장음표시 사용
111쪽
Justinianeum quoque primo in scholis r
Ciperetur, tum etiam in foro Imperii Romano- Germanici in usum deductum fuerit, consensis primum tacito Imper torum ac Germaniae ut vocant Statuum, postea vero Maximiliano I. imperante an.
I 496. publicis Imperii tribunalibus secum dum Jura Communia, id est , Romana iudicandi lege obstrictis. Atque haec est historia Iurisprudentiae
tum Sacrae tum Politicae a prima sui orbgine, atque ab ipso Mundo condito ad haec usque tempora non interrupta serie Per tot rerum ac regiminum vicissitudines deducta. Nunc in ipsa scientiae huius adyta profundius penetrare juVat, ac singulas Oeconomiae juris partes a tentius lustrare. α
112쪽
S. I. Pus naturae. XVI. Huius tractationi triplicis naturae status
notitiam praemittere visum fuit, utpote scitu admodum dignam & uissem tum ad rite intelligendam Juris naturae doctrinam, tum ob multiplicem, quam in se continet eruditionem, i uuidi vel maxime ad refellendos plurimos errores, quos Valde perniciosos ex eo deduxerunt haeretici, ut Pelagius, Bajus, Jansenius , & etiamnum hodie deducunt in hoc ipso de jure naturae negotio complures Acatholici Scriptores, quemadmodum suo loco demonstrahimus. I. Status natura integra tria complectitur et primo quidem perfectiones humanae naturae Convenientes ac debitas ex parte corporis r eiusmodi sunt integritas sensuum, membrorum omnium symmetria, staturR dc r, temperamen-
113쪽
li & humorum 1 usta proportio, e quibus
promanabant ianitas, Virtus, & vires ad operandam , pulchritudo, tantaque perfectio , quanta integrae naturae conti tiOnem decebat: ex parte animae Proto p rentis nostri Adami intellectui a Deo infusia fuit habitus scientiae rerum omnium naturalium, non solum quae ad vitae usum& conservationem, gubernationem ac regimen rerum creatarum , Verum etiam ad contemplationem laudemque siupremi conditoris Dei pertinebant; unde fluxit multiplex & clara cognitio rerum naturalium terrenarum aeque ac coelestium, primorum principiorum moralium ad v, tam naturae rationali conformem instrumendam, maxime vero cognitio Dei tamquam caussae universorum & auctoris naisturae. Atque haec scientia erat ordinis
naturalis, ab ideis intellectui consenitis dependens. His supperaddidit benignum Numen primo habitus virtutum mordium,
ut earum adminiculo Voluntas rectae r
tioni esset subjecta, & ad appetitum in
ferioris hominis in honestatis ossicio conistinendum. rite comparata. Hae virtutes eo in gradu perfectionis fuerunt infusae, qui statui huic erat conveniens. Secumdo, humanae naturae in naturali sua conis
ditione rectae persectaeque a Deo adjecta
114쪽
tuere dona quoque supernatur lla gratiae in ipsis prima sui origine, scilicet ha-hitus gratiae sanctum facientis, seu ch, ritas cum aliis virtutibus & donis S. Spuritus et unde voluntas charitate ae spe he titudinis futurae ornata fuit, intellectus autem per lumen gratiae circa mysteria supra naturam posita illustratus; ipsa umro natura humana ad finem supernat. Talem per gratias ejusdem ordinis divina benignitate fuit elevata. Tertio demum his naturae ac gratiae dotibus veluti compi mentum accesserunt privilegia & dona Dei exteriora, nimirum ut homo sing. lari ejusdem providentia ab omni errore ac periculo, ne deciperetur, immunis fuerit, antequam peccarit, ut Omnis r hellionis pravarum cupiditatum expers esset, ut suo modo nec infirmitatibus Corporis aut morti subiaceret. Etsi enim naturae suae conditio ab his eum non ex, meret, potuisset tamen nunquam mori, si voluistet, seu nunquam fuisset morit rus, si non peccasset. Atque in istis naturae ac gratiae donis, nec non privilegiis heic recensitis justitia illa originis, seu quam originalem nuncupant, Constituta fuit. Porro ut alios quosdam hujus felicissimi status, si non primorum palen tiun peccato di culpa eversus fuisset, cha
115쪽
racteres palam faciam, propagatio humuni generis utpote naturae conformis fuistura fuisset salva 1llius persectione, uti observat S. Augustinus g inquiens: Quid probibere potuerit, ut essent hominibus honorabiles nuptiae, F uorus immaculmitis, etiaan in paradiso: hoc Deo prasantes detiter j seque viventibus ut Ave timinquieto ardore libidinis, Ane ullo labore
doloreque pariendi, faetus ex eorum semine gigneretur. , Circa genus autem Vitae poli cicae dubium haud est, quin homines In statu naturae integrae victuri fuissent in quadam communitate, saltem domostica familiae, quum societas ista teste Philosopho h ex prolium procreatione a multiplicatione filiorum & nepotum ori tur. Immo censent D. Thomas, Eximius Suarez, & ahi probabilitas civilem qu que ac publicam communitatem fuisse futuram, utpote natura per se conveniem rem , in secundum se perfectam: neque hominis in illo statu plenae libertati dominium solius gubernationis repugnasse videtur. Praeterea eodem in statu primm
va rerum aC honorum communio com
servata fuisset, nulla introducta stricte dicta divisione, privatisque dominiis e diu, so enim evasit necesIaria ad vitandas liis te scvi m. s. ωηes O GAI. P.M. T.
116쪽
tes, rixas, & ad pacem inter homines servandam, quin & propter sustentati
nem ex bonorum cultura, quae in eorum
Communione facile neglecta sitisset; quae ratio tamen in illo pacifico tranqoibloqvae integrae naturae statu omnino cenisset. Nulla etiam inlanassent clialica, nulla bella vastassent regiones illas, neque negotiationum tumultus perstr puisssent, neque corporum cura in vest,hus cibisque artificiose paratis homines exercuisset, sed vitam duxissent beatam,1blicitudinum vacuam, dc rerum Coele nium divinique Numinis contemplatione atque obsequio, scientiarumque culici occupatam, cum moderata & delectabi. Ii terrae cultura, dicente i S. Scriptura i rPUvit Deus Adam in paradisi voluptatis ,
tit operaretur'custodiret illum. Ii. Sta tus natura lapsa ac reparatae dicitur is, in quo natura humana iustitiam originis atque integritatem primaevam a Proto- parente Adamo acceptam per lapsum in
peccatum perdidit, variisque malis su lecta fuit, quamvis postmodum in hac
rerum providentia ex infinita Dei hon, late per Christum reparata fuerit, quam tum ad culpam, non vero quantum ad
117쪽
immunitatem a rebellione cupiditatum ,
aliisque vitae huius miseriis, S peccati
poenis temporariis adtinet. Hoc autem peccatum originis est ipsum peccatum Adami, quatenus moraliter nostrum est, seu in omnes posteros, si sanctissimam Dei Matrem sine omni labe conceptam excipias , propagatum. Fuit enim Volum ias hominum secundum communem SS. Patrum dc Doctorum sententiam alligat, ad voluntatem Adami , tanquam Capitis moralis humani generis, in ordine ad observationem vel transgressionem legis de fi uctu arboris non comedendo per pactum a Deo constitutum,. eo fere m do, quo Magistratus alligare solet Volum. talem pupilli, non exspectato eius consensu, voluntati Tutoris: ψs autem fleue Adam transgrin sunt pactum k . Atque ita peccatum hoc Adami moraliter voluntarium nobis est factum. Et vero optabile erat, humano generi pactum istud ante omnem eventum , quoniam Adam eximiis omnino donis naturae de gratiae, aliisque praesidiis ad observandum praeceptum adeo facile fuit instructissimus. Interea diversi generis poenae tanquam comites ac tristes appendices peccatum hoc sequebantur: ejusmodi erant, quod anima
118쪽
anima gratia sanctum faeiente, aliisque donis supernaturalibus spoliata, ac prete Cipuae ipsius potentiae, nempe intelle&s, voluntas, memoria, & appetitus uterque,
Cunt, graviter vulneratae fuerint e corpus
vero morti, morbis, pesti, & doloribus aliisque miseriis subiectiam. His additae poenae aliae, scilicet inimicitia Dei, se ,
tus daemonis, calamitates a coeli, intem. perie, elementis, hominibus dc feris pro- , venientes. Demum secuta est poena alterius vitae pedissequa, seu beatitudinis aeternae ac haereditatis coelestis amissio. Hinc apud Theologos axioma illud orbginem duxtir naturam humanam peccato originis spotiatam fuisse gratui
eis, o vulneratam quopιe in naturalibus bonis; quamvis secundum communem Patrum opinionem saliem in viribus li- heri arbitrii purae naturat debitis non sietacta debilior. Reparata vero fuit ingens haec iactura universi generis humani, quantum ad animae salutem & felicit tem sempiternam adtinet, per benignissimi servatoris divini mortem & merita in finiti valoris ita, ut neque gentilibus, quibus absque culpa est incognita vera religio, quae in sola Ecclesia Catholica reperitur, omnis spes salutis sit adempta,
119쪽
s quidem naturae legem observent. ' Quippe facientibus quod es in se non cleerie Deus, subministrando necessaria variaque subsidia, quibus ad salutem perveniant, dicente S. Augustino e Solus religionis hujus , per quam solam salus vera, veraciterque promittitur , nulli unquam δε-
fuit , qui dignus fuit, ae cui defuit , d
gnus non fuit l . III. Statum pura natura vocant illum Theologi , in quo h mo si constitutus fuisset sine originis pec Cato, omnes quidem facultates naturae humanae proprias possedisset, quin t men ad finem seu beatitudinem supra naturam positam per ejusdem conditionis gratias obtinendam ordinaretur, ita ut observatis naturae legibus beatitudinem obtinuisset non nisi mere naturalem, sumque conditioni convenientem, qua Vero ipsa violatis legibus illis excidistiat. Fuisse autem possibilem hunc statum, res confessa est & manifesta, si non Dei potemtiae limites praescribere velimus. Cur enim non potuisset ille hominem creare absque gratiis supernaturalibus, aliisque donis gratuitis, scilicet quin esset immunis a rebellione cupiditatum, seu concupiscentia ut adpellant Theologi, & a
120쪽
morte exemptus nihil Rae quod repugnet , hac in re invenitur, immo ad pedifectissimum dei in res creatas dominium pertinet, ut eas ad hunc vel illum finem pro lubentia sua ordinare queat. Quapropter non tenebatur hominem per gratiarn adoptare in filium cum iure haereditatis aeternae, neque a lege mortis ac rebellionis illius eximere, utpote quae non sunt proprietates naturae, sed dotes primaevae. iustitiae. Hinc merito damnatatuit a tribus Pontificibus Baji Doctoris Lovaniensis doctrina, asserentis; sublimmiionem hominis ad consiortium Dei natu-- invocenti fuisse debitam ac naturalem rsominem non potuisse initio creari talem, alis nunc nascitur: immortalitatem fuisse conditionem naturalem aec. Illud equboem fateri oportet, non potuisse homini in hoc statu a Deo praefigi finem 2Iummodo per tempuS duraturum , . seu felicitatem hujus vitae ambitu conclusam et nulla enim fuisset inter hanc & animam ex natura sua spiritualem ac immortalem proportio. Quare finis ille praefixus
ac beatitudo naturalis constitisset in cognitione dei per res creatas, seu merciat fractiva ut scholae vocant c qualem hahet anima in hac vita, quamdiu corpori