장음표시 사용
631쪽
Cap. IX. Quomodo se etc. 6rytione rerum curiosarum , loqui Parce : coutentus esse cibis gustui minus accepit S , seu male conditis : non accedere ad ignem tempore ILyemis : eligere pro se res viliores: exultare et saetari deficientibus quibusdam rebus etiam necessariis ; quoniam in hoc consistit Virtus paupertatis , ut ait S. Bernardus : Virtus Parmertatis non est Pavertas , sed amor Pavertatis. In suis Per non queri de incommodis temporum ; de contemptu sui ipsius ; de Persecutionibus, molestiisque infirmitatum corporis. Scalpro Crucia- tuum , et dolorum perficiuntur lapides Hierusalem caelesiis. Dicebat S. Theresia: Credere quoia Deus admittat in suam amicitiam gentem commoditatis amisam , dementia ebi, Anim se , qUcupere diligunt Deum , nesciant quietem, e etem.
4 . Hic oritur dubium: Evangelium in quodam loco ait : Liaceat itiae pestra coram hominibus , ut pideant Vera pestra bona, et glori cent Patrem oestrum , qui in coelis est. Matth. 5. 16. alio loco dicit: Te autem faciente eleem OSFuam , nesciat sinistra tua quid faciat deaetera tua. Matth. 6. 3. Quaeritur ergo , utrum actus virtutis sint manis standi aliis, vel occuliandi 3 Et respondetur distinguendo: opera Communia ad virtutem christianam n cessaria, exerceri debent palam ; ut esset frequentia Sacramentorum , oratio mentalis , visitatio Venerabilis ; audire Missam genibus flexis, et cum interiori spiritus rc collectione; deserre ocuIO. modestos : silentium in Ecclesia servare dicere :Volo sanctus epadere; fugere garrulitatem, conversationes periculosas , curiositates , et his similia. Opera vero, quae dicuntur supererogationis extraordinariae , et quae sapiunt singularitatem ,
ut supra enarrulae poenitentiae externae ciliciorum,
sia gellorum , orationis cum brachiis in crucem
632쪽
expansis , comestionis herbarum amariorum , suspiriorum , fletus tempore orationis et C. occultari debent, quantum possibile est. Reliqua vero opera virlulis ut ministrare infirmis , erogare eleemosynam pauperibus , humiliare se facienti iniurias , et similia ; haec melius erit occultare quantum fieri potest : sed si sorte exerceri nequeant nisi publice , nou debent praetermitti , dummodo fiant tantum intuitu placendi Deo.
148. Andem dicenda sunt aliqua de modo quo Confessarius dirigere debet Λnimas spiritua-los circa frequμntium Sacramentorum , scilicet Consessionis , et Communi inis. Quod spectat ad consessionem expedit ipsis ins iuuare , ut generaliter de suis peccatis ctan sileantur , si adhuc non secerint ρ qui si sorie jam secerint, vel si Anim esset scrupulis agitata, oportet omnino consessionem hanc prohibstre i quoad Voro Consessionem ordinariam , quaedam A minae delicatio vis cou- scientiae consueverant quotidie confiteri ; sod , generaliter loquendo , susticit personis spirituali hiis praesertim scrupulosis consileri semel , o ut ad summum his in hebdomada. Sed i inndo aliqua 'x istis gravaretur uti sun culpa levi , et non haberet opportu uitalem consilendi , dicit Ι/. Barisonius in suo tractatu de Communion , inui-xus auctoritati S. Ambrosii , et complurium ali rum Auciorum quod etiam suadet S. Franciscus Salesius in quadam sua Epistola ) , quod
non ideo omittere di bet Communionem : ad remissionem enim venialium docet sacrum Condilium Tridentinum esse quoque alia media , u
633쪽
Cap. IX. Quomodo se etc. 631 essent actus contritionis , et amoris unde melius tunc est ad puri sicandam Animam a culpa illa , ut istis mediis , quam privari Communio- De propter absentiam Consessarii. Et Sapiens quidam director dicebat , quod aliquando longe
fructuosius est pro quibusdam Animabus timo ratis disponere se ad Communionem actibus suis, quam cum ipsa coti sessione. Et multoties accidit , quod tunc Anima se disponat ac lihus Ieria Ventioribus contritionis, considentiae , et tinmilitatis. a 40. Quoad vero Communionem non loquimur hic de obligatione Pasto iuria. Animarum Do negandi Communionem cuicunque subdito qui non sit publice peccator , et quoties rationabiliter petat. Satis de hoc egimus in Libro sa) ,
in quo vidimus , Innocentium XI. in quodam suo Decreto ordinasse usum Comin ranionis frequentis totum remitti prudentiae Consessariorum; unde sine evidenti causa , nescio quomodo Pa rochi possunt tuta conscientia denegare Petentibus Communionem. Et notandum est , quod in praesito Decreto prohibetur Episcopis praescriabere in genere suis subditis dies ad iaciendam Communionem ; sed loquimur hic dumtaxat de modo quo Consessarii debent se gerere ita cone denda Communione suis petentibus. In hoo quidam errant ob nimiam indulgentiam , alii ob Dimium rigorem. Non est dubium quin error sit , ut advertit S S. P. Benedictus XIV. in aureo suo libro de Synodo, concedere Communionem frequentem iis qui saepe in peccata gravia labuntur , nec solliciti sunt de agenda poenitentia , ac de sua emendatione ; aut iis qui accedunt ad Communionem cum assectu ad pec-
634쪽
631 Praxis Consessarii. eata venialia deliberata sine ullo desiderio se abet, liberandi α . Expedit quidem aliquando Cou- cedere Communionem aliqumus , qui essent in perieulo Iabendi in peccata lethalia, ut vires re-
ω cipiant ad resistendum: sed respectu earum personarum , quae nou existunt tu tali periculo , et e contra commiliunt ordinarie Peccata venialia deliberata , et nulla in eis emendatio , De quo desiderium emendationis effulget , optimum erit non permittere eis Communionem plusquam semel in hebdomada, immo poterit expedietis esse illis aliquando per integram hebdomadam Communionem interdicere , ut majorem concipiant homo rem in suos desectus , et majorem erga Sacramentum hoc roerentiam si ). Tanto magis, quod sententia communior tenet , recipere Eucharistiam cum peccato levi actuali , aut cum assectu ad ipsum , novam esse Culpam ratione irreverentiae , quae irrogatur Sacramento. Quidam asserunt Decretum S. A nacleti c) , in quo
nicent , qui noluerint Ecclesiasticis carere limi- nil tis et sic enim et Apostoli statuerunt , et S. Romana tenet Ecclesia. Sed in primis negaturn P. Suare 1 , et v liis quod unquam fuerit tale Apostolorum Praeceptum. Secundo Decretum
istud , ut Glossa ibidem testatur , et Catechismus Romanus M , non obligabat omnes sideles , sed tantum ministros a,Sistentes altari. Et a) Lib. 6. num. 2 O. b) C. Peracta , a. Distinet. a. de Consecration.
rist. Pare. 2. c. 4. Hum. 6 I.
635쪽
Cap. IX. Quomodo se etc. 633landem posito quod Decretum obligaret omnεs, certum est , hodie in desuetudinem abiisse. I 5o. E contrario errant certe quidam alii Di. rectores , et multum se elongant a spiritu Ecclesiae , dum siue ullo respectu ad exigentiam aut Progressum Animarum , negant iudiscriminalim Communionem frequentem , non alia ratione ducti , quam quia frequens est. Ipse Catechisimus Romanus a) explicans desiderium S. Concilii Tridentini , ut omnes sacrificio Miss:e adstantes communicent , docet , esse ossicium Paroclii sedulo horiari fideles ad Communionem non modo freque utem , sed etiam quotidiatiam :cum obligatione iust ruetidi illos, quod sicut corpus,
ita et Anima eget quotidiano alimento. Praetermitto hic afferre Sanctorum Putrum , et magi-gistrorum spiritus auctoritates Omutuo consor- mea , quoniam hae repertu utur adnotatae in iotlibris , qui tractant de frequenti Communione. Sufficiat scire ex Catechismo Romano loco su-Pra citato , et ex Decreto Innocentii XI. relato in nostro libro b) , quod frequens Communionis usus immo quotidianus fuit semper ab Ecclesia, et ab omitibus Pati ibus approbatus qui, ut demonstrat doctus quidum auctor , quoties adverterunt frigescere usum Commutatonis quotidianae , omnem diligentium adhibuerunt ad il- Ium re integrandum. Et tu III. Synodo Medic-lanensi habita sub S. Carolo Borro uiaeo, iti juncium fuit Paroeliis exhortari fideles in cotidio Dibus ad hanc frequentiam Communionis , et insuper impositum fuit Episcopis provinciae, ut
prohiberent concietauri, et Severius pura ire ut eos qui oppositum dissem inure ut tamquam scandalcrum batores , et totius Ecclesiae sensui co utru-
636쪽
63 Praxis Conse3Sam. dicentes. Insuper in prae solo Decreto Innocentii imponitur Episcopis , ut diligenti SSime Caveant, ne alicui Communio denegetur, etiam quotidiana , et quaerant , ut par e4t , in suis subditis lianc a Iere devotionem. Falentur ultro quidam spiritus rigidiores licitam quidem esse Communionem quotidianam , sed dicunt requiri ad hoc debitam dispositionem ; sed scire ab ipsis desideramus quidnam intelligant hoc nomine debiti dispositionis ' Si intelligurat dignam , ecquis Du- quam deberet amplius ad Eucharistium acced re Solus Jesus Christus digne Eucharisi iam Sumpsit , quia solus Deus digne Deum potuit recipere. Si vexo convenientem dispositionem intelligunt , jam superius dicium est , qriod iis qui a tu alia habent peccata venialia , aut omelum ad illa , sine desiderio emendationis ,
equum est frequentem Communionem denegare.
Sed si postea loquamur de illis , qui sublato
jam assectu etiam ad venialia , et Su Perata majori parte pravarum suarum i uelinationum, magnum communicandi desiderium habent, inquit
S. Franciscus Salesius a) quod hi praevio sui
Directoris consilio , recte possunt communicare
quotidie. Et S. Thomas b) docet quod quando
Anima aliqua experitur beneficio Communionisse crescere in amore divitio, neo imminui reverentiam in Sacramentum , non debet abstinerea Communione etiam quotidiana ; ea ipsa S. Docioris verba : Si aliquis e erientia coniPerisset ei quotiadina Communione augeri am ris femorem , et non minui O Merentiam , talis deberet quotidie communicare.
637쪽
Cap. IX. Quomodo se ele. 635 i5 i. Et quamvis aliquo die a Communione
abstitiere sit et latui virtus , tamen inquit P. Granaia in suo Trictata de Communione , esse communem Doctorum opinionem , quod meliussit accedere quotidie ad Communionem ob amorem , quam abstin re ob reverentiam. Et hoc
confirmat idem S. Thomas a dicens: Et ideo
utrumque Pertinet ad reperentiam hujus Sacra menti , et quod quotidie sumastir , et quod aliquando abstineatur. Amor tam Cu , et 3 es , ad qucv SemPer Scro ut a nos Pro Ocat, Prinferunta timori. Inimo recte tiit P. Barisonius, quod ille, qui ad Eucharisi iam accedit ouin desiderio crescendi in amore divino, etiam reverentiae actum exercet erga Iesu ii Christum : imo hic Dei tactum Posilivum , quando ille qui abstinet sa-cit lantummodo negativum. Plures Sancti , qui
magnam erga hoc Sacramentum reverentiam ha buerunt , non abstinuerunt a quotidiana Communione : ut consueverunt S. Ger trudes , S. Catharina Senensis , S. Theresia , B. Joanua de Canthal , et alii. Et asserentibus hodie non amplius existere has S. The regias, rcete repondit idem P. Bariso uius , temeritatem hanc esse sup Ponere quod hodie manus Domini sit abbreviata , V. P. Magister Avita non dubitat dicere quod illi qui damnant eos qui saepius ad Eucharistiam accedunt , daemonis ossicio sunguntur.
I 52. Ceterum consideratido relatas doctrinas, Videtur non posse Director sine scrupulo negare Communionem frequentem et etiam quotidianam
excipe ordinarie loquendo unum diem in qua Vis hebdomada, ut sacere solent prudentes aliqui Directores , et excipe tempus illud quo Privare Velint Poenitentes communione , ad probaudam D. Inom. ρ. 3. qucost. bo. ari. ID. ad 3-
638쪽
636 Praxis Consessarii. eorum obedientiam , aut humilitatem , aut ob aliquam aliam justam causam ) quibusdam Animabus eam desiderantibus , ut proficiant ita di-Vino amore ', semper vero ae illa vivendo alie Mala ab assectu cujuscumque culpae venialis, incumbit insuper multum orationi mentali , et Conatur tendere ad persectionem ; et amplius non
labitur in peccata , etiam venialia plene voluntaria. Haec enim , ut ait S. Prosper , est Persectio , quae potest in hac vita haberi , attenta humana fragilitate ..Et quando Consessarius utilo
esse cognoverit concedere Communio uem De -
quentem similibus personis , inquit Innocentius XI. in suo Decreto nihil obstare , quod sint etiam negotiatores , et conjugati. Eu ejus verba : Frequens ad Eucharistiam ) accessus Confessariorum judicio est relinquendus, qui ex conscientiarum ρuritate , et frequentim fructu , et ad pietatem processu laicis , negotiatoribtis , et conjugatis , quod Promiciunt eorum Samii ρ futurum , id illi Praescribere debebunt.
i53. Et quamvis Anima aliqua caderet aliis quando in veniale peccatum voluntarium ob meram fragilitatem, sed cito postea doleret, ementionemque proponeret ; si deinde Communionem desideraret ad robur accipiendum a Sacramento, ne cedat , et ad progrediendum in Via persectio-uis , quanam de causa ei esse deneganda Communio λ Damnata jam suit ab Alexand. VIII. propositio a a. Baji , quae dicebat : Sacrilegi sunt judicandi qui jus ad Communionem Pere μρiendam Proetendunt , antequam de delictis stiis Poenitentiam egerint. Et propositio 23. Similiter
arcendi sunt a sacra Communione quibus nondum inest amor Dei Purissim tis, et omnis mixti nis eaeρers. Sacrum Coucilium Trideutinum vocabat hoc Sacramentum : Antidotum quo libera
639쪽
Cap. IX. Quomodo se ete. 637mur a m is quotidianis , et a seeccatis mortalAbus Proese mavi tir. Et quidem ad hunc finem praeservandi Animam a recidi vis, Apostoli Communionem quotidianam primitivis Christianis concedebant, inter quos siue ullo dubio reperiebantur similiter imperfecit , et fortasse imperfectiores , ut arguitur ex Epistolis M. Pauli , et Jacobi. S. Ecclesia in postcommunione Dom.
XXIlI. post Pentecosten ) orat , ut quicquid in
NOStra mente pitiosum ebi, dono medicationis hujus Sacramenti cunetur. Ergo communio fuit instituta etiam pro imperfectis , ut virtute hujus cibi sanentur. Nolandum insuper est id quod S. Franciscus Salesius in sua Philothea sa) in hoc proposito dicit : Si quoerunt a te ciar tam frequenter communices , remonde illis , quod Plex Personarum genus debet Ss ius communicare , perfecti scilicet , et in erfecti ; perfecti ,
ut se in Perfectione conserMent . impersecti , ad Perfectionem valeant Peroenire. Fortes , ne debiles fant : debiles , ut fortes eoadant ; inm mi , ut curentiar ; benepalentes , ne infirmen tur. Et quod ad te attinet utpote imiterfectam , ι ιrmam , ac debilem , eges fxequenti Communione. Dic illis , quod ii , qui mundanis negotiis non sunt Mylicati , debent sowius communicare , quia habent πρortunitatem ', qui pero hujusmodi negotiis detinentur, quia egent Communione. Denique Sanctus concludit , dicens :Accede sinpitis, o Philothea, ad Eueharistiam, imino quam scmissisie consilio tui directoris, evcrede mihi , quod lepores in nostris montibus albi eoadunt non alia ratione , nisi quia non edunt nisi nipem : et tu comedendo puritatem tu hoc Sacramento tota pura e ades. item P.
640쪽
638 Praxis Consessarii. Granata in suo tractatu de Commuri ione ait :Non debet homo recedere ab hoc Sacramento ob pro riam indiguitatem et Pro Paul'eribus enim relicitis est hic thesatirus , et Pro infirmis hcce me
fectum se noscat , debet se longe ab hoc remedio tenere , si pere curari desiderat. I inino ait idem auctor , quod quanto magis quis se debilem noscit , tacito magis ad hum: cibum fortium debet accedere. Quod valde consonat Cia in eo
quod inquit S. Ambrosius sa): Qui semPer Mee-co , debeo sem er habere medicinam: et S. Augu-
sectum Sacramen ii , quantum, ad augmeratum gratiae , non impediri a peccatis Vettialibus , dummodo non committantur in ipsa Communione : ei quamvis haec impediant in Parte , non tamen in toto essectum Sacramenti impediunt. Hanc sententiam commuia iter tenent Sotus, Sua rea , Valentia , Vasqueet , Conin kius, et plures alii apud Salmanticenses M. Insuper lenent plures graviores Auctores se), hoc Sacramentum ex OPere Uerato remittere peccata venialia , de quibus Anima actualem complacentiam non habeat; atque hoc coueordat cum eo quod ait Catechismus Romanus f) : Remuli Mero Eiactaristia , et condonari leMiora , qvcs penitalia diei solent , non est quod dubitari debeat ; quicquid enim eviditatis ardore Anima amisit , dum lepi aliqua in re pariam offendis , totum id Eu. a S. Ambr. lib. 4. de Sacram. cv. 6. b) Lib. b. de Sucr. c. 4. c) S. I Om. 3. P. quσει. 29. nrt. 8. d) Lib. 6. num. 279. M. Q. II. e) Did n, 269. m. II. s) Cateeh. Rom. de Euchar. P. a. c n.