장음표시 사용
171쪽
Beati misericordes, quoniam ipsis mi rebimr Deus. Beati pacifici, quonia, pli, Dei vocabuntur. Sit ergo nobis, dilectissimi, primo loco cura pacis: secundo miserationis. Nihil fictum labijs corda nostra suggerant: nihil dubij ora respondeant. respicie - tes ante omnia ad illam sententiam, . quae dicit. Quod tibi non vis, alio ne facias. Haec illa, quam diximus, perfecta dilectio, quae affectum integri amoris instituit. Ita est ergo , Ut
in te antiqui iuris districtio nihil habeat potestatis, si ea quae legis plenitudo postulat, obedienter ob
. HO MILIA XIV. De bono humilitatis,
Nos sine iniuria partis alterius, dilectissimi, est, quotiescunq.
172쪽
opus est vocis praeconia virtutum meritis exhibere: quia cum homo inestora laudat, deteriora c. 'igat Non enim dubie stultus notari se
'im x, si bonorum iudicio sapiens
lautatus abscedat. Sed quid facturi sumus, qui non possumus nec bona' sine malorum increpatione disponere, nec mala sine bonorum com incinoratione damnareὶ Dabit ergo veniam,qui se in hoc opere iniuriam aestimat accepisse Melius est enim,ut mala conscio pudore cofusa disse dant: tantum ut ea quae sunt laudatione digna non lateant. Duae igituri cauta in unum veniunt, humilitas
sine alterius verecundia rerum natu
ra non patitur. quia una suis actibus, altera erubescit alienis. Dicendum igitur est, quantum humilitas utili tatis habeat: ut possitis intellige ro , quantum superbiae infelicitatis& superbia: quarum exponi alteram
173쪽
116 s. VALERIANI: incumbat: & exponendum , quan
tum superbia odiorum pariat, ut d scatis quantum amoris gratis humi litatis adquirat. quo facilius unus quisque agnoscat vestrum, quid in se debeat emendare, vel quid possit eligere.Non ita superbiae castiganda
dominatio est,ut humilitatis praeter mittenda sit gratia: nec in tantum humilitas p ferenda, ut superbiae tacenda sint vitia. Quid enimprodest scire valetudinis causam, line scias medicina Z aut quid iuuat nosse
auxilium sanitatis, si nulla sit com- .pescendi cura languoris es Audite de his scripturam dicentem, Humilibus Deus atriam: superbis autem resistit. Discite nunc, dilectissimi, utriusque partis retributionem: & intelligetis
quid diligere, quid odisse debeatis.
Ecce hic pro amore humilitati sinu tatur ad gratia: ille pro superbiae crumine deputatur ad poenam.Castiget
174쪽
ergo unusquisque in se, si cui adcr
uetit tumor animoru: ne aduersum se caelestis iustitiae arma commoueat.
Dissicile autem sine periculo vitς suae' transigit, cui aduersus sublimiorem i)otestato causa dimicationis incu- lait. Inclinandus est itaque ad omne humilitatem animus; visit apud DQ- .minum obtinendae locus gratiae. p
testis autem intelligere, quani grauis sit culpa tumentis supercilij, quam necesse est tanto' diuinitatis labore compesci Bene humilitas semper lim laesa est. nescit enim vinci, ui no est causa pugnandi. Superbia veris non solum odijs, sed etia periculis sibi cet. Dissicile eniim potast fieri,ut non sustineat pugna, qui iniuria indicit. Sed facile a nobis omne periculum
huiusnecdilitatis excludinatis, si aduersus superbiae vicia humilitate pugnemus. Humilibus Deus dat gra tiam : Liperbis auten resistit. Si
175쪽
diligenter requiritis, dilectissimi, uniuersa , quibus ab initio munis .
Dominoe coepimus displicere: inu nietis omnium Vitiorum principem fuisse superbiam: oc cognosse scite, in quo aut humilitas meruerit coelestem gratiam, aut superbi inciderit diuinitatis offens m. Per clitari denique superbia hominem diaboli exitus docuit: quilia subliuiniori constitutdi k,co, humilior despexit; ac propior Vixium 'aesum- ptios Manetis Angelica dignitate de pulsui, tyrannicae sententiam tam natio is excepita Videtis itaque, quod superbiae partes agit qui, si perbiae studet. id autem superest illi, nisi damn tionis sententia, cui arrogantia dominatur Z Compar mu , si placet, bonis mala ,& det aiora melioribus: & intelligotis quata homo in diem superbiae vitio laboret inuidia. Sed nec longo qu3P
176쪽
r da persona est. Tu assume ossi cium libςrtatis, re statim animum superbientis agnosce . Quae, rogo, illis est vii , quibu* quotidiana sunt odia i Nunquam prose, ὀ ille aut sine suo , aut sine lteriu4 pecςato, em transigit, qui supercilio elatu incedit: quia inter superiores ins riores'. personas, semper aut despi
citur, aut timetur. Superbia vilita
tis est vitium, & indicium ignobili tatis. nescit gutem extolli nobilitas mentis. Semper adcrescit apud m- dignos mores cum potinate super cilium. vertim ubi est vitae splend0r, humilitas ψtMsa blanditur. Humit, talem illam veram san ctam dico, quam religiqnis& Dei amor suadet,
non timox uominationis torquet. Illius humilitatis facim is mensio nem, quae caritatis est iuncta consortio: quae non aψctoritate extor-qqς imperij, sed nutritur lege
177쪽
viueindi. N emo pr0fectis moresturae tantum viiijs aestimet imputandos. cum facultate nutritur' supercilium ; cum potestate crescit perium. ndo igitur infirmis codi ori us sufficeret medicina, si cunaa omine nascerentur & vulneraZNutritur superbia, dum hic se verbis sa pientiorem, . natalibus iudicat ille meliorem. hic dum non vult loco moueri, ille dum putat se posse contemni. Ita videmus vitio superbiae odia crescere in comparatione per frinae 1 dum hic adulantium oculis
auri, argentique pondus ingerit: i te ambitum h0noris opponit i hic d iam in se pr fert abundantiam opu, ille sermonum: hic dum se vult pro-
pter consilium expeti i illo propior
sonuiuium desiderat salutari. Enu merari vix possunt vitia superbiae, quae si homo vincere aut cauere ppiser, nullum laqueum diabolic*
178쪽
HOMILIA XIV. r6r damnationis incurreret. Ecce hic ut semper nouus esse videatur, excusationem faturatoribus mandat: ille ut quotidie salutetur,aegrotat. hic uti inueniat imputandi locum, fingit sede omnibus esse sollicitu; non quod abselitem desideret, sed ut reum in- ossiciositatis accuset. aeri enim quam ex matutinis horis ianuam sa, iurator obsederit, ut imputet quare .amicorum pompa defuerit. Ita chim ad salutationem no admittatur ille,
qui praesto est, reus statuitur ille qui deesti ac sic cum huic qui occurrit clauditur ianua, illi qui deest paratur
offensa. Nolo illos dicere fastus ani- mora, cum egreditur diu meditato supercilio,ac tuis locis suis'. meritis ordinationes initituit: ita ut cumhic oscula porrigat, ille pectus opponat. Nullus illi sermo gratus, nulluS confabulationis seruatur affectus . alios oculis praeterit, alios sermone despia
179쪽
cit: alteram , ut alteri se ostendat iratum. Quae rogo ibi est spes vive di, ubi unus sub specie amicitiarum' praesumit dominationem, alter dum. nimium obsequitur, sustinet seruia ἱtutemi Videamus aute qualis sit hic superbus, cum inter aequales in ii dicio sententiam daturus forte con sederit. Videor mihi videre pugnas
verborum eructatione compositas, cum unus misericordiae studeat, auter iustitiae fauere se fingat; non ut recto iudicio fidem seruet, sed ut studia personae superioris expectet. Aliud enim sensisse se simulat, ut alterius disceptatione dissentiat. Non putat in consilijs rectum, nisi quod1olus senserit: non putat iustum,nisi quod sibi ipse persuaserit. Vult solus audiri, ac solus omnium ore laudari nec deest, quod peius est, ex hac par te qui faueat. Citd enim superbia adulationi dat locum, dum aut hic
180쪽
qu rit gratiam,aut ille veretur offensam. Nec parua est in ipsis conuiuijs superbia, chim altior toro locus p ratur; atque in tantum sublimior te dius sternitur , ut magis pendere, quam iacere videatur. Ita superbias adquiescit iniuriae, ne pati videatur iniuriam. Quaeritur quis adsurgenti manum porrigat, quis humerum regat, quis latus fulciat. Nemo mihi excusare potest hoc vitium non esse tyrannicae dominationis. Ossicium enim, quod homo homini exhibet, si non ad hoc solum deferatur, ut tueatur infirmum, constat esse seruitiuna. In quo loco laudo paupertatis patientiam, quae cum proprijs virtutibus deseritur, alienis moribus famulatur. Sed quid solis diuitibus t tum superbiae pondus imponimus,
cum videamus frequenter homines in summa penuria constitutos simili nimorum infelicitate sordere De