Theologia moralis divi Alphonsi De Ligorio 9

671쪽

Cap. X. De quibusdam monilis etc. 669rum satis erit hoc tempus pro incipientibus ;quos vero sedulo moneat , De Oratiotiem omitis lati l cum tempus desolationis advenerit. Observetur quod dictum est n. ia 5. Sed progredia- mur ad modum Practicum orationis, quem d cere decet. Oratio tribus constat partibus, praeparatione , meditatione, et conclusione. In praeparatione tres continentur actus quibus Se exercere debet , sidei nempe per praesentiam Dei , humili alis , et su relicationis divini luminis. Diacendo I. Deus metis , credo te mihi esse Proese tem , et in mei nihili absso demersus majesta in rem tuam a m. a. Domine , ρ Pter Peccam mea nunc ego in Inferno cruciandus essem; me

Poenitet ostenisse te , Per ρielatem ιtiam mihi Parce. 3. Pacer interne P Pter Iesum , et M riam praebe mihi lucem tuam in hac oratione , tit ab ea fructum perc*iam. Deinde dicatur semel salutatio Angelica Mariae SS. ut ipsa hanc impetret lucem , ei semel Gloria ρatri S. Io- epho , Angelo custodi, et S, Patrono. Hi aci fiant cum animi allentione , Sed breviter, et statim progrediatur ad meditationem. 22o. Circa meditationem , iuvat illum qui legere scit, uti aliquo libro , sistendo ubi sentiat animum suum moveri. Ait S. Frauciscus Sal giua , in hac re debere nos apes imitari ; quae tamdiu morantur super uno flore , usquedum totum mel extraxerint, et postea ad alium meant. Qui autem legere nescit, meditetur Novissima , Dei beneficia , et ante omnia Vitam , et

passionem Iesu Christi: haec ait S. Franciscus Salesius ) nobis debet esse nostra meditatio O dinaria. Oh quam excellens liber est passio Chriasii Λnimabus devotis i ibi melius Uuam in qu Iibet libro percipitur peccati malitia . el Dei mor erga Lomiuem. Quaedam imago Redein-

672쪽

6 o ' Praxis Consessarii. ptoris semel quondam allocuta est Verier. Fr. Bernardum a Cortione , qui ab illa scire petiit, an vellet , ut ipse legere disceret Τ et Crucifixus

Eespondit; Quid tua legere refert Quid tibi l Bri Z Ego sum tiber tuus , hic tibi susscit.

223. Oportet autem advertere orationis me talis 'proseotum non solum ῆ nec iam Consistere

in meditatione, quam in affectibus faetendis , in supplicando, et in deliberandis agendis : et ti, sunt

tres meditationis fructus ut supra innui n. in . Igitur postquam aliquam aeternam veritatem quis meditaverit, et postquam Deus cor ejus allocutus fuerit, opor et , ut ipse suo corde Deum alloquatur , eliciendo asseclus, ut sum actus fidei, aut actionis gratiarum , adorationis, laudis, lau- militatis , et prae ceteris amoris, et contritionis, qui etiam est actus amoris. Amor est illa catena aurea, quae astringit Animam cum Deo. Qui ibet clus amoris est thesaurus , Per quem certi esse imur de Dei amicitia : Infinitus est thesariis , quo qui usi sunt, Partic*es facti sunt iam emce Dei. Su. I. a 4. Ego diligentes me a ligo. Prop. 8. 17. Qui diligit me , diligetiar a

Patre meo. Ioann. 14. 21. Charitas Uerit miaiatitudinem peccatorum. I. Pet. 44 8. Observetur id quod in opere morali dictum est Circa hos I. D. n. 442. Ven. sorori Mariae Crucifixae visa fuit ingens quaedam nanima , in quam , Cum projectae fuissent quaedam paleae , , tatim visae fuerunt consumi: et hae visione ei ostensum fuit, quod per unum actum amoris auferuntur, atque eoti sumuntur in Anima omnes erat Pae comis missae. Accedit id , quod docet S. Thomas , nempe , quemlibet actum amoris merΘri utium gradum gloriae aeternae. Qiailibet ac tis charitalis meretur Duam ceternam. Aelus autem Charitatis

673쪽

Cap. X. De qui sdam monitis etc. 6 rsunt dicere : Deus meus , suPer omnia re res Gmo. Te diligo eae toto corde. Cula ce ab amnia

s diligi. Aut se lotum divinae voluntati comis mittere , dicendo ; Domine , fac, Mi cogΠOscam quod cibi de me placet fieri, nam Prom us Sunt solum exequi. Aut se ita osserat Deo, quin sibi aliquid reservet , dicendo : Ecce me , de me , et de iis , quas ad me Pertinent , divone Prottia poliantate. Et hi actus oblationis sunt actus amoris , qui valde suta, Deo cordi ; propterea S. Theresia quinquagies quolibet die se Deo os- serebat. Sed inter alios praestantius erit dicere rGatideo , Deus meus , quod es , qui es s quod

eo summum boniam n&llius indigens etc. Cum autem Aniuia cognosceret se supernaturali sive infusa

recollectione elevatam ut explicatum est n. 33. tunc non debet ipsa niti ad alios actua faciendos, praeter illos, ad quos sentit se a Deo suaviter trahi ; cum debeat lunc animo amabiliter intento attendere ad id quod Deus in seopeiatur. Alioquin obstaculo posset esse divinae operationi. Insuper Doletur, ut advertit S. Frau-eiscus Salesius , quod si unquam Spiritus Sancti a malu mens nostra ad aliquem honum affectum ante considerationem eoncitata suerit; tune, posthabita consideratione , locus dandus est affectibus , nam consideratio ad id deservit, ut a Lsectus concitentur : quare , obtento fine , --dium derelinquendum est. aua. Item summopere iuvat petitiones in oratione repetere , cum humilitate , et fiducia exposcendo a Deo suum ipsius lumen, peccatorum remissionem , perseverantiam , bonam mortem . paradisum , et in primis donum sui saucii am ris. Hortabatur S. Franciscus Salesius inter ceteras gra ias postulandam esse cum animi vehem itori servore divini amoris gratiam , quia

674쪽

si a Praxis Consessarii. aiebat obtento amore, omnes reliquae gratiae obliventur. Igitur sussiciens erit Animae , si Propter spiritus desolationem in qua reperitur, aliud

facere non posset ; sum cietis dico ei erit, ut repetat hanc Davidis petitionem : Deus , is

adjutorium meum intende s Domine, adstipa me, festina mihi auxiliari. Dicebat Ven. P. Paulus Segneri experientia didicisse, nullum aliud exeris citium esse Animabus utilius in meditatione , quam iterum , atque iterum Pelere , in nomine sive per merita Jesu Christi , qui nobis illam magnam jucundamque promissionem fecit , ut snperius dictum est : Amen , amen dico oobis ,

si quid petieritis Patrem in nomine meo , dabu

223. Item expedit , ut in oratione , saltem

in ipsius fine , aliquid deliberare , non solum

in genere , ut e Vitare omnem culpam delibera. tam etiam levem , et se totum Deo committere; sed etiam in particulari, . ut est accuratius eviata re aliquem desectum , in quem saepius offendit , aut vigilantius aliendere ad aliquam vi lutem , circa quam frequentiores habet oceasi nes se exercendi , ut tolerandi alicuius molestias , tali superiori , aut tali regulae diligetitias obediendi , et majus studium adhibendi , ut iatali et tali re desideria sua cohibeat; et ab oratione non discedendum, nisi aliquid in particulari deliberatum sit. 224. Demum conclusio orationis tribus a cibbus terminatur. i. Gratiae Deo agantur de omniabus illustrationibus , quae in meditati orie accopiae sunt. a. Proponatur omnes deliberationes facias fideliter observare. 3. Oretur aeternus Pater , ut propter Iesum , et Mariam auxilium suum praebeat , ad fideliter exequendum quod ei sponsum est. Et in fine orans corinnendet

675쪽

Cap. X. De quibusdam monitis etc. 673 Deo Animas Purgatorii, P caelatos Ecclesiae, pec

catores , et Omnes sibi conjunctos , amicos, benefactores , reeitando semel Pater, et Aoe, quae sunt omnium precum , quas a Christo , et E clesia docti sumus , utilissimae. a 25. Autequam tamen ab Oratione exeatur ,

oportet ut ait S. Franciscus Salesius ) colligere fasciculos florum , ut tolum diem illi Olfiunt , nimirum seligere Prae celeris uuam , vel alteram rem , in qua Anima magis moveri seu sit , ut reliquum diei illam recogitet. a. oportet operam dare , ut statim executioni mandei deliberationes factas , tam tu parvi , quam magni momenti occasionibus, quae uobiA Occurre ut, ex fr. Superet cum mansuetudine molestias, quae sibi inseruntur ab aliquo in se ira succenso ia ut ut se mortificet in visu, auditu, in loquendo. Ei praecipue refert , ut cum silentio quantum possibile est conservet illos animi pios mo- ius affectuum , quos in oratione Deus ei commuis ni cavit, alioquin si statim ad actiones externas,

et ad inutiles sermones divertet , illico servor ille devotionis in oratione coiaceptus , tepescet, et irritus reddetur. 2a6. Prae celeris denique director suum poenitentem sedulo admoneat , ne orationem inler-

mittat , neque ab illa aliquid temporis detrahat,

praecipue in ariditatis tempore, et nunquam tur betur, licet nimis , et diu cognosceret Animam in ariditate positam , ac omni devotio uis servore carentem. Quot aulici , o jebat S. Franciscus Salesius , eunt suum Principem honoratum , et contenti sunt , si dum laxat ab eo aspecti sunt Ad orationem uos pergimus, ut obsequium Prae flemus Deo . et obsecundemus ; si ipsi lubet nos alloqui , et suis consolationibus nobis sa re , de tanta gratia ei rependamus ; siti nituus , OuL

676쪽

6-L Praxis Confossarii. Mietis erit nobis suae divinae praesentiae adesse aequo animo , eum adorando , et nostras necessitates ei exponendo i et si tunc DomInus nobiscum non loquetur, utique acceptabit nostram attentionem , et nostram fidelitatem , et pro nostra in eum siducia nostras petitiones exaudiet.

CAPITULUM XI. ET ULTIMUΜ.

De assistensia moribundia Praestanda.

α, - . , i ou adest eharitalis opus mogis Deo

acceptum , magisque ad Animarum salutem cou- ducens , quam in extremo Vitae Periculo Positos ad sanete moriendum adiuvare nam lempore mortis et a qua uniuscujusque aetertia vita mu- dei inserui vires sortiores sunt , infirmorum vero debiliores. Deus , ut manifeStaret quantumgia iam habeat assistentiam moribundis praesti- iam inulto Lies S. Philippo Nerio osteti dii aD- gelos Religiosis infirmorum ministris verba surpedilantes. diali. dee id Parochorum lanium munus est, ad quos Animarum cura ex o meio per liuet, sed omnium etiam Sacerdolum: De Parochis tamen Bitualis Romanus praesertim loquens , ait praecipuam sui muneris Partem esse aegrotantium curam habere : quo propter vult', ut ipsi , statimae aliquem ex suis parochianas aegrotare intelli unt , non expectent , ut infirmus Paroelium accerset , sed ipse Parochus ultro eum invisere curet : idque non semel iuulum , sed frequenitus , si iti firmum etiam spiritu aegrotare adveriit. Quod si legitime sit impeditus , id saltem

praestoridum providebit per ullum Sacerdotem. modo lUc sil pius , et prudens i quidam enim Sacei doles , hoc munus exercendo , magis quam utili tuli, damno esse solent, tam in simias, quam

677쪽

Cap. XI. De assistentia elc. 675 si hi , ei intimorum domesticis , quorum Prose-

Cium Sacerdos assistens etiam respicere debet.

Monet insuper Ritualis , quod si Sacerdos sorte deesset . id Ρarochus praestandum curabit sal tem per aliquem laicum pium et christiana cha, ritale praeditum , qui sauciis verbis in sirino Praesto sit.

f. I.

. Monua ad Sacerdotem assistentem. 229. I. Sacerdos clam procuret a medico scire , an iusti initas sit mortalis. Dico clam , quia detestabilis usus medicorum est , aegrotos deci-Pere , De eos et propinquos contristent, paene ac si iusirmis obliga iovem intimare consessionis

quam cognito Periculo , illis imponere de

hent idem sit ac mortem denunciare. 23 o. it. A conjunctis, amicis, nec uon ab ipsoni et aegroto , ejus naturam , indolem , et desiecius perquirat .: item quibus indulserit passionibus , et praesertim si ad aliquam honorum

aut famae restitutionem teneatur : si odium aut pravam habuerit amicitiam , ut omnibus oppon tu num praebere possit remedium. Caveat memo- xare in lirmo personas odio habitas , aut impure dilectas , si ad hoc ex necessitate nou obstringatur. Vulneratos , postquam quicquid ad remissionem pertinet provisum fuerit , ne interroget quis illos , qua de causa , vel quomodo laeserit ; et si infirmus de hoc loquitur , sermonem ad aliud divertere curet. Et ila etiam . i necessitas Don urgeat , nec de litibus , filiis , honis , aliisque rebus impertinentibus verbum quidem sociat. 23 i. II l. Post igitur quam inorbulai Periculo

678쪽

6-6 Praxis Consessarii. sum esse deprehenderit , in primis nori niloquatur infirmum de consessione , sed lantum eum do infirmitate , doloribus , et quomodo valeat benigne interroget. Hortetur inde , ut se Dei voluntati consorin et , utque suas cum Christo in cruce languenti poenas conjungat, neCnon ut eas pro peccatorum Satisfactione patienter serat. Et sic paulatim , qua par est prudentia , illum , tempus a quo consessus Sit interrogando , ad consessionem inducat. MOneat, ut omnem suam spem in Deo potiat , qui potens est ipsum in pristinam si velit reducere sanitatem. At eodem tempore sensim esset ut , ut aegrotus. suae infirmitatis periculum agnoscat. Praesertim advertat, ne ille omnino fidem praebeat medicis , et Propinquis . qui sorte morbi gravitalem ei celahunt , ne ipsum moerore afficiant. Dicat, sapientis esse praevidere sutura. Hortetur, quod dum mens valet , confessionem Suscipiat, quae corporis saluti si Animae expedierit ) etiam proderit. Resert Belinaeensis de quodam moribundo , quod statim ac ipse suci consessus suit peccata , e strato incolumis surrexit. Ρariter Canti Prateiasis enaris 'rsit , quod quidam eques , ubi multa non prosuerunt medicina , consessionis virtute statim convaluit. 232. Si tamen aegrotus dilationem quaerit, et periculum mortis , lethargi , vel delirii imminetis non est , poterit ei indulgere. Curet tamen , ut ille determinet tempus , Pota Vesperarium , vel dium crastinum, consessioni explet da . Si tamen periculum imminens est ipsum com D. Augustino moneat, quod Deus non pro- misit peced lures expectare , Sed tantum parcere eis si Poeniteat. Crastinum non Promisu ; fom asse dabit , fortasse non dabit. Quod si adhuc infirmus nee etiam per haec monita ad consessi

679쪽

Cap. XI. De assistentia et c. 677nem adduci possit ., Sacerdos nunquam eum deserat , sed quandoque terroris , quandoque fidu- Ciae argumentis Curet ipsum expergiscere i et Provideat, ut tam privatae , quam publicae Pro hujus miseri salute preces ad lieuin adhibeantur. 233. IV. Si morbus increbuerit, infirmum hortetur , ut de suis domesticis rebus opportune

disponat ; id enim expedit pro familiae pace ,

et eo magis si opus sit pro suae conscientiae levamine. In hoc lamen Sacerdos sedulo caveat,

ne ipse in aliquam lucri notam incidat. Si autem aegrotus fratres vel sorores indigentes habeat , moneat ipsum sub gravi obligatione t neri illis hona sua relinquere , saltem quod ad

eorum Decessitatem sublevandam susscit. Haec tamen gravis obligatio non videtur urgere Pro remotioribus propinquis. Observa quod dictum est in opere Toni. IV. lib. 3. utim. 946. Si Vero aegrotus Vult pro sua Anima aliquod testari , ipsum moneat , ne onus illud haeredibus imponat ; quia experientia docet , legatos pios paene nullos satisfieri, sed potius horietur, ut aliquod

corpuS relinquat , aut pecuuiae summam , ad Sacrificia , aut aliam pia in operam Persolvendam. Caveat Sacerdos ne consulat iusirinis

quicquid aliis praejudicio esse potest, cum Christi Ministros nou deceat aliorum odium sibi com-

234. V. Cum rudibus, dum actus christianos eis suggerit , Italico , i tuo vernaculo semper

loquatur sermone. Cum Litteratis contra conitio. ribus verbis, et aliquoties etiam latiuis ex Scriptura excerptis, sed hi duibus sententiolis utatur. Monet tamen litiuale , De Sacerdos. nimis loquendo , et crebris sentetit iis , ut aliqui solent, infirmo potius cirput obtundet , quam n dj Vet. P. Recu pilus e Soc. Jesu de se ipso refert ,

680쪽

6js Praxis Consessarii. . . morti proximum quicquid ei dicebatur , non intellexisse , sed lantum quoddam mole, tum murmur , ita ut , ne magis caput laederent , Coactus rogaverit , ut aliquam Verbis morum in

terponerent.

235. VI. Praeter parvas Christi Domini crucifixi , Beataequar Virginis Imagines, quas juxta infirmum apponi cura Verit , si seri potest ,

etiam ob oculos ejus collocare faciat Imagi ues Dei parae et Redemptoris maioris molis , ut sic aegrotus , quocumque se Vertat s eas cernere possit , et illis se commeti dare. 236. VII. Curae et ei iam sit , ut ab infirmi cubiculo periculosa objecta removeantur , velut arma , imagines parum honestae , et praesertim Personae , quae aliquo modo occasionem peccati Praebere possu ut ; et istae non solum a cubiculo , sed a tota domo expelli debetit. Et dum infirmus agoniae proximus Videtur esse , Sacerdos omnes ab ejus cubiculo depellat , praeter unum aut duos lautum , qui ipsi dum oportet praesto sint. Ceterum, omnino prohibeat in aegroti cubile propinquos ingredi , ne alicui passioni

causam praebcant.

. I. u.

Remedia adseersus tentationes. Praecipua contra tentationes rem odia sunt Iesu ac Mariae SS. nomina saepius iri vocare , et crucis signaculo se munire. Pro aliquibus tamen specialibus daemonis insidiis quaedam hic adnotare expedit.

238. Et l. Adoersus fidei tentationes. Ah hic terribili tentatione Praesertim agitaritur, qui cum Perditam egerint vitam , sibi suoque iudicio ni