De expeditione Alexandri libri septem recensuit et annotationibus maximam partem criticis tum aliorum selectis tum suis instruxit Io Ern. Ellendt

발행: 1832년

분량: 928페이지

출처: archive.org

분류: 문학

471쪽

oυσε ' αυσαι θέuic in edd. vett. desiderabatur, iam a Gronovio ex omnium codicum auctoritate in Suam Sedem restituta est. Necte idem conserri iubet Eustath. ad Iliad. ii , v. I 8 ωδε δέ τισ ειπεσκεν ἰσων εἰσ oυρανoν ευρυν' υτι εἰσ ουρανον ορωντεύ οἷ Eλληνεσ ε χονται,

ενθα Iδρυσθαι τό θεῖoν δοκεῖ. Adde quae dixit myttenb. ad. Iulian. Orat. P. IsS, ed. LiPS. G. καὶ ναὶ Πὰ ZIiαJ Edd. ante Schmied. καὶ ναὶ μαλιστα. Grο- noxius ad h. l. : ,, in omnibus, inquit, scriptis, tam Peria Sinο, quam F orentinis set postea quo alie notavit ex V. C. Vulcanius) Per- Spicue satis legitur καὶ ναὶ μὰAια, quod iam Pretiosum eSt, quam inane ac ineptum est vulgatum, perinde ut in Alexandri oratione V , 26, Ia oύκ ἐμπλήσασ ,αὰ ZIία υμαζ. Unde id prorSus refiti

tuendum.

6. ἀναταρασσοντασJ Sic omnes codd. Gronovii. ταρασσoντασ edd.veit. Simplex Si pro composito ab omnibus codicibus Commendaretur , non minus apium foret. Utrumque enim verbum Arriano in usu init. Quem vide III, ID, 2 ἀπροσδοκ)ητο/σ τε γὰο καὶ ἀνατεταραγμεMotc ἐπιθησεσθαι. III. IX, I cc ἀναταραξοντεσ αυτ β την

472쪽

Hal. Aniiqq. VII, as scribendum videtur cum S3lburgio et o γε

derus. Sed valde suspecta videtur haec altera adiectivi forma; id quod sensit iam Lornemannus ad Xenoph, Anab. III, 3, 2a

Et quis est quin intelligat, Arrianum, cum Sua Scribebat, in mente habuisse verba Xenophontis llo. ὶ-- J Edd. omnes και σε. Paulo infra ed. BAS. OUκουν.

473쪽

Non iam enim dicere voluit Arrianus, ab oraculo Delphico iussum FuisSe, Herculem coli tanquam deum (quod foret 6εσπισθῆναι), quam PermiSSum mi isse rogantibus , quod est hπε θεσπεσorium. Inde etiam dixit VI, II, I κ - ταυτασ σε Sc. τα; ουσιασ) καισπισμον θυει του Atiptosi oc. Similem scripturae discrepantiam no iuvimus ad I, IS, Io. I. Ll δ' υτι - γιγνονταιJ Edd. anie nos omnes hi ae OTι - γίν 'mi TVt. Quod quoRodo defendi possit, equidem non videο. Cum Rutem in ed. Easit. o et is quam crebro confusum reperiatur, dici ViX PοSSit (vid. ann. ad I, 22, d): nonne veri simillimum HSt, a recentoribus editoribus, qui omnes ad unum de usu et natura coniunctivi nihil iter, plicium habuere, vitiosam editionis LaSit Scripturam tacite recerptam esse, ita ut ne opus quidem eSSe Pu-iarent consulere codicesi Ex eadem illa editorum ignorantia orta

474쪽

ε σωφρόνισανJ Ed. Bas. ἐσωφρονησαν, ex nota vocalium η ei ιConsu Sione, quam passim iam notavimus. Vide ad II, 2I, et III, D, Id. Adde quae diximus ad VII, I 6, 32. C. XII. ἀνιάσαιJ Edd. ante Schmiederum omnes ἀνιάσαι. neo; θυυου εἰπεῖνJ Sic cod. F., unde recepit Schmiederus.

475쪽

In edd. veit. 'et tribus codd. Grono vii legebatur-ε πεῖν. In uno cod. Flor. vidisse Se teStatur Gron oviuS ἀ ελφ ον εἰ τείν. , Vix decerno, quae gloSSa quaeve interpretatio habenda. Suidas quidem operosior est in explicandiS illis 2roh otas oti, quam voceti hi hoc. verum ipsa Significatio , qua gaudet istud adiecti iam,

est non satis conveniens huic loco , ubi Salie requiritur grtilissimo, ut dedit Vulcanius, aut nαcedones libenter uvilierunt, ut Facius. Idcirco stare cogor ab Optimo Codice, Praesertim Cum utatur eodem sermone V, 2, I κ co TαUTH DAεξάν ρυ πρυσ θυμουἐγίγνετο ἀκoυειν. VII, 6, I Tot c γάμoUσ ου 'eo; cti' ουσθαι et sic noλλsισ αυτωρ. Gi ORO D. Exemplis a Gronovio allatis adde III, d, 8 κιὰ ἀκουσα οσα αυτ ρ πρύ di Moes lir. VII, 12, iso UZ is Gret ros είναι πρoc o Ures D. Nihilomilius tamen vulgata scriptura habet quo defendatur. Nimirum ea servata hic est loci Sensus: Collisthenem , cum Actec ei Oliα Similici libere Pronuncicti et , Aleae-σndrum qii idem mctaeimo OsseCiSSe colore, eodem lomen qucte amCρ ο-nes citisse. De significatione et constructione vocis ελ hoc vide quae Schues erus dixit ad Greg. Cor. p. 56s et ante eum Perig. ad Ael. v v. hh. II, Is. - Infra pro moλυσαι, quod primus dedit Schmied erus e Cod. F., edd. vett. et quattuor Codd. Gro novit praebent κυκλῶσαι. Similem scribendi errorem notavimus ad III, Id, 2. a. ἐπιγελάσαι τω σχηαατιJ Nunc dativum Suppeditavit cod. F. In edd. ante Schini ederum et quattuor codd. Gron. legebatur Tου 'risv αToc. Quod serri nequit. Cf. Arr. V, 2, d ἐπιμει ιάσαι τω

II. d

476쪽

Uc TOεινον Sic omnes codd. quos inspexit Gronovius, sic quoque ed. Las. VulcaniuS, Cum Scriptum legeret Tου 'ri'αToc, primus dedit et ei Moes, quod vel probarunt vel non Correxerunt Blancardus, Gro novius, Napheliu S. Si quid mutandum hodie es set, scribendum foret rα ει νυ) , Ut Ril et Atαχι relatum. ACcusativum tamen Si mecum proba S, abSolute eum PoSitum existima. Tride an n. ad I, 2s, d. To Urtis Zt Ennii teri cel Edd. veit. et quattuor codd. Gron. τουτου γαλ. Verum praebuit Solus cod. F. Vide, Si in re tritissima ex

477쪽

nuS de uSu Particularum oti et cireumspecte disSeruit ad Vigerum

478쪽

52ANNIANI EXPED. ALEXANDRI

At dubito an recte hoc fieri possit. Mihi quidem verba quae Sunti; ήλικίαν absolute posita videntur, quomodo dixit II, I, II Neto lδία τι διαπρεπὲσ ἐζ κάλλοc τετυ. α ηασον et VII, II, sικίαν - ουκ. αφανησ. Ouod Si verum est, hunc Iucramur verborum Stensum: qui ctetote sitienes eSSent. Sensum verborum

quem Schneiderias in Arriani loco inesse voluit expressit Xenoph. de rep. Laced. III, 2 δῖαν ἐκ παίjων ει; To μειρακαoυσθαι ἐκ

479쪽

ab aliis in equum imponantur, idem Xenophon narrat de re equ.

sit, ut in similibus v. c. ἐπὶ τὴ ε et i ri&εοα II, 26, 8: an verba illa pendeant a g Gort/μιαζ. Quod si ita sit set mihi quidem ita esse videtur), dativus addita praepositione Oni idem fere valet

deria S, iubente cod. F., qui perpetuus sere huius verbi adversarius exstitit. Vide ann. ad. II,, 22, S. IV, Io, s. VI, 2, d. Particulae itεν - δε , nisi fallor, minus .QCte h. I. collocatae Sunt, ut IV, y, a καὶ τὴν κλείτoυ μεν ἀἀελs iiν, αυroν δὲ ανα-

480쪽

I, 2s, d et Siebel. ad Paus. IX, IX, d. Et si hanc Sequeris verbi

interpretationem, Ic θ Παν Similiter dictum PSt, ut tia Tilν υστε- ραιαν, de quo dicendi genere vide ann. ad III, IS, a, coli. Pausan. IX, G, I or VCPTec ic Tην νυκτα - ὲκ l ράσκουσι. Cf. Bergi. et 'agn. ad Alcipui . Epp. III, 2 . Lennei'. ad Phalar. p. 223. 'ernSd. ad Himer. p. Ta . Cori. ad Sali. Jug. IIv. Walch. Emendd. Livv. p. d6. Schleusn. Lex. N. T. S. v. εἷσ. Longe alius generis Sunt ea quae attulimus ad IV, 22, 3, quamvis vulgo ut Similia comparentur. - Pro MλεξάVceris Ed. Eas. c. ori oυ βι-ον ο εστιJ IIaec est lectio edd. vel t. et quattuoreo dicum Gronovii. οτι ἀβίψον oi tetra C. V. Vulcanii. ors oυ β/ωτον οἷ αυτ ῶ ἐσri cod. F., quod neque Schmi ederus recipere ausus esit, nec probavit Noen. ed. Greg. Cor. p. 8a. Nec dubito quin

Goellerus (ad Thucyd. VIII, Ia, p. 3 53, si Arriani morem

scribendi paulo magis cognitum habuisset, Eoenii sententiae subscripsisSei. Ut enim Arrianus saepisSi me dixit Og α; αυrotic, ubi

SEARCH

MENU NAVIGATION