장음표시 사용
121쪽
X. Hae munita via , constabit et Augustini mens alibi dicentis De ciυit. Dei Lib. XIV
cap. XI. Arbitrium voluntatis tunc est νere liberum , quum Nitiis , Peccatisque nou seruit. Tale datum est a Deo, quod amiς- Sum Proseris vitio , nisi a quo dari Poterit , reddi rion ρotest. Nec vero longe absimilo puto, quod idem Augustinus dixerat Lib. de Perfeci. iustis. Quia peccavit voluntas, sequitia est peccantem , Peccatum habendi Gra necessitas ; quo Ioco Sanctus Episcopus impotetitiam resurgendi a peccato demonstrabat , in quam ex perversa Adami voluntate lapsi sumus , nisi Deus sua gratia ab eo nos liberaverit ; proindeque inseri , non sequutam hine esse Peccandi necessitatem , sed Pec tum habendi. Pugnabat tunc enim Augustinus cum Coelestio de peccato originali, cui quaerenti : Per quid essiciatur homo cum Pecca
lisex continuo docuit, liberum nempe arbitrium sine gratia ad malum valere , ad salutaria aulem opera nihil valere. Haec poluntas verba sunt
Augustini Lib. I. ad Bonis Cap. III. quae li-
hera est in malis , quia delectatur malis , ideo libera in bonis non est, quia liberata non est; nec potest homo boni aliquid stelle, nisi adiuvetur ab eis, qui malum noti potest inlle, hoc est gratia Dei per Laram Christum Doniinum nostrum.
122쪽
CAP. 1i I BE uou. LAP3o Α T. II sto , per naturae necessitatem , an Per arbitrii libertatem 2 respondit Sanctus Episcopust per arbitrii libertatem factum ut esset homo
Cum Peccato , moX subdit et Sequutam essEPeccatum habendi duram necessitatem , δε- nec tota Sanetur Osrmitas, et acciρiatur tanta tibertas, in qua Sicut necesSe est, Permaneat bene oluendi et numquam Peccandi voluntaria , felixque necessitas. Impotentiam autem non resurgendi a peccato sine gratia 'nihil nostrae ossicere libertati . quisquis ultro fatebitur.
Quomodo in omnes Adae Posteros Origιnale Peccatum traducatur.
- ametSI a tricIs omnino nostrum abhorreat
institutum , haud abs re tamen esso cenSeo , quid lucis in tenebricosam hanc , ac spinis qua qua Versus obsitam quaestionem , adver-Sus insanientes Pelagianos contulerit Augustinus , brevi Sermone aperire.
Interpellantibus itaque Sanctum Hipponensem Episcopum Pelagianis, quo potius pacto Originale peccatum nobis voluntarium, et limst
123쪽
ii 6 TnEOL. no M. Liv. i . , borum dici pos et, constans is, ac pro veritate firmissimus in eo asseverando versalus est , Adae peccatum liberum ac Voluntarium nobis fuisse voluntate et libertate Adami, in in quo omnes Continebamur , et a quo naturam lethali contagio insectam GENERATIONE TRAHIMUS. Qua in re et Beatissimi Αmbrosii Mediolanensis Episcopi usus est auctoritato Lib. I. OPer. In em. Cap. XLVII. Fuit Adam , et in illo fuimus omnes , Periit Adam , et in illo omnes Perierunt. Nimirum omnes in Adamo suissu inquit Ambrosius non Propter arbitrium singulorum verba sunt Augustini Libro IV. contra Iulianum sed pro
Pter originem seminis , unde omnes futuri erant: Secundum quam Originem omnes in illo uno erant , et hi omnes unus ille erant, qui in seipsis nulli adhuc erant. Quod iterum et Levi exemplo obfirmat Sanctus Do
matus a Melchisedecho in lumbis Abraha perhibetur, in quibus erat, non secundum substantiam suam , aut Voluntatem , sed se cundum originem seminalem dumtaxat. Ergo ex Augustino caussa , et quidem Proxima transfusionis originariae noxae in poste-r9S , generantium est concupiscentia , ac liabido , qua corpus seminatur. Hinc ubi con-
124쪽
cupiscentiam ex primo Adami peccato ortam edixisset Serm. CLI. de Ten ore, e Vestigio subdit : Ecce unde trahitur originale peccasum ; Ecce unde nemo nascitur sine Pe cato. Quod alte quantum Sancti Doctoris menti insederit , hi norunt abunde , qui AuguStianeas concertationes adversus Iulianum sedulo attenderint. ii ii LSed ubi Augustitius versatur , ibi et Thomam habes ; frequenter adeo conspirant am bo i Ecce tibi subactissimi Doctoris expressissma verba I. I. Quaest. LXXXI. art. 4. M Peccatum Originale a primo parente tra-- ducitur in posteros , in quantum moventur ab ipso per generutionem Sscut membrara moventur ab anima ad peccatum actuale. v Non autem est motio ad generationem , is nisi per virtutem activam in generatione. M Unde illi soli peccatum originale contra n hunt , qui ab Adam descendunt por vir-B tutem activam in geueratione originaliterre ab Adam derivatam , quod est secundum is seminalem rationem ab eo descendere ; nam n ratio seminalis nihil aliud est, quam Vis acti-D Va in generatione. Si autem aliquis forma reludis virtutu Divina ex carne humana , mani&n stum est , quod vis activa non derivaretuno ab Adam ; unde non contraberet peccatum
125쪽
- originale ; sicut nec actus manus pertinerqtu ad peccatum humanum, Si manus non mQ-M Neretur a voluntate hominis , sed ab aliquo
Nec vero nos id movet, quod anima tantum sit peccati subiectum , semen autem CDPPOreum quum Sit, animam non attingat , quae non generatione producitur , sed a Deo immediate creatur. Nam tametsi anima non traducatur ex carne, nihilominus vi generatipnis natura producitur humana , vereque dicitur homo generare hominem , quod nimirum Vir tute seminis eas dispositiones in materiam inducit , quas necessario anima consequitur. Porro natura humana , quae sic producitur , insecta est in Adamo , communicaturque Cum peccato. Vnde Augustinus Lib. V. contr. Iulian. Cap. IV. Alterum in altero tamquam in Mase uitiato corrumpitur , tibi Occulta iustitia diuinae legis includitur. Igitur anima licet spiritualis sit, licet a
Deo immediato creata , et quidem sine ulla labe , eo tamen ipso momento quo corpori iam sermalo ex semine Adamitico corupto eoniungitur , Visiatur. Τunc enim. pars hominis efficitur , qui in Adamo peccavit. Ηaea Augustini sententia est saepius usurpantis eXem-Plum liquoris , qui contrahit laetorem vasis
126쪽
CAP. II. DEHON. LAPSO AUCTAR. I I9
foetidi cui infunditur. Haec ipsa sententia est Innocentii III. in Ps. L. Ex seminibus foedatis , et cornustiis conc*itur Comus corru
Ptum Pariter , et foedatum , cui anima tan dem infusa corrumpitur, et foedatur, nonias integritate , pel munditia , quam habuiι; sed ab ea quam haberet, si non uniretur fedato comori, et corrupto. Haee demum est et Thomae Aquinatis pura puta sententia in
hunc modum II. dist. 3ο. quaest. L a'. a. ad 3. disputamis : Antana quae tuli cona .pori laedato scilicet, et corrupto infunditur deordinationem culpae contrMit ex hocoso, quod huiusmodi corρoris forma osse tur ; cum Forteat , Perfectionem ρerseetibili
P Portionatam esse. Et moX : Anima non inscitur per infectionem corporis , quasi Corri Pore agente in animam, sed Per quamdam colli nitationem unius ad alterum ; quia fomma recistitur in materis , secundum conditio nem psius materiae, ciam omne qtιod est in altero , sit in eo ρ6r modum reciyientis. 4Atque hinc in patefacto est cur Christus Dominus non peccaverit in Adamo , Dee Pec catum ab illo in sua traxerit conceptione δtametsi enim aliquo fuerit modo in primo homine , quod ex eo per Beatam Virginem Ma riam descenderet , in eo tamen non suit se.
127쪽
Cundum rationem seminalem ; virili quippe natus Aemine non erat. Audiamus in hunc. Sensum disputantem Augustinum Lib. V. a . Iulian. Cv. XV. Hinc apparet , illam n concupiscentiam , per quam Christus COn-n cipi noluit, secisse in genere humano Pro M paginem mali; quia Mariae Corpus quam- M vis inde Venerit , tamen eam non traieCitis in corpus , quod non inde Concepit . . ., Caro itaque Christi mortalitatem de mor- . is tali te matertii corporis traxit , quia moris tale corpus elus invenit ; contagium Verois peccati -originalis non traxit, quia Concum hentis concupiscentiam non invenit n. Ad huc et insignem prae manibus habeo Sancti
Anselmi locum ex Liro de Conceptu Virginis Cap. XXIII. In illa, Beata Virgi
ne , nec Moluntas creaturae prolem semina it, nec natura germinavit, sed Diritias Sanctus.
et Virtus Altissimi de Virgine muliere vi rum mirabiliter ρrocreauit. Valde itaque di- perso modo Christus erat in Adam , quando Peccapit , quam erunt alii , qui uoluntario , et naturali cursu Procreantur. Istos quodammodo facit Adam , quos Per acc tam Pstestatem humana voluntas seminando , et natura germinando Procreapit. Istum pero non
nisi Deus fecit , quamMis de Adam ; quis
128쪽
non Per Adam , sed per se oelut de suo. Id Vero tum sustus alibi , tum uno et altero Ve bo expressius docet Thomas Quaest. 8 r. Grt. I. Ex hoc quod Christus fuit conceptus ex Virgine sine uirili semine , haluit quod non contraheret Peccatum Originale . Atque haec habui quae dicerem de impli-Catissima quaestione hac , quae firmitatis multum , multumque roboris ex robusta quadam Augustini constantia hauriunt. Ceterum ant quam manum de tabula , praestat et id monere , quod Sanctus Episcopus scripsit ita Epist. CLVII. ad Hieronymum : s Quum qui-α dam ruisset in puteum . . . RECESSit alius,
B et eo viso, admirans ait: quomodo bucis cecidisti Z At ille : obsecro inquit , cogit M quomodo hinc me liberes , non quomodo ου huc ceciderim quaeras. Ita quoque fatemur, vi et fide Catholica tenemus , de reatu Pec o Cati , tamquam de puteo, etiam parVuliis insantis animam Christi gratia liberandam; - η satis est ei quod modo , quomodo Salva is fiat , novimus ; etiamsi numquam quomO n do in malum illud devenerit, noverimuSM.
129쪽
Q UI HOMINES SANARE T LIBERAETOR PROMITTITUR. IN HUIUS FIDE SALVI FACTI SUNT VETERES IUS TLtantum , non autem misericors esset i Ut enim nos diabolica malignitas veneno suae mortificavit invidiae prseparata renovandiS mortalibus suae pietatis remedia inter ipsa mundi primordia praesignavit Deus , iam tunc ex illo prolapsionis momento denuncians', Liberatorem Venturum Filium suum in carne , qui genus Omne humanum , in Adam tamquam in radice vitiatum sanaret, sempiternaeque illud mortis damnationisque poena obstrictum, de diaboli iugo , tenebrarumque poteState eriperet. NII. Hinc ubi peccatum intravit in mundum , et per peccatum mors , eccillam in homicidam diabolum Dei vocem exsertam
Gen. III. i5. Inimicitias ponam interte , et mulierem, et semen tuum , et Semen illius . φω conteret caput tuum , et tu insidia6eris calcaneo illitis. Quo divino effato
130쪽
spem suturae per Christum Redemptionis, cuius silos ad salutem consequendam neceSSaria DSt, Deus ab itiitio mundi praemonstravit ; Cuius et fides vivacissima perpetuo apud Ada filios , nepotes , progeniemque eorum Servata est , atque ad Seram posteritatem transmissa. IlI. Verum ut invidia diaboli peccatum primo intravit in muodum, ita eiusdem dolis mox ades scelera exundarunt in terris , ut pcrdere constituerit Deus hominem quem creavit. Deleta hinc fuit universali diluvio iniquitas terrae , et vera Dei religio in una Noe mansit famissia , quae a communi gen ris humani exterminio servata est. Noe vero Vir iustus suit , eiusque in laturum Liber
torem fides commendatur ab Apostolo ad Iob. XI. 7. Fide Noa re onso ac Ut
de iis quas adhuc non videbantur , metuens aptarit arcam in salutem domus suae , Perquam damna it mundum, et iustitiae , quadper sdem est , heres est instituitis. Porro
haec fidei hereditas per Sem et Iapliet Cam paterna maledictione obstricto ad posteros
IV. Quum vero et in ipsa Sem , et Iaphetprogenie sides sensim imminueretur , atque demum abs via iustitiae aberrantes homines , gloriam incorruptibilis Dei commutassent in