 66. Pontificanis a a. cum snter Synodum Calchedonensem, S diem mortis quindecim tantum anni numerentur 3 Insuper mortuum asserit Man:ιδεο υmano tenente Imperium, cum Marcianus ante novennium decesserit, nempὸ a no η - . de Hilario II. Ponti fide Max. cum unus ta
tum Hilarius seu Hilarus summus Pontifex suerit piospero tribuit libros de promissionibus, at cur ex illi prosperum non semel in Africa suisse e novit, ut hoc ipsum in eius vita recenseret λ Libros de vita contumplativa inseriptos ait Iuliano Summo Pontisci, eum nullus suerit hilaus nominis Palla, de Juliantis ille Episcopus fuerit; Alia quae addit plano sint de communi, ut aiunt, unius Contari is ponti fiet,. sed prospero satis laudum dat Ecclesia Rci mana , quae in Martyrologio haee de codem recitat e . Apud Drium Sancti Prosperi A si uni e sideri inbis Epistopi, eruditione , ac pietate insignis, qui a versus Pa agi os pro fide Curbolica ηνι ἡ deeretoit.
textu Praedestinatiani erroris eri decre o S odiocre latens s ac Lugdunenss confusandi Sanni Augustini doctrinam impugnat. Uti stara de
Praedestinatianis, de Epigress Falisti ad Ltit
tam , atque de utraque Sunodo disiuistimur. FAustus Reiorum Antistes in ore simae in Gallii
versabatur , 8e provinciae Episcopi ab eiusdὰm sententia pendebant. Si/onius de Epistolis , & ca minibus ad Faustum datis eundom supra caeteros illius artatis Praesules ad sydera usque effert. Sanctus patiens Episcopus Lugdunenss, cum celeberrimam sancti Iussi Baslicam conse erara , atque ad encenia peraetenda plurimi Antistites convenitIent, Faustu,
Omnium precibus exoratus luculentam orationem habuit, exeipiente, ae plurimum commendante una eum reliquis eodem sidonio. Ruri eius vir nc
bilis muη, ae postea Lemovicenss Episeopus, eum de abdicanda uxore, liberis, ac ditissim' patrim nio deliberaret, Fausto per i iteras hoc ipsum smiscavit . quem nuneupare solebat: Natrem optimum ,
O Pastorem egregium, ex lib. I. Ηpist. a. Et quidem uniuersi Arelatensis provinciae spiscopi tantum paustri detulere, ut in ea usa Hermetis Diens, ad
Hilarum Pontiscem eidem legationem iniunxerim. Faustus veteri surarum Lerinensum concellitarum .ae Cassiani Magistri opinioni inhaerens Augustinis tentiam de egeaci electorum praedestinati ne hae occasone impugnavit. Fama erat, nonnullos ita Sancti Doctoris seiuentiam de gratuita praedestinatione Aesendere, ut in absurdos prorsus errores A et inarent, quos Augustiniani dogmatis adVersiri i
164쪽
vities effaggerabant, Leontius Arelatania Antiste , qui ex Hi lati deereto in Galliis Synodos cogebat, ut e provincia horrida illa opinionum portentu , quae a nonnuli is defendi rumor erat , averruncaret, cilium Arelate indixit, in quoetam plurima eontra nova, ae periculosa dogmata mires statuissent, uni Fausto communi consensu iniunctum suit, ut editis libris ea fusili pertraetiret, de quibus in synodo aeritatum suerat. Testatur hoe Faustus in praefatione
ad Leontium: Quia pro sollicitudine, inquit, pus
torali , beate Pipa L omi, in condemnandomae estis tionis errore consiliam summorum De tisitam congre
-vero ad ordinanda ea, quae eouatione publica docti Τλὸ protulisis , Utram issemis humeris, curamque mari dae s , puri , ut reor, tanto negotio, partim Imma erismationi ,3stra consultisΤι , o me iudicio Amriatatis , vos periculo erectioius onerastis. Hie Leontius,
eui suum opus faustus inseripsit, fuit Episcopus Arelatensis, ut patet ex litetis Hilari papae, , Fausti ad Felicem, &Rurieti ad Lonium, cuius verba in serius recitabo. Haec dixi, quia Baronius ad annum oo.&saepe alibi , Sesaiis ius ad diem i. De eembris , aliique putant, hune Leontium esse Episeopum illum celebrem Foroiuliensem, eui Cassianus decem priores collationes dedicauit, cujus etiam amicitia Sanebis Honoratus Abbas Lerineiasis plurimum laetabatur. Hie renuneratus suit Episeopus prophannum io. ut cap. I. probavimux; Leontius vero Arelatensis circI annum so. undit en rrigendus est Saussa ius, qui res ab utroque gestas stravi hallucinatione uni Foroiuliensi adscribit. interim cum novi rursus errores in controversia de 'divinae gratiae
4 iliis suborii essent, in Lugdunensi synodo eritum
pariter consutandorum cura eidem Fausto eommissa
sitit. Testitur haec paussus m sne ejusdem praesationis: In quo quia n, inquit, opustilo poss Aeeti-iensi filii sub criptionem novis erroribus deprehensi adiici siqua Syndidus Ludunensis exigit. At Faustus
mala fide, atque animo adversus Augustini sententiam praeoceupato demandatum munus executus areistiori dogmate exorbitavit; etenim sub praetextu Perilestinatianae haeresis consutandar duos de Gratia ,& Libero Arbitrio libros seripturivit, in quibus sub
alieno corio Augustinus vapulavit, nam eiusdem de gratuita predestinatione sententiam totis laeertis impugnat, Massiliensum doemata dudum a Sancto Doctore eversi restaurat, ae blasphemias, quas ab Hipponensi praesule Prosper procul amoverat,eidem rursus imponit: uno verbo totus Anti-Augustinianus est; eetia uniuersa saeri Codicis testimonia a Sancto Doctore laudata,eiusque interpretationes excutit, ut Joannes Maxentius ostendit in responsone ad spictolam Hormisdae. Unum, & breve quidem caput libri primi, nem sequartum inspiciamus, in eo Faul- tum E diametro eontrὲ Augustinum pugnare, nee illos Recentiores, qui nuper pro pausto laboriosas apologias enixi sunt, negaturos fiat se existimo, s rem extra partium studia considerassente ibi enim elim Sancti Augustini sententiam de praedestinatione pluribus oppugnasset, concludit: si ergo unus aes vitam , diter ad perditionem , ut aserunt, est deputatus, sicut quidon sanctorum disit, non iudie radi nascimur ,sed a- dieati; Habemus eonstentem reum, qui enim toto eo capite contra praede stinationem gratuitam depugnarat, non obseurὸ eontra Augustinum se stare pro stetur, quis enim ille Samnorum fuit, qui illam se
tu aliam do: uit, nisi Augustinns, qui sexcentis eam loeis,& subtilissime tradidit, de validissimὸ propugnakity Hine olim scripserat idem Faustus ad Graecum,
aliquid ispud doctissimos in Augustini seripeis egenoee-
tum , nempὸ dogma de praεdestinatione snὰ ulta me
ritorum praevisone. Praeterea Faustus totus in eo est, ut suorum Lerinensium opiniones recoquat
Saepe sdem ex viribus liberi arbitrii nasti docet: lib. a. cap. g. ait: inde hie extra legem positi actus rar increduli, nisi Dialegem natara, cui fides juncta es, Ire,are noluertini e V de objicitar inere salitas, nisquia is promptu nit endi nisi fatilius ρ IIberi haευe
arbitrii ratio faetetit remuneretur eredens, ut damnethriacredulas. Tradit etiam, posse nos absque Iὸ igratia petere , quaerere, pulsare, ut eandem impetremus i illius verba recitavimus cap. I t.
Inter eaeterm , qui Praedestinatianorum erroribus insecti censebuntur, erat Lucidus nescio quis Pre buler, quem ut ab eo dogmate Faustus abduceret, Epistolam misit eundem amiee conveniens, quo ho ridam sententiam exueret, pubi rem , sin minus oble- queretur, fletationem apud Synodum interminatust
hane Epist iam subscripsere undecim Episcopi, ac ipse etiam postei Lucidus. Fueritne ad Synodum Arelatensem evocatus Lucidus, vel illae litem in Synodo , aut anth, vel post eiusdem celebrationem subseriptae ab Episcopis suerint, inferius das qui retiar.
Certe legitur apud Faustum eiusdem Lucidi spistola
ad patres Synodi Lugdunensis, ut vulgo putant, is . qua suorum errorum palinodiam canit. Baronius,
Vlassius, aliique Praedestinatianos refellendi pro vinciam a Patribu, Fausto Reiens demandatam seribunt, quod strenuh se gesserat in Lucido ad bonam
frugem rei ncando; Faustum tamen inquiunt, ea
sui libris inseruir, qum haud in mandatis habebat, quibus doctissimi illi Antistites minime albos calculo, addidissent. Ille quidpm eo in opere totus Seiami pelagianus est, undi postea a Romanis ponti se i-bus, ae nutribus unanimi consensu reprobatus sui At cum de Praedestinatianis gravis contentio pauia eis abhine annis exarserit, nonnulla de eisdem praemittenda sunt, quo seriptorum Fausti e qailio enotitia habeatur. In primis eum Faustus oceasone erroris praedestia
natiani profligandi Arelate, ae Lugduni Synodos coactat testetur, de hae hominum secta videndum
est, undὸ nam, ae quo tempore emerserit. Primus , qui huius sectae mentionem fecit, sitit prosper Tiro, cuius Chronicon legitur tomo si Bibl. Patr.
par. 3. edit. Colon. A. Is I 8. hie enim ad annum Ho
norit XXIII. ait: Pr.edestinatorum haereses, qua alia Iustini libris mali intellectis aeripide dicitur in tiam , his temporibus serpere exorsa est. Cum verΛHonorius anno gos. die r . Januarii mortuo The doso Patre imperium indeptus sit, anno Ai . praedestinatorum haeress ex Tirone prorupit. Sigebertus ad annum I s. illam recitat; eiu sitim mentionem etiam saetunt Faustus in praefatione ad Leo
tium, ae Arnobius iunior in Arpositione psalterii. Mirari soleo , homines eruditos prospero Τironi adeo eoasdenter sdem praestitisse,elim idem non tyro, sed puer in cbronologia appareat, totus in historia hospes, ae omnium , quae literis prodidit, imperitissimus: id paucis ostendo in iis, quae scribit imis
perante Honorio eontigisse. Anno III. Honorii, nem- ρς . .Erae Christianae reeitat Innocentii pontiscitum, cuius electio paracta est anno Aoa. An- VI. pelagianae haereseos meminit, at non a no so sed ψii. eandem primitus innotuisse diximus
165쪽
lib. s. eap. 4. Anno VIII. Caelestinum pontiscatum ivitisse testatur . scille et anno gor. eum an qa in Bonifuit loeum subrogatus fuerit. Anno X. Rada
visum in Italiam irrupisse seribit , cum anno VI. id
eiderit, ut stendimus lib. I. cap. a. Anno xlv ponit mortem Stilichonis , atque Nestorii haeresim, hoe est anno s8. cum tamen anno q38. Nescirius electus fuerit AntistesC-P. quo lanium anno eiusdem hire. inecepit. Anno XXVI. narrat, sedisse Romω Sixtum, quo anno cla I. erat Bonifacius, si xtus v ro post Cretestinum armo Αρ a. Α nolicam cathedram obtinuit. Anno XXIX. assirmat, decessisse Conastistium Imperatorem Hlentiniano octo annoram filio stremo , qui tamen obiit anno Honorii XXVII. Valentiniano tertium artatis annum vix ingresso. Ad XXxI. dieit Placidiam ab Honorio Romam relegatam , elim tamen Honorius imperaverit ansos a
menses s. R Olympiodorus apud Photium Num. LXXX. Plaeidiam conse tinopolim abiegatam, di Philostorgius lib. 1 a. Detentiam translatam dicant. Nallem Augiae stabulum purgare, qu3m Tironis
hujus errores ex indice recitave, profecto an-- 4r . non sum sanctus Doctor de praedestinatione electorum scribere incoeperat, sed anno insequenti
in Epistora ad Sixtum, & libris eonira aulianum
postea editis famosam illam sententiam si sitiue tradidit , qnam anno ηIν. in spistola ios. ad Paulinum paucis in/icaverat. Viderint ii, qui praedestinatianae haereseo ehr nolopiam ex prospero Tirone Iaudant, quali Seriptori s dem praesent. si emondu, in libello de Haeres eadem eap. r. ira tendit anno circiter η2 apud Monachos Adrumetinos id g. us ses' emersisse. Addit ea p. a. prosperum , de Hilarium eoatra eandem Gallias inficientem Augustini .pem peti iste , iisque morem gessisse
Rumst num emim ἡ vestigio ccintr3 secedestinati, nci, lib. i, fle P aedest sanct. R de Dono perseverantiae. 'Herea ea p. a. scribit, memoratos Prosperum, & Hilarium mortuo Augussino. cnm se se prae destinatianorum si rori comprimendo impares intelligerent, Romam ad Coelestinum confugisse, a quci pravis mum contra Praedestinatianos rescriptum ad Gallidi Episcopos datum impetrarunt. Haec Jacobu, Sirmondus seripsi essista aetate odi enario major , in quibus ham longὰ veritate defexit, ut eiusdem historia a Gilberto Maguino V. C. Galliarum Regi I eonsiliis, di in sacra, ae prosina historis versatissimo sabula ignominiae cau 3 suerit nuncupata. Hic autem Scriptor ades solid/, ae neνvmὸ tria pri ra capita historix simon dianae de Praedestinatianit consutat, ut Ludovieus Cellotius in Historia Got testi 1lcana, in qua M. quinum refellendum suscepit, libro di eapite x. tibi de Praedestinatianis agit, ne ver bum quid m pro suo Sirmondo eidem inguino reponere potuerit, Magnus scelessasti eorum annalium seriptor Baroniu3 tradit, libros de praedestination Osanctorum . ge de Acino perseverantiaeenntra Semipe-legia nos seriptos fuisse, itemque prosperum, & Hilarium Romam prcilinos ad servis eosdem a Coelesti. literas obtinuis 4 , quae sane tam cirra sunt, quam
salsa illa , quae ex sit mando retulimus. Idem tamen Barciniussa quibusdam eum firmon do ecincinit; nam
ad annum ηοo. hara de Praedestinatianis seribit i volis est Autistisi ostium prodiisee qtiosdam , qui ex ejus
im .l ut Sueberetis denotavit, haeresis P, adesinare, sectatores: Hae ille. In primis falsum est, Adtu melinos Monachos Pi destinatianae lix res initi uti dedisse, imd apud illos Semipelagianismus exorius est, at in ipsi, cunis ab Augustino suffocanis fuit. Nam clam sanctus Doctor accepisset, quosdam Adt melino Monaehos in sinistras opiniones de dimini gratia , & hominis athitrio prolapsos, qud eosdedi ab errore revocaret, librum statim perscripsit d. Gratia, & libero arbitrio, de quo lib. I. Remaca p, 66. haec habetr Fropter eos, qui eum visendi. Dei gratia putentes mIari libertim arbitrium, se is disertant hi rem arbit=tam , ut nigrat Dei gratiam,awrtntes tam scaniam meritu nouri dari, scripue li-Ertim , cu us titsitis es t De gratia, o tibero anima. ori eos autem scripse Moriactos oti metinos, is citia
retin seris de hue re coeperas esse c-tintro. Hic ergo
liber non fuit scriptus contra Pr.edeltinatianos, qui libero arbitrio sublato omnia gratia dabant, sed contra Polagia notum rei iquias asserentes,liberum a bitrium auferri, s nulla hominis merita diuinaci gratiam antecedant. Sanctus Doetor a cap. eicilibri usquὸ ad foem totus in eo est, ut probet, gratiam nulla hominum merita supponere, quod ex de latione Cresconii, di Felieis intellexerat, quosdam oppositum docente4 ipsus ad Sixtum Epistolani, iaqua error ille refellitur, impugnare. Pinfecto nun- nullos memorati coenobii Monacho Augustini dicti reprehendisse edi Evodii fragmento a firmonia recitato deducitur : Letot ergo, inquit, Sancti Dei 3Mω
ptam affectum, unda non inteligunt, non citare re iandor taed orens, ut intem e. At Praedestillat sani tantum abest, ut Augustini dicis erroris incularent,
uin potiti ex unci Augustino durum illud dorma se
educero arbitrarentur 3 illis enim erat, ut sumo diis, exterique eiusdem opinionis Seriptores contea
dunt, Augustinus pnppis , ac prora , fle sacra archori in tempestate. Hine Valentinus Adrumetinoruia Abbas nolebat ea dissidia Augustino innotescere, p. debat enim ipsum , quosdam e suis sancti patris doctrinam censurae subiicere. Hinc in Epistola ad Augi istinum comparat eosdem cum iis diseipulis, qui cum verba Domini non intelligarent, eidem obloquebantur Io: s. talpta, inquit, Domini acturis,fid Aritia impiissimi coniis. Idem Augustinus in lamdam volumine cap. is . ait : Nemo ergo vos flatis, βρtres mei, quia nos non diligeremus Deum, nisi καρήσipse diligeret. Hoc ipsum ex Epistola Prosperi ad
λueustinum aperte eoil igitur , iac enim de semipe lagianis seribit: crum .dipolia talestarem saam tu
pare maduerint, quam non intellecta reprehendoe, D, iamque eorum lutidiorem super Me , atqae Umiorem Muristidiri, tuae exposti m m vestierim postviI re, ιν πρex dispositi e miseris,dia Dei, ut e m qtio dura istu phricam minia inarissent, librum de correpti e , σGratia enum di vis avictoritatis emistreti. Et Hila rius in Epistola adeundena Hipponensem Patrem una eum memoratis prolori literis scripta ait, Libris etiam de Gratia. σ Libero artitrio non hos as spres, ut eum , quia Atilem Dasioni confidimus, mireamraecipere, Ex quibus insit imus, osdem tumultus, qu in Gallia contra Augustinum Massilienses concive rant, dudum ab Adrumetinis suisse in Astica suscita hos, di semipelagianos in ista illi, eisdem libris, qu ad Adrumetinos Augustinus miserat, posse conviso
sis duo illi Nonachi, qui ad Augustinum Adtumetina dissidia eidem signis aiunt, Florum
166쪽
3sictum Semipelagianorum opinionem defendere resitati fuerant ; his enim Valentinus seribit: servi tui
Flori, inquit, haec es est, Pater, non siiciat fratres illifans laestir impraesentiarum odierant A ea distim, non una merita nostra dari donum pietatis, sed pergratiam Redemptoris. Florus ergo ea contestatione obiectumsbi errorem coram ipssmet delatoribus resutavit. At Augustinus in Epist. U. meat Valentinum, ut ad se Florum mittere dignetur: Melitis aurem, ait,fati
eis, quod multum rogo, si ipsum , a quo dicunt se fui Re
turbatos, ad me mittere non gravemini; in t enim non
intelligit libram meum uti fores ipse non interruitur Oe.
Florus uti Semipelagianismi auctor delatus fuerat, qrire ne ex unius errore ceteri in pravas de divina gratia opiniones deseenderent, cum eodem loqui Α gustinus optabat: Totus ergra Adrumetinorum error non praedestinatianorum, sed semipelagianorum fuit. Opponunt Sirmondus, aliique, Augustinum Episi tota s. ad Adrumetinos haee initio statim seribere r quis ratulerant, nempe Cresconius, S Felix, monasrctium vesrtim nonnulla es xsione turbaram, eo quod quidam in totis sic ulla, praedicent, ut negent hominis eae liberam arbiιritim. is autem ex his non intelligat, hosce Monachos ita sentientes in praedestinatiano
luto haesse λ Verum ex ipso Augustino satis erudit Eresponsonem Maevinus petit, qui initio libri de Cratia , de tabero arbitrio, cum praemisset, se pluribus disputasse contr3 liberi arbitrii ad ver hs divinam gratiam defensores addit 1 Sed quoniam sunt quidam,
qui se gratiam Dei defendunt, ut n*ent hominis libertim arbitrum , arat quando gratia defenditiar, netari exHiament liberum arbitritim: bine aliquid scribere taxestram iam tutem, Valentiae frutir, o eateri, qui simul Deo servitis compellente multi l charitate cura . Disiun tim Augustinus loquitur, qiuas delatoribus haud integram fidem commodaret, nam simplicitas eorum Augustino innotuerat, uti scribit Epist. s. non quod quidquam fingere voluerint, sed quod prae illis in quaestionibus imperitia non satὶs congruenter, Rapiarem exponere potuerint. Noto autem hie ibidem Sancti Patris verba Pisis libram Del Epifluum meam, quam Deum ad vos furari ii attulerant, scundum hane Irim intellite, ut neque negetis Dei gratiam, neque libertim πιιitrium spe defendaris, ut a Dei gratia separetis, i.mquam sint ill a ter eo itare aliquid, vel agere secuniam Decim una ratione posmus, quod omnina non possumus. cur non dixit Augustinus, ut neque metetis li- serum arbitriam , nisi quia exacte duobus illi, M naehis interrogutis, cognovit nullum syneellitarum Adrumetinorum lecta memorata Epistola ad Sixtum errorem adeo crassum induisse. Ibidem tamen semia pelagianismum planὸ fugiendum subet, quod in eodem quosdam Monachorum esse cognoverat, unde ad
eundem errorem ex illorum mentibus extirpandum
legit eisdem Epistolam Cypriani, iit pluribus Sanctus Doctor edisserit Epist. Α . . Valentinus etiam in Ilpis. tota ad Augustinum seribit: Liberum arbitriam Dei graria non uetumas, sed per quotidianam uriam pro rare credimus , O dinariri confidimtis. Nulli ergo id
temporis erant inter silos Praedestinatiani liberum arbitrium negante . Denique errasse Cresconium , &Felicem ex sis valentini de iisdem ad Augustinum
rescribentis verbis intelligimus rem unimantici ta curata es: Ditispropter ipsum pietarem sumptus δε-omus ne vulnera ipsorum eumtilarem quam 'et sanare
libri Mias gratia, in qua refulget tua Iancta praesentia. ibus preferes quies , O pax per omnes fratres exul, vis in Domino. Quarὸ reliqui, qui remanserant in Nonasterio, in sententia de gratia, & libero arbitrii, conveniebant, a quibus ii tantum, qui ad Augustianum,& Evodium profecti sunt dissidebanti At cum
illos errasse & Valentinus testetur, & ex Augustino etiam apertὸ col ligatui, coneludendum est , eosdem suisse in errore, quem postea semipelagiani in Galliis asseruere, existimantes negari arbitrium ab iis, qui gratiae essicaciam , atque absolutam salvandorum electionem ex Epist. ios. ad si xtum optivi de o-debant. Et his patet, Praedestinatianam haeres apud Adrumetum in Asrica minimὸ exortam. iAt quod neque eadem Coelestino Pontisce in Gal-l iis emerserit, neque a prospero impugnata, vel Pontisce damnata suerit, mihi persuas iam est, neque nouos homines hoc ipsum probaturus in testes vocabo , sed ipsummet Prosperum, quem pro se testim nium dieere Sirmondus putavit Hdie ille ad Augustinum scribit: Multi re frieram christi, qui in Mas litis ambe consistunt infractitatis tua scriptis, quae a G, rstis Telagianos haereticos tondidisti, contraritim putent Patrum opinioni , O Ecelesiastico sensui , quicquid
in eis de vorationa electorum fecundis Dei proposi amdisputasti. Non ergo isti erant praedestinatiani, qui sententiam sancti Doctoris de vocatione electorum non impugnabant, sed eandem uti Pauli Apostoli di tis conformem totis lacertis defendebant. Quid vero sententiae Augustini obiicerent paulo inserius narrat in haec planὸ verba 1 Hoc autem propositim vocationas Dei, vo vel ante mundi initium , vel in ipsa conditiones meris humani eligendorum, O reseriendorem dieitur fucta discretio, at fecundum quod Maevit credrori, diuvasa bonoris, diti vasa consum his sint creari, O tipsis ram resurgenes adimere , Osanctis occasionem tepor. sis ferri es e. Removeri itaque stmnem industriam, test me iistutes, s Dei constitutis tamarias praeveniet v Lutates sub hoe praedestinatio snomiise fusatim quandum induet nites utem. Haec , aliave plura scribit laudatus Riter, quae quidem firmondus ita accepit, ae si promer ibidem illa a suis adversariis asserta, quas in illa essent sententia , pronuntiasset. sed non is Prosperi sensus suit; nam illa, ut Augustino a M,ssiliensibus obiecta recitavit, tanquam absurda , quae Augustini de absoluto praedestinandi decreto
anth praevisa merita sententiam consequerentur, id enim ex Epistolae contextu patet: Amoveri, dicebant,omn m industriam, toltique vistates, si Dei renuistitio humanas praeminias voluntates. At de Praedestinatianis dixisset non quidὸm, si Dei constitatis , sed eis qυod
Dei e nitutis . Imo Praedestinatiani, si qui su runt, nunquam adeo si ut ii, ae paupertini ingenii suisse credendi sunt, ut dixerint tolli virtutes, climplane asseruerint eaciem absque nostra industria no bis minime cooperantibus coelitus donari, neque etiam dixere, illud deeretum Iunctis occasi em teporis adferre; Calvinissae enim, qui veri Praedestinatiani sunt , ea paradoxa negant se admittere , cum tamen reapse ea gem devorare cogantur. Hinc Augustinus in i ib. de Dono pers eap. I s. dc Is respondet Massiliensium obiectionibus cloeens, praedestinationem a solutam neutiquam sanctis torporem iniicere , ubi ea i s. seribit, in suo Monasterio Monachum me n-dam ex prava divinae praescientiae consideratione apostatam evasse, unde Sirmo us praedestinatianis suis in Hipponens Augustiniano Monasterio natales maiori sorte iure poterat assignare. Rursus scribit: dicere eosdem, Augustinum Epistolam Pauli ad Roma nos nova, re antiquis Interpretibus eontraria expos-tione explicasse, gratiam omnibus hominibus univer-
167쪽
se, ac πνεratim osserti, apprehendi vero ab iis, qui quaerunt, petunt, & pulsam; Christum D
minum pro omnibus mortuum, aliaque permul ta, quae non modo Praedestinatianis displicebant, sed oppostas etiam sententias uti praecipua sectar
heoremata propugnabant. Non ergo contra Prae.
destinatianos, sed adversus Semipelasianos Epis- ola prosperi seripta suit, hinc dicit viris spiritum
Frimu impleraris iliadere, quos etiam inserius Pelora pravitaris reliquias ignominiae causa nuneupat. Praedestinatiam autem 4 diametro , ut aiunt, contra Pelagianos stabant. Hoc ipsum ex
Hilarii Epistola probari posset, at ea planὸ tota
exseribenda seret, ubique enim semipelagiani deseeribuntur, nec una saltem linea Praedestinatianosdsignati In his quid/m nosis cum Aaronio convenit, at quod vir insignis putavit, Prosperum contra Praede. tisatianos seripssse, in hoc eidem consentire non possumus. Prosper non eos refellit , qui suos errores Som Mutistin diamin , octoritate de deremia
μιν, ut scribit laudatus Cardinalis , sed illos, qui
Augustino obloquentes, per summam iniuriam etiadem immania errorum portenta assi icabant, qud universos ab illius sententiis defendendis revocarent.
Hoc sue illime ostendetur, si per singula Prosperi
opuscula disturramus. scripst Prosper responsonem ad capitula Gallorum, quibus sancti Augustini H
trinam eontra Pelastianos, ut ait in praefatione, via sum es dat non intellismdo, ast latelligi eam adtredo,
repribendere. Prosecth isti non fuere praedellinat iani, qui in uno Augustino opinicinis patrocinium in-cabant. Idem respondit objectis Vincentii, qui caipsa, quae Praedestinatianorum dogmata fuisse publicant , prospero, ae reliqui, Sancti Augustini defensoribus imponit i unde huic meritti iratus Aquitanus Dcidior scribit in prooemior coaetexunt mim ,
in Dalibus possam semuntiis comprehindist inepti piam Am quarundam Halph mimum proditiosa ratus ecia, eaque ostendenda , in regerenda mitis publicἐ, pn, timque eircumferunt, Ureenses talia in nostro esse sensu, qaalia diobesico contικαιών indisalo, qua falso is has
ad extitisdam invidiam iactituri facili, O si plei vis
subscripti e unius probaremus anathematis, nisis mala -
Itas eorum , vise gravari pstent . s de nobis breὸ sentiatur M. Ax hi, Prosperi verbi, paret, Augustinum, eiusque discipulos tanquam praedestinatianae haereseos asserior Srimi pelagianis aeculatos fuisse. Hoe ex collatione obiectionum Nasi licnsum , & e rerum Praedestinatianis adscriptorum paul A post demonstrabo. Seripsit insuper prosper eruditistimam
Epistolam ad Rusinum , in qua hdic leguntur: cui
aloriam chrita , qua ipse illustraeus es , praefulgentiqvidam M'sum quod de ipsa insitum dum m GPoeciatis , sed non in vitis susurpati ibus obloquuntur , o prout siti Maias utiquorem aures, opportunas e repereris , scripta ejus , quibus error Telagi orum imparnatis , issem i, dicentes e m liberum arbitriumpe mi submoere, e Λb gratia nomine necessitatem pradicare fatalem. - eientes eιiam duas illam humerui generis messus . in duas credi velle naturas . ursetiiset tot pietatis viro Paganeram, o Mamebae rem adscribatur impietas. Neque hi erant Praedesti natiani, rem isti Augiistino non obloquerentur.
neque illi Manichuismum obiieerent, sed eximiis vindem laudibus efferrent ι suisse vero eos homines
Semipelagianos palam inteli igimis ex iis, qua ibi. dem Prosper subnectit. Quarὸ manifeste constat, prosperum editis apologiis errores non quidem, quos Praedestinatiani tradebant, sed quos Augustini hostes per sudinum calumniam de eodem sancto Doctore, imo di d. ipsemet prospero publicabant, consutasse reneia Calliis Prosper tanquam Praedestinatianae sectae pio sessor Hssim traducebatur , quas doceret advexfrimaverituri, tesse Coelestino Papa in Epistola ad Epis.copos Galliae. Sane hoc principale Pr, destina totum dogma esse serebatur: Deum alios praedestinasse ad gratiam, de gloriam, alios ad malum, & geti, nam , ut patet ex anathematismis Fatisti; hoc autem a Massiliensibus Augustino obiectum, non vero. Praedestinatianis sub nomine Augustini defensumseribit Smctus Fulgentius lib. I .ad Monimum capaci Non autem ignoras, etiam 'attrito tempere illi iura
Metus Auti inus in a serti e pi adesinati .s divisa peccatores non ad festim ad s. naros dictos Iudiciam, sed etiam ad piccatum, carus dicta, quia i e celeri praedicatus es obiis , Troore vir creditus, in sorii, reis defendis fide, ercepiososrm e. poste 3 duobus
Nagliensium obici iis recitatis addit Huic itaque 4ν. rati, quae grati AQufini dat is , non ex veritate, dura si re objici Mur, tuti H per semove respondit. Cum vero doetissimi fere omnes in Gallia Massili ens bus, ac Lerinens bus adhaererent, Auxustinia.
nam non modo sentcntiam de gratuita praedestinatim ne ad sdem abhorribant, verum etiam quo litit eiusdem sectatores T,ad sinares igni miniae cau)a arpellabant. Ita Prospei ille TDo, ita elaam Aininbius iunior loquebantur ; hic in psal. i 6. ait: si
ch=isti. Grasi a Me ordine , quo diximus , amater, stamin pro omnitis pessus, s non noas pro omnis smort M, schm Apostolo offeris, quoa omnes hozi di. nes vult salvos sera. Age n9M , resis te a Inurta gratia, adspecialim accide, O similis ν eam Ot βώι amor 2 cn omnis generaliter homontris trit. Scririor isse S nonnullis perperam asseritur vixisse Dio
exortas de pra desinatione contru vel fas, cum ti
men tales, pixdesinatorum palam mentionem faeiat I idem enim in psal. io 8. scribit: Nota ex adibitrio oraetisse, ut nialet, propter haeresim , qua dicit Ditim alias praedes osse adtinedictionem, alios iam l Actiam α. Caterum hic Arnobius non obscure se mi pelagianum se prodit, nam in psal. οα ubi plura dixit, quae expendere non vacat, addit: Lota, finis ιrum , quod voluit nominare, libtrum arsitrium est, si ira γω minor pugna laxatur. In dextra istem Deis xilium est, o ideo priss nomis Dis latus, qaia is arbitris est,ut credas primini tam crediatris ararium consequo At hic Arnobius frenuum invenit advocatum , namVessus lib. i. Histril. e. Ir. ait, alibi ab Aractio
poni generalem gratiam Ornem voluntatis actum an tecedentem , dein ipsum motum honum voluntati , andem gratiam , quae hac consequatur , quam nosti
Theologi iussi scantem dicunt. Seg audiamus Arpo bi i verba, nam mallem non m d hune , sed nemisto extiti se quam, vel modo extare semipelagianum snon quod ab ipss Augustino meo quidquam timeam sed quod optimorum ingeniorum .icem etiam, at
quae etiam dolao: Objicit κνω sim, inquit,
168쪽
isa dieree , ut videamur hominis volamatem Meiarie, MM DI gratiam antecedat. Nolebant homines isti videri in hae esse sententia , quae superbiam oleret maximam, quasi priores ipf, quae salutem spectant, operarentur, quera tamen post sanctum Augustinum elusigem distipuli acerrime contra ipsis urgebant , at per ealumniam hoc sibi opponi respondebant, eum reapse assererent a divina gratia humanam voluntatem se per in negocio salutis praeveniri. Juvat tamen iterum ab eodem eo ipso loco audire , quam gratiam intelli-patngilanter, inquit, age, O non easummos/, cy --δει trusiam Dei generatim super omne hominum e susum genus. Ommes antecedit gratia multiphei lauitate di no: Descendit de certi Deus, homine non volente; d euis exempli, O verbo, homine non rogante; signa multa , O .irtutes ad se manysiosum exeretiit, homine etiam mutatime; mortalitarem nostrumosi ιι, homine ignorante ς irrisas, erac/fixus, inter homicidas mortuus , sepultus, resinerit, in in caelos ascendit; Haec omnia ad hominis salutem, au hominis liberari em, ad hominis redemptionem , is hominis coronam , ad homini, gloriam strepeau christus, ct postea : Ostendimus tibi, anteetae temeratiam Dei generalem omnium hominiam unam ω iantalem. At quid simi omnia ista . nisi extrinseca quaedam gratia fidelibus , atque infidelibus eommunis , euius pallio vel ipsius divinae hostis gratiae Pelagiti, haeres m voluit obdueere, dum in lege, exemplo, di doctrina Christi gratiam colloeavit, contra quem toto conatu sanctus Augustinus in i ib. de Gratia Christi 1 cap. io. decertat. Asserenda enim est praeter illa extrinseca Dei beneficia gratia intut excitans, qua ad credendum legi, exemplis , ae miraeulis mciveamur. Eo etiam pasio Faustus exeitari divina gratia hominis arbitrium satebatur. sed illa gratia erat tantam extrinseca ex Pelagiana osse iniat portata. verba Fausti sunt lib. I. cap. 1 . Quid est autem at-irabere , ni I predicare, nisi scriptum ram consolarionibus excitare, increputi itas deteriere, desideranda propon re, intretari metum fa, iudicium comminari , praenidum
pocliectu tem dieendi modum i mouetnarat laudatus Augustinus cap. i . Insuper Arnobius, & Faustus sibi eone inunt; ille enim in psil. s. ait: a reta prius supti aris, o sie velle ine pis credere, stantus,nilansalem tuum perfectam exhibes Sacerdori σω essionem tuam lius labiis pandis, ct ita demum ad yν ιιam, ut cc equaris, attinges, quum conmatus confit tiris, Pia omnia Dei dona credenti, O desiderendo confortis es ; Iste vero lib. a. cap. 8. attendes, quia nantribuitur munus salutis, nisi prius interrogetur desiderium Hlum.uis,sed O etim venesis au baptismum priis acerdotis volontas inPiritur, ut regem antis tralia si sequatur, O ιn Cretariane cornelio, quia praeesse voluntas Irat- , ideo prae,enit. O gratia regenerationem. Quod ipsum de Cornelii fi/e se mi pelagianorum Pa ter Cassianus olim docuerat Col lat I cap. I s. Omnes viro simul damnavit Arauscana Synodus post cai o-nem et s. Haec susus de isto Arnobio adnotavi, ut palam sat, eius saeculi Seriptores, qui contr1 praedestillatos se stare prostebantur, puros pulcis semipeta
pianos fuisse, qui Sancti Aucustini de limbres invidioso praedestinatianorum nomine onerabant.
At ex Rusti libris, & Epistola ad Lueidum, &huius palinodia Praedestinatorum non modo nomen, sed & dogmata grandioribus veluti tibiis insonuere. Lucidus ex synodi praescripto hosce errores damnat in libello ad Gallieaucis Episcopo transmissor Pr inde, inquit, Juxta praedicaridi irata coecitii damm
a. Qui dieit pia primi hominis lapsum ex toto a iatrium volanturis extinctam
3. Qui disit, quod christus Dominus sal ror noster mortem κω pro omiam fatale s etpriis. . Qui dicit, quod 'Helentra Dei hominem violeaere eompellus ad mortem, Des quod Dei pererat voluntate , qui pereunt.
s. Qui disit, quod post Meeptum legitiis bapti timis moriarur qui nque deliquerit. s. Qui dicit, alios deputuros ad mortem, Mios ad vitam praedeclinatos.
Gennadius Massis iens, in Catalogo Hieronymiam
de haeresibus appendice sie errores eorum proponit. 1. PraedeshκMιani sunt qui dithnt, quod Deus non om nes homines ad irae erenit, ut omnes fadventur , sed ut multitudine hominum orari r mundas.
1. Quod res meruli praedicatione dicas: Venite ad meramnes, qui laboratis ,&onerati estis, &ego
reficiam vos I non tamen omnes ea voluntate v eet , ut omnes sequantur vacantem.
a. sed nec omnes , qui 'clo inspirante ob iunt vorati ni , di muν accipere exequendi in bono opere perfe--rantiam, sed post multos lasoris, O ,stitia fractus, si non sint de sol udorum numero, o
trasendas ea .res agendi, ne perflarent in bono.
Et ἡ contrario illos, qui madestinat sint ad Miamaternam, etiamsi in perfidia, vel in omni genere
snem , qua Ocres ι in Drum, o fondum Deip aestum vivant apossiderat societatem ustorum. s. Tali de itione id doctre Iisdem, quia Devspersonas hominum accipiat. s. su3 ullas etluis ix,itos post multa mala opera a trabar ad fututem, Mios post lana opera reiiciat, Oeompetiat in mesum , γδ pererat in aeternum. Vertim haec duodecim dogmata quae 3 Praedestinatiani asserta volunt, sunt ilia ipsssima obiecta, quibus olim Missilienses sancti Augustini sententiam de pre destinatione gratuita gravabant, quo eandem in invidiam , i md odium , atque detestationem traherent. ΡsttΜΑ sanε Lucidi propolitio 1 Sanino Prospero non recitatur, ad gratiam enim, non ad praedestinuionem pertinet i caeter m sanctus Augustinus lib. de Dono perseu. cap. I . & I s. elarE Ostendit,nostrum laborem divinae praedestinationi iungendum 1 reliquae habentur apud Prosperum inter obiectiones Gai lorum , de Vincent lanas, quod breviter ad oculum demonstro. Saeuutia est. Fose primi hominis lapsum ex rata ambia Irium voluntatis extinctam. Et hoc Galli objieiebant ex August ni drictrina sequi: Visod liberum arbitrium iis iam ne aibit sit. cap. 6. TERTIA trahetur cap. s. & I. obiectionum Vineentianarum: Oaod Dominias noster Iesus christus non pro omηium mantim salute, o redempti e sit p.stis. ARTA est obiectio cap. I. Galialtarum: Qiod eam dest natione Dei velut fatali necesi tute homine, ad petrara commisi cogantur in mortem , quae repetitur rursus ibidem cap. II. QuiNTA est o lectio cap. a. eorundem qu) ab eis, qui nausum pra- desinuti ad ktam , non auferat baptimi gratia origina precatam. SrHΑ suit celebric objectio Semipelagi norum teste D. Pultentio lib. I. ad Monimum e. ρα cuius verba superius laudaτimus. Faustus etiam lib. t. de Grat. & l ib. arh. eap. . ait: Si ergo unus ad vit- , adteras perditionem, at asserimi, est deputarus,seut quia dum sandis radixie , non iudicandi viscimur , fed udia rati .quam obiectionem diluit prosper in Resp. ad i s. Gallorum. Ruirati dogmata prae l. ainarianorum ,Σ 1 to ut
169쪽
prout a Gonnadio reseruntur , in terminas hahcntur itidem iti ob ectionibus Vincentii., .& Gali tum.1 sti MA thetis est oriectio Gallorum cap. a 3. Quis quidam hom nes non ad hoc a Dio creari istit, ut Metam MF- μώercntur aternam , sed ut bubistim tantummodo saltili praesentis ornarem, O ad utitit alis n. En ν uo M.
orca DA est oriectio ipsbrum Gallo. um cap. s. God voeati sine, nis aequaliter sint vorati , sed alti ut cre virent, alia ut non crederent. TrR1i4esi objectio Vincentii cap. i 3. α cxillorum cap. a a. suod quassidum vocatis , O pid , Isseque vivensibus, oleo in sus hir Barar, tit obedire dessum. vide cap. I. QUARTA una cum ruperiori habetur apud Sanctum Augustinum cap. 13. de Dono persex. ubi Massi ensium querelas, quibus ipsius de perleverantia,& praedeclinatione sententiam arguebant, ceteri his verbis: iurantumcn , si qui estis necdum vocati, quos grossas praedestina rint cligendos , accipietis eunucra gratium, qua Hutis , O
c. ηdi , subtrahentur obedundi vires, ut obedire restiis. Mui MYA est objectio Callorum cap. q. Quod non omnes bom nes vocentur ad grat ara. Item apud V nccntium cap. 30. Commonit: Audent etenim polliceri, Odorere, quod Ecclesasuu ιδ es, in comm n otiis sua t-ν miculo magna , O petiadas, ac plane 'Ionatis quadam sit Der grae/a ; unde lusit illa Saneti Docioris Epiit. i o s. Quod personaram acceptorem Deum e re
dere ex simant , si credanι , Pod ses ullis praecedentihus meritis, tu us isti miseretur, c qui It releti s m facit, partim agundunt, qaod de tu reddatiar petra damnaro India Ia graria liberato. ULTiti A ilicsi est eadem cum sexia Lucidi, 3e habetur ea p. r. Gali
rum & i . Vincentii: Quod pars magna chrisian -ου catholicortim fidelium, atque Santiorum , qua ad ruinam , ct per aetaonem praedesinata est oee. Ex his ad oeulum patet prodigiosa illa, atque horrenda paradoxa, quae Praedestinatianae lectae propria
esse dicuntur , esse easdem omnino sententias, quas
Massilienses a sincto Augustino traditas suisse calumniabantur, ut inde plurimorum Opinio derivarat,nullo unquam tui ste tales haereticos, sed 1 uti Praedestinatorum nomine Augustinianae doctrinae de sensere saeiaetiori. Illa sane eliata quaestioni locum dedere, quodi, si mi in varios sensus di lirahi, juxtὶ quorum intelial igeotiam eadem recipienda, vel reprobanda iudican
r um. Si velit hominem non posse luis viribui peiatere, quaerere , pulsare , nee ulla humani arbitrii industria ad laborare. ut primam gratiam demereat, est Cath licorum sententia in Araus cana Synodo ean. 6. si tuta, Ac opposta est damnata Semipelagianorum opinio. Si vero velit, hominem post acaeptam gratiam sanctificantem debere ociosam , ae desidem vitam vivere , nec precibus, nec orationi vacare: Eriar rem patentissimum praesesert. ALTERA est : Post primi hominis lapsum ex toto arbitrium vestimatis e cinctum. Si intelligatur extinctum ad bonum faciendum sine gratia ex meritis servatoris Domini, est
Arausicana sententia ean. Ia. εe a a. Si vero contendat, ita esse extinctum , ut nec in honum opus nulla ex parte vitiatum possit unquam assurgere, Lutheri intolerabilit stultitia est. TERTIA succedit : brinum novi esse mortuum pro omnibus. Si explicetur, ita ut o nnes homines reapse futuri sint participes gratiae data, per Christum , non universe Vera iudieatur; ete--nim plerique nec insini subsellii, parvulos in uteri; matrum decedente nullam Christi gratiam particit a re existimant. Si vero meritis infinitis Sanguinis
Chiiiii, ,ui humanae esusdem voluntati omne, si re cupienti derogare velit, prursus reiicietid auii Aa τλ additur, nempd Deum compellere ad montis N imelasgitur mors animae. quae est peccatum ita
resin sapit; si vero sgnificetur secunda, qti: has erret aiss.ctio animae in barathro, Catholicho dogma est, quod propugnat Sanctus Fulgentius toto ibro 1. ad Monimum, de Melisa Lugdundis, lalibro de tribus Epistolis. Quod additur, Has ,
lantatis Use, ut ho nes pererat, eandem interpreta
tionem iuscipit, vel ut aiunt scholastici, non posctive id velle, sed negative, nonse quia non dit auxilium ei scax perseverandi, sine quo homo petit
culpae originalis remaneat post baptismim, est ha
retica prosolitio. Si vero intus ligatur remanere concupi lcentia ex peccato originali derivata, qua
homine, ad peccandum inrtellat, S ex Originali ei dem delicto dicatur Deus specialia quaedam, & congrua auxilia negare, est proposito vera, di queod priorem partem statuta in Trident ima synodo iadccicio de peccato originali. saxTA denique pror sitio r o hos di tutos ad mortem , alios ad tu praedistisaeos, eodem modo ac quarta thesis proxima
Jam illius controuersae solutio aperitur, nempὸ sierin ne qui memoratas theses in damnato illos usi defenderint λ Si enim quosdam fuisse constitefit, praedestinatianos quoque haereticos extitisse appar bit, sin minus tales inventi suerint, iniuriae , atqlle ignominiae nomen erit, quo semipelagiani Ausus
tinianos onerare per calumniam cransuevere. IPquid/m tempore prosperi nullos stiisse Praedestinata, nos arbitror , nemo enim horrida illa dogmata l.se defendebati Sanὸ nunquam Prosper illa a quopiaa defendi insinua vir, sed a Semipelagiani, esse illas imientias concinnatas, de publicatas asseruit, quo sancit Augustini, de sectatorum de nidestinatione docti
nam in bonorum omnium detestationem trahereri Hine Sanctus stil gentius lib. i. ad Alcinimum cap. I
tellatur, sanctum Prosperum diluisse ea, qxat Π. Iustini rictis non ex veritare, sed ret LivoRE M sciebamiar. Dum video Praedestinatianorum nomea
publicari a Fausto, ab Arnobio , a Gennadio, quiri Semipelagianos suisse eertum est, id ultioni datum
puto I uti enim Prosper adversario, modo Pelusi re liquias, modo diffretos, quod contra spatiam stibant, ignominiae causa nuncupabat, ita etiam illi, ut tat vices redderent, prosperum , se sectatores Praeuessi natianos dicebant. Caeterum seri potuit, ut nonnulli rudioris intelligentiae ea d mala uel omnis, vel ali' qua etiam iuxta reiectum a nobis sensum propug 'rent, sed hos nec eruditio, ne e numerus condenda
sectae pares siciebat; hoe eω Epistola taeidi palli, qui illis erroribus se ad hetsisse ore proprio satetur Prosecto insequenti siculo Monimus quidam Asti capitale dogma , quod Pi aedestinati,norum suissedi
cunt, nempe homines a Deo ad peceata praedestis 'tos, tenebat. Testem huiu, idoneum habemus pul- gentium lib. I. ad eundem Monimum cap. r. mdicta, inquit, Sancti usini deterruinos, ct ad intentionem tuartim dirigens titerarum, diris , feruire φj. euriserum haea in tres , stillati otita piasta re inla te mihi praedestinarionem hori ferulis is tiηο dui Detiam in malo, dum in meso p aedestinis seriem te in , sdiceres. Ipse docens asebum,adpoenam delit δρη a IV
170쪽
lum Dei ensia1κ posse diei aliam praedestinationem, quod etiam tu suulseri si, confirmas. Scire te tamen asseris, quid O hie reo deum, ut tkeur sentemtiam meam , hoe es, interitam nou dici, ius mortem. D ad angis, interim tigisse te boe, O adseuerasse etiam praedes1 natam popa itim ad interirem. Rursus Praedestinatiani nihil libero arbitrio reliqulam secisse dicuntur , di in hae sententia quosdam fuisse testatur idem Fulgentius lib. a. de Verit. Praedest. di grat. Aertineamen, inquit, quia Merosque no,imus in quastione gratiae Deι, o hamuni arbitrii non tenere discretimem , sed ita unum assure, ut
alterum nituntur auferre, eum gratia pietatis vcstirum
nituri sinat Oe. Itaque plures tesse Fulgentio ita omnia ad gratiam reserebant, ut ansati nihil libero ariabitrio adnitendum putarent , sed omnia , iuperis
aperto ore expectanua Gmniarent.
Aecedit, semipelagianos, qui Augustini sententiam impugnabant, suis se acerrimi, & acuti ingenii; ians ingenia eos dixit Augustinus cap. ro. de p. adest Sanctorum. Cassianum, Hilarium, Vincentium quales , quantive suerint ex corum libelli, metiri abun dὸ possumus. Quare cum isti subtilia argumenta contra Augustinianae sententiae prol. siores exererent, seri potuit, ut eisdem miniis ill is in quaestionibus uersati, succumberent . atque ad paradoxa, R absurda
dogmata concedenda cogerentur. Trat Augustini sententia, peccatum originale causam fuisse reprobationis hominum e Illi urgebant, reprobari plerosque baptiratos, atque adeo si eorundem reprobaticinis causi foret originale peccat iam , istud minimὸ illi, fuisse in baptismo e donatu mi hinc seri potuit, ut nonnulli et via evaderent dicentes od seMeeptam legitimἡ 5apti tim in Adam moriatur qui n-que deliquerit, ut dicebat Lucidus, vel quod in ob-aectione Gallorum legitur cap. a. Quod as eis , qui κω sum praeristinati ad vitam, non auferat baptismi vita .riginale precuram, quod argumentum plures heologi etiamnum contrλ sancti Augustini sententiam intarquent, ut dicimus in Vindieii Augustcap. q. s. Io. Idem etiam contr3 Praedestinatianos suos Faustus lib. I. cap. I s. pluribus inculcati Ceterum
homines, qui damnata illa dogmata tradiderint, adedobseuri nominis suisse existimo, ut an vere tales quidam suerint, apug doctissimos dubium evaserit Hinc in synodo Arauseans post ea nonem 1 s. haec legimus: Atiquos vero ad malum L,ina potestare praedesti tos esse non solam non credimus, sed etiam si suNT , qui
tantum madum tredere vesine, cum omni detestatione illis matbema dicimus. Si autem plures reapse illo in errore si issent, ne secta non infrequen, eam thesim de-
sendisset, haud ita dubiὸ Patres loeuti fuissent, sedeas absoluth damnassent, cum vero de illis dubitanter 1 uti snt, adeo viles, ac paucos fuisse crediderim, ut ne extare quidem in Orbe iudicarentur. Hinc factum est,ut eum Hincmari factio anno circiter 8 so. Praedestinatianam haeres madversariis in ficiem -- Iuti illideret, Patres, qui eidem rc silebant, hane limeesm aliquando fuisse negarent. Sanctus prudentius Episeopus Trecensis in libro contra Jor Erigenam cap. q. ait: Tertiam vero haeresim, quam Pilagiariis contrariam Useris , qua ita donum gratiae praediceιών, ut Ii- heditas arbitrii fandistis auferuetur, nec himus, nec a dia,tatis. Et postea : Nescio quem elogio tertiae tua hinnseos denotare volueris, nisi Beati Aia Ilia dicto, tim, qua praemisi mas , imo catholicorum omnitim duiter , veraciterque separas. Idem omnin3 senses fuit Sancti
Rhemistii eum melina Q. Lugdunensi in libro eo ista sum cap. q. ubi ait: Sethηduhar siccis esse solitis maria a Vua sit, ,Haerit in Eulem, quae ita pridiea,erit sola Dei gratia bomis sal ri, Milia mhominis negares, vel deserueret arbitrium, nolis minim/comperitim est. Postea: uua est i secunda haeres, iam incognita , tam inaudita, qua lucio urbiIrio discivio δε-lias gratiae sit praedicaratae Tisi quia, ut nobis xidetur, dissutasor Me vel Aratum is udis iram latinire que si
haererictim accusat. Hi Patres non modo nullam unquam talem hartam extitisse tradunt, sed per calumniam tantum inventam esse pronuneiant ad Augustinianam doctrinam de gratia, & praeci ci inatione vituperandam. scd, uti dixi, seri potuit, ut clim Semipelagiani Doctores contra Santium Augustiniim argumentantes ea dogmata ex eius cm doctrina voluti absurda inferri contenderem, quidam pinguioris
Minerva, homines ea ipsa devorarent, cum tuncn .
viri docti ex responsonibus Prosperi obiecta illa rosellerent. Quarc Pi aedestinatiani, si qui fuere , de ultima plebe, & quos sundandae sietae haud pares dixeris , fuisse non dubito, qui ctim optime sentirent
de praedestinatione clam Aligustino, adversariorum argumentis ad illa absui da admittenda cogebantur,ut ncin i ponte, sed veluti adacti ea sens se eredcindisnt; unde semipelastiani superbientes eadem de ilialis publicaverunt, quo sententia de praedestinationera inita ab stholis penitiis eliminaretur. Haec qui-ὸmst nostra de Praedestinariana haer. si opinio. Et hae quidem sententia de Ρi aedestinatiana haeres si, iuta. de pausti Epistola ad Luciduin, ac utraque synodo Arelatens , R Lugdunens nostrum quoque iudicium serendum est. Scripsit Fatistu ad Lucidum
Epistolam, ut eundem ab erroribus, quorum delatus fuerat, revocaret, in cuius exordio haec praefatur :Grandis Amitas est, purum euuti fratris errorem per D i adiutorium , O gratiam magis velle curare, quam
si uti filiami Antistit a meditamur a baiulate sistendere Ex quibus deduco, Lucidi eri ores Gallicanis Episcopis innotuisse , unde & Lecic salticis censuris contri eundem uti me3itati fuerant. At Faustua meliora de Lucido promittens, atque esus iciti corrigendisbi onus assii mens patrum sententiam suspen stirat. lare in eisdem literi, seu illi asserta damnanda pr posuit, quae superius recitavimus. Ibidem vero quo
ill i metum incuteret, hae eidem interminatus suit :mitis autem Epistola exemplar me m retineo in con-
dixi, ininsmittere nolueris, aperiὸ adhuc te in errore per
tem mihi facies, ad personum tuam pallicis e ventutis exponendum. Circunfertur haec Epistola ad Lueidum
eum subseriptionibus plurium, & quidem insignium Galliae Antistitum, nempe Auxanii, Fausti, pauli, Eutropii, Pragmatii , patientis, Euphronii, Megetii, Claudii, Leucadii, &Juliani. At Canisus unum
paustum in eiusdem subscriptio ae recitat, ex qua variatione eandem Epistolam stἰ con .mcntitiam Magumus explodit. Sed utrumque exemplar germanum est; nam initio quidem Faustus Epistolam a se tantum subscriptam ad Lucidum mist, cui eum Lucidus , se eandem Epistolam approbare rescripssset,
quo ejusdem correctio eelebrior seret, curauit, ut in illorum Patriam eonventu una cum hi ipsis memoratas i iteras subseriberet; hinc factum es, ut in quibusdam exemplaribus post XI. illos Episeopo, Lucidus subieri plus legatur. Vossius lib. a. His . Pelag. e. 48.eui consentit Ludovicus Cellotius lib. a. Historiae
Gorteschalci c. .aliique, existimavit Fausti Ppistolam N a subsi