장음표시 사용
111쪽
.Ioo A L. I B. I. neficio eius, qui ingressus fuit Religionem ante annum proba tionis; quia Hostiensis dicit quod ibi fet facta collatio de consensu ipsius ingressi, & ita per renunciationem, alias ille texta. non faceret ad materiam tita de renunciat. Durante vero tempore probationis per alium inseruiendum erit belleficio, assignata illi congrua portione proventuum , de consensu tamen ingressi. ι .. g. Is quoquὸ Tertio modo fit quis Monachus per voti emissionem , quoniam kouens Religionem compos mentis cogitur adimplere votum; est enim votum spontanea , & deliberata promissio tacta Deo de his, que Dei sunt. D. Thom. a. a. 8 . an. I. Dicitur compos entis, quia corporis infirmitas quamlumilis grauis non inducit mullitatem actui d. c. ex ιraxmissa, ubi Abb. facit texta in l. Iam samiruae de re fact. Vnde qui vovit Religionem , etiam 'si postivotum adeptus fuerit Praelaturam, debet cogi ad ingrediendum meligionem, de dimittere Praelatulam ι licet si post lagressum Canonice suerit electns Episcopus, Episcopatum recipere possit
ruari potest. Si quis vovit ingredi certam Religionem, & po
stea aliam iugrediatur laxiorem , & in ea prcnssionem emittat. verum teneatur exire , εe ingredi illam strictionem l Et videbatur dicendum quod sic , exi quo votum non videtur praeeisd adimpleuisse. Hoc tamen non obstante contrarium deciditur, quia Iotum solemne , quod emissum est in laxiori , iderogat voto sm- .plici; nam per votum simplex quis obligatur solum Deo: sed per votum 'lamne obligatur Deo, de Religioni. Dpo autem uinςula magis ligant, quam vinculum unum l. penut C da adoption. V rum imponitur ei poenitentia salutaris, quia non impleuit praecise votum simplex . Di immen autem inter votum umplex, de solemne est , quod sis leume est comprobatum per prosessionem. tacitam, vel expressam et simplex vero nulla est prosus irae mini
S. Digioris , qui in legitim atate constitutus induit uritum religi
112쪽
sana, nempe Professorum , cogitur in proprio Monasterio manere, in quo debet castitatem seruare, & obediens esse suo Su. periori, nisi tamen halaeat causam , propter quam dicat professionem esse nullam intra quinquennium , eamque probauerit coram Superiore illius Monasterii, in quo protessus est, seu coram ordiuario loci, in quo ilIud Monasterium existit ; alias si nullam habens causam exeae de Religione, tanquam apostara pudieadur est - '
Sic etiam paupertatem profiteri debet Monachus; unde nil proprium habere potest,& si habet, incontinenti debet renunci re. COG. autem a s. de Regular. oe Monuit cM.tsi disponit, quod nulla 'renunclatio, aue obligatio antea facta . 'etiam cum iurament' , vel, in fauorem cuiuscunque piae cause valeat. nisi cuin licentia Episcopi Psiue eius vicarii fiat intra duos men-sts proximos ante professionem, & non alias intelligatur effectu:n tuu in sortiri, nisi sequuta professione : aliter vero facta , etiain cum expressa rea clatione dispositionis illius cap. I 6.Con.
cilis, etiam iurata. sit irrita,& nullius effectus i si vero non sit ficta renunciatio ,& Monachus emistat prosessionem : statim a quiritur M. nasterio' aut b. digres' C. de Sams Eeses quae auth,
est canonizata in ean. quia ingrediemibus 19. q-st. 3. Possunt tamen Monachi, & Moniales habere redditus vitalieios , quos de more perentes diuites solent eis assignare de licentia sui Superio, ris , ut pro suis rebus necessar sutantur illo redditu r sed hullatenus alteri darei possunt, neque pro eleemosina. Nauarr. δε It tia .dar. com a. nuam. I . Cherubj n. ad bistiam 'tertiam senes tam duo '
Ex hoc colligitur quod Monachus non potest sacere testanaen- , tum; ad hoc enim, viquis festari possit, requiritur, ut habeat bona propria d can. quia. ingredientibus, & seq. Quod ampliatur; itiam ii consuetudo, vel Statutum esset, quod habilitaret filium familias ad te irandum, quia non postst habilitare Monachum hoc enim repugnat regulae Monasticae e. cum isd Monoerim H de stat. Monachor.nam abdicatio proprietatis est inseparabilis a regula Monastica omitino, ut dicitur in hoc textu per vos videndo, cum suis glossis .
113쪽
S. Sed nee temere Monachus Iicet non possit exire de Monasterio, in quo prosesi sus est , po tamen transire in strictiorem Religionem , ad quod
requiritur licentia superioris, ve Prioris, vel Abbatis per glossi in c. interuximus , de arati σqηalis. e. licet , de Regularib. de quamuis illam non bbtinuerit, potest nihilominus transire , etiam si primum Monasterium sit priuilegiatum , quod de illo ad aliud etiam strictius, aut arctius transitus fieri non possit. Et ratio est quam alibi diximus, quia ubi spiritus Dei est, ibi libertas est, quae ratio ponitur in illo textu. Sed in contrarium videtur esse textus in d. c. intelliximus,ubi probatur qkud Religiosua transiens etiam ad strictiorem Religio-nxm sine licςutia Prioris , vel Abbatis, reuocandus est ad priori rem Religionem . . . Gloss. Ind. c. ratellexmus . in teis. euram, pluribus modis Rea'spondet. Primo, quod id fecit ille Monachus causa leuitatis secundo quod ibi fuerat tantum in habitu probationis. Tertio quod imo in qu a ingressus fuerat , erat laxior. Sed viti. 1erior ea , sciliςut, quod in illo casu non 'puerit peis tua .lis ia si fuisset petita& non obtentia, non rc caretur uς vuocatus suir ob suam temeritatem . -
ango duritatur, an Reliit inquam vult Monachus uanis site , se arctioi,. Abbas ipse frit Iudex Sciendum autem 'est'qydd ixtus Quiniustas'. 23. dis suit, quod Religiosus no 'possit traiisire de uno ad aliud Monasterium sine sicentia In seri. piis sui Superioris , di ideo non recipiatur, nisi sit cognitus, 'ec etiam tanquam hospes, neque si dicat se iconiugere ad sanctam. Sedem; quod etiam Romae seruari debet, ut nemo recipiatur siuetili licentia: sed ad Congregationem Cardinalituri super negotiis .hpiscopolum, &i Regularium, vel ad Protectorem Rel,
Fratres mendicantes hodie non possunt transire nisi is dinem Chartusanorum, nisi sit specialis concessio Papae , sub
114쪽
poena excommunicationis tam in alium ordinem Ingrediem tibus, quam illos recipientibus .
Ponitur se hoc textu Quomodo , de qualis ste ingratust ali. quis in Abhaeem 2Eempe quod desee eue de eadem coieret elone Moaac brum,& esse bagis idoneus, Monasterio ptat- sit . Clericus au em secusari, γα potest et ei et eum ad nostram, de elect. Praeterra debet ine ex est/proles us cicinummus um 'de eos . c Hόdo autem nil eligendas ponae ccine.
Sed dubitatur quid si in eadem Gongregatione non reperiatur aliquis idoneus, an possit elut artes de alio Monasterio ' Et dicitur q*iud sis, I autem sie elei us non habet anfflius vocem iii priori Muirasi rio in x. ωMaurus, ct etest. Debet ad rem enon Lacia atensi salteri inexpisse annitus viremum 'quamum, os esse Presbyter e. i. de etes. Abbatissa' etiam clabet esse expres η professa saltem per octo lianos, si debet eae' maior quadraginta an iis . Idem te priorissa, praesectae, vel Ma pomais .vςl praeside. Quod si de iis qualitatibus noli reperiatur in eodem Monasterio . ix aliό eiusdem ordinis eligi poterit. si est etfamelisti Monialis maior triginta annis , qu. quinque salsem annumst prosellionem laudabiliter in eo Monasterio ei fit, consena λtiente tamen Episcopo, vel alio Superiore. Nemo tamen duobus Monasteriis praefici debet , nisi essent inter se connexa.
115쪽
g. Et propterea. iani non est prosessus non potest elisi in Abbatem . e. nullusere. indemmatius in prine. de Aect. in 6. Hiem dicitur quoad alias. Ptielaluxas Regularium. Qui. tamen non est Professus poterit eligiis Episcnium , dummodo sit in Sacris,
In eodeni autem Capitulo , in quo eligitur Abbas , debene etiam eligi Visitatores, qui de statu Monasteriorum , & de eotuin' obsernantia' diligenter tinuid hi, & corrigant ; etiam eum p
es te circa spiritualia ρ a. dest 'Monachor. Vbi plura
ede hoc Est autem adnotandum,nem, potest iandare nouam religionum, quod intelligitnr sine licentia ripae Clem. I. de relig. domib. c. v ic. dei relig. domib. m es in extν.A. sancta ' Romana derelii domib, ubi nec Episcopi posunt id concedere, sed solus papa, ae est ii posita poena sexcommunicationis . Regulae auten approba uot illae quatuor , Basilli., Benedicti, Augustisti, re Fr neisci, ut diximus, sui3 quibus ὀmdes aliae militanti exceptis Chariusiensibus, qui proprias habent regulas i , F. Similiter Hoc etiam intellIgitur )e io', qui fundat, isitendit nouantita 'religiosam domum; debet enim assumere leolas, & institutiones de approbatis. Et iste textus intelligitur etiam de nouo ὀ indine riuendi, de Congregatione ; quia etiam' de' iure Civili sunt prohibita ColIegia sine Principis auctoritati , ut lato M. g. de οἰ-
116쪽
Da Rarum Diuisiοιαν Atque illarum advimis ratione
Ictum est de Personis in primo libro, sequitur de Rebus, quae sunt secundum subierim Iuris Canonici. Nitur autem de rebus Ecelesiastrucis, praetermisus Laicalibus , quibus non sturi Ecclesia. Rerum autem Ecclesiasticarum prima diuisio est , quod quedam sunt spiriruces, de qum
Spirituales sunt , quae spiritui deseruiunt, 3e animae causa sunt institutae, ut Sacramenta , Eeelesiae, Altaria ,& similia. Temporales sunt , quae non tam spiritus, quam corporis gra tia :& non tam pro Ecclesiasticis ministeriis, quam pro sacrorum Ministrorum usu sunt comparatae , ut sunt praedia . dom fructus decimarum , de similia.
Rerum autem Spiritualium quaedam sunt corporales, quae hs manis sensibus percipi possunt, ut sunt sacramenta, res sacrae , sanctae , & religiose: quaedam stini incorporales, quae sensu eo Poris percipi non possunt, ut sunt virtutes ,& dona Dei ,& quae in Iure consistunt, ut sunt electio, collatio, institutio , Iuspa
yrius autem agendum est de rebus spiritualibus , & deinde δε
117쪽
Amporilibu , rarae iid -- r Est inradiisi levdei in boorvulnis liani supra in yria a libro dixerimus, uuam infra aliquid di Biri simus, nune de eo poralibus tractatiri nem iii 'stuqe debemu8; ae priuio de Saeta. mentis , ac deinde de rebus lactis, , ac heligiosis.
S Acramentum in genere significat omne id , quod rem saeram
continet. Sic Iuramentum dicitur sacramentum, quia diuini nominis inuocationem continet,-Sacramenta puberam C.
s adueri vendit. In specie vero Sacramentum in Ecclesia est signum rei saerae , quia ex aliqua re visibili designatur gratia Dei inuisibilis. Sic panis, qui eu cibus tubstantialis corporis , designat cibum animae , qui est Corpus Christi . Sic aqua , quae abluit corpus , designat gratiam abluentem antimam tb omni macula &e. 'Sacramenta autem sunt nistituta tanquatri medicina nostri
vulneris, quia cum homo spirituali morbo laboraret , Christus Dominus tanquam caelestis Medicus suscepit illius eurationem . Morbus vero fuit originalis culpa , cuius origo liset principaliter fuerit ex consensu rationis , occisionem tamen sumpsit ex sensibnsearnis. λd hoc ergo vi medicina corresponderet morbo, oportuit qon solum esse spiritualem , verum etiam habere aliquid de sentibilibus signis, ut sicut sensibilia suerunt anime occasio Ia- . henei, ita ei issent occasio resurgendi; , propterea medicina non ri vulneris consistit in Ecclesiasticis laeti, ventis. Ponitur primo loco in textu desinitio Sacramenti , quae talis est . Sacramentum est inuisibilis gratiae vitailis forma , ita quod eius similitudinein gerens , & causa existat. Quae ultima verba addita sunt ad designandam disserentiam inter Sacramenta legis veteris, quae significabant gratiam, sed eam non conferebant: M. Sacramenta nouae luis, quae fignificant, de conserunt gratiam . . Cohe. Trid. sess. 7. sab ια de sacram. ca13. I. s. s tuor autem in unoquoque Sacramento sunt detessaritia . Primo elementum , seu debita materia. Secundo mima verbo
118쪽
sacramenta quaedam sunt necessaria , quae sine interitu
aeternae praetermitti vel contemni non possunt, ut baptismus, confirmatio, ponitentia, eucharistia ,& extrema unctio: quaedam sunt voluntaria, quae pro arbitrio possunt recipi, aut non recipi, ut ordo , di matrimonium. . Item necessariorum quaedam sunt ad ingressum, ut IraptumqM quaedam ad progressum, ut confirmatio , poeniterula, risua et quaedam ad egressum, ut extrema unctio . Praeterea quaedam imprimunt characterem, idest signum quo dam seu qualitatem spiritualem indelebilem in anima recιpientis impressam , per quam recipiens distinguitur a ceteris, ut baptii mus, confirm3tio, dc ordo; de it reiterari non eossunt a Monc. . Dcati. s. de Sacram. in gen. Alia vero nou Imprimunt, Meonsequenter possunt reiterari. . t Septem itaque sunt Sacramenta nouae legis, secundum septem diuersitates personarum in Ecclesia. Primum est intrantium , ut baptismus . secundum est pugnantium, ut confirmatio . T rium est vires resumentium, ut eueharistia . Quartum eit resur- gentium, ut pinnitentia. Quintvili est exeuntium , ut exirma vinctio . Sextum est ministrantium, ut ordo . Septimum est no aios milites introducentium, ut matrimonium. Sunt etiam septem, quia disponunt ad septem virtutes , tr sTheologales ,& quai r Cardinales aequirendas scilicet uapt i mus ad fidem: confirmatio ad spem i eucharistia ad charitatem. poenitentia ad iustitiam et extrema unctio ad perseuerantiam, quae est fortitudinis complementum: ordo ad prudentiam et ma*rmo'nium ad temperantiam.
Maamenta autem constant elemento, de Hibis, Elemem . seu materia aecipitur dide pro omni eo, quod est sub visibili na- ra , inuisibilem. gratiam desigatas . Verba autem sunt Pro forma , quibus elemento, seu materiae accedentibus sit Iacrament I. Sic aqua in baptismo, quae prosula tangit corpus, dum proferuntur illa verba , ego te bapum .... fit Sacramentum; aqua vero
antea, vel postea profusa quam prostrantur verba, non est Sa
119쪽
Saeramenta vero instititie Christus Dominus tanquam nouae legis lator; dicuntur tamen Sacramenta Ecclesiae, quia illis E insta utitur , & per illa sanctificata est. sacramenta autenus operantur , & infundunt gratiam ex opere operato, non ex opere operantis. Conc. toc.svr.cu. can.8. Unde etiam si malus sit res. nister, imo etiamsi esset haereticus , nihilominus si habet intemtionem necessariam, conficit Sacrameatum, quod consert gratiam. Haee autem intentio non requiritur quod sit expressa,
sed suffieit taetra, idest habere intentionem faciendi id, quod iacit Sancta Mater Ecclesia.
Ister Sacramenta baptismus est ianua, ideo prius de illo po
Baptismus est ablutio corporis exterior , quae adhibita certa verborum forma interiorem animae ablutionem designat, &Operatur. Forma autem verborum est. Ego te baptieto in nomine Patris, d. Filij, Spiritus Sancti. Quae serma nullo modo alterati potest , di debet exprimi in ipso actu infusionis aquae. Dicitur autem ablutio, quia abluit animam ab omni peccato,ae praecipue delat originalem culpam , eiusque poenam; quammis remaneat fomes ad pugnandum, ut gloriosius mereamur coronari . Dubitatur autem numquid per baptismum tollatur poena temporalis ex delicto imposita. Et variae sunt DD. opiniones, quas congerit Ceuall. in stiis eommua. com conm. qius. 29 sed communior est, quod non tollatur , ut refert Cucch. ιib. s. Instit. Ganonis. ιiι. de baptism. num. III. II a. Monet tamen a magnam pietatis, de religionis laudem consecuturos Principes
Aut panas io gratiam baptismi remittunt.
s. Baptisandi Finisterium baptizandi pertinet istum ad si dolet: sed in
120쪽
eati neeessitati, potest qiiilibet alms, etiam mulser baptizaro, dum tamen substantialia requisita intercedant, quae uiniqui α- qud. Primum est expressio sermae vocalis a Christo Domino iustitutae, scilicet Ego te baptizo in nomine Patris , & Filii, &Spiritus Sancti, quae forma nullo modo commutari, seu praeis posterari potest; Unde non potest diei , Ego te immergo pro baptiror nec dici 'in nomine potentiae, sapientiae , & bo. nitatis, pto in nomine Patris, & Filii, Spiritus Saucti . si quis ero ignorans linguam latinam , proserat' in ba remi Ita. v. g. in nomine patria, & filia & spiritu. sancta ἱ valet
aptismus, ut dicitur in can. retulerunt , de eonsere . dist. ψ. N tamen valeret , si proserret verba corrupta propter hari est isve ibi dieitur ' --- l ri seeundum requisitum est ablutio per 'elementites aquae cuiusl, bet, dummodo sit naturalis, 'vel' maris, vel Runtinis; vel λα-tis, vel ' putei, vel frigi daei vel ealidae saltem in diglitori parte corporis, scilicet in capist. i ... D . . Tertium est ut eodem tempore fiae ablatio, & verborum prolatio ab eodem. .
Quartum est intentio specialis , vel generalis ininistri, spe cialis, ut qui abluitur mundetur: generalis, faciendi quod intendit Ecclesia. Quintum est fides ' baptisandisii adulto propria, in paruulis aliena , nempe Patrini , & Ecclesiae Reliqua, quae in baptismo interueniunt, non sunt de substantia , seu necessitate , sed solum de solemnitatibus, ve sal , oleum , saliua &e. Quid vero si extra casum necessitatis alius praetctquam Sacerdos baptietaret , an valeat baptismus ' Et dieitur quod sie.
Punitur tamen baptirans ex eis miodvsumauit fibi munus Sacei a dotis. Abb. in e. quanto, de eonfiatis. Si vero quis decedat non baptizatus ex Sacerdotis negligeritis', talia Sacerdos punitur poeJna depositionis eam nepιὰ I. φ . r. vi Pet gloss. hic .
Baptizatus ab haeretico, vel a pagano,4ut a quouis peccatore cum intentione faciendi quod iacie Melefia ι de inundandi ipsum , qui baptizatur , non est deinuo baptitandus, qu4a aucto ritate legis dicitur baptisnius cossatus. Haeretici autem ab haereticis baptizati, qui ted ni ad sinum Ecclesiae Gai licae do bene