장음표시 사용
61쪽
idem est; hoe lacere fer seipsum, Re phr alios . Ego eum Agrieola dim
ne ita se gesserit in casu, nequit tuta conscientia sibi retinere totum pretium, sed solum quantum AEdaequat pretium moderatum ejusdem; ae Titio debet restituere excessum in r*sectionem damni, quod passus est obfraudem ipsius. Vide Spores tract- 6. e P. s. sect. 3. num. 23. ac Giribal dum de Empti & Vend. dub. s. num. 47. CAS. III. Occurrente die, qua recitatur Ossicium ritus duplicis, ei, veniunt Parochi, aliique Sacerdotos Plebanatus ad faciendum Ossietum pro uno , vel pluribus' Defunctia. Q. an ab iis tune celebrari possit Missa delamstorum; & an quandoque liceat Missa de requiem in festo ritus duplicis δResp. ad p. par. neg. nisi concurrat aliqua ex circumstantiis, de quibuxinfra in responsione ad secundum. Ratio desumitur tum ex Rubricis generalibus Mimalis tit. s. ubi haec leguntur: Missae privatae pro Defunctis quocumque die dici possunt, praeterqμam in Festis duplicibus, , Dominitas
Cum etiam ex variis Decretis S. I iiuum Congregationis, relatis a P. Merato in Nov. Observ. & Addit, ad GR Van. par. I. tit. I. quibus sequens addoeejusdem Congregationis 29. Ianuarii ipsa. Missae pνivatae de Requiem , etiam mmore praesente , ac insepulto , dic3 non nossunt diebus, quibus Hri Oineio duplici, etiam minori, vei sitis a Rubrica exceptis, or quaecumque eonsuetudo in contrarium abusus declaratur. Et haec prohibitio valet cum fit de duplici etiam translato , ut declaravit eadem S. R. C. die 3ν- Iulii l. s. apud Meratum ibid. Quantum ad see. pari respondeo ac
firmative, nam unica Missa istemnis de Requiem potest celebrari primo in die Depositionis is efuncti, quando occurrit sestum duplex alicujus Sancti, de quidem etiam non praesente eadavere, si tale festum non sit de
praecepto I S. R. C. I9. Sept. ι634. & Praesente cadavere etiam in Dominicis, de aliis festis de praecepto, dummodo non obstet magna diei celebritas, ut ait Rituale Romanum tit. de Exequ. seu non sit de sestis solem nioribus primae Classis, ut explicuit S. R. C. is. Ianuar. i s a. & dicemus in responsione ad Cas. 3. Martii. za secundo quando Testator reliquit diem tertiam, septimam , trigesimam, vel etiam anniversariam sui obiavus quotannis celebrandam; talibus namque diebus potest uniea solemnis Missa de Requiem celebrari , quamvis iOssicium aliquod dupleκ majus , aut minus agatur, dummodo non incidant in aliquam ex Octavis privi- Iegiatis aut in festum de praecepto. Merati l. e. & P. Cavalieri in Agenia
Delan. cap. q. eκ diversis S. R. Congregationis decretis. Et quamvis praedicta, quoad diem anniversariam , generaliter valeant solum quando Te stator pro se ita disposuit, ut notat Gavantus pari. I. tit. s. tamen Meratus ibid. & Cavalieri cap. s. de Anniversari editum referunt a S. R. C. I9- Iunii i oo. sequens Decretum in favorem Parochianorum Ruralium: Ex privata devotione Parochianorum , petentium saepius per annum AnniUer-
sana pro defunctis , Tarentibus , Fratribus , Amicis , ἐν aliis Defunctis potest in Ruralibus Eeelsis eantari Missa olemnis de Requiem in fest duplici minori , altera Misa eantata de festo ubi quoad hanc adest obligatio 3 ubi n/sunt plures, vel saltem duo Sacerdotes , dummodo sermo Dde die .vere anisiversaria a die obitur . Immo eadem die r9. Iunii l POP a S. R. in editum fuit hoc aliud Decretum: Io Eeclesiis Parochialibus Ru-raobus, in quibus per annum plenumque untis tantum Sacerdos celebrat, ἐπ' Me ςσηtu, 'otest fliel Missa de Requiem, quando Auniversaria eae Testat. Num dispositione, recurrente , obitus die , incidunt in festum duplex maius 4.
NPn idem tamen dicendum de diebus tertio, septimo , b trigesimo . Mer '
62쪽
,u, In Indice Deeretorum num. 346. & Valteri et t. eap. 4. deer. 1. Tertio: Cum primum accipitur nu rium de obitu in Deo dissito alieti ui . . Spiridion Talii reseri, alicujus de gremi O potest eantari Missa de Aequi is ut iis die Obitus pro effus auimo in festo duplici majori, veι minori, noutamen de praecepto k ut citis suffruetur animae defuncti, non re Acta raiam is Missa in cantu de festo duplici, quatenus adsit obligario. Ita in teraminis S. R. C. q. Maji 1686 apudJ Meratum, de Cavalieri , qui videre possimi pro aliis circumstantiis , siquidem a nobis allatae satis probant, Missam de Requiem in festo ritus duplicis quandoque licere.
CAS. I. Ajus pauper in electione novi Parochi suae Paroeciae , ex multis Sacerdotibus concurrentibus dat illi suffragium , quem putat futurum in pauperes misericordiorem .ia an Simoniae peccatum committit . Resp. cum dist. Vel Cajus, dando isti suffragium, principaliter ad hoe movetur a speratis corporalibus eleemosynis, aliove simili motivo temporali; vel non. Si non; dico, ipsum non committere peccatum Simoianiae. Ratio est . quia in hoc casu non dat spirituale pro temporali; ideoque abest motivum eidem impingendi crimen Simoniae, cum hoc
non stet absque contractatione , vel datione, aut acceptione, saltem menis tali, rei spiritualis, seu spirituali annexae, pro temporali; aut e contra. Si vero principaliter movetur ad dandum isti Sacerdoti suffragium asperatis eleemosynis dcc. tunc dico, ipsum committere peccatum Simoianiae, eo quia, quantum est ex se , eligit talem Sacerdotem in Parochum, adeoque ad Beneficium, quod est quid spirituale, principaliter ob temporale: quod satis esse incurrendum Simoniae crimen, evincit damnatio
hujus thesis 45. facta ab Innocentio XI. Id quoque Deum habet quod nempe non sit Simonia etiamsi tempore sit principale motivum dandi Dirituau ; immo etiamsi sit finis ipsius rei spiritualis, B ur Ulud pluris
aestimetur, quam res spiritualis. Et ratio est, quia, cum datur spirituale Principaliter ob temporale, tunc ex intentione, saltem implicite, operantis, fit commutatio rei spiritualis datae cum ipsa re temporali; dc haec quodammodo pluris aestimatur, quam illa, cum illa detorqueatur a proprio fine, ec ordinetur. veluti medium ad rem temporalem ut finem ζper quod magna irrogatur rei spirituali irreverentia. Neque dicas, supposita veritate hujus doctrinae, sore simoniacum etiam celebrare Missam ob stipendium , ac dare eleemosynam pro Missa, pergere in Chorum ad canendum , immo & Canonicatum acceptare ad lucrandas distributiones 3cc. quae omnia caeteroquin, communi usu , ac praxi, in universa Ecclesia comprobantur ut licita: quod manifestum indicium est, nihil irreligiositatis sapere etiam rem spiritualem ordinare ad aliquem finem temporalem honestum , quando hic non intenditur, ut pretium illius, aut illi Coaequari , dc multo minus ante serri. Contra enim; concedo praedicta,
aliaque his similia sore simoniaca , si sani principaliter ad tales fines ;Valet namque eadem ratio. Nec usus, dc praxis Eccesiae est in contrarium; nam eleemosyna non datur Sacerdoti, neque ab eo accipitur pro
Missa, sed quasi stipendium suae fustentationis, ut ait S. Thomas 2. 2.2. ag a. qui distemporale. Et de Canonicis quoad distributiones, ita loquitur S. Doctor, sermonem habens de uno eκ litis : Quod l. i8. art. ii. Si hujusmodi distributionem aecipiat , quos sem suae operationιs principaliter intentum , Simoniam committit .
63쪽
eusastium ad suam fusentationem, Simρηism non committit, nee pereat rm enim aereptio distributionum non erit Pausa, quare ad Ecclesia1n -- dat, sed proprie hujusmodi determinotio, quσre nunc vadat, non alia isee. Ex quo inseres, plurimum. irreligiositatis intervenire, si res spir tualis in sensu praedicto ordinetur ad temporalem; ideoque dee. Vide vi ivam in dictam propositionem damnat in , ac P. Cuniliati de Simon.
CAS. II. Idem injus, cum videat magnam esse dissensionem inter Eleiactores, sit ne Petrus, an Paulus dignior Sacerdos pro obeundo munere Parochi, suffragium suum dat alteri baoerdoti, sibi penitus ignoto.
Resp. assina. non enim per hoc, quod inter Electores sit magna dissenialso, fit licitum Cajo suum alicui dare suffragium caeco modo; agitur nam que de providenda Etirlesia Parochiali suo quasi sponso, ae principali id nistro, & de Pastore iubstituendo , ae praeficiendo integrae Communitati
Parochianorum, qui doctrina sana istos instruat, bono exemplo eos aedificet , Sacramentorum cibo illos PRicat &c. proindeque agitur de re magni momenti, quae sane mole caecorum tractanda non est, nec a voluntate absolute, dum patroni non sint Beneficii Parochialis proprie domini. sed administratores, ac vacantis Ecclesiae quasi Tutores, ac Procuratores, ideoque ex ossicio bonum eiusdem agere, ac procurare tenentur. Atqua jus praedicto modo se gerens ita non operatur, ut patet ex terminis Ergo &c. Neque dicas, hujusmodi reflexiones esse quidem necessarias incalu, quo Parochialis sit jurispatronatus Ecclesiastici , ac istitutio affEpiscopum, & non ad alium spectet; cum enim eo nunc Patroni teneantur Episcopo praesentare quem ipsi judicant digniorem ex probatis in Concursu ab Examinatoribus , profecto in hoc casu teneretur Cajus digniorem nominate 3 suum dando suffragium Sacerdoti, ipsi penitus. ignoto, peccaret. At sumus in ala Parochialis jurispatronatus laicorum , in quo judicium de idoneitate nominati, ex Tridentino sessi a 4. de Re- ωrm. cap. I 8. Pertinet ad Examinatores, & non ad Patronos , inter quos est Cajus; qui propterea potest absque dictis solicitudinibus nominare quem vult , ut habetur in c. Monasterium, can. Io. quaest. 7. dc fiCnominare etiam penitus ignotum. Ne dicas, inquam; licet enim agatur de Parochiali jurispatronarus laicorum, adhuc agitur de electione ad Ecclesiam Pa ochialem; dc Tridentinum eκigens, ut praesentatus a Patronis examinetur ab Examinatoribus , dc ab iis nonnisi repertus idoneus admittatur, non excludit praevias diligentias Patronorum, i inmo eas su p- ponit, cum initio ejusdem capitis generaliter, ac indefinite praemittat et Expedit maxime animarum saluti, a dignis , atque idoneis , Parochis gurhernari; id ut dirigentius, ae νectius perficiatur ire. Hinc potest Cajus eligere quem vult, si requisitae in eo reperiantur qualitates; non vero secus. Nec resert Canon Monasterium; ibi enim est sermo de primo Beneficii institutore, ac constructore Ecclesiae, cui conceditur privilegium eligendi ex idoneis quem vult, ut sic Fideles alliciantur, ac excitentur
ad nova Beneficia fundanda in Ecclesiae utilitatem; nec ibi, vel alibi simile quid invenitur concessum Patronis, qui propterea succedunt qui' dem Fundatori in jure nominandi, & praesentandi simpliciter, non ve ro cum libertate eligendi dignum omisso digniore. Accedit, in eodem Canone dici, quod Fundator valeat quidem commendate Ecclesiam illi Presis
64쪽
sus lupponatur nunquam consensurus in Sacerdotem sibi, ac Fundatori penitus ignotum, sed tantum in illum, de cujus qualitatibus ad ossicium requisitis bonum habet testimonium ἰ ideo etiam injus vigore praefati Canonis Sacerdoti consimili votum dare debet, di non ipsi penitus ignoto. Meque replices, Glossam ibi asserere satis,esse quod nominatus non sit malus ; nam in primis ly υ malus sit, quod habetur in Canone, reia fertur non ad nominatum, sed ad nominantem; si eniin Canon recte eonstruatur, facit hunc sensum, quod nomina , seu eligens, ne malus ut debet commendare Beneficium, seu Ecclesiam Presbytero cum eonia sensu Episcopi. Deinde non potest Cajus dignoscere, Sacerdotem a se nominatum non esse malum, si est ipsi penitus ignotus. Ergo etiam trans missa Glossiae expositione Cajus nominans caeco modo, agit contra Sacros
CAS. III. Cum dies anniversaria a Testatore praescripta incidat in diem Dominicam , aut in diem insta octavam : Q. an Parochus tali die pos-st Missam de Requiem in cantu celebrare ς Et quid si.incidat infra Octavam Corporis Christi Resp. non posse Parochum Missam de Requiem in eantu celebrare , sive dies anniversaria incidat in Dominicam, aut aliam diem se stivam de praecepto; sive in diem infra Octavam privilegia tam , vel infla Octavam Corporis Christi: bene vero si incidat infra Octavam non privilegia tam . Quoad diem Dominicam , dc alias sesti as . de praecepto, evincitur ex eo. quod hisce diebus neque in die depositionis defuncti potest , non praesente eadavere, Missa de Requiem in eantu celebrari, uti colligitur ex Decreto S. R. C. I9. Septembris Io I . Ergo nec si in eos incidat dies anniversaria. Propterea eadem Congregatio infra scripta duo Decreta edidit, unum 13. Maji i6OI. O cium anniversarium , vel septen narium, vel tricenariam Defunctorum post obitum, si cadat in die Dominico , vel festivo, transfertur in diem sequentem , cum eadem solemnitate , hoc est cum Antiphonis duplicatis in Officio, dc unica Oratione, ae Sequentia in Missa. Alterum A. Maji I 636. Anniversaria, De Musae quotidianae cantata de Requiem , reli I ae ex di positione Tesatorum pro certis diebus , bis impeditis die Dominico, seu alio festo de praecepto , cantari possunt in die-hus subsequentibus , seu anteceaeentibus , in quibus occurrunt O ia de dupliei madori, non tamen de praecepto. Quantum ad diem infra Octavam privilegiatam, vel infra Octavam Corporis Christi, patet eκ Decreto S. R. C. l. Iulii iosis. Infra Octavas privilegiatas non potest cantari Miseo Defunctoram in Anniversario, is Oscio solemni, hoc est , in ossicio dierum tertii, septimi, trigesimi, vel aliorum solemniter celebratorum, de quibus loquitur Rubrica V. num. I. ut exponit Cavali eri cap. s. de Anni ver. dec. q. dc ex alio I 2. Septembris Iopi. Musae cantatae Mortuorum infra Octavam Corporis Christi non Iunt celebrandae, nisi praestae te corpore. Quod si hic pietas, quaenam sint Octavae privilegiatae abigentes Anniversaria i Dico, eas esse Octavas Epiphaniae, Paschatis, Pentec stes, Ac si quae aliae alicubi sunt, quae ratione altioris ritus, & non merae dignitatis, expellunt sestum duplex majus, quod est circumstantia eminentior, in qua locum habent Anniversaria. Ex peculiari nihilominus ratione his additae sunt Octava Corporis Christi, ob augendam venerationem, ac promovendum cultum erga Sanctissimum Eucaristiae Sacramentum , dc Octava Nativitatis D. N. I. C. Ob Divinae Incarnationis mysterium. Unde S. R. Q die 26. Septembris IIc6. dc I4 Sept. lT Φ
65쪽
annuente Clemente XI. edidit hoc Deeretum: Infra Octaeam NaiIohaaii, Domini prohibentur Misso Totius, uri pro Defunctis, & quidem noutantum privatae, ad quas non se restringit sanctio, sed etiam eantatae praeter solemnem praesente corpore, quae cum sit digna speciali notie numquam intelligitur in inhibitionibus comprehensa, nisi fuerit speeia' liter expressa, ut tradit CaValteri cap. s. decr. s. τοῦ Ratio demum, ob quam celebrari potest infra Octa Vam non pri Vilegiatam, haec est, quia cum pro hujusmodi circumstantia nulla habeatur exceptio, valet illareeula generalis, quod Anniversarium unius Missae cantatae de Requiem seri potest etiam in duplici majori, vel minori, quod non fit de praeia
CAS. I. TN electione Par hi Titius nedum votum suum dat Petro A Sacerdoti, verum etiam quia est sanguine sibi eonjunctus
omnem navat operam eum Amicis suis, ut & ipsi eumdem eligant, Iicet alii Sacerdotes concurrentes scientia, ac pietate Petrum excedant. Q. an licite PRes p. neg. Electio enim Parochi fieri non debet ex motivo e sanguia nitatis, vel alterius humanae affectionis, sed ut vacanti Ecelesse bonus Pastor praesciatur: alias pervertitur finis, ad quem Beneficia Parochialia sunt instituta. Propterea Innocentius III. cap. unico Tit. Ut Eccles Bens sine dimin. confer. ait: Non ex affectu carnali, sed discreto suae cio debuisti Eeessasticum Beneficium in personam magis idoneam dispensiare dc S. Thomas a. a. quaest. ιOO. art. s. ad a. Si aliquis aliquid spiritua alicui conferat propter consanguinitate , vel quamcumque carnalem assectionem, es illicita caraatis colutio. Ergo si Titius nedum votum suum dat Petro Sacerdoti, verum etiam navat Omnem operata cum amicis
suis, ut & ipsi eumdem eligant, quia est sanguine sibi conjunctus, illicite id peragit. Et hoc maxime , si alii Sacerdotes concurrentes Petrum excedant, non solum scientia, ac pietate quae sane requiruntur in Parocho, sed solae in eo non sussiciunt, nee constituunt adaequa te digniorem verum etiam prudentia, ct aliis rebus: ad vacantem Ecelesam gubernandam opportunis , ut loquitur Tridentinum seg 24. de Resor m. cap. I 3. nam quantum ad conscientiam eligentis, inquit Doctor Angeli cuS 2. 2. quaest. 63. art. a. ad 4. necesse es eligere meliorem . . . . quia si potest baberi aliquis magis idoneus erga aliquam dignitatem, D' alius praeferatur , Uortet quod hoc fit propter aliquam causam, quae quidem si pertineat ad negotium , quantum ad hoe erit ille, qui erigitur, magis idoneus. Si vero non pertineat ad negotium, ad quod confideratur ut causa, erit manifesta acceptis personae. Atqui con guinitas, ratione cujus Titius dicta peragit, non est eausa, quae pertineat ad negotium, quae scilicet
Petrum ericiat Ecclesiae gubernio aptiorem: Ergo praefatis qualitatibus in aliis concurrentibus praesuppositis, ille modus agendi in Titio est manifesta acceptio personae , Ac sic actio, & procuratio illicita. Dixi praefuris qualitatibus praesuppositis in aliis concurrentibus. eo quia si hae in istis non reperiantur, sed rebus hinc inde perpensis Petrus sit aeque idoneus, ac alii, tune nominatio, & dicta procuratio Titii est quidem illicita, quatenas facta ex ea usa motiva consanguinitatis . non tamen ex
alia ratione; immo si causa motiva sit aequalis Petri aptitudo, et consan- suinitas mera causa impulsiva, censeo quod Titius nullo modo peccet , si se
66쪽
. v si secluso scandalo dicta faciat, ae Petrus eligatur; siquidem, ut notat
Sehmier Iurisprud. lib. s. tract. a. cap. I. se L 3. q. I. vinculum iam uinis non debet alicui esse impedimento, quominus ad Beneficia possit eluctari; sicuti non debet esse alicui adjumento, ut ejus intuitu digni ribus praeseratur; prout admittit etiam Card. Slandratus in Nepotismo
CAS. II. Novit Sempronius in futura electione, ab Universitate fa cienda , eligendum esse ad munus Depositarii Titium, quem scit privabiim furtis, dc fraudibus esse assuetum. Quamquam vero idem Semproianius pertineat ad corpus ejusdem UniversitatiSi tamen, ut lites evitet, nee Uaiversitatem adit, nec Titii vitia manifestat. Q. an ita se gerendo sit tutus in conscientia. Resp. cum dist. Vel lites, ad quas evitandas Sempronius non adit Universitatem , .sunt tales, ut si ad, eam se conferat, ibique Titii vitia maiani sestet, eidem Sempronio immineat grave malum , aut facta ab eo manifestatio evadat inutilis; oc tunc dico, Sempronium ita se gerendo esse tutum in conscientia. Vel tales sunt, ut, praescindendo a levibus eonistentiosis quorumdam dicteriis , nullum e X inde malum Sempronio sit pertimescendum, immo adsit spes impediendi Titii electionem , & in hoe
casu dico Sempronium ita se gerendo non esse tutum in conscientia. Ratio utriusque partis est, quia ex quo Sempronius sit membrum Univeris statis, tenetur,eκ ossicio procurare bonum Communitatis , & quanis rum moraliter potest, ab ea malum avertere. Iam vero quando nullum, ve, tantum Ieve incommodum ipsi imminet, effulgetque dicta spes,si Universitatem adeat &c., Sempronius censetur moraliter potens tale malum avertere, proindeque ad id tenetur : quodlibet enim munus, omnisque gradus Communitatis, habet alicujus incommodi concomitanistiam , quod ejusdem gradus, vel ossicii honore compensatur; & ideo ob incommodum leve Sempronius in casu non excusatur ab aditione Uni
versitatis, di manifestatione vitiorum Titii quantum sussicit ad optatum impedimentum electionis ejusdem in Depositarium p idque omittendol profecto non est ipse tutus in conscientia, sed peccat contra charitatem, S Probabilius etiam contra justitiam; ut videre est apud Layman, Cuni-liati, Giribaldum , & alios, ipsum obligantes pro tuo possie ad refectio-Nem damnorum, exinde provenientium. E contra quando manifestatio occulti criminis, seu vitii, praevidetur inutilis, eo quia non obstante tali manifestatione adhuc sequatur electio criminosi ac defectuosi; item, quando facienti hujusmodi manifestationem imminet grave malum, hic eo tunc censetur moraliter impotens impedire damnum Communitatis, ideoque non tenetur ire ad Universitatem, & facere manifestationem; habemus namque monitum aeternae Veritatis: Ubi non es auditus, ne
undas ferinonem. Et lex obligans ad impediendam mali, sed occulti delinquentis electionem , in hisce casibus adeo stricte non obligat etiam membrum Universitatis, ut ipsu in adigat, se gravis mali periculo exponere, maxime cum vitiositatis manifestatio praevidetur inessica κ, & inutilis. Ex quo inseres, quod si Sempronius ideo non adit Universitatem, quia praevidet sibi aliquod grave malum, aut inutilitatem manifestati nisi psaedictae, Lest utique tutus in conscientia. Vide Giti bald. de Restit.
67쪽
Resp. ne g. quoad utrumque, si per solemnem diem Paschatis intelligia
ur ipsa met Dominica Resurrectionis. Ratio est, quia utraque ex his diebus inter Duplicia primae classis solemniora accensetur, ut constat tum ex variis Decretis S. Rituum Congregationis, signanter ex illo diei 11. Aug. i 736. ac 29. Ianuarii ιγ a. cum etiam ex Caeremoniali Episc. lib. a. cap. 3. f. I 6. Porro in duplicibus primae Classis solemnioribus non posse cantari Missa Defunctorum etiam praesente corpore, jamdiu declaravi e eadem S. R. G ut infra constabit. Dixi nihilominus in responsione. Si per olemnem diem Paschatis intelligatur ire. eo quia praefata Rituum Congregatio die 2. Septemb. 176 I. edidit sequens Decretum apud Cavalieri in Agen. Def. tom. 2. cap. I. decr. q. Cum iuxta Rubricas Rituans Romani, absque Missa, quantum fieri potes, Defunctorum eorpora non fine θρeDenda , poterit praesente in Ecclesia cadavere unica Misa folemisi, de Requiem celebrari feria secunda Paschα, out PexIecostes. Haee tamen ussa non decantabitur in duplici primae classi etiam non festivo de prae cepto , I corpus praesens in Ecclesia non fuerit, aut si fuerit pridie septinium. Immo cum postea eidem Sacrae Congregationi propositum stetit sequens dubium hisce terminis: Utrum in Majori hebdomada excepto triduo ante Pascba is biduo pos , O' infra Octavam Paschae , Tent costes , ae etiam in festi duplicibus primae classis, non tamen ceIebribus p sit eantari Musa tintea solemnis de Requiem in Sepultura Cadaveris S. R. C. die a 3. Ianuarii i731. respondit Affirmative. Neque dicas, ambo haec duo Decreta pugnare cum illo diei I. Iulii 1698. in quo eadem Congregatio declaravit: In duplicibus primae classi , etiam praesente eorpore non potes cantari Missa Defunctorum. Et multo minus dicenda es una Missa privata deficientibus Clericis in Cboro. Apparentem namque Oppo stionem auferes, hoe Decretum intelligendo de solis duplicibus prim αClassis celebribus, ae solemnioribus ; de reliquis vero duo Decreta praecedentia α Et si hie scire cupis, quaenam sint Duplicia primae Classis Solemniora. Dico, quod sunt: Nativitas D. N. J. Q , Epiphania, dies prima Paschae, ac Pentecostes, Ascensio Domini, Festum Cor oris Christi , SS. Apostolorum Petri, & Pauli, Assumptionis B. M. V. Omnium Sanciorum, Patroni principalis loci, Sancti Titularis Ecclesiae, illud propriae Ecclesiae Dedicationis, Feria V. in Coena Domini, Feria VI. in Paraiceve, & Sabbatum Sanctum. Addunt aliqui Festum Nativitatis S. Ioannis
Baptistae. Verum inter Duplicia primae classis celebriora ipsum non re censent Caeremoniale Episcoporum, neque Cecreta S. R. C. Unde, nisi alicubi celebretur maxima cum sole innitate , inter Duplicia primae Classis minus solemnia accensendum existimo, praecipue cum nolissimum sit Occasone reductionis sestorum factae a f. r. Benedicto Papa XIV. alicubi reductum
fuisse etiam sestum Nativitatis S. Ioannis Baptistae. Addendum potiu*puto sestum illud, quo eo die, in quo Defunctus debet humari, in in-co habetur ut maxime solemne.
CAS. I. IN eligendo Titio ad offetum Medic, in HospitaIi, ela loro
I preeibus, ae muneribus victi, etsi Sergium agnoscerent . non quidem inhabilem , sed caeteris concurrentibus minus habilem , ipsum et erunt. Q. an peccaverint flResp. aifirm. nam certo quodam modo ita se habent Assumpti, Praefides, vel alio quocumque nomine nuncupantur, Praesecti Hospitalis, in Q
68쪽
ὸaene ad ipsum Hospitale scuti membra Universitatis in ordine ad Comam unitatem ; quatenus, sicut ii, qui gradum , dc Ossicium membri acee piarunt, Communitatis bonum procurare tenentur, idque ab ea averteiare, unde eidem malum, seu damnum eVenire potest; ita di hujusmodi Praesecti, semel ac Hospitalis curam , dc administrationem suscepere. Exossieto namque tenentur dc ipsi Hospitali4 bono invigilare, istudi illi pro eurare, diligentemque curam impendere, ne subrepat aliquid, unde ipsi amet Hospitali , aut in filmis in eo hol Pitantibus ullum malum , seu damnum evenire possit. Atqui huic Ossicio, ac objigationi,defuerunt, eum elegerunt Sergium ab ipsis cognitum non quidem inhabilem sed caeteris concurrentibus minus habilem i sic enim eum elegerunt, qui minus ae alii scit discernere quoidam morbos , ac per consequens est minus aptus opportune eisdem congruaS assignare medicinas I Eigo dcc. Acee dit, quod si elegerunt cognitum ut minus habilem victi precibus, aemuneribus, haec fuit Electio per subornationem, .quae sane illicita est, ae juxta Rebellum de Oblig. Part. ι. lib. 3.)quaest. T. irrita reddit Electorum suffragia , subornantemque in Capacem electionis, eκ omnium fere Universitatum constitutionibus. Item eii insuriola aliis concurrentibus, Sergio habilioribus, ac acceptatio personae; siquidem justitia distributio avidetur exigere ut etiam ossicia saecularia conterantur dignioribus , dcaptioribus, incommune bonum, ut lubditi studeant se reddere magis aptosi dc alio post studium non cogantur abire ad panem sibi lueran dum., ut late prosequitur Cuniliati de Iust. I. num. 6. Dicendum'est ergo, quod sicuti peccaret Medicus , si Omissa medicina certo emeaei pro rettituenda' salute , aegroto aliam ordinaret, quae uolum probabiliter ipsi affetret sanitatem I ita peccaverunt in casu Electores praeferendo Sergium minus habilem aliis concurrentibus . magis habilibus, . praecipue cum id secerint precibus ac muneribus victi , adeoque admissa subornatione , &ageretur de electione Medici pro infirmis, quibus charitas urget subve- Nire. omni meliori modo possibili. CAS. II. Titius pater infantis , recenter nati, abique ulla necessitate filium suum baptizat vidente de contentiente propria Uxore, filii Matre.
Q. an uterque posIt petere, ac reddere debitum iResp. cum Salmanticensibus de Matrim. cap. I . pun. s. num. Iq. proba
bilius videri quod sic. Ratio est, quia licet aliqui canones eorum separationem in casu praelitribere videantur, eo quia Titius Uxorem suam
sibi commatrem effecit, ut constat eκ sec. par. Decreti can. 3O. qu. I.
can. I. & a. tamen vel hi intelligendi sunt sube conditione quod Maritus Ec Uxor inducantur ad continentiam deinceps servandam ; vel de separatione usquequo de peccato commissio poenituerint, ut explicat ibi tota in expositione quaestionis, v. Quod autem. Ethsane in quinque canonibus subsequentibus ibidem contrarium dicitur , ac signanter incan. s. ubi de eo agitur, qui filium suum baptigavit, dc Uκor ejus e umde fonte suscepit; dc tamen hoc ibi sancitur: Si conjuges legitimi, unus ,
aut ambo ex industria fecerint ut filium suum de fonte fusciperent, si innupti hoc est separati, dc a copula abit mentes permanere voluerint, bonum est I sin autem , gravis paenitentia insidiatori in ungatur ; is si
mul maneant. Ergo per antiquos Canones non est iis ablolute praescri-lVa separatio , i sed poenitentes de malo perpetrato possunt simul ma nere, dc sic uterque petere, ac reddere debitum .i Addo, quod sicuti Maritus Uxorem suam sibi essicit commatrem baptizando communem filium j ita sibi eamdem commatrem essicit illum te uendo ad s-E s lemitem
69쪽
lemnem Bapitisum, at definivit Bonisaeius VIIL in ea rudis, de eum
viri in o. ae Trideminum sess. 24. de Relarin. cap. a. & tamen in hoe seeundu easu Alexander III. cap. Sι vir, vel Mulier de cum viri reis spondit: Ouamvis generaliter fit insiturum , ut ebeant separari r quidam pamen humanius sentientes, aliter flatuerunt: Meoque nobis videtur, quod
e ex ignorantia, five ex malitis id fecerint, non sunt ab invium I parandi, nee aueν alteri debitum debet subtrabere, nisi ad eontinentiam sinuandam possu induet. Ergo idem dicendum in primo, qui est easus noster. Hine Glossa ibi d. V. debitum adnotans quod Ponti sex dixit: πω alter alteri debitum debet subtrabere, proponit sibi hoe quaesitum: sed nunquid potes exigere e Ee respondet: Non invenimus probibitum in brecasu, quod non exieat; ergo nec nos mobibeam s. At diees: Alex. III.
post eitata verba subjungit hane rationem: Quia fi eae ignojantia id frictam est, eos euorantia excusare videtur; si ex malitia, eis Iba fax patrocinari non debet. Iam vero, inquit Abbas, patrocinareta si non privarentur jure petendi. Hine ficuti qui stante matrimonio vorie rasistatem , aut contrahit assinitatem per copulam eum Consanguinea Coniugis, potest quidem reddere, sed non petere; ita idem dicendam de Titio in casu, si non de Uxore, eo quod de baptizatione, non vero de eonsensu in hujusmodi actum jura loquuntur. Sed contra, nego assum-rtum Abbatis cum subsequenti illatione; eum enim ille, qui malitiose aptixat, vel tenet, ideo hoc faciat, non ut possit petere t quod ipsi tu
herum est, adeoque ab eo potest abstinere , si vult , sed ne teneatur reddere; tune ei sua fraus, seu malitia Vere patrocinaretur, quando minsita illa actione eximeretur ab onere reddendi Conjugi petenti; ad quod Pontifex optime advertens, declaravit ipsum immo teneri reddere, obhoe, ne illi tua fraus patrocinetur. Ad allatas postea paritates disparitas sumitur ex diversa dispositione Canonum in iis, ac in nostro; nec non ex qualitate materiae odiosae, in qua sumus, quam restringi debere, non ampliari, uno ore clamant omnes Iuristae, ae Theologi ά quorum magnam partem nostrae subscribere opinioni, facile est adinvenire penes Giribaldum, SuareE, Ecc. CAS. III. Maurilio defuncto, ejus eadaver ad Melesiam postridie dela istum fuit, ac persolutis exequiis tumulatum. Sed quia vellent Defuncti haeredes etiam diem tertiam, ac septimam celebrare: Q. an a die obitus, an vero a die depositionis sint computandae Resp. diem tertiam, ac septimam hoc in casu eomputandas esse a die depositionis, seu tumulationis ac sepulturae. Ratio est, quia dies tertia , de septima, etiam trigesima, sunt sequela quaedam Musae cantatae Exequiarum tempore, quibus a Rituali eadem Missa interseritur. Atqui in easu Missa cantata, & Exequiae persolutae fuerunt in die depositionis, seu tumulationis ac sepulturae, cum cadaver dicatur postridie delatum ad Ecclesiam, ae persolutis exequiis tumulatum: Ergo a tali depositionis , non autem a die obitus, dies tertia, & septima sunt eomputandae. Addidi nihilominus in responsione illa verba in boe easu, quia si eontingat, Missam ae Exequias quandoque persolvi in ipsa die obitus. tune & ego censeo a tali die tertiam & septimam, quemadmodum retrigesimam , esse eomputandas . etiamsi tumulatio cadaveris ob aliquam
causam differatur per aliquot dies; non enim praefatae dies sunt sequela depositionis eadaveris , sed Missae exequialis, quae propterea si persoluta fuit in die depositionis, ab hae praedictae sunt eomputandae . Neque di- eas se falsificari illa Orationis verba: Pro anima Iamali tui, quam ho/iei de
70쪽
ἐὸ his Iaeeuis migrare I i. Quemadmodum enim si ob occurrens impedimentum transferri debeat Anni Versarium a proprio die obitus Testa toris in alium diem non impeditum, adhuc verificantur illa orationis verba: cujus anniversarium depositioni diem commemoramus, quae proia inde ex Decreto S. R. C. zz. Decembris I 33. neque eo tune sunt varianda, eo quia, ut ajunt Dialectici, significatio talium verborum per distractionem refertur ad tempus suae verificationis I ita ob eamdem rationem veri sicatur etiam significatio praedictorum . Caeterum a supra perno, stabilita computatione diei tertiae, ac septimae velim ne idem inferas quoad diem anniversariam , hujuS enim numeratio petitur a vera die obitus, ut optime admonet eκ varii S. R. C. decretis P. Cavalieri in
CAS. I. vinea quaedam locari soleat a Communitate plus offerenti, praevidens Cajus eamdem locandam Titio, istum amice rogat, ut pretium exhibeat quidem, quod vult; βt non augeat supra id, quod offerret ipsa Casus: quo factum est, ut Cajo offerenti pretium paulo minus vinea sit locata. Q. an sive Cajus, sive Titius licite egerint PResp. sive Cajum, sive Titium probabilius illicite egi M. Ratio utriusque est, quia, licet Cajus solis precibus induxerit Titium ad non augenis dum oblationem supra id, quod i pie erat oblaturus; & prima vice Titius revera obtulerit, quod a principio offerre volebat; tamen, quia hie destitit ulterius offerre ex condicto cum illo, speciem quamdam mono polii simul ambo struxere, contrariam justitiae, ac naturae hujus contra
ctus; eum post oblationem Caji vinea non subhastata, sed per initum monopolium soli oblationi Caji subjecta remanserit. Uterque igitur illiinei te egit, quia ambo simul struxere monopolium, quia ineundo contra ctum, operati sunt contra naturam contractus; ac demum quia sic se gerendo fuerunt in causa, quod vinea paulo minus vendita fuerit, cum damno Communitatis. Vide quae dixi in casu huic amni, anno 17 s. in respons. ad 4. Iunii; dc etiam P. Cuniliati de Empt. & Vend. g. 4. num. 1. Neque dicas, saltem Titius a culpa eκcusari, eo quia sicuti ante Cajisuasionem liber erat ad licitandum, vel non; ita liber erat ad desiste dum ab ulteriori oblatione post oblationem Caji. Contra enim, hoc Ve rum effet, si quoad hanc desistentiam prius non convenisset; non autem quoad hanc, simul facta inter ipsos praevia conventione; nam in hoc casu non destitit, sed ratione conventionis. CAS. II. Sponsi de futuro animadvertentes, Parochum nolle eos unire in Matrimonium, ni prius Christianam Doctrinam addiscant, in fraudem Parochi alio pergunt ad habitandum, & quam primum ibi Matri- trimonium contrahunt. Qi an tale Matrimonium subsistat Resp. affirm. Suppositis enim vero animo, & facto, animo sciliret ibi figendi domicilium, ae vera fixatione habitationis eum animo praedicto, sunt veri incolae talis loci, a cujus Parocho propterea possunt valide jungi in Matrimonium. Nec refert, quod eo se transtulerint in fraudem prioris Parochi, & quod bene non calleant Doctrinam Christianam; neutrum enim est impedimentum dirimens, ac per consequens iis non ob stantibus subsistit initum ibi inter ipsos Matrimonium. Et de facto cum S. Congregationi Concilii propositum fuerit hoc dubium: An valeat Ma trimonium eorum, qui se transferunt in locum, in quo non est promul