장음표시 사용
561쪽
At istotelem considerat se in hoc opere elementa in quantum
generabilia,& corruptibilia,atque etiam,vi concurrunt ad genetationem mixtorum, ut ex contextu horum trium .capitum
aperte colligitur , quo pacto verillimum est primas qualitates essedisserentias itque principia, vel constitutiva eorum.Ex quo non bene insertur eum sensisse, quod sint formae lubitantiades, nam sicut actioni,& pallioni praesupponitur lubitantia rei, quae agit.& patitur,ita ad rem ipsam, ut activa,& pastitiam prauupponitur forma substantialis. Aestiua vero, & palsua dicitur . &sotmali ter et , per aceidentalem sormam, quae est proximum principium actionis. & passionis. 8 Ad primum argumentum concessa maiori , neganda est minor . quod non habeat aliam actionem dili inctam substantia elementi, aut sol ma eius substantialis ab alteratione . quae est propria actio primarum qualitatum,nempe calefactio , vel in-Frigidatio,quia alteratio non est actio, per quam producitur substantia ted praeter alterationem datur alia actio realis,quam vocamus generationem ivbstantialem, quae est quasi terminus alterationis;& tes minatur per se,non ad calorem.vel frigidit tem, sed ad substantiam ignis, vel aquae,& in igne voeari potestisnitio. Haec igitur actio est propria substantiae ,& procedit . forma substantiali tanquam a causa principali medio calore,&eal actione, ut instramento.
An clementa sint proprie contraria secundum firmas substantiales, vel lum secundum qualitates
' QEeundum argumentum excitat aliam quaestionem satis dise
ficilem,an elementa sint contraria secundum formas substantiales vel solum secundum qualitates. vi autem dissicultas eius ostendatur, praesupponenda est definitio contiarioiuin,quq colligitur ex Aristotele io. Meta. cap. s. & talis est: Contraria sunt, qua sib eodemgenere maxime distant,eae ab codem subiecto mutuo se expellunt. Ex qua sic ostendo elementa esse contraria secundum sol mac substantiales nam eis videtur conuenire tota
definitio. Sunt enim sub eodem genere uniueriali corporis in praedieamento substantiae, vel lub eodem genere particulari. &immediato corporis simplicis. sub quo etiam maxime distant Nam differentia lpe ei fi ea maxima distantia est sub eodem genere , cum nulla possit dari maior, ut per se est manifestum.
562쪽
Cap. III. Trao: de primis qualitarib. uas . IV si p
ia und vero ab eodem subiecto mutuo se expellant, sic probo, Se expellere circa idem subiectum conuenit formis; sed formae
substantiales elementorum se expellunt formaliter circa eamdem materiam , ut constat in mutua generatione, & corruptione unius ex altero,atque etiam in mixtione et ergo pro prideontraria sunt se eundum formas substantiales. Si autem dicatur ad propriam contrarietatem non sufficere expulsionem formalem , sed etiam tequiri effectivam , formas vero substantiales elementorii non se expellere effective sicut se expellunt primae qualitates ei tum, sed solii fot maliter,& ideo non esse vere conistrarias. Contra hoc est, quod ad veram contrarietatem non re
quiritar expulsio effectiua , sed formalis suis cit: nam calor imprellus aquae ab igne contrarius est frigiditati eius, de tamen non expellit eam effective, nec piten, nisi se ipsis in intendat: ergo expulsio esse Stiua non et ineeessaria , & ita sentiunt omnes Philosephi. Quod vero elementa non sint proprie contraria se eundum toformac substantiales,est expressa sententia Aristotelis capite de 'substantia in praedicamentis: ubi inter proprietates substantiae enumerat hanc, quod lubstantia: nihil contrarium sit; sed contrarietas nuenis rebus per suas formas,eum formae sint, quae possunt se expellere circa idem subiectum, vel materiam et ergo elementis ( quae sunt corpora substantialia a non potest conuenire propria contrarietas secundum doct inam Aristotelis. Quod, ut ostenderet in hoe x. libro textu '. agens de contrarietate elementorum secundum formas lubstantiales, ita ait: Terra enim aeri, aqua vero igni contraria est. vi contingit sub-s .intiam substantia contrariam esse. Quasi dicat non esse contra ria, nisi communissima,atque impropri/ ratione, prout contra rietaeo limitur pro quacumque oppositione priuatiua,quae sufficit, ut Olcatur unum fieri ex alteio tamquam ex contrario, hoc est ex priuatione formae ipsius praecedente in materia alteri u ,& expulsa ab eadem materia pet ea nidem formam a de haec est communis sententia totius scholaside vera. Di uelle tamen probati potest, quod non sit vera corurarietat in tet has format substantiales, eum tota definitio contrariorum vide Mureis conuenire nee per ullam eius particulam
excludi posse. Propterea Setus i lib. Phrs. q. s.ad i. asse iit ad propriam contrarietatem non sufficere quod duae tarmae se expellant quomodocumq;i sed neeeilariu esse,ut suecessiu8,& per gradas, ita ut subiectum priu, perueniat ad medium participans vir aes; extermo, quam ad aliquod extremum, quo pacto se expellet qualitates; nam calor ita expellit frigus ab aqua . ut prius
563쪽
si 8 Lib. I I. Te generatione ct comen.
aqua sit tepida per calorem renuisum, quam perrecte calida, di uniuersaliter loquendo contraria talis sunt naturae, ut Iu gTadi bus remissis possint esse simul in eodem subiecto. Et hunc modum dicendi tenuisse videntur Caiet cap. de substantis In Praedicamentis. dc Son Zinas io. Meta. q. x . Sed contra Aristote- lem et ,& contra rationem. Probo primum ex cap.de oppositis in postpraedicamentis , ubi ex contrariis, quaedam ait nullum habete medium circa subiectutinalia vero medium habere posse his verbis:Suacumque vero contrariorii laua faeni, ut in qui bfra nata sunt fieri. di de quibus 'adicantiar, necessariu sit alierum ipsorum messe ,horum nihiI es mediumquorum vero no essnecessarium alterum inesse, hora omnino est aliquid med/M. Quibus expresse docet non esse necessarium, ut contraria medium habeant circa subiectum, ad quod prius perueniant, quam ad extremumnec etiam ut possint esse in eo simul in gradibus remissis. Probatur etiam ratione, quia ratio expulsionis. siue det effectiva. aut formali loquamur, solum in eo consistit, quod unum excludat alterum ab eodem subiecto propter repugnan- iam,quam habent in eo; quod vero paulatim, vel simul expellat illud, non diminuit perfectionem expulsionis, quin potius perfectior expulsio est ea, quae simul fit.& maiorem repugum eiam contrariorum ostendit, quam si successive, aut per gradus fiat: ergo simultanea expullio formarum substantialium non tollit propriam contrarietatem earum. Secundo probatur duo bus exemplis:nam actus scientiar,dc erroris 1 actus odi j dc amoris ci rea idem obiectum propitissime sunt contrarii,& camera nec se expellunt successive,& per gradus, sed simul, quia quali bet protius tollit formalem rationem alterius: nec oportet, ut prius intellectus , aut voluntas perueniat ad medium aliquod, quam ad extrema,nec demum quod secundum gradus renussos simul esse possint tales actus in intellectu, aut voluntate : ergo distinctio illa successivae' gradualis expulsionis, aut simultaneae insufficiens est ad excludendas formas substantiales ele
mentorum a propria contrarietate. m.
Secundus modus dicendi quorumdam iuniorum est, formas substantiales elementorum excludi a definitione contrariorum per priorem partem definitionis. Masub eodem genere maxima distanti unde quamuis eis conueniat posterior , quia mutuo se expellunt ab eodem subiecto, quod est materia, non sunt proprie contrariassic ideo nec elementa ratione illarum, seiu solum ratione primarum qualitatum. Quod ut explicent, adnotant, duo esse necessaria, ut aliqua dicantur maxime dillare sub aliquo genere.Primum,quod ita unum distet ab altero, ut a nullo
564쪽
Cap. III. Trael de primis qualitatib. Ost. IV. sio
alio eiusdem generis aeque distet. Secundum quod nihil repugnat uni eorum, nisi ratione alterius , nempe quia rationem alterius ali)uo modo participat. Et utrumque repetitur in albedine & mgredine. Primum quidem , quia sub genere coloris sediltant inter sese, ut nullus eorum aeque distet ab alio quocumque colore. secundum vero, quia caeteri colores cuilibet eorum repugnant, in quantum aliquo modo participant rationem alteritis; ut fuscum repugnat albo, in quantum participatrationem nigri: dc huic repugnat rubeum, in quantum participat rationem albi; sed formae substantiales elementorum neutrum habent,& ideo non dicuntur maxime distare sub eodem genere substantiae corporeae. Probatur minor, quia quaelibet aeque distat ab omnibus, & singulis formis substantialibus aliarum specierum eiusdem genetis,& aeque est incompossibilis effquacumque alia . & hoc habet ratione sui,& nou ex participatione alterius maxime dil antis ab alia. Sed hie etiam modus dicendi non reddit lassicientem ta- tionem , propter quam forni et lubstantiales elementorum ex cludantur a d. finitione contrariorum, aut non sint ptoprie dontrariae equod sic plobo in eisdem formis. Nam elementa
conueniunt sub genere proximo corporis simplicis diuersia
corpore millio: quia formae elementa res talis sunt naturae, ut
pollulent primas qualitates pro dispositionibus, & naturaliter quidem ab eis emanantibus, mixta vero omnes postulant, de rem istas quidam, de quibus non est certum naturalitet emanare ab eorum formis. Haec autem videntur essicaciter satis aposteriori ostendere formas elementares, ut tales specie differare a formis subitantialibus mixtorum, ut talibus. Quo supposito ita arguo. Formae istae sub eodem genere corporis simplicis maxime distant et ergo ex hac parte non post uni excludi a definitione contrario tu. Probatur antecedens, quia forma ignis ita distat a forma aquae ut non aeque distet ab aliqua alia eiusdem generis ;& pari ratione forma aquae a forma ignis: ergo maxime distant inter sese. Probatur iterum antecedens,quia ex
propria natura postulat quaelibet pro dispositionibus ambas
qualitates oppositas, d a se emanantes naturaliter, quod non habent comparatae cum caeteris: ergo magis distat quaelibet ab . alia,quam a caeteris. Et eodem argumento probatur, formam aeris,& terrae magis inter se distare quam a reliquis. Quod au- ssiem dicitur nec ellarium esse, ut aliqua dicantur maxime distare, quod reliqua distent a quolibet eorum, non ratione sui. sed ex eo , quod participant aliquo modo alte tum intremum , non temper est verum . dc ideo non est necessarium ad maximam di-
565쪽
sxo Lab. II. De generatione ct corrupti
stantiana,quia ut ex Aristotele probauit s. non est neeessari a dati medium tuter quaecumque contrariam inter lan talem,re aegra tudinem (inquit ipse nullum dat ut medium : eigo nota est necessarium,quod inter quaecumque m xime distantiademtut alia magis vel minus distantia ab eis vel aliquo eorumled possibile est lub aliquo genere tolum dari ea, quae maxime di trivi.& ita contingit in elementisinon enim datur sub genere cossi iis simplicis alia media corpora, ted solum elementa i pia
Probatur secundo insufficiei ia ei uidem modi dicendi nam b genere animalis dantur duae species maxime distantes:- ex parte maximae dii anxiae dari potest propria contrarietas inter lubstantias . vel inter formas substantstes earum. Prombuat antecedeos: quia illa dicuntur maxime exstare, quae sic distant liuer tale, ut non aeque, sed minus di stent Aquncumque alio, sed ita se habent sub senere amma Iis species humana, de animalis omnium imperrectissimi; nam quaelibet non aeque
distat ab aliis speciebus animalis;lia magis distat ab altera: er
go verum est vile maxime Histantes. Et de caeteris omnibusi. v
rum est plus distare a quolibet extremo, quo magis accedat ad aliud. & minus, quo magis recedit ab illa.
' Vt nostram sententiam explicemus , adnotandum est privmo oppositionem in genere, vel incommuni acceptam dia tam esse ab Aristotella in postpraedicantentis capat,de pS sitis in quatuor geoeta, vestpecies, aut modos oppofiti uis nempe in oppositionem contradictoriam, conmariam pri luatiliam, & relativam. Et ideo necessario debet pom,vel lub
imelligi loco genetia iis definitionibus stimularum i cicrum,
siue denui .ntur m abstracto, siue in eo uexeto. Unde fidest Gamus contrarietatem in abstracto, dicemus, Contrarietaseli oppolitio eorum,qua: iub eodem genere maxime di stant, de ab eodem subiecto mutuo se expellunt , si in coa-grecia dicendum erit, contraria sivit opposita . quin sub e dem Senere maxime distandi & ab eodenh lubiecto mutuo te . expellunt Et ita definita fuit contrarietas in concreto ab Aristotele , & propterea in eadem desinitione subintelligenda est Particula, O posita, quasi pro genere, quam abique
dubio refert particula, Dua. Secundo notandum est. Oppotationem formaliter significare repugnantiam duorum egre morum , vc pec te est manifestum ti& ideo distinctas species oppositionis significare distinctas species . vel modos repu gnantiae specialium extremorum , inter quae versantur con tima igitur dicunt specialem repugnantiam, ex qua proue nit, ri
566쪽
dit,ut maxime distent sub eodem genere . N ab eodem lubie mutuo se expellant. unde si duas illas conditiones non habeant extrema propter specialem repugnantiam sed aliunde .sicut non erunt formaliter opposita quia non erunt inter se formaliter repugnantiar ita nec per tales conditiones conlii ementur proprie contraria ; Sc hoc modo intelligenda est definitio contrariorum ex Aristotele adducta', quod sic probo.Pto genere talis definitionis ponitur oppositio, quia tam- SI quam genus le habet ad oppositionem conti ariam. At reliquas : ergo caeterae particulae definitionis, per quas determinatur idem genus, continent specialem rationem oppositi
nis dii linctam ab aliis oppositionibus; sed specialis ratio oppositionis dicit specialem repugnantiam sol maliter , sicut oppositio incommuni dicit repugnantiam in communi: ergo ita intelligi debet, quod contraria maxim8 dillent lub eodem genere& ab eodem subiecto mutuo se expellant , ut sub ratione formalas atque specialis repugnantiae eis conueniat,& non aliunde vel ex alia quacumque ratione. Ex quibus iam intelligitur eamdem definitionem non conuenire formis substantialibus elementorum, Semideo non esse proprie contrarias, sed qualitatibus eorum, in quibus vera,ac propria ratio contrarietatis r peritur. I robatur hoc argumento. Formae substantiales, nec tum maxime distantes,nec se expellunt ab eodem subiecto propter specialem repugnantiam, vel oppositionem, sed solum propter rationem commanem informandi materiam , & constituendi cum ea talem speciem , vel indiuiduunt substantiae qualitates vero idem habent ratione te pugnantiae specialis; er-gci his , re non illis definitio , ac vera eo ut raraetas conuenit. Probatur minor, quia anima rationalis ex eo si, tum intelligitur marinis diritate .ib anima impei sectissimi animalis, quia cou-stituit perfectistimam speciem, haec vero imperfectissima in , Nex communi tantum ratione informandi substantialis formae tex rellit formaliter una forma substantialis aliam ab eade materia, quia non habet materia naturalem capacitatem, ut simul ab utraque informetur, cum nec possit esse specilio im utrius que simul recipere, immo nec esse indiuiduale. unde non so-bgium expellit una forma aliam diuersae speeiei: led etiam si sit 'eiusdem. I:x quo euidenter sequitur, non se expellere formas subflantiales propter specialem repugnantiam, sed propter c miliem rationem incompossibilitatis ex communi ratione informandi. & tribuendi esse materiae piovenientem et ergo ea dem maxima distantia, atque eadem expulsio ab eodem sub Iacto non conuenit his formis ratione specialis repugnantiae,
567쪽
str Lib. II. De generatione O rem R.
ut in definitione contrariorum intelligitur' ex consequenti
nec eis conuenit eadem definitio, aut vera & propria contra- Metas quam certum est conuenire qualitatibus eorum , quod
sic ostendo. Calor & frigus non sunt formae maxime dinan tes propter maximam pellech ionem unius , D minimam alterius. cum constet alias qualitates imperfectiores trigore rem' periri etiam inter primas, ut humiditatem, & siccitatem, sede nec se expellunt ab eodem subiecto propter communem rationem informandi illud: nam diuersae formae accidentales lecun dum lpeciem, atque etiam diuertae qualitates, adhuc primae si- .mul informat eamdem materiam, ut patet in singulis elemen is, non tamen diuersae qualitates contrariae , quae potius se expellunt naturaliter ab eodem lubiecto:ergo expulsio in his, de ex consequenti maxima distanta a sub eodem genere prouenit ex repugnantia i peciali i & ideo specialem rationem oppo fi-tionis importat formaliter, ut significatur in definitione comitariorum .& ex consequenti veram contrarietatem . nequamquam in formis i bstantialibus, & propterea non conuenit eis definitio, nec propria contrarietas. i Et ex his soluitur argumentum illud distacile pro ratione dubitandi propositum aD
plicata ei eadem distinctione. Nam dum in definitione contra tatarum dicitur,contraria maxime distare sub eodem generea nitituo se expellere ab eodem subiecto , intelligi debet utriun-quc sub ratione specialis oppositionis, vel repugnantiae;& non sub communi ratione informandi, & constituendi i pecies extremae persectionis, vel imperfectionis. Cuius ratio eli optima, quia cum pro genere eiusdem definitionis ponatur oppositio in communi, cuius ratio formalis consistit in repugnantia extremotum,necesse eli caeteras particulas definitionis continere specialem repugnantiam, ut pollini contrahere idem genus oppositionis ad ita ne speciem oppositionis contra irae.s , Ex doctrina huius quae litonis in sero, iuxta hane distinc ionem loque odum elle de formis substantialibus elementorum in ordine ad contrarietatem. Dupliciter sumi potest contrarietas propria, formaliter, aut virtualiter, seu radicaliter. Foris maliter cimitur, pro formali Oppositione extremorum maxime distantium sub eodem genereae mutuo se expellentium ratione eiusdem repugnantiae; & hoc modo sumitur indefinitio- econtrariorum in totum conuenit qualitatibus. Virtualiter vero, aut radicaliter accipitur pro radice, a qua talis contrarietas emanat.& si e conuenit eisdem formis substatialibus elementorum,ex quibus tamquam ex radice emanant primae quae
litates formaliter contrariae.
568쪽
An contraria qualitates possint essesimul in gradibus intensu.
T Raesupponit quaestio illini, quod eap. .rtiolis libri proba- soli tum est , nempe qualitates,contrarias imbere latitudinem gradualem, ae secundum eam perfectius, aut minus persecto
posse participari a subiecto,quod est secundum intesionem , aeremissionem participari. Et hoc supposito quaerit,an possint e se simul in eodem subiecto. Sed quia duobus modis possunt coinparari ad subiectum, in gravibus intensi s. de remissis,duo etias uni disputanda .Primum in hae quinta quaestione,an in gradibus intensis possint esse simul, in eodem lubiecto3 Postremu ita sequenti.an saltem hac sit possibile in gradibus remissis 3 Grais
dus autem remissi vocamur omnes usque ad medietatem latitudinis, ve fi tota latitudo cuiuilibet qualitatis cotineatur octo gradibus, remissi dicentur a primo vique ad quartum, in te vero ab octauo fere usque ad quartum.
Circa primum. an possint eta simul in fradibus, intensis,distinctione opus est. Nam duobus modis intelligi potest , aut
secundum ordinem, ac virtutem causarum naturalium:aut secundum potentiam Dei supernaturalem , vel abhlutam. Et in primo sensu certum est apud omnes , non posIe esse simul qualitates contrarias secundum gradus intensos, ut calor ut octo, vel ut septem non potest naturaliter eiIe simul eum frigiditate ut octo, vel ut septem,sed necesse est per introductionem unius expelli alteram. ve autem hoc explicemus, & pro hemus,uno verbo repetedum est illud,quod e. . primi libri ta- quam certu statutum est,& ab omnibus receptum, nempe capacitatem subiecti in ordine ad qualitates eontrarias . de ad agens naturale potens eas circa ipsum producere limitatam esse: ita ut solum possit recipere integram latitudinem octo graduum Sue ex uno eorum. vel ex utroque completam. Gratia
exempli. corpus corruptibile solum potest recipere ab agente naturali octo gradus caloris et vel caloris, di frigiditatis simul: ita ut quot ei de tota latitudine caloris defecerint ex frigiditate habere possit. Quod euidenti experientia constare vidimus i dc ex hoc fit, quod contrariae qualitates non se expellunt, nisi edpleta fuerit ex utraque latitudo octo graduum;vel quo usque adimpleatur. led introduci potest unus , nullo gradu alterius in hibiecto existentis expulso. Quod in aere constare potest,
569쪽
set i Lib. I I. De generatione CT comae ri
pi stelli supposito, quod octo gradus humiditatis habeat ; cal ris vero non nisi quinque. vel lex , potest enim recipere duos gradus frigiditatis sine expulsione alicuius piadus caloras,quia
capacitas eius completam latitudinem octo graduum ex utroque coiittario recipere potest. Pol quam vero adimpleta est latitudo ex utroque contrario. vel si ex uno tantum eorum adimpleta praesupponitur . non potest lubiectum recipere aliquem gradum ex uno contracto, quin gradus alter contrariae qualitatis expellatur, Ac Ideo netque vitumque coatratium simul uagi adu intenta , quianmcederet interiam latitudinem octo graduum ex utraque qua laue,Ac ideo defice tet capacitas
lubiecti in ordine ad agens naturale. 62 Hoc luppolito, probatur naturaliter esse impossibile , quod contrariae qualitates sintulimul in eodem subiecto secundum
gradus in te Dios,nempe calor ut cicho, & frigus etiam ut octo,
aut quid simile. Primo ex definitione eontrariorum , in qua dieit ut .quod mutuo se expellunt ab eodem subiecto; led ii non neceitario te xxpellunt secundum hos gladus intensos , ted ii, mul esse possunt, tequitur non se ex illere ullo modo, atque
adeo non est e contrarias. Probatur consequentia,quia si non te expellii ut iecundum gradus intensos, multo minus se expellet iecundum remissos minorem habentes repugnantiam,vel certe non uiauriem, v ideo nullo modo se expellent. Itaque tam ne- talariam est contraria iecundum esse perfectum te expellere, quam necellarium est dari propita contraria in rerum natura. Secundia probatur experientiai quia sensu tactus experimur
quo magis calefit aqua . eo esse minus frigidam, & quo magis infragi datur aer. eo HIe minus calidum et ergo lignum euulens eli quod calor.& frisus secundum intentos gradas te expellutinam si non se expellerent, retinetet aqua totam luam frigiditatem , quantumcumque calefieret ab igne.c Sed an pollini esse simul per potentiam Dei lupematuralem,
non est certum i sed prima opinio tenet implicare contradictionem: tuain videntur sequi Capreol. in priino dist. II.q. r. ad argumenta contra L .conclusionem. lauelliis ro. lib. Meta. quaeli. ii. & Marsi l. t. libro de gener. q. s. putant f com radictionem sequi exeo,quod limul lint. Quam probo te it montis Aristotelis.& rationibus. Aristoteles enim eamdem repugnantiam reperiri docet in eo, quod contraria sint simul, ac reperitur in contradictoriis; sed contradictorie opposita,ut inse,&nocile, non pollunt eidem rei simul conuenire, etiam per abioluxam Dei potentiam: ergo ex mente Arithooelis Dindem com
Tadi. MIesu Implicabit, quod contratia sint simul tu eodem
570쪽
Cap. III. Triai. deprimis qualitatibus. Quae st. IV s2s
secundum esse perfectum: maior est expresia apud Aristotelem . lib. Met.cap. q. texr. l . his verbis: Cum Uero imposi bio sit
contradictione simul de eade verisicari, aret quodcumqDe eontraria simul eidem inesse contingit: contraraorum enim alterum non
minus priuatio est.Substantia vero priuatio. negatio a quada d terminato genere e sis ampossibile ita es simul affirmare, em negare vero: impossibile est etia contraria pmul inesse .sed aut ambo si
eundum aliquia. aut alterum secundum aliquid alterum simpliciter. Quioa etaam de calido,& frigido, de humido, de sie eo in
gradibus intensis docuit L. lib. de Gener. text. I s. asterens coniungi non posse in eodem elemento.
Sed probatur ratione satis effcaci in eisdem verbig Aristo- g
telis telatis contenta. Ita enim arguit. Duo contradictoria te-
pugnat simul eidem conuenire quia sunt assit matio.& negatio eiusdem esse,ut quod idem corpus simul sit album , & non album; sed eontraria dicunt eamdem assirmationem, & negationem eiusdem esse et ergo non minus repugnabit simul este in eodem: Minorem sic probat i Unum contrarium, quod impersectius est altero. dicit priuationem alterius tanquam perfectioris, ut nigrum dicit priuationem albi; sed priuatio est negatio eiusdem esse; ergo dicit negationem ;& ex conlequenti eamdem reptagnantiam oppositionis contradictoriae. Quare non poterunt contraria perfectae idem subiecto simul conuenire. Secundo probatur . quia implicat contradictionem aliquam formam elle in subiecto, quin ei tribuat proprium effectum formalem , ut albedinem esse in pariete, quin constituat eum formaliter album ; sed unum contrarium in gradu intenso expellit aliud per propritim effectum formalem , cum illud expellat in genere causae formalis: ergo repugnat esse in subiecto .in quo aliud erat,quin expellat illud. Probatur consequentia,quia repugnat esse in subiecto, nisi per informatione, ed per eamdem informationem expellit contrarium;ergo repugnat limul esse cum eo. Quod exemplo aquae declarari po- Mtest .si ei applicetur ignis ,& producat in ea summum calorem: tunc enim calor expellit frigiditatem expulsione formali, &ideo expellit eam per informationem, quia informatio eius ineompossibilis est eum informatione frigiditatis: quare reis
pugnat informare aquam,quin expellat ab ea eamdem stigiditatem, .uque adeo simul cum ea elle:& haec eli tota repugnantia, quia sol ma in subiecto inhaerente repugnat suspendi effectum formalem eius .dc proinde repugnabit suspendi expulso nem forme contrariae per eundem effectum praestandam Probatur tandem, quia eadem est ratio deformis substantialibue,