장음표시 사용
151쪽
Exstenduntur Tei Zimonta Sebo assieorum in , Diritum, uisicantexet, laeustatim, quam ante non inuenit in natum , quaerat 'egratia . nod aest, magnis
es misericordia Dominiis non faciti iureta es poena 'e- eat . binde ad plenitudinem praemisset dis utationis
subdit Casll an a Vnde eaaendum nobis es , ne ita ad Dominum omnia an rum merita referamus, o nibunis id,quod malum,atque peruersum es,humana ad riabamus natura quam quidem Cassiani sententiam improbans Sanctus pros e ita subiungit:αuid euidentias, . Prospra
eunt gratiam De non a sngulos actus dari inieci ira Ona sententiam blasphemiam inramque conr sit,diiseens Cauendum nobis spe, ne ita ad Deum omnia Sanctorum merita referamus, Ut nihicnis quod malum,atque seruersum es , humana adseribamus natura. Quibus uti bis non negat, hominem posse viribus naturae aliquod facile opus morale bcinum efficere absque auxilio gratiae e sed conrendi , etiam illud opus bonum pro
cedere a Deo auctore naturae mouente liberum arbia
trium, ut laciat illud bonum,' per conleque R , quod non debet sibi illud arrogare,sed tribuere Deo tanquam principali auctori,ne in se ipso,sed in Domino glorietur. Haec autem omnia patebunt amplius ex solutionibus
AD primum argumetu negatur antecedens loquendo
de proposito absoluto nunqua peccandi procedente ex dilectione Dei super omnia , qualis ad c triti sem perrectam requiriturivi ex dictis patet.Licet enimia absentia occasionum peccandi non existentibus Pro tune vehementioribus tentationibus , id videatur iaciles; quia tamen dilectio Dei super omnia, quae ad contritionem perfectam requiritur,debet esse talis vir tutis, de esicacia, ut vinceret omnes huiusmodi tentationes in exponeret vitam propriam pro illo instanti, aut breui tempore , ne peccando mortaliter , injmicitiam Dei incurreret, quam quidem efficaciam habet non potest in natura lapsa dilectio Dei super omni etiam, ut est auctor naturae, ex solis viribus naturae Pr r
152쪽
εε ' Responsonuia Lib. V. Caput VIIT. eedens, ut ex praemissis constat ideo it a contritio ha heri non potest absque speciali auxit praeuenientis
gratiis. Ad impugnationem dicitur,mod'licet fit naturale homini, propositis duabus molest ijs temporalibra subire potius minorem ut maiore vitet, quando utraqἷImminet de praesenti si tamen molestia maior fit a sens, de proximoso immineat multoties erigitur, quae de praesenti non imminet, licet fit maior. Secundo.' espondet ur,quod quando molestiae maiores sim spiri, inses, quae tangunt mmam, quales sunt poenae inferiri, aliae, quae sequuntur ex peccato mortali non potest. homo voluntate ab oluta efficaci velle inas vitam absque meciali auxit, praeuisleutis gratiae . Et huius generis uini molestiae, quasse actum contritionis vulit Peccator vitare. Vnde abiqite auxilio gratiae huiusm Hi conrritionem hin re non potest.
M Ad secundum respondi tur, quod Ilae iIlud propotatum ablolutum n quam heccandi lethaliter contra I gem naturae , sit extra totum ordinem gratiae , secua dum se consileratum ex natura rei inde Minia tura integra haberi poterat solis viribus naturae et Rhilominus in natura lapsa' supponto , quod homo est ordinatus per gratiam ad ultimum finem supernatur Iem eiusmodi propositum a dilectione Dei supero hi inclusum non est omnino extra totum ordinem gratiae , cum sit dispositio saltim remota ad Ob-- tinendam pratiam iusi; hae antem . praesertim in sen- , cd. M te' ra auctoris priora sent entiae , asserent 1 , qu I Pii Acumo de Liberum arbitrium ex is diribus naturariatiis, iri bus conatum, praemiae Diaeima,dun totu, i ,l quod
siri fis ιIiaue quibias id faeiaris. in ostar et ad salutem Idquerim .h ex certa lege quam it altistatuit pater .retniis eunt
153쪽
Vtκama sine umerati eontrit etieere Datiat. I 2 effemine praeuenirent υι se illo eodem eonatu eticeremus dispositionem πενriaturalem ad eratiam sed etiam quiabus saepe exestaremus omnino, ιnde es, quod quoties quis paratus fuerit ad conandum e timore, sciendumque Dium, qa potes eirca dete ianda peccata commissa , O Menda inposεμum omnia ethatia, praueniatur. Dιλ ictu, donoque samoris supernaturatis Metirias attritionem fumynmurriem quatis eum Sacramento e nee Friti, Ut pereata GDantur . Quomodo enim non est uispositio ad gratiam, salaim remota, id quod positum infallibiliter habet connexa praeuenientis gratiar auxiliara imo videtur sequi ex eadem Ofitione , pri ma auxilia praeuenientis gratiae secundum merita , nostra dari, quod in Pelagianis, 'em pelagianis saepe reprehendit Augustanus, prassertim libro primo Contra duas Episto a Pelagianorum cap. R. ubi ait: Si enimstas Dei gratia per uos meινα eviditas boni ipsum coeptum res meri tum eui tanquam ex debito eratia 6 Aug.nu adautormm , aes gratia Dei non gratι donabιtur, sed meritam nostrum Aabitur. Et Sanctus Urospe libro i in contra Collatorem cap. - . impugnat di ium D mphe . Iud Cassiani mi eum in nobis orium quemdam onae i tantatis inspexerit, IIumana eam conseπι- atque .lonfortat, Maneitat ad D tem, incrementum tribuιns et , quam se rue pIantaui iise nostr conatu rueris emcrisse. Multo ergo magis impugna iset Cassianum, si
dixis Sut ex linero conatu notiri arbitris emergere eo trutioni mox dilectione ei imper omnia procedentem cum abIoluto proponito nusquam peccandi; quam uictim contriti cm, naturalem statim con- Crtat L uus, excitat a talutem, ut sic illo conatue una elic Orco spontionem a gratiam, prarier tim
tum iu respodetur,quod diIectio charitatis infusa XIV .
154쪽
rcis 'unsionum Lib. V. VIII. erandem materiam disterunt oecie non tum iu eeae..c moras, ita etiam in esse naturs rictus vero dilectioiuisci ei super omnia, ut est auctor naturae licet secundum se,& ex natura res vires naturales liberi arbitri; nqexcedat,si natura sit integra,nihilominus in natura lapsa excedit naturales eius vires,vi eap. praeeedenti ostensium est unde, eontritio ex eadem dilectione Dei pro dedens etiam eucedit eius vires naturales. Quare sine auxilio gratiae elici non potest . Et ad illud qaod obij-citur ex Concilio Tridentino,&inrausicano, quae loquuntur de dilectione Dei cum tuo addito : Siem oportet ad dirinis o ut m iam respondi disputat vi de Auxiiij num. 7. De super Et nunc breuiter dico, quod dilectio Dei super omnia μαἰ se se cui mrubstantiani est apsa dilactio secundum comm
DUoliam dictum est, sub qua non excedit vires naturae lapsis nam e M. Orsi etiam peccator absque auxilio gratia potet habere aliqualem actum dilectionis Dei, in quantum videlicet, est bonum uniuersale, a quo hona omnia creata in ciues M. . . conseruari dependent,ut cap. praecedenti con. a. Oste
umo-ι, dum estis modus vero eiulaena dilectionis est, quod sit suxei sun per omnia simpliciter,& iste modus est intrinsecus actui
omnia a charitatis,& cadit 2 primo praecepto Decalogi,ut . a.dit subpra u. Ioo art. Io.docet Sanctus Thomas,in ibi Caietanus. οπι cba Ad excludendum ergo illam priorem dilectionem im
riuiis persectam, addiderunt Concilia illa verba e Sicut opor . . t ad Iutem Dilectio vero Dei super omnia, de qua a in loquimur, est procul dubio sicut oportet ad salutem.
si vis, Si quidem iuxta Autiorem prima sententiae, eo ipso,
dilani et quo liberum arbitrium solis viribus naturae eandem di- Dei secus uectionem elieit Deus statim sua gratia praeuenient vorae ad illam excitat,& consortat,ut sit qualis oportet adirii Dracm. tem . Ex quo statim infertur,quod primum initium Θlutis procedat ex solis viribus naturae, quod nullat usest concedendum. Ad Quartum negatur antecedens . Nam cui dictum est illa dilectio pro illo instanti, quρ ipsa durat duc illius virtus, non e stet efficax ad superandas quascua
que tentationes,si tunc occurrerent, e vera non esiet
ἐauctio Dei super omnia fimpliciter. Et ad trebatis
155쪽
Rem negatur assumptum tum quia maeti iustificantur cum sola attritione supernaturalissimul cum Sacramento, per quod fit homo ex attrito contritus: tum etiam, quia extra Sacramentum uocru multi iustificantur cum vero actu contritionis perlecte,& charitatis superius explicato. Quod si aliqui ab illa contriti'ne , dilactione Dei super os i a deiiciunt ,- absque susceptione Sacramenti, per quod fiant ex attritis contriti. decedant, Adamnentur, libi imputent,qur sua libera vidi. luntate se ooniecerunt in tales angustias, in quibus absq; co uritione , vel attritione cum Sacrament: gratiam,
amiwam recuperare non potuerunt.
a d Conismati nem responderu , non esse quIdem necessaritus , quod peccator , qui de commissis delictis
conteritur 'descendat ad illas comparationes , vel ap-Pretiationes proponendo ex nlicite . se velle sustinere quascumque tentationes, etiam vehementes, vel pati quascumque dilucultates, etiam cum periculo vim potius, quam de caetero Deum olfendere mortaliteri nihilommuS vera contritio,&actus dilectionis Dei, quo procedit cisi tritio debet esse tam enicax, ut superaret omnes difficultat erici Occurrerent pro illo instanti,authreui temporcine Deu offenda rivi ex praenatius constat. Res incum negatur antecegens. Et iuxta superius dicta addo , quod licet actus contritionis superius explicatus, sit hornini solis viribus naturae valde difficilis, imo impossibilla pet auxilium tamen speciale praeuenie tis gratia , quod Deus inuantum est ex parte sua laratus et omnii in dare, iit ei possit lis, tacitis, iuxta il-Iud, quod Veritas ait cum de dii Acultate seruanda vir ginitatis,vel castitatis ageretur, kua apud hominervi
scitia sunt, apud Deumjunifacilia
Ad Nextum argumentum respondetur, quam plurim ex illis Doctpribus expresse docuisse noliram sente tiam, ut ex parte vitum est cap. Praecedenti, satevia amplius Ri prius, ubi eorum testimonia examinanda sunt, expcndenda. Ad Septimum argumentum Pro secunda sente uti arespondetur exiti is c. 6. ω7.de amore Dei superio iunia. r,1cut euita homo ex soli viribu naturae uo potet nac
156쪽
eicere a vi ahχltuum dilectionisi Dei super om iane propositum absolutum nunquam percandi sese et in Ium conditio natum quod pertinet ad velleitatem. tibi osten .m est rita etiam non potest absque anxilio
spectari praeuenientis gratiae producere actum Datri
tionis ex eadern dilectione procedentem
Tuasio r. ed dicunt, saltem ille homo elicere potest iii mael in pugna tum dilectionis,& propositum absolutum nunquam de xv ineeps peccandi cum hac limitarione, uantum in me s. sed contrapnam illa lim; tatio reddit propolitum illulgo aditionatum invia in re idem est diceres, volo deininceps nun uuam peccare mortaliteri quantum in me is rit, ac si diceretur. Olo deinceps nuquam peccare in Orgaliter, si potuero, faciendo totum,quod in me et tu ex scit avIribus naturae Manifestum est autem, hominem in .atura lapsa non posse ex istis viribus naturae per
implere, vel executioni dem1dare illud proposita absq; speciali auxilio praeuenientis gratiae .udiatentur etiam auctores oppositae sententiae Ergo non potest a pri cipio unico actu habere propositum absblurum de cae xero nunquam peccandi . Erla ergo propositum illud conditionatum,4 similiter dilectio Dei super omni xv I erit condstionata, & efficax, & non ab uta. Suasio 1 si dicatur, hominem posse ex solis viribus naturae
I pug habere propositum absolutum de caetero cum adiutorio Dei nunquam peccandi mortaliter , contra hoc est argumentum; nam etiam hoc propositum non est ab- se lutum, sed conditionatum; nam exequutio illius pendet ex ista conditione . si Deus suo auxilio praeuenien eis gratiae me adiuuerit, quod quidem auxilium non estha potestate hominis,praesertim peccatoris,ut lib. 3. Responsionum cap. ostensum est et sed solum in potesta- . te Dei, qui sua liberalitate, iraruit voluntate illud tribuit unihil . - quando vult. Quod etiam con .rmatur nam in executione homo non potest absque
auxilio gratiae abstinere in futurum ab omni peccato mortali:, etiam contra legem naturae et Ergo non potesta principio fine auxilio gratiae habere propositum aboislatum de caeter nunquam peccandi. otianum argvinentum respondetur, solum eonesu
157쪽
Vtram is a Aux.gratia eam is e remisae et a der quod possit homo ex solis viribus naturae dolere . de peccato commisso propter aliquod motivum humanum,ut propter intamiam subsequutam , aut quia propter illud peccatuni suspendendus est e sed haec non est
contritto,de qua loquimur, cum non procedat ex dile- actione Dei super omnia, quod quidem est motiuura pietatis erga Deum, neque habet propositum absolutum
nunquam de caetero peccandi. Hanc enim contritione,& propositum absolutum tribuit solis viribus naturae
Auctor primae sententia in ea verbis Illius constat. Se cundo respondetur , quod , ut docet Caiet verbis cap. praecedenti num. relatis, non est eadem ratio de aliis virtuti hus, S de dilectioae Dei super omnia,&ὰ tritione. Nam actus aliarunt virtutum, non habent ex sua ratione formati,quod procedant ex dilectione Dei super omnia , neque includunt in virtute obseruantiam omnium mandatorum. Vnde in materia, ouae non co-tinet grauem aliquam,vel notabilem dissicuItatem, eli ei possunt ex solis viribus naturae. Caeterum actus co tritionis, de quo loquimur, ex natura sua procedit ex
dilectione Dei super omnia quae plenitudo legis e racincludit propofitum absolutum de caeter nuquam pec candi. Unde non est simile . Et per hac respondetur
ad nn firmationem,negando consequentiam, minit an tia est manifesta in obseruantia omnium mandatorum firmataqω naturalium,quae secundum se praecise considerata, ex neruis natura res,naturaus est, cum in natura integra omnia mandata naturalia possent ab homine impleri a que auxilio gratiae, ficus praeceptum naturale dilectionis
Dei super omnia in nitillominus: ab homine lapso impleri conetitue non possunt ex sylis viribus naturae , vetatentur etiam Auctores primae, uecundae sententiae
Secundo reipondetur,quod in homine lapso, lamel ordinato ad fine vipernaturale talis contritio, ac dilectio Dς ingreditur supernaturalem ordinem;quia est initis
aliquo saltem remotum diuinae gratiae, di per eandem dilectionem conuerti non potest ad Deum,tanquam ad finem ultimum naturalem maneudo simul in peccato mortali,per quod et auersus a Deo, an quantum ei fi si Iups InaIuralis, v ex praemassis coaltat.
158쪽
Utrum Man Arax gratia eontrit etieere vatiat. I ta vi propter turpitudinem peccati conteritur illa conintritione impersecta , quam Sacrum Conciliumaricle tinum sese. I . cap. q. de Sacramento Poenitentiae attritionem appellari si voluntatem peccandi excludat cuspe ven in , ne illam quidem habere potest ex solis virDhus naturae; sed ad illam etiam requiratur impulses Spi ratus sandi , Nondum quιdem Rhabstantis, sed mat mris, qua poenitens adiutus iam/bι ad iuuariam parat aut idem Nacrum Concilium declarat.
JHi re conatur,illam esse communem Nn sententiam Doctorum,quam prς molin ἰram cedenti capite ex eius mente reis 3 tulimus, adducitque in fauorem illius Magistrum Sotum in . diis
5-- de natura, gratia sub fine capitis i . Vbἰ addit, Exsentem in peeeato mortui posse
ex fura viribus natu δε Leocere, quo ad subsantiam acturiquemeumque actumquem is Mereticere quι in
natura, O gratia cap. 3M anus item in electione deae nitenta a sol in I. Iuxta editionem Salmaricen semanni O. eam tamen appellat attritionem ex
amore naturali Dei super omnia, solis vobis ab alijs
159쪽
Riceard eadem distinct art. quaeli. I. innuit. D. B in nauentura in q. dist. I . art. a. quaest. 3. Et vega su p. Concit. Trident. lib. s. ea P. Pro eadem sententia refert S. Thomam in . sent. distinct. II quaest a. art. i. quaestiuncula . ad ubi ait, quod contritio est a toto Deo,quantum ad formam,
qua informatum sed quantum ad substantiam actus est ex libero arbitrio in a Deo, qui operatur in omnibus
operibus,ti naturae, voluntatis. Ecce non aliter arbitratur D.Thomaso Deum concurrere cum voluntate humana, liberoue arbitrio ad eliciendam contritionem , quo ad substantiam actus,quam concurrat cum agentibus naturalibus ad opera naturalia . Vnde S. homas in illo articulo a Malibi sepe , si res recte expendatri, fere nunquam instinguit attritione a coh tritione, quod
Contritio sit dolor de peccatis ex amore Dei, attritio ex timore. sed ex eo, quod unus actus sit naturalissὐ nluls vero supernaturalis ex influxu charitatis superna
tura is, iuxta quem loquendi modum Canus dolorem de Peccatis propter Deum ex solo amore naturali profectum, appellat attritionem 'ii. Item etiam eadem distinctione, inuestione, art. a. quaestiuncula f. in corp. haec verba scribiti Thomas. Ad sextam quaestionem dicendum, quod contritio potest dupliciter considerarι, scilicet, quantum ad sui principium, quantum ad terminum idico principiucontritionis cogitatibnem in qu scogitat de peccasio,& dolet,& fit non dolore conren iness,saltem dolore attritionis terminus autem utritionis est, quandodvior ille iam gratiae informatur. Hactenus-Thomas
Ex quidus omnibus luce clarius est manifestum, Daho .ci am eo loco cum communi adiorum Doctorum senten.tia consentire, nec 3 par quicquam scripsit,quod huic
'. In fauorem eiusdem sententiae allegantur etiam illuctares, qui Icunia, posse peccatorem ex puris natu. Talthus elicerex quantumlad substantiam operis quem . . um Macrum quem pomest, habe clom 4 qu es in gratia Hiquam asste L lone Concedit Bagnesia sera, quaest. in art. io a sine in L Sotus lib. a. . dei tura,& gratia. A ιι cap. Diuitia i Gos gle
160쪽
A tanimonia Sebolanteo um. I3Cap. I. ria allegatur etiam Angles In qua liἰonibus Adgles Theologicis in a. sentent par a dise aia quaest unica art. . Cone x. hi ait : Homo viribus naturae,quoad substantiam actus,potest habere poenitentiam,qua non
sit ultima dispositio ad gratiam. Et quod loquatur de poenitentia procedente ex naturali dilectione Dei super
omnia, constat ex eodem auctore dist. 18 praeallegatas quaest unica arta a Conclus 3 vhi ait homo in statu
naturae potest ex viribus naturae dilectione imperfecta Deum super omnia diligere RESPONSIO, 333
OVAM VI ex his , quae dicta sunt cap. 7. ad te
timonia, quae adducuntur ad probandum , homunem lapsum posse ex solis viribus natura Deum super omnia diligere dilectione absoluta i& cum absoluto proposito non peccandi facile possit intelligi, quaIiter dein quo senis intelliguntur prae allegati Doctores, cum asserunt, similiter posse per solas vires naturae actum
C. ntritionis, Mattritionis superius explicatum elicere raihilominus ipsa eorum verba referenda Mnt, expen
dendam scrupulus circa praesentem quastionem,uel occasio aliter opinandi relinquatur. Igitur generali solutione respondetur, praenominatos solisti Auctores partim expresse, partim inuolutius loqui do eoneralis. poenitentia imperfecta, quae ex aliquo motivo temporali consurgit,aut vero ex dilectione imperfecta,& conditionata,qua diligitur Deus iuper omui iuxta ea, qu ea cap. 6. O dicta numnon auten de pinnitentia perte 4 Oa,quae ex absoluta dilectione Dei super omnia, etiam. ut est ultimus finis naturalis, Hocedar, cum proposito. absoluto seruandi in futurum omnia diuina mandata, ad moriale peccatum obligantia. Sicintelligitur Magister Solus art. s. allegato sy Λ Ad Teil Nargumenda. Fhalaita. Potes homo baber ι ilia acta expu- monia M. rasia uris34us,volo Deo in omnιbus,ctsuper omnia pia