장음표시 사용
281쪽
docendum se dedisset, duae familiae exortae sunt; se Labeoni successit Nerva, Nervae Proculus, Proculo Pegasus; unde Procul jani & Pegasiiani. Capitonis doctrinam complexus est Massurius Sabinus, & C. Cassius Longinus 3 unde Sabiniaui & Cainani. Inter hos perpetuae contentiones & dissidia, deo ut veritatem in multis, quam sectam deserere maluerint. Proculejani constanter a partibus Stoicorum 3 Sabiniani vero in non . nullis a Zenonis schola discedebant. M Hinc
et) Pompon. l. a. F. 47. de Org. Dr. a) Hinc ut secta alteri sectae addictos Iurisconia sultos deridebat, LIO. S. I. de neg. ges. l. pen. inquib. caus l. Ioq. de conae re dem. sic & Stoici Sabinianis infensi, quo poterant modo, eos sugillaiabant. Arrianus ad Epictet. lib. IV. cap. 3. Hasunt illine missa leges o haec edicta δε horum interpretem esse de cet, his parere L non Masurii, Cis praceptis. Menagius cap. 4 . Amanis. & Bertranisdus invita Sabini hos ICtos, tanquam praestantio
res, nominari autumant , ceteros ut minorum
gentium Deos praetermitti. At qui novit acutum& mordax illud Stoicorum ingenium, is facile nobiseum faciet. Eodem sensu Persius Stoicus Sat. V. de Sabino: Excepto si quid Masuri rubνica vetavit.
modo ante dixerat: Stoicus hic aurem mordaci loris aceto.
282쪽
as 4 De Stoica Veterum JGorum in variis juris articulis utriusque scholae dissensio. In ea quaestione, an dominus materiae , an vero is, qui novum opus fecerat, speciei dominus sit, Proculejani, pro artifice stahant: quia a Stoicis acceperant, formam Ο peri facto substantiam tribuere, non materi- .am. b) Sabinianis contra videbatur, na turali & civili rationi convenire, ut dominus a materiae fieret dominus speciei. Rursus in legatis, hereditatibus aliisque speciebus Sa- biniani proportionem Geometricam, secun- dum Academicos , Proculejani secundum Stoicos Arithmeticam sequebantur ; nam&paria esse peccata dicebant, aequales virtuteS, nec alium alio magis esse apientem. c Ρubertatem Cassiani ab habitu corporis, Pro culejani autem, perinde atque Stoici, ab anno decimo quarto auspicabantur: putabant enim animani simul cum corpore crescere,& post bis septem demum annorum decuris
sum perfecte compleri. d) Ecce in his Maliis
Tantum in explicandis Auctoribus resert scire naistionem l
de legat. Horatius lib. L. epist. 16. Arnobius lib. VII. ubi idem Trebatius existimat, si quid sacri faciundi caussa de dolio demeretur, totum dolium
283쪽
strinxerunt: quemadmodum aurem qui in Sole ambulant, licet inviti, colorem inde ducere Bient , sic Cassiani mediae Drisprudentiae inhaerentes, multa a Panaetio prosecta retinuerunt, ut adeo ex Stoicorum clasis penitus non sint ejiciendi. Hae partium contentiones sub Tiberio, Caligula, Claudio, Nerone, maxime vero
sub Vespasianis, inter Iurisprudentes vehementissime agitatae sunt; post Hadrianum autem& Antoninum Pium restixit iste disputandi aestus, & qui posthac vixerunt Iuriscon stiti, miscellam professi sunt doctrinam, nullis unius disciplinae legibus adstricti. Alii quidem Proculejanis erant propiores, ut Pomponius & Vlpianus: Sabinianis alii, ut
Papinianus & Paulus: omnes vero ea in re
Stoicis similes, ) quod, velut emi sicundi& honorarii arbitri, ex pluribus contrariis opinitarch. lib. V. de plac. Philos cap. 24. Tertullianus de anima cap. 38. o Quae diligenter annotavit Merillius lib. I. Obs cap. ao. es seq. in His enim familiare erat μέσηνοδυο τ μνει ιἀunde erciscundi dicuntur Servio ad III. AEneid. veg. 68. & Chrysippus arbiteν honorarius vocatnnapud Cicer. defato ov. II.
284쪽
36 De Stoica Veterum JGorum opinionibus unam conficerent & sequerentur. Aristotelis libri jam tum in aliquo pretio, multa ab eo mutuati sunt. Iurisconsulti posteriores, ejus etiam auctoritate utuntur:
sed ut Homeri ν Xenophontis, Ciceronis, Virgilii, Hippocratis & aliorum ι nulli unquam exinde Peripateticos fuisse persuadebis. Plane Antonini Pii praeceptor, Flavius Arria..nus, juratus suit Stoicus, idem qui scripsit dic sertationes ad Epictetuin. i Sub Marco onmes ad Principis exemplum sese composuis. se, vidimus supra: Et ecce Vobis AElium Marcianum, qui tempore Severi, Stoicam sepientiam summam appellavit, M nonne &hunc sectam, quam extollit, &ex cujus libris definitionem legis depromit, secutum existimatis Titum porro Gajum qui Stoicum negat, hunc insanum non sanus juret Orestes: naturam enim pro Deo accipit, & partum ancillae in stuctu esse, abserdum putat, quia . a Stoicis acceperat, Deum hominum gratia omnes fructus comparasse. In Sexto Pomponio, quis unquam inficiabitur, curam, quam
OJ Vnde Φιλοσοφος ει νηπιος appellatur a Suida. V. Cl. Io. Albertus Fabricius biblioth. Gratia lib. IV. cap. 8. alium facit a Philosopho Iuris-gonsultum, cujus in Pandectis fit mentio: sed vi-
285쪽
quam habuit, verborum , commendationem patriae, consulatus contemtum, & genus illud corporum, quod unospiritu contineri scripsit, mentem Stoicam indicare i Sapientissimus Papinianus, nisi sanguine suo . praeclaram Stoicorum constantiam obsignanset, vel hoc sectam proderet, quod beneficio affici hominem, hominis interesse ait, quodque partum nondum editum, latens viscerum maternorum onus, spem tantum animantis, non hominem esse, agnoscit. De Vlpiano, JCtorum coryphaeo, praestat tace re, quam pauca loqui, tot tamque illustria hujus disseiplinae vestigia in fragmentis ejus supersunt. Mentiar, nisi plus decem in unico titulo de justitia & jure reperiuntur. Florentinus ibidem cognationem a natura inter omnes constitutam commendat, quod purum putum Stoicum est. Et singula quid referam Idem principium, idem finis, e dem omnium doctrinarum radix apud Stoi-Cos, quae apud Jurisconsultos. Capitalis haec illorum erat sententia: Solum bonum
esse quod honestumi & primum juris praec Ptum est: Honeste vivere. Illi virtutem
ii Vide B. H. Reinoldi, Antecessoris Viadrini, civis.& amici mei Clarissimi,orationem εω ditissimam de Sexto Pomponio Pas. 22.
286쪽
a 1 3 De Stoica Veterum Iciorum
constantia metiuntur, & noitris Iustitia constans definitur & perpetua voluntas. Illis fides summum est humani pectoris bonum 3 nostri etiam nil tam congruum fidei humanae habent, quam ea,quae inter homines placuerunt servare , nil esse gravius, quam fidem fallere,inculcant. Virorumque sancta illa,& tantum non Christiana vox ubivis resonat: Quae facta laedunt pietatem, existimationem,
verecundiam nostram, & contra bonos mores sunt, ea nec facere nos posse credendum
est . , Dies me deficeret, si omnia dicendi genera, regulas & principia, e Porticu deis ducta, adferre& explicare vellem ; Summus in libris nostris libertatis favor, odium servitutis, infantiae ac pubertis terminus, dolus
bonus, ciυ χειρ ια, usurae natura non provenientes , spiritus cuncta permeans, naturalis motus arboris, poena abacti partus, expositio infantum, vir bonus, fatum, vis divina, &sexcenta id genus alia,a Stoicis pro manarunt, quorum explicationem qui illotis manibus aggrediuntur,nael illi non aliter agunt,quam si dent operam, ut cum ratione insaniant.
Ne primae quidem, quas dupondius ediscit, definitiones justitiae, jurisprudentiae juris naturae,libertatis & servitutis,sine hujusPhiloi-phiae luce intelligi aut recte explicari possunt.
287쪽
Philosophia. δ F 9Ι nunc, Paganine Gaudenti, & veteres Iurisconsultos aStoicis non esis imbutos loris ro contende. Ite nune Aristotelis amici, &ex Ethicis vestris Romanum jus,si Diis placet, illustrate. Ite cauti,& discite, qua via ad secretiora ejus adyta sit eundum. Huc etiam
adeste priscae Philosophiae hostes, leguleji &formularum cantores, qui legum & paragraphorum cognitione juris studium absolvi,putatis : adeste & cernite, qua domo profluxerit sanctissimus juris nostri thesaurus, & quibus sabsidiis opus sit, ad veterum fragmenta recte explicanda. Vos denique hic notandi estis vitio creati jurisprudentiae Censores, qui omnem Romanorum disciplinam, tanquam reip. nostrae non modo inutilem, & pernici- . osiam, immo ut litium formitem, e foris nostris eliminandam, ad ravim usque clamatis. At vero illa non est inventum hominum otiosorum, non Vana arque inania praecepta
ejus auctores secuti ; sed sancta, recta, sortia, a Christianorum regulis haud longe aliena. Erravit in multis Stoicorum schola ; fatuum est eorum fatum ; providentia anus fatidica ;ambitio & μεγαληνουα , quae tam sellicitos eos habuit , inanis mentium fuit sagina ; hominum animas falso docebant ex ipsa Numi-inis substantia ortas i naturae & fortunae mu- . R a nera
288쪽
16 o De Stoica Veterum Jciorum nera bonis annumeranda sine ratione negabant , in doctrina circa voluntatem peccarunt in excessu & desectu ; perperam aequalia dixerunt peccata i pessime deinceps, & quosvis incestus, tanqum res medias, perin i serunt. l) At cogitemus, homines eos fuisse, non deos, errasse & alias sectas i nec mirum, ethnici de Deo & mentis immortalitate non satis erant certi, unde Omnia eorum dogmata, praeclara licet & splendida,lubrico sundamento innitebantur. Neque omnibus in Porticu eadem de illis sententia sedit. Aliter Diodoto, aliter Chrysippo, Philoni aliter placebat: Herillus & Aristo multum ab Zenone, praeceptore suo,disces erunt; Posidonius sectam deserere maluit , quam veritatem ; & Athenodorus in . bibliotheca Pergamena e libris erasit, quae male a Stoicis dicta essent. Absit igitur, ut ob Zenonis & Chrysippi impias quasdam &ridiculas doctrinas, totam sectam insectemur; ipso Zenone nemo vixit continentior, aliaque is & ejus discipuli principia vivendi, alia disserendi,habuerunt. Paradoxa eorum prima specie miranda & incredibilia videntur: l) Vide omnino Plutarchi duos libellos, quibus contra Stoicos pugnat, & I. Franc. Buddei V.Cl. Exercitationes IV. de eννoribus Stoicorum.
289쪽
tur: at si curatius ea inspexeris, non nisi ver horum insistentia oculos mentemque offendunt. Cicero in oratione pro Muraena ceu duriora & asperiora ea perstringit, quam quidem natura aut veritas patiatur: sed tempori& instituto tum serviebat callidus orator, ut Catoni Stoico invidiam moveret, qui in petitione Consiulatus Muraenae vehementer ad
versabatur 3 & bene est, quod ipse alibi m
fatetur, aliquid coronae datum esse. Sed haec, & quae alia pro Paganino adferri possunt, Deo volente, sussius in dissertationibus nostris ex hoc loco di l putabimus. Nunc sussicit constare; id quod demonstrandum suscepimus, Stoicam Philosophiam plurimum Romae valuisse, eam Iurisconsultorum studiis fuisse accomodatam, & plerorumque horum fragmenta Stoae doctinas redolere. Quod igitur se perest, ad Vos me converisto, omnium facultatum Prosessores Clarissiami, Collegae atque Amici honorandi. Stipes sim, nisi laeter, & maximo mihi honori du- 'cam, in Amplissimum ordinem vestrum adscitum iri ; cujus singularia in Ecclesiam, in Rempublicam, inque bonas litteras merita
m Lib. IV. de Finib. cap. 27. Cum L. Muranam te accusante defenderem, apud imperitos tum illa dictasunt: aliquid etiam corona datum.
290쪽
162 De Stoica Veterum Ictorum orbi erudito patent, mihique jam dudum sunt perspecta. Valedixit Vobis pridie hujus diei Reinoldus vester, Vir ingenii & erudiationis gloria clarissimus , Vir omnibus earu mihi vero propter communem patriam , &communia studiorum sacra ab antiquo conjunctissimus. Quod si eundem, quo ille g
vises est, amorem a Vobis impetrare potero, nil erit,quod amplius optem. Eadem cert modestia, facilitate & continentia, si non passibus aequis, quacunque tamen ration Vos demereri conabor , nec sciens commi tam , ut benevolentiae vestrae Vos unquam Poenitere queat. Tecum praecipue Iurisconsultissime Summermanne, quem mihi arctiore necessitudinis vinculo jungit ejusdem muneris ac laboris societas, Tecum ita Vivam,ita valeam, pacem Κ consordiam relugiose colere, fixum immotumque animo is det. Sint procul a nobis arma infesta, & letaminantia telis.Mihi prius haec exscindatur lingua, quam ut rixis aut inani velitatione otia Tua, Vestra,aut cujuscunq; alterius non lacessitus turbem,' quae sanctissimis Musis Them, dique sunt dedicata. Iuliani Imperatoris aureum illud praeceptum: γ Magi os sim