Jacobi Lobbetii Leodiensis Gloria sanctorum sive quaestiones morales in festa sanctorum totius anni, eorum maximè qui ab ecclesia coluntur sub praecepto. Opus omnino novum, & concionatoribus perutile

발행: 1659년

분량: 570페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

441쪽

manserat totis triginta annis, herbis de radicibus victitans nisi quod illicibus oratio de altissima divinarum rerum contemplatio a qua ubi abierat, ab illo quasi labore, conatuque recreanda, septies in die ab Angelis in sublime ferebatur, ut coelestem auribus, animoque musicam excipa ret, quid enim aliud insonaret illi animae, nisi coeli concentus. gaudia, cui jam despuerant terrena, caduca omnia 3 Ubi porro coelestibus illis deliciis dati sunt anni omnino triginta, eoque amplius, imminente jam felici eterris excessu, Praesbyterum monuit, ut ad se Dominica proxime sequenti S. Maximinum accerseret qui adfuit stata die, & hora, S B. MAGDALENAM a terra sublimem repe e rit , brachiis, manibusque in coelum porreetis quo scilicet aspirabat, tendebatque animus quem S sacra Eucharistia

refecit,4 mox expirantem vidit, non tam motae, quam raptu , altioreque excessu. Eo nimirum, e terra, corporisque hujus ergastulo, eo, inquam, exitu abire debuit, quae affectu, amoreque jam pridem S a terra, cis exierat.

Ferunt Annales B. Henrisu napsonem, ineatasi rapitaque Polli,diis mortuum. Ita nimirum rapiuntur altissimae illae, non dico coeli sed soli hujus Intelligentiae. Et ita rapi debuit M AG D A LUNA, in sponsi sui, id est Christi, amplexus venire. Utri sic rapiaris ipse, mi Lector, age MA ID LENAM imitari stude. Animo aegra, peccati rea, medicum,

Salvatorem quaesivit,4 ipse qua re abjecit illa sese ad Christi pedes, quod humilitatis sui te quoque ad illos, abjice , eos laci Tmis lavit, quod poenitentiae fuit, illos, etiam tu laves oscula illis infixit, quod amoris seir, stu osculai

442쪽

D SANcTA MARIA. oscula is lasge, infige autem amando Capillis suis tersit Sunt capilli uperflua naturae, de illis capiti suo, id est Chri sto, scivivit de de supcissuis Domini pedibus, id est pau-

Dei culis, subvenire stude &sc MAGDALENA imit Pens, audiesque etiam cum illa. Dimittuntur tibi peccata Mim. νι tua , se dilixisti multum Sc tunc ut aurce D. Chrysologus erit remissis peccatorum quando tolletur materia tota pes- candi, quando corruptio induet incorruptionem, quando mortalitas immortalitatem conseqxetur, quando peccati caro, caro totius ocietursanctitatu, quando terrena It vitu caelestia minatione mutabimr, quando militia humana darin m promo ebitur ad regnum, quod nobis concedat ternus Pater

author ipso chriqlo, cui en honor i glaria.

Ex gratia etiam miraculo concessa illim viii, capi is, oesacro Christi cruori ab istantistiam delato. AD unguenta gratiatum, quas Theologi gratum facientes appellant, accedeta altera, qua gratis data dicitur, estque gratia quaedam miraculorum, seu gratia concessa lupra omnes naturae leges, miraculo scilicet, ac coelesti prodigio quod etiamnum visinu in sacratioribus .in MAGDALENAE exuviis, inuarum meminit Silvester 'l'. ' Petra Sancta testis oculatus in sua Thaumasia verae religionis, estque hujusmodi. In S. Maximini Coenobio juxta Treviros resigiose

asservatiar,

443쪽

M A G D A LAE N A. 3 si asse tur coliturque caput S MARI E MAGDALENAE , in cujus fronte adhuc est cutis particula, quantum scilicet duo digiti tegere possunt, capite caeteroquin exuto undique pelle omni. Narrant ibi ex revelatione ipsius constare modicam eam in fronte cutem ideo non dissiuere, sed inhaerescere, quia manu ibi eam tetigit Christus, quando a resurrectione visus est illi adesse in Calvariae horto, pronaeque, atque ad genua praecipiti dixit. Noli me tangere .Et hoc primum annuente coelo prodigium in ipso capite en aliud in capillis Ibidem cristallo probe inclusi spectantur crimes ejusdem Divae, qui nunquam canitie, lentove decolorari potuerunt,4 hoc ut creditur hin praemium oblecuit, quo domini pedes iis exterses, postquam abunde eos proluerat. Et hoc ipsi perinde atque aliud revelavit, ut animulae peccatrici stimulos adderet ad milia in Christum Servatorem obsequia a quibus iaria in terris sibi polliceretur praemia, atque in coelis longe ampliora. Descendo ad postremum miraculum, quod vel sacro Christi cruori datum est vel insunt D MAGDALENAE in eum religioni E Palestinae littoribus aJudaeis expulsa, extorris, exul Deo navigium regente Massiliam cum Gnisset MAGDALENA, secumqtie extulitat ampullam sanctissimi cruoris Chiisti Domini eam dono dedit Provinclae de se quam optime merenti quippe hospitali suae. Hic porro sanguis religiose servatur in oppido S. Maximini,quod urbi Massiliensi finitimum est,claretque perenni miraculo,quippe anno toto concIeius, tribus diebus resolvi, liques ere, i

444쪽

liquescere, rubescere,fervereque videtur sollicet feria serta majoris hebdomadae Kalendis Ianuarii, hoe est ipso die Circumcisionis, ac denique in sesto haventionis sanctae Crucis ineunte Maio diceres illi inesse quodammodo sensum istorum dierum, quibus olim effusus ad humani generis bonum vadeo in illis solvitur, aestuatque totus. Et hoc ut dixi coeli annuentis prodigium, cui accedit Malterum; quod mutato correcto Kalendario ex pontificia Gregorii XIII sanctione, ii ipsi terni dies eodem miraculo ii signiri videantur juxta mutationem, S correctionem ejusdem Kalendarii. Usque adeo non errat Ecclesia Romana in iis, quae subinde decernit ad Orbis Christiani reginaen, ac gubernationem. Hujus porro miraculi mentioncm

'P: ό, facit Silvester Petra Sancta in Thaumasia verae Religionis; cui fidem astruxit ex testimonio Viri Religios. Is est

R. Pater Frater Ioannes Richeometrior Conventus S. Sixti

ordinis Praedicatorum,qui ut illius miraculi aliquando fuit testis oculatus, sic de praeco religiosius ac facer , ut legcre est in litteris ab illo datis 2o. Maii Anno i 6 s. Quae videri pos sunt loco a me citato Lego elongior sim, illis in praesetitia supersedeo, ut redeam ad D. MAGDALENAM, cujus in Christum pietatem suspicimus, S amamus etiam in hoc, quod Christi sanguinem, seu terram sanguineam, ejus scilicet cruore imbxit ima amanter collegerit,in religiose setavarit, ii pos tiro transmiserit, ut esset simul monumentum perenne christianae pietatis, S incitamentum divini amoris, quo ut ardebat ipsa sica alici ardere peroptabat quam maxime.

445쪽

SANCTI JACOBI

SAAC parenti captam in v nationes, ut aiebat, praedam , 4eipsum iterat Iacob , opportuno Rebeccae matris consilio, ut paternam inde derivaret in se benedictionem. Et certe derivavit, quod cum audisset Esau irrugiit clamore magno, b co sernaim, primo de fratre queri coepit, dein R debitam primo genito benedictionem postulare sed frustra, eam jam tulerat Iacob. Audiit itaque a parente quam optimo de Benedixi ei E erit benedictus. Quod olim Isaaci filiolo suo Iacob hoc D. IACono Deus, hoc Christus, generis nostri Servator, Benedixi ei, erit benedictu, quod ut magis in aperto sit,4 clara luce, unam more meo movebo quaestionem ex ipsis Ecclesiastici verbis petitam.

446쪽

in AESTIO UNICA

memoria in benedictione est Eccl. c. q3.

Quis ille dilectus 3 quae ei benedici io 3

SI Litteram attendas, densum Scripturae, ut aiunt, litateralem, dris tu id est Alori s hanc enim illa exprimit at si sensum tropolo cum alius esse potest, atque alius pro alio, atque alio divini amoris,in coelestium benedictionum appulsu. . - . Ber rutis haec Scripturae verba accommodat D. M D Benedi nedieto, ut nomine, sic etiam re beneducto dilictus seneo, inquit, V hominibus, fio non sola praesentia in benediactione fuit , sed rememoria ejus etiam nunc in benedicitiones. Nam ἐν usque hodie in triplicim amoris Dominici comfessionem, triplic exfrucitu scit Dominigregem pascit ita, . pascit doctrina , pascit intercessione. . Quod de D. Benedicto S. Bernardus, hoc ego in praesenatia de D. IACOBo, qui etiamnum mortales omnes pascit vita, rarioribus vii tutum magnarum exemplis. . 'ascit de doctrina, quam in varias orbis partes Evangelica sua is aedicatione sparsit Pastit denique intercessione, uisque

447쪽

Spud Deum precibus, quibus impendentia mala a capi

tibus nostris avertit, lona omnia nobis accumulat, ut proinde merito dicatur,4 si illius memoria in benedictione,

ut ex dicendis magis patebit. PRIMA D. IACOBI BENEDICTIO.

Ex is nomines, uri tymologia, ac

mutatione petita. DE Iacob, fratre suo sic olim questus Esau. Iusi mo Gen. ι et .catum est nomen ejus Iacob ,supplanta it enim me en 'in' alteri vice. Primogenita mea ante tulit, o nunc secunia surripuit besedictionem meam. Quod Esau de fiatre suo Iacob, hoc de Sancto IAC o Romundus, hoc caro, hoc daemon jurati illi hostes, quos supplantavit, inuidem primo mundum, cum residiis

Omnibus, spretis omnibus mundi bonis, secutus est Christum, pauper pauperem secundo etiam carnem , cum vocatus a Domino abiit a domo a patria, a patre, movi a

seipso, abnegando seipsum, si am ipse voluntatem, ut caquae Christi erant indueret. Denique S daemonem , dum illius simulacra de in His an ia,4 in aliis orbis partibus evertit, atque diruit ut merito audiat IΑConus, id estsupplantator, mundi scilicet, carnis S daemonis. Et hinc prima illi a nomine benedictio Altera ducitur a transpositione litterarum, Hebraica- um ejusdem nominis, quae si per modum anagrammatis Y a. transponantur,

448쪽

transponantur, ex Iacob , legitur Galeatus, ut annotavit Georgius enetus. Ut sic in tanto viro, nihil invenias, nisi quod arma, bellumque spiret adversus Chrilliani nominis hostes, ut infra videbimus Tertia denique benedictio ducitura mutatione facta nominis in qua duo mitari possumus, Mamare. Primum quod ea mutatio faeta sit vivae vocis Oraculo oraculo,uaquam, prima Veritatis,id est Christi. ordo D. Augustini ui Ecclesia longe celcberrimus, suspi-: l, Γ cit, commendat nomen B. Angeli de Furcio vel ob hoc tu, Vita unum, quod a D. Michaele Archangelo illud acceperit, eo quippe momento, quo ex utero materno prodiit no mcn

habuit ab illo ipso coeli Principe quod sane magnum est,

atque illustre acquid illud, quantumque si cum D. IACOBocomponatur, qui a Christes, mundi Servatore, Deo homine, nomen est brtitus,4 hoc quidem mutatione in melius saeta. Vivere desierat S. Megereor D. Adesteiasis Virmnis pater.

vha S. Adel cum unt e lororibus vitendum te dedit. Rogavit illa num

Dominus Megeuor suos inter olim clarus, clarus a n talibus, clarior a virtute. Cui Vir Dei jam beatis additus. Hoc mihi, inquit, nomen fuit interris, sed aliud in coelis, in his enim dico Megengaudus, quia corporis vinculis a solutus, gaudiis Sanctorum perfruor in Dei mei regia. Dixit, lavanuit: posterisque id documenti reliquit,superum gratia Dei que DVOre magnarum mentium mutari nomina a semper in melius. Et ita factum videmus,

in duobus fratribus, Ioanne de IACOBo, quos ipse Christus appellavit Boanerges,ades filios tonitrui, non sine Numine,

449쪽

A o L& magna illorum commendatione, quibus datum est a Christo quod nulli Apostolorum nisi Petro, cujus nomen etiam mutavit, ut ex Simone diceretur CephM, id es Petra, qui futurus erat Ecclesiae Petra. quasi aps fundamentalis: LD Ioannes de IACOBus , quia situri erant romtru dicti a Christo Boanerges, ut de illis quoque dici posset, quod de D. Boili magnifice extulit D. Gregorius Nazian-χenus Tonitruum erat oratio, quia mitifulgur. Sic quia

Divorum Ioannis N IACOB vita futura erat instar fulguris, ab exemplis illustrioribus virtutum omnium eorum quoque oratio erat adinstar tonitrui, quod altum insonaret, quod terreret, quod frangeret etiam indomita coelo capita, animosque pervicaces. Sub Marco Aurelio Romanorum Imperatore nommata fuit Christianorum militum Legio, vulgo dicta Fulmina-τ uilla,ctrix ex eo nomen sortita quὁd in summa aquae penuria, PR 'P F qua aborabat Romanus exercitus oratione ad Deum fusa pluviam impetrasset mox enim ab illa: coelum in nubem com intonare tonitrua, Micare fulgura coeperunt

uitibusvi recreati Christiani, Infideles longe Lirim i terfecti. Ita tonabat, fulgurabat,atque in impios fulminabat illa Legio. Qiod illi hoc Divis Danna IACOBO, qui fidelibus uberem e coelo gratiae pluviam impetrare so- Iiti. infidelibus tonitrua, poenarumque fulmina, ceu tottidem itati coeli fulmina.

450쪽

SECUNDA D. IACOBI BENEDICTIO. Ab eximio Christi in eum amore.

DIlectus Deo, inquit Ecclesiasticus. Dilectus de Christo, hoc est Deo homini. Ea porro dilectio fundamentum aliquod habuit in natura, ipsoque sanguine, cuisne vitio dari potuit singularis aliqua dilecti, erat enim D JACOBus ex provincia Galilaeae, filius Zebedaei, de Maria

Salome, adeoque consobrinus Christi secundum carnem verum ut hinc concedi potuit amor aliquis etiam sinenaeVo, praecipue tamen is gratiae est concessus, ciliis, atque aliis argumentis proditur, maxime vero familiaritate; quae amoris index esse solet. Reges ac Principes composuerunt Antiqui cum sole, qui planetis, ac stellis lucem suam communicat sic illi tuas quodammodo cogitationes, de consilia, seu lucem, suos ardores, Maestus, seu amores, communicant se testes adhibent ad praecipua quaedam, aeroica facinora is ita adhibiti sunt Apostoli

Ioannes IACOBus.

A morte ad vitam revocare parabat Principis synagogaestiam : facinus erat invisum terris, S coelo dignum ad illud testes educit secum duos fiatres Ioannem JACOBuM, veluti sibi in paucis familiares. Astendere voluit sublimis in montem Thabor , atque

abire in alium quas a seipse, ibi put loquitur Scriptura rransfigurari, splendere facies ejus scut sol cimo solem vincere, &luce, lardore, o testes admittit illius lucis, illiusque

SEARCH

MENU NAVIGATION