장음표시 사용
161쪽
totius assertionis en Omne iudicium nites suadere muriar. Diaeritica ver imites lactus propria industria, vel alienaper me seminfert. dium compararum D iudicio alio acquisito, Consirmata utrem pruria sintentia. e-τe Misirali σι. futatisssia torum propositiombus, quae Limprobat Aristoteles exemplari in stativit Aristoteles, quorii notitia ad eandeira 'ος uoltonem triplicigenere intellectuali sca veritatem ill strandam videbantur oportu- rirnonis,scientifica, probabili vel come na etenim si doctrina, ct disiciplina ex se
zere ait artium autem nomine, ut cuncta vi med neumo Iru imus: Dra ex . . . t ne si ii comprehelidat nonsolam liberales intest producit Aristotcles in tua b M.ttu. ιι P. cip
Iri Diale. abetur in Dialecticis item agi ent itio rarit, propagone assi riti an ii luin, quasi
ditur praemissaric auidem uniuersalium Iud omnibis notissima, e quolibet vera et hiissauima, ex qnibus uniuersalis eri.im affirmatio, vel negatio: cat usi. ub- fensus probabitu, vel etiam particular tecti, passanis,atque primipi exH .. . . sica guttur stillidarium ver quaepe experi accipiend.ιβ Ir,vitiaturigamus usa epos menta lem tittam acc*:untur, in inducti se demonstratume reperirι nam neque νηγos, ex quibus n:uersalis eqsitur . 'n ras eandemdem strationem cum tri et Uulora Rheto probat tandem uasi toricis siti sioni con iuvit nescis principiam illud a disset aicis suasi bra duplici nam I tu Irtimento Rhetorica est vel mone , de nostrationem ullam: Ur vibus. ritur Dialecticis limili nempe e itis rema ditur, si ilaarquam niuersali inna pro tu tare, exemplo et autem entl11mema et cuntur viqiιod de eis dicitur, de partica.ιenei Thom ti detruncatus rogi uaribus scientiarum subiectis, atque princ/mas, cui altera pronis artim deest, vi tali piis intell gati r pertinent itaque ad ne o - , cat omnishomo dissumi ergo Petrus d stu thodumpotius doctrinae, quavi I dein m tar, deest enim minor Nilogismi Petrus est frandi exercitium oportebit autem exem- homo exemplut est. argumen tim ab no piis quibus ain familiaribus rem explicare. fingulari ad aliud, de quo questi versatur, ut melius capiatur constituamas e tur hac per Mil. tit linem infere odum in utroque demonstratione: omue animal rationale est Mintem a Vmenta diae irre proced tu ex capax disciplinae, omnis halino est animes ra- praemissemico nitrone, non siecit atqtie in tionale,er eo omnis homo e I cap.: disii l. I, Ut ο, ct inductione, hocstum disiri na, in qu.t homo estsubiectit, capacitas disci-niems, quia infigo si notitia conclusio plinaepasio, utraquepram se habet locumrissa ex praecxistent cognitione trit que principii de his igitur tribus duo illa utril
premisse,in enthymemate ter ex notitiai gere necesse est ante conclusionein, Irmpe mr mita, ct mmdccItone notitia nouersali sit sit, qirid sitio vere ita est quod de homica v xlii Aaulatilina ueplo verbinga vestrinique cognoscimus,esse videlicet in
162쪽
cognos imi hoc est per demonstrationem ducit exeinpluixMathemas cis dicensi hoc D u ,- illati ii ocii conclusone contentiim, iram syllogi o.Gmnis Irtagalus haιet tres arres ' re c. palitat re dis plina inesse homim de los aequales duolus rectis P ra , qtis es in n. ferematitem qαd rei pasi ovis eo Iem semicirc lo vere est triangulas,eroo habet y non e sint praec nosi ere, non sitim quia tres atatilos aequales duobus rectis maiorem . . 's i iii, iri, δἰ t. repr/Wvi,se peradditament m privies cognitam, quam conclusionem.mi, he hos e lecti it adnotari Thom sed tu rem vero non privi cognosci,sed insul, aei. intria, crsipropria iubaL rer,i ha refert ad sub vnmersati su simitur. cum ea cognosci Qujlem fierit m cnclisionem ex ramisis, eam conclusionem: cita contingere in caeterismii is pas rarus , ollam stili ,qui incininis eis dein siligularibus , qua sinu cogmscuntur, musionis, rat ignesiere necessaris es quia isqve versu sub quo comprehenduntur, cognito. cogi Misti didio reps grat, et principia vera se in IIo autem Iiseram Ic exponit D. Tho D. rom. relligari. Ds, nisiquidpasitoius nominesigno mas, ut dum prius uniuersa emprope tu e positio. RV dr e kr ratui ouerimus, quo eitim pacto nem cognosci, qγam notitiam conclusonis,
Ir dicta demot rationis, ct colla docet a stoteles, deprioritate temporis
r. 'r si vj dcopa ita dis si ita gnificet renove pare cognoscere possimus, non suum quam
h filiai P Lit deinde Aristoteles explicare ordi onem, est η puere ab que abo medio
163쪽
mprtest: eten si comita privi temporem soms .crime ea Aristoteles desoLipriori ite Diori, IC omnis i tangulus, habet tres rioris D trairer, aliqlud peculiare ei con an ulos aequales ducibias rectis, dum iam venae religit, quod minor millo 'eom n π absimitur, in cer in semi convenit o itreta illud erit germanΗsIcn circulo constitiua est triangulu periticu sui liter ς die' μ
vincerneretur ita esse cestes trian in Sicirri Q se
est ora lusio se oportet rivi in dio aliquo m ratior ad tutaria, quae non dicuntur de
ti πam esse tria gularem, IIM:m illa pro stionem D. Thom. non adma. - . ut con ps ita babe:nus notitia conclusionis,ctasse eranti paterepoterit seri enita
que ali meIio orsi de caeteris Ogularibus ast igitur eivssententia cesse ver a ara robi v.
eoq sit sumptis eorum notitia n habentis, contentis, atquesubsumptissub uniuer ast
multate bate temporis loqtrensi quemadmodum deit loquittar dicense: aute cognoscere alia temporis . l.i locutus est in coNiit e maioris a ranas Ridem prius o noscentem . Quia fere 'ius tempore p. sse cogiisci, quod non tot sempersunt propositiones medium admitteniis natura prioritatem quamsemper habet res, qtraproinde cognscuntur indemanstr co intro minoris respectu conclusionis cum ἰove, alus ramcnprius cognitis, nempe prinsis causa illius,in qua virtualiter continetur mytis perse,iotis, tribus innittntur,o adctvere propteream conclusioni assentiamur Ἀπη reduci possunt:alia vero esse, qua indem uni IIaries sententia D. Thoma loq rdi monstratione cognoscuntur , ara Aristote- certa octor Toletia Aegidium L con ensim es.s, qua autea non Deruuia nabι cognita, ' ct alnollinare egregios Aristotelis inter smi inducentes cognosiimus, ct haec res, quibus adiutamus Paulum Venetum Osit x Uudaria, qtiae Lymatori uniuersali tetanum, uotum, in coni rent artis siue iniimus, ct eo ipso quod ubsumuntior, . . . us capitis, ct Oresfere modera os 3 - Ve lio Medio colem untur,ctran qu de communis tam in hola vocari potest,iux μήν cum mare ipsa uniuersalis, cuiusta quam, regula illam posterior icum iniit ceriam notitian non babemus , nisi medio Reetuli, rurimi, epe hac inparte repetitam: Cogna AEn discursu, quo eam ad principia persere; crao tiniatori S in linori simul tempore cog nota reducimus is hanc expostrionem aetristic noscitur conclusio. . esse et Edenotandam.
TQ; ψ Citerum Toleto non placuit, nimis ressiunt aliae exposiπmes huius loci an si P IV doctrinam veram esse admittar, extra men liquorum inἰerpretum Phἰisponi,Themis tu, diuinita. idalia ta um. Amsoteus, qu)d duo Albrrti, quas refert idem Tolervi σο' plici ratione obat. et αδ ab ors consilio a me quiani orem, moi 'tari , quia maiori dicitur ι Ua onem pariunt, atque eadem de cau-pr:us en rore posse .gnosii, tantu idem de se radictani siententiam o mitterem . nisi
164쪽
yrQb bili Eicium qi M Iris ιlas interprincipia pra et ibin uersali comprehendi, absque φημ' ς' euno ξita ad notitiam conciti ionis medio cognosculit , ct hac bi voluit dura -M M' 1xere pr/ni as En or rariones i=et lare dixit. Φorundam vero limul cogniti est, cuiusfir ita. rem explicarasemel aristo nem accipimus , veluti quaecunque sunt telis literi endemuta falsam etiain, sub uniuersali, quorum quidem habetur mente, ac eterbu Aristotelis alienum de fi cognitio hi enim militudo non paruit sessu conclij onis non loqui, sed de silico ter coorionem minoris sub maior amtionesingularium ueninas explicas prae missa in demonsiratiorie si bsumpta, acie cognitiones,stea,de quibus habet tir ad ei si uitioinemsima arium sub uniuersari Quod dem conclὐ i. ritia an necessaria, deas autem dicitur, expositio mi Thom It sensu comitionis equitur, cti nondum Or ra non quadrare imul ac negatur u eieo- Emem pracensendorum docere vult de ter censetWsebit
scuntur, ἰφι inquantum si litudinem mi O qua me sis continent aute notitiam commodis o
is oris, ct cenesi is tenent adi asens in clusionis praecognssciscietiam aliqiua modo siderat savium, non solam liniam c. imperi conclusi emi cuius agensium duobus modis 1iens esset. Loquiiti ego ab que dubio de ait esse confiderabilem formaliter quidemerine quo precog y rida punt principia, expresse: G dumformata conclusione ei iamo rarionis,qua praenulsavocantur tu assentitur mellectus propter praemisses, avrmediovacare intelicatur,vel illudadmitte vir maliter, ut antequamformatastris af e de quo postea iuxta vi tem D. Thomo sensu principiorum tanquam arbor inse- tieminodivi rem emnereto militudinem ne Gructus in arbore continetur, est nam . Irgvlarit.mattvl: t. que assensius eoruin propria causasi 2sc1p Obiectionibus astem aduersus expolfitio clusionis sumpta igitur conclusionis notitiam ς' Tlem pratallis facile occurrit r. modo priori nidio Π:odopraecognscitur sta Priori quidem nam os minor perseesumpta per demonstrarionemprobat modo autem
Iesiit prius tempore o nosci, quam ιοπώθ - posteriori in praemissarum scogizitione,ima
165쪽
si qui si .r cotiatur aliqvid, inqukere sibi da iras, cuius notulam nulla n habebat, nam idcirco illud non esse vitus girgebant Pla-
esse parent, ct cum faterem sis ire, ostendebant,eis duo quaedam multua pug noctia-μ, qasrentes, an simore t eam Etialitatem
esse parem,quod cumsesiisse negaret, raria r umento eos conuincere conabarum scitis
A eis in D litarem esse parran, duilitas pud
rii Hi laus, ' dualitas. ergo scitis eam sepa
re in ipsi ob argumentum trudebam, negantesse sim o rem sualitatemesse parem absolute, sed timeo additameto conditoin si videlicet omnem daal: taetem, de qua eis constaret, quὸ esset dualitas, quam euasionem non videntur refutas Platonicι fidebaristo t. hoc argumento eam excludit, ea sese Πης φ . . . mpliciter uiuoraim demonstrationem 'ς - DV habemis sedeam propclisionem juersalem
inras diruit a tuis at ab I limitatioe demo
si an inae absque vitali in ratione siro; rur euidenter hac demonstrataene, om- is numervi diui Sila in auo aequaeia est numerus pars somnu dualitvi siue hiatur esse dualit item, velIecus est numerus diui bilis in duo clualta ergo omnis duaeua est par ecce quo pactos licuerest scita taeis tropositio cunisi conclusis demi rationis a que ulla li ratione vana est igitisses riovaec, quae mimine satisfaci argumen ro. u stamen plentus olu:rpraefata distinctio: viam dum Platonici Drurrogant tu Iuirat nequisi ire cupit ullud pDdsiebat, et hirsi ebat pr 'Dicendum est nec in I rere i Iφιοψ inpliciter silebat, nectae quo omnibi, ignoreabc . I reo nuciebat simpliciter fiebar autem virtute, vel secundum quid unde locus inquisitioin relin mirer, o
fallem vita sit condi principium habet
1mqt irem rem, qram sue cupit mreemem di, dum per demolistrati nem menti, mus eam fare dicitur formaliter , atque
QVAESTIO LAn de omni, ct siti cognitione inter lectiva, accipienda sit seuersalis propositio Aristotetis.
Hi S xpositis, quae ad maiorem elati' isti ita
talem textus oportuna videbantur,m solis singula quae ab Aristotele dicuntur, subia a examinata sunt eodem ordi ire quo ibi cognition. pio proponuntur, ut eorum verita inia te-intelliga-scat magis. Et cum sit prirnum uniuersale il-tacilud theorema Oiscuis dos rasa. Ornaisque discipli a ex reexistea: st cognitio . merito de illo dubitare incipi miri, an deo mira.&sola cognitione intellecti discutitua, intelli a-tur etenim qiiodrion de omni vi driiuina-Racio, a nisellum, in fide de opinione: nam si unxs-t udes, S una opinio fit ex alia, in infinitu in erit procedenduiri, cum non sit dabilis opinio vel fides prinia cui ex ter ininis assentia amus alioquin essent assensus per se euidentes, quasi ex sola ternamorum imitia habiti. quod puae salsum est de absurdunt; cum de intrinseca ratione, utriusque sit esse assensu triineuidentem immo incerta n, cui nona pug: at subesse filla n. Quod autem non de sola comittione Sicco. ima cursitu intelligatur, testa irtur reuelationes Piophetarum, ac Apostolorum qui infustiret rerum notiti 'Im, non ex alia habuerunt, scd proxim E a Deo ace perunt. Noa desierunt ut ab hoe secundo initia 2 sumamu qui existimatem . non de solii/m Jesu cognition dis ursiua accipienda in esse pro-x .cit potionem Aristotelis. sed de quaeatiqueeniissea, i. v Angelieaei iam tiat e preex- mulenti cognitione quorum duplex esse po
minantur a superioribus : vii illorum eo t. F. Iano gnitio ex praeexistenti horum fiet nam
166쪽
filii fit a Ilem iniuinae se ipsa
tur, atque adcb eorum no is si praeexi
que causam cognoicit atque esiectu in deridem eiscini .n per causam cum per se chat eius scientia. 5cres, ut se habet in se agno crat. fit i gitur in eo notitiacta ctus, ex notitia causae;& esto utitu' a 'notitia sit idem actas realis sed prout ad causam termina ut prior erit se ipsa ut terminata ad effccti .ec sub posteriori consideratione, verui erit
as est, ex sola cognitione discut si-aa, Iocutum esse Aristotele ri, nee assertionem eius posse ullo modo ad Angelotum scientiam extendis, nam etenim notitiam, ex alia in eodem inici lectu existenti
fieri plane intelligit, non in diuerso; nam
neque id Plato neparet cum posuerit ex im-ptes,ione ideatis latetiae fieti cam, quam genitus homo liabet nec negite ullo modo possumus disciplinam, hoc est notitiam ui intellectit discipuli receptam, fieri ex scientia magistri. ntrouersia autem solum elle potuit an scientia de nouo fiat ex no: itia ab eodem, qui scire aliquid incipit praeliabita, vel nulla de nouo ad iuratur. Ωd scire non aliud ut, quam notitiae iam habitae reminiscentia unde sequitur non satis esse Angelos inferiores, a superioribus illii: ninari vel Prophetas, Apostolos a Deo, ut eorum scientia ves notitia, ex praeexistenti co nitione fieri dicatur. Et rursus hoc syllogii mosvile intelligemus doctrinam, vel disciplinam, ex praeexistenti cognitione fieri realem actuum intellectus disti actionem denotare Eundem actum ex se ipso fieri non est intelligibile. sed ita est quod Angcli eodem simplici actu cognoscunt causam , d est e- non ergo satis est illa distinctio Moonis, qua dicitur, verum est, eandem e
mitionem ad effecti ,& causam simul terminarum ad illam propter hanc terminari. H dicatur iraeexistenti cognicione fieri: mdedita:ia ac simplicissima scientia ve-tiun est ad effectum Pruteris acu termi
praecxisten. coon,i::O : impciscet oncm discui sitiae scidii Pae iis porta , atque cxprimit v.:de ad solum inici lectam l .umatium rcferturi qui . o si nul sed successive te .um notitiam comparat ad '. otitia in uni res ex alio deue i. iens de stiperiori igitur Angcl rum scientia.ab hac discursus i perscctione retra .issima absque dabio non fuit loca in
An in de humana,rema Thesem Miseretis. AN vel , in fid humana dc opinione Iementialc eat idem Theorema. Rci pondet soli. . L gister Solus qu. t. huius capit: in solutione ad conti rinacionem Prii laur. sicundi argumenti, tenere quidum : nam opinio, expiae existenti Conili Oilecti denti per ineuidentem coia sequentiam signitura vidi in sic argumentamur, haec sphaera
tangit planum indivisibiliter ergo da urpuit mindiuisibile.Et pari ratione in Rhetoricis ar2uinctationibus ut diim ab exemplo se eo ligi inus iste habet e isem nudam. sanguineque conspei sumi Ope . daver cr-go Occidit hominem: ecce in utraqile arguinentatione antecedens cui dens est optilio
vero consequens quia probabilis dumtaxat est consecutio: etenim ut scientificus gignatur ex piae missi is assensus prae aer piae miliarum certitudinem exigitur euiden: iaconi cutionis, qua cficiente, prob.. bilis d.im taxat sit assensus, nam ut suo loco dicetur conclusio syllogismi, inuitur dibilior ciri partem prae ora irarum ita ut si cui deus sit una, piob.. bilis altera non procedat conclusi cui dens, sed tantum probabilis, dem est ratio dum probabilis est consecuti, nam praemisiae noti generari assensaincertum nisi euidentiacose utionis interce, dente si ergo h. xc dcficiat.cecti .udine Irid ficere certui est. De fide aute inhumana eodem modo' quitur inquiens per coiissequentiatri incurudentem .ex praemissi cuidcntibus generari. v ex hoc euidet principio Hoministri digno
credendam est, se, ut vera cilcia eo dicta cie
167쪽
a in sin. Ego vero diuerso in Odo de viragiae statu onem ex altera I ut copiosus suo loco dice di Raia de vi enduim censeo, di Opilitone qui deno .isem tui quod haec innititur discursu probabilia . οὐ ustu per ex praeexisten i cogit itione fieri: nam a s sadc veris non discursiit, sed aut horitati di semper se sensus probol,lii .que in vocamus opinione centis, vel testificatuis: quae est ratio proxi- si ex irae dapi 'x est, quem ad .nodnni at sensus euidens; ma assentiendi: itaque danaasseia Sproba is
exissenii 'nus, qui habemr per syllogis num probabi bilis ex alio euidenti colligitur . non fidos
iunitione lem, alius vel qui exterminis ei naturaliter humana, sed opinio est; , exemplo eo si notus .cui intellectus no porcii non assentare demutamur a M. Soto apposito, da miniit D probabiliter.& eius nodi vocantur quasi pri piam assentitur dictis sicuius hominis fide via p. incipiata genere opinionsi, ex quidus digni, petii uiusmodi probabilem syllori Gmum homini fide digno credendum est Dat Petrum sto: obi ille est incatur hornoti dedi nus. ergo est verum; asstensas talis iis . . est fidei sed opinionis: distinguutur autem fides humana atque opinio essentialiter ut ostendemus postea quidquid Sotus velit eadem. q. s. Haec autem a debuera sunt, vitri 'fide diuina pom n euidenter constare eiusmodi enim propolitio Christus habet duas
per euidente conisecutionem vel etia proba-Dile derivantur aliae Gratia exepli quod uniuersale fiati per abstractione intellectus, aut rer comparationen .rapinio est derivata ex illo principio euidenti formalis ratio vat. ne salis ab intellectit fabricatur ex qua Vnus deducit per hancoperatio aenus e veIo per illam estisabricatum. Huiusnodi autem propositio. mater di-
Iigit filium suum probabilis est non quia ex voluntates, ad fidem diuinam pertinet; naaliaeuidenti deducatur sed ex propria con sit expressie definita ab Ecclesia: si tamen ali-ditione, nam apprehensis terminis . absque quis ei assentiatur virtute huius heologice ullo medio vel distursu, iudicantus esse de no .istrationis, duas naturas consequu4- probabilem, sicque de caeteris huiuscondi tur duae v6luntates, Christus Dominus ha-tionis iudicandu m inci quam Opinionurn bet duas naturas. ergo dua via antato non .distincti ovem applobatiae in Sociasqnist. s. iam incusas fidei sed scientiae Theologi-stiuius pii mi librici nunc igituri: ior opinio eae erat: itaque si ei assentiatur quia Deus si ex praeexistenti cognitione euidenii, i opti M)x reuelauit perticlesiam d fiate . qui sistenda in ex quia se habet tanquam tem assi sus est sidciri si veris quia ex una primum principium opinionis , ab ea per taeniissa fidei, Ic ex alteraeuide, sequi ueprobabilem sillosismum adduciae; quanqua et demonstationem assensus est scientifi- in genere scienti ae notitiae medium fortas usos mitioris p ofecto certitudinis qhi: a se habcbit; sed ad principia per se nota erit fides Diuina certio est quacunque scieriai reduc b iis reo istat igitur in his opinionibus de vi ad rem veniatnus in filiantum est adea nequaquam dari processumini altum cae sus fidei non est discursiiuus sed simplic
te rara vero opinionuriassensus non fit explaeexistenti notiti ricula non sit discursita sed ex termitiis habeatur ut de assens euid ni p. imo im pri licipiorum adnotatum
in xterrulais iden e i. idcirco, qaia cacter initias habetur.
Meta narii Merata. nodum principia sciemiae per enctus eri se nota, quasi innatat h. bent euidentiam. de. est pari ratione p. incipiat Opinionis. quasi innaiam habent probabilitateio ut ergo illis ex necessitate assentatur intellectus euidenter.
Decide autemhuriana, te longe melius der 'o ς di via Leenseo no esse cognitione discursi-βη iam sed si .nplicem quendam assensum. θη P quein pti pter au. holitatem dicentis Ormamus hoc cilcnim discrimen valde o eluantuni. in erside exuaa parte, coriai
propter ait horitatem dicenti, forma u at Imria am
.ieadebnon fit ex praeeriistentico a litio te s. asseis uat si accipiatur tanquam co .icluso Theolo. I. i tricae demonstrationis, tau rique habet . . apias modo simili de fidelia trinas iti ea d. ii est quam si formaliterco is a renus sub ra. i ne fidei, noestasse usas discussi uris. sed si n-plex, propier au storitate in dicentis, vitae nee fit expiaeexistenti cog titione ii verbi aquantum est conclusio proh bilis sylloginani, habet utrumque de illaque lud: ea dum est, quemadmodui deo. pinione,oia in ratioueinsorinalem opinionis
168쪽
QUAESTIO H. desubiecto pro ponendas
Quid de hac pracognitione βαια
PI VJ A quam opus est consumit Ca
icianus in explica inda hac praecognitio'z ec tandem decernit actualem subic iccti ex stentiam praesupponendam esse,nsie vidcmquam liabeat semper, sed temporiviis natura statutis, ut de rosa habetur inhremescientia, quando actu non est, quia vcino tempore' bcbit exissem iam hi eaut cin intelliget: dum esse ait, in scient iis ealibi is nam in rationalibus causis habeat sie obiectivum in intellcctu, ut constat de ente rationis. qtrod Dialectica obicctum cst. Hs inpii mis videt ut esse expressa mens, Alisotelis. l. b. et huius petis ex s. Vbi de
his ducbus de subiccto inscientia piaesupponendi an st,in quid sit subicctum loquens,
primum esse fuit da inentum secundi docet. adeo visi ustra velimus quidditatem eius inrcli Pete, nisi prius ex stentiam habere velli bui si nouerimus. Veiba Aiistotclis sunt,
hιP quaeiere se, me. quam confit ma ratio. dii a illud cile subiecit i. docet Aristoteles Di epra supponendu n. quod in scientia probari non potiss. sedc si actualis existentiae, Ponti obiat si itaui. 3, ergo hoc debet prisurponi. Secundo, velitas propositionis sundatur ι - 4 im te ab eo,quod res est, vel non est, pio siti dici ur vera, vel fessa ergo cile suo iccti cst quasi funda in cntum omnia riveritatum cuius libet scicntiae nisi ergo praesupponatur, Vanaeti scientia. Pio hae Lia sentcntia refert Caietanus Commentatorem , pluribus siroium coni- metuariorum locis eam tenentem, quampos Caietan uin sequitur'. oleius quaest. Utica ad . I dinositam omnitio sententi
tcrtii argutarint , ne miri praecognitionem
la evidentiae ipsius biecti . sed an sit, pra
nosse oportere statuit. Eoc est .ansit venit ens hadens salienae esse possibile in causis naturalibus , alioquii non censcbitu vetam habete cuidditatem. Eius undamentum est. Quia ante mundi conditionem de entibus. quae nunc fiant, vera scientia esie potuit, ergo abstrahit scientia ab astus rerum existentia, quaproptereari necessario non prae lupponit, ne tamen in suis causis possibilem; iam propterea de chi mera, vel hyppocentauro nulla scientia dis
lis est, quia non sunt entia in causis possibiliu
tuit Ferrariensis 3. lib. contra gentes tia media. cap. 6 c. quod nobis valde probatur. consistit autem in duobus. Primurn est. Intrinseca ratio scientiae, postulat actualem subiecti existentiam. etiasivi temporibus ut ait Caietanus. Probatur efficaciter quia amialis existet mria siti in particulari, siue in communi consideretur hoc est, ut conuenit singularibus. vel speciei, extra sientiam est cuiuslibet en is lis creati undelicet non sit accidens essentie, modum ramen praedicanda accidentalem liabet, cum enunciali, non enunciari possit, fatuis praedicatis essentialibus non est er o obiectum necessalium vel perpetuum, sodcontingens .ac propterea, nec scientia, quἴ de neccssariis est, perpetuis nec circa O tectum scami existens vetriaruri L . re
Sccundo. Veritates scientit . aut sunt mincipia, aut conclusi vici quidem priticipia continent praedicata essentialia subiecti. ex quibus praecipuum est definitio: conclusi nes ver sunt propositiones,in quibus aliqua propria passio enuciatur de subiccto de qua
incdia definitioue demonstratur, ut ii scio ita de homine. hominem esse ad mi iratii in vel risibilem, scd omnes istae velitates abstino hunt, nilino ab actuali existen .ia, nam et . iam si non existat, nec extiterit aliqirando homo vere dicitur rati Orialis, admirativusci risibilis, ergo scientia de homine. absque dubio abstrahit licius exisse si que de eliqui, P . . I Di In bi
169쪽
derem mundiis, vel etiam, si nunquam si scientia. euidenter sequeretur esse praecog-ἀeretur . non solum Deus. sed Angeli habe noscendam, sie autem se habet esse subiectirent scientiam de speciebus, ac naturis, ex pro eo . quod est veram habere essentiam. Quibus modo constitutus est; euidenter ergo cui potest actualis existentia conuenire; sequitur,scientiam ex se non postulare aetiis non esse quid fictum nam hoc de subiecto Iem cistentiam subiecti ullo modo, hoc est nosse necessarium est, decuri non probetur nec praesentem nec praeteritam, nec sutu per demonstrationem, necessarium est praeram, dum ergo Aristoteles alteramvraecog nosse . Ratio autem , ob quam in scientia nitionem neccssaria ad scientiam esse statuit probari repugnat. 7c est. an subiectum sit, non de esse actualis existen es este rei, atque eius quiddita. in si e ei tiae intelligit sed quod veram essentiam a prima caeterorumpi aedicatorum uittamen me ut re 'beat, euitalia praealcata essentialia conueni ta ac propterea repugnat aliquid eis pri Pq. unt, talesque passiones demonstrabiles et u reperiri, per quod possint a priore de enim si id habeat.existere poterit extracausas monstrari . a priori dicimus , quia a po&haec potentialis existentia sufficit, uti, steriori, hoe est, abess)ctu possibile est eui-iectum scientiae esse possit per quam.a ficti denter probari virumque, ut suis locis otiis entibus separatur & quantum ad hane stendetur. partem vera est sententia soli. Secunda ratio luitur, negando a sena see..ia secundum, in quo consistit hie modus di subiecti existentiam Se fundamentu uom fia.... - endi est, quod dis scientia ex se non postu nium veritatui sese nrificarum atque excGς se et vllam existentiam actualem subiecti pis sequenti ab eo quod res actu existu, vel non. 'μη supponendam sesterum quantum ad im enunciationes esse veras, seu falsas; eas prae- perfectuna iisdum nos cum illam compa sertim, de quibus loquimur, quaecum sititrandi. necesse est aliquando extiterit in necessariae ac perpetuae veritatis non sui . U. quo dimi iluta vide. ur opinio So. i. inni dantur inachiali existentia, sed in veraesenno negans a ualem istentiam csse neces tiarci, qua eadem existentia prodit,&qui sario praesuppone iada in comp.irare .aim propriae passiones conseqtiuntur: licci ergo nos sciet iani. haudquaquam possumus imo abstrahamus ab existentia a tirali inii in o. neque ullam intellectus cognitionem pro ut vere abstrahunt scientiarii. Obiccta, ve- statu praesenti nisi sensuum iiii steriori . ras adhuc, necessarias enunciariones haut autem a sensibus obiectum percipiatur. bebimus, ex quibus constare demonstratio- existat aliquando necesse est,ri sim acciden nem possimus,atq; adeo de subiecto,utram tibiis sensiuilibus quibus per sensum perce que praecognicionem&q- it. ptis, substantiali sub eis latitantein intelli spossit perciperci desinitionem ius iacis
lis existentia subiecti prae requiritur, scdian-
Quam conditio, sine qua in hoc statu imper An si subiecto prasiupponensim
tecto, scientiam minime conquirere posse c a
mus: postquam semel extitii subiectum ri vel lum quidi
lectiva . non est eius existentia amplius, cessaria ullo tempore. ut scientia de eo hδ' IssENTI UNT etiam circa sensum beatur, es liabit in perpetuum odist tutius praecognitioni intei pretes A- ristotelis, ait de quiddit aliua delatii
rati m. actaalis existentiae, non probari in cicu i , i ola ioininis explicatio. te accipi' quia ad eam non pelli nex, qua P. Op ex ou elida sit' bene infertur unam inec praeco initioni
170쪽
rei quidditatem, vel certe eius proprietatem .eaietanum equi: ut Magisterso: . mi rei sprimam conditionem habeat, quidditati omnes set interpretes.. iiiiis vocatur, descriptio verb, si secundam de , Dis nitio, finitio uignominis iccst aliud, quam expli Toliti sententiati.
id re mi cario significationis eius, ut dum dicimiis magnani naum esse, ma nuna habetem a m HATER Toletus negat omnino necessa odi scivum' infimium, quod non lipbet finc mi ita esse talem piaecognitionem dcfi s dimia. Iiu namque ore natura, scd sola nominis nitionis is,id resia contra Caietanum, iam. significatro explicatur: hac si s Osita distin idque contendit probate duobus areum elis.ctione, illud,st cerium .dcfinitionem sal Plinium est. Quia Astrologi dei tonstrat priis tem nominis praesupponendam esse de sub Linam eclipsari, per suam causam nescien Memaeocicctinante notitia conclusionis nam si quis tamen, quae si natura e omni &lin QVi αἱ ii mizncrct, quid Qςς homini significe nae. Multa item Mathematici de figuris rac, lihesus Nix, nς quam cpPcrci iς 3 dςmonst numeris,dgnorantes eorum defitutiones ii,. his aucti u piorri p is ioni dcco qui Secundo etiam. In demonstratione passis O in PFrcipere,an ei dueniat, V lse onis de subiecto,pet definitionem eius quid '.' ' cus, rec solum quid per i Quaen subiccti de ditatiuam, non oportet talem defitiitionem,a iuxta L ncia, micit 'S sta isdς iam, praenosse: nam, Ianteconclusone cog- ia..1.. sesquam uncuς vocemini AExuisii, Post nciscenda sit,non tamen ante totam demon, iiij., t. m. nam si alvei ius dumt- - tignificati strationem, quin potius ita demonstratione I ea n possibili erat demonsti iliani vim ipsa cognoscetur cum sit medium Aristo ς p teles autem loquitur de his, Pax praecogno
cogi.Giccnda definitio civire .. amelotam demonstrationem haberi potest..d ebere intelligi.
Sentcntia Caieta Et eciafirmati potest . Quia eodem tenete
verporum loquitur Aristoteles, de praecog-
ἰesim ISTINCVὶTCaietanus duplic misitione passionis, & subiecti diccns, de illai Hevila limotist .ationcm. scientia ima praeeognoscendum est solum quid est.quod
a ias aliam, propter nides de dicitur; deliabiecto vero utrumque,&quod n Onstiationcia ρυρ te vocat eam, in sit. ει dest quod dicitur, vel quid nomen qua pasii dei stoli stratur de subiccto, apri significet: sed ciuistat de passione, non esse ori,talis stl:aec. Omne animal ration.alec piaesupponendum quia rei fi d sat esse, vide p. disciplinae omnis homo in animal nominis, ergo id etiam, de subiecto prenos e . M.t onale, csgo omnis homo est capax dii sufficiet. .ciplinae quasi Opposit ac sttam Ostratio, εαι,
in qua per propriἀm ei Passione in iiod. Verularuit sententia. quid in ius diri , demostramus, vita dicas. h. idciu desidiscipli: .ae; capax est animalia solutione adnota ' - U
tion. .alc;on in i l .omo est capax discipline.er te oportet, praeter distinctionem scien. Domnis homo est animal rationale mune tiae, ac detrionstrationis, in quia est, igitur in cnu,nstratione. 'Maest, ait, propteriaid est, adhine demonstratione, Pr l. habes itioncm uidi: o in inisesepiaeco pier quid. quam vocant potassimam in duo ema frac
co Altis oneri ob ainuq at in demonstrati H est,inquariopria passio probariu desubie si id di. ne prepter, mi,. defixiiii quid rei hoc est, . ,alia nonnis propita causa de suo effectu laxest. qi: id litati subiecti praesipponenda est ces vel esscctus per propriam eausatri tales