Mich. Archangeli Lupuli ...Theologiae dogmaticae lectiones

71쪽

Sed Iulianus vel non viderat, vel non vidi se simulaverat , minime haec Ezechielis verba peccato originali refragari 3 . Peccatum enim primi hominis , est quodammodo Peg

catum totius naturae , et ideo quum quis propter primi parentis Peccatum dumnatur , nota Deuteron. XXIV. I 6. Regum Lib. IV. eap. XIV. G. et Paralipom. Lib. LI. ev. XXV. 4. 43 Huiusmodi legem ad homines pertinere,

non vero ad Deum , invictissimis argumentis adversus Iulianum Augustinus evincit Lib. III. Oper. imperi. Nam ex Scripturis centies habemus, Deum in silios animadvertisse ob parentum reatus. Cuiusmodi est Iocus Exodi Cap. XX. 5. Ego sum Dominus Deus tuus fortis, zelotes , Misitans in quitates patrum in flios, in tertiam , et quartam generatisnem eorum , qui oderiant me. Quid quod habes insanies in diluvio universali absorptos, alios in Sodomae conflagratione exustos, alios ab Israelitis una eum parentibus Dei iussu occisosia

Quid igiturZ dieamus Scripturas Scripturis adversari P Apaget Parμuli, inquit Augustinus , perguorum Parentum Peccata , quorum nec conscii , nec imitatores esse adhuc poterant Diuino iudicio Poenam subiere communem. Ex quo id concludit, EZethielis locum eum innumeris Scripturarum exemplis concilians : aliter ergo iudieat Deus , aliter homini praeeipit, ut iudicet.

72쪽

damnatur ob peccatum alterius, sed ob pece tum suum. Unde Anselmus Lib. de Pae. Orig. cap. XXVI. Non portant infantes peceatum Adae, sed suum. Illud enim fuit eaussa, istud sectus. Sacra o IV.

. Peccati Originalis in omnes homines transfusio ex novi Foederis tabulis

incitur. I. Qu.. in veteri Testamento aperte tra ditur peccati propagatio ab Ada in posteros

omnes, expressissime Porro in novo revela

tur. Egregius est Paulli locus in '. ad Rom. V. 12. quo priorem hominem secundo opponit , Adamum scilicet , qui peccato suo nos omnes in mortem, et Condemnationem praeeipitavit , Christo qui sua iustitia nos in tuis stificationem vitae revocavit. Sicut, inquit , per unum hominem peccatum in hune munis dum intravit, et Per peccatum mora: et ita in omnes homines mors Pertramiit, in quo omnes peccaverunt. Quid boni adserant P

Iagiam adversus tantum testimonium t Vix m. V. s

73쪽

habent unde obmurmurare , de actuali pecocato Adami id dumtaxat intelligendum. Vae, si hoc unum habent effugium , quo ipsi se perstringunt i Si enim de actuali peccato ea

Verba accipius , sulsum est per unum hominem peccatum intrasse in mundum, nam ante Adamum peccarunt Angeli ., peccavit et Eva. Cur ergo non dicitur per Angelos invectum peccatu ira, et mortem in homines 2 Cur non

per Evam ' De uno igitur originali peccato Adami ibi sermo est, in quo homines omnes Peccaverunt Ad Graecum textum eonfugit Iulianus

apud Λugustinum Lib. I. OPer. Impers. Scriptum enim est: εφ' eu παντες ημαρτo , contenditque particulam ext cum tertio casu reddendam eo quod, non vero in quo ; sic ut Apostolu3 peccatum non propagatione , sed imitatione transfusum doceat. In eamdem insaniam convenerunt Ioannes Clerieus is enim est, qui sub simulato Ioatinis Plae-xeponi nomine latitat in Ahima Mers. ad Epist. VIL Augustini, nec non Erasmus , Ricliardus Simonius , Harduinus , Beruyerius ; id amplius obtendentes , nullum prorsus exemplum in No- o Testamento extare. in quo vocul a επι reddatve in. Scitieet et iam D in Theologos, sed et Grammaticos nos erae volunt; utique nihil recu-

74쪽

U. Quam doctrinam sustus idem explieat Apostolus in L ad Corint. XV. 2I. Per h

samus. Vereor tamen ne ipsi se sicuti salsos Theologos , ita et falsos grammaticos prodant, norienim audeo vel imperitos , vel eo usque stolidos dicere. Do autem libens, praeterfugisse omnino hos Graecae linguae perilissimos exempla quae ira Matthaei , et Marci Evangelio plane abundant ;sed qui credam ego non vidisse illos Paullum eadem epistola, eodem capite , verSu Secundo e re

pro εν usurpassep Scriptum ibi εκ' ελπίδι της δοξης in spe gloriae. Ergo salsi sunt, caeci sunt, haeretici suntl Quid si ibidem alterum oceurueat exemplum P habent verbu decimo quarto : επι etar

Aouωμα ri Tns παραβασεως Aδαμ in similitudine Praeparicationis Adae. Ergo impudentissimi sunt. Vin quocum hominum genere contendendum nosia est i Mitto praeterea quod lectionem nostram, in quo, omnes antiquae versiones . et Latinae Ecclesiae Patres, nec non Concilia Mileuitanum, Carthaginiense, Arausicabum II. et Tridentinum sarciam tectam servarunt; quis ab omni humano

sensu Iulianum sic perstringebat Augustinus Lib.

s , uι dicat: propter hoe feeit homo iste homia eidium , quia in paradiso Adam de ligno prohiabito eibum sumpsit Θ Ceterum Graeci textus particulam verti omnino debere in quo . adprime do

75쪽

minem mons , et Per hominem resurreetis mortuorum: et Sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes Oivificabum tur. In primo igitur homine omnes mortui sumus , quia in eo peccavimus omnes , in

secundo homine Christo de morte in vitam revocamur omnes , per gratiam eius, quae vivificat nos. Taceant autem Pelagiani , Contendentes , non propagine , sed imitatione Adamum ad posteros suos transmisisse pec- Catum. Taceant inquam , quandoquidem si

Apostolus in peccatum, quod per imitati nem intraverit, intendisset, eius principem non Adam , sed diabolum nominasset, de quoi scriptum : ab initio dissolus peccat. Quum Porro in parvulos mors desaeviat , quid p tius dices y quomodo morti obnoxios dices eos , qui numquam peccando imitati sunt Adam ' Quid quod Apostolus idem in 'ist. ad Rom. V. ait sicut per unius delictum in Omnes homines invectum peccatum , ita per

unius obeditionem iustos constitutos multos. etissimeque evincunt Zegerus , Iacobus Cappellus, tum et Waltonus in Polygloliis ; quas inter Observatu potissimum dignas habes versionem Ara-

Neam , et Aethiopieam. Quid quod Theodorus M a , et Smidius , multis Graeeorum unde unde

76쪽

CAP. . BE nou. utit . SEcT. Iv. Iustitiam autem a Christo imitatione sola acceptam non esse , manifestum est. Nam i stitiam Christo acceptam reserunt Veteres Sameti , qui Christum praecesserunt , adeoque eum imitari nequiverunt ; et per Christum iustificantur parvuli , qui neque cognoScere . neque imitari illum possunt. Igitur sicut Chri-Stus occulta gratiae suae inspiratione iustos nos efficit , ita et Adam occulta naturae de-Pravatione nos constituit peccatores.

III. Sed et aliud superest Apostoli testim nium. Ad Ephesios enim scribens Il. 3. Nos Omnes , inquit, eramus natura Iὶ siti irae:

Isicut et ceteri. Quomodo enim natura , nisi quia peccante primo homine vitium pro natura inolevit y Id non vice simplici Pelagi nis opposuit Augustinus . vi inque in eo quantamcumque Sancta Tridentina Synodus agnovit Ses. VI. Cap. I.

IV. Praeterea longe aptiora ad originalis Iahis constabiliendum traducem sunt . quae Conrasis exemplis , Pindari in primis , ae Hesiodi,

eamdem firmant lectionem. Habes igitne et ipso. rum protestantium calculos, quibus genuina vulgatae versionis lectio firmatur. Sed hae e satia. 45 Graece est: και ημεν τεκνα φυσεl γηgnos enim omnino eramus Ilii irae.

77쪽

necessitatem regenerationis inculcant, ut generationis vitium tollatur. Huiusmodi est D -

- - . . t . . . .

annis illud III. 3. IRM renatus Iuerit

ex aqua , et Diritu Sancto , non potest introire in regnum Dei. Nimirum Baptismus in remissionem Ρeccatorum datur , quem admodum in Symbolo profitemur. An Vero in remissionem peccati actualis p sed parvuli nullius prosecis actualis reatus rei sunt. Ergo nulla alia eos baptizandi necessitas patet ,

nisi in originalis peccati remissionem έη. Q Μ ANTISSA . 1 i

Nonnulla ex ratione exeapantur momenta, quibus cmplius originate peccatum epincitur.

Postremo haud pluribus id milii nunc est expe .

diundum , an singulare quid ex ratione ad originariam noxam firmandam extricari possit. Sane praeludii loco Pelagianos primn m compellab : cui hono in Baptigandis parvulis tot ab Ecclesia ab aevo usque Apostolico, iamdiu nimirum an tu Pelagianam pestem exortam adhibiti xitus, si nullo illi essent obstricti peccato P Cui bono.εξορκισμος

78쪽

V. Prosecto enim tanti argumenti vim non

ille Exoretro te omnis spiritus immunde , ut diaseedas ab hoe plasmate Dei p Cui hono illud eum salu mistum imperium : Exi ab eo immunde γλrittis , et da locum Spirietui Sancto Paraelito p Cui tandem bono et interpellatio illa P Abrenuneias Satanae P si a potestate demonis plane liber sit insans , et cuiusvis expers peccati. Dicam amplius; ut quid tanta parentum sollicitudo, ut quam prae in propere filii recens nati regenerationis lavacro abluantu ep Prosecto et haec adminicula ad saturitatem Pelagianis offerebat Augustinus tum in Libro de Peecat. Originali Cap. XXX. et sequenti , tum vero in Libro IV. eontra Iulianum Cop. XII. Quin arcte quantum in duriusculis istis frustulis deglutiendis Pelagianorum sauces Stringerentur , et ex eo intelligere abunde est , quod ad pura puta stultiloquia confugerent. Ergo dempto pec-Calo , quae necessitas vel circumcisionis in veteri, vel baptismi in novo Testamento p Demplo peccato , quae Redemptionis necessitas; vel quomodo

omnes rei nascerentur Z DemP'o peccato, quadnecessitas adfligendi carnem eum vitiis et concupiscentiis suis p Vtit undo in ipsis insantibus vitiorum omnium semina deduces, et propensionem

ii Iam in mendacium , in voluptatem , in iram , in vanitatem , in litatum p Prosecto hinc patet istam haud naturam instituti hominis esse , sed poenam

damnati.

79쪽

effugient Pelagiani , quo ut omnino disiectos

Praeterea et altera accedit argumentatio , ac fortasse vehementior , quam Pelagianis ex vitas miseriis , aerumnisque , quibus undique ei reumdamur , propinabat Augustinus. Lugum graMec scriptum est Ecclesiast. Cap. XL. super filios

Adam a die exitus de rentra matris eorum usque in diem sepulturae in matrem omnium cogitatIones eorum, et timores eordis , adinpentio evectatio. mo, et dies sinitionis . . . furor, zelus, tumultus, Metuatio, et timor mortis , iracundia PerseMe-- , ee eontentis . . . Adhaec mors , languis ,

contentis , et romphaea , onressiones , fameε , et contritis, eι flagella; ut videlicet non dispulare, sed insanire prorsus videatur, qui torporis animaeque infitiitas aegritudines , molestiasque , et mortem denique ipsam animadvertens, haec mala tamen esse perneget. Quum autem miseriae istae sint Poenae, poenae autem ab iusto Deo infligi nota Possint, uisi ob peccatum; sequitur nec ipsos insantes, quibus huiusmodi sunt inflictae poenae, sine Peccat esse. At vero nullum hi admiserunt peccatum vota Iuntate propria, qua nondum uti potuere I ergo habent peeeatum quod per originem ab Adamo contraxerunt. Egregie Augustinus Lib. II. Oper. Impers. Sub Deo iusto miser esse quisquam , nisi

mereatur , non potest . . . Iustus est Deus, et ideo naseentes nec Deere, nee feri sineret miseros , nisi nosset reos . . . Ipsi nullum sisut pu-

80쪽

. LAP. II. BR Nou. LAPSO REt . IV. 73 eos existimemus, ipsa eorum sutilissima r ratis , trahentes peccatum , immeritas, si hoe iratesset, procul dubio sustinent poenas , Mi est iustitia Deip quam si cogitares, numquam credere sine ullo merito peecati originalis tam miseros

esse nascentes.

Hisee humanae vitae miseriis etἰam Insontes homines premi , ipsi adprime viderunt Gentiles 3 qui tamen tantis ambagibus, tantoque mysterio Perterriti, et unde potius ista malorum illuvies

in totum genus hominum corrivaret prorsus nescientes , in adversa scissi sunt studia. Alii in naturam potius novercam , quam' tmatrem, malἐoriginem resuderunt, quasi de via deflexerit, testo

Tullio apud Augustinum Libro I v. eontra Iu-

Iianum Cap. XyI. E Aequius cum eeteris animmantibus , quam nobiscum egisse naturam exaggerant : hominem enim edidit nudo, fragili, et infirmo corpore, animo vero anxio ad molestias. humili ad timores , molli ad labores , prono adlconeupiscentiam , in quo tamen inesset divinus ignis ingenii, et mentis . quo calamitates suas sentiens magis magisque torqueretur ; cum bruta vestita nascantur , armisque ornata , miseriis hiscaminime , ut nos detineantur , stupidumque habe-xe soleant animum, quo hebelati, quidquid c Iamitatum sustinent , haud intelligant . . Haee Tullius ; sed naturam qui accusat, nonne Deum naturae auctorem aceusal p Alii in materiam inobis

Diuili sed by Cooste