Franc. Xav. Mannhart Societatis Jesu sacerdotis Bibliotheca domestica bonarum artium ac eruditionis studiosorum usui instructa et aperta. Opus seculi nostri studiis ac moribus accomodatum. Tomulus 1. 12. Tomulus 7. De jurisprudentia civili et ecclesi

발행: 1762년

분량: 402페이지

출처: archive.org

분류:

151쪽

ytis divinum. III

ctione Dei & Proximi , etiam inimic Tum et item quae sunt de fide, spe, de

charitate. Nam etiam haec suo modo mora- Iibus accenseri merentur r ad posteriora, quae versentur tum circa ritus sacrificii de sacramentorum exteriores, tum circa eos, qui ad horum substantiam requiruntur. Equidem in veteri testamento, ut vid, mus, quatuor erant praeceptorum cerinmonialium genera, scilicet, quae circa sacrificia, sacramenta, sacra, & observam tias lata fuerunt a in novo autem circa

duo posteriora nullum a Christo datum fuisse praeceptum reperimus, sed potestatem instituendi ea, & instituta praec,piendi Ecelesiae prudenti arbitrio eommiis sit. Verum negari haud potest, quod quantum ad priora duo adtinet, divina

dentur praecepta etiam 'in nova lege.

Quippe Sacrificia & Sacramenta ad subis stantiam divini cultus pertinent; sacrificium quidem, quia velut essentiam cultus divini exterioris & publici continete

Sacramenta vero, quia ad cultores Dei sanctos faciendos ordinantur. Non autem ConVeniens erat, horum institutionem humano relinqui arbitrio, quum fi Ina & perpetua esse decreverit Deus, ita ut Ecclesia Christi ab aliis sectis vel confregationibus his quasi ch r unibus di-

152쪽

. Cap. IV.

stingueretur, uti notat D. Angustinus Dein nullum inquiens nomen Religionis coagulari homines posme, nisi aliquorum

signorum vel facramentorum consortio coLIrguntur. 43apropter Oportebat tum ad legis litius persectionem, tum ad unita- tis vinculum conservandum dari praecepta divina, quae substantiam illorum determinarent et reliqua, vero, quae accidentia sunt, quum in iis unitra non consistat, E clesiae determinanda relinqui poterant.

Neque praecepta ista aut suavitati & li-hertati, aut persectioni novae legis quidquam ossiciunt: non libertati S suavitati, dicente rursus Augustino g) r Levi

jugo suo nos subdidit Christus sarcinis

DDi : unde sacramentis numero paucismis, observatione facillimis, Agni catiο- ne prasiantissimis societatem novi popuIT . colligavit. N sn perfectioni, quia secum velut animam legii adserunt spiritum gratiae & chari ratis, qui eodem Augustino teste ch facit pracepti sarcinam non pr

mentem onere ponderum, verum etiam sublevantem vice pennarum. Judicialia praecepta in hac lege nulla reperiuntur a Christo constituta. . Neque mirum: non enim ut regnum aut rein publicam politi.

153쪽

cam in hoc mundo erigeret aut stabiliret, Servator advenit ; unde Pilato respondite Regsum meum non est de hoc mundoci , & quum postularet quidam ab eo et Die fratri meo , ut dividat mecum haero. ditatem, reposuit: Homo quis me Urituit Pudicem inter vos ch) sed ut E

clesiam suam, quatenus Congregatio est fidelium, ad finem supra terrena haec poestum per adiumenta eiusdem rationis O dinaret, ad quem consequendum legibus iudicialibus absolute opus haud erat. Et quamvis ad politicum regimen Ecclesia sticum aliquae leges iudiciales sint necessariae, satis providit Christus Ecclesiae, dum potestatem ferendi leges ejusmodi Pro necessitate hujus regiminis Vicariis suis commisit, quae proin non sub Divino sed Canonico 'lure continentur. Quod autem ad praecepta ab Apostolis nobis tradita adtinet, ea duntaxat, quae Velut ex ore Christi excerpta promulgarunt, pro Divinis habenda sunt; unde Gentium Apostolus: Ego aut accepi a Domino, quod γ tradidi vobis. Item et pracipio non ego, sed Dominus cl). Illa vero, quae accepta a Christo potestate tanquam Pastores, ci) Roan. 18. λ Lue. Ia. cl) x. ad

154쪽

stores & Rectores Ecclesiae decreta res, querunt , qualia sunt Canones Apostolo. rum, praeceptum de observanda die Do minica, de ieiunio quadraginta dierumtic. ad ius humanum Eccleuasticum spectant. Tantam vero vim obtinent praecepta

Iuris divini, Ru Iegis novae, sive a Chruso per se ipsum, sive per Apostolos ipsius

nomine tradita, ut a nullo hominum mutari queant, nec dispensiationi ut vocant Iurisperiti, in iis locus iit. Quam vis enim Deus, utpote in lege sua, dispensare pro arbitrio suo etiam sine caussa possit, quum sit summus Dominus & Le. gislator, eiusque voluntas sit suprema regula bonitatis, non tamen potestatem hanc, sine qua inferior in lege superioris dispensire nequit, ulli hominum, etiam Pontifici, concessisse communior ac Vinxior Theologorum sententia docet. Equidem Christus Petro dixit: Quodcunque Laveris 'per terram, erit tigatum in coelis, est' quodpaenque solveris seuper temram, erit solumm in cartis m). V rum nimis late patent haec verba, nec illis indulsisse Christus Petro & succetar,sus est censendus facultatem ejusmodi,

per quam solvi queat Ju divinum, ejus,

155쪽

7us divinum.

que praeeepta, quae fundamenta sunt Εσclesiae, labefactari aut variari possint, ita ut decursu temporis Vix Ecclesiae uni ras atque stabilitas amplius agnosceretur. Nihilominus non pauci Theologorum aeque ac Iurisperitorum summo Pontifici potestatem adstruunt interpretandi ac declarandi: haec vel illa, in his vel illis eireumstantiis sub iure divino non Comprehendi; atque ita in votis, iuramentis Sc. di penvire dicitur Pontifex, quamvis minus proprio loquendi modo. Quo

tempore autem obligare coeperit abroga. in veteri lex nova, satis eontroversia res

est, abeuntibus in diversias, partes DFetoribus r quidam contendunt, jam antet Christi mortem cessasse Veterem, suam que vim exeruisse Novam, in iis saltem, quae iam tunc Christus instituerat, quemmadmodum baptismum ad salutem esse n cessarium jam declaravit his verbis: N, si quis renatus fuerit ex aqua Spiritae Sancto, non potos introire in regnum Dei n). Verum opinio, haec non' vid tur esse verosimilis. Nullum enim praeceptum hujus legis vivente adhuc Chri. sto publice praedicatum fuit tanquam ad salutem necessarium, multo minus Conrifirmatum quamvis aliqua fuerint a Ser. Vatore

156쪽

aeta Cap. IV.

vatore privatim proposita: praetemusin quod idem, dum viveret, in multis logi Mosiaicae palam se ipsum ac sponte tua

subjecerit. Quare melius alii autumarus, exspirasse vetus Testamentum cum ipis novi Conditore Deo- homine animam in Cr. Ce agente, clamanteque confiummatum est, quando scilicet velum Templi scissum, translatum sacerdotium, & Testamentum novum eonfirmatum est, quum & alia testamenta morte confirmata quampriamum obligandi vim exerere soleant, uti argumentatur Apostolus o : Ubi enim tes amentum es , mors necesse es intero dat testatoris. Testamentum enim in moro tuis con malum est: alioquin nondum umidi, dum vivit , qui te tus es, Optime

omnium sentire videntur, qui docent i gem noVam ante Pentecostes diem obiugare haud caepisse: tunc enim velut e pruvata in publicam legem promulgationis ope transiit. Hinc Christus .e terris discessurus Apostolis praecepit et Euntes docete omnes gentes γ pr dicate Evangelium, quod mandatum illi non poterant exequi, nisi postquam Spiritum sanctum ex alto submissum recepissent. Nam prae cedenue Pentecosten tempore subebantur hedere in civitate , donec induerentur vim

157쪽

ytis divinum. 123

tute ex alto, nimirum dotibus illis, quas tam ardua publice praedicandae Legis Evangelicae provincia requirebat. Neque etiam Christus institutionem Ecclesiae suae ante suum in coelas asceii sum compleVit, quum paullo ante, ut patet et . Joannis Evangelio sp) Sacramentum poenitentiae instituerit, ac potestatem sacerdotibus ad Peccata remittenda dederit, quin & Apostolos ad Episcoporum, ac Petrum, in quo fundenda erat Ecclesia, ad summi

Pontificis munus evexerit. Non alatem

vero simile videtur esse, quod Christus Dominus legem suam ut obligantem tulerit prius, quam esset Ecclesia constituta, pro qua illam legem ferebat. itaque ipsa die Pentecostes in principe civitate Solymaea, quum in ea tam diversarum gentium homines divina ordinante Providentia congregati fuerunt Parthi, Medi, AElamitae, & qui Mesippotomiam, Judaeam, Cappadociam, Pontum, Asiam,

Phrygiam, Pamphyliam, AEgyptum &partes Lybiae habitabant, Judaei, Proselyti, Cretes & Arabes ab Apostoljs Spiritu sancto plenis solemni ritu publico iita ut unusquisque nationum illarum lingua sua loquentes audiverit, lex nova promulgata fuit, ac obligare coepit.

158쪽

de jure divino . tum veteris , tum nori testamenti , quod partim Theologi D. Thomas, Suarius, Dominicus Sotus, M Iina, Lessius &c. doctissimis disputati nibus , partim S. Scripturae Interpretes Alphonsus Salmeron, qui undecim tomis in Evangelia, in reliquum S. Scripturam quinque Commentatus est, Ioannes Mabdonatus, Alphonsius Tostatus Abulensis Episcopus , Cornelius a Lapide, Augustinus Calmet, aliique complures erudiistiss1mis commentariis illustrarunt.

CAPUT HIUS HUMANUM ECCLESIASTICUM.

XXI. Prooemium. Εmenis Juris naturae, gentium, ac diis vini stadio gradum inciamus ad Jus

humanum, seu quod homines accepta a Deo potestate condiderunt ac promulgarunt , cujus ea est natura, ut omnem obligandi vim obtineat a libera voluntate hominis, publica auctoritate

aliquid praecipientis vel prohibentis. Ju-

159쪽

mmanum Ecclesiasticum. 1as

ris hujus fundamentum est ipsa humana societas. Haec autem triplex est: omnium prima conjugalis , quae marem inter & foeminam intercedit, ad humani generis propagationem necessariar altera paterna, seu filiorum Cum parentibus,

ct parentum cum filiis r tertia herilis, seu servitutis , famulatus, ct dominii a

quum homines vitam agere absque alio-xum ministerio & auxilio nequeant. Jam Vero e . tribus his primis societatibus coalescit integra communitas, intra limsetes tamen domesticos unius cuiusdam familiae, qualis oeconomico regimine durigi tur. Quoniam vero hominum aucto numero augeri quoque familias ac in plures dividi necesse est, istae vero fibi solis non sufficiant, sine artium, opificio . Tum, & agriculturae adjumento nequa etiam si separatae degerent, diu pax COn servari, ac injuriae propelli queant, ori tur. alia grandior communitaS, quam ci vitatem adpellant, quaeque ex pluribus familiis componitur. Dod si quema, modum ad vitae commoda atque praeli dia fieri solet, plures quoque CiVitates

in unam . societatem Coeant d mum .maXima consurgit communitas puta iRespublica, Prixeipatus, Regnum , serium. Paucis rem totam M. Tui

. lita

160쪽

ρο. v

,, iit, inquit, natura commune animan

is tium, ut habeant libidinem procreano di, prima societas in ipso coniugio,, ellet proxima in liberis r deinde una ,, domus, Communia omnia. Id autem ,, est principium urbis, & quasi seminao,, rium reipublicae. Sequuntur Fratrum ,, conjunctiones; post .consobrinorum , ,, sobrinorumque , qui cum una domon iam capi non possint, in alias domos

tanquam in colonias abeunt. Sequun- ,, connubia assinitates , ex , quibuς,, etiam plures propinqui. Quae propo, ,, 'gatio & soboles origo est rerum pu ,, blicarum. Magnum enim est eadem ,, habere monumenta Majorum , iisdem ,, uti sacris, sepulchra habere commua ,, nia. is Palam igitur est, caussam 2E- cientem: proximam civitatis ac rei publieae haud aliam esse quam tacitum hominum consensum, quem 'recta ratio diis ctat, & ad coeundum in societates aeeommunitates eiusmodi impellit, ob it,. numera quae secum adserunt, vitae com moda. Est enim reperire.tres hominum classes, quae in civili fbcietate praecipua eonsideratione dignae sunt e Mercatores,

Milites, Iudices seu Patres conscriptos. Primi

SEARCH

MENU NAVIGATION