장음표시 사용
431쪽
s 88 Lib. L De generatione F corrupi.
virtus resistiua agentis, non solum ac tua . sed formalis i eum Ionge maiorem intensionem suae formae imprimat ei agens, quam ipsum imprimat illi per reactionem :& ideo potius, ascitius corrumpetur passum ab agente , quam agens ab eodem pas Io reagente, ut per se manifestum. Ad primam vero experientiam de guttis aquae cadentibus. Respondeo, no omnes excavare lapidem, sed priores disponete tantum ad excavationem, aliquantulum m*llificado lapidem, postquam vero dispositus est illa, quae accedit . extrahit aliquiparticul im i, Ac quidem si de singulis guttis loquamur respectu illius paruae modificationis, quam eme it, abl que dubio agit a proportione maioris inaequalitatis, quia maior est activitaterat suam resistentia pallitia illius paruae siccitatis, qua expellit introducendo aliquantulum humiditatis, non enim resistit totus lapis cuilibet guttae, immo ne ue omnibus , sed illa tantum particula, super quam cadit, & naee non secundum omnes gradus siceitatis. sed secundum particulam gradualem. quae exispellitur. respectu euius maior est activitas guttae,cum eam expellat teri dicitur ei resistere quia impedit,iae simul introduca tur tota latitudo humiditatis,nec expellatur ipsa seeundum totatam latitudinem,quam habet, sed successive & cum mora tem Poris et vltima veto gutta extrahens particulam iam mollificatam , etiam agit a proportione maioris, quia maior est activitas , seu vis eius ad extrahendum, quam resistentia eiusdem
particulae, vi sie iam dispositae. Quod probatur euidenter ab effectu: nam si extrahit illam , vincit resistentiam eius , quod repugnaret, nisi maior taret activitas. Seeunda vera, experientia de formi ea super lapidem motu saepi ut repetito deambulante,eodem sere modo explicanda est: nam licet non extrahat prius mollificando,hel humectado particulam lapidis, sua tame licet parua vi,ac pondere,quasi paulatim concutit eam, & quasi diuellere aliquantulum ineipit ab
alia, cui contii itatur,& tandem omnino eam separat ab illa,atque extrahit;& respectu effectus,quem semel evicit, superat sua activitate resistet iam particulae,etiam dum eam extrahit, quia ut ile dispAsita minurum resistit quam agat formica ;& hoe est in singuli actionibus agere a proportione maioris inaequalitatis.
quia comparatur acti uita milis, non cum tota firmitate adhaesionis, sed eum illa tantum parte, quae tollitur qua si per debilitat onem tactam ut ita loquamur &tand m multum Iam deis bilitata minus resis it vltimae actioni, per quam extrahitur, quam serina extrahens agat.
432쪽
An sit necessarium ad agendum, quod adlinitin agentis excedat resistentiam pam exre su determinato,
diei indeterminatus sufficiar. .
Cupposito dubio praecedente, necellarium esse ad actionem. 8 o. quod activitas agent is excedat resistentiam passi, merito
dubitat ut a recentioribus, an iussiciat qualiscumque excesius. vel necessario requiratur determinatus, ita ut licet activitas agentis sit maior resistentia palli,non sequatur actio, nisi certo quodam excessu eam excedat. Et prima opinio negat, determinatum requiri, sed suffccre ait quemcumque, quantulibet mili ritium,& indeterminatum. Probatur primo, quia sicut a proportione minoris inaequalitatis nunquam sequitur actio , ita a Proportione malotis temper sequitur;quia eo ipto,quod maior est activitas,quam resistentia , pote ii agens vincere passum , ae ex consequenti in ipsum agere , sed quicumque excellus con-
lituit proportionem maioris inaequat i tatis: ergo lustre it ad actionem,&determinatus non requiritur. Probatur minor,
quia proportio maioris inaequalitatis dicitur,quando activitas maior elt resistentia; sed quicumque excellus efiicit eam maiorem,ut per se est manifestum: ergo quicumque excessus constituit proportionem maioris inaequalitatis. becundo, quia activitas agentis non potest vincere aequalem resistentiam pallii bene tamen quamlibet mnorem; nam ubi tantu resistit unum, quantum aliud agit,nulla sequitur actio;& ubi plus agit unum, quam resistat aliud,nece Ialio sequitur, sed quicuque excessus, etiam indeterminatus, sussicit , ut agens dicatur plus agere, quam resistat pallum et ergo quicumque excessus sufficiet adactionem. Probatur tandem, quia si necessarius sit dc termina- gitus excessus,sequitur, lapidem sursum proiectu, etiam per spatium vacuum necessario debere per tempus quiescere in puncto reflexionis,& non tantum per initans,quod videtur aperte
falsum,di a pluribus negatur , quia in eo instanti, in quo verum est dicere, impulsum non excedere grauitatem lapidis , sed esse illi aequalem, verum est etiam , non moueri lapidem , sed nec moueri potest tempore immediate sequenti: ergo debet percempus quiescere Minorem probo quia tempus,quod proxime sequitur, indeterminatum est,cum non detur primum, ed qu
eumque dato aliud sit prius:ergo tempore illo indeterminato. non potest impulsus decrescere determinato decremento , sed
433쪽
3sco Lib. I. De generatione ct corrupi.
indeterminato tantum : si ergo excelsus in determinatus non sussicit ad motum , non mouebitur lapis tempore proxime se inquente,sed quiescet quieta temporanea.s i Nostra tamen sententia opposita est , quod non sufficiat excessus quicumque . sed determinatus requiratur necessario ad agendum. Quam hac disii uctione imprimis explico. Determinatio excellus dupliciter intelligi potest. Primo, ita ut ad agendum sit necessarium, quod activitas agentis excedat rem stentiam passi uno gradu, vel dimidio, aut tertia parte, seu alio simili. Et in hoc sensu no debet esse determinatus excellus. quia tam minimus posset esse,ut non issiceret, qliod statim ostendam&tam magnus eo terit determinari, quod non sit necessarius, sed minor iussiciat et ergo non quilibet determinatus susti- ciet, nec etiam quilibet determinatus erit necessarius. Secundo modo potest intelligi excessum determinatum requiri ad agendum , sicut dicimus quantitatem determinatam requiri ad introductionem formae in generatione naturali labitantiarum, nepe termino intrinseco, ita vi tatus excessus sit neces larius ad agedia, ut minor quicumque non lassiciat, vel extrinseco, ita ut tantus non susticiat, sed bene maior quicumque . Et in hoc sensu intelligimus ii ecesIario requiri ad agend si determinatu exces- fiam virtutis activae supra resistentiam palliuam, aut formalem. Probatur autem nostia sententia sic explicata teitimonio D
Tho. I t. q. .art. 6-ad x. ubi sic ait:Neque etiam omnia qua sunti uminata, aut calefacia: possunt alia calefacere, e, illuminare, hie enim illuminatio, , calefactio essent usque ad infinitum, Se s 3 Ex quibus hoc argumentum colligo. Demus ignem tantae magnitudinis agere, de quo certum eli, determinatam habere . sphaeram suae activitatis. vltra quam non potest actionem extendete ; & haec sphaera sit decem vinarum, extra quam Imm diate tu positum aliquod corpus capax caloris, sed vel nullum
habens, vel longe minorem, quam sit calor corporis terminantis sphaeram ignis,& tunc sic procedo. Vltimum corpus intra hanc sphaeram contentum calefit ab igne, ut per se est manifestum aut ergo potet calcfacere aliud tibi contiguit extra sphaeram positum, vel non: si posse dixeris sequitur quod corpus calefactum ab eo possit calefacere aliud sibi contiguum, & uaprocedere poterit calefactio in infinitum , nec erit iam sphaera ignis de tei minata, ut supponimus: si vero dicas no posse, tequitur, non sussicere quemlibet excellum did agendum. Probatur consequentia, quia ultimum corpus calefactum per suum calorem, excedit aliud sibi proximum nullum ha ns calorem , vel
longe minorem , & tamen cum isto excessu non potest in illud
434쪽
agere, inius nulla potest allignari ratio, nisi quia non pertingi emensuram excellus requisiti ad agendum: ergo fhquitur, de
terminatum esse necessarium ad agetndum . . .
Probatur etiam ratione a priori,quia maxima perfectio est; ' post e communicare aliis proprium esse, si non indiuiduale nahoe est luna ma)laltem specificum,quod et posse ea ilbias similate, vel sibi limi lia facere: ergo maior perfectio requiritur ad producendum sibi simile,quam solum ad essendum, sed unum contrarium agit in aliud, ut illud efficiat sibi simile: ergo maior
virtus requiritur ad agendum , quam adessendum. Et maior quidem determinata,probatur,quia tam exigua potest este virtus. ut non sit sufficiens ad operandum circa aliud ; sed agens non agit nisi ratione excelIus activitatis supra resistentia pasti: Ergo requiritur determinatus excessus ad agendum. vim huius argum . explico exemplo cortorum vivendium, de quibus euiciens eis,quod non eo ipso quod sint, possunt agere ad generandum sibi simile,sed necelle est, virtutem eorum erescere usque ad delet minatum gradum; ergo eodem modo nec reliqua corpora activa,& passilia pollunt agere ad allimitandum sibi passu nisi virtus activa eorum aliquem gradum pertingat, ut constat experies, Da in ultimo corpore exiliente intra iphaera activitaris ignis,quod licet calefiat ab igne, non potest alte tum sibi coariguum calefacere propter exiguam virtutem,& tam paruap
teia esse scintilla ignis, ut non pollit aliquid agere , vel aliquid
caloris imprimere in aliud corpus:necellarius ergo in aliquis excellus determinatus virtutis activae supra resistentiam passi,
ut circa illud agere possit. Probatur tandem a posteriori in ascensu ac descensi lapidis se sursum proiecti, hoc modo, in ultimo instanti temporis , quo 'mouetur sursum,producit impulsus contra conatum erauitatis prae lentiam quandam adaequatam lapidi, & superiorem quacumque alia prius producta , per quam ultimo terminatur motus sursum, & in qua desinit.ergo necesse est,quod in eo instanti activitas impulsus excedat resistentiam grauitatis excelsu detetminato intrinseco,cum sit minimus excessus,cu quo agere potest,& cum minori quocum ue no possit. vlterius impullus sic excedens grauitatem diminuitur successi te tempore sequenti: ergo non potest sic diminui, ut fiat minor grauitate,
quin prius fiat aequalis; sed nia potest fieri aequalis tempore immediate sequeti,quia aequalitas coiistit in indivisibili ad quod
in casu isto no peruenitur,nisi in inllanti: ergo necessse est impulsum esIe aequale in aliquo initanti teporisuquentis; in quoveiu et it clicere hunc est aequalis,& immediate uo erat aequalis
435쪽
3 ya Lib. I. De generatione Ur corrupti
sed maior ;& inter instans, in quo est aequalis ,& instans. In
quo produxit vltimam praesentiam terminantem motum,datur tempus r ergo in toto hoc tempore medio fuit maior excessu indeterminato. & tamen non poterat mouere lapidem sursum; cum motus sursum supponatur vltimo terminatus petritum indivisibilem praesentiam ab eodem impulsu productam. Exedinus igitur indeterminatus non lassicit ad agendum. Et licet datemus fieri aequalem in tempore immediato; idem sequitur inconueniens, quia cum tempus immediatum sit di- iubile , se uitur, uod etiam si in parte eius fiat aequalis , in prima medietate eiusdem partis non sit aequalist,sed maior , &ramen non sufficiebat ad mouendum, ut ex suppositis est manifestum: ergo non quicumque excessus lassicit ad agendum, sed determinatus aliquo modo requiritur. is Ad primum argumentum oppositae opinionis distinguendum est antecedens ex ea parte,qua asserit, a proportione maioris inaequalitatis semper dari actionem; nam si proportio maioris sit per excessum determinatum acti uitatis supra resistentiam passi, verum est;si vero per indeterminatum . falsum: iuia sicut non quaelibet virius agentis quantumlibet parua suo cit ad agendum, sed tanta requiritur. ita ut si sit minor, non
sit sufficiens , vel cum tanta non potest agere bene tamen cum maiori. Ita requiritur determinatus excessus activitatis unius supra resistentiam alterius, quia ratione illius activitatis, per quam non excedit agens resistentiam passi, non dicitur agere, licet per totam simul ac iuitatem operetur. Ad secundum concessa maiori, neganda est minor , quod quictimque excessus sufficiat, ut dicatur agens plus ager quam te sistat passum s nam cum excessus indeterminatus non
iussiciat ad agendum ( ut probauimus non dicetur propter
illum agens plus agere, quam resistat passum : immo neque ratione illius aliquo modo agere, quousque fuerit determinatus , hoe est tantus , ut habeat sufficientem vim ad agenis dum . quam non habet si sit minor. Ad ultimum conceden- dum est euidenter sequi ex nostra sententia, quod motus suris tum , tu deorsum lapidis factus per vacuum necessario in is terrumpi debeat per tempus in puncto reflexionis;ex quo nullum sequitur inconneniens; immo est expressa sententia Aristotelis g. lib.Phyicut ibidem ostendimus.
Cuius ratio non minus probat de eodem motu facto per plenum, quam per vacuum.
436쪽
Cap. IX.Tract.de actione,ct react. Ost. IV. 3y3. Un excessus activitatis supra resistentiam requisitus ad
agensim debeat esse determinatus termino intrinseco,velso um extrinseco. Supposito, quod excessus requisitus ad agendum debet esse grdeterminatus, quaerimus , an debeat esse determinatus per intrinsecum terminum(quem vocat minimum quod sic) ita ut cantus requiratur,& quicumque minor noi usticiat si vel iustaciat determinari termino extrinseco (quem vocant maximum, quod non ita ut tantus non sufficiat, ted bene maior quicumque:hoc est enim talem excessum esse maximum. cum quo nopotest dari actio: sed cum maiori quocumque dari possit. Et videtur quod terminari debeat minimo ( quod sic quod probo
in eodem exemplo motus sursum,&deorsum hoc modo. Dum
Iapis mouetur sursum per impullum proiicientis, necessarium est talem motum terminari per ultimam praesentiam,vel vitimum ubi indivisibile, sicut quilibet alius motus rectus: ergo verum erit in instanti, in quo lapis peruenit ad punctum re fiexionis,impulsum excedere resistentiam grauitatis. Probatur consequentia , quia si non excederet non poli et agere; sed agit tunc, cum producat praesentiam indivisibilem , & adaequatam ultimo terminantem motum sursum , ergo excedit resilientiam grauitatis, & excessu quidem determinato per minimum intrinsecum , quia verum est dicere tunc agere . & immediatδPost agere non posse: cum non possit movete, sed finitus sit iam motus sursum et ergo excessus eum quo agit in ultimo illo in stanti producendo ultimam praesentiam est minimus . cum
Juo agere potest , ita ut cum minori , quem habebit imme late post,non possit agere, ut supra probauimus. Unde tequivtur excessim requisitum ad agendum esse determinatum ter mino intrinseco,
Huie dubio respondeo hac distinistione, nam agere duobus
modis sumitur. Primo uniuersaliter pro actione quacumque abstrahente a successiva,& instantanea,vel ab ea , qua: eit motus, vel indivisibile eiusdem motus, quod vocari solet mutatum ei se. Secundo sumitur magis in particulari pro eo, quod est mouere motu successivo,qui proprie dicitur motus. Et si agere sumatur hoc secundo modo , postulat necessario ex in
cellum determinatum extrinsece per maximum , quod non, ita ut cum excessu determinato per minimum , quod se, uompossit agens mouere, aut producere motum, vel mutationem
termini diuisibilis. si vero accipiatur primo modo, requiri r
437쪽
sy Lib. I. De generatione O corrupti
Excessum determinatum minimo quod sic. Probatur primum in agentibus conti artis, quae operantur succestiue ; nam si excellus ad mouendum requisitus debet esse determinatus per minimum quod sic ; demus minimum excessum , quo agens potest mouere esse unum gradum, ita ut cum minori excella mouere non pollit; & tunc sic arguo. Minor excelliis , quam gradus sufficit ad agendum : ergo non habet terminum intrin-
iecum talis excessus requisitus. Probatur aut cedens , quia o-ninc agens habens contrarium , mouet luccelliue et ergo verum eth dicere,quod excedens excellu unius gradus, nunc non mouet, & immediate post movebit; sed immediate post exce lus erit minor: ergo vel non poterit omnino agere, vel necessse est agere cum minori excessu , & utrumque probat salium este , quod requiratur determinatus excellus per minimum. quod sic ; nam si immediate poli non mouet :crgo non sussicit
talis excellus ad mouendum. & si mouet, cum minori mouebit, quia immediate poli producetur aliquid formae in pasto iergo minor et iter cessus. Probatur secundo in agentibus caretibus coneratio . & ideo iii troducentibus formam indiuisibilem in instanti, ut in luminoso,nam si cum excessu unius gradiis agit. & non cum minori, sequitur etiam, vel eum tali excestii determinato non agere, vel sine illo agere. Probatur consequentia , nam si luminosum excedit uno gradu , vel in eodem inllanti producit totum excestum,& hoc repugnat propter defectum approximationis, vel producit partem determinatam , ita ut minorem non pollit producere ; quod probatur falsu in , quia ex eo sequitur qualitates habere minimum intrinsecum in sua productione. quod oste radimus este falsum l. lib. Physic. Probatur secundum membrum, quod ad productionem indiuisibilis requiratur determinatus excellus per minimum,quod sic,quia effectus,qui producitur, est indivisibilis,& determinatus intrinsece, ut patet:ergo requirit excellum eodem modo determinatum ex parte agentis. Probatur seeundo in motu sursum . quia in ultimo instanti eum terminante producit impulsus ultimam, & adaequatana praesentiam, ultimo terminantem motum , & cum minori excessu non potest aliam producere, immo neque ullo modo operari: ergo ad talem mutationem instantaneam efficiendam determinatus excessus per minimum intrinsecum requiritur. Et argumentum in contrarium propositum . hoc tantum probat. & ideo non
438쪽
simile possit agere in omnino simile.
HAnc quaestionem tetigit Aristoteles cap. p. huius libri ,
iam a nobis explicatam : ut autem intelligatur , duo isti termini declarandi sunt,nempe simile,& omnino simile. Similia vocantur ea, quae participant eamdem naturam specificam, praesertim sub genere qualitatis, in quo solum reperitur propria similitudo, ut docet Aristoteles in eo praedicamcnto, ut duo alba dicuntur proprie similia; sed si participet eamde qualitatem, & non secundu eumdc gradu, ut si unu iit albu ut duo, aliud ut sex, non dicentur omnino similia,& propterea additur in titulo quaestionis,omnino simile: lunt ergo omnino similia, ea quae non solum conuenitit in eadem natura specifica qualitatis, sed in eodem gradu intensionis & talia lunt duo alba vel duo calida ut quatuor. Hoc lupposito quaerimus,an habes eam de qualitate specificam ctialio,& in codem gradu pollit agere in illud in ledendo qualitate eius,ut calidu ut quatuor, in aliude alidii ut quatuor intendendo calorem eius. & ideo producendo effectum seipta intensorem.Ceitum est autem sermonem este de agente uni uoco . nam agens aequivocum non producit sibi simile formaliter, ut per se est manifethim. Prima opinio antimat simile polle agere in aliud eiusdem qua latistis,& gradusinon semper,sed in casu aliquo, nepe si plus
materiae habeat ratione densitatis,vel ratione maioris quanti talis ;ut si duo corpora sint calida ut quatuor, via uin tamen sit multo maius altero; vel si duo corpora aeque calida inter se coniungantur, poterunt agere in corpus aliud aeque calidum, sed minus utroque intendendo calorem eius, quod eli simile agere in aliud omnino simile producendo effectum seipso incensore. ita totus h. lib. Phyl.q .concl. vltima, Ni mphus I. li. de generat. omm. is , .quqst. L.Marsi l ibide q. IS.&Toletus q. 3. Probant ratione,& experientia ratione quidem desumpta ex natura densitatis, quae talis est ut capite i. ostendimus ut partes eiusdem corporis nia gis,ac fortius uniat inter se se. sed virtus unita fortior est lei pia dispersa: eigv calor eiusdem intenis sonis in materia densa existens foretior est ad agendum , quam si esset in alio corpore densitate carente: potest ergo producere este istum maioris intensionis. & ideo intendere calidum
eiusdem intensionis producendo effectum fe ipso intensiorem, & quod densitas facit in casu alto , efficiet maior inanti
439쪽
s .i 6 Lib. f. De generatione Gr corrupi.
quantitas corporis vel coniunctio duorum:ad agendum in ter
vo Secundo, probant multis experientiis, sed his praecipue. quae videntur notiores. Prima est de ferro candenti agente in stupa.di conuertente eam in igne, sed non potest conuerti in ignem, nisi habeat summum calorem : ergo producit calor exissens iii fetio minoris longe intensionis calorem summum; melius er-fo poterit intendere calorem alterius calidi sibi omnino simi is minoris densitatis , ratione cuius produxit in s upa maiore intensionem caloris ea,quam habet in se. Secunda expetientia eli de lumine, nam radii Solares per speculum transeuntes solent generare ignem in coreus extra speculum positumiergo producunt essectum perfectiorem se, dc ideo poterunt inten
dere calorem alterius omnino similis.Tertia ,de pondere quodnia ius est in corpore denso, quam in raro,ut in plumbo vel auro; de ideo perfectiorem longe effectum impulsionis produc
re poteri C. ergo eadem erit ratio de qualitatibus activis se est- pellentibus ab eodem subiecto ex quinus illa poterit producere effectum maioris intensionis.quae fuerit in densori,vel maiori corpore, licet aequalis sint intensionis in se. Et tandem plures homines simul concurrentes plus ponderis portare pollunt. quam portarent,si quilibet eoru per se separatus ab altero operaretur: ergo eode modo plures partes corporis,quo magis unitae sunt, perfectiore producent effectu: sed ita senabent in eorpore magnae densitatis : ergo producere poterunt essectu in maioris intensionis,ea, quam idemmet corpus habet in se . reconsequenter intendere eamdem qualitatem, de in eodem gradu existentem in corpore simili. Secunda opinio negat simile posse agere in omnino simile per eamdem formam . in qua assimilantur, etiam si maioris sit densitatis, vel magnitudinis, ut calidum ut quatuor quantum mlibet densum , vel magnum agere posse in calidum ut quatuor
minoris magnitudinis .vel densitatis. ita Avicena . Metha e. 3.Gregor. in i .distin, IT . . art. h. Venetus in lana made gener. cap. 3. Alber. Saxoniae s. lib.de generat. q. s. As ud illo q. x i. i. choria in re lectione de augmento charitatis.Vallesius controu. t .ad tyrones ad finem, & omnes fer8 recentiores. Et videt ut
mihi certa in doctrina Aristotelis,&longe probabilior. Et quod certa sit in doctrina Aristotelis probatui ex cap. v. huius lib.textu s o. ubi docet explesse agens & passim dis limitia esse
debere,atque contraria, si is verbis : Sed quoniam non quodcNmque natum est pati, ct facere,sed quacumque aut eontraria sunt,
aut centrarietatem habet, cesse est ut patiens, ariansgener ea idem
440쪽
Cap. IX. Tract. de actione, est react. Quaest. V. 3y
quidem simile esse, O idem specie autem dissimile. Seontrarium. Et paucis interpositis reddit rationem huius dissimilitudinis
sic loquens. Huius autem causa est, suod contraria in eod enero fiant omniafaciunt alatem.& patiuntur eontraria ab inuice, tuapropter nectile est aliquo quidem modo eadem esse e aciens,di pariensi aliquo autem modo altera,ct dissimilia a. inuicem. Se. Sed
ea . quae sunt eiusdem speciei . & in eodem gradu participane eadem qualitate, nec diissimili alunt, nec contraria, sed omnino similia: quamuis unum sit maius altero, ve t maiorem densitatem habeat et ergo pugnat cum verbis Aristotelis , quod possit unum agere in aliud per eandem formam , vel ab eo pati. Et dieas dissimilia esse ratione magnitudinis,vel maioris densitatis; probatur esse falsum,quia maior magni t do, vel maior dens tas non facit dissimilitudinem ,sed inaequalitatem: cum multitudo partium , ratione cuius corpus magis densum posset fortius agere, ad quantitatem potius, quam ad qualitatem
Probatur etiam ratione primo , quia repugnat causam eff-gientem producere effictum, quem non continet in se formaliter, vel emineteret alioqui daret.quod nullo modo habet,quod est impossibile : sed omnino simile .quantum libet magnum, vel densum non continet formaliter,aut eminetet gradum intensioris formae:ergo nec postet illud producere in aliud omnino simile . Exempli gratia, calidum ut quatuor maioris magnitudinis , vel dentitatis non continet ullo modo gradum vequinque: ergo non potest illud producere intendendo aliud calidum, ut quatuor minoris magnitudinis,vel densitatis Probatur minor , quia solum habet calorem intensum ut quatuor: ergo non continet formaliter quintum gradum intensionis; sed neque eminenter , quia effectus non potest contineri eminenter in causa eiusdem rationis.& speciei, sed diuersi gradus ea loris sunt eiusdem rationis , P speciei:ergo repugnat unum
continere alterum eminenter alioqui non esset caula uni uocaeius,sed aequi uora, cum sit diuersae rationis ab effectu. Et si dicas Suintum gradum intensionis esse eiusdem speciei, sed diuersae rationis,& perfectionis seeundum rationem indiuidualem. Ex hoc probatur euidentius non conti r.eri eminentes sub gradu intensionis, ut quatuor , quia res inferioris ord mi ,& perfectionis non potest continere eminenter rem superiorem. sed quintus gradus per se est persectior indiuidualiter ea-lore ut quatuor: ergo non potest sub eo contineri eminenter.
Et si rursus dixeris quatuor gradus ealoris in subiecto densioli. vel maioris magnitudinis persectiores esse quinto fradu indiui