장음표시 사용
381쪽
men sis inentem certo crimine defendere nite. Abantur. Praesertim quoniam & ipsum B. Cyrillum aifirmabant non aliter docuiste, dicentes ei sicut supra ni emorauimus , Sunt enim etiam quae & tua sanctitas ita confiteoar& eumdem
de illis habet intellectum. Qua de re si haeresi N estorianae debet adscribi duas Christi praedicare naturas, , Cyrillus, qui nihil contra retulit, magnum in se crimen sta taciturnitate firmauit: quo purgari non poterit, nisi catholicum iudicetur duas Christi naturas adserere. Intelligis
igitur, Imperator, quod si qua patrum discepta- sitio de Theodoro suisse dicatur, N estorian's pariter & Eutychianos confundat. Sancta verb synodus unam & communem accusantis,si ta ineri
vere dicitur, ac defendentium Diodorum fidem tenens, illos sequendos ita persona Theodori iudicauit, quorum de maior ruit auctoritas, & qui cum illo degentes, diuturna familiaritate bene .cognoverane,qua intentione scripserit in quibus putabatur ab ignorantibus arguendus. Hoc iustitiae congruebat, hoc etiam pietati ; quae quantum ratio patitur debet excusationi magis, quam accusationi fauere personae. Hoc etiam conueniens fuit affertioni verae fidei, qua contra
Nestorium & Eutychem synodus illa suscepciat, ne aut diceretur Nestori is similia sapuisse
Theodoro a tantis patribus praedicato, aut per hoc eius errori daretur auctoritas, aut Apollinaristarum progenitorum Eutychianae dementiae, vel ipsius Eutychis in Theodoto videretur secu-
ta iudicium , ut de ipsi quoque secundum sen-Watiam B. rilli merito diceretur, qudd pro
382쪽
A nterea se circa Theodorum, virum admirabilem , dc maximam gloriam merentem, insense haberet, ut occasionem faceret contrario dogmati, quo tenebatur, quaerens capi ula quaedam
eius non ex melioribus intellecta dimitari. Quibus ita constitutis atque firmatis, quod ni r a quibusdam condemnatus est , cohibentiae s quam praebent Eutychianis,& abominandae prς- . rumptioni debet adscribi. & ideo sicut hos temerarios contra sanctorum patrum Ecclesiaeque testimoniunt nullatenus adprobare quisquam sapiens potest, ita magnam synodum Calchedonensem, cum iistem patribus & Ecclesia , in qua Theodorus mansit, non potest improbare.
383쪽
Pro defensione trium Capitulorum, LIBER IX.
tenti loco iam propoliamus de Theodori scriptis non pauca, sicut tertio libro ex occasione conuincendae falsita- . tis aduersariorum fecimus, sed multo plura, quia bus abunde monstretur, quantum ab iis quae in Tpraeiudicium magnae synora Calchedonensis de illo conficta sint, fuerit alienus : ut iam non patrum testimonio , sed ipsis rebus ostendatur, quod conturbatores Ecclesiae, qui epistolam ve- tnerabilis Ibae de laudibus eius Theodori cul- Rpant, non quasi latentem inueinire non potuerint, sed manifestam videre dissiulauerint veritatem, Igitur tria sent, in quibus eius dicta calumniantur, sicut iam diximus. Vnum est, quod eum criminantur unicam, iuxta Sabellij dementiam , diuinae Trinitatis credidisse personam. f
384쪽
A Alterum, qubd semetipsos destruentes e contrario rursus affirmant qubd qmiternitatem introduxerit, duos filios praedicando, id est aliam Dei verbi,& alsam Christi afferendo persona,qui homo tantum fuerit,no etiam Deus,sicut putauere Iudaei. Tertium vero est, quod eum dicunt euacuasse omnes in Christum factas plophetias,
quod Manichaeorum erroris est, quos nouimus Iudaicae infidelitati male contrarios. Nam illi nouum detestantes vetus se dicunt accipere,isti vetus detestantes nouum se dicunt accipere te-B stamentum. Quae quidem, ut ostensum est, scabsurdasunt, sibique cotraria,ut nullus ea refellere vel attendere dignaretur.Despicienda enim magis haec erant & silentio contemnenda, nisitatorum Episcoporum coacta subscriptio magis talibus nos re jondere compelleret. Nam quid hinc metueremus3 an sorte credendum est,qubditis ridiculis,mutub se destruentibus nemine refellente, quisquam vel parum cordatus praeberetassensim 3 Quomodo autem posset euidentius omnibus apparere, quales sint reprehensores sy,
C nodi Calchedonensis, qui se Ioanni Constantinopolitano, Gregorio Nazianzeno, Ioanni He Domno Antiochenis, atque orientali Concilio, nec non & Proclo item Constantinopolitano,&Cyrillo Alexandrino religione atque scientia praeferunt, nisi probarentur & nimis irreligiose amare mendacium, & neque hoc saltem scire suomodo mentim turὶ Accipe vero iam,serenis ume Imperator, quid idem Theodorus de qua-
dragesimo &quartoPsalmo disputas dicat: Quid vitaque inuenietur maius his quae a Christo facta
385쪽
o sunt in tanta modi commutatione omnibus ag- Α,, noscentibus, Deum uniuerserum & pietatis a ,, que virtutis diligentiam habere festinantium, is & glorificantium quidem Dei unigenitum, ,, exhibentium vero suacto spiritui condignani
Hal. . i. adorationem. pro quibus B. David ait: Eructa uis cor meum verbum bommρCernit hi uapietas omnes simul haereticorum calumnias clielde
striictas. Nam quis unam patris &fiiij&spititus sancti credens esse personam, diceret qubd ietatis tque virtutis diligentiam festinantes abere sic orificent unigenitum Dei, ut simul B
etiam condignam adorationem exhiseant spiritui sancto 3 Si enim ipsem este crederet Dei unigenitum, quem spiritum sanctum, suincerat dixisse glorificantium quidem Dei unigellitum, nec erat ibus dicere, exibentium vero sin- , cto spiritui condignam adorationem. Quocirca tres Theodorus credidit & gocuit esse personas, alium dicens patrem, cuius sit filius quem vδ-- cauit unigenitum ,& alium spiritum sanctum, cui condignam, id est talem qualem etiam filio, adorationem exhibeant qui pietatis atque vir- cs tutis digentiam habere festinant. Sed neque Christum hominem tantummodo praedicauit, cuius operibus nihil maius esse perhibet, contatenseu a Deum uni ersorum, a quo tanta mun- di commutatio facta sit. Quod autem nec euacuet omnes in Christum factas prophetias, palam est,quia rursis in eius de psalmi expositione is dicit: Q niam quidem prius ait regna, posteam autem memoratus est inimicorum perditio-
ii nem, &ret quorum subiectionem, ne aliquis
386쪽
A existimet nupcr ei accessisse regnum, ves certὸ μ posse eum denuo priuari eadem potestate, .post haec infert: Sedes tua Seus isseculumseculi: hoc se rat, est consequenter quidem interimentur inimici, MI reliqui vero omnes subiicientur. Quoniam qui- dem non subintromifium habes regnum, sed ex M i
sempiterno omnium regnas in aeternuria re- ει nas , & regnum tuum manet in aeternum. et
Haec ludaei vi fabulas inanes intelligunt, existi- cem ntes de homine rege dicta. Cui enim homi- ια num tantum hoc insigne virtutum, aut talium ας B magnitudo dictorum ' cui vero conueniet, ct deducet te mirabiliter dextera tua' diuina scri- plura de omnibus iustis semper ita loquente, . quia ex diuino adiutorio virtutem possideant. μManifestum autem hic & illud est, quia non de aliquo impio loquatur in propria virtute fiden- ςς te. Ad quem itaq; hominum loquens infert, SO G des tua Deus in Iacuia ecΗli' Si autem de rege GDeo dicit, manifestum quoniam & de regina non muliere,sed Ecclesia,quam Christus sibi per o fidem desponsavit, per affectum animae scilicet x C sibi iungendam. , Etenim moris est scripturae di-
uinae, eos qui per scientiam adiunguntur Deo, coniugem eius vocare, ad ostendendam eorum cum Deo plenissimam copulationem .& unita- α
tur semper Dei coniunx dicitur congregatio hominum, qui ei per scientum copulaneur, re- ές
gem aut a Christum conuenienter appellauit: ς necessarib ergo est regina, quae regis uxor est, non alia promotione circa illam procedente, G
387쪽
quam ea, quam de viri dignitate communicat. Α: υ Consequenter ergo reginam vocat Ecclesiam,
i, ostendens quantum sortita sit ex Christi admirara tione dignitat quae ei accessit ex fide: Quoniam is autem dc Deo & patre haec dici non possunt, quae seciuutur adstruunt manis ste. Quod etiam in praesenti capitulo nempe videntur haeretici manifeste nequicquam de Theodori persona
reprehendere Calcnedonense concilium. Nam omnes eorum calumitas aequἡ in illo videmus exclusas. Non enim eumdem credidit patrem' quem filium, qui ait quoniam hoc quod de fi- B lio dictum est, de Deo de patre dici non possit.
Feque Deum verbum alterius credidit este personae, dc alterius Christum, cui dictuma pro-psal. .. o pheta confitetur: sedes tua Deus in seculum secu=li ; & quem negat subintermissum regnum ha- bere, & docet ex sempiterno regnare. N on ergo i Theodorus Iudaicae impietatis arguendus et , taquam hominem tantumodo putauerit Christum, cinna potilis Iud os irrideat dicens, Haec Iudaei ut fabulas inanes intelligunt , existimantes de homine rege dicta:& quid ipse cre, Ctat insinuans dicit, quod nulli hominum conue-' rfiat tantum hoc insigne virtutum , & talium magnitudo' dictorum, quibus dicitur Christo, Pal. s. De xit te mirabiliter Axtera tua. quandoquidem diuina scriptura omnes homines iustos ex diuino adiutorio dicat possidere virtutem: Christum vero, tanquam Deum, adseuerat diuino adiutorio non egere. Itemque inserius ait, Si autem de rege Deo dicit, manifestum quoniam & de regina iam muliere, sed Ecclesia, quam
388쪽
L 1 5 E R IX. A quam sibi Christus p cc fidem desponsavit, per
affectum animae scilicet sibi iungendam. Utque monstraret iterum quod Chrilium Deum crederet, Etenim,inquit,moris est scripturae diuitiae eos qui per si ientiam adiunguntur Deo, coniugem eius vocare, ad ostendendam eorum cum Deo plenissimam copulatione: Deum pronuntians,quem superius Christum dixit. Ideo ait Minferius, quod semper Dei coniunx dicatur congregatio homilium,qui ci in scientia copulantur. Quia vero non evacuat omnes in Christum fas ctas prophetias,ex eo manifestum est,quod hane
ipsam prophetiam in Christum esse dictam dein coniugem eius confitetur. Denu' quoque sequentia eiusdem psalmi interpretans dicit: Pro Psalpterea unxit te Deus D us tuus. De Deo vero haec denuo dici manifestum est. Sed quia haec in Deo patri non conueniant , propterea unxit te Deus Deus tuus, claret de reliquo quod haec de GChristo dicantur. In quo mirabiliter naturas diuisit, & personae unitatem demonstrauit. & naturas quidem diuisit in eo, quod diuersa- C rum intelligentiarum declarativas voceS emi- ccst. Multum enim differt ab inuicem Sedes et Psaltua Deus insculum Ioculi. sic, Propterea unxit te et Deus Deus tuus. V nitatem vero ostendit per-sonae ea quae diuersa sunt colligens in unita- citem personae. Hic autem non iam necesse est immorari, & ostendere quia similiter omnium calumniarum a se remouit inuidiam. Vnum
est quod aliqua egere interpretatione pro ist rum calumniis sorsitan videretur, quia dixit, &naturas diuisit, & personae unitatein demon-
389쪽
is auit, nisi ipse interpretans semetipsum do, Aceret quatenus dixerit esse diuisas , clim sub secutus adiecit, Et naturas quidem diuisit, in
' eo , quod diuersarum intelligentiarum decla- ratios voces emisit. Multum enim differt ab inuicem, Sedes tua Deus insemium sculi. α ' Propterea unxit te Deus Deus tuus Eatenus igitur asseruit elle diuisas , quatenus intelligentia Dei viui diuiduntur. Et claret, quod ab inuicem differant. non quod duas personas efficiant , sicut eti m paulo inserius ostendimus etiam in homine uno dixisse animam a suo B corpore naturali er cile diuisam. Vnde simul' haec quoque subiunxit, & ait, Vnitatem ve- rb ostendit personae ea quae diuersa sunt colligens unitatem personae. Cognoscis ergo, Imperator , quoniam veraciter capientissimus Ioannes cum orientali Concilio, ad beatum Cyrillum de beato Diodoro scribens dixerit: ' Proponebat enim cum totus in comminae' oriens, sicut virtutem multam doctrinae ha - ' betatem aduersus haereses , contra quas pug nans & dimicans , multa quadam diuisione CV usus est, non ex prauo intellectu veniens, sed ' efficacius aduersus haereticos illo modo uti sed unitatem summam ignorans V omnes eius libri. sed naturarum proprietatem ' amplius diuidens, sicut ei pugna, quam ad- uersus haereticos habuit, faciendum dictaba Quis enim ex his quae memorauimus non cognoscat, quod omnes libri Theodori huius modi scutentiis pleni stri , cam ex uno scri- pleni enim huiusmodi fiunt
390쪽
A ptorum eius loco, hoc est ex prima parte interpretationis xv. dc IV. ptami omnia simul 'tria , quae improbe de illo iactata sint, falsa esle tertiis probauimus 3 sic ergo sapiens lector intelligat quanta possint in omnibus eius libris similia Oinatim ac singillatim posita re-
Teriri V E R v M nobis videtur , quod ea plus ex C A P. II: dictis eius proferre debeamus , in quibus fatetur Christum non hominem tantum , sed etiam secundum naturam Deum δc essentiad liter extantem , verum filium . Dei , omnisimque fustorem , quod eum negasse maxi-mὸ criminantur. Nam disputans de eo quod scriptum est in Evangelio secundum Matthaeum : Veniens autem Iesus in partes CUAE' Mati. 1 G.
rea Philippi , intem Abat dissipuus suos dia i3.cens aem me dichnt homines esse Flium ho-1 nisis, i oculus est : Dominus enim Chri stus erat quidem & Deus & homo , virumque secundu naturam similiter ; ex altero qui, dem apparens,ex altero vero,ut pote secundum μC naturam diuinam, inuisibilis extans. Erat au- tem unum quidem' omnibus manifestum , ut G pote quod apparebat. hominem enim eum Momnes tunc tempus aestimabant esse ,'& am- ς plius nihil. Quod enim in illo latebat, om- ις nibus erat incredibile priore tenapore. sed ex ςς magnitudine rerum quae circa illum ageban- tur, & nouitate miraculorum , quaecumque.
ad doctrinam videntium efficie , de ex gra- tia sancti spiritus , qui sisper Apostolo v nit, intellectus est. Postea & creditus verus x