Mich. Archangeli Lupuli ...Theologiae dogmaticae lectiones

91쪽

davit peccatum , sverabundavit et gratia fet si guStus condemnauit, quanto magis Christi ρassio iustisca it 7 Cuius testimonio quam quo maxime Iulianum exagitabat Augustinus: tibi ρaroa , inquit, in uno Gregorio Disco Porum Orientalium uidetur auctoritas ' est quidem tanta Persona , ut neque ille hoc nisi eae sde Christiana omnibus notissima diceret , nec illi eum tam clarum haberent . atque Menerandum , nisi haec ab illo dicta

ex regula notissimae perifatis agri Scerent. Mox eumdem sic satur : Non est ergo , Cur

proooces ad Orientis antistites, quia et 0si utique Christiani sunt, et utriusque Partis eterrariam fdes ista una est, quia et Mesista Christiana eSt. VII. Venio nunc ad Sanctum Ioannem Chrysostomum , quem in suus trahere Partes impudentissime conantur adversarii. Sane ego haud umquam inficiabor, Pelagianis nondum litigantibus securius Patres eSSe IOquutos, quemadmodum ab Augustino accepimus ; Verum-iamen quae ista insania est ' sed insaniam ne, an perver Sitatem dicam , quum insignissima in hanc fidem sint Chrysostomi testimonia , quibus acri contentiono Pelagianos Hippota eri-

ais Potiti sex divexabat Z Αudias eum in Epistola ad Olympiam: Quando Adam ρeccarie

92쪽

illud grande ρeccatum , et omne genus hominum in commune damnavit , de moerore poenas luebat. Adhuc vero expressius inmmilia ad Neoρbtos ex Augustini versione : Venit semel Christus , inνenit nostrum

chirographum Paternum , quod scripsit Adam ille initium induxit debiti , nos foenus auximus Posterioribus peccatis. Quid de Chrysostomi mente adhuc dubitatur ' qui amplius garriendi locus ' Habes debitum paterni chirographi , quod hereditario iure nobis inhaesit : habes et debita nostra , quibus laenus

Crevit.

VIII. Nisi igitur Chrysostomum Chrysost mo adversari dicas , secus de illius mente Sentiendum , quam inani conatu Pelagiani sol- Iicitant. Quod enim Beatissimus Pater scripsit, Adamo luso , ii etiam qui de ligno non comederant , secti sunt ex illa omnes mort

IES , non eo sensu accipiendum , ut si mors tantum , non autem culpa eX Adami peccato dimanaverit. Ipse dixit , Poenus neminem debere, nisi vi se Peccator fuerit. Haec qui attendat, Chrysostomi mentem probe tenet. Mors est poena peccati , quomodo ergo poena Sine culpa in Adae posturos transit 8 Illud igitur ecti sunt omnes mortales tantumdem ecti , ac essecti sunt omnes Peccatores , GC PI OPte

93쪽

rea mortales. Nec est porro cur sibi plaudat Iulianus, quod in Hom. ad MOPhytos parvulos peccata non habere Chrysostomus dixerit. Cum Augustino dicam : intellige Pro-Pria , et nulla erit contentio. Parvuli cithia non propria habent , sed aliena peccata , ut Beatus Cyprianus loco supra recitato inquit. Quo sensu loquebatur Apostolus de Iacob , et Esau, quum nihil boni egissent, aut mali. Adhu tamen quaerenti Iuliano : quod si ea suerit Chrysostomi mons , cur non addiderit ρω- Pria , opportune illum susso cui Augustitius Lib. I. contr. Iulianum Cai'. VI. M Quia disputans in Catholica Ecclesia non se aliter intelligi arbitrabatur : tali enim quaestione nullus pulsabatur ; et vobis nondum litigantibus , securius loquebatur n. Beliqua non moror , quae neque conciliatore indigent , Deque interprete. IX. Vides ergo iure quantum miram hane

Patrum omnium consensionem auctoritalemque si universali Synodo comparaverit Au-

5a Mirum fortasse cuiquam xideri poterit, quod Augustinus nec Tertullianum , nec Origenem Pelagianis opposuerit, quum ambo praeclare de Originali peccato senserint. Quod ad Tertullianum enim spectat, utique ita Lib. de testim.

animae Cap. III. haec habet: per quem diabo-

94쪽

CAP. II. DE HON. LAPSO SECT. H. 87gustinus Lib. II. contr. Iulian. Cap. tiit. Si Episcopalis Synodus ex toto orbe conuocaretur , mirum si tales Possent illic facile tot Sedere , quia nec φSi uno temPore fuerunit.

Ium homo a primordio circumsecutus , tit Pra ceptum Dei excederet, et strvterea in morbem datus , cata de totum genus de suo semine infectum Suas etiam damnationis traducem fecit. Et

adhuc expressius uuo et allero verbo rem expedit Lib. de Resur. Caratis Cap. VIII. I, Caro abluitur , ut anima emaculetur η ; Cuiusmodi in . numera sere huc adducere possem testimonia , potissimum Lib. eit. Cap. XL. nec non Lib. I. contra Marcion. Cap. XXII. et alibi. Origenes vero Hom. VIII. in Lepitic. expresse docet , uno

excepto Iesu Christo , quemlibet hominem in peccato nasci : additque haptisma parvulis dari Iaremissionem peceatorum, quum utique eius verba sunt si nihil esset in pamulis , quod ad remissionem deberet et indulgentiam pertinere, gratia baptismi super a Mideretur. Videtur igitur nisi me iudicium magnopere saltat , Augustinus vel ideo insalutatos illos reliquisse quod utriusque au- toritas magni non erat in Ecclesia momenti. Quid quod origenes Pelagianis in eo maxime savisse videtur , quod Lib. II. περt αρ c. CU. IX. huius vitae calamitates non in peccatum originalo. refundit, sed ad superiorem vita in aciam in peccatis , quorum poenas animae postea in corporibus

95쪽

Sed nec praeterea est cur Concilia desideres. Antiquam enim Catholicae Ecclesiae fidem Sa),

ubique , et ab omnibus . a C semper credi-Ja innumera ad traditionem firmandam ex antiquis Christianis monumentis ad serre huc possem ci melia nisi ad alia properaret oratio. Placu Ium altamen prope duco Sixti Tertii Pont. M. Epigramma praeterire , Romae in Baptisterio Lateranensi , quod primus omnin in Cl. Pan vivius exscripsit in Comment. de GL Vrb. Eccles. atque exinde Baronius ad an . CCCCXL.

Gens.sacranda. polis. hic. semine. nascitur. iam D.

Quem . fecundatis. spiritus. edit. aquis Virgineo . Delu. geniIrix. Ecclesia. natos

Quos. 3ρirante. Deo. concipit. amne . Parie coelortim. regnum. vcrale. hoc. fonte. renati Non. recistit. felix. Mitiac semel'. genitos Fons. hic. est. Mila..cl. qui. Iotum. diluit. Orbem Stimens. de. Christi. piatae e. Princ tum MerSere. Peccator. Sacro. Purgunde. fluento Quem . Meterem. accipiet. Proferet. unda. noMum Inson . esse. MOlens. DIG. miani re. faGacro Seu. Patrio. Premeris . crimine. Scia. Proprio Nulla. renascentiam. est. distantia quos iacit unum Unus. mons. tinus. Uiritus. una. fides.

Nec .numerias. quemquam. Scelerum . nec serma . svorum Terreat. hoc . natus. suminc. sanctus. erit.

Ex quo vide opportune quantum adversus lum emporis receqtem Pelagianam haeresim , catholi-

96쪽

tam, a vitamque traditionem toto orbe diss Sam , testatissimam facit Conciliorum 53 quatuor supra viginti inconcussa auctoritas, quibus Pelagiani per universam Christianorum terram proscripti. Quibus et postremum pondo ex Tridentino Concilio accessit Sess. VCap. II. D Si quis Adae praevaricationem M sibi soli , et non eius propagini adserit no-M CuisSe , et acceptam a Deo Sanctitatem , cam de peccato originis adsertionem Sixtus Pontifex litterato marmori consignaverit. Porro Adami lapsum , eoque universum hominum genus iu-fectum probe habes et in altero marmore , Mo-guntiae in ruderibus Aedis D. Albani , quod Brovverius in suis Trevirensibus annalibus Producit , atque Megingogio Comiti adscribit ad an .

DCCCXCVI.

Postquam. Primus. homo. paradisi. gaudia. lι quietilius. Omne. genus. mors. inimica. tulit Nullus. enim. regum. nullus. mediocris. in . orbe Aspera. ab. hac. liber. conditione. DitHanc. legem. sequitiar. tumulo. qui. clauditur. isto Nomine. Megingo z. fonte. Sacrante. Pio.

5 Conseras, si lubet, Ioannis Garnersi

Dissere. u. in Marium Mercatorem ; Concilia enim quotquot in Pelagianorum caussa , vivo adhuc Augustino , sunt habita , summa diligentia collegit

97쪽

m et iustitiam quam perdidit , sibi soli , et

is noti nobis etiam eam perdidisse , aut ii n quinatum illum per inobedientiae peccam tum , mortem , et Poenas corporis tantum M in omne genus humanum transfudisse , non m autem et peCCatum , quod est mors animae, is anathema Sit , Cum contradicat Apostolo

is dicenti : Per unum hominem Peccatum in-- triauit in mundum , et Per Peccatum mors, is et ita in omnes hominos mors Pertransiit ;M in quo omnes PCCCaNeriant. SEcTIO VI.

Pelagianorum sophismata diluuntur. I. Seripturarum auctoritata, perpetuiSqu e

latorum traditionibus pressi Pelagiani , ad cavillationes tandem confugiunt. Quemadmodum vero Augustinum adhuc usque sequuti sumus, modo Scripturas Pelagianis opponen-lem , atque interpretantem , modo antiquiorum Patrum testimonia congerentem , ita hae Potissimum parte ducem illum sectamur , quiP-pe Iuliani Eculanensis , hominis in dialectica exercitatissimi sophismata omnia invicte resutavit , cxplositque.

98쪽

II. Non peccat iste qui nascitur , deliratiam Iulianus , quum electionis capax non Sit Inon peccat iste qui genuit , alioquin illicitus esset coniugii usus ; Don peccat ille qui condiadit , per quas igitur rimas , inter tot praesidia, peccatum fingis ingressum 2 Cui scite Augustinus Lib. ΙΙ. de nuptiis, et conc&Pisc. CGP. XoII. Quid quaeris latentem Timam, quum habeat apertissimam ianuam 8 Per unum homi racm , ait 6ostolus , Per unius delictum , au ostolus , Per unius hominis inobedientiam .

ait Apostolus. Quid quaeris amplius ' quid quaeris vertius 2 qt id quaeris inculcatiuse

Itaque Per Voluntatem , qua poccavit Adam totius humani goneris caput , peccatum in c- ius posteros tranSiit. III. Nec hinc animo vel tantisper cecidit Iulianus ; animosior quin ulterum urget argi mentum. Scripserat cnim Augustinus , peccatum nullo modo dari posse , Disi sit volunta riUm. Ergo , instabat Iulianus : Si Adami pe Catum Sine nostrae voluntatis clectione suit ,

quomodo culpae illius obnoxi sumus p Heus tu Iuliane i Non heic agitur de personali peccato , sed de originali, quae ost humanae naturae insectio, ad quam contrahendam sussicit naturam habere humanam. Fuit Adam, ct in illo fuimus omnes , peccavit Adum , Peccavia

99쪽

9I TAEOL. DOGM. LIB. i .mus omnes , eiusque peccatum nobis Volu tarium et liberum suit voluntate et libertate eius , in quo omnes eramus , et a quo origi

nem trahimus 54 .

54 Adprime audiendus S Thomas I. a.

Quaest. 8 I. art. I. v Omnes homines qui na-n Scuntur ex Adam , possunt considerari, ut u- ου nus homo, in quantum conveniunt in natura , ' quam a primo parente accipiunt. Sic igitue multiu homines ex Adam derivati , sunt tamquam mul-v la membra unius corporis ; actus autem unius v membri corporalis , pula manus , non est vo- ω luntarius volvota te ipsiuq manus , sed volun lale animae, quae primo movet membrum. Undea homicidium, quod manus committit, non imis v putaretur manui ad peccatum, si considerar κ tur manus Secundum se , ut divisa a corpore ,

n sed imputatur ei , in quantum est aliquid ho-κ minis, quod movetur a primo principio hominis., Sic igitux in ordinatio, quae est in isto homine exv Adam generato , non est voluntaria voluntate I v sius, sed voluntate Primi parentis, qui movet mo-B lione generationis omnes , qui ex eius originem derivantur, sicut voluntas animae movet omnia a membra ad actum. Unde peccatum , quod sic am Primo parente in posteros derivatur, dicitur is riginiae: sicut peceatum, quod ab anima deis rivatur ad membra corporis , dicitur actuale. v Et sicut peccatum actuale , quod per membrum

100쪽

tLy. ii. M UOM. xkpso Set T. Vi. 23W. Neque hinc sequitur , damnandas eSSenuptias, aut peccare parentes dum generant , siquidem nec actus coniugalis , nec ipsi parentes Sunt vera caussa Peccati originalis, sed tantum conditio , sine qua non traduceretur Peccatum originale. Egregie Augustinus Lib. III. contr. Iulian. Sicut creanti Deo non δε- Putatur , quod rationales naturae a bono δε- sciunt , sed quod bonum Sunt ἔ Sic Parentiabus gignentibus , et malo concupiscentiae bene utentibus, non imputandum est, quod cum eo malo siti nascuntur, sed quod bonum sunt.

V. Sed etiam Christus Dominus in Adam fuit ; et si suit, etiam peccavit. Desine i ruit in Iulianum Sanctus Episcopus Lib. IV. : impers. Cv. CCIV. uana garrire et

omnes qui nondum nati nihil per ρroprias vo- tantates agere Poterant boni , oti . mali , in uno Potuerunt Peccare , in quo Per rationem seminis erant , quando ille Propria poluntaten aliquod committitur, non est peccatum illiusn membri, nisi in quantum illud membrum est, aliquid ipsius hominis , propter quod vocaturn peccatum humanum; ita peecatum originale nonn est peccatum huius Personae, nisi in qua ulum s haec persona recipit naturam a Primo parenter x unde et vocatur peccatum naturae , Secundum, illud Ephes. II. 3. eramus natura Ilii irae.