장음표시 사용
141쪽
discussit, ex aedibus plurimoriim pellices exterminavit, intempestiva convivia ritu saracenorum celebrari solita, turpitudines Mahometicas, aliaque vitiorum monstra impune grassantia penitus abolevit. Contra vero collapsam pictatem, justitiam, salactitatemque pristino vigori restituit, hoc lucis ardorisque inde enati hoc est amoris in proxumum divini beneficio, cujus vim etiam beneficam expertus unus aliquis, in sua improbitate peccandique licentia pertinacissimus, qui apud se statuerat nunquam resipiscere,
η Hunc hominem difficilem adeo, ac repugnantem, ni-
quasi otii fallendi causa, cumque pervenissent ad saltum palmis conlitum, videtis se locum occasionem esse nactum rei praeclare gerenda , omnem animi vim , contentionem adhibet, hortatur primum, obsecratque dein etiam minas intentat , sed nil horum obstinato prodest Quid igitura corpus nudat, aculeatum flagellum arripit, accensoque vultu tam crudeliter in se desaevit, ut contumax ille eo spectaculo perculsus, ad genua Francisci acciderit, erumpentibusque lacrymis,
Ah parce tibi XAvERI , inquit, ignosce: Ego sum qui
scelus admis, ego poenas commerui, ego plecti, caedique debui Desiste, tuus jam sum, quidquid voles impera. Sic ex arena victor abiit Aut Rius,in victus ille suo bono, atque exomologesi rite purgatus, loc lucis jllius, qua de agimus beneficium Mitto alios prope innumerabiles Mohascelerum suorum luto expurgavit: ab illis ad
142쪽
is Di Artu Apo TOLO. ad te venio, Amiceae lar Spestasti quomodo , dum in vivis esset, de adhuc sub hoc sele,coeloque audisti, inquam, qu lux fuerit XΑvER Lus, vide ut , ipse lux sis. Haec semper, de ubique para, vide ut tu semper, &ubique sis purus & vero quidni sis 3 Certe Ebicumque Virgo Lib. a. de est, Dei templum est, nec lupanaria infamant castitatem: sed ' β' castita etiam loci abolet infamiam, ut supra ex D Ambrosio dixisse me memini. Qtisd si ubicumque Virgo est, Dei templum est, proscistis S ubique pura, ubique casta, ubique innoxia, uti ipsa lux, quae etiam est impasi a nec mirum, quia ut diserte Amphilochius. Virginita cum Angelis mul confla supernarum virtutum particeps, incorporearum naturarum comes, utque mundum vincat, conculae appetitus refraene , doloris flexpers, atque a gemitibus immunis.
Ecce ut impasipa Virginitas sed etiam est communicativa,sui jurii fustara Duo sunt inquit Sapiens quae latcre non possunt, Zelus nior, nec mirum, quia tam hic, quam ille,ignis dux est quis autem celaverit4goema quis Se lucem Nauquid potest homo abscondere ignem in Du suo, re e r . . b.
simenta non ardent ' inquiebat Sapiens nemo certe, nemo 'Unus omnium abscondere ignem potest, nemo ducem, hoc est Zelum, amoremque proximi in hunc ut effundat se, est necesse, uti de luxatalet. Ubi autemscsese essuderit, tum erit ut lux ipsa, ctiam generativa, multos enim filios in Christo gignet, multos gratiae pariet,& vitae spiritali ubi autem sic pepererit,tum erit eisdem quasi lux confortativa, ..ebnsoriabit, ,
143쪽
DEE. Faucisco AORIO INDIAR Apos T confortabit, solabitur, animabit in adversis, in aegritudine hi periculis, aliisque vitae hujus assiictationibus, atque
Quod si peccati coeno mergi contigerit, si ejusdem noxae luto male deformari etiam purgabit S pristino gratiae nitori reddet, ubi porro ei .reddiderit, reddet coelo , gloriaeque sempiternae, in qua etiam & ipse cum X, URI o lux eris, quae lucet, lucebitque in omnem retro
144쪽
OELUM triennio toto cum clausisset Elias, sic ut ne pluviae gutta in terram incidisset, fame jam increscente, illius tandem misertus Primum ascendit in verticem Carmeli ad Deum supplex
orator venturus, concidens enim pronus 'ego m
in terram posuisfacie uam inter genua sua, tum dixit ad puerum suum ristice, i restice contra mare Ascendit de curiosius contemplatus ait: Non en qui quam. Cui rursum uias: Gertere septem micibus Paruit ille, in septima vice. Ecce nubecula parara,quo vestigium hominis ascendebat de mari. Fuit illa nubecula indicium aperti jam coeli,&imminentis pluviae, quae mox defluxit toto aethere terrasque imbuit, ac foecundavit: Ecce enim coeli contenebrati sunt,' nubes, Et enim, sfacta septunstiagrandis. Et haec ad litterana. ad mores pauca, pro quibus rite sermandis, sit
145쪽
Ad illa verba Ecce nubecuti parva quasi e
gium hominu pendebat de mari. Lib. 3. Reg. c. 18. v. qq.
Quae sit illa nubecula parva quodve vestigium hominis
π.έ IT OCTOR SERAPHICus haec Scrip urae verba ad subsia rnores traducit S illustria magnarum virtutum de-eOra, quae in S. NI Coia o magno Pontifice eluxerunt: per nubeculam enim, qua aquam terris infundit, intelligi potest, inquit, insignis Divi NICO L ei in omnes bencficentia. Per nubeculum parvam ejus humilitas designari. Per hoc autem, quod ascendit de mari, sus notari caritas, quae sese vel maxime expandit, atque effundit in mari tribulationis Denique perseiugium hominis id est Christi, qui antonoinastice dicitur,4 eit homo spersecta ejusdem imitatio exprimitur. Et haec sunt illustrium virtutum documenta, quae colligit, jublico donat D. Bonaventura hausta ex hoc Scripturae loco. aptata gestis D. NicoLAI Pontificis sancti mi, quae ego more meo fusus explicabo. f. PRI-
146쪽
Nubecula symbolum calestis in D. Nicolaum
FUIτ, eritqxi omne in aevum nubecula symbolum divinae beneficentiae, nam dolem arcet, aestus elus temperat, atque ardores, de terris arentibus aquas effundit, quae de sterilitatem arceant, de fructus donent
Quod agris; hiantique solo nubecula hoc D. NiCOLAocaelcitis beneficentia, ea sese expilauit in indole, anima, quam sortitus est quam optimam, de jam inde ab infantia monstratum voluit, non sine prodigio quod proderet quis, quantiisve futurus esset adulta amatate, qui is erat ab ipsi prope cunis a quibus sibi lemne quoddam certumque
ieiunium indixit c sim enim diebus aliis matris ubera re suilut in quentius ut ualantes lolent exugeret, quarta tamen , p. 1 - ω,
sexta seria ad vesperam usque abstinebat,in tum, nonnisi semel ad ubera veniebat, contentus modico lacte, quod epotabat , quo corpusculum sustentabat. Quae sane abstinentia, jejuniique in ea aetatula ratio non potest adscribi naturae led gratiae, divinae in eum Infantem beneficentiae quae tum in illum illabebatur, ut in terram solet effusa nubes. A qua hic primus exivit ab illa animula fructus, jejuni scilicet, atque abstinentiae salutatis , qui ruborem injicere debet adultis, Matura jam aetate viris, qui toti gulae serviunt, beniti, infami profecto Y ervitute,
147쪽
degenerat, ut enim aure D. Chrysologus. Setin. 63. Degener nimis an Mu, mens rotaser*ilis est, quae coquorum ossaςM,Auallore coqxinio hesterno horrore fatentia perquiarit obsonia, vijugiter regius desier ir,atque adjacet apparatus. Non sic praecelsis intentibus .caelo natis non sic NICOLA O a quo etiam infante discant viri, discant adulti, discat omnis aetas quae abstinentiae habenda ratio maxime cum ad eam imponendam Ecclesiae, seu providae matris,
authoritas, ac praeceptum accesserit. Sed ne longius abeamus e terra, rursum imminentem D. NICOLAo nubeculam contemplemur; ea in infante, materni laetis stim atque ardorem, si non extinxit: at certe temperavit spectemus quomodo in adulta aetate,
ipsoque adolescentiae aestu, etiam libidinis ignes atque in
Ut porro restinguereti etiam minimas ab illa scintillas excussit, hae subinde per oculos, ceu quosdam animi cuniculos, intrare solent, alias per ciba, S iam illatia colloquia; ab his, illis, sibi quam maxime cavit D NICOLAus, hinc oculis legem ponere, cum Jobo foedus inire, ut
surius su ne cogitarent quidein de et irgine hinc omnia cum mulie-
ribus colloquia declinare, ratus ab illis multas ad aures, imo ad animam elabi imagines parum pudicas, quas ut
declinaret, &formas oculorum illices declinavit,4 mulierum colloquia i nec ea admisit unquam, nisi cum .necessitas impulit quod utinam hoc quo vivimus aevo usurparent omnes, audia entque praeclaru illud D. Basilii monitum: censebat
148쪽
PONTIFICE. 77 censebat ille, primum non adeundas mulieres nisi gravissima de causa, aut necessitate: tum addebat illud. Vbi nos e. n. . etiam ipsa nec tisad id adegerit ab ipsis non statti ab igne a hion a C , vere, adeo ut quum ocissimi nulla mora ab istis nox extricemus. Et hoc maoni Praetulis pro muliere visitanda documen
tum, aliud acche pro ejusdem aspectu vitando S hoc ipso
D. Virginis Mariae ad chentem suum, oraculo Erat hic Alphon m Rodrigue e Societate nostra coadjutor. Eic cum patri per urbem eunti socius fuisset casa sublatis in altum oculis foeminam viderat, siquidem invitus hanc culpam qualem qualem dum ad examen, conscientiae serum revocat, apparet illi Dei Mater, haec tria illi in aurem
animum immittit monita. stuando incedis per viam, non attollas magu oculos qltam
D necesse ad videndι ubi pedes Rasu ad neutrum a
con*ertas oculos, nec caput attollas Aut hodiefecisti, quando in idini mulierem. Hactenus Augusta coeli, terraeque Domina qua duce, .ma Vistra nec attolli debet oculus, nec ad latus converti, nec caput erigi, ne forte sic temere elatum in foeminae vultum incidat, quod de periculosum est,in alienum ab eo, quem exigit animi corporisque nito; quod intelligi
velim, traducique etiam ad masculorum ora, vultusque liberaliores, quia ut diserte Tertullianus: Decor omnis naturasua libidinis mPitator est me porrisit, L s. a. audiendus etiam hic D. Hieronymus, severus quidem sed ναν, tamen equus morum censor sic ille, semel flecte formarcordi per oculos alligata vi magmi luctaminis manvsonitur.
149쪽
i, , , uniueri ergo non debet quod non debet concupisci tit munda λ η meus in cogitationese etur, deprimendisvnx oculi quo quindam raptores ad culpam. Et ita deprcssit S. N IC o Lama, ad quem redeo, ut impendentem Limo de illum quasi cingentem divinae beneficcntiae nubeculam intuear ea vel maxime si se Tudit iii ejus ad Episcopatum vocatione ; quae prodigio non caruit. Nimirum est ille ludus aeternae, ac caelestis providentiae, ut quos legerit etiam miraculo deligat.
Natus aliquando in Britannia cadocus Gundie Regis filius,quo cocepto singulis noctibus in quatuor domus angulis visae quatuor lampades igneo fulgore conspicuae;&quo deinde nato cessaria laeteis melle plena inventa sunt in symbolum piae liberalitatis,4 eleemosynarum, in quas deinde Titus vir Dei. hoc primum prodigiuis aliud accipe de ejus ad Infulas vocatione. . κόit,ha. Apparui Angelus,4 haec illi de coelo. E Britanniale
ejus vix ς 3. neventum eundum est tibi, ideoque cras ad locum concionibus tuis celebrem perges,ibite subito circumcinget nubes lucida,atque operie tum ad instar aerei currus Beneventum
transvehet,paruit ille, ad locum designatum venit: mox nube cinctus , eaque veluti coelesti rheda Beneveritum transportatus Forte tum ibi sepeliebatur Abbas recens vita functus, cum in Monachorum coronavi nube descendens apparuit S. cadocus, de in Abbatem mox electus, ac deinde in Beneventanum Episcopum ascitus, amabili divinae Provideutiae ludo S nubecula quasi caelestis beneficentiae symbolo aqua scilice essivunt insulae, ceu celi dona, ceu Dei
150쪽
munera. Quibus etiam ornatus . NICOLAus eodem nubeculae, id est divinae Providentiae, beneficio. Vacabat Myrensis Episcopatus cui de Praesule subro gando dum habentur comitia; cleri suffragia, Se populi vota non contentiebant. Inde ad superos itum,& solemnes ad Deum preces, quibus dum vacatur impensus mare eorum uni mens coelitus injecta, ut is eligeretur in Epistopum, qui piimus die insequenti ad templum euisset, NIcoLAus nomine Placuit oraculum, placuit&objecta coelo favente vis, cui dum paretur , adest stata hora NICOLAus, templi adyta subit, velut i Deo jam des- gnatus Episcopus acclamatur. Is enim cui data divinitus ea revclatio, vigil cum staret in vestibulo, adventantcm Fidit peregrinum, ex quo qua sivi ecquis esct 3 quo nomine Cui ille candidi ius Nicolati peccator hoc verbulo Suilua indicasse fuit satis exicmplo ducitur ad Episcopos, ad Cic-y
rum universum, indem mediam templi aream,&communibus iussi agiis, festivaque populi acclamatione in Myrensis
Ecclesae Praesulem adsciscitur. Crederes e nube lapsum esse Episcopuin decerte clapsus erat e nube caelestis ben cficentiae, quam aperuerat oratio, fusaeque ad Dcum prcces. Ab his NICO Aus, magnus
Ecclesia Praesul, & parva nubecula nubecula quidcm a profusa in egenos bcncscentia ut infra videbimus in parva autem ab humili de se scnsu, voccque, ut qui suo calculo non audiat, ni abiectum illud, ac vile Nicolam peccator. Ita nimirum sibi parvus cst, qui Deo magnus.