R.P. Antonii Ruuio Rodensis, ... Commentarii in libros Aristotelis Stagyritae de ortu, & interitu rerum naturalium; ..

521쪽

8 Lib. I. Degeneratione ct corrupi.

sunt in mixto secundum formas substantiales:ergo nee possunt ei se in eo secundum suas qualitates,nisi virtuali quadam ratione in una aliqua luperiori contentas. Secundo, contraria non possum naturaliter esse limul in eodem subiecto : nam ex proeptia definitione habent mutuo se expellere ab eo: sed qualitates elementorum sunt propriissime contrariu ergo non possunt simul esse in mixto per se,&formaliter. Secunda opinio est opposita, quod qualitates elementorum manent per te. & formaliter in mixto, & non ut virtute conis tentae in alia qualitate, vel temperamento. Ita Diuus Thomas

dum Philosophum in primo degeneratione,quod forma elemetoris manent inmixto,non actu . sed virtute. Manent enim qualitaterpropria elementorum,licet remisse,in quibus est virisu formarum elementarium. Quod etiam tenet in h. diltin. iv.q. l.art . & in

hoc dicitur.Capreol. in E d. Io.q. t. ad primum contra primam coclusionem,Phil. x .lib. degeneratione ad textum 3. Agidius ad textum g .dc s. vega i .lib. de arte medendi cap. g. valles. g. lib. controuer arum medicatum cap. c. Toletus i. libr. degener.q. I S. dc omnes fere expositores capite praesenta ,&haec

est probabilior, de tenenda.3 3 Probatur te iii monio Aristotelis eap. praesenti textu g . ubi

loquens de modo,quo elementa manent in mixto. ita ait: Ne

que permanent igitur actis,ut eo us album,neque corrumpu- tu .neque alterum,neque ambo: saluantur enim virtutes corum.

Quae verba non possunt else vera, si solum manent virtualiter in illa alia qualitate, quae ponitur pro temperamento mixti: ergo contra mentem Aristotelis eit talis sententia. Probatur antecedens, nam si solum manent virtualiter in illa qualitate: ergo corrumpuntur secundum proprias entitates , & rationesta imales , quare non saluantur, ut asserit Aristoteles. Libro etiam x. de partibus animalium capit. I .docet expresse mixtum componiti ex virtutibus elementorum: ergo permanent in eo formariter. Probo consequentiam , quia si sic non permanent, non postant comeonere.

Probatur deinde ratione Primo, quia quinta illa qualitas, quae potiri ut pro daspositione materiae ad introductionem formae mixti, dc pro temperamento eiusdem mixti, naturaliter est impollibilis:ergo non est ponenda. Antecedens sic probo, elementa in mixtione se corrumpunt per proprias qualitates:ergo per illas ad medioeritatem redactas disponitur sufficienternia tecta pro inti oductione forma mixti. Probatur colaquetia, laxa Disit rod brum Cooste

522쪽

Cap. X. Traep. de mixtione. suas . V. s

quia eadem dispositio expellens formam praeexistentem, disponi materiam ad introductionem sequentis, ut euidenti inductione conitare potest in qualibet generatione: frustra e 1go, desine funis amento ponitur alia qualitas secunda ex commixtione primarum resultans pro dii positione materiae ad formam mixti ,& consequenter naturaliter est impos libilis , quia nihil potest natura frustra facere. Supposito etiam quod daretur talis qualitas, falsum est , quod non pcrmaneant in mixto genito qualitates elementorumst quod sic probo. Toto tempore mixtionis permanent qualitates istae,cum pereas agitat,& patiatur elementa, vel crso subiectantur in nrateria prania, vel in eisdem elementis: si primu concedatur euidenter sequitur permanere in mixto genito , quia permanente subiecto non pol sunt accidentia eius perire,eum non sit agens, a quo destruantur; si vero sint in elementis, & ideo ad corruptionem illoru corrumpantur illae qualitates numero, necesse est alias similes luccedere in re genita, quia dispositiones sequentes similes lunt praecedentibus in quacumque generatione: ergo permanebunt formaliter in mixto. Denique non est minus falsum, quod dicit eadem opinio, non posse simul esse in mixto,quia sunt contrariae: nam in aqua calida reperiuntur simul calor ,& frigus in gradu remisso.& simi liter in aere : ereo contrarietas earum non tollit,

quin possint esse simul in gradu remisso. Probatur secundo euidenti experientia.quod istae qualitates

sint formaliter in mixto: nam in mixtis exilientibus in sua naturali dispositione, experimur esse formaliter calorem , & frigiditatem,atque etiam siccitatem , & humiditatem : ut in homine, lapide, oleo, & vino: ergo aperte salsum est, id negare.

Ad testimonium Atilio telis respondeo, facile poste intelligi

sensum eius, si ad contextum littetae attendamus: nam eo loco vult Aristoteles ostendere mixtum quasi medium esse intecelementa, quia ex qualitatibus eorum ad certum gradum rc missionis attemperatae generatur, & secundum diuersum gradum, atque modum, quo attemperatur, variatur temperamentum , vel complexio mixti. Ideo asterri mixtum ex calido,& frigido generari,atque ex sicco ,& humido, non simpliciter sumptis noc est, ut sunt in elementis, sed incerto qqodam

gradu proportionatis, in quo sensu docet, idem mixtum neutrum extremorum esse, hoc est nec calidum, nec frigidum , ut sunt extrema, sed medium tenere respectu utriusquc: quod citis clare exponitur a D. Thoma: & ideo sine fundamento citatur pro sententia opposita : praesertim cum expresse teneat contrariam locis a nobis citatis.

Ao primum

523쪽

g o Lib. I. De generatione ct corrupi.

Ad primum argumentum negandum est antecedens, quam tum ad primam partem . nempe, quod primae quat itates elementorum sint propriae passiones eorum : quod sic probatur. Propria passio conuertitur cum subiecto, cuius naturam sequitur,quare non potest conuenire aliis ullo modo , sed qualitates

istae non conuertuntur cum elementis, neque eis solis conueniunt, sed etiam aliis:ergo non sunt proprietates. Probatur minor euidenti experientia, quia in pluribus mixtis. etiam in tua naturali dispositi ree exaltentibus reperiuntur , ut in homine, Iapide,oleo, ac vino, & cae retis. Et si dicatur conuenire aliis in gradu remisso,assentior; sed ex hoc probatur,non esse proerietates elemet orum,quia nec proprietas suscipit magis,& minus. sicut nee essentia quam sequitur,neque ullo modo, vel in grada aliquo potest conuenire aliis. Nam eo ipso, quod in gradu re- tutuo aliis conueniat,simpliciter,&essentialiter conuenit,eum intensa .&remissa qualitas eandem essentiam habeant. Sei Z eundb.si qualitates istae sunt propriae passiones elementorum, vel id habent in summo gradu intensionis. vel etiam in gradu remisso:neutro modo id habere possunt: ergo salsum est, quod sint propriae passiones. Minor quantum ad gradum remissum euidens et , cum constet repetiti in aliis hoc modo. Piobatur vero, quod nee in summo gradu id habeant, nam propria pasesso sempet debet conuenire subiecto,nec ab eo potest naturalitet separari: sed qualitates istae in summo gradu non semper

eonueniunt elementis: ergo neque hoc modo sumptae possunt else proprietates eorum. Minorem probo, quia dum elementa

agunt, & repatiuntur, aliquem gradum oppositae qualitatis in se suscipiunt: quod non fit.msi cum expulsione alterius gradus propriae qualitatis , quam ideo non semper habent in summo gradu intensionis. Quod vero qualitates istae in summo gradu

emanent naturaliter ab elementis, non satis est,ut censeantur ptoprietates, vel passiones eorum et sed propterea emanare existimandum et . quia sunt dispositiones necessariae adeon serua tionem eorum, & ex alia parte . quasi potentiae naturales eis eo neessae a natura ad exercendas operationes sibi connaturales.& ut sint eis pro instrumentis ad generandum sibi similia

es Ad lec uncium argumentum recentiores quidam concessaniatori,distinguut minorem. quod qualitates elementorum sinteontrariae,nam in gradibus intensis contrariae sunt, non tamen

in gradibus remitus : & ideo remissae possunt esse simul. quo pacto sunt in mixto. Haec tamen solutio non caret difficulistare,q Da contra retas conuenit his qualitatibus essentialiter, ideo etiam in gladibas remissis debet eis conuenire. Ideo IesponDiuitiam by Comi

524쪽

respondeo,qualitates contrarias semper pol Ie se expellere, sed non se expellere aistu, nisi in ordine ad dispositionem subiectii dispositio autem mixti talis est,ut forma eius exigat contrarias qualitates attemperatas pro dispositionibus, quae nec se expetis lunt expulsione sermali.nec enecti .ut explicabitur in a. lib. ubi de contrariis 'ualitatibus in ordine ad subiectam consideratis ex professo disputat Aristoteles.

An liquores ad veram mixtionem concurrere possint, ita ut ex duobus, qui miscentur , resultet tertium

ab utroque distinctumr

aeplicata natura mixtionis in elementis, quae misceri so- salent, & modo, quo miscibilia permanent in mixto I restat agere de mixtione liquidoru corporum; an vera sit, P propriai vel solum secundum situm, & apparentiam misceantur, gratia

exempli: dum miscentur aqua,& vinum;vel vinum & acetum, aut liquores alii, quaerimus, an corrumpantur secundum promprias tormas subitantiales; ita ut ex utroque resultet tertiu ab eis distinctum, vel integra permaneant,& lolum misceantur semcuudum apparienta am,exeo,quod mutuo se intersecant,& per inuadunt;& ideo apparet fieri ex eis quoddam tertium ,sed re vera quodlibet eorum in sua specie permanet,etiamsi in minutio sinias partes dii ii sum per alterius ingressiun. Et prima opinio tenet, quod si duo liquores misceantur semcundum 'uanti talem, ita ut quodlibet pervadat alterum, illumque inter secet , utrumque etiam eorrumpetur per mutua diuisionem,&ex utriusque corruptione resultabit tertium , & ideo vera erit mixtio ;& non secundum solam apparientiam. Ita sentiunt Palud. in Odis . xx.quaest. I . Capreol diltinct. l3.qI.&videtur idem sentire Diuus Thomas 3.par.q. 2.Mtic. g. ubi ita ait.Si enim permisceretur aliquis liquor in tanta quatitate, quod posset Assundi per totum vina, totum fieret mixtum equod autem pi eommixtum ex duob-, neutrum miscibilium est,sea virumstransit in quoddam tertium ex his compositum Probam Palud .& co Capreolus hoc argumento. Duo liquores ita permixti, ut quilibet pervadat tuis partibus omnes paries alterius, se inter se-eani usque ad partes minores minimis E, sed in quantitate minori minima non potest conseruari forma eorum rergo utrumque corrumpitur. Quare necesse est generetur tertium ab eis

De gener. HH distin

525쪽

s a Lib. I. De generatione est corru s.

distinctum , vel permaneat materia sine ulla forma, hoc est naturaliter impossibile: ergo illud est necessarium. Secundo, quia liquores ita permixti, ve mutuo se intersecant in minutissimas partes in infinitum ; vel eoru diuisio sistit in quibusdam partibus, non amplius se intes secantibus; sed hoc secundum est impcissibile: ergo primuerit necessarium. Ex quo euidenter sequitur utrumq; corrupi, vel tinuum diuidi in omnem partem,e eu hoe sit imocissibile, illud erit necessariu Sed probatur minor, quia si pei secte permiscentur: ergo quaque minima erit permixta ex utroque,

gi,nisi per mutuam diuisionem i, quare minum diui fio, sed i .ecesse eii in ins nitum procedat, quod est se intersecare secundum omne q partes in infinitum in consequenter dilii de re se in infinitum,& ideo in omnem patiem. t secunda opinio negat omnino vetam mixtionem in liquoribus, sed asserit talum pei misceri secundum situm , & apparientiam ,eo modo, quo antiqui Philosophi quos reiicit Aristoteles capite praesenti ldicebant misceri elementa. Ita lentiunt recentiores quidam. Quod praecipue probant experientia, quia post

permixtionem unius liquoris cum alio certo quodam artificio fit separat in unius ab alto,ut aquae a vino. vel vini ab aqua ergo non fuit facta inter eos vela mixtio, nec fieri poteli. Probat ut consequetia, qtita per veram mixtionem utrumque fui stet corruptum ti in tertium conuersum: ergo neutrum esset separabile

ab alio in propria specie &natura. ,ed potest etia probari hoc

argumento: in vera mixtione mi icibilia se corrumpunt per veram actionem & reactionem, non ita ut unum in aliud conuertatur. sed omnia in tertium . quod euides est,ijon posse fieri, nisi ad quamdam mediocritatem attenrierentur qualitates Corum. cum qua mediocritate non possint sormae propriae conseruari, sed mediocritas ea de sit propria dispositio formae illius mixti, quod ex utroque generatur ; sed hoe non potest contingere in liquoribus; ergo non potest dati in eis vera mixtio. Probatur

minor quia vel utrumq; est corpus mixtum, vel salte alterum: ergo habet iam qualitates attemperatas, vel ad mediocritatem rea actas. Qilare no potetit ex eo corrumpi quod ad mediocritatem te ducantur, nee propterea per corruptionem utriusque

renera i ta iud mixtum , cuius forma postulat pso dispositionibus qualitates attemperatas. Et si dicatur,d merso modo attemperatas qualitates postulare formam uni u mixti,& alterius, &idera variato temperamento peractionem,& reachic e .eor Nipi

miscibilia setiam si mixta sint) quia non post uni formae eorum cuseruari cu eo generari vero aliud mixtu diuersum S teperamento Diuitiata D, Cooste e libet pars quatum cum-

quod non potest intelliis nullii p.test habere ter-

526쪽

Cap. X. Tract. de mixtione. Quaest. m. 8 3

meto utriusq; miscibilis euius forma tale teperametu postulat. Cotra hoc est, quod omnia corpora mixta coueni ut in eo quod qualitates temperatas,aut remssas postulant, & solum distersit Ieeundu diuertum gradu vel intensione earum sequalitatu , ex quibus constat temperamentu hoc ,vel illud; sed per maiore,vel minore intensione qualitatu non ercedentem temperametum aliquod mixti corporis non videtur posse naturaliter corrupi mixtum, quamuis tale temperamentu non sit ei cosentaneum: ergo nec generari poterit mixtu aliud ex liquoribus. Probatur minor ex similitudine elementotu, quia no statim ac elemen- tu habet qualitates sibi naturaliter couenientes magis intelas, vel magis rem ascori upitur;sed cum maiori intesione,vel re, missione earum conseruatur,quamuis extra nati-lem dispotatione, ut patet de aqua nimis calida, & aere nimis frigido. ergo pari ratione conseruabitur mixtii habens qualitates magis vel minus intensas,aut remissas,essicientes diuersum temperamentum;& ideo non corrumpetur, ut tertium aliud mixtum generetur ex duobus postulans temperamentum distinctum. Nostra sententia tribus conclusionibus explicada est. Prima si asserit, liquores quantuineumque permixtos secundum quantitatem non se corrumpere per sola diuisionem mutua, nec ex eis generati tertium; & ideo non coniungi per veram mixtionem, sed apparentem,nisi alteratio mutua intercedat. Haec est cotra primam opinionem. sam si probo, quantu ad primum,quod asserit, non se corrumpere per solam diuisione. Corpora natum ratia habentia contrarium non se corrumpunt, nisi per alteratione contrariae qualitati siergo liquores permixti non possunt se corrumpere,nisi unus alteretur ab alio per qualitate contrariam a quare non ex eo solum, quod mutuo se intersecant, corrumpentur. Euidens est consequentia,quia diuisio quantitatiua non est alteratio. Sed probatur antecedes, quia vera, & substantialis corruptio solum potest fieri per se a cotrario, & ideo corpora, quae contrario carent, incorruptibilia sunt. Secudo quia si per solam diuisionem mutuam absque alteratione se corrumpunt liquores permixti,maxime quia in infinitu se intersecant, hoc est,secundum partes minores, & minores in infinitum; &ideo secundum partes minores minimis, in quibus non possunt conseruari formae eorum, vel si poliunt procedet diuisio in infinitum ,&dabitur continuum diuisum in omnem partem, sed utrumque brarum est falsum: ergo falsum quoque erit,quod per solam diuisionem mutuam se corrumpant. Probatur minor . quia liquores homogenei sunt et homogenea vero nec via generationis, nec via corruptionis postulant terminum

H H 1 intrinse

527쪽

g. Lib. I. De generatione F corrupi.

in trin seram patuitatis; ita ut signata quacumque non possint sermae eorum in minori introduci, atque etiam in minori e si ei salsum igitur est quod ideo corrumpatur, quia diuisio actualis procedit in infinitum, & quia se iptersecant usque ad minora 3 minimis. Quod vero ideo eorrumpantur,quia clivisio actualis procedit in infinitum,non est minus falsum, quia talis processus apertam implieationem dicit propter naturam continui, quod non potest este diuisum in omnem partem , nisi ex indi uisibilibus tamquam ex partibus sit compositum. Probatur secundum,nempe quod liquores ex eo solum,quod se interseeant

absque ulla alteratione interueniente non misceantur vera mixtione, sed solum apparenti, quia mixtio ut definit Alistoteles ad finem praesentis capitis, est Miseibilium alereatorum umo : ergo repugnat dari veram mixtionem sine alteratione solum ergo dabitur apparens inter liquores se intersecantes

absque ulla alteratione.

. Secunda eonclusio . si liquores permixti secundum quantitatem sint eiusdem speciei, nullam habentes qualitatem con-

, trariam, nee potest dari inter eos vera mixtio, sed appares tantum ; nec possunt se corrumpere, vel tertium ex utroque gen

rari , sed retinebit semper utrumque propriam formam. Haec sequitur ex praecedenti, quia corpus naturale non potest per se corrumpi nisi a cotrario,nec etiam potest eortum pi per solam diuisionem, si sit homogeneum rergo liquores non habentes vllam qualitatem contrariam eorrumpi non possunt. Probatur consequentia , quia simile non potest agere in omnino simile; sed tales liquores essent omnino similes, ut per se patet: ergo

non possunt mutuo se alterare, nec mutuo se corrumpere: led per ingressum unius in alterum continuabuntur, & per continuationem fient unum numero corpus.gs Tertia conclusio, si liquores diuersae speciei, vel eiusdem

eontrarias qualitates habeant,vera,& propria mixtio potest dari inter eos;& mixtum tertium ex utroque generari specie,vel numero distinctiim. Haec est contra seeundam opinionem et &probatur testimonio Aristotelis capite praeseti, ubi ita ait: Mi-uorum autem , Spassivorum quaeumque sunt facile diuisibilia: multa quidem paucis,ct magna parnis evoma non faciunt m a

tionem sed augmentationem dominantis: ideo gutta vini decem missibita rogus aqua non miscetur soluitur enim forma , et mm-tatiar in uniuersam aquam . quando autem potentiu adaequatur, quo amodo tune mutatur quidem virumque in dζminans ex suit seuo natura:non generatiar alitem alterum sed medium re eommune.& paucis interpositis: idae faelia terminabilia diuisibilia

ci I si

528쪽

Cap. X. Aract. de mixtione. NEMR VI. 8s

passivorum miscibilia Ant,vi humida mUrabalia maxime remporiam. Ex quibus sic arguo. omnes istae conditiones conuenite liquoribus habentibus contrariam qualitatem:ergo miscibilia sunt vera.dc propria mi xtione. Euidens est conlequentia, quia sunt conditiones requisitae,& susscientes ad veram mixtionem ab Atis .designatae. Sed antecedens probatur, quia tales liquores sunt facile terminabiles humidi,atque etiam activi,& passivi:ergo mixtio vera. & propria dari potest inter eos,& tertium ex utroque generari. Probatur deinde experientia, de ratione.

Experientia quidem in mixtione aquae, &vini, quae talis fieti potest, ut vinum tandem desinat, & id quod permaneat,non sit

aqua, nam utrumque colligitur ex accidentibus eius, praesertim ex sapore;& nihilominus qualitates utriusque permanent in eo seeundum aliquem gradum: ergo vere miscentur.& per veram

mixtionem eorum generatur tercium mixtum. Praeterea, experientia costat ex duplici vino diuerta qualitatis,ae dispositionis in tanta quantitate permixto fieri acetum, quod patet esse specie, vel numero salte distinctum ab utroque , ut ex qualitatibus, atque effectibus eius colligitur: ergo vera mixtio datur inter liquores, & vera generatio mixti ex ea. Probatur deinde Gratione ex definitione mixtionis desumpta. Mixtio est mrsibiis LMm alteratorum unio , sed liquores possit ni mi steti secundum exiguas partes,& possunt se alterare, la costent contrariis quali- talibus:ergo possunt quoq; uniri ad generatione mixti,etiamsi utrumque corpus mixtum sit;nihil ergo eis deficit,ut possit inter eos vera, & propria mixtio reperiri. Haec autem conclusio sie est intelligenda,ut tales liquores misceantur secundum debitam proportionem qualitatum, & quantitatis: nam si vinum excedat altera magno excestu,non dabitur inter eos vera mixtio , nec generabitur ex eis tertium , sed potentius eorrumpet aliud,& in se conuertet, ut docuit expresse Arist. cap. praesenti text. 88.exemplo guttae vini,quae si proiiciatur in amphora plena aquae, non miscetur, sed in aquam conuertetur. unde sequitur, nec exiguam aquam maiori vini portioni adiunctam misceri, sed in vinum conuerti, & ita absque dubio contingit in musterio Eucharistiae. in quo exigua illa aqua vino in calice superinfusa peractionem eiusdem vini in ipsam , conuertitur in

vinum,& fit conueniens materia saeramenti, ac per verba consecrationis in sanguinem Christi conuertitur. Quod vero eam in se possit vinum conuertere facile probari potest,quia vinum qualitatem habet contiariam aquae,cum sit mixtum, pu quam potest aerere in aquam exiguam , & eam in se conuertere. Nec D Tho .cotratrum umquam sensit, quia verba illa 1 no-

Hri s bis

529쪽

86 Lib. I. De generatione O corrupi.

bis citata, asserunt quidem liquores perfecte mixtos secundum

quantitatem, ita ut mutuo se inter secet, corrumpi, dc ex cis V nerari tertium , non tamen se corrumpere per solam diuisionem, sed per alterationem intercedentem , quam iuuat diuisi secundum partes exiguas ad veram mixtione requisita Et quod iste sit sensus D. Th. probant verba statim subiuncta in toto articulo,quibus docet tales liquores permixtos posse esse diuersae speciei, ut vinum,& aquam;& tunc solui speciem vini, & rei ut rare alium liquorem diuersae speciei; posse etia esse speciei eiusdem ut si vino albo permisceatur rubeum, & tunc ait no rema nere idem numero vinu . sed aliud resultare distinctu numero. Has vero mutationes substantiales liquorum eiusdem, vel diuersae speciei non per solam mixtione quantitatis, sed per veram alterationem fieri docet expresse in solutione ad primum eiusdem atticuli his verbi se Talis permutatio sit pre actione, nam accidentia vim remanentia (loquitur enim de aecidetibus Eucharistiae retinent actione substantia seeundum pradicta, ct ita immutando aseiunt liquorem a positum. Immerito ergo D. Tho. refertur a quibusdam recentioribus pro prima opinione, cum tam e Scaciter colligatur contrariam ( quam sequimur tenere. Sed nec D.Tho. asserit in eodem articulo tvt voluerunt multi)quod in quocumque casu, quo speciebus vini consecrati permiscetur aqua,vel aluid vinum non consecratum,desinit e se sub eis languis Christi Nam licet id videatur allerere, sensus tamen eius ex verbis eiusde solutionis iam citatis collisi debet,qui talis et , ut si liquor admixtus speciebus vini consecratist eiusdem, vel diuersae speciei cum eis habens cotrariam qualitatem , per quam agere, & piti possit ab elidem speciebus,&eas corrumpere. vel ab eis corrumpi ita ut non permaneat species vini consecrati in eadem entitate ii umerica , quam habebant ante pet mixtionem ; tune dc sinit elle sanguis Christi sub eis, quod solum contingit, quando ex permixtione alterius liquoris corrumpuntur in toto, vel in parte, siue generetur tertium aliud mixtum , siue non , tunc enim non permanebit

sanguis Christi sub speciebus in toto, vel ira parte, secundum

quam coirumpuntur, quia non permanent eaedem numero, auci pecie. In aliis vero casibus, in quibus vel liquor admixtus spheiebus nullam habet contrariam qualitatem, vel si eam habeat, non suffcientem ad corrumpendas species,quamuis ab eis cotium patur,& in propriam naturam earum conuertatur, num

quam desinit sanguis Christi esse sub eis, sed solum est verum, quod non sit sub illa parte liquoris continuati cu speciebus per conuersionem in easdemi pectes , vel sine illa; & haec etimens Diui

530쪽

Diui Thomae in toto illo articulo, licet vel ba quaedam contrarium sonate videantur separata ab aliis,si tamen coniungantur omnia,non vidcbuntur aliena a praedicto sensu. Ad primum argumentum primae opinionis negandum est is antecedens, quod liquores etiam perfecte permixti secundum quantitatem se intersecent usque ad partes minores minimis, nam cum sint corpora homogenea,&non viventia,minimo carent, & in quacumque exigua quantitate potest forma eorum elle in materia.& permanere substantia,& Ipecies cuiuscumque eorum;ideo neutrum corrumpitur per talem diuisionem , nisi alteratio intercedat,nec miscentur vera, & propria mixtione, sed apparenti lautum. Ad secundum respondeo , liquores persecte permixtos secundum quantitatem non se intersecare in infinitum, sed diuisionem mutuam eorum tandem sistere in exiguis partibus,qu propter exiguitatem non habent sufficientem virtutem intersecandi alias; nam cum haec sit actio transiens, nempe motus localis partium per quem se inter lecaut corpora ,-fiat eum aliquali resistentia , quia aliquantulum resistimi diuisioni, virtutcm requirit in agente aliquo modo determinatam , quare

non quaelibet eli sufficiens,& propter hanc insufficientiam cessat diuisio. Ad expetientiam pro secunda opinione adductam haedistinctione respondeo, vel mixtio liquorum perfecte facta est,

ita ut tempus transierit, sufficiens quidem, ut contraria inter sese agentia possint se alterare atque corrumpere,dc tunc nega- dum est,quod per ullam artem posIint segregari miscibilia secundum propriam speciem, vel secundum numericam identitatem, ut aqua a vino, vel vinum rubeum ab albo. Ante mixtionem vero perfecte factam, & priusquam miscibilia potuerint se corrumpere; concedi potest possibilitas separationis, de' ita factum este aliquando,sed iuxta primum membrum distinctionis numquam. Ad argumentum vero eiusdem opinionis concessa maiori, t quod non possit fieri vera mixtio, nisi mi icibilia reducantur ad certum temperamentum . sub quo neutrum eossit conservari. neganda est minor , quod liquores non polluat hoc modo se eorrumpere. Et dum dicitur utrumque esse aliquando mixtum.& ideo habens qualitates temperatas,concedendum est;sed negandum , quod possit quodlibet mixtum diu conseruari sub

quocumque temperamento, licet Possit elementu dis conser uati sub maiori intelione,vel temissione suarum qualitatum Di uersa est enim ratio de elemento,& mixto; nam elementu solu