Responsium ad obiectiones aduersus concordiam liberi arbitrii cum diuina praescientia, prouidentia, ac praedestinatione, ... Liber quintus, & Sextus. Auctore F. Didaco Aluarez Metinensi, ..

41쪽

3 Responsonum Tib. V.Caput III.

vclit vli rum ineiritu, Deus primam gratiam excitantem nobis tribuat,& in hoc sensu nulla est controuersia inter mo Rr ternos, antiquos Theologos;emnes enim Catholici

unanimi consentu fatentur Deum in hoc sensu voluntatem nostram non expectare, ut purgari velimus , eex supradictis constat. Secundus sensus est,quod Deus etiam postquam tua praeuenienti gratia excitant ,

vocante nostraeueniri expect et concursum , eli liberam determinationem in cooperationem nostrae voluntaistis,ut nobiscum per suam gratiam adiuuantem concurrat ad piam operationem, ad quam per gratiam excitantem nos vocauit; ita videlicet ut quamuIs concurissus Dei per gratiam adiuuantem,& concursus liberi arbitri, ad piam operationem simul tempore eristant, de coexistant nihilominus Deus expectat eundem concurrum liberi arbitris, vi nobiscum concurrat , ac per consequens ordine naturae prius intelligatur concursus liberi arbitrii ut ab eius innata libertate proceditiqua intelligatur cocursus Dei per gratiam adiuuantem ita videlicet, ut ista causalis sit vera amisa liberum arbitrium concurrit, Deus sua gratia adiuuante concurrit. Η- aute sit falsa: Quia Deus per gratiam adiuuante cocurrit;ideo voluntas humana simul cocurrit cu Deo ad eundem actum iis in hoc sensu est controuetsi inter

modernos Theologos Utrum. poli ouam Deus excitauit nostram voluntatem, expectet eius concursum , ut per gratiam adiuuantem simul tempore concurrat.

..... Prima ergo sententia est asserentium,quod solum in M,. h. 4rismo sensu Deus non expectat nostram voluntatem,

stram vi ut purgari velimus.in secundo aueem sensu affirmaticolamarem, struin conatum.' influxum liberum esse natura primus purgar rem,seu quod Deus illu expediat,ut per gratἔam suam vel mus, adiuuet voluntatem noliram ad contentiendum,&cim

qualiter pugnant oppositu aiserentes argumenti seque tibus. - θ' - Primo Nam opposita sententia nullium habet fun- et di tamentum in dictis Cassiani,vel Faulti, aut in his om- ιονοα ἡ,' ab aquae ex Concilio Arausicano, aut ex Sanctis A sae..... gustino, Prospero, & Hylario de hoc errore dixerunt re seq-- potius ex illis colligitur contrarium . Nam Con-Cuc ris cilium Mausicanum Canone teria o di . di sequen

42쪽

. tibus per initium salutis , aut fidei non explicat solum

Concursum;vel conatum voluntaris, eum operante riCooperante gratia,sed aliquem actum, vel affectum humanum, sine his gratiis factum,qualis est inuocatio humana,desiderium aliquod salutis,electio, labor, di simi- Iiar' e contrario in anon. s. per initiun fidei intelligit credulitatis affectum, qui ex inspiratione diuina

concipitur . Neqne comparat in eodem actu conatum volutatis ad concursum Dei: sed unum actum ad alium, vel alios distinctos, damnat dicenteS, actum naruralibus viribus factum esse rationem obtinendi gratiam, aut fidem. Neque damnat dicentes talem actum fieri sine concursu Dei,aut prius elici a voluntate quam fiat a Deo;quia nimirum neu rum legimus dixiste Massilien

ses' sed damnat eos, qui,cum dicerent , tales actus fieri

solis viribus libera arbitri quod non excludit generalem concursum Dei dicebant, esse causam δε principium saritis,& fidei, seu gratie, quae estet res diu tota a tali actu,& estectus illius meriti. Secundo. Idem probat ex Concilio rident; o Se sones cap. I. ubi volens tradere doctrinam contra se ,rIam Semipelagianorum errori, docet initium salutis eu

firmi a vocatione antecedente omnia merita,& re ipsa instincta a concursu libero voluntatis . Ponebant ergo Massilientes hoc principium vel meritu in aliquo actu, qui a nobisia cum solo Dei concursu , nec compar hancilla duo inter se,nec de hoc tuit unquam controuersia inter illos, Patres. Quod etiam aperte ostendunt verba Augustini lib. de Praedestinatione Sanctor π in cap. z. quibus explicat punctum controuersiae , in quo Galli nondum a Pelagianis discedebant . Et ex verbis Prospera,& Hilarii,qui semper refersit huiusmodi actus; velle.Credere,inuocare,velle sanari, similia,quae signμficant actus ipsos, quos dicebant fieri a libero arbitrio sine adiutorio gratiae,& in illis ponebant tale meritu , di gratiam retributam talibus actibus ponebant In alio nobiliori e Ee tu, vel dono ab ipsis actibus distincto, ad quod recipiendum dicebant,praepari voluntatem prioribus actibus naturaliter elicitas. Et hoc ipsum euia dente declarant Camanus , Faustus in suis sentenia

43쪽

eijs . Ego quid quid aliud eis attrihultur ι voluntaria

vin Tertio. la Massilienses nunquam distinxerunt ta ipso voluntario eo sensu conatum liberi arbitrixa cocia

peratione Dei,ut illum dicerent,esse priorem, rati nem alterius, rideo illum voeauerint initium salutis ex parte nostra . Nam prae terquam,quod nihil tale in eorum scrIptis reperitur, nec de illis relatum innen . tur,illud ipsum etiam ipsi naturali lumine ratlimis rei- pugnat;ideoque sine magno tundamento, Meuidentia

verborum illis attribuendum non esto. Quocirca a Patribus non arguuntur dixi is initium salutis,uel fidei esse ex nobis, quia dicerent, influxum liberi arbitri Consenium et se priorem cooperatione Dei, sed quia dicebant, illum actum fieri a nobis ex nobis, id est, sin praeuia interna gratia, in t piratione, ac illuminatione diuina praeparante voluntatem.

lv vii. Quarto idem probat in intentione Concili Aram Conci sicannnam in hoc sensu tantu damnat afferentes Deuδε usic ' expectare volunt axem hominis, in quo id dixerunt Mas silienses. Semipelagiani. Cum enim intenderet relis quia Pelagianorum extinguere , in lenia illis contra rio loqui Qebuit i sed Massilienses intelligebant Deum cxpectare voluntatem hominis, ut se praeparet suis viaribus ad praeuenientem gratiam, qua vocantur ad fide, aut poenitentiam, vel quod grauius est, ut ipsam salute gratiae, ierfectionem recipiat, ergo in hoc tantum sensu damnatur illa propositio in Canone eiusdem Concilij. Quinto idem probatur ex testimonij scripturae quishus idem Concilium suam doctrinam confirmat Nam primum testimonium est illud Prouerbis PMqparatus visuntas a Dpmmo. Quod de praeparatione,quam August. Ius laeus facit, intelligit Augustinus quaest. a. ad ram plic. Nam hominis etiam est praeparare coae,ut dicit Prou. 6. Proueth. I 6. Unde nobis dicitur DPr arat eo da

Ma Domino. r. Reg. 7. Haec autem praeparatio secun o a fit ab homine cum Deoin gratia eius cooperante a illa vero prior quae antecedit,vit a solo Deo per gralliam excitantem, seu vocationam, ut ibidim ait Auguin

44쪽

mnns,& libro de predestinatione Sanctorum disp. .deis. contra duas Epistolas Pelagianorum cap. R. ως.&lib. a. de peceat merit. &remiis cap. I 8. De hac ergo preparatione per solam Dei praeuenientem gratiam loquitur illud Coneilium, eum docet Deum non expectare hominis voluntatem . Aliud testimonium, est illud ad Philippenses a Deucen qui operatur Philiph.r. nobis di eue , c. Quod etiam facit Deus per co gruam vocationem , ut elidem locis Augustinus exponit,presertim dicta quaest a. ad Simplic. teque libro August. de bono perseuer cap. 3. libro de gratia, de libero

arbitrio cap. Id. VI . Ergo secundum doctrinam Coniacilis, Deus non expectat hominem,nondum vocatum. ut illum vocet hominem autem iam supernaturaliter eo citatum, vocatum expectat Deus,ut libere conse

Liat,& ad ulteriorem gratiam se disponat. Secunda sententia est precedenti opposita multotu UMThomistarum asserentium,quod neque in primo, n que in secundo sensu ex pectat Deus nostram voluntatem,ut purgari velimus, quam sententiam pro viribus defendere curaui disput. ys. de auxili , disputat. nia, Mi

tribus sequentibus , donum oppositis non obstantia , V 2bus in eadem sententia persistenuum este cense, Pro u .aium cuius maiori explicatione , supponendum est primo , adviciana quod, ut disput. 81. de auxilijs ostensum et gratia ad piniae miuuans,& eooperans,in quantum cooperans est,ordine Prauemel. rationis,& causalitatis,praeueniens, seu prae mouenili herum arbitrium, Meius determinationem ad consenis sum,& non solum simultanee,seu constantanee cum eo

eadem disput multis rationibus,& auctoritatibus scripturae, atque Concili Trideueini probaui, quae ibit terint videri. Quod etiam aperte colligitur ex his,quae disp. yy die auxilijs dicta senes. X

Seeudo iupponendu est, supposita gratia excitate, Deus percosensus,vel cooperatio lib.arb.no est primo incoada. I i M'. etia physice a volutate creata, ted a volutate, causa Q ης

litate diuinapuae per auxiliuemc gratiε adiuuantis: L, emc Phut eade volutas se libere determinet ad coopera, rabis,

45쪽

ex prose si comprobaui lib. . responset num e M MI Ex quo etiam sequitur per euidentem coraleque tiam , stam causalem esse veratris Quia homo praeuen tus gratia excitante adinciatur a Deo adpie operanduo liberes; ideo libere,& me operatur. I tam vero a salem esse falsam Quia homo praeuentus gratia exes tante vult conuerti; ideo adiuuatur a Deo, conuertitur quod etiam multis rationibus probaui disput so . de auxilijs,in argumentis in contrarium obiectis pro viribus fatisfacere curaui.

aeendum est ergo ansilienses, forsitan aliqvos I pelagiano etiam in hoc ereasse,quia dixeruntideterminationem , a Perationem arbitru creati cum gratia adiuuante esse priorem ordine naturae , quam influxus eiusdem gratiae adiuuantis, ac per consequens in eadem pia operatione dicebant priorem esse crea tum arbittium et Deum aurem posteriorem, secundum

ordinem nature i .

tos Nos autem existamus, concursum Dei e sis ordin st iro natiuae priorem concurru creatae voluntatis quatenusia 2 videlicet, per gratiam adiuuantem , se essicacem euisis αιέ - essicienter, ni ad modum caul physicae,

Qua nos uet voluntatem creatam,ut libere,& infallibiliter con- excitauis cientiat, cooperetur cum Deois X UI Probatur haec sententia ex Concilio Arausicano Min quo errores Pelagianorum, Mamliensium damna - ti sunt. Nam in cap.3 sie legitur a S quis Ora peceato Concito Detomum oluntatim nostra- Deum cxpcreare eonte Ar usic dit, non vitem, O etiam purgar vetimui, per sanct Spi

m flere pro bona voluntate . In quo decreto pondetaranda sunt testimonia scripturae, quibus id probat sacrum Concilium mam illud Prouerb. Prapa Mur.οIuntas a Domi- , non debet solum intelligi de preia paratione remδta, quae tempore a tecedit instans i stificationis sed praecipue intelligitur etiam de praeparatione proxima, qua in eodem instanti iustificatiosis volu

46쪽

volantas creata P paraturi Domino per auxilium efficax gratiae adsuuantis, per quod Deu efficit ut, is Iunias creata eliciat aerem contTitionis, quo minim Eariumneantem gratiam praeparet . ut in aestis locis scriptura ab arguentemductis ἡ----o gratiam adiuuante ineficiat, quod homo se praepa et

per eandem eontritionem ad Infusionem grati quam quod voluntas humana eandem praeparationem ei, Eiat, cooperando cum De

Itaque, sicut liberum hominis arbitrium si moueta .... motum tamen a Deo prius natura et O quod non est sim Lis . Lopliciter primum liberum, sed sub potest Erei nil tutum dioisi primi Itheri simpliciter, quod est Deum ita propor ium a Deo. ionabiliter se praeparat proxime ad gratiam ultiti Cantem Consequendam, preparatum prius a Deo per auxillum efficax gratiae uiuuantis . Quodi Sanctus Augustinus in Enchiridion ad Laurentium c a P. 31. Pr

bat ex illo ad Non solentis, neque Ληgvi νιιι δε Dexmis entis. Vbi ut notavi disputa 83 dea

auxili Sinum 3.impugnans quandam explicationem eormn qui ast rebant, propterea diestum esse non volentis,neque eunentis,sed miserentis est Dei; quia videliacet ex utroque fit fimul natura, idest ex voluntate hominis,& miserkordia Dei,infert e contrario etiam recte diei posse , non miserentis est Dei sed volentis est hominis; quia id misericordia Dei sola non implet , iquod tamen e sis falsum his vectis ottenditis Porro

nti ponderandum est illud verbum fVt foetim Deo μ. suri ev illud, cur oluntatem hominis praepara Misinam με αππdam Nais primum verbum clare signa ac liberum concurrum creat oluntatis cum gratia adiuuante es. 'τ se effectum Dei, eruidem gratiae , quatenus per tuam

Deus emcit, quod liberum arbitrium consiuntiat grat Iae

47쪽

cxcitanti,& coopere cur eum ad imum te, alias nom estet totum Deo tribuendum: led aliqui et reseruandum libero arbitrio pro innata di naturali eius libertate; quod

quidem non sit acceptum a Deo in genere causae veris etficientis quod tamen non est admittendum rice eenim non producat solus Deus actum pium absque libera cooperatione, influxu creati arbitrii citus tamen Deus est,qui per gratiam adiuuantem, leu efficacefaciti quod unluntas creata libere,& infallibiliter consentui, cooperetur cum Deo,ut disput. Ioo de Auxi-lijs ostensum et tix Sequentia quoque verba Augustini videlicet, qui ho- August. minr voluntatem praeparat, c. id ipsum connismant i

quia non possunt interpretara,neque intei ligi de sol praeparatione remota,quae sit per gratiam excitantem. Haec enim praeparatio reperitur in peccatore qui remote preparatimvt purgetur a peccato, quia tunc voluntas eius non est simpliciter bona, cum adhuc pecca

to mortali sit infecta, a Deo habitualiter auelua, ergo loquitur Augulimus de praeparatione volutatis,qua in eodem instanti iustificationis praeparatur a Domino, quae quἰdem praeparatio lit etiam per gratiam adiuuantem . In eodem quippe instanti temporis voluntas est bona simpliciter,ut pote cum gratia sultificanis te coniuncta X V. Secundus etiam locus scrIpture sacre, quo Arausic

num Concilium probat , quod Deus non expectati Bram voluntatem, ut purgar velamuS, sentenciam nostram apertius Ofirmat,quia videlicet secundum Ap

Philio , Olum ad Philippen. a. rus eri,qui operatur in nobis

Ceue , eb perscere, quibus verbis reddit rationem 1 crum Concilium, propter quam Deus non cxpectatis luntatem nostram , ut purgari velimus mura videlicet Deus in nobis atque nobil cum operatur ipsum veli purgari. Manifestum est autem , quod causa efficiens non expectat Iuum istiectum esse potius itium eausat , ut ex principijs Philolbphiae eonstat sentit et go Oncilium , quod etiam poli quam Deus notiram excitauit

voluntatem,non expectat contensum eius, cooper

tionem, qua vult purgara Pergo, illo Canone dam i

48쪽

fiantur etiam Massilienses, eo quod senserint gratiam adiuuantem , quae ab excitante ulistinguiturino veste Preusam ordine rationi causalitatis, sed solum comitem humanorum meritorum , sicut asseruit Faustus . .

Regiensis lib. . de libero arbitrioi cap. s. is. Ἀν

Cum verba.sunt adducta disput. a. dciruixisti, num Et quidem an hoc etiam errore ruisset,lassisienses on- ita ex Sancto Prospero an Epistola ad Augustinum, ubi Pelagi anxia resis reliquias commemorans , hunc

etiam errorem illis tribuit, cum arer lNee eons dinans, S Pr φαρ gratiam mi quam comtem , non prauiam human

rum rotam in meritorum et tram Iris olunt νιbus subdere quas abaaneundum suam phantasiam ero netantus rea as, quo init clarius mei potuit Dro nostr sententia aperte namque significat. S. Pros Per sententiam Massilien fium futue gratiam Dei

adiuuantem esse Komitem humanorum meritorum,no aute preniam ordine videlicet ronis,& causalitatis. Secundo probatur aliis, testimoniis Sancti Augustini X VI de impiis etiam ex libris, quos aduertus Pelagianos V Komposuit. Etenim libro et contra duas Epistolas elagianorum cap. 39. refert Iulianum dixisse et In bono opere a Dei gratia fusaeris iuuari tanqui fui tam late nutu Deigratia bonum Ohus agressus mira bono capor diuinitus adiuuetur, pro meritis ιdeoeet o n- ratis bona . Et in fine eiusdem capitis expendens illud Ioannis II. Nemo rei venire ad me , ni Pateri qua Ioan asimisit me raservit eum, aduertit, quod non ait duxerit, in Ut aliquo modo nidussamus racedere Usuιatem. Ergo secundum August. nullo modo creata voluntas praecedit Dei trahentis aurulium efficax Ergo nomipotest , ncque debet concedi, quod FoIuntas creata in instanti, quo pursatur homo a peccato, praecedat aliouo modo operationem oti concursum Dei ualle stis. Ergo concursus reais voliantatas, non est mi sex iordine naturae 3 ita posterior concurruis siue influxu,

49쪽

abGIIo,qui,suit intus in ipsis hominum e rdibus νυν νLnono homines od fieri non Potesso nolentes eγε- , dant, sed in volentes ex uot nuba fiam , ,entit ergo Rustustinus ouod voluntas Creata non est volens prius - natura,quam per gratiam adiuuantem, operatio armziota Dei erahentis fiat volens, alias Deus non faceret holmμι. nes, ex nolentibus volentes,seat ex olentibus praus a tura efficeret perfectuus vo tes,scii quod idem est, valentes prius natura ex innata libertate faceret supera naturaliter volentes Unde idem Augus usib. E coaAVSAE duas epistolas pelagianorum cap . - eo a te impugnari, quia dixerunt, Gratiam quoque adsuu νε-nι euiusqua bonum propositum , non tamen reis Hantastidium armisHimmistre a Capis eiusdemi,

bi ait rauis ergo quod is σου nantibus obi ea qώς ipsi sentiunt eomnumsrant , diciarit se conineri gratiamatioque adsuuare rucuscuιusquod -- ρropositum, non lamen eluctanti Rudium inutas ι utere Noa,quipp. ita dieanti Oeta bomo a se:ψ's, adsutori Decba- ea propositum bonum nuduumque virtutis,συ maerIta praeedent dignus* admuarx Dei gratia subsequente. Dbus verbis aperte doce Pelagianos concessisse gratiam adiuuantem subsequentem ad determinationem creatae voluntatis , quam Semipelagiant comitem ap-ioellarunt ἰ, Sanctus Augustinus, iuxta mentem P lagianorum, appellat ped equam. in fine eiul dem' tu bra expendens iliud alis'. Et arx une ea ι; aduerpat, si iri od eum dirim nunerere euma ΑΗ mutat o a Nimi meisd dextera exstet . ac itaqua σι gratia eos ictu tabcinitro bona mutationιs ius visu in ι eo umali ιι υ qui gloriatur m l Ummo serratur r iasient nam stois bonum inoboarris domino flenemo perficere nodomι .X VI Respondebunt soletal ,haec Davi Augustin testimo' οἰκ- icidam procedere induerius Pelagiauos, qui dixerirent abisue ulla praeueniente graφ-κxcidante voluntatemhommis virtius propraIs habere bonum propositum, primo inclioare opus pium, o mite Dus a ura Deum adiuuare voluntatem ad dem Opus perncae

50쪽

ductis. At vero Semipelagiani nihi tale dixerunt,nam re vera concesserunt praeuenientem gratiam, non soluesse necessariam ad perficiendum sed etiam ad inci o

piedum i uodlibet opus bonum,ut referunt Prosper, c Hai ij. Hilarius Epistolis ad Augustinum in ipsen et Augusti August.

nus libro de praedestinat. Sanctorum capi a. Vnde abiaque, Ilo errore dicere potueriit, quod Deus postquam praeuenienti gratia excitauit hominem, expectar eius voluntatem,seu consensum, ut purgari velit , nam sicut

dicit August. Rui fecit t. ne te,non saluabit e ne te

id est fine tua voluntate , consensuri Sed hec solutio , ερ licet ex parte verum contineat, quatenus siserit quod absque libera determinatione, cooperatione creati arbitri Deus non producit in nobis at quam operationem liberam n hilo mimis ex eo deficit , quoniam post gratiam excitantem, ponit operationem piam inchoara ab innata Iibertate arbitrii prius natura , qua a Deo per gratiam adiuuantem in ira gratiam adiuuantem, inquantum est adiuuans,non esse praeuenientem, quod tamen non est admittendum . Nam Concilium Trid. setis. 6 de iustificat e 1 agens de iustificationis exor ' μ' dio airci me neeessariam, quipe peccata a Deo auersi erant,per eius excitansem, atque adiuuantem gratiam ad conuerit udum se ad suam ipsorum usi scat/onent eιdem gratia libere essentiendo, cooperando dis Onan tur. Unde in farris Iitteris eum dicunt conuertimini Z C. ιas me, Mego conuertar ad os a libertatis non a admo, ' o. ne r cum respondemus: conuerte nos Domine ad te , kς0 conuertemur, Dei nos gratia pris eniri confitemur Quibus verbis aperte docet , gratiam illas qua Deus actualiter nos conuertit, esse praeuenientem ergo deternii natio is cooperatio libera arbitri est enectus Dei, & gratiae aluualitis in genere causa efficientis

ergo postquam Deus nos excitauit, non expectat nostrant voluntatem,aut ii herum eius concursum,ut purgari velimus a causa efficiens non expectat suum eia

tectum: sed illum efficit,ut supradicium est, volitSi rursus dicaturi, quod concursus Dei per gratiam si adiuuantem , dc concursus liberi arbitri a se muleem

ut pendent,ut sint,vel non lint,nam posito uno concur-le su