장음표시 사용
601쪽
Quomodo se gerere debeat Confessarius in dirigendis Animabus Spiritualibias p1eti. UUod olim dixit Dominus Jeremiae :Ecce constitui te smer gentes , ut epelias , et dissipes, re disices et Plantes idem nunc repetit singulis Consessariis, qui non solum debent evellere vilia ex suis poenitentibus, sed etiam debent in illis Virtutes inserere. Unde expediens est addere hic in sine Caput hoc, quod poterit inservire Consessariis lyronibus ad dirigendas Animas spirituales ad persectionem. Non sunt quidem expellendi peccatores , ut superius diximus , sede eontra opus est etiam multum Deo acceptum sponsas illi adornare, Animas scilicet Spirituales excolere , ut in totum se illi donent, tradan que. Acceptior est eius oculis Anima sola perse-Cta , quam mille imperfectae. Unde cum videt Consessarius poenitentem vivere immunem a cul-Pis mortalibus , omnem curam adhibere debet , ni eum in viam persectionis, et Divini amoris introducat , i Ili repraesentando meritum , quod habet Deus , ut ametur , et gratitudinem quam debemus Iesu Christo , qui nos amavit usque ad moriendum pro nobis; nec non Periculum in
quo versantur omnes Animae, quae vocatae a Deo
ad vitam persectiorem , illi resistunt. In tribus igitur praecipue posita est directio Consessarii quoad Animas spirituales , scilicet in ' Meditatione , in Contemplatione , in Mortificatione , . et in Frequentia sacramentorum , et de omu ibas his singillatim dicemus.
602쪽
6oo Praxis Consessarii. S. I. De oratione Meditationis.
22. Rudens ergo Consessarius eum cernit Animam aliquam abhorrentem peccata mortalia, et desiderantem progredi in amore Divino, ante omnia debet illam disponere ad iaciendam orationem mentalem , scilicet ad meditationem v ritatum aeternarum , et honitatis Divinae. Et quamvis necessaria nota sit ad aeternam salutem Coosequendam , sicut est necessaria Petitio 3 nihilominus videtur valde necessaria Animabus ,
ut in Dei gratia perseverent. Cum reliquis Pi latis operibus potest Peccatum consistere; Sed non possunt cohabitare oratio , et Pe catum. Anima aut relinquet orationem , aut Peccatum. Dicebat S. Theresia : Animam, quin in orati ne PerseMerat , quotquot illi peccata omonat Diabolus , tandem pro certo habeo qraod eam Dominus ad salutis Poritim conducet. Et ideo Diabolus nullum aliud exercitium tam quaerit impedire, quam illud orationis, quoniam , itaquiloadem Sancta : Moit Doemon quod certe ramiseret Animam quos Perseperanter incumbit oratio. H. Praeterea solus amor est qui Animam Deo tangit . et stringit ; sed fornax in qua accendi. iur flamma divini amoris est Oratio, seu Meduiatio : in meduatione mea exardes et ignis.
ia3. Incipiat ergo consessarius introducere Animam in orationem. Ab initio non plusquam mediae horae spatium assignet: quod deinde crescente spiritu, plus minusVe augebit. Neque desistat ex eo quod poenitens dissiculter adduci
603쪽
Cap. IX. Quomodo se etc. sol quod desit sibi tempus , loeus ad se collige u-dum : inamo imponat et , ut saltem mane , vel vespere quando in domo maior est quies , vel
etiam in ipsis occupationibus quando aliud non
posset emcere in elevet identidem mentem ad Deum , et meditetur veritates fidei, ut sunt no-Vissima , quorum cogitatio, et praecipue mortis, est utilior pro incipientibus. Meditetur quoque Christi Passionem , quae meditatio est omnibus fructuosa. Si vero Poenitens non sit litterarum rudis , expediens est, ut utatur aliquo libro spirituali , quo magis haheat ingressum in orati nem , quemadmodum sacere solebat. S. Theresia. Moneat quoque , ut seligat materiam illam, in qua Anima maiorem experitur devotionem , et in iis locis in quibus Anima se vehementius a Dfici sentit, et commoverit, moretur aliquantum, et recta meditatione totam se exerceat in actibus
voluntatis, vel incumbat petitioni, aut faciendis Propositis. Dico I. se exerceat in faetendis acti-
s , scilicet humilitatis , actionis gratiarum , fidei , spei , et praesertim in repetendis actibus
contritionis , et charitatis erga Denm osserendo se illi totam ; totamque suae sanctissimae Voluntati resignando , et repetendo plusquam alios , actum illum eui Anima se magis sentit inclina lam. Dico a. exerceat se in Petendo ἰ nam a Petitione omne nostrum bonum dependet, et S. Augustinus inquit Deum ordinarie nullam gratiam hominibus concedere, et praesertim gratiam Perseverantiae , nisi per canalem petilionis. Dominus dixit : Petite, et aecψietis ι Ergo con esu dit S. Theresia, qui non petit non accipit. Quapropter si volumus Animam nostram gal are , necesse est semper orare , et ante omnia petere
perseverantiam , et amorem erga Deum. Et quidem nullum tempus opportunius est ad peteu.
604쪽
sos ' Praxis Consessarii. dum quam tempus orationis mentalis. Qui nota orat , dissiciliter petit, quia dissiciliter se actuat ad considera nos gratias , quibus eget , et ne cessitatem ipsam petendi ; et ideo qui non facit orationem , dissiculter in Dei gratia perseverat.
Dieo 3. in Stamen- , ut oratio non remaneat infructuosa', et Anima mandet executioni ea lamina , quae in oratione re Pit: unde, auemadmodum inquit S. Franciseu, Salesius ', nemo debet imponpro sinem orationi , nisi prius secerit particularem aliquam determinationem, Puta vitandi desectus quosdam magis usuales ἔ aut exerineendi virtutem aliquam , in qua se noscit de hi- Iiorem. Videatiar circa hoe quod dicetur in Appendice versus finem , cum loquemur de instructione Pro oratione mentali I. III. idi . Exigat igitur Consessarius ab Animabus istis rationem orationis; exquirendo ab illis quomodo aut in ea se gesserint j nut saltem si se rint ; et imponas illis, ut in Consessione ante
omnia alia se ac Sent de oratione omissa, quanis
do eam intermiserint ; quoniam relicta oratione Anima salvari non poterit. Anima q-n omittuorationem dicebat S. Teresia 3 ramqtiam a semetipsa se eollocat in inferno sine Uera Daemonum. Oh Deus et quantam Consessarii afferrent Animabus utilitatem adhibendri hane minimam
diligenitam i Et ob qualem Deo rationem sunt reddituri , nisi ita se gerant , quoniam ipsi te-
Dentur proe urare quam tum in se est spiritualem progressum suorum Poenuentium 3 oh quot Raimas possent ipεi ad viam persectionis dirigere , easque a recidivis in peccata gravia liberare, si adhiberent hane tenuem industriam dirigendi eas per 'Ham. orationis P et interrogandi postea saloisin sub inuiu vitae spirituali& mirum eam sec riue V - noti l Quando Anima aliqua se in or
605쪽
Cap IX. Quomodo se e c. 6o3tione solidavit Q diffieillime plus Deum amitiit;
et ideo oratio me talis insinuanda est non lan-ltim ii moralis, sed etiam peccatoribus, qui saepe ob defeetum considerationis redeunt ad vo
25. Super omnia Consessarii adhibere debent diligentiam hanc, cuin poenite ales patiuntur desolationem spiritus. Initio quo Anima se iradit vitae spirituali , solet Deus illam allicere specialibus quibusdam luminibus , lacrymis et sensibili hos aliis consolationibus ; sed elapso aliquot pore, solet claudere hanc venam, ut probet ruin fidelitatem , et ut eas ad majorem Persectionem ex lollat , subtrahens eis sensibilem omnem dulcedinem, eui iacile Anima adhaeret nousine impuritale quadam , et culpa ex amore sui ipsius. Consolationes sensibiles quin et auraμει ioves supernaturales ) soni quidem Dei dona, sed usu sunt ipse Deus ; unde ipse , ut Animas sibi dilectas avellat etiam a donis suis , ut D natorem puriori amore diligere cogantur, esicit, ii non inveniant amplius in oratione pabulum cotisuetum , et inlitam consolationem ; sed taedia , ariditates , tormenta, et quandoque etiam entaliones. lnvigiles ergo summopere Consess
ritia adiiconsertandas Auimas istas, ne orationein omittant , exi praescriptas Communiones ψi revocet
illis in memoriam verba illa S. Francisci S ld-siit, scilicet : Pius palere coram Deo unciam tinam orationis in medio desolutionum , quam libras cerarum in medio consolation . Quoniam
ille qui Deum diligit ob consolationes, Plus
Consolationes quam Deum ipsum diligit et sed qui Deum amat , eique adhaeret sine, Consolati nibus ivlis , hic verum, ostendit amorem. MFde meditatione sussici una, sed opportunum dum
aliquam hic vovis consessariis pristae nou1-
606쪽
eontemplationis infusae , ac suorum graduum , nec non aliorum donorum supernaturalium una
cum regulis praescriptis a spiritualis vitae Μagia suis ad directionem Animarum , quibus Deus hujusmodi gratias voluerit impertiri.
De Oratione Contemplationes, et diserias sinis, graditis.
tionis gratia donatur , oportet , ut Consessarius optime sciat modum quo eam dirigere debeat , et ab omnihus illusionibus liberet ; alias maximum illi afferet damnam, et quemadmodum ait S. Io. a Cruce , magnam ipse Deo redditurus est rationem. Contemplatio multum dissert a m ditatione. In meditatione quaeritur Deus labora discursus , in Contemplatione sitie hujusmodi labore contemplatur Deus iam inventus. Insuper in meditatione Anima operatur actibus suarum potentiarum in contemplatatioue operatur Deus et Anima tantum patitur, et recipit in se dona, quae a divina gratia sibi infunduntur absque eo quod aliquid operetur , quoniam ipsa lux , et divinus amor , quo tune tota impletur, reddunt eam suaviter altentam ad contemplandam Dei sui bonitatem , qui tot illam cumulat dotata. III. Advertere etiam oportet, quod Deus antequam cooeedat Animabus donum eontemplati 'his , solet eaε introducere in orationem recoli etionis , vulgo' diciam vi Raemgtimento , vel
qdae non est adhue eontemplatio infusa , quo uiam Anima adhue est in statu aetivo. Haec re.
607쪽
cap. IX. Quomodo se ete. 6o Icollectio loquor hic de naturali , quoniam desupernaturali et tu susa in serius Ioquemur n. ias. est quando intellectui opus non ebi cum labore quasi extra Animam exire ad considerandum mysterium aliquod , aut aeternam Veritalem , 1ed avulsus a rebus externis, et collectus quasi in ira Animam ipsam absque labore, immo Cum mngna suavitate altendit it Ii veritali , aut mr sterio quodcumque sit. Gliam conte latia Mum est sere idem, nisi quod in collectione Aniama attendit alicui devolae cogitationi particulari ; in olio vero eum generali quadam Dei notitia sentit in se s ipsa collectam , et Suaviter Deo attractam. In hac collectione, sive otio Contemplativo , dicunt quidem Mysiici , quod etsi
haec oratio sit naturalis , nihilominus Anima cessare debet non solum a meditatione , sed etiam ab actibus voluntatis , scilicet amoris, oblationis , resignationis etc. et tantum manere debet in quadam amoris vi stilantia , et attentione a.d Deum , absque eo quod actum aliquem faciat. Verumtamen hujusmodi incantationibus ego pror-fius acquiescere noti valeo. Nulli dubium, quod quando Anima collectam sp sentit, non debet se
applicare meditationi , quia jam invenit sitio ullo labore quicquid ipsa postulηbat ; praeterquam quod ipsa ordinaria meditatio , ut ait P. Segneri in suo aureo opusculo de concordia inter laborem , et quietem aὶ , producit post aliquod tempus contemplationem quae dicitur aequisita , nempe illam quae unico intuitu cognoscit veritates , quas ante. non nisi longo discursu, et labore cognoverat. Sed his non obstantibus , Descio cur Anima cessare dobeat a bonis actibus volunt,tis : et quodnam tempus opportunius his
608쪽
666 Praxis ConsessarM. faciendis actibus esse poterit, quam tempus quo Anima se collectam sentit 7 Verum quidem est,
Juod S. Franciscus Salesius consiΙium dedit B.
oannae de Chantat , ut in sua oratione , cum se Deo unitam sentiret , non repeteret novos
actus , sed quare λ quia scilicet Beata iam pervenerat ad contemplationem passivam. Jude quando Anima adhue est in statu activo , Non est ratio cur actus honi impedire debeant gratiae operationem. Idem S. Franciscus Salesius praefigebat Animabus devotis a se directis determinatum quemdam numerum adspiralionum amoris , iaciendum intra certum temporis spatium. Quando Anima pervenit ad statum passivum Contemplationis , tunc Anima etsi nota mereatur , quia eo tempore non operatur , sed tantum μα- titur , nihilominus acquirit magnum quemdam vigorem aci operandum postea cum maiori Persectione: sed quando Anima adhuc est in flatu acti-Vo , ut mereatur , operari debet , . actus bonos iaciendo ; atque haec sunt opera , quibus Anima meretur gratiam divinam. Unde recte eoticludit
idem P. Segneri , quod quando Deus loquitur
et operatur et oportet , ut Arrima tacent , et cesset a suis operationibus, nihil vliud ponendo ex latere suo circa priucipium , quam ut Prilionem quamdam amoris ad divinas operationes e sed quando Deus non loquitur, ueCeSs Pst, ut
Anima se adjuvel eo modo quo potest ad Cou- ungendum se Deo, scit . meditationibus qvando hae sunt necessariae ), aisectibus, precibus, et determinationibus , dummodo actus is i Dori eliciantur in viii r unde illi tantummodo sunt sa-ciendi , quibus se Anima sentit suaviter iti cli
i 28. Insuper advertendum est , quod Deus , antequam introducat Auimam in orationem cou-
609쪽
emplationis , solet eam purgare , ponendo iuaridi tale supernaturaIi , quae appellatur Purgatio viritualis , ut eam purificet a suis impersiectionibus , quae it Ii impediunt contemplationem Al-que hie distinguendum est inter ariditatem sensibilem , quae pertitiel ad se sum, et aridi talem ubstantialem , quae perii uel ad spiritum. Ariditas sensibilis substantiali loquemur num. sequenti quando est naturalis seri secum quoddam taedium rerum spiritualium , et obscuritarem quamdam Ieviorem , et minus durabilem ἔ ed quando est super tia tura lis , de qua hic agimus, Ponit Animam in quisam obscuritate Prosundiori , quae diutius durat , et quotidie ma
us accipit incrementum. Nihilominus Anima in tali statu constituta , linei sentiat se magis a crea turis ulienatam , et habeat cogitationem seinper i in Deum deifixam , una cum ingenti desiderio, et determina hione eum pexsecte amandi , t8 Musentit se redditam lamaam impotentem ad stoe
exequendutii ob suas impersectiones, quarum causa videtur iacta Deo odibilis : sed interea , hoc non obstante , non cessat se recte gerere ita virtutibus. Haec molesta ariditas est quidam tractus gratiae, est Iu X quaedam supernaturalis, sed Iux quae asseri poenam , et obscuritatem , quo niam volens se nudo a piritui communicare , et inveniens sensus , atque polentias Antiae sui nota adhuc capaces , ex eo quia iuu uiri Prorsus a
consolationibus sensibilibus sint disiunctae, et cou- sequeuter materialibus , quae plenae sunt formis,
imagiuibus , et figuris producit in Anima h
itismodi tenebras tam molestas, sed valde utiles, quoniam per ipsas Anima pervenit ad alienati nem quamdam ab omnibus voluptatibus seusibi-
Iibus tam terrenis , quam spiritua Iibus i et in-
610쪽
super acquirit magnam suarum miseriarum e riIlionem , atque impotentiae ad quodvis opus bonum. perficiendum , et simul magna in erga Deum venerationem ,, qui illi repraesentatur venerabilis, et terribilis. in hoo statu Direetor debet Ani mam confortare ad sperandaε res magnas a Deo, qui ad hunc finem ita se gerit cum ea. lnSinuet ei, Ne conetur se exercere in meditatione, sed hu- miliet se , faciat ac ius oblationis totamque se Deo committat , persectissime resignata dispositionibus suae voluntatis , quae tota tendit ad bo
I9. Ρost hano purgationem sensus solet D minus concedere donum contemplationis , quae diei iur gaudii ; scilicet recollectionis super ualu- ratis , quietis , et unionis , de qua deinceps I quemur ; sed ante unionem, et post recoΙsectionem , et quietem , solet Deus purgare Animam 3 ariditate spiritus , quae dicitur ariditas substam tialis , qua Dominus vult , ut Anima se totam in seipsa an nihil ei. Ariditas sensus est subtractio devotionis sensibilis , sed ariditas spiritus est quaedam lux divina , qua Deus sacit, Ut Auima suum nihil agnoscat. Atque hic est ubi Anima se uernit in quadam terribiliori agonia ; uoui
inisi Iunc ipsa sit magis determinata ad se vincendum in omnibus , et magis attenta ad Deo placendum, Dihilominus quo magis agitoseil suas imperfectiones , eo sibi videtur a Deo expulsa, atque derelicia tanquam ingrata benefici iis acceptis : i inmo et ipsa spiritualia exercilia , quae peragit, ut sunt Orationes, Communiones, mortificationes , eam magis contrist aut ' num cum ea ornuia non sine magno taedio, et Pinna perficiat , credit omnia digna suppliciis , et se Deo odibiliorem. Quin multoties Animae illae videntur sibi summopere odisse Deum , quam ob cauinin