장음표시 사용
101쪽
r, P. t. CAP. IV. DE DIIs VIA L. CHALDAEOR. &o.
Hyde, in hytoria relig. Vet. Pers eapIV. totum in eo esse, ut falsum lioc ido. lolatrarum de Persis judicium demonstret, cum ipsi eorum sacerdotes affirment, veteres I erses Soli Deo cultum divinum, Mithrae vero & Igni civilem tantum pr. e stitisse, & falli contrarium amrmantes. Sed quia his nec libet nec licet immorari, tantum dicam, quod Cyrus apud Xenophoni. lib. V. Memorab. pag. m. 83O. IIubreu
juratus testatur, & Statius Thebaid. lib. s. fin. Mithram & Titanem, & Apolli
nem, & Osirim eundem esse , ait. Mithrae quoque cultus duravit apud Romanos , donec Hieronymi & Prudentii tempore tollereturi Plura de Mithre vide, apud Gyrald Synt. VII. Hist. Deor. Voss. lib. II. de orig. & progr. idol. c. 9. Reines.cl. I. Inscrip t. φ8 -addesis quae contra Hy
dium disputavit Philippus a Turre ad ta
102쪽
DE DIIS VIA L. GERMANORUM ,. 73 CAT UT V. . .
Dκ Diis , IALIBUS GERMANORUM, GALLORUM, BRITAΝNORUM , HISPAΝORUM , INDORUM, TURCARUM ET MOMco VITARUM.
Fol Germanorum Deus universalis; Bel nus deus vialis topicus Noricorum, apud Tertullianum. Lusta Germanorum dea ,
interpretatione Romana Issis , sub specie
copitis bubuli culta, tanquam dea vialis. Monumentum Gilderici illustratur. Dea Nebalmnia nundorum. Here les Devboniensis. . Quercus Iovi facra. Tamsana cujas.. Germani se Galli Te tatem coluerunt , tanquam viarum se itinerum ducem; quem Caesar F Tacitus minus recte sua lingua Mercurium explAcarvvt. Quando hostiis humanis ei litatum. Tuiso, dux Germanorum,sth ros insuliis , cur terra. dea editus , ac in- ter Deos sit relatus. Irmensula, μὴ mmmae , Harminio , vel Hermioni mina ;ejus columna effligies. Marti Gallico, apud V ian. tit. 22. g. 6. memorato, votum pro reditu factum. Mercurii MHercolis cultos quando translatus ad GaI' DS, Germanos, Britannos , Hispanos, Dami F Surenas. Mavorum Minηυυμ
103쪽
ius M Radegasus. Sol indorum Deus
si Deos eorum viales tacitus praetermisero. Et primum quidem Majores nostri , cum omnem , qua late patebat , orbem sint pervagati, nec prorsus religionis fuerint negligentes, vix est, ut sibi non constituerint Deos, viarum duces. HOS autem priusquam V
deamus , Dii eorum dividendi sunt in C tholicos & Topicos; sive in universales , qui ab universa gente, & particulares, qui
in certo tantum pago & tractu colebantur, V. Cl. Κ steri Antiq. select. Sept. &Cest. pag. 297. De Utiquis Germanis ce tum est, quod in coelum suspicientes, eadem superstitione, qua ceteri populi, obstupuerint conspectu Solis & Lunae, iisque divinitatem inesse, juxta cum estis arbitrati sint. Auliorem habeo Caesarem, lil, VI. de bello Gall. cap. a I. Germani, inquit, deorum numero eos solos ducunt, quos cernunt , ae quorum opibus aperte juCantur, Solem, S Vulcanum, S Lunam: reliquos ne fama quidem acceperunt. Maximus ergo Deorum Sol erat, cujus cultus , in illa temporum caligine donec Christianae doctri-
104쪽
Saxones, quum in Angliam venissent 1 Rege Britonum de religione interrogati , respondent: Si vero de reli ore qMeritur, noveris nos juxta morem paternum, Solem adorare. V. Memen Role, incc. de situ &mor. Wes hal. lib. I. cap. 6. Boli similiter, qui in agrum Noricum transierant, eundem sub nomine Beleni colebant. Ter'. tullianus in Apologet. cap. a . Unicuiquc
etiam provinciae 9 civitati suus meus est,
ut Sirriae AEargatis, ut Aria ae Dinares, GNoricis Belenus. Antiqui Codices non B leno, sed Tibilenus Praeserunt, quos s quuti Fabritius Orion. 4axon. lib. I.. &Hector Gothosredus Masius in Schediasm. Hist. de Diis Obotritis, seu Idolis Mech
lenburgens cs3. 2. g. 3. eum malum esse Daemonem autumant, quem Silavi era
hocb appellabant, quique adhuc Tibileni
nomine, Die I, MOU, Te eL Gem nis Vocatur. Sed lac. Nicol. Loensis , Miscellan. Epiphillid . lib. V. cap. I s. Petrus Pithoeus lib. I. Advers cap. l. &Pamelius , in notis ad Tertuli. Belenus , vel Chus Belevus , vel Belinus legendum esse monuerunt. Ρro quibus facit, quod ab Aquilejensibus, in agro Carnorum ubcinis, id nominis accepere Norici; illi vero Apollinem suum Belenum appellarunt. Vb
105쪽
, r6 P. r. CAP. V. DE DIIS VIAL. GERMANOR.
desis Capitolin. in Maximinis cap. 22. He-rodian. lib. 8. cap. 3. & Gruter. pag. 36. y. I 2. ubi ex saxo Veteri haec adfertur inscriptio: .
Numinis hujus ori nem Vositu ab Hebraeo. Beel; Ludovicus Thomassinus ab , seu Die derivat; Pisiceus λ βέλο- , -- gitta, sive radiis solaribus; Jac. Bouldudus a Bel-Εum, seu d eo Eliosesii ; Rei-nesius e Graeco βinis vel βέλi, denique Seldenus et Bochartus a Belo deducunt; quorum sententhun physiologice veram ei concedit Philippus a Turre , in monum. veti Antii, Historice vero Belenum Helenam illum esse putat, qui Trojanis ducibus , capta urbe fugientibus, divino instinctu ad
laetas uberrimasque sedes Viam monstravit. Ego autem putem, Belenum , sine a Grae-- cς, sive a Gallis primum ita appellatum, nil aliud, quam Solem navum, et aurico-mum, aut, quasi a δῆλα, splendorem Solis no e , eumque ceu Oiaruri praesidem, sub eo nomine, apud priscos Venetos , Ge manOS, et, ut statim dicemus, Gallos, cultum fuisse. Plura de Beleno , locali et adscititio Germanorum deastro , congessit Vir
106쪽
vir multiiugae eruditionis, Thoma Rein sius ad Cl. I. Instripi: n. SI: cui a iuueFabrettus c. l. Inscript. pag. 32 s. uia ἡSchedii hac in re errorem Eastigavit.
Luna, ejus aemula, pari superstitione apud majores nostros suit celebrata: neque
enim fas, nec consuetudo' iis erat,' antpnovam Lunam proelio contendere, ut
scribit Caesar lib. I. de bell. Gall. c. sci. Immo non Germani solum, sed populi omnes Boreales, Lunam magiS, quam Solem Venerati , & in ea, tanquam in & totius virtutis caelestis receptaculo, reliqua n mina complexi fuerunt. Hinc nox diem non subsequebatur, sed ducebat; cumque 'aliis tres Soles sine tres dies, illi pernoctes computabant, more apud Anglos adhuc
hodie usitato, fenigi, id est septem noctes;
festorumque solennitates, pariter ac Hebraei , a Vespera praecedente inchoabant. Atque haec est Isis illa , cui partem Suevorum sacrificasse putat Tacitus de morib.
Germ. cap. 9. Pars Saevorum ae Isidi simeri at. Vnde caussa se origo peregrino sacro , parum comperi ; nis quod simum
ipsum in modum liburnae Muratum , docet ad Emm religionem. Isis enim Luna erat, auctore Porphyrio apud Eusebium to III. Praeparat. c. II. & tanquam Dea navigationi
107쪽
rs P. I, CAP. V. DE DIIS VIAL. GERMANOR.tioni praesecta, honorabatur. Non tamen cum Bochario Geo . fRCr. P. a. lib. I. c. 23. Germanorum originem ex AEgypto idci co derivare ausim; quam Scytilicam esse vix quisquam nunc ambigit: neque in animum metun induco , Germanos indigenas Ilidis numen, cujus tam sera Graecis es: Romanis notitia, Coluisse; quae tamen de ea fabulantur, ad Limam referre possumus:& quamvis insigne fuerit discrimen, quod Germani idolum Lunae viri specie finxerint , & cum Hebraeis masculino genere dixerint, tamen Romani ex suo ingenio de stros essinxere, quorum aliquam cum suis similitudinem deprehendebant. An apud Gal- . Ios Isis fuerit cognita aut adorata, dubitat vir eruditus inHistor. Acad. inscript. t. 3. pag. 296. sed post adventum Romanorum LVΝΑΕ ET ISIDI in inscriptione Nemausensi votum solvitur, apud Graiser. in antiq. Nemaus. ejusdemque cultum similiter Germani recentioreS, Per manus aliorum accepisse Videntur, quia in saxo apud. Schedium ISIDI, et in alio apud Mabillon itin. Germ. subfin. ISI MYRIΟΝΙΜΑΕ vota solvuntur. Ut adeo quod de Iside Apulejus ait lib. II. Miles. cujus omen unicum, multifoV- mi specie, ritu Cario, nomine multi,go totus veneratur orbis, etiam in nostris vide
108쪽
GALLORUM BRITANNORUM, diis etsFranci vero non liburnae signo, sed b huli capitis imagine Lunam efformarunt, Illustre ejus rei documentum praebet Chiu derici I. Francorum regis thesaurus sepulchralis, quem Tornaci Nerviorum A. 1633. effossum, libro commentario illustravit Joh. Jacobus Chiiletius , cui titulus Anaiasis Childerici. Repertum enim inter alias rei, quias sepulchrales exhibet bubulum caput, eX aUTO ObryZO totum, Solis imagine in fronte notatum , adjectis aurias apibus, plusquam trecentis. Nemo ibit inficias hunc vel esse AEgyptiorum Deum illum, qui a fanaticis Israelitis ac AEgyptiaca religione
imbutis, tanquam Deus VialiS, colebatur, . vel Isidem, ceu Lunam, quae apud Pluta 'chum appellatur, ob cornuum emblema. AElianus lib. X. de animal. CV.
27. IVim bubulis cornibus An yptii F smgunt se' pingunt. Porphyrius lib. de cam. abstinent. Agyptios Lunae Apim consecrasse, Solis N Lunae signa gotantem. Bovisunt apes additae, quia has in totum amis, fas ventribus bubulis recentibus reparari
FDrilegae nascuntur ater. . - . L
109쪽
Nec dubium est, quin apes Lunae sint Consecratae. EX omni enim volatilium &inse florum genere solae hae Dianae Ephesinae erant adlcri tae, & ternae utrinque, latera Deae muniebant, tanquam duces deductae Ephesum coloniae, ut tradit Philostratus lib. II. Icon. n. 8. Id quod , a Bel Iorio, in notis ad Numismata Ephesiorum apibus insignita , praeteritum , monuit. ad Callim. p. 86. Addo Porphyrium de Antro Nympharum p. m. 262. Lunam Apim vocabavi: qllam alio nomine Taurum dixeruνt. Et exaltatio Lunae est Taurus': Bovigenae autem apes sunt. Idolum igitur hoc populorum omnium n&men, Ut ait Mela lib. I. cap. 9. in facra sua adscivit Childericus , tanquam bellicarum expedi tionum comitem, ducem et Larem Vialem. Pulchre Chiiletius, in Anastasi, monstravit, eum fanaticum adorasse idola, ac avium bestiarumque finxisIe formas ; rectius prisci Germani arbitrabantur , Deos in humani vel bruti oris speciem assimilare, ex magnitudine caelestium non este. Rorico lib. I. de Meroveo Rege: Hic genuit GiAdericum , patrem Clodooei Regis excellentisimi. Erant autem Franci lavo sanatici, adorantes idola, non agnoscebaut Regem coeli , qui creaUit omnia. Liquet itaque ex his satis, non priscos tantum GermanOS,
110쪽
GALLORUM BRITANNORUM, Me. 8a sed & recentiores, Solem & Lunam Pro
. Ad Lunam reserenda videtur dea Zelam dorum Nehesennia , cujus statuaS, arra, aliaque monumenta , A. Ι667. DOmburgi reperta, Boxhornius & Keislerus illustra- irunt. Imagines deae Olivarius Vmedius, in Addit. ad prodromum II. Historiae Comitum Flandriae, & Monisauconius tom. II. Antiq, P . - . dederunt. Neque enim illis assentimur , qui vocis originem ab Hebraeo OMI, vel a Syro A ehalin, vel a Graeco Mαὲλ , Vel a Belgico neel e , vela nebis, aquaticis Nymphis Celtarum, vel
petunt, postquam Menso Altingius, ma- .jori veritatis sp te, a Germanico nie hes, quod novum lumen indicat, nomen Divae descendere conjecit , in Notit. in L. Germ. P. I Pag. IOI. cujus sententiam Cl. Gundlingius P. XXV. Obs 3. CX Caesare lib. I. c. so. &Tacito de M. G. cap. XI. firmavit, ubi: coeunt certis diebus , cum aut inchoatur Luna, aut impletur. Addo Plinium lib. XVI. c. ulta qui Gallis, sextam Lunam principia mensium & annorum fecisse, testatur. Fuis se autem deam hanc vialem, ex eo liquet, quod reduces in portum, vota in itinere