Facundi episcopi hermianensis provinciae africanae pro defensione trium capitulorum Concilij Calchedonensis libri 12. Ad Iustinianum imperatorem. Iac. Sirmondi Soc. Iesu Presbyteri cura & studio nunc primum in lucem editi, notisque illustrati

발행: 1629년

분량: 708페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

401쪽

dicere potuit, quain idem ipse r quod in hac Asententia non tantam semel, sed iterum dicit, ideoque sequitur dicens sic: Neque naturarum, , fiet consus o,neque personae quaedam praua diuisio.Quid euidelius quaerere,vel quid amplius

de illo expectare possemus 3 dc tamen ille adis huc addit δc dicit: Maneat enim dc naturarum, , ratio inconfiisa,& ii uisa cognoscatur esse per sona,& iterum cumulata, si dicendum est, superis accumulans ait:Illud. quidem proprietate naturae,diuiso quod adsumptum est ab adsemente. ,, Illud autem adunatione personae,m una appel- ,, latione totius coiisiderata siue adsumentis siueis etiam adsempti natura, &veluti sic dicam in

filii appellatione simul & Deum Qerbum appel-

,, lamus,&adsi1mptam naturam,quaecumque illast consignificamus. Ideo vero dicit,quaecunque illa sit quoniam haeretici,contra quos asit, etiaa se diuerso errore de incarnatione dissentiunt. Nam Apollinarime quidem carnis dc animς naturam uiae mente adsimpsiisse Dominum credunt: Arriani verb carnis tantummodo. Idcirco etiam superius ait, alterum Deus verbum nat, Cra,alterum autem quod adsemptu est, quicquid . illud sit. Sed numquid Iost hanc inaniscitam

nobis ab eo regulam constitutam, & non semel aut iterum, sed saepius conculcatam,ubicumque dictorum sitorum inuenitur de Christo loquens alterum ab altero secernere,& adstimentem ita

distinguere ab adsi pto,ut dc hoc dc illud idem . non elle confirmet, pro diuisione unius personas dichium,& non potius pro diuersitatu duarum naturaru debemus accipere,ctim dicat quia per

402쪽

L 1 AER. IX. . A sena idem ipse est adsumens atque adsemptus,& hoc ipsum tepetat,& vario dicendi modo cona endet Z Prodesse itaque nobis haec eius rati ν' debet ad illa quae videntur obscura,vi ex his certissimis alia quae forte sunt dubia iudicemus. Non adspiciamus in furtivas sententiatum eius particulas,quas ideo praecidunt haeretici,ut in eis non appareat dicentis intentio. Quod ergo nobis . dicunt , disputantem de Christi incarnatione scripsisseTheodorum non idem esse adsumptum adsumenti, sed alterum elle dc alterum, hoc Ach nos eum dixille testimonio praesenti monstrauimus, sed pro duarum diuersitate naturarum, nou pro unius diuisione personae:sicut dicimus, alterum esse interiorem hominem ad imaginem&similitudinem Dei factum,&alterum exteriorem similiorem magis pecoribus faetiim: non quod duae persenae, sed quod duae naturae sint. Quod etiam huius manifesta verba declarant,&inconcusse tenendum multiplici nobis repetitione commendant. Illud ergo nobis potius

probent si possunt, ubi secundri per nam non

C eumdem este, vel alterum cile dixerit, ut eum aros quoque fateamur errasse. Probari aute hoc expetimus, non pro nescio cuius suspicione alit

voluntate iactari, ut non ex aliorum coniectura

siue calumnia, sed ex suis verbis merito iudicetur. Si verb nihil in eum tale probari potest,qu modo eum di iit a synodo Calchedonensi tamquam Nestoriani dogmatis inuentorem debuis se damnari Qui rursus sexto eiusdem operis libro,capitulo vi v. aduersus eosdem Apollinaristas, qui nos videli volunt honainicolas, sic ret-

403쪽

s FAC v Nor Eris copi pondit. Si ergo hominem dicentes Christum Ara nominicolae vocari iuste eis videmur, hoc ante-υ quam nos diceremus scripturi docuit, omnes υ homilies per ea quibus nominem vocare non recusat, sicut superilis in plerisque locis vocari a hoc nomine Christum ostendimus. Sed homi- nem, inquiunt, purum dicentes este Christumra hominicolas oportet vocari. hoc iam apertum mendacium ea. si quidem hoc dicere vptu D runt. Nullus enim aliquando haec nos dicere audivit. Et puto neque istos suscipere posse meo tiri incndicium tam apertummon quia non co- Bra mite se habeant ad mendacium,sed quia redar-0 gui se posse facillime vident. quam qua sit milius ii eius curet,& hoc forsitan contingat. Nos enimo haec dicere,id est unigeniti negare diuinitatem, is summae furiae esse arbitramur, aut quid iam re- , stat cur ab haereticis separemur 3 cuius rei gra- . ii tia & tales & tantas persecutiones sustinemus υ aut quis ignorat semper aduersum nos ab haereticis bellum agi 3 omne metallum ,& omne lo-υ cum desertum repletum est ex nostris homini-i bus propter doctrinam pietatis. &post aliquan- c. γ ta. Haec autem, inquit,omnia quando B. Melen tius sustinuit primus, & cum illo deinde multi ii per prouincias & ciuitates & loca ab haereticis, ,, cuius rei gratia ' nonne quia dominum Chri- ,, stum verum confitebantur nonne quia verum ,, praedicabant filium Dei,de essentia paterna ge- is nitum, semper simul extantem curn generanteii patre,addentes etiam de spiritu sancto piam co-

is tessionem 3 Qtialiter itaque, qui tanta propteris hanc confessionem passi sumus, lumniam pati ab iosis

404쪽

A ab ipss possumus . veluti hominem putum dicentes,rebus ipsis hanc calumniam n anifestam redargu entibus 3 Quomodo iste imprudenter soldm,ac non etiam impudenter acculatur,cli bd

quasi Christum hominem purum dicat, ignoro: quia iam pridem Apollinaristis Eutychianorum auctoribus, duas naturas Christi negantibus, &propterea velut homini las orthodoxos calumniantibus, qui Christum & hominem confiterentur & Deum , falliini cile respondit quda Christum purum hominem dicere putabantur, B Grinans quod hoc ab eis nullus audicrit, Echoc dicere summae suriae osse contestans. S. Meletium Antiochenum antistitem,& alios catholicos confessores cum illo, propterea dicit metalla & omne locum desertum repleuisse, quia Deum verum Christum confitebantur, ex paterna essentia genitum, & cum generante patre semper extantem, addentes etiam piam despiritu sancto consessionem. Proinde cum Dominus i Euangelio dicat, ex tuis iustifcaberis,cst ex verbis tuis condemnaberis, quomodo

C sancta synodus posset hunc horninem,ex verbis sitis iustificatum , ex verbis Apollinaristartim Eutychisque damnare 3 Ecce clamat & siepius iterat,non se dicere Christum hominem purum, sed verum Deum & verum Dei filium,de pater , nasubstantia genitum,& semper cum generante patre symul extantem; &nescio qui dicunt, quod eum post moricin synodus anathematizare debuerit, tamquam Christum hominem purum,& non ipsam esse dicentem,qui secunduessentiam filius Dei sit.Vbi simul aduertant, ec

cecc

405쪽

FAcv No I gr Isco prvidere dissimulent,quia etiam clim dicit ADei Christum deessentia pater ia genitum , &semper cum generante patre simul extantem,&adhuc referens sequitur, Addentes etiam de spiritu sancto piam consessionem,Trinitatem qumque praedicat, quam negasse similiter fingitur. Recognoscant itaque facilitatem sitam, se cir- cumuentos se tamdem intelligant, qui magistia reticis vel haereticorum Autoribus , quam sinctis patribus Ecclesiae catholicae,de Theodo-i ro crediderent. Decimo etiam libro eiusdem ora peris capitulo Lxx. sic ait: Sicut enim per tales BD voces ex scriptura diuina naturarum differritaei, edocentur, sic & adunationem discimus, quora ties ambarum naturarum proprietates in unum is coducit,& sicut de uno quodam eloquitur. Hoc ,, enim est simul ostendere & naturas differentes, is & personae adunationem. ex differentia quidem v eorum quaedicuntur,differentia intelligitur na-υ turarum e clim autem in unum rediguntur,ma- 'i, nisestam suspicimus adunationem. Beatus ita- γγ que Ioannes Euangelista dicit: hera die vidit Ioan I. χ' is Iesem veniente adse dicit,Ecce agnus Te ecce Cis qui tollit peccata mundi. Iste est de quo ego dixi, o quia post me venit vir, qui ante me fa liu est, quia D p ior me erat ego nesciebam eum. Hic enim di ' is cedo,Vidit Iesiam venientem ad se,& dicit,Ecco is agnus Dei,manifestὸ humanitate significare mihi is videtur.Hoc ciam videbat baptista Ioannes,hoc. ,, erat quod sitsceperat mortem: corpus videlicet,

i, quod pro omni oblatum est mundo. Quod verbi) sequitur, qui . tollit peccata mundi, nequaquam

'iam con lenix carni. Non enim: illius erat totius

406쪽

Λ mundi peccatum auferre,sed erat hoc pro certo rediuinitatis opus. Quis talia non exutimaret post exortas N estorianorum & EMychianorum haereses dicta nisi auctorem dictorum titulus indicaret 3 Sic inter utrosque medius & rectus incedit,sic utrosque scripturae diuinae testificatione confutat iste, qui dicitur confutari debuisse a Concilio Calchedonensi, tamquam Nestoriani auctor erroris, ut nihil aliud esse definitum

vel Ephesino vel ipso Calchedonens Concilio

lector inueniat. Sed utinam haec Nestoriam de B Eutychiani nobiscum sequerentur, quia non es sent haeretici. Vtinam haec nobiscum tauidem Nestoriani & Eutychiani sequantur, ut non sint haeretici. in quibus sic in Christo duarum nat rarum differentia praedicatur , ut simul etiam

praedicetur utriusque naturae unam este personam. Non ergo simulent Eutychiani, propterea se odiise T neodorum, quasi duas personas S th Dei ac filij hominis praedicantem e com ex

his ouae memorata sunt ostendantur ob boc illun otias odisse, quod duas unius praedicaue-c rit esse naturas. Non ad haec ingeniosiim intellectorem , sed potius lectorem non fastidiosiim

requirimus. Aperta res ac manifesta ioterpretatione ulla non indiget. tantum est ut videre

iam velint, qui clausis oculis veritati resistunt. Nam & in xi i. praedicti operis libro,Si verb ali- . quis,ait, interrogare voluerit,quid tamdem esse ..dica Iesum Chris tam dico Deum & filium Dei. .. Ecce qualis erat eius consessio, qui purum hominem Christum dixisse confingitur. cui metuendum e edam eum Iudaicae impietatis ab

407쪽

istis calumniatoribus argui recusamus, δ com Atratio Manichaeorum ci crimen & in mysterio incarnationis impingant, quoniam in hoc loco

Iesum Christum Deum confitens o filium Dei, nihil de eius humanitate locutus est. Quid enim mirum, si illi qui eum dudum & solit rium D cum praedicasse sine filio & spiritu sancto,& duos e contrario docuisse filios,hoc quo- . que simili contrarietate confingant, ut clina 'cum dixerint, sicut Iudaei, purum hominem Iesum Christum credidisse, tam quam non si etiam Deus, rursias illum, sicut Manichaeus,di- dcant quδd dominum Christum Deum tantlim de filium Dei credens, hominem Riisse negauerit. siquidena eum iam,sicut sipra docuimus, & Iudaeorum & Manichaeoru duxerint errore maculandum, quasi evacuantem omnes in Christo factas prophetias. Omnia enim eorum sapientiet

licent, & nihil est quod libeat, & sibi non expedire credant. Sicut autem non propterea hominem denegat Iesum Christum, quia de hii iitate eius tacens Deum illum tantummod nicfatetur & filium Dei:ita etiam non Deu denegat CIesum Christum, ubi de diuinitate eius tacens, aut naturarum discretionem facies,reticet quod

idem sit etiam Deus & filius Dei. Non enim de Petrus Apostolus Deum denegabat Christum,

clim Iudaeis loquens de diuinitate eius dispens liue taceret, quam vel leui auditu illi ferre non possent,& diceret, Viri Israelita, amitte merba ὲ eb Iesi Morenum iram adprobatum a Deo

in vobis virtutibus es prodi iis si is,qua fecitHr illum Delm in medio vestri cui vosscitis,huc

408쪽

nus iniq/iserum asyigentes interemistis.quem Deus δει citauit solatis doloribus inferni , de talia caeter quae sequutur. Neique Paulus eius Apostoris Deum negabat Christum, clim diceret: Vnus I.Tim. 2.1. Deus , unus est mediator Dei cst hominum homo Christiti Iesia,qκi dedit semeti redemptionem pro omnibus, testimonium temporibuου Dis. quasi Christus Deus non est et, sed tantuni mediator Dei & hominum ; aut conditor non eis et S re- . etor omnium temporum, ut quaedam quasi eius B tempora dicerentur , sicut de uno quolibet simile nostri homine loqui solemus ,& dicere, temporibus sitis hoc vel illud dicit, aut facit. Sed pro diuersitate causarum diuersa semper est dicentis intentio. Nam & ipse Dominus in Evangelio Iudaeis dicit, Nunc autem quaeritis I0- - Αφme interficere , hominem qui veritatem vobis lo- cutus sum, quam audiui a Seo. Numquid haec dicens Deum se este negauit&Christumὶ Pro- inde secundum hanc formam & Apostolos eius,& doctores Ecclesiae quaedam locutos esse cre- , C damus,tamquam diuini sacramenti dispensato

res, non omnibus ea m, nec eodem modo tr

dentes .Quos in Ecclesiae pace defunctos pie acireligiose facimus si melius interpretari velimus,

sic excusantes homines, ut accusemus errores. Nec non & xv. libro, quo ipsem dotum opus de Incarnatione conclusit , utramque naturam in unius filij personam conuenire testificans, it: . . Proporr quod utrumque iuste filius vocatui,vna ς extante persona , quam adunatio naturarum , .

effecit. versim ego in hoc eius opere de

409쪽

carnatione diutius moratus sum , quani fidei A&rationi, ac si non diutius, quam cupira calumnias ac pertinaciam necessarium videbat . Nam cui bene Rienti non sufficeret ad

cognoscendam Theodoti fidem ipse solus eius.

dem operis titulus Z Quis enim eum audiens condidisse libros de Incarnatione, aut Vt proprie hoc exprimam ,minus quidem Latino, sed necessario verbo, sicut ἱ Graecis dicitur,de Li-

humanatione iiiij Dei , duos eum putet filios praedicasset Nam qualiter filium Dei id est Deil

verbum, non hominem quoque diceret, quem ndiceret inhumata tum ρ Non enim reflagio verbum,quod a me fidei ratio atque utilitas fi sitat , aduersis eos qui non hominem totum, id

est carnem dc anima rationalem,sed solam car-vem,aut carnem tantum&animam sine ratione, .

suscepisse dicunt filium Dei. Qualii r itaquς

Deum verbum, quem docebat inhumanatum, non ipsum & hominem diceret 3 aut quom octo

duos filios docens, taquam alterius personae sit verbum Dei, alterius verb homo susceptus, Scnon idem in persona Deus verbum qui homo, Cipsem Dei verbum diceret inhumanatum8Contrarium sibi vinimque est,&pudere debuit hinς accusasta doctissimviri virum, aut si hoc nolunt dicere, doctissiimorum certε virorum testimonio praedicatum. cuius impudentiae non fuiL se particeps synodus Calchedonensis arguitur, quam intelligere oportuit, quia ubi Theodo

ius,iaecessarib contra haereticos naturarum proprietatus amplius diuidens adsit mentem ab ad impio alterum essς adsereret,natura eum,scu

410쪽

A si a docuimus, non persona diceret alterum. Porro ab hoc opere de Incarnatione ad aliud quod contra Eunomium edidit transeamus,ubi decimo libro ait: omnes enim Iudaei ventu. rum Christum ex propheticis vocibus expectabant, magnum quemdam & multorum bon rum eis auctorem futurum. propter inter-

rogante Herode post Magorum praesentiam Scribas & Pharis eos , ubi Christiis nascerietur, responderunt illi,& locum dixerunt, quia. in Bethleem Iudae. Sed non propterea Christum M B silium Dei Deum sciebant;hominem autem p . rum arbitrati suntChristum secundum probatis- simos prophetarum futurum , licet parum ak- quid his meliorem. quod etiam nunc putantes Iudaeos quilibet videbit. Iustumne videtur ad hucinti sancta & magna synodus arguatur,qubdnon &ipsa Theodorum fimul & Iudaicae infidelitatis Manichaeae pestis argueret,ut eum& cum Iudaeis condemnaret, quasi hominem tantum crediderit Christum , & cum Manicharis. quasi non acceperit prophetas de Chri

C sto locutos 7ctim & illos arguat, quod licet probatissimis prophetarum parum aliquid meliorem eum fuerint arbitrati, Deum tamen esse nescierunt; & contra istos dicax , qubd eum Iudaei venturum ex propheticis vocibus expectarent, secundum quas etiam Herodi interro-

ganti responderunt, qudd in Bethleem Iudae

nasceretur et

V N o a quia & Eutychiani nec erga ma- C Ap IV-gnam synodum, nec erga Theodotum placari

tollunt, quantacumque de libris eius fimilia

ab iiij

SEARCH

MENU NAVIGATION