장음표시 사용
91쪽
gestis a militibus suis Imperator salutatus Consulatum petiit, quem quum & Pompeius ambivisset, Respublica in duas factiones scissa fuit, quarum una Caesari, Pompeio altera adhaesit, sequente ambitionem atroci bello civili. Verum Caesar in
Phariatica pugna victor, Pompeio profli- lgato & Ptolomaei AEgypti Regis perfidia celso, quinque triumphis Gallico, AEgyptiaco, Pontico, Africano, & Hispanico Clarus suprema potestate potitus est; sed non multo post viginti tribus vulneribus interfectus C. Octavio Augusto imperium . reliquit, qui latis multis legibus, & pac
to fere toto terrarum orbe consilium quidem iniit de Republica reddenda, & imporio deponendo, sed a suis prohibitus animum ad imperium lege firmandum adjecit. Itaquo anno urbi S 729. C. Caesare Augusto decimum, & C. Norbano Coss. llata est Lex Regia, qua summa & regia Potestas, quam populus Romanus ab ejectis regibus sibi vindicaverat, in unum principem translata est, ut is quidem nubia legis necessitate teneretur, Omnique scripto iure solutus esset, ei vero parerent omnes. Quod igitur, ut Arcadius
J irisconsultus loquitur, Principi placuit , legis habebat vigorem. Atque ita Respublica Romana in Monarchiam migravit.
92쪽
rurisprudentia sacrae ac profanx. 57S. III Tertia Periodus.
XII. 'rertiam periodum, ouantum ad ius si crum & Ecclesiasticum pertinet, a Christi servatoris nostri in terras adventu auspicari iuvat, qui uti veterem seu Mosaicam legem abrogavit, ita novam Iegem, nimirum Gratiae, illi substituit. Atque in hac lege gratiae a Christo Domino tanquam Legislatore supremo cob Iata est D. Petro ejusque successoribus, utpote suis in regenda Ecclesia Vicariis, iurisdictio Ecclesiastica. Voluit enim ex his terris discessurus ad coelestem Patrem,
a quo omnem potestatem acceperat: ondi
nia dedit ei Puter in manus, cq voluit inquam Ecclesiam a se fundatam regi mincio humano, ac per homines. Quare Petro dixit, & in Petro omnibus legutime successuris Pontificibus: Tu es P trus, di sup r banc petram ad calo E clesiam meam: pasice oves meas: Tibi dilo claves regni caelorum, quodcunque liga- , veris super terram, erit ligatum ae iucoplis is c. r . Nimirum duas claves seu dupli- q -xa. o Matth. 16. I
93쪽
duplicem contulit potestatem, & docendidi gubernandi Ecclesiam, quae sane pol stas ultima sine iure, sine legibus neci ti- quam subsistere potest. Et vero hac j iisdictione sibi concessa quam primum usus est D. Petrus cum reliquis Apostolis, cum
varia Concilia congregarunt, ut de iis, quae ad cultum divinum, dc Ecclesiae peritinerent regimen, statuerent, Evangelicasque leges stabilirent. Primum erat Hierosolymitanum post Christi in coelos ascensium, anno 34. ut sentit Baronius, vel ut computat Labbe anno 33. quo convenerant Apostoli in domo Mariae M tris Joannis, ut duodecimus Apostolus sufficeretur in locum Judae, & Epistooa tum ejus alter acciperet quod etiam loriste supra Mathiam cadente fastum est. Monstravit heic iurisdictionem sibi tan- quam Ecclesiae totius capiti concessam D. Petrus & congregando coetum ex Apostolis de Fidelibus conflatum, dc primus alloquendo hunc coetumr Exurgens δε- trus in medio fratrum dixit γα Alte- letum Concilium Apostolicum eodem anno Hierosolymae celebratum fuit. Hacuit ibI, quum aequum haud esse videretur, Apostolos relicto Dei verbo ministrare memsis, ut eligerentur septem Diaconi, qui hoc ministerio fungerentur, quibus etiam lmanus
94쪽
yurissimilentiae sacrae ac profanae. sy
manus imposuerunt Apostoli, id est cuti Patres Concilii Neocaesareensis, S. Dionysus, Cyprianus, Isiclorus, Salmeron, &Cornelius a Lapide sentiunt) in Diacon tus ordine constituerunt. Tertium Apostolorum Concilium, quod sequentium omnium norma est, & e quo desumpta fuit Oecumenicorum Conciliorum formula: Visum es Spiritui Sancto γ nobis
denuo Hierosolymis Claudio Imperante anno Ch. 49. uti censet Labbeus, vel ut ulli putant, an. so. coactum fuit. Ad id Convenerant Petrus, ut Praeses & Caput, Paulus, Joannes, Barnabas, atque Seniores, qui aderant Ierosolymis. Non desunt, qui omnes alios Apostolos, si J cobum Maiorem excipias e vivis ab Herode an q*. vel 46. iam sublatum, singulari Numinis vocantis providentia hoc in Concilio praesentes fuisse contendunt, utpote quod caeterorum exemplar esset futurum; idque colligunt ex epistola secunda ad Galatas. In eo statutum fuit, neminem Christianorum lege CircumcisD-nis, vel alia ceremoniali teneri, praeterquam ut abstinerent ab immolatis AmuD acrorum seu idolothytis, id est a rebus
quae idolis offerebantur, & a sanguiue ac fumeato. Utebantur autem Apostoli his s AEI. IS.
95쪽
his verbis: Vi mes . Hacuit nobis, quae verba ad solemnem pronunciandi forminIam tam in Comitiis Ecclesiasticis quam in Judiciis profanis & Senatusconsiliis valoe usitata fuerunt. Alii duo conventus Ap stolorum recensentur in eorum Actis rprimus A. C. 4 . in quo Symbolum quod vocant Apostolorum collata quasi opera pro illorum numero fuisse compositum testantur S. Cyprianus t Russinus, S. Ambrosius, D. Clemens, Epiphantus, Aingustinus &c. Alium Antiochiae conve tum institutum fuisse pro comperto est apud Ecclesiasticae Historiae Scriptores, ad
sedandas controversias ibidem eXortas , Culus Canones inventos a Pamphilo in Bibliotheca Origenis reserunt Turrianus
bili tus fuit cultus sacraru in imaginum δunde antiquitas illius contra veteres Srecentiores IconomachoS commendatur.
Verum hae leges, aliaeque Apostolorum sanctiones non statim scripto mandatae fuerunt, immo in cordibus fidelium quasi scriptae circumferebantur tanquam Traditiones Apostolicae, quemadmodum alia Christi Traditiones. Quippe Ecclesia primis illis temporibus, quae, necdum haereticos o In evo . smί. u l. r. advers Magd bsvrgefra c. a1. Comi
96쪽
ticos noverunt, traditionibus regebatur. Hinc Tertullianus scite pronunciavit: Priar
fuit anima quam litera, sermo prior suam liber, ae priorsensus quamsbius y . Iujusmodi fuerunt: ieiunium Quadragesimae, suffragia pro defunctis, Pascha quotannis celebrandum, ritus dc usus aquae he. nedictae &c. Postmodum vero tum fidelium tum praeceptorum aucto numero scribi coeperunt leges, atque ita Christiana Respublica, ut quaevis alia bene fundata ordinataque partim iure scripto partim nota scripto gubernabatur.
XIII. sublatis ex hac vita Apostolis, & ad c
pessenda meritorum praemia in coelum evectis non ideo destituta fuit fimio praesidio Ecelesia. Nam pro Patribus nati sines lia, ut ait Proplicta Regius Z , id est, ut commentatur D. Augustinus: pro Apo- solis Episcopi consituti fuerunt , qui ideo
Aposto rum successores dicuutur. S. Lue me S eorum coae uS, D. Petri post Linum successor sic discipulus, primus suit, qui necdum scriptis traditionibus regulaS, vulgo Canones Apostolorum adpellatas, griae Uidiomate conugnasse fertur, quas Diony
97쪽
in latinam linguam quam curatissime transislatas posteritati transmisit. Hac ratione ex Traditionibus Apostolicis Canones manasse luculentissimi testes sunt SS. Patres,& Concilia, uti Baronius ad annum Ioa. ει Turrianus integro, quod pro tuendis Canonibus Apostolorum conscripsit libro, nec non Binius & Balsamon demonstrare conantur, quamvis prior in altera editione Canones hos omiserit. Idem Clemens
Papa plures edidisse dicitur Constitutiones, quas refert Severinus Binius ca) quasque
Canonicas agnoverunt S. Ignatius, S. Athainnasius, S. Epiphanius cum aliis. Ita scri-hunt ac censent non pauci Juris Sacri Doctores r sed num res ita se haheat, suo loco videbimus. Successierunt aliae eoistolae, quas Decretales vocant, aliorum Pontificum, Evaristi, Alexandri &Successorum evaria quoque Concilia, in quibus, ut de
quatuor primis duntaxat mentionem faciam, scilicet in Nicaeno viginti Canones, in Constantinopolitano I. Septem, in Ephesino praeter Ia. Anathematismos octo, in Chalcedonensi viginti septem editi su runt. Crevit autem constitutorum, seu ut Iurisperiti vocant, Constitutionum Ecclesiasticarum multitudo praecipue a tempore
Constantini M. quoniam prius ob Ethni
98쪽
Drisprudentiae sacrae ac profanae. 63
Corum Imperatorum immanes de multiplices advςrsus Ecclesiam & Christianos excitatas persecutiones cogendarum Synodorum libera facultas haud erat b . Unde contigit, ut per quadringentos & amplius
annos non riterit disicrimen factum intexIus Canonicum & Theologiam, iidemque essent Ecclesiastici Jurisperiti, qui The logi ; quemadmodum ex Ioanne Ger nrefert Bernardus van Espen c , quae disic, plinae & scientiae postmodum distinctae fuerunt, praecipue quando post Varias a v riis Auctoribus factas Constitutionum Pomtificiarum S Canonum Sacrorum collectiones demum Gratianus Monachus famosum opus Decretorum: post annos septuaginta vero S. Raymundus de Pennasori celebres quinque libros Decretalium in lucem ed, derunt, e quibus grande illud Corpus I ris Canonici, quo etiamnum hodie ut, mur, coaluit, de quo enucleatius atque uberius disserendi campus postmodum sese aperiet. Heic duntaxat praestantium Duum. virorum istorum effigies paucis adumbrabo. Gratianus Etruscus erat, ex ordine
S. Benedicti, quem aliqui patria Classem sem, alii melius Clusinum, modΤhuiciae oppidum est, avellant. De loco ubi S. Ordinem profestus est, certant inter is
99쪽
Monasteria, velut olim de Homeri patris civitates Graeciae. Monachi S. Felicis Bon niensis suum esse dicunt, rarum Monachi S. Proculi, qui statuam ex marmore sculptam in Claustro suo, qua hortum respi- Cit, erexerunt Viro seque religio P ac d cto , aeternaque memoria digno. Utro que conciliare studet Arnoldus mion, dum Gratianum prius vitam Monasticarnad S. Proculi professum esse, tum vero ad Monasterium SS. Felicis S Naboris transiisse, ibidemque Decretum perfecisse scri-hit; nec sine te ilibus & tabulis, quum de inscriptio incisia saxo pervetusto praefati ultimi Monasterii, & epitaphium illustre,. quod defuncto Bononiae positum fuit, idem testentur. Ita enim loquitur epitaphium e Grationi Clusini, Cresarei juris er Ponti est Enucleatoris prope divini, qui Mon etas in Marorum Feliris Er Naboris inde absolutissi-ιm ibidem opus Decretoria anno Gratia i I s 1. Compilavit, sepulcrum, quod ilite curiae' ruderibus ab orptum, hirmat lvificentius renovatum IIoan. FrancisusAUr ovandus Bononica III. Dictator arepullire in auravit. Anno salutis I 98.
Remp. feliciter gubernante. Quonam auotcm anno Grata ianus Decretum suum in lit. oena publicam ediderit , non minus dissentiunt
100쪽
Iurisprudentiae sacrae ae profanae. 6s
Eunt inter se Auctores r quidam id factum
esse contendunt Αn. I Is I. tempore Eugenii III. uti docet volumen vetustissimum D
creti, & Chronicon in Bibliotheca Vat,
cana adservatumr alii an. II I. quemadmodum legitur in editione iussu Gregorii XIII. emendata et Bellarminus cd litem
compositurus collectionem a Gratianoan. II 27. forte inchoatam, an. II 4 I. ed,
tam , & an. II si . in scholis publice pra Iedlam fuisse autumat. Illud constat, quod volumini suo immense labore conscripto titulum praefixerit: Concordia discordam rium Canon , quum in eo non solum D cretis colligendis c quemadmodum Ant cessores fecerant) sed per propositas in
utramque partem quaestiones Canonibus, qui inter se pugnare videbantur, in comCordiam revocandis operam dedit. Atque hoc Decretorum corpus uti vocat Innocentius IlI. in Academiis, maxime B noniensi, publicae praelegi iussit Eugenius III. Ponti Max. cui praeterea Gratianus conmlium dedit, ut gradus quosdam Academ, cos institueret Moeriaureatus , , Licentimius, & Doctoratus, qui literatis non tam annorum numero, quam doctrinae merito Conferrentur, additis aliis non paucis priavit Scrist. Eceus