장음표시 사용
451쪽
visi se icorditer voluit hui paruulo subuenires, e orat nare , tapra preces , di me ita parentum perueniret ivd Lapcilinum , ita videlicet , ut eiusmodi preces, vel anaisraelia , qui bi s p pilicatur bapti sinus: fine effectus praedeliinationis paruuli , consentit nobiscum cum doctrina bancti Augustini. Ricnt enim oratio Stephani stula pro Paulo tui essectus prindeliinationis Pauli , eo quod Deus praeordinauit propter Orationes Stephant Paulum conuertere. secundum
allud Augustini , Statenisnuus non araset, Ecclesia Paar Auselum Ap solum non θηboisset: ira etiam propter mert '
ta parentum Deus pariatiliam conteruat quoucranientum baptismi et applicetur: sed eiul modi nertiata praevisa, secundum quod dicunt ordinem ad salutem paruuli, non sunt catis Pra: d MLinationis elus,neque co-ditio, a qua praedeliinatio eiusdem paruuli is ration sabloluta praedellanationis depe eat , sed potius lime i ei inuectus illius.
Aldera ratio, quae subiungitur, scilicet, id prouenire ex bene Placito Dei, quo inaequaliter gratias suas di
stribuit, ein cacissima est, si sane intelligatur ita videlicet, ut ni paruulo Deus velit applicam baptismum, flefacere illi hanc gratiam , ut per illum ante adultam
aetatem morte Interue mente ad vitam aet Oiam perue-
mata non autem auer . Hanc erat in rationem pittanae reddit anctus Augustinus, ut patet ex locis indu Augustin, ctis, praeter tim libro de Ono Perletὲerant lae cap. 8.
452쪽
ἀνεμ λ seu luctaeas avsuam ect quia ego sanus fuma Hie Ius dιea , eumn ac misi me ειυ audiet: Obsis' mo, tu quis es, us res naeas Deo DNeque ex hoc equitur,parentes non debere elae sollicitos de salute paruum ii praedellinati, sed potius sequitur oppositum . Nasu
Deus prat deliinauit, ut per orationes,, sollicitudinem parentum consequeretur paruulus remedium congrMa riginale peccatum antequam moriatur.
XIV, Ex his facile impugnari possunt allae ratione ex qui
bus prouenire ait, quod istum vocet, illum non Ocet. aut non ita vocer ve sequatur. Prima ratio, quae assi
de Peccatorum meritis, remissione cap. 12 explicanu
453쪽
sum Dei maneret non ex operibus sed ex oeant diactum est, cte. Unde si inquit, Ut bomo ab ineiante v
ritia modestior, ingeni or temterantior , ex mapparte Abidinum ictor, qui oderit auaritiam taxurian. det etur, atque ad irtutes eate Lyrouectior, aptior que eonsuetat; ct tamen eo Deo sit, obi et radiearis a na ChμιHiana non ossi quomodo enim inuocabunt, in quem non erea iderunt acit quomodo eredent ei, quem non audieμunt uomodo autem audient sine pridieanteis Rom.
Atius autem tardus ingenio, ibidini deditus, fugitijs,ct
per Mat. Vba duo si tam diuersa merita contrare runt; mon dico, ut iste credat, ille non eredat, ουod ea
propria voluntatisseae cis audiat, quod credat, sue non audiat ymo enim non effinisminis potesate. Ubis inquam bae tam diuersa merita contraxerunt prau
bus verbia omnes tere rationes superius tactas excludit, mad solum diuinum beneplacitum, in lectionem gratuitam, tanquam ad primam radicem, caulam,reis uocariquod ex duobus hominibus,unus audiae Euangelium,eredari pikOperetur,&perseueret, altero in infidelitate sua, aut peccato permanente. Affirmatque, Deuia distributione suae gratiae nullum habere respectum ad ingenii naturalis praestantiam,neque ad minora peccata , vel ad hona opera facta ex solis viribus naturae, ante omne auxilium praeuenientis grata ae Vec oppos tum dicit camillo I . Utato de Dono Perseuerantiae, sed potius confirmat nostram sententiam, nam in veris bis inductis loquitur c nditionaliter: conditionalis auistem nihil ponit in esse. Non enim ait, quod habenti maius ingenium detur auxilium praeuenientis gratiae, aut quod ex tali qualitate ingenii proueniataquod conis
uertatur, aut perseueret cum eodem auxilio, cum quo
alter, qui est rudioris ingenij, non conuertitur. Id enim esset reducere vltimate discretionem iusti a peccatore, praedestinat a non praedestinato , ad aliquid naturale, quod saepius reprobat Augustinus locis inductis sed lo itum air, quod si habentibus illud munus naturaliter intelligentiae, proponerentur sign , vel audirent verba
454쪽
suis mentibus congrua, mouerer ur. a s Hism msd telligit de motione mora i quan no e cx parte ex eis rioris propositionis obri eri , ut dispur. 83. - Auxiliis nu. I 6 explicatum est, I in hoc lib.el 2.nu. .e sed tamen immediate ante verba illa inductet, Ex q' aρ- paret, e praemiserar, ouod auia, crederent non erat eis datum etiam onde erea erent, es negatum. Et ii discursu eiusdem capitis totam discretionem credentium a non credentibus, electorum a reprci g. refert ad gratuitam Dei praedestinationem eum ait Non eran ergo se ex eae cathoeuirine sic induratum omD-
morum, edi sydoniorum,quoniam erediassent,squaliamiderunt si gna vid Fent: sed ne tuis profuit, quod poteran eredere,quia rea desinati non erant ab eo,cuius inverutabilia fum indiis , O nuaritigabitis rara nee astis obfuisset, quod non psi erant credera, s stade Un
σορ Iapideum euet auferre. Et infra. Audrunt enam hae ct faciunt, quibus datum enis non autem faeiunt. sue audiant, e non audiant, qu3bus non datum es. Sed de hoc testimonio S. August. plura dicta sunt luperius
cap. a. num. . d. quae recolere oportet.
riam non se ex prauin merui gratra. Icet ex supradictis fatis constet de mente bancti Augustini,
visum et tamen ad malorem com firmationem eorum , quae dicta alunt, quaedam testimonia Sancto rum Prosperi,di Fulgent ij,qui, ram Intelligentiam doctraris eiurudem . Doctoris sunt assequuta, in praesenti adducere, di expenderes ex quibus gratuita praucuinata ad Sionam ante prse
455쪽
uisa merita gratiae corrobari possit , eamque esse dei mente sancti Augustini, deduci Sanctus Prosper respon dens ad excerpta Genuensium pol multa , qu cirς F. heis electionem in praedestinationem gratuitam antes ζα ii ea quis merita dixerat in defensionem libri de Praede'tina uti tione Sanctorum, & de Dono Perseuerantiae pri ρω it --: a dubium nouum Gemaensium in hae verbi. N.ιuros Hrrantis. M sequιtur,qua eβι ι deamus sed aiunt, Oisc ibitis,aeeminem posse correptaonis nimulis exeira i , sis ea uμ in eonventu Eeelsa audientibus multis: atin habo de M. .
neritis ad em υeIaccepta perseuerantia , permansati Cateri sero, συι in peeeatorum deIectatione remoramini isso nondum surrexisti, quia necdum os adiutaritam gratia miserantis erexit Uerumtamen, qu si nondum vocati, quos gratia sua madestinaueri eIitendos aeciρietis eanaem gratiam qua Oeotis, ct ιιι eIecti DFqui obeditis sprὰGHinati enis reijeionis da, stibi Mintur obediendi vires, ut obedire eessetis. Cui obiectioni occurrat Sanctus Prosper ostendens illa e ba, Etsi ut obeditis,fρεψsiti eriis reretensi subtrahemur obedientis ires, in obedire essetis, non esse Sancti Λugustini ab obtrectatoribus ex eius doctrina male deducta,& id probat ex eodem Augustino cap. 22. de Dono Perseuerantiae . Unde in calce eiusdem dubii in defensionem praedestinationis traditae ab eodem Au. I lino sic concludit Euamuιs enim nunquam tam in- ριemer sientus rata myutam CBristianumis id quoamendax obtrectatio ineptissime fluxit,borruerit, piat men, conflantιque doctrιna abundameν probauit ηsdi- eandam asse Eccles a pysdesinationem, in qua Ggratiqpraeparatio digraiiam, in qua es rades nationis Τμctui ct prasciensιam Des qua ante euia aterna quibus Oeneouaturus sua dona, traseivit Cultis prauesinatronis, ut ui vi mpugnator, apertim musian Pela-gιana eraMons adιmor . Et Epistola ad RusM: una post
medium, agens ue discretione infantium praedest natorum, reproborum,sic ait. Inter saluatos paruulos, ct
456쪽
in quid istos introduxit in Reynum Deirquid Myos exclusit a Dei Regno inquidems meritiam confider es nomona pars fatuari meruiι,βdistraque damnari;quia 'mnibus in de praeuaricatione ros alis, nis quoslim assumeret misericors gratia , maneret fu er,uiuer' inculpata iusitia. a autem idisereti ni istius in seer to eon o Dei eausa, et ratio, ct supra a uitatem θυ- mana cognitionis inquiritur, Me mei diminutione'
nescitur vivo eo teamur nemineam immeritoterdi neia minem meritὰ Iiberari. Quibus verbis discretione viaius paruuli ab altero non ad merita, vel orationes parentum, non ad cursum causarum naturalium sed ad gratuitam Dei eleelionem,& praedestinatiotiem docet,esse referendam. Loquitur autem de causa particulari, vel ratione illius discretionis tenente se ex parte nostra;&hanc dicit, sine fidei diminutione nesciri, supra facultatem humanae conditionis inquiri, innuens reuera inueniri non polse. Vnde Sanctus Thomas, qui mentem Sancti Augustini, Daliorum Patrum, praeseret in circata
praedestinationem in gratiam penetrauit, ex mente,
eiusdem Augultini, nullam aliam praedestinationis ad cram et gloriam rationem assignat, nisi diuinam voluntatem,p.q. xx ι dum ait Sed quare bos eIegit in gloriamin uos repres ad s. bauit, non hase ration m , nisi diuinam tantatem. l. Idem confirmant plura teli irron a bancti Fulge'ti Futgςηiij qui Sanctorum Augultinio Prosperi fuit discipulus αμην cir doctrinae eoru dem Patrum fidelistimus defensor, disr Ir' qm pugnator acerrimus, praesertim circa praedestinatione, F V erat iam Is enὶm lib. 1. de pra destinatione ad om φρα ' mum sinuantum igitur Praedasλationis, inquit, o vim i mrne , mn alqua Coluntatis humana coactitia neeestia in Imννο tas exprimitur,Ῥed misericors, ius futuri operis diasone Bam Minise iterna dispositio prςdicatur. Et infra explicant Fugis A. illud an ut elegit nos in No ante mundi onsuunonem, inquit. Si ergo in his ea a rades notrom quiratur,
457쪽
grem nisi adestina ui ac re nil, sed ad interitum, pra se aut poten istina destate , ordinauis prouida bonitate. Et in subsequentibus ortandit opera meritoria,per quq praedestinati ad vitam perdueuntur aeternam, non solum esse a Dc praescita; sed etiam praedestinata. Et quantum ad hoc constituit differentiam inter peccata, bona opera, quod illa praescita sunt a Deo, sed non prae destinata haec vero, irae scita sunt, di praedestinata . Quod in fine eiusdem libri v. ad Monimum circa obiectionem IS. contetrmat ex verbis illis sancti Prosperi.
Dubium non eri , ne IIa temporali inerentia Deum, praescisse μή ct raderirnasse sua ipso erant auctore De ιenda, oes qua matis meritis iussito erant rudieis Metribuenda, pracile autem tantummodo non urair e sinasse,qua non ex ipso erant causa operationis BabItura. Denique in libro de Incarnatione e grati Domini III. nostri esu Christi cap. 3r eamdem doctrinam muItis, elegantissimis verbis confirmat. Nam in principio ei uidem capitis sic loquitur. v eire tuos omnes, 2.Tbis. Rquos Deus ut salvos fleri inteuigere debemus , in nec Aquem putemus saluari posse , nisi
istini Deo; nec exutimemus , ountatem omnιpotentas
Dei,ati in aliquo non impuri,aut ariquatenus impediria Omnes enim, quo Deus,nufa uos eri,stne dubitrii ne saluantur, nec possunt saluari,nis quos Deus Dunia nos eri,nee eLi quisquam, quem Deus Duari verit, o non sataetur; quia Deus nosse omnia,quqcumque oluit fecit, si omnes in qu D. M unt,quos omnes Duufauos Dri quia ba salus, non ιIris ex humana suntate na
458쪽
Ioann potiri .eniν ad me, ni stater, ut misit me, traxeris eam. Item alibi omne, M d dedi mihi pate , ad me .eniet. Hi emo funt omnes, uos uis Deus saluosferi,
O ad agnitionem Oerstatis enire Eece ad abistulam, Be efficacem Dei voluntatem, quae semper impletur, refert. quod electi saluentur . Et infra i Sicut nihil natae
Iiter sub Pit quod tu non fererit: ita nihi proueni in DIutem hominum quod illo non in eterna bona volum satis sua diJofitio saeundum redeHinauerit,ia quo. O Mergratis infunditur,per quam bene ambulemus,ct perseuerantia donatur,per quam ad nem peruanire pose ui Hre autem donas semper Deus in terna, atqἰineommutabiti habet voluntate disi sita, in qua rao dinauit, atque ρες arauit μευς daret δε quibus daris. Ipse enim ρre destinando re paraui gratae donum . qui gratiam donando, amoti γεdestinationis effectum. Et paucis interiectis : Deus enim, qui hominem eondidis, ipse re sination sua, e donum ii minatιonis acer
dendum, donum perseuerantις ad proficiendum, atque permanendum, di donum olor calionis ad re nandum, auibus dare,orus premarauit, quique non aliter persicusnistere, quam in sua sempiterna, atque ineommutabiti βῶι Countate dVpossum. Et ibἰ etiam explicans,quantum periculi sit in sententia contraria, mox sub ungit rFui . nota Cuius prςdesinationis veritasem, qua nos ante mundi. Norba rannitinionem ν destinatos in Christo teriatur sos Iussiquis detrecta cordu eredaritate reespere, Cetoris
eanssione proferre ante nimum diem it prementis,
impretatis με eontumacram,qua Deo tu in Uero rebenris ab iti non asrecerit m nrserium es , eum nonpermnare ad eorum numerum,quos Deus in Chris ante munal eonnatinionem grati eugit, edi repriri inauit ad, anum. Nec potet dici, banctum Fulgentium loqui de ιοι praedellinatione ad gratiam; nam illa ut rha gratι se διι,ct praue imauit ad regnum, clare ostendunt, i sum loqui nedum de gratuita praedestinatione ad gra- iam: sed etiam de gratuita electione Sira destinati Re ad gloriam . ante praeuis merita grati aera prae tartita cum docet, merita gratiae effectum eis prasistinat Io.
Lis a gloriam bi enim grata elegit, di praedestinauit
459쪽
a dis erram, ergo non es, 'raeuisrs meritis, vel operibus; 'Darri , argu)t Apostolus hs ex operibus , iam gratia φη non esset gratia iis Sed iiij ciunt contra hoc assium loeum eiusdem Ful osi,s . genti j, qui libro ad Monimum de dupli ei praedestina 4 6 ὸtione cap 4. sic ait OHensurus itaque Deus, quid re Prad Ilia.dendum preferuerit, ct quid donandum praedestinauit i s reprob. tis ad me 'lietum, quos aeno ρηεμiuit oluntatis malae vi fiat. a. n. . tio difesturos;=yr destinauri ad regnum , quos ad I prese tui misericor/iair uenientis auxitio redituros,o in se mis/ricordie subsequ/ntis auxilio esse mansuros, ubi praescientia operum electioni re reprobationi aperte supponitur . Et infra rauia miserteor es dominus, austus,pr destinauit iusos ad gloriam niquos ad poena. Respondetur , quod apud Fulgentium verbum illud , Fust. Me Nprasciuit, sumitur pro praescientia, quae sequitur decre ρ ρν eἰretum praedestinantis ideo enim praesciuit bona merita proprade- sutura electorum,quoniam,vt fierent, praedestinauit, ut sui π, ex lib. t. de Praedestinatione ad Monimum colligi potest, Ac praesertim ex ver his illius supra citatis. In ex verbis ultimis in contrarium adductis nostra sententia confirmari potest; nam verba illa ; quia miserieonen dominus , debent cum illis coniungi praedes inauit iunos ad gloriam, sicut verba illa, quia iusius es Dom erus copulantur verbis illic, praedestinauit ad poenam . In quo latis aperte lignificat, Prςderi inationem niquorum ad poenam esse actum iustitiae vindicatiuae,quae lubinde praesupponit praeuisionem culpae,eli finalis imp censetentiae et praedestina isonem autem iustorum ad gloriam In Dei intentione prae conceptam,esse actum misericordiae, quae subinde non praesupponit praeuis merita gratiae,sed potius ei causa emunde meritoru bi n. prede stinatio ad gloria esset ex previsis meritis gratiae a cui praedestInatio ad poena et ex praevisis demeritis lib. artano utiq; duxisset Fulgen.quia ferteor est natra demnauis usos ad gio is, seu dicere debulis et, quιοι usus es DBs,pridestinauιι sanctos a a glorι a. Et en in glorifica tiae meratis gratiae ac, e iustitie distributiuq,reddetis unicuiq; iuxta a lua, leti uult tua Apo. II reιι quo reposta ν
460쪽
Secundo respondetur, quod, cum ait Fulgentius, Deum pradeninas ad Regnum . quos ad se prase tu ιt, feriaeordie prς Mementis auxilio redituros , cte explicandus est de praedestinatione, quantu ad eius exequutionem znam in exequutione gloria nuquam reddi rur iustis, nisi propter Praecedentia merita gratiae ut infra dicetur ad alia conum ilia testimonia Sanctorum Patrum. Rationibus Theologiei orienditu . P ederiinationem
absolutam ad Driam factam fuisse me priuisa merita gratii.
Vamuis disputatione 37. de Auxiiij pluribus rationibus
probauerim,praedestinationem absolutam ad gloriam non pendere ex praeuilsis meritis gratiae, nihil minus aliquae sunt in praesenti attingendae,& corroborandae ἰ qu
niam putantur nullam prorsus euicaciam habere.
νηπηii' prima ratio est,quoniam intentio efficax finis secun- ωπ resum ordinem prior est, saltem ex parte obiecti Aio. a me voliti quam electio, e ordinatio mediorum in finem diomnia cum media in ratione mediorum non sine appetibilia, nisi propter finem: Sed voluntas eligendi aliquos ad gloriam est intentio effiea finis inam gloria est finis,
ad quem ordinantur merita Ergo voluntas leuonte tio efficax , qua Deus voluit electis gloriam , prior est in signo ratio s. quam voluntas dandi merita grati aer Ergo electio absoluta ad gloriam non pendet ex praeu, si a tritis gratiata, te potius e conuerto merita gratiae
pendent ex electione absoluta ad gloriam, eam minis gno ration a praesupponunt. Hanc rationem triplici solutiona conatur elude l. Solutio Avidam ex nuctoribus sententiae contrariae. Primas lutio