장음표시 사용
291쪽
ris Lib. I. De generatione ct corrupi.
sequitur statim post conuersionem unius partis magis accommodatae ad conuersionem conuerta alteram, ei proximam mi nus aptam , sed necelse erit per aliquod tempus expectare , ut simpleta sit dispositio eius, & pro hoc medio tempore cessabunt conuersio,& nutritio,vt Aristoteles,& D. Thomas docEt. Ad argumentum negandum est antecedens, quod nu quam deficiat alimentum. Et cum dicitur, sanguinem esse ultimum alimentum,distinguendum est i quia non quicumque sanguis est conueniens alimentum, sed ille,qui ex cibo assumpto praeparatur,praeter quem datur alius, 'ui pro consistentia,& conis tiruatione humorum,&spirituu vitalium, ac totius corporis in venis,& arteriis, atque etiam in poris res det, & iste no est conueniens alimentum corporis, nec conuersioni, aut nutritioni deseruit. sod ex eo probari potest a posteriori, quia duper multum tempus vivens non allum it cibum , contum untur actione caloris naturalis partes propriae corporis viventis
remanente adhuc sanguine in arteriis , venis , & poris , quia experientia constat posse adhuc ab eo extrahi per venas: ergo signum est calore naturalem circa hunc sanguinem non ag re. Nam si circa illum ageret, facilius, atque etiam prius illum prorius consumeret, quam carnem. Ex quibus sequitur non semier fieri conuersionem , nec semper adeste alimentum, licet semper adsit sanguis.
An materia alimenti prius omatur materiae corporis vis uentis,qua at conuerso Delnuimus,am
si e vaestio haec a solis iunioribus tractatur, & prima opinio deo tum tenet materiam sanguinis prius uniri materiae corporis viventis, quam fiat conuersio eius in substat iam aliti, non quidem prius duratione temporis, sed in instanti, ita ut in instata initiativo conuersionis, vel nutritionis, quod est vltimum non esse eiusdem nutritionis, fiat unio,vel continuatio unius materiae cum altera.Probant hoc argumento .vnio materiae alimenti est quasi approximatio eius,ut possit virtus naturalis eiusdem agentis educere formam de potentia eius, vel propriam extendere ad eam informandam ; sed approximatio agentis ad passum debet praesupponi actioni eius: ergo prius debet continuari materia sanguinis cum corpore viventi,qua recipiat
292쪽
reeipiat formam: continuatio aute fit medio quodam indiuisibili producto:ergo debet fieri in instati Probatur consequε-tia; quia productio indivisibilis non habentis partes simul deis bet neri,& proinde in instati.Conuersio denique, aut nutritio incipit tepore sequenti: quare necesse est,que,d in instanti pretis
cedenti idem tempus, quod est ultimum no esse eisde conuersionis,fiat continuatio materiae. Secundo potest probari, quiano potest naturaliter una sorma informare duas materias diuersas. aut discontinuas sedeo ipso, quod manus, vel brachi si separatur ab homine,desinit informari ab anima tergo no potest materia sanguinis informari ab anima, ut fiat conuersio eiusdem sanguinis in substantiam aliti, nisi prius continuetur
cum materia corporis viventis; continuatio vero simul fit, ut
probauimus: ergo in aliquo instanti praecedente tempus cou- uersionis fieri debet. secuda opinio asserit no prius duratione teporis . nec insta- sstis fieri cotinuationem materiae sanguinis cu corpore vivete, sed simul duratione, prius tam e natura. Itaq; eode prorsus tepore,quo fit c 5 uersio,vel nutritio incipies pervi timu sui no e se, fit etia eo tinuatio materiae, &eode modo incipit, sed prius natura, quia unio, vel approximatio agetis ad passum ordine naturae praesupponitur actioni eius,tan qua causa sine qua no. Sed haec sententia duabus viis defenditur a.diuersis ; quida enim ideo reputat impossibile, quod prius tempore, vel in stati
fiat continuatio materiae sanguinis cum corpore vivente, quia eum sanguis non informetur anima, vel certe no informetur
secundum gradum specificu . sed specie distinguatur a corpore vivente, non potest continuari cum materia eiusdem corporis viventis, priusqua informetur eadem anima,& fiat eiu
dem speciei, quia ea, quae distingusitur specie, continuari uo in ossunt, non solum secundu formas specie disteretes, sed etiaeeundum materias, ita ut eadem mi mero materia secundum
diuersas partes informetur diuersis formis secundum speciem . Ita Sotus s. lib. Physq. 3. ad 8.Fonseca s. Metaph. c. q. 3.&alii ex iunioribus. Peobant testimonio Aristi s.lib.Phys text. 3'. ubi
docet expresse, quod ea, quae differunt specie, non possunt co-tinuari. Probant deinde ratione, quia si cotinuatur sanguis cacorpore vivete, priusquam informetur anima: ergo datur unuindiuisibile commune vitiq; materiae, na continua sunt, quorum ultima sunt unu sed hoc repugnat: ergo repugnabit etiatalis cotinuatio. Probatur minor, quia indivisibile illud mate-xiq, quo continuantur, aliqua forma debet informati, ne deluc
matella eciam indivisibilis sine ulla latinat sed non est maiori rati
293쪽
xso Lib. I. De generatione ct corrupi.
t alio ob qua informetur anima , qua forma sanguinis: ergo a neutra, vel ab utraque simul informatur,& utruque patet esse impossibile ; quare impols bilis quoquc erit talis cotinuatio. 3 Alis vero ex iunioribus falsum reputant hunc modum d fendendi hane sententiam, quia existimant no repugnare nam turaliter, quod continuentur ea, quae sunt diuersiae speciei, nisi in quantum diuersae speciei sunt ; & cum diuersitatem specificam non essiciant materia, nectu equantitas, sed formc substLtiales, asserunt continuari posse secunda materiam,& quantitatem, licet non possint continuari secundum formas substatiales, quae cum unt diuersae speciei, repugnat ultima earu esse unum; unde cum sanguis non distinguatur specie a corpore vivente ratione materiae, vel quantitatis, sed solum rationesormae substantialis, dicunt non repugnare, quod per male riam, de quantitatem continuentur;& ideo ex hac parte pollefieri continuationem prius tempore; vel instEti, quam fiat co- uersio, ut affirmat prima opinio. ita sentiunt de continuati ne eorum . quae distinguuntur specie, Albertus Saxoniae s. lib. Phys quaest. s. ad i. vallesius controuersia 3 I. ad Tyrones. Toletus s Physsi quaest.. ad 3.&cum his nonnulli ex recentiori bus, quibus videtur satiere D. Tho. 3. p. quaest. T .art. 8. ad x ubi docet, quod si vino consecrato admisceatur alius liquor diuersus, poterit nihilominus ex utroque fieri una dimensio secundum continuationem quantitatis, licet non fiat una secundum odum essendi, quia una pars illius dimensionis erit sine subiecto, alia vero etit in subiecto. Et addit: aeno is aliquod eorpus
fiat ex duobu3 metallis, erit unum corpus fecundum rationem quatit tu in 'n tamen unum terundum speei/m natura. Quibus verbis
concedit ea, quae disserunt specie, posse continuari saltem secundum quantitatem.
s. sed I rodant primo experientia, quia non est in te Iligibile,
quod pars sicca eiusdem rami sit dii continuata a parte viridi, quia si discontinuata esset, eadem ratione esset diuisa, ac separata ab ea, atque adeo distino a numero ; sed est eadem numero rergo continua. Euidens est con aequentia, quia unu continuum, d unum numero idem sunt. Sed probatur minor, quia mouentur eodem numero motu, ut patet;ergo sunt idem numero saltem lecti duni quantitatem per continuationem. Experientia etiam constat pcdes hominis,& quas da elias partes
eius extremas prius tempore vita destitui; & tamen nemo dicit tunc esse separatas a corpore, sed vere continuari cum iis partibus: ergo non repugnat continuari secundum qu
i ratem ea , quae specic differunt. Sed quod non repugnet
294쪽
Cap. V. Arae I. de augment. V. r
eontinuari secundum materiam, probant exemplo: quia non repugnat duas formas accidentales specie diuersas informare idem numero subiectu, etia secundu easde partes, ut patet de calore,& albedine; ergo nec repugnabit quas formas lubstantiales specie diuersias, quales sunt forma lansuinis, & anima,
informare eadem materia continua secundu partes diuersias. Refutato vero hoc modo defendendi duo asserunt. Priinu, non fieri continuationem materiae prius duratione, sed solum
prius natura. Et prima ratio, qua id probat praesupponitduo. Primum est, materia, & formam diuisibilem habere proprias partes integrantes substat tales, de propria etiam indivisibilia substantialia. Secunduin, quod dum diuiditur continuum ita
duas partes, corrumpitur continuatiuum, non solum quantitatis, sed etiam materiae, & formae, quo continuabantur, reproducuntur de nouo duo indivisibilia terminatiua utriusq; materiae,& formae : dum vero duo continua prius inter se diuisa continuantur, ex opposito corrumpuntur duo terminem tiua utriusque materiae,& formae,& producitur unum indiuisibile continuatiuum utriusque materiae, & aliud continuatiuum utriusque Formae. Quibus suppositis si e procedit ratio. iSi prius tepore, vel insaeati vitiatur materia alimenti materiae vitientis per continuationem, sequitur in tali unione corrupi in diuisibile terminatiuum formae viventis, sine productione continuati ut eiusdem formaei immo simul cum productione alterius terminatiui eiusde focinae omnino similis corrupto, quod experientia constat in nulla alia continuatione diuersarum rerum codaugere. Probatur consequentia, quia non posssunt cotinuari materia alimenti, de materia corporis vivetis,
nisi corruptis terminatiuis utriusque, & producto indivisibili
eas continuanter sed corruptis terminatiuis utriusq; mater ii,
nec ei se est corrumpi in diuisibilia terminatiua formaru, a quibus informabantur:(loquimur enim de formis corruptibilibus , ac disti sibilibus dependentibus a materiat ergo necesse est corrumpi indiuili bile terminatiuu formae viventis, Se sine productione continuatiui: quia forma alimenti, & viventis
no pol sunt in eodem tempore continuationis materiae cotinuari;cum permaneant specie distinctae: ergo eorrumpitur indivisibile terminatiuu formae viventis, sine productione cd-tinuati ut ei uidem formae. Et necesse est etiam produci aliud indivisibile terminatiuii eiusde formae omnino simile; quod sic probatur. quia indivisibilc continuatiuum utriusq; matetiae producitur per continuationem : ergo neces le est produci indivisibile formae, quo informetur et vel in anc bit rudiuisibile
295쪽
xset Lib. I. De generatione ct Ore f.
materiae sine ulla forma. Illud autem ingiuisibile sormae neatessario producendum est terminatiuum formae viventis , aqua potius, quam a forma alimenti informatur, ut statun di
ss Secundo dicunt, eontinuationem hane materiae sanguinis eum materia viventis prius tantum natura factam,semel tantatum fieri, nempe dum vivens incipit nutriri post primam generationem , & per continuationem tunc factam permanere totum sanguinem continuatum cum corpore vivente secundum materiam,& quantitatem, quamuis discontinuatum secundum formam. Itaque non est necessatium , quod semper ac fit nutritio,&conueruo alicuius partis proportionalis alime-ti,vel sanguinis in substantiam vivetis, fiat noua continuatio illius partis alimeti,vel sanguinis, quae conuertitur cum subinstantia viventis, sed per illam continuationem in principio nutritionis facta iam totum sanguinem,& omnes eius partes Permanere continuas. Probat primo,quia si quq libet pars sanguinis,quae couertitur, non erat c sentinuata cum corpore vivente, sed de nouo continuaturi ergo disco tinuata erat ab eo iruare non potest de nouoco tinuari cum eodem vivente , nisimul discontinuetur a reliquis partibus eiusde sanguinis: sed artes proportionales sanguinis, quae conuertuntur per quAibet partem nutritionis sunt actu infinitae r ergo debent fieri infinitae continuationes,&discotinuationes in qualibet nutritione;quod videtur incredibile,& non necellarium, de ideo nullo modo admittendum , cum sufficiat prima continuatio absque ulla discontinuatione Secundo, quia si tales discontinuationes partium admittatur, sequitur continuum diuidi in omnem partem, quod repugnat Probatur consequentia, quia per quamlibet parte nutricionis conuertitur aliqua pars languinis: erso conuertuntur omnes partes proportionales eius actu infinitet,& quaelibet disco tinuatur ab alia per conuersionem;ergo quaelibet diuiditur, ac separatur realiter ab aliis, Scdantur leparationes a Ctu infinitae e go sequitur, sanguinem iri infinitum esse diuisum, atque adeo in omnem partem. si Nostra sentetia vald E diuersa est ab his,& explicatur tribus affertionibus Prima est, sanguis no est continuus cum carne,& aliis partibus corporis viventis, sed qua diu manet sub forma sanguinis diseontinuus est ab eis, etia secundum materia, di quantitatem. Haec est contra ultima sententiam iuniorum ita quae non est probanda a nobis ex communi repugnantia continuationis secundu quantitatem rerum diuersae speciei,
ut Probarunt Sotus,&F onseca, quia valde probabile est vul- uersistiter
296쪽
Cap. V. Tract. de augment. Cuas . V. ass
uet saliter loquendo id non repugnare, sed ex repugnatia speciali continuationis sanguinis cum partibus viventis, ut cum
earne,ossibus,& aliis,de qua forma nostra assertio expressa est apud Aristotelem x. lib. de partibus animalium e.3. ad finem
his verbis: Non enim sanguia continuui carni, neque cognatus est, sed in corde,ae venti.quas vasis eontinetur. Quibus non docet
esse discontinuum propter diuersitatem fornice specificae, sed propter modum esseneti corpo iis liquidi contenti in solido
tanquam aqua in vase, eui repugnat continuatio secundum materiam,& quantitatem, quia talis continentia extrinseca unius corporis in altero dicit discretionem, ac separationem unius corporis ab altero,sicut continentia loci,& locati, quiabus repugnat continuatio secudum materia,& quantitatem. Sed probatur duplici ratione Prima colligitur ex his, quae dotacet idem Aristoteles de sanguine, non solum vegbis relatis,sed a. lib. de historia animalium cap. iv. ubi sic loquitur. Palpitae
intra venas sangMis omnium animalium,pulsu iue ut undiqua moMetur ,solumque omnium humorumsparsus per solum corpuae animalium est. Et semper quandiu vita seruatur anguli a Igma.
rur, E feruet. Duo itaque asserit de sanguine Aristoteles his
Iocis;primum in corde,atque in venis cotineri,sicut aqua aut vinum in vasis:secundum, moueri semper in venis,& poris, de
quasi in eisdem seruere. Ex quibus ita arguo ; vinum, & aqua
non continuatur cum partibus vasis,sed discontinua sunt ab eis etiam secundum materiam,& quantitatem;&ideo imm tis partibus vasis mouetur aqua feruens in eo, sed eodem modo continetur sanguis in venis: & eodem modo mouetur in eis: ergo non potest continuari cum eis etiam secundum ma teriam,& quantitatem ; &consequenter neque cum carnet,&aliis partibus, per quas venae ducuntur.
Secudo probatur: quia naturaliter repugnat corpus solidu,lat liquidu continuati, cum hoc moueatur motu fluxus,atque refluxus quiescente omnino corpore solido, & hac de causinaturaliter est imp'ssibile continuari aqua cum terra,&non solum propter differentiam specificaria: led sanguis est corpus liquidum,ut probat euidens experientia: caro veto,& caeterae partes viventis sunt solidae:ergon 6 potest sanguis naturaliter eo utinuari cum eis etia secundum materiam, & qualitatem. Et si dicatur non continuari in venis,sed in suo principio,vbi feneraretur,contra hoc sic arguo. Principium,& quasi sons torius sanguinis, ubi generatur,& a quo derivatur per totu corpus, est cor,ut docet expressE Aristoteles locis citatis, in corde veto ad Iri esse tactaam aqua in vase: ergo neque in eo potest
297쪽
Ias Lib. I. De generatione ct corrupi.
l eontinuari. Et ex hoc primo colligitur euidenter, quod quae- ibet pars sanguinis , quae conuertitur in substantiam aliti,
discontinuatur a reliquo sanguine. Probatur hac ratione. Saguis non est continuus cum corpore urirente, vel partib. eius, sed quaelibet pars sanguinis pet conuersionem fit pars vivens: ergo non potest permanere continua cum reliquo sanguine, sed necessario discontinuatur, quotiescumque conuertitur. Secunda a stertio, continuatio sanguinis cum corpore vive- te non sit prius tempore, aut instanti, quam conuertatur Insubstantiam aim. Haec etiam sequitur exprima. Probatur hac ratione, quia si prius tempore, vel in stati, quam sanguis eo n-
uectatur, continuaretur cum corpore uiuente; cum adhuc permaneat tempore illo, vel in eo instanti sub forma, atque specie sanguinis, sequeretur sanguinem esse continuum cum eodem corpore vivente, quod probatum est impossibile per primam conclusionem. Secundo probatur, quia tempore, vel instanti praecedente conuersionem sanguinis in substantiam,uihil agitur circa illud. nisi virtute caloris naturalis, sed calor naturalis non agit tunc, nisi alterando pastum ac disponendo pro suscipienda amma; alteratio vero nec est continuatio eius
cum corpore, nec petit continuationem, sed ut alteretur, tu ficit esse contiguum , ut patet in caeteris corporibus altera utibus,& alteratis et ergo non continuatur prius tempore, vel instanti, quam conuertatur.
' Tertia assertio , continuatio sanguinis secundam materia cum corpore vivente fit per conuersionem eius in substat iam aliti, quae non est alia actio, vel mutatio a nutritione ipsa, sed eadem;& ideo nec prius tempore, nec prius natura continuatur hoc modo i continuatio vero secundum quantitatem fit per motum augmendationis, per quem producitur quantitas maior, vel per motum ad quantitatem, licet non sit augmentatio quam conuertatur, sed simul. Probo primum ex ptima,& secunda coclusione quia quamdiu sanguis manet sub forma, & specie sanguinis, non potes continuari cum corpore vivente ; na sub forma sanguinis permanens est corpus liquidum , quod non potest continuati cum solido, sed est intra ipsum, sicut aqua in vase; continuatur vero eo ipso, quod fit solidum, sed fit corpus solidum per conuertionem in iubstantiam aliti, nempe caro, ne tuus, vel os, & non per aliam actionem distinctam , ut per se est mam sellii in r ergo per eandem
conuersiouem continuatur, quare non priuS tempoXe, nec natura, sed simul. Secundo, quia si per aliam actionem dis inctam a conuersione.& ea priorem fiet et continuatio lubstantialis,
298쪽
Cap. V. Traei. de augmen. suaest. V. as s
eialis sanguinis, propterea esset, quia necesse est plius cotinuari, quam informari anima, alioqui informaretur dissed tinuus, vel diuisus a reliquis partibus viventis, quod est impossibile; sed talis pilorrias continuationis non est nec ellaria, ut informetur, sed potest simul ac informatur, continuari: ergo per
eandem conuersionem, per quam informatur anima, continuari potest. Probatur minor, quia potentia nutritiua,&calor
naturalis, qui est quasi instrumentum eius , habent vi Itutem ab anima conuertendi alimetum in substantiam aliti; sed haec virtus simul est conuersiua,& vnitiua eiusdem substantiae factet
per conuersionem cum caeteris partibus viventis: ergo s mulac alimentum conuertunt in substantiam , uniunt illud cum caeteris partibus viventis. Probatur minor, quia illud conuertunt, vi essiciant idem cum vivente, quod nutritur, sed perco- uersionem v nitivam efficiunt illud idem cum vivente, quia is efficiunt illud vivens continuatum,& per eontinuationem est idem numero : ergo per eandam actionem realem conuersi-uam continuatur. Nec sequitur animam informare materiam discontinuam,vel diuisam, sed continuam, non ita,ut praesupponatur cotinuatio informationi, sed ut simul cum ea fiat: ita ut simul sit verum, materiam alimenti informari ab anima, &vmri corpori vinenti ab eadem informato.
Probatur tandem, quia non sunt multiplicandae actiones 'reales sine urgenti causa:sed non datur causa urgens multipli-eandi aliam actionem praecedentem , perquam continuetur materia alimenti cum corpore vivente,sed per eandem actionem, per quam conuertitur, potest cotinuari,ut probauimus: ergo non debet poni alia actio pro continuatione alimenticum corpore vivente distincta a conuersione, sed per eandem conuersionem conuertitur simul, & eontinuatur: dc simul tepore, atque natura conuertitur,& continuatur, & non prius.
Probatur consequentia, quia eadem actio realis non potest ecse prior natura se ipsa: ergo continuatio non est prior natura iconuersione, sed simul fit cum ea.
Ad primum argumentum primae opinionis neganda est
maior, quod continuatio materiae alimenti eum corpore vi
uete sit approximatio passi ad ages, sed ut sussicie ter sit approximatum, satis est esse contiguum, quod habet sanguis in venis,&poris existens, in quibus suscipere potest actionem caloris naturalis, per quam disponitur ad eduersionem,& simul
atque conuertitur in substantiam,vnitur .vel cotinuatur cum corpore vivente , quia virtus caloris naturalis simul est eonuersiua, de unitiva, &ideo per eandem actionem, per quam
299쪽
xsc Lib. I. De generatione F corrupi.
conuertit alimentum in bubstantiam aliti,unit illud, vel eonistinuat cum reliquis partibus corporis viventis. Ad secundum concesso antecedete,quod non potest anima informare partes materiae separatas,negada eli consequentia, quod prius tepore.vel natura debeat continuari materia sanis gulvis cum corpore vivente, sed satis est, quod simul ae informatur anima,& couertit ut in lubstantiam aliti, continue. ur; nam eadem actio diuerso modo considerata simul este cinis Uersi ua.& uni trita,vel continuat lua,ita ut in quantum per eam extenditur anima ad informandam materiam sanguinis,vel si antina sit diuisibilis,educit ut noua pars eius de potentia elucidem materiae, atque informat illam ; dicitur conuersio , & inquantum per eandem unitur, vel continuatur pars substantiae Tesultans ex informatione cum caeteris partibus viventis dici-cut continuatio:&tandem in quantum peream acquirit cor--s vivens nouam partem substantiae, dicitur nutritio, quare non est necessaria alia actio a conuersione distincta,ut continuetur sanguis cum corpore,& ideo non prius duratione,nec Natura continuatur quam conuertatur, sed simul.
Primum argumentum secundae opinionis probat quidem fieri infinitas discontinuationes, atque etiam infinitas continuationes partium proportionalium sanguinis couersi in substantiam aliti, sed hoc non est inconuenies, quia ii ut per mutationem quadam continuam,& successivam habentem quoque infinitas partes proportionales, nempe per nutrit Ionem, quae est conuersio sanguinis habens adiunctam corruptionem eius, quod suo modo cotingit in omni motu successivo .ut inealefactione,quae sicut habet infinitas partes proportionales,
ita dici potest, quod sint in ea infinitae productiones caloris
proportionales, atque etiam infinitae corruptiones proportionales frigoris ; atque etiam infinitae partes caloris productae, de infinitae partes frigoris corruptae.ci Ad secundum distinguendum est consequens, quod continuum, nepe sanguis. qui suce essiue conuertitur, sit diuisum in omnem parte, quia diuidi in omnem partem dupliciter sumi
potest. Prinio ita . ut omnes partes proportionales continui
separetur ab eo,at 'ue etiam inter sese,& hoe est iiii possibile, quia iam essent in diuisibiles, & ideo non essent partes continui.Secudo modo ita,ut ab eo quidem separentur,& per separationem corrumpatur ipsum alimentum, sed partes ipsae nolseparentur inter sese, sed eodem motu continuo,quo separaum tur ab illo,uniantur, ve I continuentur inter te, atque essiciant
aliud continuum: ex quo nullii sequitur in conueniens, immo
300쪽
Cap. V. Tract. de augmen. sua I. m.
per motum,vel mutationem finitam, sed nabente paries pro potiionales infinitas, suo modo fit semper, nec talis se paeatio sit per solas partes proportionales, sed etia per partes aliqum cas, vel aequales, in quibus proportIonales cotinentur,& ideo tempore finito fit tota separatio,vt bene Aristoteles docuit s. lib. Phycrespondens cuidam argumero Zenonis, qui putabat impossibilem esse mota per spatium, quod cum habeat partes proportionales actu infinitas, non poterit pertransiri, nam im finitum impertransibile est. Per nutritionem igitur cotinuam discontinuantur omnes partes proportionales sanguinis ab
aliis;sicut verum est, omnes corrumpi corruptione continuae; sed simul uniuntur etiam per eandem nutritionem, per quam conuertuntur in substantiam corporis viventis,&coutiuuanis eur eum partibus eius, atque etiam inter sese. ,.
An augmentatio sit per se motus ad
quantitatem H Ane quaestionem tractrant plures ex nouis interpretibus si Aristotelis s. lib. Physic. sed immerito , eum hie sit locus proprius eius; ubi Aristoteles ex professo agit de natura nutritionis, & augmentationis, & ideo plura hie necessario tepetunt ex his, quae in s. illo lib. scripserunt. Et hac de causa nos
in hunc eam remisimus. Vt autem melius intelligantur opiniones diuersae, quae Te santur circa illam, notandum est, diuerso modo de augment tione loqui eos,qui tenent quantitatem cum reliquis accide- eibus corporeisdubiectari in materia nuda, vel incomposito. Nam illi conlequenter atterunt per auginentationem nota produci quanti ratem nouam, sed eam,quam adducit secum matei ia alimenti uniri, atque continuari cum quantitate via uentis,&per hane unionem augeri corpus vivens, quia per illam facit sibi propriam quantitatem alimenti, & ea addita fit maius. Qui vero subiectum quatitatis efficiunt compositum,
consequenter asserunt quantitatem alimenti corrumpi eo corrupto,& ideo non posse vivens augeri, nisi nouae parsquau-titatis producatur limul cum noua parte substantiae. Qilo supposito, prima opinio tenet, non dari per se motum ad quantitatem, ted adquiri sine noua mutatione corporis viventis; sicut in prima generatione hominis;in qua producitur quantitas virtute geoccationis substatialis lineo deui insta uti, Degenei. R qno Diuitiam by Coos e