R.P. Antonii Ruuio Rodensis, ... Commentarii in libros Aristotelis Stagyritae de ortu, & interitu rerum naturalium; ..

301쪽

Lib. I. De generatione ct corrupi.

uo rei generatur: que admodum aliae propriae passiones pio

uehntur sine nouis mutationibus in eodem inlianti, quo res eneratar: vel etiam si per distincta mutationem acquiratur, moti successu am, sed instat an eam, sicut nutritio ipsa instantanea est, non successiva. Ita Plato in Parmenide; ubi duos tantum ot posuit,sic tu quies: Diod mmetur, vel fertur, vel alter

hi quippe soli sunt motus. Et in Thaeeteto idem repetit dicens, duas tantum esse species motus, alterationem,& lationem. Ita etiam Galen i. Method. es. ubi ait, dupliciter ratum fieri motum, vempe secundu qualitatem,& locum. Vallesius etia controum ita t'. ad Tyrones,& lib. t controuersiarum medicarum Cap. tr. Ita etiam lentium, qui negant nuta itionem est e continuam, putatev fieri in solis instantibus temporis per minima; nam eum simul acquirantur substantia partialis per nutrit lo-nermes partialis quantitatis quq eam consequitur per augm latione;si nutritio non est mutatio continua. de successiva, sed instantanea nec augmentatio erit motus per se successivuS,at- que continups, sed ad summum mutatio instautanea, si a nutritione distincta est. Sic Tolet. I. lib. de genet. q. H. qui pro se

citat Averro em & Albertum Magnum. Probatur haec lententia testimo mo Arist. 8. lib Phuc text. 13.

ubi uniuersaliter docet impossibile eine aliquid augeri, vel minui continues ergo censet non augeri permotum.& ideo augmentationem non est e motum, q uia motus apud ipsim de genere continuorum ti . Deinde ratione; primo, quia sicut qualitas totalis est propria substantiae corporeae, vel materiae pri-DIT,& eam consequitur naturaliter ideoque in eodem in stati Producitur cum ea virtute generationis substantialis sine alia noua mutatione ; ita quantitas partialis sequitur naturaliter substantiam partiale, vel partialem materiai ergo acquiritur simul cum ea , & non per aliam mutationem , vel motum diostinctiam; sed qdali per naturalem resul antiam, vel emanatio. arem:& ideo non datur motus per se ad quantitatem. Secundo, quia pitina generatio vivetis eli instantanea: ergyaggeneratio exuste,quq est productio substat it partialis,&vocatur nut LILIO, erit nutatio instat an ea,& no mot' successivus, Probatur consequetia, quia eiusdem rationis sunt totalis subis

stantia corporis vivetis,& partialis: ergo debet produci eodem inodo: quare si toealis producitur in iustati per prima generatione; parta alis debet produci in in stati per nutritione. Sed ia, quod partialis produceretur successive per nutritione, nsi po- teli nutritio esIe per se successiva,& continua sed per accidens ιatione alterationis r racedetis, ut ea eo alimen tu non dispois nutu

302쪽

nitur si niti l , sed successive, quia dispositiones eius contrariae sunt his, quas reqtiirit forma viventis ad sui introductione in

materia; vitu autem c sit tartu, cu sit virtutis finitae', no expellit

aliud simul, aut in in stati sed succelliue,&in tempore propter resistentia eius. Et hac sola de causa couersio alimenti, qui ethnutritio, successive fit: ergo hac etia solas e causa augmetatio fit successive,& in tepore,&no per se. Probatur cosequentia, quia qualitas ex se no habet contrariti: ergo ex seno postulat aequiri sueeessive .sed in instati. Et si dicatur, habere ex se exte-sione,&distantia partiu, dc propterea non posse partes eius simul acquiri, sed una post alia, sicut partes spatij non possunt

simul pertransiri a corpore in motu locali, sed necessario una post altera. Contra hoc est quod non sufficit extensio partiti sine contrarietate ad succestione, ut patet in illum in rati me, na aer in quo producitur lumen, partes habet exlesas, quq tamen non sufficiunt, ut illuminatio sit per se successiua, Ied potius est per se instant an ea, quia lux non habet contrarium et vergo nec sussiciet extensio partium in quantitate, ve per se debeat produci successive, cum cotrarietate careat, sed augmctatio solum erit successiva, & continua per accidens, is ut il- Iuminatio;&non dicetur motus per se ad quantitatem. 'sed haec opinio expresse contraria est doctrinae Aristotelis s.lib. Phys tex. i g. ubi docet, Si probat tres esse species motus, nepe alie ratione quae terminatur per se ad qualitate; latione

quae terminatur per se ad ubi ;&augmetatione, quae terminatur per se ad maiore quanta late. Quod probat hoc argumento, quia haec est differentia inter mutationem instantanea, Scsuccessiva, quae est proprie motus;quod illa versatur inter terminos priuatitie oppositos, ut generatio substatialis inter priuationem formae lubstatialis in materia existentem.&forma ipsam substat talem mi otus vero inter terminos positivos hahentes latitudine cu contrarietate, saltem pro incompossibi.

litate sumpta, ut patet in motu locali. qui versatur inter hoc,& illud ubi linter quae est latitudo euincompossibilitate, quia

naturaliter repugnat simul esse mobile sub utroque,& nece sarium est, ut ad vuum accedens, recedat ab alio,& e conuerso recedens ab uno , accedat od aliud ; sed latitudo haec curneontrarietate sic sumpta non mi uus reperitur in quantitate,

quam in qualitate, &vbi: ergo non minus dabitur per se motus successivus,& continuus ad quantitatem, quam ad quali tatem,& ubi. Minorem sic probat: sicut inter hane, & illam praesentia in spatio dat ut latitudo, quia praesentia in toto 'a tio habet suas partes in ordine ad diuersas partes idiiij veri,

303쪽

rso Lib. I. De eeneratione Scorrupi.

vel imaginarij : datur etiam contrarietas incompossibilitatis, quia naturaliter est impossibile idem corpus habere veramq;praesentiam : sed necesse est, ut acquirens unam discedat ab alia; pari ratione inter maiorem & minorem quantitatem datur latitudo extensio his partium, ut per se est manifestum,atrue etiam contrarietas pro incompossibilitate, quia repugnat mul esse corpus sub utraque,& necessarium, quod accedens ad maiorem desinat esse sub minori, non ita, ut corrumpatur quam itas, quae erat minor adueniente maiori, sed ita ut desinat esse minor ; & repugnet idem corpus esse in se maius, d minus, sicut repugnat eis e simul magnum.& paruum: ergo ita est per se motus augmentatio, sicut latio. Et cert E in hoc valis de probabilior, dc magis verae Philosophiae consona est sententia Aristotelis, quam Platonis, & Galeni, quia efficaciter Probat argumentum Aristotelis, vel non dari per se motum ad ubi,ut ipsi dari concedunt, vel etiam dati ad quantitatem. secunda opinio asserit augmentationem esse per se motu ad quantitate, non ita,ut per eum producatur noua quatatas,

sed lotum indivisibile quoddam, nempe linea,vel superficies,

Pir ea vult ut quantitas alimenti permanens in materia post corruptionem eius,& ratione huius unionis fit propria eiusm. dein viventis, dc peream augetur,& fit maius.Itaque secudum hanc opinionem augmentatio est per se motus, non produe inus nouae quantitatis sed unitiuus unius quantitatis cum altera, non per quem producatur quantitas sed per quem acquiratur. Ita sentiunt fere omnes, qui ponunt nudam mat Flam esse subiectiim quantitatis,& aliorum accidentium sensibilium , quos in quaestione de subiecto accidentium citauimus: nam si in materia subiectatur quantitas, & coma est ei. nunquam ab ea separabitur: quare dum unitur materia alio

menti cum materia viventis, etiam unitur quantitas, eamque

acquirit vivens. Q ao supposito non potest produci noua in eo, nasi detur penetratio naturaliter impossibilis. Sed diuerso modo defenditur a diuersis, nam quidam asserunt hanc actionem unitiuam unius quantitatis cum alia n desse realiter distinctam a nutritione, sed eadem; ita tamen ,ut per se,& ab intrinseco sit productiva partialis substatiae, quadam vero ratione extrinseca terminetur ad quantitatem , inquatum ex vi productionis substantiae partialis,& ahique ulla noua actione, vel mutatione qualitas alimenti fit propria viventis;itaque non est necessaria noua actio pro qualitate ae- tu reuda,led ex vi nutritionis, ut nutritio est, sequitur quan-

saxum alamenti fieri propriam viventis , & Per xilam augexii

304쪽

quare augmentatio formalit ei sumpta non dicit actione, vel mutationem, sed solum extrinsecam terminationem nut Litionem mittitionis ad illam. unde inferunt, quod si suspenderet Deus consecutionem quantitatis, nulla actio, vel mutario deis liceret, ed solum extrinleca tera, natio nutritionis.

Alij vero ex opposito opinantur augmenta tionem osse caactionem realiter cistin lain a nutritione,& in eo differre ab ea quod nutritio per se est actio, & mutatio productiva subis

statiae partialis: augmentatio vero actio, vel mutatio unitiva quantitatis alimenti um quatitate viventis:per quam uni nem fit ei propria,& dicitur illud auget e Conueniunt ita uua, didisset ut duo isti modi, nam uter aue negat augmentatione esse actionem, vel mutationem pro luctiu, quantitatis, & -- Ium asserit este aequisiuiuam : sed primus modus negat etiam esse unitiva, quia ponit qualitatem alimenti per aliam acti in nem priorem,atque distinctam a nutritione, dc augmen tac1 ne continuari, vel uniri cum quantitate Uuentis. Asserit vero augmetationem esse eandem actionem realem cimi nutriti ne, & solum addere supra illam quandam denominationem extrinseca, in quantum ex vi eius lem mutationis, quae nutriatio est sequitur absque alia actione acquisitio quatitatis. S eundus vero concedit esse vult tuam & ideo terminari ad quaeitatem in quantum producit indiuili bile quoddam; quod est

modus unionis utriusque quacitam: sicut generatio hominis est productio eius, non ex eo quod per eam producatur mat ria,vel forma; sed solum ex eo quoci producitur modus unionis, qui est quasi vinculu utriusque parti S. Tertius autem modus negat quidem produci quantitatem,negat etiam produci indiui ubile quantitatis,quod lit puncta. linea,vel superficies: asserit vero produci modum quendam unionis diuersum ab his,quia putat praeter haec indivisibilia dari in qualitate c5tinua alium modu unionis . quo pars quaelibet proportionalis quantitatis inter quaelibet duo proximiora puncta existens in se continuatur. Quae continuatio magis est mirinseca quatitati, quam continuatio per alia indiuili bilia. Hunc vero modum unionis diuisibilem esse asserit; & ideo posse successiud oduci, & partes successive uniri ; & ita augmentationem accessivam esse; quam successionem non poteli habere,si solum producat ut in diuisibilet ontinuatiuum. Sed haec etiam opinio siue vi o, vel alio modo defendatur, contraria est doctrinae eiusde Aristotelis,& salsa. Et quod primus modus defendendi illam sit contra Aristotelcm probo, . quia i . lib.Phys loco citato docet explesse ad substantia non

305쪽

1 cx Lib. I. De generatione ct corrupi.

terminati motu per se, sed mutationem tantum; ad quantitatem vero terminari per se: ergo sentit augmentatione distin gui a mutatione, quae versatur circa substiti iam , & ut sie ab ea distinctu est e motum per se ad qualitatem ; sed motus quilibet est vera,& realis mutatio, vera & realis actio: ergo augme-tatio ex mente eius, etia ut distincta a nutritione realiter, vel formaliter, est actio realis successiva, & no sola denominatio extrinseca. Quod vero sit contra rationem sic probo : primo, motus,ut definit Arist 3. lib. Physi in principio , est Actus mobialis prout milite est. Sed augmentatio est motus, ut distincta a nutritione et ergo ut distincta a nutritione est actus mobilis prout mobile est; sed esse actu mobilis, est esse aliquid intrin-- rice,&formalueret inherens: ergo repugnat augmentatione, ut a nutritione disti victa, esse solam denominationem extrinseca. Probatur conleque tia, quia denominatio extrinseca alicuius non est actus eiurum, sed alterius iatum,in quo est formaliter,ut dexteritas non est actus columnae, sed animalis. Secu-do, motus est actus mobilis, ut in potetia passiua, agetis vero, ut actus potentiae activae ab ea procedens: ergo respicit mobi- M. ut actus in eo receptus,ut in subiecto; sed actus receptus in aliquo ut in subiecto, non potest elle denominatio extrinse- ea , sed aliquid realem trinsecum : ergo augmentatio, ut diis stincta a nutritione debet esse actus realis receptus in subiecto, & non sola denominatio extrinseca, & dicit mutationem, &actionem distinctam, quaesit motus per se distinctus a nutritione, quae versatur circa sit bstantiam. Probatur deinde fallitas eiusdem modi duplici argumento ad hominem, ex duobus, quae alterunt de nutritione desumpto. Primum, quod non semper, nec necessario sit successiva, sed aliquando letiam naturaliter possit fieri in instantie ergo

idem teneatur concedere de augmentatione. Euidens est coissequentia, quia euidens est nutritionem,& augmentationem

simul,&in eadem duratione fieri, sed ex hoc sequitur, augme-tationem non esse motum per se: eigo non pollunt defendere isti, quod sit per se motus ad quantitatem. Probatur consequentia, quia motus per se, & proprie sumptus, ut distingui, tuta mutatione instantanea, diuiditurque in tresinu species alterat io nem , lationem , & augmentationem , est per se successivus, sed augmentatio iuxta hanc sententia in no est per se successiua: ergo non est motus per se. Probatur minor, quia quod alicui conuenit per se, semper debet ei conuenire,& nu qua oppositu; sed augmetationi non semper conenit esse succen uam,sed aliquando potest fieti tu in ianti. sicut nutritio,

cum.

306쪽

Cap. V. Tract. de augmen. Quaest. Q. ac s

eum qua identificatur:ergo non est successu a per se, nee motus per se. Secundum , quod asserunt, est prius saltem natura Tovniri quantitatem alimenticum quantitate viventis , quam conuertatur lin substantiam aliti : ex quo ita arguo. Impossibile est aliquid elle terminum per se alicuius mutationis, vel motus, nisi per illam producatur secundum substantiam , vel saltem secundum unionem partium. Nam si neutro modo peceam producitur,no attingetur realiter ab ea, nec proinde eam terminabit realiter: sed apud hos authores neutro modo attingitur quantitas ab augmetatione,immo nec a nutritionea ergo nec potclt eam realitet terminare. Probatur minor, nam

imprimis non attingit quantitatem producendo illam secudum enti ratem tuam, quia cum teneant quantitatem alimeti subiectari iii nuda materia, consequeucer allerunt permaneret

eandem in uiuete; & per eam augeri absque productione nouae quantitatis: sed nec producitur unio quantitatis eiusdem alimenti cum quantitate ei uentis: nam secundo asserunt prius saltem natura uniti eandem quantitatem alimenti cum qualitate vive ut is, quam fiat conuersio eius tu substantia aliti, vividamus quaestione praecedenti. ergo prius natura, qua fiat nutritio,& consequenter prius,quam nat auginentatio; ex quo sequitur euidenter,quod per nutritionem, dc augmentation Enon producetur unio utriusque quaptitatis,& ideo neque ullo modo attingetur quantitas , nec poterit este terminus nutritionis, nec auginentation s.

Secundus modus dicendi, quod auginentatio est per se motus ad quantitatem , non quia per eam producatur,sed qui, producitur in diuisibile quoddam . nempe linea,& superficies: quibus mediis unitur quantitas alimenti quantitati viventis, imprimis est sibi contrarius, nam qui eum defendunt Asserunt

quantitatem esse in materia nuda tanquam in proprio subiecto,&esse ei coaeva,& proinde ingenerabilem,& incorruptibilem sicut materia ipsam, & ex alia parte die ut corrumpi superficiem,& de nouo generari,de quibus euides est, este vera

i pecies quanti tatis,cum sint di uisibiles in partes longitudinis,& latitudinis: ergo filium est primum, quod quautitas sit ingenerabilis N incorruptibilis. Probatur deinde esse contra Aristotelem dc salsum, quia ex et

eo sequitur augmentationem non esse motum per se ad qualitatem ut docet expresse Aristoteles,& ipsi concedunt. Probo consequentiam , quia de ratione motus proprie sumpti duo sint, nempe continuum esse, atque succeinuu,sed neutrup

test habere augineutatio secundu hac sententia: ergo nec esse R motum

307쪽

16 Lib. I. De generatione ct corruptis

motum per se ad quantitatem. Probatur minor, quia ut supra adduximus ex Aristotele. & omnibus , nihil potest terminare motum per te, nisi habeat latitudinem cum contrarietate incompotilbilitatis;sed in diuisibile quanti datis per se sumptum nullam habet latitudine: ergo non potest per se produci suc-eeiliue, nec per se terminare motu. Probatur minor.quia latitudo aut est extensionis,aut intelionis, sed neutra habet,quia nec habet partes extensionis, cum non sit quantitas, nec inte-sionis, cum non sit qualitas et ergo nullam habet latitudinem secundum se , ut per se possit produci successi u E. Quod vero non possit produci eontinue , non minias est euidens,quia indiuili bilia quantitatis secundum se. nec sunt,nec esse possunt continua, immo nec immediata in eadem eorpore, sed inter uaelibet duo media pars: ergo nec secundum se possunt pro-uci motu continuo;quare non erit motus per se augmentatio,si solum producitur per eam indivisibile quantitatis. Sed respondent lineam,& superficiem non esse pure indivisibiles, quia licet secundum latitudinem indivisibilis sit linea i & --terficies secundum profunditatem, utraque tamen est diuisi-ilis secundum proprias partes extensionis; linea quidem secundum partes longitudinis;& superficies secundu partes latitudinis,& ideo pollunt acquiri successive,& continuidi. Contra hoc tamen si arguo. Ideo augmentatio est motus per se ad quantitatem, quia licet eam non producat, producit tamesuperficiem, quae est modus unionis, quo unitur, atque continuatur quantitas alimenti cum quantitate vivetis, sed supe fietes non est modus unionis duorum corporum, nec ea continuat in quantum est diuisibilis secundum longitudinem,sed praecise , & formali tet in quantum est indivisibilis secundum profunditate,ut per se est manifestum: ergo nec terminat m tum augmentationis, nisi in quantum indivisibilis;nam quod partes habeat longitudinis, & latitudinis per accidens est ad uniendum , vel continuandum corpora. unde sequitur non posse terminare pet se motum successivum,& eotinuum. Probatur consequentia,quia latitudo, & continuitas motus propriae repugnant superficiei, ut in diuisibili; ergo repugnat ei

terminare per se motum augmentationis.

a. Tertius vero modus ponens praeter indivisibilia quantitatis continuae, quae sunt lineae, superficies, & corpus , aliovmodos unionis diuisibiles, quibus continuetur partes , imprimis nunquam fuit auditus in scholis , neque Aristoteles,vel alius Philosophus posuit aliud continuatiuum partium lineae praeter puncta ; vel partium superficiei praeter lineas; vel partium

308쪽

Cap. V Din. de augmen. suae . IV. 1

partiu corporis pCeter superficies: ergo line fundamento additur alter modus uniosus;& hoc sussiceret, ut rei iceretur Sed probo eundem esse falsum. Primo, quia siue sumantur partes eorporis,uel alterius quantitatis aliquotae, siue proportionales, no possumus designare duo a: iqua puncta sibi proximiora

inter quae contineatur talis modus unionis: ted necesse est infinita alia inter illa esse, quibus continuantur infinitae parte proportionales s ergo non est intelligibilis talis modus unionis, quem ponit modus iste in parte contenta inter quaelibet duo puncta sibi proximiora.Secundo, m odus iste unioni s ponitur diuisibilis:ergo non potest et se immediatum continuam eiu urn partium quantitatis. Probatur consequentia, quia si diuisibilis e litergo habet infinitas partes proportionales memdias inter quascumque partes quantitatis.quas cotinuare debet. Unde sequitur non polle per talem modum immediate uniri,vel continuari. Et tandem, quia si diuisibilis est, habebit infinitos alios modos unionis, quibus continuentur infinitae

partes eius.De quibus inquiro, an diuisibiles snt,vel in diuisibiles 3 Et si diuisibiles , dabitur processus in infinitum , quia partes eius habebunt alios modos diuisibiles, quibus uniantur,& se in infinitum: si vero sint indivisibiles , & susti eiente econtinuant partes, sequitur indivisibilia quantitatis, ut puncta.sufficienter continuare, nec esse necellarium alios modos unionis multiplicare ad continuandas partes; & certe non est excogitabilis alius modus continuationis partiu quantitatis magis intrinsecus praeter eu, quem habent per puncta, lineas,& superficies; cum necesse sit, quemcumque alium modum unionis esse distinctu in realiter a partibus, quas unit,vel continuat,& esse extra rationem earum, sicut lunt puncta, lineae,

& superficies: ergo frustra, & sine fundamento ponitur quicumque alius modus unionis. His omnibus opinionibus refutatis nostra sentetia est, aug- smentationem esse per se motum ad maiorem quantitatem de nouo producendam. Quam tenet expresse Aristoteles s. lib. Physic. cap. h. text.i8.D Thomas ibidem lectione . & omnes eius interpretes, qui asserunt, quantitate, & reliqua aecidet iacorporea esse in composito tanquam in subiecho; S: nutritionem esse mutationem successivam,& continuam .Ex his enim duobus principiis euidenter sequitur, quod per augmentatione producatur motu successivo maior qualitas; quia euidens est in quantitate reperiri latitudinem cotrarietatis requisita,& lassiciente in ad motum per se terminandu , ut probauimus resutantes primam opinionem .Et candem sequuntur omnes

309쪽

asi Lib. I. De generatione O corrupi.

illi aut hores, qui tenent quantitatem subiectari in materia,ut informata forma substanti alii nam isti etiam negant quantitate, quae erat in alimento permanere eo corrueto,& conue

se in substantiam aliti, & ideo necessarium elle putant simul cum substantia partiali producta per nutritione produci partialem quantitatem per quam vivens augeatur.Probatur haec sententia ex refutatione alia tu; quia supposito,quod sint tres species motus,ut docet expresse Aristoteles ubi supra, & cum eo omnes fere eius interpretes,& probaui inus cotra primam opinione refutatis caeteris omnibus modis defendedi opinionem secundam, qui contendunt posse dati per se motu ad quantitatem, etia si per ipsum non producatur,no restat alius

modus probabilis, quo defendi possit augmentationem esse motum per se ad quantitatem, in si producendo illam. Ad testimonium Aristotelis pro prima opinione adductum

respondeo,augmentationem esse continuam, duobus modis intelligi polli; primo . ita ut nunquam interrumpatur, sed perpetuam durationem habeat: alio modo,ita ut saltem pro tempore, quo durat,continue fiat,& no per morulas discretas,uel instantia. Et in primo sensu negat Aristoteles eo loco augme-tationem esse continuam, sicut alteratione, Si motum locale rectum,contendens Probare, quod solus motus circularis co-tinuus sit in hoc sentu hoc est perpetuus, & nu quam interrumptus. De secundo vero modo continuationis non agit ibi, Scideo nec illum denegat augmentationi, vel aliis motibus. Ad eri inum argumentu concedendum est antecedes, quod quantitas consequatur natu taliter substantiam corporea , dc partialem substantia partialis quantitas; atque etiam quod ira prima generatione qualitas consequatur sine noua mutati ne: sed neganda est consequetia, quod etiam in augmentatione consequatur partialis subitantia sine noua mutatione. Et ratio differetiae et , quia in prima generatione nou datur subiectum praesuppositum, quod mutari possiride non quanto ad qua iuuin;sicut non datur subiectum, quod mutari pollit ad risibilitatem,& alias passiones; sed in eo de instanti, quo genita

est res, consequuntur quantitas & reliquae palliones. Licet autem non detur noua mutatio ad qualitate in , datur tam eu noua actio, quae est quasi emanatio quaedam naturalis; nam cum

quantitas ut entitas realis distincta a substatia,distinctam dependentiam habet ab agete, &ideo per distin tam actionem

pro lucitur; led quq vocatur emanatio, quia virtute generationis cosequitur. in nutritione vero datur subiectum praesuppo-ctum, quod mutari polli nempe vivens,quod augetur.&cam

310쪽

Cap. V. TracI. de augment. Ques. m. acy

dari debeat distincta actio, datur ex consequenti distincta

mutatio, quae vere,& proprie motus est,ut vidimus.

Ad secundu concedendum est etiam antecedens, quod pri- T sma generatio viventis sit instant an ea, & neganda est consequentia, quod aggeneratio, quq est nutritio, debeat etia in instanti fieri. Et latio differentiae est, quia licet eiusdem rationis sit substati a partialis cum totali; petit tamen modum productionis diuersum; nasubstantia in prima sua generatione postulat quantitate determinatam, quae vocatur minimu, quod sic eropter rationes a nobis traditas i. lib. Physin nutritione

vero nd est necessaria talis determinata quantitas, sed ad quacumq; minorem in infinitum extendi potest forma, quia dum

vivens nutritur, iam praesupponitur habere sum cientem qualitatem ad proprias oferationes exercendas . Vnde sequitur, quod eu successive disponatura limen tu , & quod libet mini- mu possit disponi,&conuerti, prius disponatur,& conuertatur proximior pars, qua remotior, & prius medietas eius, qua

tota;& sic in infinitu, ideoq; succestiue, hoc est, pars post partem, &non tota simul, nec in instanti. Et cum simul ac produeitur substatia permodu naturalis consecutionis producatur quantitas, necesse est augmentationem quoq; elle successiva. .

Sed illud, quod additur in eo de argumento, nempe nutri- tionem esse successivam olum ratione alterationis praeced tis, per qua successive disponitur materia,& ideo non esse succelsiuam per se, sed per accidens:& ideo augmen lationem solum esse successiva per accidens, & non elle motum per se ad quantitatem maximam habet difficultatem in hac re. Cui res podeo concedendo antecedens, quod nutritio solum sit succeisua per accidens, sed negado, quod augmentatio quoq; sit

successiva per accidens. Et ratio huius est, quia quantitas ex propria sua ratione habet latitudine contrarietatis requisit, ,&sulficientem ad terminandu motum et haec autem latitudo consilire in extensione partium, sicut latitudo qualitatis eosilit in intensione gradu ali: contrarietas vero quatitatis consistit in incoin possibilitate extremorum saltem naturali, quia naturaliter repugnat corpus simul esse sub minori, & maiori quantitate, vel simul utramque acquirere: sed prius debet habere minorem,& prius medietatem eius, quam totam. Itaque negadum cli, quod augmentatio sit successiva ratione nutritionis, vel alterationis pram edentis, sed sua natura petit successionem, quia in se, de ex se habet latitudinem,&contrarietatem reqvisita,& sufficientem ad motum, qua carci substantialiuodu potius indivisibilem ex se habens quare non potest

per Disiti sed by Cooste