장음표시 사용
351쪽
misceri utriusque essectus; nain sine sacrificio non est Sacramentum neque offertur et sacrificatur
corpus Christi, nisi Vit sumatur. II. Nihil necesse est, ut hic de sacrifieii essea. cia et admirabili viricue prolixius disseramus. Nam, i tuae ad hunc partem controversiae pertinent, jam pene omnia in iis conclusa sunt, quae aut discussa jam fuerunt, aut in alium locum rejecla. Videlicet, cum probavimus, hoc sacrificium praeter id, quod in laudem Dei, et gratiarum actionem offeratur , etiam propitiatorium esse, et vim impetrandi habere : cum illud prodesse monstravimus, non ipsi tantum sacerdoti, sed et aliis; non justis tantum, sed et peccatoribus; non fidelibus tantum, sed et infidelibus ; non vivis tantum, sed etiam defunctis; quid aliter egimus, quam multiplices et immensas opes ostendere, ex hoc sacrificio in genus huma. num jugiter exundantes. III. Id quoque superfluum nobis videtur, in perplexis, et fastidiosis Scholarum opinionibus operam ponere, et anxius inquirere, qua ratione hoc sacrificium sit propitiatorium , aut impetratorium ,
et qua ratione vis ejus .. se exerat in vivos, qua iterum in defunctos. Pauca tantum strictim ad n landa sunt, non ut inter Theologorum opinum es judicemus, sed ut liberas ejusmodi et incertas sententias ab iis, quae certa fide credenda sunt, secernamus.-Itaque I .' is sacrificium nostrum pro-
is pitiatorium dicimus, sed non eo modo, quo is sacrificium crueis, ut Cl. Henricus miden ob
352쪽
- crificium entur crucis adeo susileiens est, et abunis dans, ut nec altero, nec hujus iteratione opusis nullatenus sit in ratione redemptionis. Quapropteris vi solius Missae nihil meretur nobis Christus, sedis per illud nobis applicantur sicut et per Sacra-
is menta in Ductus meritorum Christi is. Vide superius dicta. a.' Quamvis certum sit, sacrificium. Al. uiris in remissionem peccatorum offerri; nusquam
tamen Ecclesia statuit, illud immediate fieri, quemadmodum cum peccata per poenitentiae Sacramentum tolluntur; atque optime doceri potest, illud mediate tantum propitiatorium esse, id est per impetratio. nem; nam is, qui veniam alteri impetrat, illum propitium reddidisse dicitur, quem suis precibus
placavit. Neque a fide aberrant, ' qui eontra communiorem sententiam docent, hoc non ad mortales tantum culpas pertinere, sed ad venIales etiam; et poenae reatum in hoc sacrificio non alia quam im petrationis via remitti. 3.' Certum equidem est, saerificium Missae quam plurimum valere ad hona spiritualia, aut etiam temporalia impetranda; at non aeque concessum est, auxilia gratiae ad justificationem, aut temporalia beneficia semper, et certa lege obtineri. 4. ' Defunctis saerificium istud nullo alio modo prodesse potest, quam remittendo poenam temporalem. Docent autem plures insignes Theologi, id non fieri per modum satisfactionis et pretii, piemadmodum, cum vivis redemptionis meritum upplicatur, sed tantum per modum orationis et
sitffragii IV. Quaeritur adhuc inter Theologos. t.' An.
353쪽
3siis Sucrisei in Missae esse clys sucus producat ex OPere
me aio 3 Q An valor sacrificii infinitus sit, an δε- nitu .lantiun Τ'Non est, cur de his longius disputemus, cuin nihil sit ab Ecclesia desinitum, et Scho isticae disceptationes in argutiis quam plurimum consistant, et diversa verborum interpretatione. quod primum nitinet, notandum est,. t.' hoe sacrifieium vim habere applicandi merita et satisfactionem Christi, et praeterea. gratiae auxilia, aliaque dona a Deo impetrandi, eamque habere v. institutionis et pro. missionis . Christi . . Hac ratione potest diei effectum
producere ex Vere OPerato . . . 13 Sacra oblatio,
,, inquit Chrγsostomus sm m. II in II ad Timoth. . is sive Petrias, sive Paulus, sive cxijusvis meriti Sa. D cerdos osserat, eadem est, quam dedit Christus is ipse Discipulis, quamque Sacerdotes modo coii. is fieiunt. Nihil habet ista, quam illa, minus. Curis id Τ Quia non . hanc sanctis cant homines, sed
is Christus, qui ante sacrificaverat . . . v. Hic ergo fructu , quem, Sacrificium . propria sua virtute operatur, nec maior sit a bono Administro, Dec minora mat': alque licet Sacerdoti malo osse tenti no . . i, rosit sacrificium, sed nopeat; in illis tamen, pro quibus oster lurc esseclum habet, et si eos dispositos inveniat, gratiam eis obtinet virtute illius eruenti sacrificii, a quo omnis gratia in nos influxit. Ex alia parte id quoque concessum est, Sacrificium. Missae' gratiam non operari eo modo, quo Sacramenta operansur. quia gratia non ita est signo xteriori annexa, neque illam proxime essicit sacri scium , sed impetrat potius; nam cum vim suam
354쪽
36lomnem habent a sacriscio crueia, non posest ei ossi eientia nitribui , . quam hoc ipsum non habet. Constat autem, quod Sacrificium crucis immediate peccatores non juslisco verit, sed placaverit Deum, et impetraverit, ut per debita media peccatores ad salutem perducerentur. Posset ergo etiam nliquo sensu dici, effectim non produci ex opere operator quamvis communis sententia sit ad opus operatum nihil aliud requiri , quam ut esse clus ex Ministri merito suspensus non sit, sed a re ipsa fluat, et ex virtute promissionis et institutionis divinae. 3.'Cum unus sit, idemque Christus, qui in Altari offertur ut victima, et se ipsum offert tanquam Minister principalis, quidam distinguunt inter haec; et praeter id quod victima oblata producit ex opere caperato, Blium essectum nitribuunt actioni Christi se ipsum offerentis, quem dicunt esse eae opere Verantis. Haec enim nullo Christi, est vera Christi pro nobis intercessio, juxta illud ad I lebr. VII. . . Sem. Per Misens ad intemellandum pro nobis ... 4. ' Alius cst,essectus ex OPere OPeniantis, quem sacrificium habet ex. honi lato Ministri; atque hic valor absolute, et juxta usum semper intelligitur, quando Missa dicitur vim habere ex opere operantis. Sub hac ratione oblatio potest esse meritoria, satisfactoria, et impetratoria; est enim opus pietatis et religionis, vi cujus mereri quis potest; salis facere, et mullatum sibi, tum aliis impetrare; haec enim potest justus quivis, cum religiosis et piis actionibus navat, operam. Igitur Sacerdos probus his potest eorum, pro quibus offert, commodis et ulit itali servire; LIEB. TO M. IV. 24' i
355쪽
tum per ipsum sacrificium, quod in se purissi in urnest, et oblatione etiam sacrilega inquinari non potest, tum suam operam et satisfactionem illis liberaliter impertiendo. V. Altera Theologorum de valore Missae disputatio, nimis molesta esset, et implicata, si vellemus ire per singulas partes, et minutas quaestiunculas dissolvere, in quas haec controversia se dissundit. Si generatim proponitur quaestio, an in sinitus sit valor sacrificii, an sinitus tantum; vix est disputandi locus, et res tota in ambiguo et equivocatione posita videtur. Sacrificii valoe infinitus est liuoad sufficientiam, uti dicitur, sed non quoad efficientiam. Victimae, et primarii offerentis summa est, et infinita dignitas; sed effectus, qui in nos redundas, finitus est, quem voluntas et promissio Christi metiuntur, non sola sacrificii excellentia ...is Sicut Dei vir lusii et potentia, ait Canus Lib. XII Cv. XII reis Mons. ad decimam. J , sussiciens quidem est, ut is essectum infinitum edat, quoniam infinita ipsa est; is sed semper tamen edit finitum, quia infinitum cnis Pere res creata non potest: si e Christi sanguisis ubicunque reperiatur, sive in cruce, sive in nitari,
is infiniti pretii est, et idoneus, ut pro infinitis, si
is essent, hominibus satisfaceret; sed quoniam suntis siniti semper, effectus semper finitus est M. At non ex hominis tantum nutura finitu valor sacrificii circumscribitur , sed etiam ex Sacerdotis intentione, ex eorum, pro quibus offertur, dispositione, et demum ex Christi voluntate , qui grntias suas et redemptionis pretium in certa mensura dispensat,
356쪽
3l 3 prout illud requirit ordo divinae providentiae. Una tu idem divinae hostiae oblatio ad omnia impetranda per se sussiceret; sed Deus voluit ut saepius ad idem remedium curramus, et hoc modo a fidelibus assidue frequentaretur hoc sanctum sacrificium; quo sublato et cultus Dei, et religio ipsa brevi dilaberetur . . . Sanguis Christi, qui in altari ossertur, pro nobis effusus est quidem ; atque ideo nostercst; sed eo modo, quo lux solis nostra est, nempe ut causa universalis, cujus vis major, minorve recipitur pro eo, ut subjectum magis minusve disponitur, et pro eo, ut causae adjuvantes majus, minusve opis serunt ad asseclum.
357쪽
- Η abhi hoe caerisidium multos, eosque maxime
is insignes et solemnes ritus, quorum nullus superis vacaneus et inanis existimandus est; verum o- ον mnes eo Spectant, ut et tanti sa orificii majestasu magis eluceat, et salutaribus mysteriis intueriis dis ad rerum divinarum , iluae in eo sacrificiora occulta sunt, contemplationem fideles excitens, tur is . Ita Catec his. Rom. De Euch. Quaest. LX qui in his, sicut in caeteris omnibus Concilii Trid. vestigia sequitur Vid. Sess. XXII CV. G. Argumentum hoc, si vellemus ritus omnes ne caer monias singillatim exponere, longiorem explicationem postularet, quam propositae institutioni cori veniat. Caeterum , ut idem Calechismus observat, innumerabiles pene libellos, et commentarios, qUide hac re a piis et doctissimis viris conscripti sunt, Sacerdotes in promptu habebunt. Igitur quaedam tantum contra Ecclesiae Catholicae obtrectatores dicemus ad nostrum institutum magis spectantia. Agemus I de Liturgia generatim.
358쪽
lI De praecipuis Liturgiis in specie. III De Canone Latinorum. IV de lingua adhibenda. 1 Legi hac de re possunt praeter Theologos iam
supra citatos doctissimi rerum Lilurgicarunt tractatores, tu primis Petrus Le - Brian, E . . Marte-ne, Renausit, et Dan. Boria Card. de rebus Li.
I. Christum in ultima coena tremendum Corpo- ris et Sanguinis sui sacrificium instituisse, unanimi consensu sancti Patres, et Theologi omnes asseverant. Haec fides Catholica est, quam supra prinpugnavimus. Id quoque inscias ire nemo poterit, Ecclesias ab Apostolis institutas ritum aliquem on ferendi hoc sacrificium, sive Liturgiam ab iisdem accepisse : quod expressum verbis asserit Tridentina Synodus , cum ait loco citato, Ecclesiam in Sacrificii celebratione caeremonias quasdam ex φω- stolica disci ina, et traditione adhibere. Multi enim sunt ejusmodi ritus, in quibus omnes conveniunt tum orientales tum occidentales Ecclesiae, et de qui hus illa valet S. Augustini regula fiab. IV de But. p. XXIV Quod universa tenet Ecclesia, o Deo a Coueiliis institutum, sed semper retentum v .est, nonnisi auctoritate Apostoliea. traditum re
is elissime creditur. , . . n. . .
In Aelibus Apostolorum legimus, a primis chri-
359쪽
slianae Ecelesiae ineunabulis Apostolos cum sidoli libus sacram Synaxim celebrasse quotidie frangentes circa domos Panem. Neque putandum est, omnia hic sola consecratione et sumptione' fuisse Paracta, sed lectiones , preces, caeremoniasque Bdhibitas , quibus saerificii dignitas clarius elucesceret, et Pietas fidelium ac servor magis nocenderentur: quod his verbis satis clare indicat S. Chrysost. mm. XXVII in I. ad Cori ... M Cum sacras illas coe- is nas accipiebant Apostoli, quid tum iaciebant ris Nonne in preces convertabantur, et hymnos ti Nonne in sanctas vigilias Τ Nonne in longam do. - ctrinam , et multae Philosophiae Plenam Τ . . . . .
Sed haec ipsa, quae in Actibus dicuntur Cay. IIV. 42. . . . . Erant Perse erantes in doctrina Apostolorum , in communicatione fractionis Panis, et onationibus M. An non sacrae Liturgiae ordinem veluti in compendio exhibent His enim partibus omnis Liturgia componitur. t.' Lectione Scripturae, et, quae eam comitari debet, interpretatione, et exhortatione. . . . In doctrina APostolanum.
a.' Iis, quae ad sacrificium ' propius spectant, ut oblatione, consecratione et fractione hostiae, ejusque inter fideles distributione ... in communicasione fractionis panis. 3.' Demum tu variis precibus, quae
Consecrationem no sumptionem partim Praecede-hant , Partim sequebantur .... et Orationibus. Cur autem haec omnia non explicatius Scripturae reserant, ratio in promptu est, cum tonstet rei divinae sa-ciendae modum et Sacramentorum ritus primis
saeculis magis ore tradita suisse, quam seriplis. Hinc
360쪽
ὰὐostolus ad Corinthios seribens I ad Cor. XIJ, cum de institutione Eueharistiae locutus suisset,
addit v. 34. . . . Caetera, cum Menem dimoniam ....
Illud quoque praetereundum non est , quod Apostolus ad Timoth. scribit I ad Timori. IIJ. . .
Obsecro primum Omnium fieri Obsecrationes , Oratio. Hes, Postulati es, gratiarum avitones e hunc quippe locum S, Atigust. aliique Patres ad sacrificium Missae aptissime referunt. Ita enim Augustin. verba illa interpretatur ist. ad Paulin. n.' i 6. 3. is Eligo is in his vertiis intelligere, quod omnis, vel Peneis omnis frequentat Ecclesia, ut precationes s in is Vulgata, obsecrationes in accipiamus dictas; quasis facimus in celebratione Sacramentorum, ante. H quam illud, quod est in Domini mensa incipiatis benedici: orationes, cum benedicitur, et sanctio sicatur, et ad distrihuendum comminuitur; quamis totam petitionem fere omnis Ecclesia . Dominica M oratione concludit. Interpellationes autem, siveis ut nostri codices habent, postulationes fiunt, cum is populus benedicitur; tunc enim Antistiles velut v advocati susceptos suos per manus impositionem is misericordissimae osserunt pietati. Quibus pera is ctis, et participato tanto Sacramento, gratiarum
is actio cuncta concludit. . . . m.
Equidem inter Veteres quidam reperiuntur, qui videntur in eontrariam sententiam abiisse, ut S. Anr-bros. qui Lib. VII Episti M, morem Apostolorum suisse scribit, sola oratione Dominica oblationes hostiam consecrare, additis procul dubio verbis consecrationis: at dissicile non est hoc cum . alio