Facundi episcopi hermianensis provinciae africanae pro defensione trium capitulorum Concilij Calchedonensis libri 12. Ad Iustinianum imperatorem. Iac. Sirmondi Soc. Iesu Presbyteri cura & studio nunc primum in lucem editi, notisque illustrati

발행: 1629년

분량: 708페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

511쪽

de aliis autem qua ratione sic credas 3 Quasi vel Aipse qui contradicit certum habeat qubd hoc

quoque non dixerint: tanquam omnia om- nium legerit,omniumque meminerit.aut vel irse animus Augustini ideo talis fuit, quoniam ta- liter est locutus,&non potius quoniam talis fuit, id ςo taliter est locutus: ac per noc, etiamsi nihil

tale dixisset, idem tamen esset habitus animi ad corrigendum quod iustὸ offenderet praeparati. De quo si etiam sic bene sentiremus, & piunt

proculdubio esset,& verum,quamquam videretur incertum. Hoc igitur & de aliorum animis sentiamus, quia interim pium est, vel si videatur incertum. qubd si de mal. de illis sentiamus,hoc quoque certum non erit, sed certa impietas crit. Melius ergo est, ut de duobuxili id eliga- sinus incertum, in quo certa pietas adprobetur, quam hoc incertum,in quo impietas certa dam- .netur. Arbitror autem, quoniam & ipsi, qui nolunt de ceteris doctoribus Ecclesiae similiter ve de Augustino sentire, quia non inueniunt ubi similiter & illi dictorum suorum lectores exhortati suerint, ut eos de corore erripiant, impium Ciudicent credere quod nemo ceterorum ruerit

ad corrigendum paratus, si quid merito legen- tu in eius dictis offenderet. Si ergo impium est i credere,qubd nullus alius fuerit eiusdem propositi, unde scit ne ille fuerit talis, quem aestimat damnandum 3 omnifarie ergo colligitur, quod nemo pro tali ignorantia in Ecclesiae duntaxat pace defunctus, nisi ex magna impietate ac tomeritate damnetur. Vnde si aliquis apud sanctam senodum Calchedonensem Theodoruim

512쪽

1 accusaret , & aliquos ostendere posset atque

ostenderet eius errores, modeste ac pie proculdubio praedicta synodus faceret, si etia de ince

to eius animo bene sentiret. Nunc autem accusatus cst apud illam; nec animus eius erat incertus , quem libro sileriore docuimus negligentia sua etiam in opere, in quo ab amico Cerdone laudatus est, sponte prouideque consessium, nequis auctoritate nominis inductus eii sequeretur

errantem , dc offensionem auditorum non contempsiste, clim diceret aliquid quod recte di-B ctum non putaretur : sed perniciosi pudoris victorem eadem offensionem, quam per incuriam verbi contraxerat,abstulisse. Qiis correctio illum non ab his tantam,in quibus euidenter apparuit, sed a similibus quibusque purgauit. Cur ita non laudetur in ceteris eius fina doctrina, cum & in ipso errore laudanda sit, per quam nos exemplo potius quam verbis docuit & errata sponte latcri, & reprehensam offensionem sine eudore corrigere' N ihil igitur est,quod de causa Theodori synodus sineta culpetur. N eque enim cuiquam C auctoritate dictorum eius imposuit, ut sine ullo examine legeretur,& quicquid scripsit inconcuLssem atq; indiscussum teneretur ab omnibus. In his igitur habeatur,de quibus Apostolus ait,Omniaprobate, quod bonum est tenete. Aliter itaque scripturas diuinas legimus,quq canonicae vocantur:aliter autem eorum, qui legendi atque scribendi studio proficientes , per acquisitam quotidiano Iabore facultatem , scut potuerunt de his locuti filiat. ex quibus erat & ille vir sapientissimus ac modestiuimus Augustinus,

513쪽

,, qui tertio quoque de Trinitate libro sic ait: Saa,, cum in omnibus litteris meis no Allim pium ,, lectorem,sed etiam liberum correctorem deside ,, rem, multo maximὶ intas, ubi ipsa magnitudo,, quaestionis utinam tam multos inuentbres h1,, bere posset, quam multos contradictores habet. ,, Versim tame sicut lectorem meum nolo esse mi - ,, hi deditum, ita correctorem nolo sibi. Ille me, , non amet amplius quam catholicam veritatem;

,, sicut illi dico, noli meis litteris, quam scripturis canonicis inseruire. sed iicillis & quod non cre .

,, debas cimi inueneris, cunctanter crede: in istisse autem quod certum non habebas,nisi certum timis tellexeris, noli firmEretinere. Ita illi dico, noli ,, meis litteris ex tua opinione vel contentione, ,, sed ex diuina lectione, vel inconcussa ratione,, corrigere. Si quid in eis verum comprehenderis ,, existendo non est meu ut intelligedo deamando, ,, &tuum sit & meu;siquid autem falsi conuiceris, ,, errando silerit meum: sed iam cauendo,nec tum sit, nec meum. Aliter itaque, sicut iste vir prudentissimus docet, canonicas litteras legimus,in quibus neceste est etiam quod non credimus, cum inuenerimus incunctanter credere t aliter . autem, vel ipsius Augustini, vel talium ceterorum ; in quibus quod habemus incertum, nisi

certum intellexerimus, non infirme retinere debemus. mi etiam Hieronymo scribens dicit, ,, Ego enim fateor caritati tuae , solis eis scriptu- ,, rarum libris, quae iam canonicae appellantur, di- ,, dici hunc timorem,honorEmque deserre,ut nul- ,, tum eorum auctorem scribendo errasse aliquidis firmissime credam. acis aliquid in eis offende

514쪽

A re litteris,quod videatur contrarium veritati,nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem no assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctri nique prς pollerant,non ideo Verum putem,qiua ipti ita senserunt, sed uia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi Dater, sentire aliud existimo. prorsus inquam, non te arbitror sic legi tuos libros melle, β tanquam prophetarum vel Apostolorum , de quorum scriptis quod omni errore careant du

bitari nefarium est. Absit hoc a pia humilitate,

εἴ veraci de temetipso cogitatione . qua nisi esses praeditus, non lique diceres, utinana mereremur complexus tuo , & collatione mutua, vel doceremus aliqua, vel disceremus. Tenentes

ergo huius sapientissimi viri sapiciatiam , & di

uinam auctoritatem libris non canonicis non adscribamus,nec humanam compassionem, sicubi scriptores eorum quasi homines lapsi sunt,de- negemus. Quid enim faciat, cuius animam cum caro corruptibilis aggravet, A deprimat terrena inhabitatio sensum multa cogitantem , si1-

scepti officij itecessitate docere compellitur; nisivi suae scribit aut dicit, ipsius Ecclesia; pro qua& qua suscepit docendi periculum, discussioni sententiaeque permittat3 Sed si ossicio alieno ii cubuid, si quod ei non est creditum usurpauit,

meritδ venia caret, nec potest aliquatenus excusari,i qui se'ltro ac temere alienis ingessit perticulis. Doctore vcrd Ecclesiae excusat loci neces-

et st

515쪽

stas, si ea in quibus offenderit corrigere sit pa- Λ

ratus . . . . a

Chr VII S e n iam ex dictis quoque beati Cyrilli ali- qua proferamus , ut & hinc lector intelli ,

virum recipiendum si,quod in praeiudicium φωnodi Calchedonensis eum perhibent quaedam Theodori scripta, post eius mortem, quasi N storiana culpare. Atque ut appareat, quia silerius memoratorum patrum testimonia ex multis

pauca protulimus , huius, qui & N estorij con- .demnator fuit, & quem secerimi Diodori scripta Theodorique culpasse, dupla, id est decem B proseremus, & ipse pauca de pluribus. N am in libro quem Scholia nuncupauit, titulo septimo,

in esse dicimus adtinationem. Anima, im quit, omnia quae santcorporis ψse reputat se licet per naturam propriam expers lit paulo - . V irum corporis, & naturalium, & quae extrinsecus in accidunt. Mouetur enim corpus in conc'pi- scentias naturales,& consentit anima,nullo qui- dem modό particeps facta sol upiscentiae, ta- men exitu delectationem propriam ducit. Et si V sorte a suo corpore deprimini P, aut torqueatur, condolet quidem quod sium corpus patitur; υ ipsa verb in sita natura nullum patitur omnino tormentum. tamen stiper haec quoque dicimus' esse adunationem , quae est in Emmanuel facta. D Erat enim necesse cum suo corpse adunatam eiu animam dolere, ut timendo passiones subditam ceruicem Deo submitteret. Haec si Theodo- rum inuenirent Eutychiani dixisse, quemadm'- dum putamus singillatim omnia ventilarent, d1-

centes inprimis , quomodo

516쪽

A passionum corporis, si consentit clim mouetur

corpus in concupiscentias naturales Z aut quomodo rursus consentiens concupiscentiis naturalibus, nullo modo fit particeps concupiscentiae, exitu tamen deicistatione proeria ducit 3 aut quomodo corpori potius cocupiscentia tribuitur, cum anima etiam sne comore concupiscere possit, corpus vero non possit Z Namque clim dicitur, caro concupiscit aduersiis spiritum, spiritus autem aduersus carnem, non aliud intelligitur, nisi quia carnalis terrena affectio animae B aduersas bonam eius affectionem, quam habet de diuino spiritu, concupiscat ; sicut illa etiam, quae dono spiritus datur,affectio concupiscit aduersis carnalem. Deinde qua ratione dicitur, quia cum a corpore suo deprimitur aut torque tur, codolet quidem qudd suum corpus patitur,

, ipsa vero in sita natura nullis patitur omnino to mentum Z Si enim nullum patitur omnino tormentum,quomodo a corpore sito torqueturiaut quomodo sine sito tormento condolet, cum nemo condoleat,nisi qui doleatZ an torquetur qui-C dem & dolet,sed non sua naturaZEt quid inuenitur in rebus, quod extra sitam naturam torqueatur,aut doleati In tantum vero animς natura non

est passionibus aliena, ut multa etiam saepe tormenta , vel f pro sao corpore, non tanten a suo corpore patiatur, id est, sollicitudinis, metus, tristitiae, taedij, et eli ,& ceterorum. Super haec autem α ille diues, qui non est misertus Eleaza- xo, in inferno sine corpore suo torquetur.' Sed his omissis' illud magis considerare volo, quan

tam inuidiam synodo calchedonensi Ace-

517쪽

phali commouerent, si Theodorus dixisset, Super haec quoque dicimus adunationem, quae in Emmanuel facta: erat enim neceste cum seo corpore adunatam ci animam dolere , ut timendo passiones subditam ceruicem Deo submitteret 8 Haec ergo si Theodorus dixisset, quomodo exclamarent cum maxima inuidia, dc detestatione dicentes, En cuius laudes con- tinentem epistolam synodus Calchedonensis pronuntiauit orthodoxam. qui in tantum non

Deum , & Dei filium credidit Christum, ut existimaret non pro nostris doloribus auferen- Bdis, cuius vulnere sanati sumus , sed ipsi po- tilis necellarium fuisse quod doluit, ut timore passionum non superbiret, sed subditam ceruicem Deo submitteret. Hoc quoque dicerent, ruta necperfectae saltem virtutis hominem croidit Christium, quem putauit ab elatione te roralium passionum timore compesci, quibus virtus exerceri solet. Nam si imperfecti sine qui metu coercentur aeterni sepplich, Apostolo Ioanne de talibus quoque dicente, Timor non est in caritate, sed earitvi foras mittit timorem. Qqκoniam timor poenam habet, qui autem timet non est perfectus in caritate. nedum illi, quos praesentium molestiarum timor retrahet a pec-

catis. Qubd si quisquam, aduersiis tales Eutychianorim querelas, alia eiusdem Theodori , de quibus paucissima superius memorauimus, scripta proferret , in. quibus Christum constatis est ante saecula naturaliter esse Deum, re gignenti patri semper aequalem , illi protinua contra reserrent ac dicerent, Toleraditius

518쪽

L 1 3 E R. XI. . 499 suerat , ut Christum natura Deum . & patri

semper aequalem non crederet, quod aliquando nec ipsi Apostoli crediderunt, quam ut illum, quem sempiternum credidit Deum , timore passionum crederet ab elatione compressum. Rursiis autem eodem libro , titulo decimo,

quid dixerit, vel quid prima fronte solus ipse

titulus praeferat, aduertamus. Nam hoc in illo se ostens brum esse promisit dicens, Quod de adunato Deo verbo verae humanitati, inconsula tamen subsistentiae permanserunt. Utque hoc probaret subiecit ista : Erectum est secundum Dei voJuntatem sanctum tabernaculum per desertum, es in eo multis modis formabatur in Emmanuel. & post alia. Quod autem naturae, siue subsistentiae, inconfiisae manserint , hinc scimus. Aurum enim superpositum ligno man-

si id quod erat. & ornabatur quidem lignum auri decore , tamen lignum esse non desiit. V Quod vero arca in Christi accipiatur imagine, pluribus possit probationibus declarari. Con-c sideret ergo lector, quomodo afferatur quod in Christo naturis inconsusE manentibus subsistentiae quoque permanserunt, quae nunquam faerunt. quonia temper ad Dei verbi subsistentia humanitas illa pertinuit, tumquamq, sibi velut in propria persona subsistit assumentis si1bsistentiam naba, & in illam nascendo transiens, Vel transeundo nascens , cui causa oriendi, totumque quod orta est , ipsa fuit adsumptio. Itemque ad Acacium Meletens . Quo au- Παζmmodo, inquit, incarnatus &homo factus est si persciuietur , contemplabitur ex Deo

519쪽

Deum verbum, & serui formam sumpsisse, & in Asimilitudinem hominum factum, secudum quod

scriptum secvngum hoc solum considera- bitur naturarum scu subsistentiarum differentia. Hic quoq; sicut duarum naturarii,sic etiam subsistentiarii considerandam esse differentia docet. Rursus interpretans ad Hebrςos dicit libro 1i.,, Cum dixerimus quia Verbum caro factum est, a carni communicauit secundum subsistetitiam in- , effabiliter , de quomodo nec intelligi potest. Tunc etenim, tunc & uniuscuiusque si1bsistentiae persona intellectu suscepta simul concurrit Anaturis ad unitatem. Quis sciens Cyrillum praedicasth, quod ita Deus verbum carni communicauit, ut in eo mysterio non sollim duae naturae ad unitate coiacurrerent,sed etiam duς subsistentiae atq; personae ; non miretur cum audit quod

Diodori ac Theodori scripta quas Nestoriana culpaverit, & non potius imitator sui decesibris Attianasj seripta omnia in pace Ecclesiae quies centium studuerit excusare 3 Qui postea in eodem opere libro quarto , Ergo, inquit, refloruit& velut renatus est, quasi ex radice fecunda,inn- Cnium nostrum saluatoris Christi homo adinco ruptionem' de antiquarum causarum virtutemper fecula se vicit. Si calumniari libet,obiiciarur& isti: tanquam alium saluatorem Christum, &altu crediderit hominem ipsus saluatoris Christi ; quia non est, & velut renatus est,quasi ex radice tecunda,omnium nostrum saluator,sed omnium nostrum saluatoris Christi homo. dc addae insuper dicet , Si Christus, id est via flais,est homo, quoniam non nisi natura humana iii illo vncta est, qui iurius est ille homo qui dicitur Chri-

520쪽

A sti 3 neque enim Dei verbi dictum est homo, sed Christi, qui sic Deus creditur, ut & homo es.se credatur.lia expositione quoque Hesaiae Prophetae libro . sic ait.Ergo quantuad incredulo-rrum acerbitatem,& ineptξ illis meditatam contradictionem, inaniter lyborauit saluator, dc in vanum & in nihilum dedit sortitudinem suam. Nec enim sustinuit, sicut dixi nuper, sacras eius praedicationes stolidus Israel , non honorauit eius laborem. Labor enim erat Verbo, ut fieret secundum nos, & humanam sustineret paruita- B tem. Sed iudicium meum, inquit, apud Do- minum, & labor meus coram Deo meo. Agnouit enim , inquit, pater quos consimpsit la- bores pro eorum salute. propter hoc , iudiacium at eo prolatum est. Ecce Deum Verbum, de quo Gregorius , sicut si1pra memorauimus, dicit quia sine labore omnem inniadum comstituit , Cyrillus dicit quoniam laborauit ut fieret secundum nos , & humanam sustineret paruitatem. quasi angustiam in humano corpore pateretur impassibilis eius diuinitas, si quam Hec anima nostra patitur ex corporis paruitate ; sed potius ex lege peccati , quae in nostris membris est mentis legi repugnans. namin sutura vita nullam in incorruptibili corpore patietur angustiam. Nec non in com- α

mento Euangelij secundum Matthaeum , li- μbro secundo. iando , inquit , haptizatus est Christus , tunc a spiritu duci dicitur, hoc cst habitare spiritaliter , vel vitam agere spiritalem. & post pauca. Adsilefaciens M vi tam spiritalem proprium templum, in quo

SEARCH

MENU NAVIGATION