De expeditione Alexandri libri septem recensuit et annotationibus maximam partem criticis tum aliorum selectis tum suis instruxit Io Ern. Ellendt

발행: 1832년

분량: 928페이지

출처: archive.org

분류: 문학

71쪽

LIBER I. CAP. II. III.

idem nomen pronunciatum videmus. Straboni l. VII, I, p. 6a, ed.ster audiunt, Si Scriptura Sana eSt, Mαρκομμανοι. Similem Scri-

72쪽

IGANNIANI EXPED. ALEXA DNI

Arrianuin longe aliud quia Significare , quam apud eos 'quos

Sic. II, 2o et Heliadors. ad Plat. Charmid. P. I 56, D. Neque indignus est qui conseratur Stephanus in Thes. GI . F. crocei QTι ειν.

73쪽

καὶ λ στευοντε; ἀπ αύτωνJ Ita edd. veit. et quatilior codd.Gron. καὶ ελῖσTευouro Cod. F, unde Schmi ederus recepit: Sed vulgata non est ita comparata, ut temere reiiciatur. Primum eniis medium verbi 1 ηστευειν aut nunquam, aut raro usurpatum Graecia apud Arrianum frustra quaeras; contra formam activam cum intransitiva potestate vide VII, IS, 2 hc το ληστευεών τρεπομενot. CLDiod. II, d8 et abresch. ad Xen. Ephes. p. 2d6, Loc. Deinde quod ad constructionem verborum attinet, participium multo aptius rogi tum videtur, quam tempus finitum. Nam ληστευοντε: tum dictum eSt pro OH ελίστευον, quod loquendi genus vide III, 2d, a Utά τε δυόχωριαν - καὶ οτι πεν=ητεc ησαν. Cf. ann. ad IV, 25, Io. Cum nostro loco non inepte conferas II, 2θ, II δια συνornrτὰ, καὶ ανια GDων. VI, 26, 2 ssis i coυ τε καὶ του γὰυμαtoc-ἐπιφλσ

74쪽

ad II, I, 5. c. IV. δι βαλον δε τῆσ νυκτori Palmer. in Exerce. p. 23s iegendum censuit diracvrou cf. At vide ann. ad I, II, Io. De varia Scriptura neovorrec et neoetvoriεc vide ad II, I, 2.3. eis: δὲ - ἐξ=ηλασανJ Edd. vett. ἐξηεσαν. cf. xen, Heli. III, 2, 2 ἐζ εο αν ἐπὶ λείαν. 3 Sed in nullo prorsus codice votusto id verbum ossendi, in omnibus Oeniλασαν, etiam vulcanius in Augu-εtano, etiam II Stephanus in suo, ut merito alterum facessat. vi reversa accidit libro VII, c. Id, Io in his, ω; ἐπὶ Boβυλῶνοcνεν, ubi codex ilie tam rarae innocentiae habet , reliquis cum vulgato conspirantibus. Gronου. Cf. I, II, d αμα δὲ τω ρι - ἐξελ ρει α* Tλλησπorgoti. II, 5, et L ελαυνει ἐπὶ τoUσ τα, κα

75쪽

LIBER I. CAP. III. IV. Is

d. τῆc φαλαγγοβ ξυγκλεισισJ Edd. veit. ξυγκαασιζ. In quibus dam codicibus Gronovius reperiSSe Se teStatur iei QMirato, in aliis ξυγκλεισὲc. Et hoc invenit etiam Vulcanius in cod. Augustano. Unde iecepit iam Sclimiederiis. Mecte conferri iubet Gronovius

tur δὴ ἐπωχεν. Cf. V, I 2, 3. Ceterum vide ann. ad I, II, 2.6σ6ν παρασαγγην του ' στρου Mire sollicitariunt hunc Ioeum Iibrarii et interpretes, quamquam optime habent omnia. Vocem o Vor , quam nescio quo errore cod. F. neglexit, statim reiiciendam

PSSe censuit Schmiodorus; quo iure, noli intelligo vide modo I. II, 2 καὶ ἀπ χοντο; αυτου υσον εβ ομήκoντα στα αυc III, 8, 12 ἀπέχων υσον ἐξακοσίουc site sit c. III, IS, 8 διελώUν oσoν ἔ- κατυν σταό υσ VI, is, προελθοντε; - σταδιουσ 6σον διακοσίουσ. Lib. i. I , a ex ipso cod. Fe ossu insertum est, quod vulgo deerat. Quae Statim Sequuntur verba τσυ ' στρου in suspicionem vocavit Schmiederiis. , Quo enim modo, inquit, poterat ea urbs XXX Stam dia a flumine distare, si Alexander eam aggressurus iuxta ripas Proficiscitur, et Getae ex urbe fugientes fugisse dicuntur tac

76쪽

2sARRIANI EXPED. ALEXANDRI

ρωταZω απo Tora noTααου Argumenta haec quid sibi velint, non perspicio. Mihi quidem omnia plani SSima videntur, modo respiciamus quae Arrianus paulo Supra narravit. Deinde etiam genitivus necesse Pst ut Servetur ob PraegreSSum απυχεν, quod non nisi genitivo apposito reperitum Vide quae larga manu adsperSimus exempla ad I, II, 2.6. ωc σε ἐπαγοντα &Joν - 'AJ ξανδοον , Et bona haec scriptura , et a Plurimis retinetur. Non est tamen celandum , quod in uno inveni, ω - ἐπάγονroc D ον - Dλεξάν Που, qui caSus commodissime quidem dependet a sequentibus cfάλαγγα etc. GTONOυ. . υπελιπoivs J Ita Gronovius, et post eum omnes editores. In edd. Dasit. Steph. Blanc. υπελείπorro Scriptum est. Minus apte, ut videtur. Vide ann. ad IV, I , Id. cf. Siebel. ad Paus. IX,

25, 6.

77쪽

s. v. Aeschyl. Prom. 8a6. Etiam Latinis secundam illius vocis syllabam brevem egSe monuit LentL ad IIor. Epodd. X, I s. Io. Tot c πελτoυri Sic omnes codices quos inspexit Gronovius, Sic etiam cod. Aug. Vulc. In editionibus ante Gronovium ut hic,

78쪽

22 ARRIANI EXPED. ALEXANDNI

2. οἷ δε καὶ Sic rescripsit Schmiederus ex edd. Venet. Nasi . vulc. et Blanc. Particulam καὶ neglexit Gronovius. Ilist. Ind. XXIX, Io e codice F. dedit Schmiederus οἷ καὶ ἀίκτυα ἐπὶ πεπoιηνται , Cum aeque VitioSe in vulgatis καί deesset. Et quam

saepe in hac re ut a librariis ita a typographis peccatum sit, dici vix potest. Vide, Si tanti est, ann. ad I, 2θ, s. III, Io, 3. IV,

21, L V, 2θ, s. VI, 22, 2. VII, 6, 1. VII, i8, 6.

I. - αγγαοoc ,Videtur idem nomen esse, quod Livio xxxi, 28 dicitur Long mus, I ctrccinorum reae, MSsti ires bis hoc loco iste

γαρ oc, Sed etiam optimus. Immo non aliud videtur esse, quod memorat Polyaen. IV, I, ubi incipit-Mωκε Πνων, Πυλαντίω Tαυλαο se, ubi Irs, Medicaeus Vt mo loco habet Tαλαυ- ρoc, in posteriore TVυλαρoc, transpositis consonantibus Id et I vel T, quum codex Cantabrigiensis bis praeferat Tαλαυρoc. Grοηου. Ed. - Dagil. , uti tres Gronoxii codices, Per Simplex γ ceo Quod mutavit iam Vulcanius. OZι μεν - Ouod Schmiederiis de suo dedit g et qui quidem, neminem puto fore qui probet. Si scripturae vulgatae mutatione OPUS CASet, non inepte scriberetur 6τε μέν At hic est loci Sensus: Longcti US υero, quiα irem cum Philippus viaebcti, Aleχαndro palam icti eθαἰ et priτα - αd eum legolos miserest, elium stinc Odorctf.ὰ ι γ αυτί J Uanc Scripturam firmam reddunt edd. vett. et quattuor codd. Gron. In uno Cod. vidit Gronovius 8 se cingoi . Idem error commissus egi a librariis III, 28, B, ubi vide ann. d. καὶ αυτ c ἐμβιιλε J Scilicet repetendi m ex praegresso oυκ εση. Exempla huius loquendi generis quominus adscribamus,

impediunt egresiae curae Valclienarii ad Herod. VII, Iha, Scha

79쪽

LIBER I. CAP. vlla

5. ααφὶ τα αυτω ν ε - Itin Scripsimus cum Vulcanio, cum inreli. edd. esset α ων Similiter supra dedimus ex edd. Nasit. Naph. Climi ed. αμ φ αLToν-Prο quod erat in edd. vulc. Blanc et Gronou. Vide ad I, 2, 3. f. Λαγγαρ ori Ed. Da S.,. Et Supra, Λαγαρο . T. καὶ την αδελφiὴν τὴν -- καα ταυτ=ηνJ Proξαρsseoli, quod in Sedem suam reStituimus ex edd. Venet. et Basil., Vulcanius scripsit et oυ Dλε ανδρου, eumque secuti Sunt recentioreseditοres s minus recte, puto. Cf. II, 22, Io Hraxir re et ni M Aceeιου, et ann. ad I, I, d. Deinde autem nescio quam Ob CauSam Scripserint Raphelius et Boi hec ius et eri in i , omiSSa particula GL Vide modo II, 2d, II καὶ τὴν r u ritu Tυρια -- καὶ TVUTην ἀνεώMAZε. III, 28, II κιαὶ την ριξαν ἀνοο-roν κ τα-ην καTεσθαι. Plura eiusmodi cupientibus succurret ann. ad IV, I, I. S. D Mitti, noDνl , Valde vacillat in Isstis hoc urbis nomen. Invenio enim praeter vulgatum IIIDou quoque ImDicor cum gemino no ιν τῖoate et I ιον πο α Qt Πέλλινην κο Πηλὶν πολtu, quod retinet optimus: neque aliter habet in versione F ciue Eliam in Supplementis Curiianis Freiushemius probat Pelitem , quod Dassaretiae oppidum, ex Livio XXXI, do, quem margini apposuit, italic appellat; et merito dices, Si inspexeris Ortelii eum Praecedentis in hac sententia thesaurum in eo vocabulo, ubi committit Livium, Arrianum et Stephaniam, putatque ires illos eandem innuere urbem. Grοηου. Πηλέον on IIVλλιον scribas non multum intererit. Forma IIm,nir, quam habet uuias vel alter codicum Grono, vii, male repetita videtur ex L I, c. I, G,

80쪽

2d ARRIANI EXPED. ALEXANDRI

SEARCH

MENU NAVIGATION