장음표시 사용
191쪽
tia, successori suo praejudicare non potest. Tertio, Persectionem contractus, quae solo ConSenSu fit ante omnem traditionem , ut ni Ox actio locati conducti nascatur ; nec possit a locatore usus rei concedi alteri, majorem sortassis mercedem aut pensionem offerenti ; uti ob hanc causam ante sinitum conductionis tempus conductorem .XPellere sine ejus consensu non pote t i qui ESt CRSus c. I. h. t. Poena gravior ibi addita
videtur suisse localis pro Bononia ; quo illa tem-PUState plurimi exteri studiorum causa Constu-xerant, hospitia quaerentes cum detrimento priorum conductorum.
g. 2II. Iura et obligationes loeatoris et conductoriS ex Natura contractus intelliguntur, et
exponi solent in Institutis, Digestis et Co dic
h. t. Et quia de utriusque commodo agitur , alter alteri tenetur de culpa levi. Lis non infrequens est de incesndio in domo conducta orto. 4si enim constet de casu fortuito , praerisumitur, id accidisse culpa inhabitant in m. l. 3. I. D. de ossic. Praef. Vigil. I. II. D. de pe- Tic. et Comm Od. rei vend. Sed Dominus audium probare debet, cui impii tanda sit culpa , eam-qus saltem levem fuisse. Alia non raro quaestio agitatur de remittenda mercede, si colonus Parum aut nihil fructuum percepit. C. 3. h. t. dseciditur in hunc modum : Propter sterilitatem Goicientem magno incommodo conductores , vitio rei, sine culpa coloni , seu casu fortuito contingentem , colonis Ecclesim tum Pro rata P-sionis remissio est facienda, nisi cum Gortate Proecedentis Mel subsequentis anni valeat sterilitas compensari. Denique cum ante tempus conductionis elapsum conductor regularitor expelli non possit, eod. c. ponitur exaeptio et in-
192쪽
a is , si nece4Sitas , quin tamen non imminebat lo-etitionis ten Orein id ea POScat : remissa sihi pro residuo temporis Pensione : qui etiam indo rationia-Biliter remo et ur, ri PerverSo ibi fuerit conversatus, .mel cum canonem Per Ziennium non sODisset, sibi satisfactione celeri non providit. Id pertinere non mire o ad emphyleusin, Si per bienniiun canon non solvatur , sed etiam ad Iocationem , si ejus merces non solvatur biennio , patet e X contextu ha-jus capituli, in quo de Iocatione aedium agitur , et ex l. 5.. g. i. l. 56. D. de locat. et cond. Rel
quin exceptiones continentur l. S. C. eod. g. 2I 2. Emphyleusis distinctam ab emtione venditione , et a locatione conductione naturam nacta est per Constitutionsem Lenonis Imp. g. 3. Inst. de loc. cond. L. I. C. de jure emphy-tetit. Nomen habet ab inserendo vel implantando ; cum olim terra inculta hoc contractu tradi consueverit, ut ad culturam redigeretur. c. 7. de Teb. Eecl. non alien. Est autem nunc EmphTteu-siS contractus, quo res immobilis cum translatione dominii utilis , altera colenda et Duenda conceditur sub onere pensionis realis domino dire-Cto certis temporibus persolvendae pro fructibus, et in recognitionem dominii directi. Ex prima constitutiones initi hujus contractus colligendum est, quinam sequentibus temporibus primo Em- Phyleutae succedant, et quoties , cum mutatur EmphTtenta, Laudem tum in recognitionem investiturae solvi debeat. Vendi res non potest i requisito domino directo. Et quia per emphyteusin fit alienatio dominii utilis , res Ecclesiarum sine solemnitatibus concedi non possunt, Niri in emPhyleusin ab antiquo concedi solitoe Extra v. Ambitiosin. im Comm. de Reb. Eccl. non alien γ
193쪽
manentibus nempe iisdem circumstantiis, et eadem Ecclesiae utiIitate. Quodsi dein ex emphy- te usi ecclesiastica canon per biennium non SONVatur, ea fit caduca, nisi Emphyleuta celeriter Offerendo moram purget. c. fin. de loe . et ς und. g Emphyleusi affinis est contractus Ubeum ri- quo praedium certo pretio conceditur, et certa pensione in annos singulos constituta, hac
fero lege , ut condicto tempore contractus renovetur, rursus numerato pretio certo vel arbitrario: Aliud negotium erat a crus, de quo fit mentio C. fin. de restit. spoliat. 11. Cons. Stryckde U. Μ. l. a 9. tit. u. 23. ga A bonis emphyleuticis distingui oportet consitI- ea , quae apud gentes Gerna an cae originis tam freque tia sum , ut iii dubio censitica potiris , quam emPhyleutis a praesumatitur. Ex his solvitur census annuus vel in recognitionem jurisdictionis, vol quia venditores ac- CPPto minore prestio eum sibi resorvarunt, aut dato Pretio postea a dominis praediorum em runt.
g. at 3. Quartus contractus consensualis est Socιctas, quae confundi non debet cum rerum Communione. I. u. D. Communi divid. et t. SI.32.33. D. pro socio. Societas est Contras tus consen Sua- is de re vel operis communicandis , usus aut quaestius gratia. Interest autem, utrum quis operas conserat tanquam socius , an tanqnam distiator pro certa mercede negotiationi praesit. Si malincii societas coita sit, constωt , nullam Esm societ titem. Generaliter enim traditur: rerum inhoneatiarum nullam esses societatem: 1. 57. D. eod. Societas inita cum pacto , ut unus omne lucrum solus; alter totum damnum, si sorte eveniat , solus sesntiat, Leonina dicitur. l. 29. a. ib. Communio lucri, quae per societatem intenditui, naturaliter etiam infert communionem damni. Ρο-
194쪽
test tamen istius periculum abesse , si alia ratione alteri id compensatur, sorte per SpΘm maioris lucri. Speciale est in hoc contraCtu, I. quod socius socio teneatur ad culpam levem in concreto. l. 72. ib. 2. Quod socius dolum committens not0tur infamia. l. i. et 6. D. de his, qui notant. inf. 3. Quod demum, contra morem contractuum hilateralium , a societate etiam invito socio disce. di possit, etsi expresse aliter conventum suisit; id quod odio communionis PermisSum est ; modo. renuntiatio nen absenti, intempestive et fraudulenter Oat. Nascitur eK hoc contractu actio pro SOcιο utrinque directa. g. v I 4. Postremns contractus consensualis est Mandatum , quo alteri negotium gratis gerendum committitur, et ab altero Suscipitur. Tititur fide et mutuo consensu , non auctoritate mandantis. Unde mandari potest inferiori , Pari , Superiori. Si tibi mandem tua tantum
gratia, nec mea intersit, non erit mandatum, sed consilium. Nec si tibi quempiam commendavero , ut ei benevoIum te praebeas, mandatumost. Si absentis et ignorantis negotium suscipitur, non mandatum , sed negotiorum gestio dicitur. At mandatum tacitum censetur, Siquis praesens ab altero negotia sua geri patitur h . Imo et ratiliabitio pro mandato est, modo alterius nomine res acta sit, et ratthabitio nondum perfecto negotio accedat. c. 9. et Io. de R. J. in 6. et
mania re intelligitur. E. g. te praesente et non contradia Cente maridavi vitio . iit tibi A. daret. Intelligeris mihi mandasse , ut Vitio mandem; et tenerti mihi , Peri
M ac vitio mandati. adde l. 53. ib.
195쪽
g. 2 i5. De Mandatario generatim statuitur, eum excedere regulariter non posse fines mandati, nec obligare mandantem, si excesserit, et in potestate habuerit non excedere. l. 5. pr. D. I. I u. C. Manil. c. 22. de r discript. ubi acta contra aut prieter formam mandati, dicantur irrita. Contraria decisio videtur extare c. fin. deho inicid. in 6. ibi: Is, qui mandat aliquem verbera; licet e resse inιιbeat, ne occidag r ullaeunus , vel msmbro aliquo mutiletur, irregularis e icitur , si musa datariusines nam dati excedens, mutilet viet occidat: cum mandando iras ulpa fuerit, et hoc evenire posse debuerit cogitare. At ConStat praesertim ex C. I a. 16. et 24. . de HomicisSS. Canones ob reverentiam divinae rei de irregularitate ex homicidio rigidiores statuere regu las , quae ad alios casus penitus diversos applicari non possunt. Culpam etiam levissimam amandatario esse pr.estandam, multi ajunt ob l. 13. et t. ai. C. h. t. Alii negant ; quis mandatarius duntaxat ad factum obligatus est. g. 182. Quia autem mandatarius suscepto mandato obligatur principaliter, mandans secundario, ac pro eventu quodam ; hinc contra priorem datur actio dis Ucta contra posteriorem contrariα g. 1 7 1. Quo pertinet me modabilis doctrina tradita 1. 27. 4. D. Mand. ibi: Impendia mundati eaequendi gratis iιcta, si bona Ide facta sunt, restitui omnino debent: nec ad rem pertinet , quod is , qui mandasset, Potuisset , si ψSe negotium gereret , minus i cntavit e. ti). i De M dato jndiciali sive de procuratore ad lit ma tum est Lib. l. Decret. til. 38. de Proculatoribus ; ubi ad s. 567. animadverti , distinctionem inter Procuratorem cum libesra , et sine libera ab IIeiuesccio haberi pro otiosa et ilian . Alii sic aiunt et inaiidatum cum libero tantum in geneale deterruiuat, quid a inaudatario Diuitigoo by Cooste
196쪽
De Emt. et Vend. De Lociato et cond. I 8 iseri debeat , ceteris ejus arbitrio relictis : sine libera praecise definit , quid scri debeat , ita ut nihil ejus arbitrio relinquatur. Sed hoc etiam discrimen alii ad mandalum generale et sPeciale reserunt. Reliqua ad hos contractus Periinentiu petenda sunt ex Inst. Dig. et Cod. Juri, civilis.
T. contractus innominatι , et Pacta Prinparato ria. g. 2I6. II. Permutatio rerum Ecclesim, et ben sciorum. g. et i 6. Agitur hic de contractibus realibus in nominatis f. i64. qui requirunt; ut unus det, aut faciat ea lege, ut alter det vicissim , aut faciat. Hi generatim revocantur ad Permutationem rerum vel operarum. Sunt Seriptores , qui Permutationem stricte dictam appellant , quando datur species , ut vicissim alia detur species r si Vero datur species pro genere, vocant contractum in nominatum e do ut des. Ab his enntractibus , qui re perficiuntur , tam nominatiS , quam innominatis, disserunt pacta Pro aratoria solo con- Sensu nixa , de dando commodato , deposito , mutuo , pignore , aut de permutando. Ex his , cum essent pacta nuda , actio non dabatur Jura Romano. At vero lure naturali , Canonico , et Germanico atque ipsa praxi eri his etiam oritur . actio a . Dein Iure Romano in contractu permutationis, qui prior dedit, jus habebat pinnitendi,
etsi alter stares vellet contractri , modo eum nondum implesset. l. 3. g. a. l. 5. Pr. seq. D. de Const.
197쪽
eausa data. l. b. I. D. de preescript. Verbis. At Vero hodie is , qui prior dedit , tantum agere potest actione praescriptis verbis , ut alter id, quod vicissim promisit , pr: estet. g. 28. Inst. de Act. et l. I. u. 3. 4. I . de praescript. verbis. Si altor rem alienam priestare deberet , non potest agi, ut ea
detur , vel id , quod interest ; sed qui prior de
dit, repetit rem suam conditione causa data, c-Sa non Seu ta. Idem est , si unus dedit rem , et res alterius , de qua conventum est , pereat. I. ult. D. de cond. causa data b . Si uterque rem tradidit , unus propriam , alter alienam , et haec postea evincatur , datur actio in factum. l. I. I. D. h. t. Ad contractus innominatos referri solet T. contractus Stimatorius , quo res aestimata certo pretio vendenda traditur cuipiam i ea lege , ut vel res eadem reseratur , Vel pretium. l. I. pr. D. de aestimatoria. 1. I7. g. I. ib. de praeSc. Verb. 2.
Contractus mi rasii , quo Aulico quid datur , ut
negotivm Principi commendet. I. un C. de Sus-fra g. 3. Cambium , seu negotiatio collybistitia. M Cons. Lib. I. Decret. Tit. de Pactis. q. 546. De
Praxi Germaniae cons. L serus Vol. I. Spec. 39. de Paetis nudis , tibi g. VII. refutatur CarpEovius , qui Muus fere negat, ex pacto de Permulando actionem produci. b Obstare videtur l. 5. q. a D. praescr. verbis ibi: Si Soephos tibi dedi , ut Stichum mihi dare ς , Peric
Io meo Stichus erit Item regula data v 8.. n. 2. At enim Romani dando condictionem causa data , ea a Non secuta pro eontractibus innominatis , Consugicbant ad quasi contractus, et Praesumebant illum , qui ex causa accopit, lacite se obligasse extra id, quod actum erat, ut causa non secuta aceeptum restituat. Rein . in Pandect. ad tit. de condici. causa dat.
His generatim praemissis ad permutationem reru in Ecclesiae vaniendum est. I. Beston Oralas Ecclesiarum permutari possunt cum
198쪽
De rerum permutatione. I 83 emolumento ea rarin , aut certe Sine damno , adhibitis solemnitatibus , ut de hoc ipso constet. c. I. h. t. c . ac sacilius etiam concestitur permutatio , quam venditio ; quia pretium pecuniarium majori ilissipationis periculo subjacet. I. ua. in fin. C. do Administr. tutor. II. Res Spirituatis permutari non possunt cum temporali, Sed cum spirituali e. g. reliquiae cum reliquiis ; de beneficiis mox dicam. III. Res misim ex virituiali et tem-POrcili annQxo ita permutantur , ut fiant duo contractus , qui inter se misceri non debent , quemadmodum eleganter traditur. c. 6. h. t.
c Senientia hujus e. conlinctur in NOV. 7. r. 2. et refertur in Autli. Sed et permutare ad I. I . C. do SS. Eecl. Undo pulset, Ecclesiam se facilem piaebere, si Prinreps velit pyrmulare rem suam majoris vel aequalis pretii cum re Ecclesiae.
218. De permutatione beneficiorum, prae. benda ruit ari dignitatum ecclesiasticarum nota rI. Ea fieri non potest propria auctoritate per milatantium. Omnia enim privatorum pacta in caus- benμficiali sunt irrita. c. 5. de Pael. et qui permutationem facto attentant, privantur suis benesiciis per sentetitiam judicis. c. 7. II. Possunt tamen inter se tiactare de permutando , et Conditionale concludere , si Superior admittat. Jure quidem communi istiusmodi permutationes prohibitae sutit., sic tamen , ut Episcopo eX justa causa detur facultas permutationem admittendi , Vel potin s sua auctoritate efficiendi. c. 5. d .. III. Nam quia in permutatione fit destitutio et institutio simul , ac utraque canonica esse debet , permutatio intuitu benesciatoriam nihil est , nisi res bgnatio conditionalis , ut loco unius beneficii obtineatur aliud : Intuitu antem Episcopi Θa est tran-sIatio Persongrum de uno beneficio ad aliud, is
199쪽
cta ejuS auctoritate cit. c. S. Notanda est autem dcclxina Clem. un. h. t. ibi : Si tu ι beneficia ex causa Permutationis, is aliqtiibus resignata, aliis, quam ψSis Permutare volentibus conferiantur rati Llius hoe esse υolumus Ir nitutis. Hinc etiam gratiaue, spectativae non obsunt permutationi. C. un h. t. in 6. cons. I. Io6. seq. de primariis Precibus. I r. Etsi Episcopus ex justa causa in pΡrmutatione adjicere possit aliquas conditiones , Vel pensiones, non tamen ex hoc solo capite, quod unus permum tet beneficin m pinguius cum minus pingui; quia jus percipiendi reditus pinguiores utpote annexum titulo spirituali sine simonia compensari non Potest pecuniis tanquam pretio temporali. Nec vero Episcopus titulum spiritualem separare potesta jure percipiendi reditus ob jiis commune per Rubricam exprμssum : Ut benescia ecclesiastica sine diniinutione conferantur. V. Ad permutationem conSen Sus etiam patronorum requiritur. Eis enim hi impedire non possint , quo u ons benesciatus relinquat suum beneficium ; non tamen tenΘntnr acceptare aliorum, quem non praeSenta erant. Ex eadem ratione permutatio beneficii, cujus collatio specialiter reservata est Pontifici, coram ordinario fieri non potest.VI.Episcopum etiam invitos compellerct posse ad permutandum , si bonum commune id poscat, Doctores passim tradunt.
Q Episcopi nomine venit x. is , qui Potestate quasi
Episcopali pollei. a. Sede vacaute Capiti ilum in bis ficiis , quorum collatio non ad solum Epi Scopum , sed ad Capitulum ot Episcopum simul, vesi ad tertium sp ςtal. S. Eo nomine non venit Vicarius geracratis, nisi exspyctali commissione: nec Collator Epis opo inserior; qilia in permutatione opus est non lautum potestate
insiti uendi , sed etiam destituendi ber, notatum , quam insertorus collatores Plerumque non habent.
200쪽
L Sunt contractus per quos transfertur domι-nium utile. 9P. ut 9. II. In his sunt fu . s. auo. ΙΙΙ. Auda ecclesiastica. 2 au. IV- 'iscoporum Germaniadi et clericorum. I. 223. g. 2I9. Sunt contractus, per quos transfertur dominium utile , sive ins utendi fruendi pro Sus liberum , proprietate sive dominio directo Penes alium manente. id fit 1. in Empbte usi , II. in contrae tu libellatio, de quibris actum est g. Ri a. Ob affinitalom cum locatione conductione: IJ I. In jure sipe sciurio , Lib. II. Decret g. 149. n. ll. quale etiam constituitur in aedibus jam extructis , quae ita venduntur aut donantur, ut dominium in Solo retin at venditor, aut donator : IV. In Gu- . Ususfructus alius dicitur causalis , si competit ex causa et iure dominii, tanquam consectarium ejusdem. Lib. II. Decret. g. 148. Alius forma- Iis, eStque servitus personalis, quae consistit in jure , rebus alienis corporalibus utendi fruendi salva earum substantia. Atque hoc ius , vi patet tit. Inst. de usus. non est ita liberum, ac illud, quod vi dominii pleni vel utilis competit , et cum jure vindicationis conjunctum est. g. 22o. Audum est dominium utile in re immobili aut incorporali constitutum sub onere fidet alis ab oo , qui dominium directum retinet,