장음표시 사용
81쪽
mortarium tenens, cuncta nimirum Graeciae civitate contusurum inicit Spartam et Athenas et Megara et Syracusas otcctteras: - ingena ex iis sto moretum in ipsius cenam Pistillum ubi satyFrustra circumspicit piatillum. Nemps nuper in novam hanc domum commigravit supellectilem nondum satis sns habet dispositam. Itaque . Heus pueri' mugit: Athonia pete pistillum; fac adsis dicto
citius. Tremulus pallidusque sine mora iam θεον αἰ νηρα κέλευθα --
rodit minister: - . here, Athenienae piaullum suum amiserunt. - . Quantocius igitur i Lacedaemonem. Denuo redux mancipium metu porculsum: . Vae mihil , Vocilaratur: .ignoSce mihi, here, Obsecro, nam ne partialia quidem eat piatillum amicis quibusdam Thracibus commodarunt, iamque nusquam Omparol. 'Ira percitus Belli deus intus abit, ut piatillum sibi conssciat ipse. Iamque initor, qui anxius aliquantisper in angulo delituit, audacibus fortunam favere scordatur quid a Pacis sa carcere illo, ubi nunc languet inclusa, prius liberetur quam saeva ista satia pistillum auum teneat Sic frangatur huius potesta et Graecia instanti ornicis etiam eripiatur Itaque
clura voco, qua ex aethere freno ad ultima Graeciae oras pΘrvenit, huc adestet ' clamat quicunque acta amantes alia. agricola et mercatores ex opifices alve Athenienses sive pere- .grini, huc adeste cum rastris et ligonibus et rudentibus, ut, almam deam liboretist Undique concurritur, ceteris autem alacriores adsunt agricolae Attici mox saxi dispulsi ex spelunca liborata prodit ax, ingontia et vero divinae staturae semina, ulnis tenens uollas duas formosissimas, Pomonam et Laetitiam. Hae virgines comitantur initorem in terram redeuntem postquam res tam egregie sibi cessit. Laetitia ludia publicia, ut olim, praesidebit Athenias innocenti ima civibus praebebit voluptates, omonam uxo-
82쪽
70 DA PORTAR rem ducit ipse Vinitor, culua cona nuptialis finem facit fabulae. Pompa iocosa agricolae ponsum et apisnaam deducunt in praedium cetoram vitam prospere et feliciter rure transacturos. Sic patuit non mortuos sae aut in auras evanuisse Maecine deos, neque terram olim albi caram missam secisae. Rogem Superbum, quem cum mundi gubernator expostulaturum in Iovis aede misit Euripides, o nubibus sturbarunt in durum terrae solum, ut mortalia pirare diacoro mortalis agricolam vor probum et strenuum, qui de patrias alute 'ollicitus supplex os adiit, alvum et voti compotem remiserunt in agrum natalem, ubi modicia opibus frueretur in re snui contentua. Grato animo initor, et paulliapor oblitus in pulpito comico Se verba facere, numina affatur, pro civitatis prosperitate
preces fundit Pacia deae in terram reduci sacra fert. Sapientes, bellum Omnium rerum patrem saas' perhibeant licet fidomita non habent qui agrum colunt. Sciunt hi non odio et discortia sed caeli beneficio maturari frumenti artatas, non belli Aod pacis donis turgescere racemos et ficus et olivas aciunt bellum esse mortalium improborum si impiorum, pacem vero SanctRedeorum voluntati obsequontium. Supra rabidi torrentia voraginem panditur alma lux arcu multicoloria, Furori custos additus Amor. Non rerum dominum bellum fecit summa lex mundi, sed bellum pace domari iussit, malum vinci virtute, caliginem luce, artem subici Minervae. Comicane haec fuit fabula An dithyrambus potius est dicen du ad pacem celebrandam compositus, cui admixta ait fabula magica Veria utique dissimillima quaeque neri nullo pacto potuerint videntur quae pati tomporisque finibus audacter neglectis ostenduntur spectatoribus, . . . sed fabula illa absurda miro quodam poesia aplendore ea perfusa iocisque abundat festiVissimis, aerii auto consilii et masculas gravitatis sub turbulenta lascivia tantum habet ut multo maioris quam Vulgares currarum facetiae sit pretii et pondoris. Non divini iumenti alia initor in castum est elatus, sed tamen quo tendebat pervenit; rusticus modestus scarabaeo suo Vectu est
83쪽
ad domum illam caelestom, quam heroa tragicus orto terrestri improbata frustra petiverat. Et vicit a fabula si victa sat secundum enim praemium tulit, primum autem cessit Adulatoribus Eupolidis Graviter tulit Aristophans aemulum philosophos irridondo id Maeculum quod ipse suis Nubibus ante biennium frustra sperasset, nec mirum eat iniquam ei visam eas quamlibet iudicum cenicorum Sententiam, qua non Aristophani deferrentur primae. Nos quibus fabulae Eupolideas non nisi fragmenta quaedam sunt cognita, id unum habemus dicere, porquam ingeniosa si faceta fuerit opor- ωre, ni immerito ait anteposita ac Aristophania.
84쪽
Qui pacem diu speratam secuti sunt lea, vita laetissimos post pueritiam eo habuit posta. Revera igitur hastis vites fulturi erant agricolas et tubis pro cottaborum atatuminibus usuri pa enim erat, pax alma Niciarum rudontibus consiliis Superatus erat furor Cleonum. Non caput ingontia imperii sutura erat Athoniensium civitas, sed homine felice vitam vero italem, ut olim, illic erant transacturi Miseri Lacones, qui quartum iam annum procul a patria in vinculi languebant, domum redituri erant civibusque auis relaturi non iam hostes odio internecivo instincto vivore Athenis, sed fratres Spartiatarum
Socioans Ita sane Id quoque in fatis fuit ut pacem proximum insequeretur foedus ab Atheniensibus cum Lacedaemoniis initum Liberati sunt milites captiVi . . . Et tunc ... quid tunc Spumae tunc bulla, quae coloribuS
laetissimis splendebat, disrupta ad nihil odii et finem habuit
poetae iuventuου. N0mpe fabulam, ut in theatro, ibi esse narratam, nimiScito SonSere Graeci, nequo ipsam acta eam sed inanΘm aliquam eius imaginem ab agricolis Atticis in lucem esse pro tractam optima profecto pactione prudontissime concinnaverant
85쪽
mesa et Laches ceteriquo bonorum virorum principes, nequctorat quod in iis vituperaretur praster hoc unum ... quod perfici non possent. Ut primum luramentia sunt confirmatae, nullius proti esse apparuit, non nim stari promisaia convonerat ut Amphipolia redderetur Atheniensibua, Hae reddi ea civitas noluit convenerat ut anactum castellum in Boeotias et Atticas confinio situm Athonienaibus cederetur rudera tantum quae recuperarent hi invenerunt. Convenerat ut Athenionaea ylo et ceteris locis, quae armis occupaverant, se reciperent, Sed post pauco die paenitul eo captivorum liberatorum et quaestiam tenebant servarunt, ... Θxpectante donec pacis condicio nibus alia facerent eloponnesii. ConVenerat . . . Verbi et scripto, non ex animi sententia. Nam licet Lacedaemonii non tam fraudem molirentur, neque qui Athenis rebus nunc praeerant improba agerent consilia, at Lacedaemoniorum socii paeem haud quaquam probabant et foedus a Lacedaemoniis cum Atheniensibus initum suae ipsorum libertat ducebant periculosissimum Athenia autem qui bellum continuari antehac iusserant, pacis amicta cesserunt quidem in patriae re adversa, as inulti coaserunt et meliora sperantes. In quinquaginta anno quae inita sunt foedus et pax, ne per dies quidem quinquaginta viguerunt. Dicis quidem causa ervata sunt per anno complures, sed Vana ea erat species et nomen sine s. Socii illi, qui altoros alteria opem laturos iuraverant, invidia variisque auspicionibus stimulati omno operam dederunt ut inter se noceroni potiua quam iuvarent, licet usque ad annum 414 fallax illud sociorum nomen intactum permansΘrit: tum demum palam ruptum ea foedus, quod dudum ad nihil
redierat. Sic Nicias consilla eundem habuerunt eventum quem proxima aetate habuerant consilia Cimonia Athenienas si Lacedaemonii cum fraterno denuo amore inter se complecti sunt iussi, quan toper inter a abominarentur multo etiam clarius quam antea patuit. Fratre absente tolerare poterant quadamtenus, prae sontes torvo vultu intuebantur, pugnis mox petituri.
86쪽
74 DE PORTARItaque Nicias gratia nihilo fuit vivacior quam fuerat Olctonia. Qui expectando et caute abstinendo tempus transigebat pacis
auctor, non meliora est Maocutus quam qui ad rem strenue gorendam cives incitaverat dux partium popularium. BVera novas induciae uorant initae, pax vera et firma non erat mota, si ad civitatem per novorum periculorum vicianitudine regen dam firmior aliqua quam Nicias requirebatur manus.
Alter ericle utinam tunc extitisast Utinam is, quem for tuna ad nobile illud ossicium vocabat, haud indignum se praebuiaasti Praeclaria donis di cumulaverant ericlis illum conaobrinum: id, quod unum omnium sat optimum, si denegarant. Ad civi tatem gubernandam nihil sum deficiebat praeter artem sibi ipsi imperandi. Corporis erat decua et robur iuvenile erant opes regales et nomen illustrissimum, erant ingonii mobilita mentisque acumen, erat facundia, erat fortitudo, erat denique occasio qua variis hi fortunae beneflcii in patriae commodum belli domique uteretur sed aberant integritas et continΘntia. Itaque ludus si fuit vita, quom ludum audacter quidem et sollerter lusit, sed inconstanter et pro lubidine si vir ille, quo nemo ad civitatem periculis eripiendam fuit aptior, plus quam alius quisquam inter aequales contulit ad malis eam mergendam, sui quam patriae amantior. Non rex Athenarum sive diademate cinctus sive carena, evasit Alcibiades, sed perditus audit Athenarum stlius. Niciae tamen haud quaquam imparem mox a praestitit iuvenis ille potulans et voluptatibus deditus, immo aliquanto superiorem. Ad ericli autem et Cleonia studia reversus et Spartae amicitiam aspernatus cum Argivis horumque sociis Arcadibus foedere callide inito effecit ut Lacedaemonii in ipsa Peloponneso exsurgerent adversarii quam maxime metuendi. Anno 18 ad Mantineam dimicatum est, ubi Lacodaemonii cum ceteris hostibus mill et trocentos Athonienses sibi viderunt oppositos, ipsorum videlicet .socios '. Cuius praelii gravi imi
87쪽
anceps aliquantisper fuit Titus; victore tamen Lacedaemonii
Bellum igitur denuo exaraerat, nec non inter Athenienses prisca odia sunt refocillata cives ira denuo in cives sunt stimulati, prae suis ipsorum studiis patriae salutem neglegentes, et in perniciosiaalmis illis factionum contentionibus vires civitatis absumebantur. Non enim orat vir auctoritate rerumque peritia praepollens, qui nullo obstante certum in civitate gubernanda Servaret tenorem, sed inter se praep6diebant partium duces, et anno 1 cum ad satarum suffragium confugere placuisses, ne quid detrimenti res publica caperet, ne ultimum quidem hoc remedium, cuius utilitas patrum aetate saepius fuerat explorata, ad restituendam inter cives concordiam valuit quicquam, Bd ad irritum concidit Alcibiadem in exilium pulsum ibatur, sed umas cum unt diribitae, apparuit adolescentem callidiorem ae praestitisse quam virum maturum, effecisse enim ut ipsius Maeciae cum Niciania inito sodalicio in tertium quendam hominem avorterent periculum; itaque non Nicia urbe excidit, non Alcibiades, sed . . . quianam 2 Hyperbolus cilicet, humili et vix liberali origine lucernarum venditor si rabula forensia Alcibiades autem sodal hoc moleato liberatus erat et strmius etiam quam antea avum in civitate locum obtinebat. Id quod anno proximo cum maximo suo malo experti sunt Molii. Quae civitas Dorica licet culpae nihil quicquam in se admisisset nisi hoc unum, quod non in terra firma esset ita,nscopinato ab Atheniensibus iussa est ad ipsorum societatem accedere non etiam licere ei, ut hactenus, a neutri Stare partibus insulam esse mare si a quid in mari iaceret Atheniensium aut esse, aut steri quantocius oportere. Sic ex sophistarum auditoriis in ipsam vitam tranaaumtum est Thrasymachi illud placitum: ius esse id quod fortioribus expediat. ' Quem virum in Dastalensibus perstrinxerat olim Aristophanes, utpote iuvenis diaaolutissimi praeceptorem nunc dissolutus eiusmodi iuvenia summum in Atheniensium re publica obtinebat locum. Melii cum societatem Athenisnsium Doribus infestorum gene-
88쪽
malaalmo detrectamoni, oppugnata est urbs et post monses aliquot amo domita Viri necati, muliere et impuberes mi erunt, ager quingentia colonia Athoniensibus datus. Sic haec quoque civitas prisca et orona et paci appetentissima loleta est conflagratione, quas toti rascia perniciem intulit. Anno aequont ad multo maioria momenti axpeditionem ineundam ciVea permovit Alcibiades, qua Syracusas totamque Siciliam in suam redigerent dicionem Athena nimirum esse ubicumque esset mare. Sed clamis ornatissima cum in eo saetis mare peteret, ducem iuvenem assecuta est vindicta divina. Nam de Summo potestati et auctoritati fastigio deiectus eat artincto Versutorum adversariorum, quibus crimina ultro praebuerat eius petulantia vero iuvenilia Sacrilegii accusatua solum vertit, quippe qui et inimicos suos probo haberet cognitos et tribunalium Atheniensium pericula, - ω Spartam petivit et Athenarum hostia exinde fuit omnium maxime iracundus. Quo absente quae tandem vincendi apes erat ingenti exercitui, qui tum cum praeerat is qui expeditionem suaserat Alcibiades magnorum emolumentorum habuerat promissa In altero duce iam erant omnia, in Nicia cunctatore illo, qui tantum non vi coactus ingratam provinciam in se receperat multo enim libentius domi manaisast nunc, perinde atque ant annos decem, cum leonem ipsius loco Pylum auxilia ducer iusserat; qui obstiterat iterumque obstiterat ne fret expeditio, et amsolum ob causam ei praeponi se siverat, quod cavendum sentiretne iterum ossicium detrectando in civium contemtum incideret. Hic quam alacri animo in bellum sit prosectus quivis intollegit, nec mirum eum audaciae ubitariae nihil in consilia sua admisisse, sed id potissimum egisse ut depugnandi vitaret necemitatem, expectando et explorando et deliberando ampliusque deliberando tempus terentem, et quidlibet prius curantom quam id unum quod atrenui sat ducis, ut re fortiter sata bellum adcelerem exitum deduceret, donec exercitus homini meticulosos sui laedenti concreditu fato tristissimo periit. Itaque aestate anni 15 splendida 1lla classia, qua Athenarum
89쪽
VITA ET OPERIBUA. 77Vehebatur nos et robur, in exitium ea profecta. Qui expeditioni suscipienda fuerat auctor, a perniciem mox si tructurias rat.
Tompore post Niciae pacem proximo poeta noster aula oculis uti tandem coepit in iudicandis tudiis si consiliis virorum, in quorum orba iurare nimia diu solitus fuerat luventa imperitus. Ρεrventum iam erat quo per decennium cum amicis strenue totonderat Hat regio illa quam petiverant, utpote laetorum promtaaorum feracem, aridas tantum arena praebebat cominus intuentibus. Fractu non sat adolescentia animus, neque id ferebat eius aeta ut vitae taedium eum arriperet, ingenii autem via postica suam sat aucta ae alia mente homine et ea patria conspexit, postquam spem, quam intimo corde per longo annos foverat, abiciendam sensit Virorum, quos per primam vitae partem plurimi fecerat, quantilla Sas sagacitas, quantilla integritas, quantillus patriae amor, nimia clare iam videbat. Per ex annos, qui intercssserunt inter pacem Nicias et expeditionem Siculam, Aristophanea quas lacerit fabula noscimus;
nam nulla eum scias non eat credibile. Primum autem cumdεnuo percipitur eius vox, aliua huic eat sonu quam tum fuerat, cum aureum aevum pace inita statim adfuturum const. dontissime celebrabat. Non iam praesto et eas videntur remedia, quibus patrias Vulnera amentur, nequorata loquitur quasi rerum futurarum praescia ait mΘns. Immo quid cra futurum sit quaerere magis magisque fugit, et patriae metuen plura quam perans a rebus publicis oculos quantum maxime potest avertit. Quorsum oro convertat 7
Attolle caput, o postat Bluc tenes aciem, ubi vera tua eat patria Bluo ubi indo a prima pueritia eam quaesivisti inacius. Non in duro huius vitae olo inusniri potuit regio, quam in
90쪽
78 DE PORTARaomniis tuis poeticis videbas, regio illa beata, ubi habitant pax et felicitas. In mentia dominio erat alta, immo etiam ita est. Nun ibi vincula, nulla bella aut odia, absunt dolor et pravitas, nullis ibi procellis laceratur veri decus, nec florum splendor uritur hiemali frigore, sed sub claro caelo rident omnia aeterno splendore perfusa. Non mortales autem ibi vivunt: Olympiorum ea eat sedes, quam Homerus tuus celebravit; viam ostendit tibi caecus ille aevi vetusti Vates Eum sequere et pervenies quo ille pervonit liborum ibi et felicem, ut ille, is entisa tibi, ut illi, patet aditus ibi musa in aurem ei insusurravit quae canenda essent tibi quoquo dabit illa
In primo post belli finem qui dicobatur certamine cenico Pherecrate comicus homine quosdam ostendit morosos longinquae alicuius regionis solitudinem appetontes, an forte ibi inveniri posset quies ea, quam non iam praeberet patria. Alia horum vox, alia Verba fuerunt atque agricolarum Aristophaneorum, qui anno proximo laetissimi clamoribus salutavctrant almas acis reditum. Nunc vero eadem mens est Aristophani, quas tunc fuit herecrateia generis humani foribus. Et ipsum iam piget hominum nequitiae malitiae stultitiae; et ipse incor rupto aliquos naturae recessus adire gestit. Moxque ingenii vi procul a civium controversiis et aerumnis abripitur in locadsaerta. Sed non in Pherecratis horridam illam regionem pervenit, ubi vita minua etiam quam Athenis vitalia erat, sed in nemorum gremium dulcissimum, ubi sub fronds opaca degit alitum gens hilara Eoa aequitur per prata et arbusta tuerasiria spatia immensa liber volitantes. Non beatiarum ferarum hominumve incultorum rauci clamores ad poetam nostrum, ut ad horocratia illo misanthropos, perveniunt e silvarum latebris, sed lusciniae avium reginae mollia cantica In satam illam regionem perducit cives suos, quos pertaesum est malorum civilium, et ingonii sui ala postquam ita praebuit, novam iis urbem condit in nubibus, procul a mortalibus inter caelum et