Pauli Voet, Gisb. ... De duellis ex omni jure decisis casubus, liber singularis

발행: 1658년

분량: 399페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

loo P. V o E TIucernae furi non jure oculum effodisse. Ut multo minus licuerit eundem propter ereptam I. . l. s. lucernam Occidere. . Cum D. passim in legibus mentio tute- 4bii Ilae corporis & defensionis, si ei D dejoll. accedat aggretaris occisio,fru

tet in stra quispiam ad solam bono

Cod. Ad rum id traxerit defensionem.

I. Corne'. de Sicaro

Quinimo anxie &accurate civiles leges distinguunt circa furem, utrum eundem occidere liceat, necne φ Cum tamen certissimum sit, quemcunque furem venire animo furandi, id est bona nostra auferendi. Astsi propter solam bonorum defensionem aut ablationem oc-- cidere fas esset, omnem indi stincte furem occidere liceret.

Verum tantum nocturnum furem necare fas erat, quod nesciatur, an venerit animo furandi, an etiam occidendi.

itan 1.1 Ux lςX az. Tabularum , sese l. Aquii. sundet in corporis defensione. Et i

212쪽

De Duellis. 2or Et tamen non indistincte omnem furem nocturnu occidere jure poteras, Verum tum demum, si id ipsum cum clamore

testificeris. Quod ex legibus

posterioribus patitur e cepti- lic. uniones , si fur nocturnus sit in . t

agris, qui etiam impune sine Criae. clamore occiditur. Quod ibi- Ἀdem frustra auxilium implore- oidiis' tur. Ex posterioribus vero legibus, id censebatur illicitum, nisi corporis simul periculum adesset; sic ut quispiam ei sine

suo periculo parcere non pO - liuerit. Ad quam legem in margine allegatam censura notandus Gotefredus in notis, qui eam applicat etiam ad solam bonorum defensionem rcum in d. l.agatur de periculo suo ;& aliud sit perieulum s um , aliud periculum suorum bonorum. Quinimo postquam lax o. Tabularum desiit esse

213쪽

2M P. V o E T8- Ad e- aliter nocturnum furem occidis . z Velir,quam si metus sit mortis, qu drup quid ambigimus amplius, AALA. quin statuamus solam bono-quit. rum defensionem justam cae dis causam non esse. i. q. . a. Insuper si furem diuvium β' non aliter occidere sit permis D. Adt. sum, quam si telo se defendat, Aquil- - quod aliter non videatur adesse corporis periculum et certo Cornel. colligitur, si telum absit, adeo-6 Haim. que periculum corporis cesset, 3. Anton. diurnum occidere nefas esse. h . Vbi enim lex sub certo modo

virini. tit. permitthi Occisionem, icit.tum .i-q8,ς demum, cum se telo fur defen- Corvin. dit. Ita remoto telo, remota

Vm ό conditione, sub qua permissa

OTρε, occisio, remoto omni metu Bedisp.i . suspicione mortis, censebitur homicidium esse prohibitum p.mihi Verum objiciunt r. Quod

il)eba. quis licite propulset illatam Vade vi. Vim,idque ad defensionem suetpossessionis, quam sine vitio

214쪽

. De Duellis. Σπtenebat. Respondeo, id quidem verum esse, quod licite defendat possessionem, Verum hinc non colligitur, quod invasorem licite occidat, nisi ex fure fiat latro'ex invasore bo norum corporis aggressor, &aliquem licitis mediis bona

protegentem, invadat armis. obiiciunt.2. De generali con- M. ile. suetudine , etiam secundum z6-sin. ulus seudorum fures laqueo seu

puniuntur: ut si ultimum se, eant supplicrum, etiam impune necari possint. Respondeo

enim, r. Non tam puniuntur,. de moribus quod de lola bonorum agatur ablatione, quam

quidem de furto qualificato,id est cum effractura conjuncto;

quam de contumacia, perseve- .rantiain proposito,quod nulla spes emendationis supersit, de l.in imi. frequentia delictorum, quo-Tum nomine poenae eNasperam

215쪽

eto P. V o E T iste, certum est vel propter simplex furtum , quem capitisdam nari, modo rem Valen temquinque solidis, fuerit furatus, idque quia fur civium turbat tranquill talem, adeoque fractae pacis publicae reus est. Objiciunt 3. Qui eripit bona, mihi eripit vitam, quia vi vendi media ; adeoque tam eum fas erit occidere, quam si vitae insidietur. Respondeo, sVerum quidem per consequentiam, & remote mihi vi,

tam adimit, non tamen semper. Vt dispar sit ratio. Prae-Nerquam quod qui vitae insidiatur , ea nisi in continenti defendatur, amissa repeti nequeat. Res vero ablatae aliunde resarciri poterunt, per actiones per judicem reposci, Ut tantum in mora periculum con

stitutum non sit. Quod si quisnpiam mihi talem finxerit cam jum , quo ereptis bonis, mihi

fame. c

216쪽

De Duellis. . . ad

fame pereundum foret, dicam etiam licite bona defendi posse, cum internecione invaseris. Iam enim pari passu ambul bunt, vita & bona, quod hisce ademptis certa mors immi

neat.

Consentiunt legibus hacte. C. suseenus allegatis etiam canones. ΤΨ' Ouibus cautum, ne fures qui diens. de ad furandum veniunt occidan- Humis datur, neve tam acriter exarde stamus, ut ad rerum transitoriarum conser vationem prori mum interficiamus. Neque

obstat 1. Quod objicit Lessius

ex iure canonico. Vbi dicitur. Si fine odii meditatione, te tuaquo sedisti .deliberando, hujusmodi diaboli mem- Homicid.

4ra interfecisti: s aliquid jejunara

volueris, bonum est tibi ct eleemo-hnas fac largirer. Respondeo, enim I. in obiecto canone duo .requiruntur copulative,u tua

que defendendo, id est ut vis sit illata bonis,etiam corpori. Vt

non.

217쪽

aoε P. V o E Tnon sit extra culpam, qui bo norum invasorem occidit, nisi etiam vitae adsit periculum. Respondeo. 2. Etiam in hoceanone non eximitur homicida ab omni culpa, cum illi ratione delicti commissi cano nica poena imponatur, puta ut jejunet, eleemosynas iaciat. Neque obstat a. Illud Inn e.dilecto. centii 4. Qui ita: mater ea cum:keoωα -ηes leges, omniaque jura vim piin o. repellere, cunctisique sese defeUare mittant: licuit utique ipsi' Decano, Ii praedictus Ballivus eum bonis suis mundanis injuriose spoliare,

vel ea violenter occupare praesum

pserit ut superius ea expressum

ιontra illius violentiam, injuriam que se tueri. Respondeo enim r . Non per allegatum canonem probatur, quod erat in quaestione, licere propter solam bonorum defensionem quem.

. Occidere, Verum tantum in

Nuitur , licite quem suam pos-

218쪽

De Duellis. 2 sessionem, suaque bona adversus violentum invasorem tuemri; id quod nemo est inficiatus.. Praeterquam quod hie nullum εhomicidium erat commissum, ut frustra textus eo trahatur.

Resp. a. Non ibi agitur de sola bonorum defensione, verum ea,quae cum tutela proprii corporis est conjuncta. Id quod satis colligitur ex initialibus canonis verbis ; cunctis licitum sese defensare, & post contra Pi lentiam se tueri. Quae omnia ad eam referuntur injuriam, quae corpori nostro infertur; quam propulsare, etiam cum inter necione aggressoris, superius est explicatum.

Neque dissident a senten- Matth. in Na nostra rationes ac motivae Theologicae. r. est. Quia inia Lue. e. 6.quus ille censendus, qui divi- Ρ 7. Stias interituras , & iniquum '

mammona, praetulerit vitae,

saluti camori hominis Chri

stiis

219쪽

2o8 P. V o E Tstiani, licet in aliquo actu imperfectionis, a Christiana perfectione deviantis. Praesertim eum aliud suadeat Salvator no

ster, qui jubet, ut homini pe

tenti & auferenti pallium, etiam tunica concedatur. Quasi non satis tutum videatur, pro conservando pallio, vitam adversario adimere. Ut potius res quaevis necessariae videantur deserendae, quam ut nos mei vel adversarium vitae pelliculo exponamus. Ideoque etiam adducitur exemplum vestimentorum, quae ad cor poris nuditatem contegen dam apprime necessaria. Et tamen ea relinquenda statuis Salvator, ne ad bonorum de- sensionem,m ulta mala,mubtae calamitates sequerentur. Quivis enim, vel eorum gratia,'uε vix alicujus forent precii, au

serentis vitae insidiaretur ;quod tamen impium ac cIude

220쪽

Dd Duellis. 2o'le seret. 3. Quia licet divina Lue. cap. lex, quandam inter omnes ho- Ashq 'mines constituerit cognationem ut omnes nobis sine proximi; nullam tamen sociationem aut parilitatem constituit inter animas bonorum& animas hominum, qui omnium creaturarum sunt nobilissimi. Unde sacer vates :Fratrem redimendo non rerimet Psη V. quisequam, nec dabit Deo pretium Τ' β' redemptionis ejus. Nam preciosas redemptio anima imorum, Ode et in seculum. Quod etiam satis innuit Salvator , dum

comparat vitam nostram, ac Vitam animae nostrae, cum diavitiis totius mundi ut ostendat ea inter sese comparari non posse. Et certe,si rem recta putemus via, Tujus conscientia, si

in se reflecta id non dictabit pAnnon quod amittere metui iamus, minimi valoris est, α quod perdere cupimus, nullo

SEARCH

MENU NAVIGATION