장음표시 사용
481쪽
Cap. II. De Interrogationibus etc. 479pter oblivionem , aut quia noluit eam adimplere, aut quia distulit in posterum faciendam, aut ulsibi commutare saceret et si in ea di Iatione putabat peccare 7 5. Circa scandala , si induxerit alios ad peccandum , aut si ut peccatum ex queretur abusus fuerit ministerio aliorum 2 Si cooperatus sit peccatis alienis' Tabernarios interroget , si ministraverint vinum illi qui solitisuerunt ebriari a)ὶ Mulieres inierrogem, si ver- his parum honestis , jocis , Saltibus, risu , aut si fixis oculis aliquem inspiciendo , tunica nimis elevata , aut pectore aperto provocaverint
viros ad malas cogitationes 3 Si munera ab illis ad malum sinem data acceptaverint 2 23. Circa hanc ipsam materiam scandali, potiest interrogare insuper , an poenitens cooperatus fuerit peccato alicujus; sed Consessarius in hoc debet esse valde peritus , ut dignoscat quando Cooperatio sit formalis , et quando materialis. malis est , cum cooperatur actuaIi peccarualterius, ut evenit in fornicatione, aut coopexatur malae voluntati alicujus , ut si in suam tutelam larem reciperet , quod Vulgo dicunt,sti ardar te valle. Materialis aulem est , cum operam suam exhibet actui alicujus ex se indis.
serenti , qui ea abutitur aβ malum sinem , ut
est praebere vinum volenti se ebriare ; et liaee potest esse licita , cum adest iusta , et cooperationi proportionata causa. Hic Punctus, qui maregni momeuli est, et multa consideratione indusens , non mediocris mihi fuit laboris , ut veluti res exigebat, expediretur ; observent ideoque
rationes , et resolutiones in opere V uongeatas.
482쪽
έ Praxis Consessarii. 24. Circa II. Prince tum interroget de periuriis , de votis transgressis , et de blasphemiis, Quoad periuria interroget poenitentem, si falsum
juraverit , et an tu judicio , vel extra , quia pejeraudo in judicio , etiam justitiam laesit ,
propter quod aliqua udo tenebitur , aut ae retractare , aut damuum reficere. I. Interroget de
modo quo juravit , si Mer Deum, Per Sanctos, per Animam si enim juravit Per cincientiam , aut Per fidem , quin addiderit sidem sanctam aut Christi, probabilissime potest excusari aperiurio sa). Ad Veriatur hic, multos rudes Donapprehendere ut Peccatum grave , pejerare Per
Sanctos, cum alterius damnum non intervenit.
Et plerumque , cum in filios , aut famulos , irascentes dicunt, Aer Deum, Per Sanctos, Per Christiam te occidam , si iterum hoc facies , non intelligunt tunc peierare , etiamsi reveraminas exequi non intenda ut , saltem non ad
5. Quoad vota facta pariter Consessarius diligenter exquirat a posmiente , si illud quod
emisit , sit verum Volum , quia vulgus saepe confundit desideria , aut Propositu cum votis. Ad haec distinguenda parum juvabit eum in te rogare , ut nuti nulli Solent, an unquam habu rit intentionem se voto obstringendi sub gravi peccato Siquidem rudes sic interrogati Dei IeNegant , satius erit interrogare , si luno cum votum emiuit, existimabat se graviter peccaturum fuisse , an non, si postea non Satisfecissei et ita melius cognoscetur , an sub gravi , vel levi se voto obligavit. Certus de hoc laetus Consessarius hoc fuisse Verum votum , exquirer, an si ob dilationem putavit peceare moraliter, aut
483쪽
Cap. II. De Interrogationibus ete, 48t iudicabat se ab hoc, excusaxi , quia sibi erat propositum illud adimplendii in posterum.
26. Hic iuvat ad no lare aliqua circa votorum Dispensationem, et commutationem . . Iam Sciuu
tur quinque vota reservata , Religionis nempe , castitatis 'erpetuae, et triumlpotegrinationum , ad Romam , aerusalem se ad S. Jacobum Gal-Iaeciae , Don posse nisi . a -, Papa dispens*ri, dummodo sitit absoluta nou autem. Poenalia ,, et conditionata a) , His Ude votum perseverantiae in aliqua Congregatione , vel communitate solitum emitti prout sit in Congregatiovibus Missionari rum S. Vincentii a Paulo , et sS. R demptoris nostra quod Benedictus XIV. in Bulia noscatis , sub dist. 25, ΠοVembris r 749. sibii reservavit b) alia vota possunt comis mutari aut dispensari, ab Episcopis , qui possunt hauc facultatem aliis delegare se) έ aut a Consess riis regularibus M , aut ab aliis Cou. sessariis per lacultatem iubilaei, aut alterius privilegii sibi concessam. Loquendo autem de com . mutatione , Consessarium mouitum esse volo , ne .sit scrupulosus circa causam , quia quodlibet ratiociabile motivum pro causa haberi potest. Suiliciens est , ut ex commutatione voti sit minus periculum transgressionis se); nec cima materiam aequaliter suhrogandam , etiam non rein quiritur, aequalitas lance libranda , sed sussicit , ut sit aequalis moraliter. Iu terroget Poeni lentem quae opera Soleat exercere .praeter debita ex prae Cemo , auι adii QR maiorem habeat Prope-i a) Lm 3 n. 26 I. in ' I , cI d) Lib. 3. n. χ57. Ψα --.. O
484쪽
σω ' Praxis Consessarii. nem , et in ea commutet vola. Commutatio autem securior in omni votorum genere erit frequentia Sacrament um ta). Advertat vota perpetua bene posse commutari in temporalia ; dummodo adsit debila propbrtio ; et sic etiam realia possunt commutat i in personalia 3 et eo utra personalia in realia sb) Loethendo autem de Dispensa iione; ad hanc semitritur causa gravior, Nimirum perieu irin grande transgressibilis magna dissi ullas execulionis , levitas , nut imperfecta deliberatio qua votum emissum est Q. Nihilo inimis' serti per laudabile erit adjung 're huiusmodi dispensati ibus aliquam commuintionem. Hae autem dispensationes , et commutati renes possunt seri extra Consessionem', modo sat ultas non sit
Coneessa sub tali eo itione , ut iii iubilaeo μ); sed consilii est eas, fac e in Consessidni. 27. Quoad blasphemias interroget si execratus fuerit in Sanct ' et quibus verbis usus suerit , an dixerit male habeat vulgo manragis, vel Atta aut Potta ' Etenim vicere nitanaggis,
certum est eske mortale : Alta in se est v euiat', quia inlε verbum Non eontinet eoutum et tam ised aliqui rudes eumdem' concipiunt horroremae eum dieiant Managgia , et tun oportet ac cipi pro gravi blasphemia , et simul instruere poenitentem tale es fatum non esse hinsphemiana. Dieere Polla in se esset grave pee calum juxta Idioma Bispanicum , sed in nostro blasphemia non est cum nihil aliud significet quam inter,
jectionem indignanti e). Nihilominua bonum erit
485쪽
Cap. II. De Interrogationibus etc. 483
exigere numerum , cum rudes horrorem notam biliorem ex hoc concipiunt. Sed cum tale verbum sit aequivocum et cum possit accipi in sensu meliori , bene potest animadverti poenitatens , quod illud juxta nostram loquelam non est blasphemia , quandoquidem uostri indigenae non imelligunt certe proferre illud in sensu peiore , idest Hispanorum Idiomatis , sed advertatur simul , ut paveat a scandalo , si unquam
28. Interroget a. si execraverit in dies saucios , nempe Pascham, Natalem, Epiphaniam, Sabbatum Sanctum etc. quod excusari non potest a' mortali , licet multi rudes clare non apis prehendant ut tale sed quia est dubium , si appreheudunt , an non , investigetur de nari mero , et hujusmodi blasphemiae accipiantur ut sunt coram Deo. 3. Interroget , si postquam protulerit blasphemias in Deum , in Sanctos , aut in dies sacros , immediate pubjunxerit , si eos ego feci, aut excuto Deo. Etenim illi ruis des , qui dicunt ita unico actu, bene notat Aq-clor Instructionum pro Consessariis Pagorum sa),sa Item excusari a gravi , Propter ignorantiam , dum non intendunt tunc blasphemiam proferre,
et licet in opere b dixerim, tale effatum esse
veram blasphemiam, quia ad blasphemiam non requiritur intentio execrandi , sed. sufficit quod propositio sit in Deum , aut in Sanctos contumeliosa , nihilominus Nilus mihi rem consideranti videtur esse probabile hanc non esse blasphemiam, siquidem verus uniuscujusque propo sitionis sensus ab ultimis verbis designatur ι uade
486쪽
484 Praxis Consessarii. bene dici potest praelatam propositionem , in mgre acceptam , non importare contumeliam. Sed aliter dicendum , si ille postquam vere execra
ius fuerit , ut malo iam Patrato mederetur, diceret si ego feci , etc 29. Notandum 4. quod cum rudes dicunt . maledicta sit fides tua, vulgo manania ita sede
tua , non accipitur ut blaspheinia, quia non ita, telligunt fidem christianam , .et uomine Fidei potest quoque intelligi fides humana , aliter autem debet iudicati si execrarentur tu sidem san-elam , aut christi. Ita pariter non est mortala maledicere Mortuis , nisi nominarentur aul inritelligerentur praecise a prosereule Animae Purgatorii, vel mortui in Christo, aut Animae mortuorum. De hoc puncto jam in opere ci locutus sum : sed quia hoc est punctum ab aliis Auctoribus non discussum , refert illud hic ad rutinam revocare , ut clarius patefiat , atque Praesertim alicui Anonymo respondeatur; qui in qua daem sua Epistola mihi contradixit , aliqua Isbiicient. Dico autem maledictionem Mortuorum , Perse loquendo , non esse blasphemiam , neque in se , Neque ex relatione illorum , qui eam Pro- unciam. Non est in se , quia vox uortui, proprie est tirminus prioatius, qlii homines sugniscat vita lanctos , nunc amplius non exiis stentes; et in lati supposito verbum Moratii, uec Auimam , nec corpus 4mportat. Quamobrem loquendo in philosophico rigore , qui mortuis maledicit, nemini iij juriam irrogat: dum rem maledicit, quae ammi non existit. Dicet aliquis; sed hic vox Mortui accipi. tur , non ut terminus Pripaliseiab, sed ut termi-
487쪽
cap. II. De Interrogationibus ete. 483nus Analogiis., qui utrique, tam Animae quam Corpori referri potest. Respondeo primum, quod is qui hoc dicit, loquitur jam de relatione meniis i sed ego loquor de eo quod verbum moris tui in se imporiat. Sed adhuc illum sume
do ut terminum Analogum , res Pondeo Secundo , quod' sub voce Mo tui, principali let, et in reeto ut dicunt Philosophi ) solum veniteorpus , quod solum mortuum dici potest, cum Anima immortalis sit. Dum taxat in obliquo Anima queit intellecta venire, nempe Anima Mortui, eo quod olim ipsa forma suit Cyrporis ilislius , cui vitam praebuit. At supposito quod Vox Moritius principaliter respicit Corpus, et minus principaliter Animam , cum aliquis uomωοε nominat, per se loquendo , non de eorum Animabus , sed de Corporibus intelligitur ; ut de Animabus intelligatur , opus est, ut ille aut speciatim in sua mente de Animabus loqui ia-telligat , aut saltem quod alia sermonis verba Animas denolent , prout est illud quod scrI-plum est in Machabaeis I. a. Sancta et salubris est cogitatis pro Defunctis exorare. Ilic Verbum exorare , iam denotat de Avim ab
Mortuorum fieri sermone ui. Per se igitur loquendo , maledictio Mortu rum hiasphemia non est. Videamus nunc , an blaspheinia sit propter mentalem relationem e
rum qui illam pioserunt. Ei dicimus secundo loco, nequaquam ex relatione blasphemiam esse; quoniam ii qui mortuis maledicunt , ordinarie a consideratione Animarum ipsorum praescinduut. Hic autem Auctor Epistolae me improperat , quod distinguere nesciam terminum 3bstractum a Concreto. Abstrucitis. , me instru jt , ille est qui sormam significal , a subjecto praecisam , prout est pulchritudo , albedo , et Q. Cone tres
488쪽
vero significat sabjectum cum forma , conjUnctum , ut est homo pulcher, charta alba, etc. Di uc dicii vocem mor uti significare hominem , qui olim Anima ei Corpore constabat , sed nunc importat Corpus et Animam disjunctam. Et ex hoc concludit, quod Montios alicujus Persona maledicens , non solum eorum Corpora , sed Anima etiam maledicit. Respondeo. Ego non dico quod Mortuos ma- Iedicetis eos considerat tamquam abstractos, hei licet tamquam formas sine subjecto : sed dico quod praescindit a considerandis Mortuorum Α-mabus, quae nunc existiant. Aliud est abstrahere quod est considerare aliquam formam sine subjecio : aliud praescindere , quod est considerare quoddam subiectum , praecisum ab aliqua cir-ctim Stantia aut qualitate , quae respici potest. Certum est homities vlla laticios nune eosdem nota esse , qui vivendo fuerunt. Tunc tot Erant personae Anima et Corpore conjunctis com Positae, nunc vero eorum Animae, et Corpora existunt quidem , sed disiuncta existunt. Qua Propter , cum moratii maledicuntur , non ideo necessario ipsorum Animae maledictae veniunt, nisi cum illae specialiter exprimuntur , vel intelli-
Sed denique Auctori I pistolae concedatDris quod ipse aggres us est sustinere, nimirum qu ad Mortuis maledicere ident sit quam eis maledice te eae si viventes es ent. Quaero : Ergo qui hominem vivum maledicit , semperne letaliter Pec-
Salm. de Re,tittit. caP. 4. n. 27. et 28. . ET D. I homa a. I Doest. 86. aret. 4. lum trinie-inctionem in proximum peccatum esse mortalΡ
dum ipsa est sormalis, scilicet ut explicat
489쪽
cap. II. Da Interrogationibus et O. 4s
Irianus ) cum pria imo optatur damna m , et da-inuum grave , quod aliquis illi imprecat V ; nota
vero Cum maledictio est tantum materialis, uem in Pe sine pravo animo prolata. Ei quidem in via Verite certe Corpus , et Anima simul existulit.
Et quare non est mortale' quia qui maledieit homini viventi non semper proximi Animae intendit maledicere , et contumeliam inferre substantiae illi , in qua specialiter Imag Dei splendet, sed praesuindit ab Anima respicienda,
et ita gravem non committit culpam. Qui creaturis irrationabilibus maledit doeent idem D. Thomas sec. cit. ari. a, et omnes si eas respicit in quantum sunt creaturae Dei , mortaliter peccat , veramque patrat blasphemia in non vero iam si praescindit ab eis considerandis ut tales , et lautum eis maledicit secundum se consideratis,aet quidem omnes ipsae sunt creaturae Dei. Ea quod D. Thomas etiam praecisionem hanc admittit. Ita pariter , qui moratiis maledicit, si maledicit in quanium ad Auimas eorum , graviter Peccatῆ non autem si praescindit , et mortuis maledicit, quin specialiter Animas respiciat. Dicere autem quod omnes qui maledicunt mortuis, omnes iam inlotidunt etiam eorum Animabus maledicere , ego et tot alii Consessarii , poenitentes
interrogando, oppositum Comperimus. Tanto magis quod ordinarie isti qui moi tuis maledicunt, non jam eos laedere intendunt , sed vivos quibus ad instar conlumeliarum hujusmodi maledictiones dirigunt. Verumtamen haeo ebl materia facti , quisque Consessarius in hoc , p enitentem diligenter interrogando , poterit se a dubio exi
i Dicere autem quod licet quis solis Mortuorum corporibus maledicere inlenda l. nec etiam Culpa gravi excusari potest , propter respectum quem
490쪽
Ecclesia habeti corporum mortuorum , eis in erisum praebendo', aqua lustrali aspergendo , et Cum pompa sepeliendo: Nescio quo ritudo quis Bh hanc rationem tu suadere sibi possit. Nolo in hoc immorari: Paucis me expediam , et dico, quod praedictae sun cliones non sunt quidΡm ex hibitioties alicujus cultus Religiosi erga corpora mortuorum , sed tantum quaedam caerimoniae , suas Ecclesia etiam erga viventes adhibet. Si igitur honor qui sit Desunclis , major non estillet qui vivis exhibetur, nec contumelia maior
erit. Sed cur ubdit Auctor Epistolae leges
gravius puniunt qui adversus cadavera saeviunt Respondeo : puniunt , non ratione contumeliae , sed ratione iniqui animi , qui in tali actione manifestatur, et qui adhuc in occidente Infidelem , aut Haereticum a lege mulciatur. Alioqui cisi hoc esset in se gravis cadaverum injuria eiusdem eriminis essent rei qui ob usum Ana tomiae ipsa incidunt et laniant. . Celerum id , quod concludo, est maledictionem in mortuos , Per se loquendo , nec blaspherniam, nec culpam mortalem esse. Et invenio , quod
tres Auctores iam in Opore citati) qui soli de
hoc puncto scripserunt , idem pronunciarunt. Praeterea, ego Pro majori meae conscientiae Pacie, de hoc pluribus doctis Viris Neapolim scripsi , et etiam tribus Congregationibus Presbyterorum Μissionibus addictorum, ubi flos Cleri Neapolitani existit; let uno exemplo fuerunt re&ponsa. Omnia meae setilentiae consormia. Ac P. Sabba almis tune tempuris Pius Operarius, nunc dignissimus Aquilae Praelatusὶ mihi respondit, cunctos Pios operarios, tam praesentes , quam antiquos , idem uniformiter sensisse. Insuper, Gum quamdam Epistolam de hoc puncto lypis ded .rim , adversus quam postmoduiu Anonymi E-