장음표시 사용
461쪽
ita non oportuit ut auderet eum qui alligatus A. . non erat in terris,alligare post mortem; quod ac apertae im nietatis est, de cius potestati non cre- ditum, F.optet etiam beati patres definierunt, quia non nostrum est iudicare eos qui honorate defuncti sunt, sed setius iudicis vitiorum
C A p.V. modo autem dicunt Nestorianam estia
synodum non defendentem,nec aliquatenus e
cusantem scripta Theodori, quem vellit magistrum Nestorij criminantur: clim Athanasium
scripta decesseris sit Dionysij defendente dice- Axe non audeant Arianum 3 Nam neque cum Α-riani vellent quaedam ex dica is unerabilis Dionysh Alexandrini Episcopi in testimonium de
adsertionem sui erroris adsciscere, ut ex hoc ostenderet Atium non elle noui dogmatis inuenti, em, quippe clim Dionysius olim docuisset facturam esse filium Dei,neque natura propriu, sed extraneum ab essentia patris,&quia idem fi- .lius non erat antequam fieret, aliaque similia, quae in eodem opere continentur, Athanasius , germanum specimen & probabile catholicae C. doctrinae atque virtutis exemplum, ea constanter excepit, de quamuis nostris auribus dura, Mad exculandum difficilia, lesendere non refugit,& prius eorum auctorem Dionysium per hoc voluit esse purgatum, atque ab Arianorum cri- mine alienum, qubd ipse non sicut Arius, climViueret e impietate tuerit accusatus, aut de Episcopatu deiectiis , neque velut haeresim defendens,de Ecclesia sicut ille discesserit, sed in eius pςrmanserit unitate. deinde melius haec ipsa in u
462쪽
A terpretati conatus est. Unde conuenientitis pu- .lo,ut si non onuata, luia prolixum est, aliqua tamen in propriis verbis ot endam. Etenim, ait,&4udaeos in quibus contra legem agebant redar- guebat Dominus dacem,Hoc Abraham nonfe- eici&istos impios & mendaces eadem ipsa ve-
ritas redarguit, quoniam Arij aliquid Dionysius
Episcopus neque sensit, neque veritatem igno- rauit. Sed & tunc temporis Iudaei, nunc isti noui, I patre suo diabolo hanc iuriam aduersus MChristum rebellem haereditati sunt. quod ma s gno indicio est,quia calumniari tantum volunt mi viro, &non adtendere qudd neque ab aliis Episcopis de impietate accusatus est, aut de Episcopatu deiectus, sicut isti,ex clericata, neque ille velut haeresem defendens de Ecclesia disces sit,sed in eadem tamen defunctus est, donemo - . ria eius nunc usque cum patribus celebr'ur, & nomen eius strietum est. Si enin aliquit isto- rum sentiret, vel de his quae scripsit exci a o- nem non faceret,sine ambiguitate etias, ipse si milia pateretur. Et suffecillent quidem ista ad MC redargutionem nouorum Iudaeorum, eorum qui Christum negauerunt,&patres accusauerunt,&omnes Christianos fallere noscuntur. Quoniam vero accusationes se habere putant ad accusandum Episcopum , partes aliquas epistolae cius age & ipsas videamus : ut etiam ex hoc corum Vanitas demonst tur, & quiescant vel sero bla sphemare Dominum apud seipsos,confiteantur aute; a vel cum militibus,videntes testificantem creaturam, quia verE iste filius Dei est ,&non
est Dicunt itaque in illa epistola v
463쪽
o B. Dionysium dixisse, facturam de Aistum esse Α- filium Dei neque natura proprium, sed extra- neum ab essentia patris eum esse, sicuti est agri cola ad vitem,& nauis opifex ad navem. & quia
tanquam factura non erat antequam fieret. Ita 3 est,icripsit. confitemur & nos esse talem epist
ax lana eius. Sed sicut istura scripsit,ita & alias plu- . rimas scripsit. & oportebat eos & illas legere, ut ex omnibus,&no ex ista sola,fides illius viri
agnoscatur. Et deinde sequitur eorum quae memorauimus excusatio: quam non in isto, quia
prolixum fuit, sed in eius opere lector inquirat. RAdspicis vero, Auguste, quae B. Athananus in Dionysio excusanda susciperet, non ob aliud, nisi quiamon ex leui seno verborum, sed ex intentione dicentis aestimanda sunt quae dicuntur. Dicentis autem intentio, clim iam persona de sancta est, ex communione religioniis aestima- .ra tur. Hoc est e*m quod ait, Si enim aliquid ist is rum sentiret vel de iis quae scripsit excusationeno rueret,sine ambiguitate etia ipse similia pateretur. tanqua dicens,N o quod in xerbis senatdebemus attedere,sed credere potius deEcclesia CChristi, quam restit ipse qui sLiguine sto redemit, quoniam iam haec bona intentione proserret , aut aliis eius dictis auferretur offensio, siae dubio Dionysius in ea non maneret Epis opus. Igitur Athanasius, qui non tanta verbi doctrina,quantum passionious, trinae unitatis erat ase' sertor,& cuius tota vita martyrium fuit, ainstoritati se subdit Ecclesiae,& Obd Dionysio communicauit usque in finem , hoc solum iudicatoras purgationi stillicere,ita ut illum pro testiuus
464쪽
dictis non condemnare dico, vertim nec leuiter culpare praesumat; sciens quoniam si hoc faceret, totam quae illi communicauit culparet Ecclesiam. Et nescio qui, quos utinam' vere nesciremus , praedicatum a tantis patribus Theodorum in reprehensionem Ecclesiae condemnare
praesumunt, & insuper sanctam synodum, quod hoc non praesumpserit criminari' Quid est autem quod in illo inexcusabile iam inuenerant, si in Dionysio potuit excusari,qubd facturam esse dicit filium Dei, & extraneum ab essentia patris,& quia non erat antequam fieret, cum patres apud Nicaeam anathematizauerint eos qui dicunt erat quando non erat, & antequam na- Iceretur non erat, & qui dicunt factum vel ex
alia essentia esse filium Dei3 Sed Athanasius,Vix
magna ratione & grauitate fundatus,& cui tanquam experientiuimo duci summa praelia ad-uei sus hostes Ecclesiae merito crederentur, no-i exercitatus periculis haereticorum fallacias prudenter excipere. Nam & illi non minore imo callidiore astutia,incautis ste tencter illudunt, ut quos in Ecclesia catholica,velut in castris cuiusdam magnae reip. sapientes oc fortes viderint, ne illorum vel consilio credamus, vel confirmemur exemplo,quia suos facere non
rossunt, vel nobis faciant esse suspectos. Et ob
hoc ille,non velut quidam leuis,atque ad omniacorum factionibus mouebatur: ut quemadmodum imalitiosi ac timidi, dc tam malitiosi quam timidi ducos exercitus solent, quia Dionysium Ariani videri sibi conscium volcbant & amicum, in crudcliter & temere condemnatet , c
465쪽
quem secum propugnatorem aduersus hostes habebat, a caelestinus castiis excluderet. Hunc ' itaque doctissimum atque sanctissimum virum
imitari, clementissime Imperator, huius rationem & circa pacem Eccleuae obscruantia sequi debemus. Nam illorum deridemus crudelita- tem, qui ad defendendum suos ignaui, ad c demnandum verb festini, de reprehensione maiorum ignominiosam dc haereticis communem gloriam captant. Nam credo quod magi itios militiae tuae hanc in castris a te libi creditis erga hostium dolos de subrum defensionem cam Rectam praecipias obseruare, quam magister militiae Christi Athanasius obseruauit.& ideo non dignos existimes Ecclesiarum Dei praepositos, quales si castronim tuorum haberes, iudicares indignos. Nunc ergo,si mihi Nestoriani dixerint,Theodorus Mopsuestentis,qui & inEpiscopatu destitu is est,& non solum in epist la, qua
nostra synodus pronuntiauit orthodoxa, verum
etiam in illis epistolis quarum auctoritate R mani Leonis dogmaticam defendit epistolam, magna praedicatione laudatus , ita de Christo Cquemadmodum Nestorius sensit, &indesinuonem sui dogmatis, sicut de Dionysio Ariani feceriit,quaedam de libris eius capitula ad aliud
intendentia,& aduersus alios colucrista protulerunt, quae indi eant cxcusari, contestim sormam, quam noois B. Athanasius de Dionysio praebuit,sequar,&iiseem verbis, quibus Arianis ille respondit, ego quoque istis pro Theodoro Mopsi testeno relpondeam,dices, Nequicquam illi viro calumniamini, qui nequo ab aliis Epi .
466쪽
A scopis de impietate accusatus est,aut deEpisco. patu deiectus , sicut Nestorius, neque ille velut haeresem defendens ab Ecclesia discessit, sed in eadem bene destinctus est. Si enim aliquid ist nam sentiret, vel de his quae scripsit excusationem non faceret, sine ambiguitate etiam ipse.
similia pateretur. In aliis quoque responsionis eius ordinem tenens, iterum di na, quia sicut ista scripsit Theodorus , ita etiam alia plurima scripsit,& oportet vos &illa legere,ut ex omni, bus , & non ex istis , fides viri illius agnoscatur. h Et proferam eius multa N estoriano erroti contraria, de quibus pauca libris alligaui. Demons strem veris illis 6c causam cur talia scripserit,&doceam quod contra Synusastas, qui temporibus eius maxime feruebant, ubicumque inuenta occasione securisis talia loquebatur, necdum
ex diuerso Nestorij sellicitante perfidia.Et mihi quidem vel quibusque catholicis,haec sola contra N estorianos suincient, quae magno Athanasio cotra Arianos illo tempore suffecerunt. Quae autem nos amplius habeamus pro Theodoro, quam Athanasius pro Dionysio habuit, ostendere, quin potitis ostensa commemorare non differam. Providit enim misericordia Domini,
Vel pro nostra inscitia,qui minus habiles adlae-fendendum sumus , vel pro pertinacia contrariorum , qui manifestae nolunt acquiescere veritati, ut multo pluribus modis Tneodorus eracusari quam Dionysius posset. Quod enim nos
asserimus,adeo diuersum fuisse a Theodori se sit N estorium, ut a reuerentissimo Ioanne Antiocheno admonitus,non ausiis fuerit dictorum
467쪽
illius tesimoniis sita malὶ dicta defendere:quod Autique non omitteret , nisi catholici viri doctrianam contrariam sibi videret. B. Athanasius nihil tale in defensionem venerabilis Dionysij quod dicere; habuit:quia non sicut Theodori Nestorius ita Dionysi; Arius exemplo fuerat admonia btus & conuictus. Deinde quod Theodorus vltro semςtipsu reprehendes in expositione p*moria,conscitus est quδd negligenter a se coposita fuerint plurima,& maxime illa,quae prima sint, ct quis perhibuit aliqua in suos libros ab Apollinaristis immissa. Possumus ergo Nestoria- B is dicere,quod ex illis plurimis negligenter ab eo compositis credenda sint illa ipsa,quae putant suo dogmati conuenire, aut ex eis quae Apollinaristas in suos libros immisisse conquestus est. Possiimus etiam proferre quod in quinto de Incarnatione libro idem Theodorus ait nos in nostro simeriore posuimus , quod ubicumque de Christo disputans alterum de alterum dicit.
aion persona,sed natura alterum dicat. Haec omnia quae nobis superabundant, B. Athanasio ad exculandam Dionysij epistolam defuerunt. CQuem cum Eutychiani vel Semleutychiani Α- .cephali culpare non audeant, quomodo Calchedonensem synodum culpent, quae Theodori. dicta non excusare voluit,sed noluit non excusia- itum damnare Z MCAp.vI. Salustus autem Basilius magnum Grego- rium, qui miraculorum operatoris cognomen accepit, ut vocaretur & vocetur a Graecis , non ab Arianorum tantu, qui creaturam & facturam filium dicunt, veram ctiam a
468쪽
contrario Sabellianorum errore defendit, qui unam patris & fiiij subsistentiam dicunt; quamuis haec & praediimis Gregorius dixisse videatur. Vnde idem S. Basilius, loquens de quibusdam, qui auctoritate ipsius Gregorij excusare suam
perfidiam nitebantur, Immiserunt,ait,quoddam ς experimentum per epistolam ad unanimem no se
strum Anthimum Tyanorum Episcopum,qubd magnus Gregorius dixerit in expolitione sidei .e patris S iiiij personas intellectu quide esse duas, G1iibsistentiam autem esse unam. hoc autem quia μB non dogmatice dictum est sed certative in ser- remone ad Gelianum, non potuerunt conspicere requi in subtilitate sensuum semetipsos beatificat. c. in qua multae sunt falsitates eorum quae scribun- citur , sicut iii ipsis sermonibus ostendemus, si ci
Deus voluerit. Rursus velis pagano satisfaciens, renon arbitrabatur opus esse subtilitatis rationem ..circa verba. Est etiam ubi & consentiendum sit iacon siletudini contradicentis,ut non adnecesta- ria reluctetur. Quapropter & multas inuenies e ibi voces, quae nunc haereticis maximam Virtu- ιι C tem prςbeant, sicut creaturam,&facturam,&s .
quid tale est. Multa autem dicta & de coniun- tactione quae ad hominem ficta est, ad diuinitatis es reserunt rationem qui inerudite audiunt scri- iapturas: quale est& hoc quod ab his circumser- citur. Prcinde quomodo synodus iuste anathemat ret Theodorum in Ecclesiae pace desunctum , es an propterea Athanasius & B.isilius Dionysium atque Gregorium a criminibus talibus tantisque defendatit, quod in Ecclesiae pasce desuncti sunt i aut quomodo epistolam ve- .Ff
469쪽
nerabilis Ibae pro laude Theodori pronuntiaret harieticam,ctim haec Athanasij & Baslu scripta
haeretica dicere non auderet ξ aut quomodo L. chlani eandem synodum culpant, quo d apud se non accusatum Theodorum anathematizare' non praesumpserit, cum istos patres, a quibus Dionysius atque Gregorius etiam excusantur,
culpare non possint Sed aliud quod maius est
proferamus. Nam B. Hilarius, Arianorum potentissimus atque acerrimus expugnator,& c5-
stantissimus fidei Christianae confessor, in epistola, quam de exilio scripsit Episcoeis prouin- Aciae Giunmaniae primae,& Germaniae secundae,&primae Belgicae, & Belgicae seςundae,& Lugdu- neniis primae,& Lugdunensis seciandae,& prouinciae Aquitanicae,& prouinciae Nouen populanae , & ex Narbonensi plebibus & clericis Tolosanis, &prouinciarum Brittaniarum Epis copis,non unius hominis Verba priuatim dicta, sed publica decreta concilia approbat, vibus octuaginta nostri patres pro Paulo Samosateno
repudiauertit ut homousios,id est unius essetiae, cum patre filius vocaretur,& rationem cur hanc Cvocem repudiauerint talem reddit, quoniam memoratus Paulus haereticus solurn patrem Deum esse confitebatim , filium vero I Mariae matris generatione coepisse,&hominem tantum csse dicebat,& docebat propterea ma utile illos patres remoto humousio homoeousio statuere,id cst sit nilis essentiae, quoniam similitudo unionem non permittit intelligi. At cum Arius postea homoeousion male intelligeret ac docereti
negans filium cum patre unius esse substantici
470쪽
L I A E R. X. qIIA diceret similem patri,sicut Ioannes Aposto- 'lus de se atque aliis adoptionis siliis dicit, i.Ioan. t. χμθ Tei simus. necdum manifestatum est,quod
simus. scimus quoniam cum apparuerisimiles ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est. Cum ergo praue homoeousion Arius praedicaret, alij patres homouson resumpserunt. Proinde Hilarius , ut in neutris patribus accusaret Ecclesiam , quae virosque habuit honoratos , hanc absolutionem quaestioni dedit, quoniam &illi octuaginta contra haereticum improbauerunt B homousion ,& trecenti decem dc octo id ipsum contra haereticum probauerunt. Hoc quoque adiiciens: Cogitemus tot sacerdotes sanctos & quies etes iam. quid de nobis crit qui re ebde - ducimus,ut quia Episcopi no fuerut,nos quoq; nec coeperimus. ordinati enim ab his sumus,& eoru stimus successio.renuntiemus Episcopatui, quia officium eius ab anathemate fiampserimus. Veru haec omnia,quae vel priuatim a sanctis Dionysio atque Gregorio dicta,vel publice in Co- cilio a memoratis octuaginta patribus,non tan- C tam cicusandi habere dissicultatem videntur,
quoniam ante definitione Nici vae synodi prolata reperiuntur. Illud est multo amplius,qubdidem s. Hilarius in eadem sua epis la prolata aequὸ defendit Sirmiense concilium post Nicaenum congregatum, in cuius decretis dictum est: si quis unum dicens Deum, Christum au- ca. s. tem Deum ante secula filium Dei obsecutum cipatri in creatione omnium non confitetur, ana-
thema sit.& iterum,Si quis Deum non dominu repatrem , de filium quasi dominum a domioo, v