장음표시 사용
491쪽
8 Lib. I. De generatione ct corrupi.
Et passum agerent simul in medium, quousque in eo produce rent utramque qualitatem , in tota ea intensione, in qua non sunt incoinpossibiles in eodem subiecto , vel in eadem parte eius; nam secundum hos gradus intensionis non se expellunt ab o eodem subiecto , vel eius parte ,& toto tempore, quo aguntlim it in medio, neutrum extremu repatitur ab alio, quia neutrum eli agens ultimum, vel immediatum in aliud; sed ad sum .mum repatientur aliquid a medio incipiente hanere utramque qualitatem .& per singulas poterit aliquid rearare in utrumque extremum contrarium. Itaque toto hoc tempore moueis
bitui medium motibus non contrariis simpliciter, sed secundum quid ,quod non repugnat I quia sic di qualitates contrariorum in tali gradu non sunt incompossibiles in eodem subiecto,
ita nec motus, per quos producuntur , quia contrarietas m tuum ex contrarietate termino tum desumenda est.& ex conseis, quenti compossibilitas eorum in eodem subiecto: sicut ergo termini non sunt incompossibiles in eodem gradu ita nec motus l/ostquam vero medium peruenerit ad hos gradus, utrum extremum circa illud agere poterita sed quodlibet cum eodem medio sibi coniuncto, in quantum propria qualitate affecto permodii unius agentis aget, vel reaget immediate in aliud:& tunc patet non sequi quod mediu moueatur simul motibus contrariis, quia non datur actio per mediu, sed talu immediata viaius
extremi in alterum: mediu vero per diuersas qualitates coniungitur utrique.& per modum unius agentis agit in aliud , & ab exilemo potetiora nihil recipit, sed solum cum eo agit per qualitatem iam ieceptam. ab alio vero aliqui l repatitur.& recipit. ideo non mouetur motibus contrariis, nec est postibile in ea sui sto.quia euideter sequeretur simul intendi,& te miret eamdem qualitatem eius,nempe calorem, vel frigus: nam si frigefit ab
aqua: ergo intenditur frigiditas eius: & si simul calefit ab igne,
eii latitudo gradu alis utrius qualitatis iam sita in eo adimpleta, non potest recipere calorem nouu sine expulsione, aut remissio die frigiditatis quae ideo simul in eo intendetur &remittetur:&conseqtienter firmit erit maior .dc minori quod repugnat. Itaque
totum calidum per modu unius agentis agit in frigidum,& totum frigidum per modii unius agentis agit in calidum. Nec et necessarium, ut totum calidum prius expellat a se frigiditatem, quam habebat me diu sibi coniunctu ad agendii, nec etia totum rigidu expellat calore eiusdem med a i sibi coluncti. quia non agit totu calidum in frigidu transmittendo actionem per suaqpartes ad passum, sed immediate coniunguntur omnes partes eius ad agendum in illud: S: eadem ratione tot ora frigidum no
492쪽
rcagit in calidum transmittendo reactionem per suas partes, sed partes omnes simul unitae per modum unius agentis rea-gunt immediate in calidum,ut imperius explicatum est. Si vero medium a principio fuerit affectum utraque qualitate contraria,eodem modo sentiendum est l, nam vel habet eas in eo gradu, ultra quem sunt iam incompossibiles , &tunc nee agens nec passum poterunt agere in mediu.ut in passum a quolibet distinctum;sed agens simul cum eo sibi coniuncto , ut habente propriam qualitatem per modum unius agentis aget immediate in passum,& hoc cum eodem medio sibi coniuncto,ut habente propriam qualitatem per modum unius agentis reaget in idemmet agens .Et ita etiam patet,quod si medium hoc modo se habeat,non mouebitur motibus contrariis per actionem,& reactionem extremorum,sed uno tantum motu repassionis aminori contraria. Si vero eas habuerit in minori gradu, poterit
tam agens,quam passum in illud agere quousque ad illum gradum perueniant qualitates ipsae contrariae in eo , ut in maiori intensione sint incompossibiles:& non mouebitur simul moti-buc contrariis simpliciter,sed tantum secundum quid ; & ideo possibiles simul in eodem subiecto,sicut & qualitates ad quas terminantur in eodem gradu simul esse possunt.
Et si tandem medium ita se habeat, ut una tantum, vel altera quali tate contraria afficiatur, quo pacto se habet aer medius inter ignem,& aquam ; habet enim summam humiditatem ,&prope uimmum calorem;dicendum est ignem, & aquam posse simul agere circa ipsum quousque intentio caloris,quae ei defi-eit v ue ad octauum gradum,impleatur partim per intensiorem calorem,& partim per aliquid frigiditatis ei impressum. Nam quousque impleta sit latitudo ex utraque qualitate, non nece sesario unum contrarium expellit aliud s post impletam vero vitumque extremum illud sibi coniunget,ut affectum sua qualitate ad agendum in aliud per modum unius agentis , & ideo solum repatietur a debiliori extremo, tamquam aliquid alteri us.& solum mouebitur uno motu repastionis,non duobus,nem Isi
De Mixtione. T EXT V S ARISTOTELIS. Reliquum autem est considerare de mixtione,yc.
493쪽
s o Lib. I. De generatione ct corrupi.
Breuis expositio textu S. nia, quae de actione ,&passione disputauit Aristot. pet
quatuor capita praecedentia ordinata lunt ad intelligendam naturam mixtionis ; haec vero cum sit generatio quaedam unius ex multis concurrentibus ordinatur ad intelligenda naturam generationis,quae huius libri, & totius operis scopus est. Intentum igitur huius ultimi eapitis et , inueitigare naturam mixtionis. Diuiditur autem in tres partes, prima propositis his, quae ad intelligendam naturam mixtionis explicari debent,docet dari mixtionem in rerum natura,eam distinguens a caeteris
mutationibus I refutata prius quot udam sententia mixtionem omnino negantium,&soluto eorum argumento, quo id probare contende Dant. In secunda explicat modum, quo fiat mixtio ex propria sententia refutatis prius sententiis aliorum. In tertia tandem colligit quid sit misi ibile,& quid sit mixtio. Circa primum asserit quinque esse explicanda de mixtione, ut bene eius natura intelligatur. Primum, quid mixtio sit 3 Secundum, quid sit miscibile, hoc eli, qualia esse debeant ea , ex quibus mixtio fieri debet Tettium, in quibusnam rebus mixtio reperiatur, seu quibus conueniat Quartum , quonam modo fiat mixtio E Postremum an sit in rerum naturat Incipit autem haec explicare ab ultimo,quia secudum ordinem scientificum , primum, quod ad scientiam cui ibet rei consequendani debet praesupponi. est te illam esse hoc est, esse pollibilem. M Citea Possibilitatem autem mixtionis non defuerunt, qui
eam omnino negarent, propter hoc argumentum. Si mixtio
sit possibilis, plura debent ad eam concurrere , vel ergo Plur illa ita se habent, ut in mixtione ipsa permaneat utrumque, vel
utrumque eorrumpatur, vel unum permaneat, & corrumpatur
alterum: si integra permnaeant, non magis dicensur milceri nunc . quam prius. Probatur, quia eodem modo se habent, sicut prius se habebant; sed prius non miscebantur: ergo neque
nunc miscentur. Et idem sequitur, si unum eorum permanet,& alterum desinit esse : nam manifestum est, rem actu ex lentem non misceri cum re non exiliente: si veto utrumque desinat, multo minus verum erit, quod misceantvriquia ea, quae desinunt, misceri non possutit; sed ad summu dicentur corrumpi. Hoc tamen non obstante asserit Artil. possibile tu esse mixtionem. Vt autem id ostendat, distinguit illam a caeteris mutationibus. Et primo, quod non sit generatio, probat hoc argumento. Quando unum generatur ex altero, ut ignis ex ligno, nec
dicimus, nee veru eli, quod ignis admisceatur ligno,vel lignum
494쪽
Cap. X. De mixtione, expositio textus. Asr
ient; sed solum,quod unum fiat ex altero: ergo mixtio diuersum quid est a generat ione & corruptione. Probat deinde primo mixtionem non esse alterationem, vel augmentatione,hoc modo. Illa,quae augentur,& alterantur, integra permanent ante, Ee post augmetuationem,&alterationem, immo & in augmen
latione & alteratione ipsa,sed quae miscentur no possunt integra permanere, ut probatum est:ergo mixtio no potest esse alteratio, nec augmentatio. Et eadem ratione ait probari,nec accidet ia misceri eum subiectis, nec inter sese,ut albedo cum corpore,aut cum nigredine. quia postquam accidens coniunctu est cum subiecto,vel cum alio accideti in eodem subiecto, salua de integra manet,ut per se est manifestum. Supposita distinctione mixtionis a reliquis mutationibus, probat esse possibilem: quia ea, quae satu, alia sunt in actu,alia vero in potentia, vel in viri te: sed possibile est miscibilia, ut elemeta ita eoeurrere ad mixtionem,ut desinant esse actu permaneat vero in virtute,hoc est per virtutes suas quae sunt qualitates propriae,per quas concurrunt ad mixtionem, ut ignis per suum calorem,& per suam frigiditatem aquatergo pollibile erit quod misceantur ad coponendum mixtu. Et haec eade distinctio soluit argumentu propositummam ea,quae miscentur, nec Permanent secundum esse actuale,neque omnino desinuntelle ed secudum virtutem,vel potentiam:iste amem modus pei manendi pollea explicabitur. I ii secunda parte explicat modum , quo fiat mixtio Ptimo quidem ex aliorum Philosophoru sententia;deinde ex propria. Duplex fuit opinio eo tempore de modo,quo mixtio fiat. Prima eorum,qui putarunt mixtionem fieri ex corporibus in tam
minimas particulas diuisis , quae licet secundum se possint esse minores non tamen secundu apparentiam sensus;quia non potest eas ita minimas percipere:& has minimas particulas aiunt secundum se totas, vel omni ex parte ad inuicem iuxta poni, &per talem iuxtapositionem permilceri . quia sensus non potest percipere separationem earum , & ideo iudicat esse permixtas. Exempluas lignare post imus in farina tritici,& hordei permixtis; nam farina non est aliud ,quam granu ita in minimas partes diuisum,aut concisum, ut eas sensus non possit discernere. Alii vero dixerunt mixtionem corporum fieri ex partibus minimis non solii in secundum sensum, sed etiam secundum materiam,&substantia iplam, vi no sint amplius diuisibiles,nec ideo possint dari minores. Quae quidem omni ex parte iuxta positae vicut ui permisceri:& hoc modo dicunt tam isti,qua illi permisceri ele-- menta in minimas partes diuisa.aut secundu senium tantu, aut secundu materia,& veritatem rei. sed utramq; opinione reiicit
495쪽
asi Lib. I. De generatione ct corrupi.
aris h. primo,argumento communi aduersus utramque,deinde singulis argumentis refutandi, lingulas. Probat ergo utramque elle fallam hoc modo. Si mixtio ex minimis illis pirtibus vicillim iuxta post is fieret non esset vera mixtio, sed potius compositio cuiuidam acerui minorum corporum. Probatur consequentia , primo, quia ricet adeo exigua sint, quodlibet per m n et integrum atque separatum ab alio secundum situm, quamuis sensus non percipiat talem separationem : ergo coaceruatapotius, quam permixta dicentur. Secundb , quia iam mixtum non estet homi omeron. seu homogeneum in ratione mixti, ita ut qua: libet pars eius esset mixta . sicut quaelibet pars aquae est aqua: probatur consequentia, quia partes miscibilium distinetae, re separatae permanent, quamuis distinctio, & te paratio sensit non percipiatur. Consequens autem falsum est,quia ratio mixti atque debet conuenire toti, & partibus et ut per se est manifestum.
Probat deinde primam opinionem esse falsim, quia si mixtio tantum fieret ad sensum sequeretur rei pectu unius esse mixtionem,eius videlicet, qui separationem miscibilium non pet-ciperet.& respectu alterius acutiorem visum habentis, eamque perspicientis non esse mixtionem ; quod patet esse absurdum,
quia non esiet mixtio vera res,led apparens; naturalia vero non
ex apparientia iudicanda sunt, sed ex vera earum natura Probat tandem salsam ei te secundam opinionem hoc modo. Corpus naturale. cum sit continuum, debet esse diuisibile in infinitum, hoc est, in semper diuisibilia: ergo repugnat diuidi in tam minimas partes,quae non sint amplius diuisibiles,alioqui ex indiuisibilibus componeretur tamquam ex partibus , quod N. Physi. probatum est repugnare. Et etiam si tales partes indivisibiles darentur simul concurrentes. ut aiserit haec lententia;talis concursus non et set mixtio, sed congregatio, seu coaceruatio multorum indivisibilium. His sententiis refutatis ostendit ex propria quonam modo fiat vera,& naturalis mixtio; ad id autem ostende dum, declarat
prius, in quibusnam rebus mixtio reperiatur, aut qualia debent esse, q)iae misce imar, ac distinctione praemissi, corpora naturalia quaedam sunt mutuo activa, & palsiua . hoc est , quae agunt in alia,& simul ab eis patiuntur, ut elementa,& uniuersaliter corpora omnia,quae habent materiam ei usdem rationis: alia, quae agunt quidem in alia, sed ab eis non patiuntur, ut corpora coelestia. Et haec misceri non possunt, sed illa tantum. Vnde Medicinae ars & sanitas non possunt misceri , quia licet ab illa producatur haec, non tamen ab hac patitur. Haec autem conditio
496쪽
Cap. X. Tractatus de mixtione. non sussicit, sed requiritur secunda, nempe , quod facile possint
diuidi, aut comminui: unde lapis , & fertum non miscentur. Tertia conditio est, ut non sint magna, nec multa, sed parua quidem . & pauca : nam ex magna rerum multitudine, vel ex magnis corporibus difficile potest mixtio fieri , quia distic de alte tantur. Eo autem modo. inquit,misceri debent, ut propo tionem habeant secundum activitatem , & resister tiam , ita ut actinitas vilius non multum luperet resistentiam alterius, quia parum poterunt admiscet is sed si eoniungantur ; facile unis mdes ruet alterum,& in te conuerter, vel in res alias resoluet, &ita non fiet mixtio, sed generatio,& corruptio,a quibus osten- ssum est mixtionem distingui; ut si gutta aquae multis vini 'am is phoris superinfundatur,tiatim in vinum conuertetur; & n indosimili .dum simul liquefiunt stannum,& aes hoc illud resoluit in vapores, ita ut nihil seth de illo praeter colorem relinqubtile, quia activitas aeris multum superat resilientiam stanni. Ex quibus eoiligit facilius misceri humida,quia facile diuidunt ar, &tale accommodant termino alieno nempe vasis, vel alterius rei solidae; dummodo inquit non sint viscosa, ut oleum,Hel, pinguedo; quae quidem difficile penetrari possunt,& ideo difficile
Hi et explicatis, iam in ultima parte docet quid sit mistile, vel miscibile, atque etiam quid sit mistio. Miscibile ait esse illud; quod agit & repatitur. & facile diuidi potest et mistio vero est miscibilium alteratorum unio.& haec in litera.
NATURA, ET RA-tione mixtioni S.
si Se sunt disputanda de mixtione, ut natura,& ratio e ess eius perfecte intel ligatur an mixtio sit. vel an sit pocsibilis 3 Secundo quid sit Tertio quomodo dis inguatur a generatione,& caeteris motibus,vel mutationibus3 Quarto quae sit causa propria ,& per se eius Quinto, an elementa maneant in mixto secundum proprias formas substantiales Sexto, an maneant saltem quantum ad proprias formas accidentales, quae vocantur vittures Caetera enim, quae ad tempe-garmura mixtorum pertinent, in secundo libro disputabuntur.
497쪽
Lib. I. De generatione ct corrupi.
An mixtio sit, vel an sit possibilis.
g DRimo oportet explicare, quid mixtionis nomine intelliga- 1 tur, ut pollimus ad caetera explicanda procedere. Mixtio igitur tigmficat actionem quamdam, per quam pluta corpora
confusa quadam ratic ne coniunguntur , ut patet dum aqua admiscetur vino:coniunguntur enim duo isti liquores confusa ratione; ita ut quamuis distincta permaneant secudum en i- ates reales, quamdiu unum non conuertitur in alterum , vel utrumque in tertium,non tamen manent separata, sed confusa
ratione coniuncta, seu permixta. Mixtio autem duplex e it, ut colligitur ex Aristotele capite praesenti: una per quam multa corpora, vel multae particulae eorum eonfusa ratione coniunguntur sitam secundum approximationem Ioealem; immutata v to permanent secundum substantiam et quo pacto farina ex granis tritici, & hordei simul concisis mixtum vocatur. Et haec est acceptio impropria mixtionis; quia aggregatum tantum ex miscibilibus vocatur mixtum i non tamen quaelibet pars eius: immo separabiles sunt secundum se partes cuiuslibet corporis inter ses , ut partes tritici a partibus hordei. Ex quo plane colligitur non esse quamlibet mixtam,quia non quaelibit continet partes utriusque grani. Et hanc solam mixtionem videntur posti ille antiquiores illi Philosophi;quos refutat Arist.eapite praesenti. Ideo heudo modo accipitur proprie pro unione corporum,vel partium, ex qua media eorum alteratione,&eorruptione resultat aliquid unum substantiale distinctum ab omnibus.Quaestio igitur non procedit de mixtione impropria, quia dubium esse non potest, quin illa detur in rebus Num viodeamus grana diuersae speciei permisceri . vel confundi in eodem aggregato, integra quidem, vel in minutissimas particuis Ias eoncisa. De sola ergo mixtione piopria dubitamus . ao detur in rerum natura, vel dari possit 3T Et prima opinio asserit mixtionem esse naturaliter impossibilem, nam licet dentur plura corpora mixta, quorum formae substantiales pollulat primas qualitates in certo gradu attemis
petatas pro dispositionibus,sed repugnat mixta hic fieri imme diath ex materia elemento tu, nisi prius praecedat sub alia forma mixti.Hanc opinione citat Tolet. i. lib.de gener.q.vltima. Probari tamen potest primo;quia,ut mixtum fiat immediate ex elementis per veram mixtionem,necesse est elementa ipsaeonis
currere per se immediate , simulque applicari ad agendum, &
498쪽
patiendum, ut per tale actionem.& reactionem se corrumpant.& in materia eorum introducatur forma mixti, sed talis concursus elemetorum est impossibilis: ergo impossibilis erit mixtio.Probatur minor,nam vel iplamet elementa concurrent aciunum aliquem locum per motus naturales ex propriis inclinationibus procedentes, vel ab aliqua alia causa extrinseca mota,& quasi attracta ad tale locv. sed uterque modus conueniendi est impossibi bilis: ergo etiam mixtio Minorem probo quantuad primum modu,quia repugnat omnia quatuor elementa moueti ad locum aliquem determinatum propria inclinationema si esset sursum,non possent moueri ad illum naturaliter grauia: si deorsum, non pollent moueri leuia:& si esset medius . repuis gnaret moueri ad illum naturaliter extrema, ut per se est his .m festu. Quantum vero ad secudum modum probatur esse imo possibilem, quia non possunt moueri ab aliqua cauta extrinse- ea nisi uniuersali; sed ab hac non mouent utriergo a nulla. Probatur minor; causa uniuersalis no mouet inferiora eo ora, nisi pro bono uniuersali in mundo necessario requisito:sed mixtio non est necessaria pro bono uniuersali: ergo confictum prorsus est,& sine fundamento excogitare quod a causa uniuersali dedueantur elemeta quasi ad locii certaminis, ut in eo agat,& patiantur,ac se cor tu pant. Probatur minor ex duobus. Et primo quide,quia mixtio non potest esse necessaria in mundo, nisi ad productione corporu mixtorum, sed haec possunt sine mixtione produci.& sine interuentia elementoru ex materia aliorum mixtorum,& sic reuera producuntur,ut patet de quibuscumque mixtis viventibus,atque etiam de non viventibus:ergo non est ullo modo necessaria.Ex secundo vero, quia si mixtio esset ne- acetiaria ad commune bonum mundi per talem concursum elementorum facienda.videremus aliquando elementa cocurrere. sed numquam vidit aliquis in aliquo mundi loco elementa omnia concurrere ad mixtionem: ergo euidens signum est talem cocursum non esse necessarium. Probatur minor,quia uu- quam vidimus super terram, vel aquam quaruor elementa in loco aliquo coniuncta:quod vero suo aquis . vel sub terra coniungantur, dissicilius multo est.quia elementum ignis non potest ad loca subterranea descendere,vel in eis detineri. Secundo,quia etiam si elementa omnia simul concurrerent, repugnat per talem concursum fieri mixtionem: ergo non est possibilis. Probatur antecedens, quia naturaliter est impossibile quod in tali proportione applicentur,iu qua non corrumis patur aliquod eorum a suo contrari , prius quam alia,eum tadiuersa sit activitas , de resistentia eorum ergo naturaliter
499쪽
s 6 . Lib. A De generatione ct coietu'.
est impossibile,quod si iuui omnia se corrumpant,ut in materia
eorum succedat forma mixti. Secunda sententia tenet mixtionem propriam esse naturaliter possibilem;atque etiam dari in rerum natura: Ita Aristoteles expresse capite praesenti, & omnes eius interpretes et ita etiam omnes fere scholastici Doctores in .dist. ix.& i 3.& Di tius Thomas non solum his locis sed 3.p. q. et .ari. g. ubi supponunt diuersos liquores, & contrarias qualitates habentes in ea quantitate misceri posse,ut ita unum agat in alterum, & ab
eo repatiatur, quod neutrum conuertat in se alterum: sed dum ad certas dispositiones materia utriusque peruenit. disconue nientes quidem nat ar utriusque. sed conuenientes formae alicuius tertii formam huius in eam introduci. Ac tertium mixtum ex utroque generari,& hqc est vera,& tenenda . Quam histribus conclusionibus explico. Prima est, naturaliter loquendo numquam dari mixtionem ex concursu omnium elementorum factam, hanc tenent omnes fere recentiores, & eam sic probo, quamuis tria elementa,nempe aer, aqua,& terra possint naturaliter congregari ad generationem mixti ,repugnat tamecongregari ignem siue in terra,siue in aere:ergo numquam datur mixtio per congregationem quatuor elementorum facta. Probatur antecedens, quia ad aquam,& terram non potest na . turaliter descendere ignis,cum motus deorsum sit cotta inclinationem eius;& eadem ratione, neque ad locum aeris : quod vero dicitura causa uniuersali adduci ignem etiani per motum deorsum: sine fundamento dicitur , quia talis descensus n5 est necessarius ad bonum commune uniuersi, cum costet sine igne posse mixta generari per calorem Solis:ergono fit a causa uniuersali. Probatur conlequentia,quia uniuersales caust non mouent corpora sublunaria contra propriam inclinationem ; nisi
forte pro bono uniuersali necessimus sit talis motus,ut ad impediendum vacuum; nec in ipsis corporibus potest poni inclinat io aliqua ad tales motus, nisi forte in ordine ad eumde,fine sint necet sari j Quod vero fulgura descendere videamus, non probat igne descendere, sed solu ignita exhalationem: hoe est calidissilia,quae no est ignis elementaris, sed mixtum quodda, sicut etia flamma(qua vulgo isne vocat ut docet expresteArist.2.Meteor. summa E .c. i.non et ignis,sed fumus accentus.
io Secunda assertio, si quatuor clemeta per diuinam virtutem
congregarentur in unum locum in certa, ac determinata pro- poritone atque in particulas diuisa: vere,&proprio commisceri possent,& per mutuam actione, & reactione ad talem gradum dispositionu pertieuire, ut omnia corrumperentur,&iumate1
500쪽
eorum noua forma mixti introduceretur iuxta exigentiam talium dispositionum Probatur ratione , & experientia: Ratione quidem , nam talis dispositio conueniens formet mixti nulla ratione efficaci probatur impossibilis; immo ex multis com-hinationibus primarum qualitatum secundum diuersum gradum in proportionem earum, una,&plures dari pollunt , quae formae alicuius mixti, uni, vel alteri elemento magis simili,
quam aliis naturaliter conueniat,& ex alia parte ita sit disconueniens omnibus tarmis elementorum ut cum ea non possint in suis materiis conservari. Tunc ergo naturaliter consequitur in materiis omnium sic dispositis talis forma mixti.& in ea uniuntur ad compositionem eius. Experientia vero probatur. quia videmus ex aqua,terra , & aere simul concurrentibus generati imperfecta animalia,atque etiam vapores,& exhalatrones,de quibus suo loco ostendemus non esse elementa substantia litet, sed mixta: ergo sicut duo, vel tria haec elementa concurrere post uni ad propriam mixtionem, ita proportionata secundum activitatem,& resistentiam,vt per mutuam actionem,& reactionem sese corrumpant i& talis dispositio ex hoc relinquatur in eorum materiis, quam naturaliter consequatur fodima mixti; ita poterunt concurrere quatuor, si adeo applicentur. Quare mixtio ex concursu omnium elementotum possibilis censeri debet,quamuis non concurrant omnia naturaliter.
Tertia asseti io . non solum est postibilis mixtio naturaliter i lex concursu duorum . vel trium elementorum. sed sepe datur. Hanc probat experientia adducta de generatione animalium impersectorum ex putrefactione terrae , & concursu aquae , 3caeris: quam videmus fieri vigente pluuia aettiuo praesertim
tempore: atque etiam de generatione vaporum , & exhalatio-Dum ex aere.& terra permixtis. Probatur deinde ex mixtione
liquorum, ut aquae ,& vini, de quibus satis piobabile est,ut inferius ostendetur,sic misceri posse secudum quantitate, & qualitate .ut neutrum in se conuertat alterum , sed ambo conuertantur in tertium per mutuam actionem, de reactionem, non
quidem itatim, sed poli aliquod tempus et quorum mixtio satis
propria est, cum ei conueniant omnes conditiones ab Aristotele assignatae. uterque enim liquor vere,& prurie miscibilis est,& quod libet permeat,vel pervadit alterum,cumque alterat,& tandem uniuntur in eadem forma mixti superuenientis ex- pullis propriis: permanentque in eodem mixto genito non secundum act uni, sed secundum aliqua virtutem propriam. Pro batur tandem alia experientia aquae, & terrae , atque etiam acris , ex quibus simul concurrentibus,& per mutuam actionem,