장음표시 사용
71쪽
est in Synagoga et Ecclesia. Eu enim ab Apostolis lauilata est, neque alio inStrumento Christiana fides per universum orbem Propagata est Ii : -de ostium ad Chri-Stum eam adpellat Chrysostomus , et alibi Euangelii ρ dromum et ρωνα tionem. Quam et adhuc pleraeque retinent Ecclesiae; neque aliam aetate- nostra retineret fortasse Orbis Catholictis , nisi novam Hieronymus ex Hebraicis sontibus translatiotiem edidisset. Sed de versione Septuagintavirali hactemus. IX. Aliae praeterea Post Christum natum Hebraici textus versiones Graecae Concinnatae sunt. Prima quidem ab Aquila Pontico , gentili Primum , deinde Christiano , demum Hebraeo , anno Hadriani Imperatoris XII. Christi CXXIV. Altera est Symmachi , natione Samaritaui posthac Iudaei , deinde Christiani , postremo Ebionitae haeretici , qui versioliem ex sontibus Hebraeis cura vit sub Severo Imperatore pessime sub Lucio Vero apud Epiphanium γ anno Chrissu plus minus CC. post editionem Vero Aquilae LVI. Tertiam elaboravit Theodotio ex catholico , ac deinde haeretico Mar-
11 Praeclare id argumentum Epiphanius urget Lub. III. adνers. Haere/ea ere. XXV.
72쪽
DB sACRA scRIPTura. 33cionita , Proselytus Iudaeorum , sub Cominmodo Imperatore Anno Ch. circiter CLXXX. cui maior est habita fides , nec Qsi eius Versione in Daniela usa semper est Ecclesia , Hieronymo teste. Quarta Anonymi auctoris eSt,
Hiericunte , non procul Hierosolymis in doliis quibusdam inventa anno VII. Antonini Caracallas , Christi vero CCXIX. Quincta anonymi pariter est, et dolio inclusa, Nicopoli apud Actium promontorium in Epiro , sub Alexandro Mammaeae filio circa annum Christi CCXXX. reperta ; unde Hiericuntina illa , haec Nicopolitana dicta est. X. Ex interpretationibus hisce Origenem
sebius auctor est Lib. VI. Hist. cap. XIII. Nam primo quidem singulas paginas in qua
tuor Columnas divisit, quarum Singulae singulas graecas versiones continebant, atque haec volumina τετραπλα dixit. Deinde paginas in sex columnas distiuXit , atque in prima hebraicum textum descripsit Hebraico sermone, in altera eumdem textum Graecis litteris exaravit , in tertia Aquilae interpretat idem po fuit , in quarta versionem Symmachi; ii, qui cta SeptuagintaViralem ; in sexta Theodotionis translationem ; atque Ob Sex columnas εξαπλαI1uiusmodi volumina adpellavit. His ubi duas
73쪽
3 n s s R R 'T A T I o I. alias versi uia s sortuito inventas adiecisset Nicricunt inam , et Nicopolita atri , Oκταπλα nuncupavit. ' i XI. Sed praolor laanc curam Origenes no am n nrte Suo vcrsionem edidit anno Ρ. M. CCXLV. Dimirum Septuaginta viralem interpretationem ita Omendavit , ut multa ex Theodotione uJ-diderit , pleraque resecaverit. Et ea quidem quae Suppleverat , a Sterisco indicavit , Super- sua vero Ob Io iugulavit. Quod non ideo ab co sactum , quasi illa deesse , haec SupereSSCarbitraretur , sed ut ostenderet , quid Iudaei, quibuscum certandum erat, in Christianorum textu desicero , aut abundare dicerent , quemadmodum ex eius ad Iulium Asricanum epistola Hieronymus refert. XII. Verum post Origenianam septuaginta virulis versionis emendationem duae aliae prodie runt, quarUm alteram concinnavit S. Lucianus Presbyter Antiochenus , et Martyr , Diocletiani aetate anno Chisti p. m. tercentesimo , post
Origenis obitum prope quinquagesimo. Alteram Hesychius Λlexandrinus Episcopus , qui
in decima persecutione martyr CoronatuΚ eSt,
iesio Eusebio Lib. VIII. Hist. De tribus hisco versionibus ita Hieronymus in Praestatione ad librum Paralipomenon : Alexandria , et. -- gyratus in Septuaginta suis Hesychium laudiit
74쪽
DR SLCRA Sc ipTuRI. 35 auctorem ; Constantin olis usque Antiochiam Luciani Martyris exen laria Probat ; mediae inter has Provinciae Palaestinos codices legunt , quos ab Origene elisoratos Eusebius, et Pan hilus vulgarunt ; totusque orbis has tuter trifaria Oarietate comρugnat. Ex quo aciparet , nullam fuisse Hieronymi aetate Ver-Sionem Graecam per universam Ecclesiam in usu a Ceptam : sed inter tot editiones, quae cireumferebantur , maxime celebres suisse , et 'a diversis Ecclesiis probatas, Origenianam , Lucianacam , et HesyChianam.
I. Scripturarum tot sunt apud LatinOS exem-Ρlaria quot codices , inquit Beatus Hieronymus Praefat. in Iosue ) quum unusquiSque
pro arbitrio vol addi. 2rit, vel subtraxerit, quod ei visum sit. Id quod Augustinus Lib. II. dei Octr. Ch. adpriine testatur : Vt enim , ait , cuique Primis fdei ten oribus in manus veniecodex Graccus , et aliquantulum faciatatis si binιet utriusque linguae halere uidebatur, ausus est intenPretari. quod inter tot versiones una
75쪽
36 1, Iss E. RTATIO T. Communior erat, quae Vetus vulgata dicebatur, atque ceteris omnibus , Augustino teste , ob Verborum tenacitatem , Seutentiarumque Perspicuitatem praelata. Vnde et eius usus ad integi OS etiam ducentos annos post Hieronyinia nam versionem obtinuit , quemadmodum ex
Gregorii Magni epistola ad Leandrum datur
intelligere. II. Quum autem tum in Septuagintaviralem Versionem , tum est in latinas editiones , multa haud levis momenti vitia , partim ex librariorum temeritate , ac oscitantia , partim quo'que ex perversa semichristianoruin , Iudaeorumque apostatum expositione irrepsissent , novam ex Hebraico lante expressam editionem
Hieronymus , amicorum precibus sollicitatus Curavit. Et novum quidem Testamentum ex Graeco emendavit , ut ipse profitetur Dist. LXXXIX. nec fortasse totum , sed EVangelia Sola. Vetus autem Testamentum bis latio donavit , primo quidem eX Graeca senum Ver-Sione , ut testatur Lib. cidue . Rusnum : deinde ex Hebraico sonte , quemadmodum constat
ex postremo de Viris illustribus libro , tum ex suis praefationibus in Libros Sanctos , potis
simum in Esdram , ubi editam a se hanc Ver sione tu inquit , ut exultantem Graeciam com-Pesceret , quae iactabat latimos nil disinarum.
76쪽
libros Sapientiae, Ecclessiastici, Machabae rum , Baruc, Epistolam Hierentiae, et addiationes ad Danielem, et Esther praetermi Ssisse, siquidem Hebraice non extabant : quum EX adverso Iudith , et Tobiam ex libris extra Canonem latine reddidit. III. Tametsi vero Hieronymiana versio a multis Episcopis, tamquam ad convellendum,
aut saltem minuendum auctoritatum Septuaginta viralis versio1iis elaborata , improbaretur; sensim tamen tacito Ecclesiae consensu apud latinas Ecclesias post Gregorii Magni tempora late obtinuit. Obthiuit nimirum , quia demum oportuit praeter septuaginta Senum ursionem, quae in multis sensum potius exprimebat, quam verba , aliam immediate ex Hebraico textu expressam de Verbo ad
Verbum habere , quam Iudaeis Christiano coetui insultantibus opponere possunt ; Quid quod post Christum natum , expletis iam Prophetiis , multo luculentius reddita sunt ,
IV. Vtrum autem Vulgata , qua modo utimur , ea sit , quam Hieronymus edidit , inter tot illustrium virorum discrepantes opi-
77쪽
Bioues , Omnino piget me miscere ; nisi quod conciliationis amicus , ex Hieronymi interpretatione maximRm partem esse arbitror , quemadmodum viris doctissimis visum est , Eugubino potissimum , Pico Mirandulano , et Bellarmino , ut ceteros taceam. Quidquid tamen Sit , exploratissimum est , Vulgatam Versionem nostram a Sancta Ecclesia Catholica probatam , et a Tridentinis Patribus at thonticam habitam CSSe.
I. Scripturam omnem divinitus esse inspiratum , Clarius est quam quod ulla indigeat probatione. Hinc Apostolus epist. ad TAmoth. III. omnis Scriptura divinitus invi rata utilis est ad docendum, ad arguendum, ad corriPiendum, ad erudiendum in iustitia. Et Petrus in epistola prima : O sints Prophetia Scris'turae proρria interpretatione non si, non enim voluntate humana allata est alia quando prophetia , Sed Spiritu Sancto in Aruti loquuti sunt sancti Dei homines. IIaec
78쪽
DE saeR1 se Rip TtR 3 3 qui sedulo attendat , mimquam sanu de di vina Scripturarum inspiratione dubitabit quum et confiteantur magi , sutuuturque Omnis scientia saecularis litteraturae, praescientiam futurorum Don esse hon inum , sed Dei.
II. Nec porro in iis tantum quae fidei , et
morum sanctitatem spectant. Sctiptura o universim divina constant auctoritate, sed singula earum Verba , Singula orationis Comma inta divinitus sunt inspirata ia). Si enim
nonnulla alicubi humano more commemoruta esse singamus, ecquis , ubi animum ea Semel pervaserit suspicio , Scripturarum vim, auctoritatemque aut penitus interire , aut magna ex parte labefactari non videritῖ Nullum enim Scripturae caput erit , de quo Eudem institui non poterit controversia ; Et in- Certa semper , ac suctuans legentium, et audientium erit sides, quum in incerto esset
ia) Nec vero rei huic varius Scripturarum stylus obesse videtur , quum Dei spiritus Gitionem Moque habuerit, ingenii, et tristitutioiiis eorum , quos scribentes inspirabat. Decebat enim ut sublimiori stylo Isaias scriberet regia editus stirpe , quam Amos gregum pastor; et humilius scriberet Joannes olim Piscator , quam Lucas iustitulus libis mirioribus disciplini. .
79쪽
quid ex Deo, quid secundum hominem Sacri Scriptores protulerint. III. Re enim vera si parumper Concedamus, vel in leviculis quibusdam rebus , ad fidem non pertinentibus , potuisse Sacros Auctores Deo non inspirante scribere , in iisque saliere , et salii , iam qualem iacturam hinc non
Pateretur Scripturarum auctoritas y Iam hic dicet, tres unius Divinae substantiae praedicari Personas leviculum esse, nee ad salutem nOStram pertinere ; et res Sabellio , Ario , MacedoDio bene cedet. Iam dicet alter duas in Christo operationes , voluntatesque e rebus esse non gravibus. Iam et Spiritus a Patre et Filio procedentis unicum esse principium, tamquam rem levem quidam contemnendum
arbitrabitur. Quidque respondebimus Pelagio contendenti , hominem ope gratiae minime' indigere ad bonum prosequendum Z quid Iconomachis illicitum esse imaginum cultum delirantibus p Quid novatoribus , qui hinc
sanctiora sidet dogmata evertere adnitentur pNimirum leve , et humano prorsus effusum ingenio credent perversi homines illud Scripturarum verbum , breve illud comma , quo singula dogmata maxime fulciuntur , et ro
80쪽
I. raeter Litteralem , seu historicum sensum , arcanum alterum sub litterae cortice delitescere , quem alii mysticum, alii spiria tualem , alii figuratum , aut allegoricum adpellant, non est dubitandum. Tametsi enim Posteriori huic plerique haereticorum graVi simam intenderint litem', non est tamen Cur in eo suadendo defatigemur, quum praeter Sanctorum Patrum , EccleSiueque ConSenSum, nec non Vetunissimam allegoricam interpretandi rationem a Philone, Essenis, Judaeisque omnibus usurpatam, ipse Christus, et Apostoli non raro eam interpretandi viam tenuerint . Hinc Ionas in ventre ceti allegorice a Christo iexplicatur Matth. XII. et Serpentis a Mose exaltati figura Ioa . III. Quem in modum Paullus in IV. Gal. allegorium de duobus Abrahae filiis exponit, et in prima ad Cyrinth.
X. illa veteris Instrumenti de nube , mari, CSca , potu, non aliud esse , quam rerum futurarum figuras aperte pronunciat. Quid