장음표시 사용
331쪽
decimas. De his notanda Veniunt nonnulla d concessione privilegii, de interpretatione, de cessatione. 1. Conceditur ex justa causa a Summo Pontifice, non ab Episcopo, multo minus a Laico c. 25. Fa nitas competit Episcopo ad tempus vitae suae remittendi decimas suae mensae debitas: interponendi decretum in legitima eompositione super decimis r sibi retinendi vel alteri Ecclesiae concedendi decimas ad nullam Ecclesiam spectantes, aut quas nunquam possederat C. i 3. 1 I. Interest inter privilegium a marivum colligendi decimas , et negativum non solvendi. Illud ad novales generatim non extenditur: istuc
Vi verborum , et sensus proprii, licet odiosum sit, eximit a decimis antiquis et novalibus i . III. Cessat pxivilegium , I. si privilegiatus bona alienet in non privilegiatum ; nisi ipsa praedia inde a tempore immemoriali gaudeant immunitate , a quocunque possideantur. 2. Si ex illo , progressu temporis ingens nascatur gravamen legitimis decimatoribns. c. 9. 3. Per non usum aut solutionem decimarum per tot annos, intra quos completur praescriptio contra privi- egiatum. c. 6. et c. I 5. de Ρrivileg. 4. Contraria Partium conVentione Iesiti me inita. i) C. 22. de privileg. Id tamen extendi non debet ad
praedia conducta, et emphyleutica. e R et x 2. Deque ad
colonos conducentes fundum privilegiatorum , nisi si privilegium reale , quo ipse 1uudus exemtus esLg. 39o. Consuetudo legitime praescripta, et iosaltem annis continuata praestationem decimarum imminuere, et tollere omnino potest; etsi et ipsa tolli possit lege ecclesiastica. g. 38o. Multo crebrior est consuetudo in definiendo mo- io Decimarum , specie fructuum , ac deciden
332쪽
De Paroehiis - De Decimis etc. Si 7 do dubio , utrum huic vel alteri Ecclesiae praestari debeant. c. I 8. 2 o. et 32. g. I. h. t. Idem dicendum est de legitima praescriptione, qua etiam Laici immunitatem a solvendis decimis obtinere possunt; cum ea nihil spiritnale contineat. Requiruntur autem contra parochiam anni .o cum titulo e tempus immemoriale sins titulo. Contra alium, cui decimae non debentur, sufficἱt tempus ordinarium cum titulo , quadragenarium sine titulo. g. 39l. De conventione, transactione, Ve1 remissione super decimis non solvendis patent haec. I. Parochus vel Beneficiatus tali conventione Suis successoribus pr: ejudicare non potest Sine consensu Episcopi. Ad remissionem gratuitam Perpetuam requiruntur solemnitates ad alienationem necessariae. Transactio pro pretio temporali super decimis Ecclesiae non solvendis simoniaca non est; haec enim immunitas non est
aliquid spirituale; nec qui ab obligatione decimas solvendi ex suo fundo se liberat, censetur jus decimarum emere; quia dein fructus perci- Pit tanquam ex consectario dominii, alteriusvo juris. Ceterum conventio super decimis inita pri-Vilegio posteriore nullas decimas solvendi non
392. Ab obligatione s6lvendi Decimas tram situr ad jus easdem accipiendi. Inprimis antem memoria repeti hoc Ioco oportet ea , quae tit. XXV. hujus libri de natura ac fine redituum Ecclesiasticorum , et beneficialiurn disputavi. Sunt non pauci, qui, cum de decimis agitur , illud identidem in ore habent: Episcopns et Parochus habent intentionem landatam in jure pro iisdem colligendis; nec rarae Sunt querelae , de tot decimis penes Religiosos , aliasque
333쪽
Has causas existentes. At enim Decimae, uti alia bona Deo et Ecclesiae oblata, ex prima origine et fine offerentium , et ex mente Ecclesiae eas acceptantis aut etiam exigentis nequaquain pro sola Episcopi , aut Parochorum sustentatione destinatae sunt. In ipso Jure Uecretalium c. 26. Decimae appellantur tributa mentium unimarum, non eo profecto Sensu, quo a Uzri , aut dissipatores bonorum animae Sunt per- P tuo egμntes. In Concilio Confluentino an . sua. Priesentibus Carolo Franciae , et Henrico Germanico B gibus c. 5. prohibetur primo, ne Laiei de- Cimas capiant, sed potius Presbteri Ecclesiarum S accipiant , et inde restaurationem Ecclesiarum , et luminarita , et hosPitum ac PaVerum recutionem exhibeant, et Pro Sancta Ecclesia , a Pro statu regni , Dei misericordiam studiose im-PIOren ἔ. Universe notandum est, inquit P. Zech de Decimis in nota ad g. 6o. sacros canones decolligondis Decimis statuente S, si . non Saepius, saltem toties mentionem facere de pauperibus , quoties nominant CIericos. Non ergo mirandum est, tot Decimas pauperibus Religiosis et monasteriis suisse assignatas , quorum praesertim mR-
imi sunt, ac perpetui de religione, et salute animarum labores k .
Hane doctrinam Innumeris exemplis documentisque illustrat Thomassinus P. o. l. I. ubi C. 6. recensentur verba Othioni Presbyteri , qui vitam scripsit S. v niticii Apostoli Girmaniae , ac in praelatione de Decimis quaedam attingens eas a prioribus Apostolorum successoribus in quatuor partes suisse divisas docet , addens : ,,sν Canones enim sancti, ex quorum aucboritate collis, guntur Deeimae , non Solum decimas dari, sed etiam, , inter varios jubent distribui , ut in urbibus quibusn-ν, bet , et vicis xenodochia habeantur , ut pauperes et x, Peregrini alantur. Sed tam sanctiun, et necessarium Praeceptum in plurimis Iocis non solum minui cur
334쪽
De Parochiis - De Decimis etc. III, , tur , sed etiam Pene ignoratur. Nam solummodo ita, , Iud legitur , quod Decimae Episcopis sint tribuendae; ,, qti id vero exinde agendum sit, vel si quidpiam aliud
, , curandum sit circa monasteria etc. ignorantiae com- , , mundatur.
393. Ex hoc decimarum fine, ex origine et natura earum decidendum jam est, cui solvi debeant. I. Quamdiu administratio redituum mclesiae tota penes Episcopum , et sub ejus auctoritate penes Oeconomos erat, Decim:n solvendae erant his administratoribus redituum i seu Episcopo , non ut eas sibi retineret totas , sed ut secundum propositos quatuor fines dispensaret g. 268. II. Divisa paulatim communi redituum massa , cum parochis et aliis beneficiatis relinqueretur redituum suorum administratio, decimae solvendae sunt illis , quibus eaedem 1egitima auctoritate , et maxime in fundatione fuerunt assignatae l . Assignatio autem h ec pro congrua inprimis sustentatione facta suit nodi tantum parochis , sed aliis etiam beneficiatis non curatis e. g. Canonicis et Capitulis eorundem; quia non solum illi, qui Sacramenta administrant , et Verbum Dei praedicant, sed ii quoque sunt ministri Ecclesiae , qui titulo beneficii, et ex officio inserviunt choro et altari pro salute populi.
I In concilio Cabillioneusis an. 813. can. I9. quereraquorundatu fratrum Proposita fuit contra Episcopos et Ahbates, quod decimas non sinerent dari Ecclesiis, ubi illi coloni Missas audiunt ; uti extat apud Gratian. rati. Questi sunt. 46. XVI. q. 1.-in Concit. edit. Mansi T.
tima auctoritate , neque contra finem et naturam
Decimarum fuerunt assignatae i quae proin sol-
335쪽
vendae iisd-m sunt. Cum seculo duodecimo circa tempora Alexandri III. decimae multis locis de tinerentur a Laicis , et Ecclesiis restitui juberentur , quidam Laici eas in Religiosos transtulerunt. Conica hos Concilium Lateranense III. an. 3179. can. 9. edixit in hunc modum: Beclesias
sane et Decimas de manu Laicorum sinU consensu Discuorum , tam illos fratres Templi , et Hospitalis γ , quam quoscunque alios Religiosos
recipere prohibemvs , dimissis etiam , quas contra tenorem istum aliquo ten ore receperunt m . Cum autem post Alexandrum III. Urbanus II I. ejusque successores frustra urgerent Laicos ad Decimas Ecclesiis , unde distractae fuerant, restituendas, et cousultius videretur, eas loci&Beligiosis applicari , quam iniqua usurpatione detineri a Laicis ; concessit Alexander IV. secia XIlI., ut Religiosi de manibus Clericorum recipiant vel acquirant illas Decimas , quae ante Con-edium Lat. sub Alexandro III. celebratum , ipsi&Laicis in seudum perpetuo suerant Concessae Histe Alexandei II. dispositio extat C. R. S h. t. in 6. Atque huic constitutioni , inquit Ρ Zech g. 36. de Decimis. acceptas seruat fundationes suas monasteria quaedam , quibus Laici
pro sustentatione Decimas assignarunt, a se antea juste vel injuste possessas , Iegitime tamen
in monasteria translata S. cmγ Concit. edit. Mansi T. XXII. cci 223.
g. 395. Multo autem crebrius , saciliusque
Decimae iis dabantur monasteriis , quibuS Par chiae erant incorpora die. c. 2I. h. t. ubi Innocentius III. ad Abbatem scribit : Cum tibi sit con-c sum , - ut decimas de laboribus teri in Paraetiarum TUARUχ cum integritate percipias et c. adde c. So. eod. Dubium non est, quiu multis
336쪽
l De Parochiis-De Decimis etc. Ia I in Iocis decim: P Episcopali jam mensae aut mo
nasterio Vel alteri pi:e cansae applicat:e silerint, antequam parochus proprius constitueretur aetum admodum infirmum est argumentum , quod
parochus habeat intentionem fundatam in dure ad Decimas ; uti manifestum est ex Cit. C. So. h. t. Excepto titulo fundationis , curae parochia- Iis , privilegii aut ordinationis ecclesiasticae fateor, post divisam administrationem redituum Ecclesiae cle jure communi Religiosis vi status sui no ia debentur Decim:e, uti neque Clericis non habentibus beneficium ecclesiasticum. Quidquid enim illi pro salute populi faciunt, id non
ex speciali Ecclesivi destinatione , sed propria
voluntate aut vi regularum ordinis pra: stant Quemadmodum autem ex reditibus ecclesiasticiς secundum primGUVam eorum naturam alii pauperes praesertim de Ecclesia bene meriti alebantur ; sic justissime Religiosis concessae sunt Decim:e , variaque circa Decimas privilegia , illis pretesertim , qui ex instituto suo clericales functiones obeunt , et Parochis adjumento sunt.
in landatione Ecclesi e par ne hialis iisdem assignatae suerunt. Si quarundam Decimarum destinatio dubia vel incerta est , Parochus ad eas dicitur , intentionem habere sundatam in Jurei; quia Decimae aliis beneficiis non annexae nec aliis applicatae piis causis , cenSentur deberi Ecclesiae illi , cui prae ceteris incumbit cura animarum. Debentur antem istitismodi Dese imae , si Praediales sint, illi Parochiae , intra cujus fines praedia sit a Sunt. C. ult. de Paroshiis. c. ult. de restitui. spoliat. in 6. Id prudentissime ordinatum est, ut jura Ecclesiarum firma et immobilia maneant. Neque exceptio
337쪽
de pravis moribus Paroclii a Imittitnr , quo minus juri decimarum , quo gaudet, satis stat u .
in C. 26. h. t. cons. Propositio I 8. Wicles cit. g. o 75. Aliud videtur dicendum de exceptione neglecti a Pato Clio Oificii , et ministerii saeri. dani in Capitulari l. an. ZO5. c. 6. actum est de his , Decimas quidem assumunt , et de Ecclesiis non cre ant , ut Omnim Oiais emendetur . Conei l. edit. Mansi T. Si . in Append. col. 295. Saltem videtur ea excePtio valere ad ius retentionis in decimis.
6. 397. V. EPISCOPUS post erecta b pneficia praesertim parochialia percipit I. di cimas Ecclρ sim Cathedralis; ime spectant ad EpiScopum ipsum vel ad CapituIum. ll. DecimaS .X Pr ediis ; qUM non sunt intra fines cujusdam parochiae particularis. c. i 3. h. t. III. Quartam partem omnium Decimarum totius dioeceseos de jure communi. c. 4. de praescript. et cit. c. I S. h. t. Sed haec Ouarta in plurimis dioecesibus consuetndin aut 'praescriptiones vel ni tronea Episcoporum cessioue sublata est ; cum aliunde ipsiS SatiS pro Visum sit. IV. Habet Episcopus per totam diceCesin jus al1- quod eminentius , quam parochus , non ut Decimas sibi aut mensae suae retineat, sed ut contra 'surpatores , Decimas nomine EccleSivo parochialis exigat , si a Parocho et quiratur , aut Parochus negligat. c. v. g. 4. h. 6. Sin. Decima' N aIos vel Novalium dicnntur quae proveniunt ex fundis recens ad culturam redactis , vel saltem ad eulturam fructuum decimabilium ; cum antea ex fundis provenerint
fructus , nulli decimationis juri subjecti ο . Atque
hae censentiir novales Decimae proprie dicim. i Liae Vocantur improprie noυales quando ratio cultum mutatur, ita . ut, cum ex fructibus prioribus
338쪽
De Parochus - De Decimis etc. 323
decimae e. maiores fuerint debit:e uni decimatori , postea ex tructibus alterius generis decimae e. g. minores debeantur alteri. Hoc casu dispiciendum est, utrum Decim: E debsantur ex certo genere fructuum , an ex cortis fundis. Ρriore c umutatio culturae mutat etiam decimatorem , secus posteriore ; salia tamen Parochorum congrua su- Stentatione. 3rg. c. 9. X. et C. a. u. h. t. in C. o) Sic in locis , tibi ex consuetudine non danti ir Decimae foeni , Novale dicitur , quati do Pratum conve litur in agrum. riovale igitur hoc loco non sumitur sensu duris civilis Pro terria Praecisa , quae anno Cessa Pit.. l. oo. g. 2. D. do V. S. sed sensu duris Canonici prolutido ne nOoo ad Culcuram redacto , de quo non extat memoria, quod aliquando cultus fuisset. c. 2I. de V. S.
g. 399. De Decimis Novalium proprie dictis
decidendum est l. Si alius sit antiquus decimator
quam Parochus , ex priVilegio , praescriptione
aut consuetudine, is decimas novales exigere non
potest. Hi enim tituli sunt strictae interpretationis ; et ad ea, quae AEntea non eXtiterant, nec possessa fuerant , extendi non possunt ; nisi sit persona ecclesiastica , sitim per tempus longissimum aut immemoriale in possessione est colligendi Decimas novale S quascunque. II. Multo pinguior esst titulus fundationis , quem habet decimator antiquus , et unibordaliis in districtu parochiali. c. So. ibi : Ciam ιρsιs terra illa ab iantiquo iti it decimalis, et non debuat una , eademque Ecclesia diuerso Drs censuri. Duo videntur certa. Primo. Si non integer landus , Sed solum pars , priori decimabili cohaerens de novo colatur ; tunc qui De Qimas antiquas collegit ex fundo , colliget pariter ex illius parte recenter culta , quia eadem reS non debet diverso jure censeri. cit. c. 3o. Secundo. Si Parochia monasterio vel alteri pilae causae pleno jure incorporata est quoad temporalia : tum De.
339쪽
cim: e novales non debentur Vicamo , qui actualem Curam animarum exercet, sed Parocho habitu ali , seu primitivo quod videtur clare decisum, C. ex Parto. h. t. id distincte deducitur a Van-Espen in singulari clIssertatione de Pristinιs Alta rium et Ecclesiarum incorρον rationibus. 1 u. Extra praedictos casus Decimau novales proprie dictae de dure communi pertinent ad Parochiam , in qua fiunt di ovalia , etsi alius sit decimator antiquus. c. 29. h. t. Atque hoc jure in hac et vicinis dioecesibus utimur inde a longissimo tempore. g. 4oo. Contra hanc decisionem canonicam claram et indubitatam , communi etiam catholi
Corum Doctorum con Sen Su firmat Zm , longissimi. que temporis munitam praerogativa , novam juris haeresin de Decimis novalibus invehere moliuntur
nonnulli , dum eas non Parochis ullo casu , sed ripiscopo deberi affirmant; etsi is de cetero in tota parochia nullas colligat Decimas. Qua igitur ratione , aut qua lege asserunt Quia, inquiunt, Decimae EecIesiasticae origine tenus in Germania non parochis , sed Episcopis fuerunt assignatae ;idque ex antiquis monumentis seculi III. IX. Rc X. atque ex instrumentis super fundation Episcopatuum relictis probant. At resp. I. Non est hoc proprim Germaniae , sed omnium Episcopatuum orbis , neque ad solas Decimas , sed
nniversum redituum ecclesiaSticorum genus pertinet , ut cura et solicitudo , ac perceptio redituum Episcopi assignetur , non otique , ut sibi reservet totum , sed ut secundum Canones dispenset. II. Ρrior est, et antiquior Episcopatuum fundatio .c dotatio , quam parochiarum ; neque is status disciplinae occlesiasticae in hac re , quo Collectio ac distributio redituum penes Episcopos ei at , ad nostra tempora applicari potest. Si rebus compo-
340쪽
Sitis , orcsitiatis lite , et facta Cominonium bonori in distributione , ac legitima portionum juriumque assignatione , ad priora communionis tempora pro arbitrio recurri potest ; nihil iam in prosano aut sacro regimine sat firmo consiset sundamento , et a ruina tutum erit. Eo ipso pristime Communionis et : equalitatis obtentu seditiosi rerum turbatores utuntur hoc aevo , ut sacra et profana miscΘant, et civiles perinde , ac ecclesiasticas conculcent leges. III. Constitutis Ecclesiarum
limitibus , et assignatis per legitimam auctoritatem reditibus , ac iuribus , Decimae non jam a so-IO Episcopo colligentile , sed qυibvScunque aliis Acole3iis , vel personis , quibus legitimo debentur ,
integre persolvendete sunt, uti ait SS. Concilium Tridentinum Sess. XXV. c. a 2. de res. Si Decimae novalium existant ex terris, quae intra certam alicujus Ecclesue paroeciam fuerint , Episcopus iubΘtur, eas eidem Ecclesiae a SSignare, retent Parte sua, quae tum erat quarta. c. 4. de praescript. Si quartam retinendi juS habuit oli in ' quomodo totum vindicare nune potest C. 3I. h. t. Episcopo tribuitur intentro de jure commvni iundata , pro conferendis nempe Ecclesiis, quae per Hospitalarios detinebantur , ac fortassis etiam pro
Decimis , de quibus ihi si mentio. Verissimum id est, si contra Rel giosos litigatur. At de parvectis
res decisa est, nec praesumtioni relinquitur locus. Praeterea cum Episcopi sit , parinciarum Suarum
jura defendere 9. 397. n. IV. , nequit Continuo ad mensam Episcopalem referri , quod ab Episcopo vindicatur.
. DI. In causis decimalibus , si contra clericum agatur modo quocunque ; Judex est ecclesiasticus e contra Laicum item , si in petitorio , et super jure Decimarum intentatur actio. g. 3 76.