장음표시 사용
321쪽
328 . tantum coenam sumi in memoriam mortis Christi, quod veri sacrificii rationem Meludit. II Longios adhuc progressi sunt quidam Anglorum Theologi, et eorum Apologis a Pater lemur er, ordinis Canonicorum regularium S. August. id hujus Atici. Defense de la dissert. stiria ualidite des ordinations anglatsea. . . . Item ejuSd. notas in historiam Conc. Trid. Pauli Sar ii. , qui eum de sensorem ageret ordinationum Ecclesiae Anglicanae, in illud quoque paradoxum incidit, ut assereret, sacrificii naturam in sola mortis Christi repraesentatione consistere, et, ubicunque haec re peritur, ibi adesse sacrificium, etiam non supposita
reali Christi praesentia. Ex quo et illud concludere
non veretur, Anglicanos , quamvis realem praesentiam explodant, omnia tamen habere, quae ad sacrificii rationem necessaria sunt; ila ut inter eos et Catholi eos nulla hac de re controversia maneat,
nisi velint de vocibus magis , quam de dogmate litigare. Haec opinio, ut primum in lucem edita fuit, Catholicorum animos vehementer concitavit, et in Gallia a pluribus magni nominis praesulibus Α' i 27 gravibus censuris confixa est. Equidem, si auctor id unum contendisset, Missae sacrificium in memoriam passionis et mortis Christi offerri, et ideo hujus mortis esse repraesentationem; nihil dignum reprehensione dixisset; potuisset et illud ad. jicere , hanc mortis Christi commemorationem ad sacrificii essentiam pertinere; verum, eum docuerit, in sola hac et nuda commemoratione totam sacri- soli naturam positam esse, neque realem Christi
322쪽
praesentis oblationem requiri, merito impietatis aeuiolatae fidei accersitus , et damnatus est. Inter Omnes Οι thodoxos hoc certum semper fixumque fuit, Missae Sacrificium reale, verum, et proprie dictum ideo appellari et esse, quia realem, veram et Proprie dictam Christi praesentis oblationem continet, ita ut praesentia Christi realis unicum sacrificii nostri principium sit, et fundamentum. Hae e sola vera et Catholica doctrina est, quam Tridentina Synodus ex puris revelationis fontibus haustum Sess. XXII Cap. I et II dilucide et accurate exposuit Equidem inter Teologos finitum non est, an Missa
Sacrificium absolutiam dici queat: aut an commemoratisiam tantum sit, relatiotim. Verum in eo omnes concordant, quod Merum sit, et Proρrium Sacrificium; verum autem dici non posset, si rem ipsam,
quae in cruce obla in est, non contineret. Sic enimi, on dico retur res ipsa , cujus mors repraesentis tur, in sacrificium Osserri, neque vere commemorati vulnsacrificium , sed potius signum tantum , et laram sacrificii esset. IIaec sussiciant; nam longiore disquisitione opus esse non credimus Contrit vanae opinioni A commenti im, quod vix adhuc defensorem habet, et jam sussicienter consulatum est per ua ,
quae de reali praesen ia, et sacrificii Eucharisti Mea is lentia disputavi nicis. - Qui plura desiderant, adearit Doctiss. Toti mel. de Euchar. Quaest. VIII Art. II item Totirnelii Continuatorem Tom. ITEdit. Metens. png III. Aliud e t Protestanti iam multo vialgalius es-fiisti in m. q sod Melanchrhou in Apologia Conf. Aug. I tua. To M. i .
323쪽
multis verborum ambagibus sibi, suisque paravit Art. Quid sit Sacrificium etc. . Docet autem duas tantum esse Sacrificii species, nec plures. v Quod-M dam est, inquit, sacrificium Proseitiatorium , . . . is reconciliuns Deum , seu placans iram Dei , seu
B quod meretur ahis remissionem Peccatoriam. ΑΙ- is tera species est sacrificium , . . . quod
M sit a reconciliatis, ut pro accepta remissione eec-υ catorum, et pro aliis beneficiis gratias agamus. . Jam nihil obesse, ait, quominus sacrificium Eucharisticum, vel gratiarum actionis in Ecclesia esse concedatur. At certe Propitiatorium tib sque impietate
et sumina in crucis sacrificium contumelia admitti non posse. - Primiam quidem animadvertendum
est plures sacrificiorum species in hac divisione vitiose fuisse praetermissas; atque ita veteri testamento plura quam duo sacrificiorum genera reperiri Vide Demonst. -Christ. Pari. II CU. II Secti I Ari. II9. I .... observanda . . Quaedam ad cultum Dei tantum erant ordinata, ut Holocausta : alia placando Deo pro admissis peccatis erant destinata, et sempitiatoria vocabantur, vel hostia pro peccato: iterum alia in gratiarum actionem osserri solebant, et Eucharistica propterea dicebantur: alia impetrandi alicujus beneficii causa fiebant, quae et ivrPetratoria dici possunt. Atque haec duo hostiae pacificae nomine comprehendi solent. Verum hoc non est, quod in Protestantium sententia potissimum reprehendi.
mus. Nam plerique genera sacrificiorum ita definiunt, ut et caetera in iis includant. Sic illud, quod nos impetratorium dicimus, in genere propitiatorii
324쪽
sacrificii collocant: quemadmodum, cum Eucliarisii eum nominant, illud etiam ad Dei honorem of ferri et ita holocausti rationem habere concediant. ΙU. Duo sunt in hac controversia a veritate Catholicae doctrinae prorsus uberrnnlin. Pi imum, quod N i sam laudis tantum et gratiarum actioniq sacri sicium appellari permitioni; non autem propitiationi et impetrationi R ne, ut a junt, evacuetur crux Chri ti, in qua Christus semel se ipsum obtulit ad omnium exhaurienda peccata. Secundum est, quod etiam tunc cum dicunt Missam esse sacrificium Euchari. sticum , longe adhuc aberrent a sensu catholico.
Nihil enim dicunt, quod non possit Euchari lira
convenire, etiamsi non esset aliud nisi Sacramentum. Nam, quod a junt, laudis et gratiarum actionis sacrificium ibi offerri, id ita intelligi int, quod Christiani, cum coenam Eucharisticam celehrant, ad collum Deo exhibendum conveniant, et opus religionis exerceant, quod, quemadmodum et alia pia justorum opera, ad illas spirituales hostias pertinet, quas S. Petrus I Epist. Cap. II tanquam novo testamento proprias omnibus ine distinetione fidelibus commendat. Hoc haereticae opinionis commentum jam priori articulo dilutum est. Restat ergo primum controversiae caput: scilicet an Missa sit vere et proprie sacrificium propitiatorium et impetratorium. Haec quoque ex iis, quae jam dicta sunt dissicile non esset dissolvere. Iuvat tamen ad clariorem rei intelligentiam paululum adhuc huic qna,ssioni immorari.
325쪽
erisi tum Missas non tantum latreuticum est, et eucharisticum , sed etiam ρrνitiatorium et impetratorium. Probatur generatim.
I. Ex decisione Concit. Trid. , quod Sess. XXII
Can. Iu ait . . . . Si quis dixerit, Missae sacrificium is es e tantum laudis , et gratiarum actionis , aut is nudam commorationem sacrificii in cruce peram ct , non autem propitiatorium ; vel soli prodesse is sumenti; neque , pro vivis et defunctis, pro pecu catis, poenis, et satis tactionibus et aliis necesia si talibus offerri dybere ; una thema sit. . . . u. II. Quicunque Altaris sacrificium a Christo Domino institutiam confitentur, in eo quoque consentiunt, quod omnia veteris legis sacrificia umbrae fuerint ea figurae hujus oblationis mundae, qirae nunc per totum orbem Domino insertur. Quapropter S.Chrysostom. , S. Augustin. , S. Leo, aliique Patres passi in docent, nostrum unicum et juge socris ei utinin locum sucoessisse omnium veterum hostin ririn , atque Enrum disserent in s omnes in se colligere. Se -qHilur ergo, quod sicut olini victimae pro peccato, et hostiae pacificae pro imp earn radis a Deo honesi. aliq osse rebantur, ita nunc Eucharistia tum stro peccatis offerri possit, tum pro consequandiu Le.
326쪽
Probatur utraque pars singillatim.
Paoa. I paas. I. ' Verba institutionis probant, in Eucharistia esse verum sacrificium ex Articulo I. : Si autem verbis Christi credimus, cum ait, compus suum tiadi, sanguinem essundi , quod idem est ne offerri; cur non credamus , cum ait illud tradi et sanguinem sutidi in remissionem Peccatoriam Matth. XXVI. a.' Cum in lege nova sit sacrificium proprie dictum Art. I), nece, se est, ut etiam Sacerdolium habeat: sed sacerdotis proprium mianus est offerre sacrificium pro peccatis, juxta illud Apost. ad IIebr. V. . . . Omnis Pontifex ex hominibω assumρttis Pro hominibias constitia uti r in iis , quae sunt ad Deum, ut osserat dona et sacriscia pro Pereatis. 3.' Idem v c teris Lituigiae tum grecae, tum latinae , et Patres antiquissimi declarant , qDor. intestimonia legi possunt apud Bella rvain. De Missis lib. II cap. IV. sinum citamus S. ADgustiniam , qui Quaest. LVi I in Leviticum loquens de Veteiarum sacrificiis ait. . . . illis sacrificiis, quae pron peccatis offerebantur, unum hoc sacrificium si-υ gnificatur, in quo vera iit remissio peccatorum D. Phoa. II pΑgs. I.' Si Sacrificium Missae eam vim habet, ut Deum placare possit, et veniam peceu
torum oblinere, cur non magis vale ut ad impetranda spiritualia auxilia ; vel etiam temporalia , quae possunt homini proficere ad salutem p Constat ex Veterum testimoniis eam semper Ecclesiae consuetudinem fuisse, ut sacrificium pro optinendis
327쪽
honis etiam temporalibus offerret. Pro salute Impe. ratoris oblatum fuit, teste Tertia litano ad scapulam
Cap. II; pro pace, pro Ecclesiae bono, teste G sebio lib. t V de vita Constantini; pro omnibus, qui opis alicujus indigebant, teste Cyrillo Ierosoditu. Catech. XXIlI. -- Illa quoque Apostoli vel ba Ι Tim. II
Obsecro sieri Orationes etc. . . . Patres exponunt de
publicis precibus, quae si unt in Missa , et volunt Apostolum hoc praecepisse, ut sacrificium etiam offerretur pro temporali pace, et tranquillitate Ecclesiae. Ita August. , Chrysost. , Ambros. , et alii.
OBarcTIo I. Post C tristi unicam in cruce oblationem, qua omitia expiata sunt delicta, nulla amplius opus est immolatione ; idque pluribus docet Mostol. in sua ad IIehr. Epistola. Nam cum ostendisset Christum una oblatione peccata omnia expiasse, ita concludit, iX, 18ὶ . . . . Ubi alitem horum remiςsio, jam non est oblatis ρνο ρec
cato . . . et Paucis interiectis v. 26. . . . Voluntarie enim
eccantibus nobis Post accestiam notitiam Meritatis jam non elinquitur pro peccatis hostia . . . Ergo ulc. I MP. Haec adversariorum argumenta jam supra diluta sunt, unde Plura adjicere necesse nou est. Omnis e Diiu solutio in eo potissimum fuit datur, ut cauSam redem l lio uis universalem dis lingesumus , a causis Secundis etiar licularibus. quihus passionis fructus ad nos perveniat. I i quidem causa universalis unum eu crucis sacrificium, cujus fructus perpetuo in nos redundant ; causae autem Particu Iares sunt Plurimae ; et ideo nulla sutit , quae tu Scripturis dic uutur delere peccata, quamvis Don eodem tuo do uu deleant. Alio modo eleuitiosyua dicitur Puccula Diuitiros by Corale
328쪽
extinguere, alio modo Baptisma, alio iterum poenitentia; ia et Ailaris sacrificium pro peccatis os Iertur , non ut pro novis delictis, novum, quo redi. antur, Pretium aequiramus; sed ut pretium illud insilii tum , quod uno crucis sacrificio pomparatum est , Dobis , aliisque applicemus. Ad illum Apostoli locum Ooluntarie peccantibus . . . non relinquittin Pro peccatis hostia . . . Optime
observat Ch gost. eum, qui dicil quihusdam peccatilibus non relinqui pro perealis hostiam , procul duhio si grai
sicare . aliis percanti hus aliquam superesse. 5.φ Porro a Pertum est ad rein nostram Don pertinere locum istum: non enim ibi quaeritur, an hostia aliqua supersit in nova
lege; sed an illa supersit pro quihusdam volunt Μrie peccantibus a quod ad illam pertinet allam et perdissicilem quaestionem, de qua ita eadem Ep. cap. XI v. agitur: an Dempe ii, qui semel sunt illuminali . . . ei prolapsi
Sunt , possint rursus renovari ad poenitentiam. Potest et alia responsio dari ad Ohjeela loca, quae nobis videtur scopo Apostoli mnxime accommodala. Apostolus ad IIebreos scribens lotus in eo est, ut Prol et vel Era Sa erificia vim remittendi peccatu non habuisse, sed umhromtantum suisse sacrificii crucis; et cum una hac Ohlatione Otia Dia Dunc consummata sueritat, pleno jure cessasse illa
sacrificia, ita ut jam non sit oblatio legalis) pro peccato.
Eadem ratione ostendit' iis, qtii Evangelio credetiles regenerati fuerunt in sanguine Christi . si post acceptam notitiam Oeritatis, a s de Christi discesserint, nullam re linqui oblationem pro peccatis ; seu nullam illis spem fio rei csse ita togalibus sacrificiis. OBIICT. H. Non potest intelligi, qua ratione sacrificium Missae possit dici propitiatorium: nam neque osterenti peccata remittit, neque iis pro quibus os Iertur: nouosse reuit, qui nisi purus jam sit, ab Aliari, prohibetur :Don iis pro quibus offertur, Disi velis pecca ores etiam
329쪽
inscios nihil de sua salute cogitantes iustificari posse
per actionem alterius , quod plusquam absurdum Esto RIap. Si Advorsarii vellent propius ad ea altendere, cluae Synodus Trideat. tam dilucide exposuit, nihil certelia herent. quod objicerent: sed nolunt intelligere, quia volunt criminari. En verba Tridentini Sess. XXII Cap. II. . . . M Docet Sancta Synodus sacrificium istud verem Propitiatori uiri esse: per ipsumque fieri , ut si cum
vero corde, et emta fide , cum melu et reveretitia con-- triti ac poenitentes ad Deum accedamus, misericordialiam consequamur et gratiam inveniamus in tempore opis Portuno. Hujus quippe oblatione placatus Dominus ,
is gratiam ei donii in paenitentiae concedens , crimina ctis peccata etiam ingentia dimittit . . . is Sequitur itaque i. ' Quod Missae sacrificium peccata gravia deleat , non it causa proxima ; constat enim poenitentiae Sacramen-lum ad remittendus culpas suisse institulum : sed ut causa remota , qualentas Deus hostiae salutaris intuitu gratiam nobis et poenitentiae donum impertitur. u.Q oblatione hujus sacrificii remitti poenam temporalem, et cullias leviores ; et quidem modo excellentiori . quam perorationes, eleemosynas etc. ; haec enim vim habent expletale et honestale operantis, illa virtute rei oblulae seu justi se aiionis Christi. - aeterum , quamvis certum sit per Missae sacrificium merita Christi nobis applicari in remissionem Peccatorum, sussicit, ut ea nobis coiiserat per impetrationem; et hoc sensu adhuc potest propitiatorium appellari. Sed de essectibus hujus sacrifieii et quantum sit illius pretium, et qua ratione illud commu-Dicetur lam vivis quam defunctis, quaedam adhuc dicetidas uni. - Vid. opus m. D. Imest Tom. V 9. 39έ Schol. 5. - Ii. Veronii regulam si dei.
330쪽
Quaestiones, quae inter Theologos circa hujus sacrificii naturam moveri solent. quoniam eas Praeterire non possumus, brevi compendio decurremus.
An res, quae in Missae sacrificio Uertur, sit Panis et vinum, an Christus mse , quatenus stib Fecie bus Panis et Mini continetur pREsν. Haec quaestio longiori discussione non in diget. Num Christus instituens hoc sacrificium di. xit : Hoc est cor tis metim , quod Pro Mobis daturetc. Et Concit. Trid. diserte docet Sess. XXII P. IIJ . . . M In hoc sacrificio Missae idem ille
M Christus continetur, et incruente immolatur, quiis in ara crucis semel cruente se ipsum obtulit . . . v. Panis et vinum sunt quidem materia ex qua sacrificium conficitur, quia sunt materia consecrationi
subjecta : at Christus ut subest speciebus panis et vini, est ipsa victima, quae per consecrationem Praesens sistitur. Quamvis autem species non pertineant ad essentiam sacri scii tanquam ejus partes; necessariae tamen sunt ad modum hujus saerificii constituendum, nempe ut sit visibile, mysticum, et incruentum.