Jacobi Lobbetii Leodiensis Gloria sanctorum sive quaestiones morales in festa sanctorum totius anni, eorum maximè qui ab ecclesia coluntur sub praecepto. Opus omnino novum, & concionatoribus perutile

발행: 1659년

분량: 570페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

461쪽

sti inet, inanebitque Apostolo sua laus, sua gloria imo,

sua vita sed lyelior illa , atque altior laus quidem a paralytico, cui etiam vinctus, atque ad caedem raptatus sanitatem

reddet, atque incolumitatem': gloria vero vel ab ipso Iosa,

quem ad meliora convertet ac deinde fidei ascriptum, aereligioni, etiam sibi, coeloque martyrem addet. Manebit denique vita, quia illi mors licet violenta, licet truculenta, atque in speciem infamis i erit illi ad Deum porta, erit aditus ad beatam aeternitatem, aqua illi summa benedictio. Pretiosa enim in constectu Domini mors Sanctorum ejus. MusPretiosa, inquit D. Bernardus, mors Sanctorram pretiosa plane tanquam finis laborum tanquam victoria consummatio, tanquam vitae janua, i perferit securitatis ingressus. Hunc oculis, hunc animo dum spectas, expectasque, mi Lector, simul etiam specta, atque expende quid sit mors Iustorum, ut eam ambias ipse, atque dum licet, etiam assc-

quaris.

Primo est finis laborum, uti e contra mors impiorum laborum est inchoatio Laborum dico finis, quia cum morte, justis moriuntur finem inveniunt labores omnes, aegritudo, dolor, luctus, lacrymae, Pupertas, sti-gus, aestus, fames, stis, persecutio, ferrum, giari caedes, ii quis alius in vita labor est, aut si quod malum. Deinde victoria consummatio. Vita quippe justi est militia, in hac pugnae, in hac certamina advelsus carnem, mundum daemonem, quibus dum resistitur, cedit resistenti nobilis victoria. Est militia, in qua congressus cum Persecutoribus, cum tyrannis, cum igne,aqua, ferro,ipsaque

462쪽

ab illis illata morte. Sed mors illa, ut mors videri post male sanis hominum oculis , at coeli, eique calculo st

Quid deinde. st et ita janua nec enim possumus ad vitam immortalem ingredi, nisi per mortem, per hanc justus coelum intrat, ac beatitatem.

Denique est perfectae securitatis ingressus at cujus securitatis' persectae utique, ac beataeci securitatis nunquam amplius peccandi, nunquam excidendi agratia, nunquam excidendi a gloriar 5 persecta, o beata securitas ad hanc aspira, mi Lector sed prius ad labores, ad dolores, ad vincula, ad carceres, ad ferrum, de ignes Christi ac Religionis causa, si opus sit tolerando idque D. IACOBI vel hortatu, vel exemplo,qui scilicet inter Apostolos primus sanguinem sudir, vitamque profudit pro Dei cultu atque amore. De magiio illo EleaRaro, qui pro patriis legibus primus inter Machabaeos occubuit , extulit magnificum illud Lib. a. de D. Ambrosius. In moriendo, tormentis factκ est caeterui qν ' ' magisterium perseverantia. Quod ipsum D i ACQ voascribere possumus, ceu nobile lemma, quod moriendo pro fide, pro religione, proque Deo factus sit omnibus mortalibus magisterium perseverantita longe aliterquam in scholis, aut lycaeo soleret in hoc enim, Millis magisterium finitur cum vita, desinitque ii morte: at in D. IACOBO coepit cum ipsa morte, ab hac enim non tantum magister factus est Christianae perseverantiae sed ipsime magisterium pesse erantia, in quo etiam summa illi, coelo propitio, de annuentibus superis, collata benedictio.

463쪽

s EXTA D. IACOBI BENEDICTIO. Ast kbri lucri ac gloria.

CUM Emma tu tem, id est Christum, amores utique

suos, describeret Isam, ubi devita, deque morte multa, hoc etiam de illius sepulchro. Et erit sepulchrtim ejus e Dingloriosum. Gloriosum sane a sacris illius corporis exuviis; gloriossem a miraculis, ac prodigiis, gloriosum a coelesti luce, qua subinde inclaruit, gloriosum a concurse peregrunorum cultuque ac reverentia, quae illi exhibetur. Quod Isa iis de Christi sepulchro hoc ipsum de D. I coBi sepulchro extulit Seraphicus Doctor, D. Bonandentura: cui etiam illud inscribi voluit lemma. Et erit sepulchram se . a. 6iugloriosum tum quia in principio miraculis plurimi abricatum, tum quia in medio magnis virtutibi adornatum,

tum denique quia magnis priviligiis est dotaism. Hactenus S. Doctor cujus mentem, stylumque dum sequor, pauca dicam de sepulchri illius luce ac gloria.

Annus, quo terris occidit,& coelis ortus est D. IACOBus

fuit Domini quadragesimus quartus dies autem Martii vigesimus quintus Annuntiatae Virgini sacer placuit tamen festum illi solemne transferre in vigesimum quintum Iulii, quo scilicet in Histaniam satum est sacrum illius corpus. Cum ferro cecidisset calocem, aliique digni tanto magistro discipuli, corpus primum extulerunt in Ioppen: dein oblato miraculose navigio in Hispaniam, per longos, dissiciles oceani tractus,quibus superatis tandem appulerunt Aa L in

464쪽

in Galliciam, primo exscenderunt in civitate Iria FLUM deinde compostellum venerunt, ibique sacras Apostoli exuvias in sepulchro marmoreo deposuerunt: tum auspice Deo Chrilli fidem longe lateque disseminare coeperunt, non sine magno animarum proventu Uerum, ut humanaser omnia in pejus concidunt, etiam in Hispania pessiimire Religio petasque hinc verit Distipuli, ne qua sacro corpori fieret iniuria illud terrae alte defossum occultarunt, sane occuliatum sic fuit, per annos quingentos, eoque amplius, cum tandem post multa iacula, moestosque soles, placuit se peris illud iterum oculis hominum, tristino cultui reddere, sub fons Hispaniae rege, cui cognomen sevi sub quo enim potius Castitatis cultor, ac vindex efferretur, quam sub Casto Principe, Castos nonnisi casta decent. Et vero decuisse probavit Deus etiam mi

raculo.

Eo loci, ubi depositum olim Apostoli corpus, per longa illa saecula, excreverat ingens syl a. opaca, quae sacratio. res illas exuvias ita tegebat, ut nulla amplitis illarum apud mortales esset memoria sed erat apud immortales apud quos nulla Sanctorum oblivios ne porro diuturnior escietiam apud illos, nocte concubia visa lux magna illi loco sylvae imminere, idque saepius, ac saepius a vicinis omnibus, remotisque notatum cum esset, placuit Theod ira

Iriae Episcopo id ipsum Prodigii genus deferre, qui S ipse

deinde eandem lucem, splendoremque noeste intempesta cum spectasset, curavit humum alie et di in ecce jucundum oculis, animisque spectaculum. sacellum visitur

pulchre

465쪽

pulchre fabricatum, in eo arca marmorea qua conditum erat D. LACU B I corpus.

Hic omnes nuasit stupor amorque, restaurata statim Apostoli vcneratio quam auxit Rex Alsonfiu extructa ibidem basilica, sumptu plane regio, 6 multis deinde ejusdem Regis munificentia, ornata donis, dotataque privilegiis. Et merito, haec enim quasi jure suo exigebat Apostolus, futurus deinde Hispaniae Patronus, Tutelatis, ac propugnator acerrimus, haec ipsa deferebat Hispanica, id est Catholica in sanctos veneratio, atque in superos pi tu quam etiam miraculo probatam Deus voluit, ut sciret Hispania, sciret Orbis universus, eis loci latere Divum Hispaniae Tutelarem, qui etiam e sepulchrali urna&pericula illi impendentia denuntiaret, in ex eadem, quasi in arma, aciemque prodiens averteret. Refert Ioannes Eusebius ierem bergius,4 ex illo Silve Lb. i. ster Petra Sancta, Pericula Hispaniae imminentia indicari MN per bellica murmura, per tubarum veluti clangores de sonitus armorum , qui prodeunt, audiunturque ex ipsbD IACOBI sepulchro quae murmura, qui clangores, qui sonitus non semel lunt auditi ac nominatim priusquam vulgaretur immanis illa conjuratio Neophrtorum Maur Ium, quos Monet S appellant. Vigilat nimirum etiam in mortis somno,etiam in sepulchri nocte Divus ille Hispaniae Tutelaris, icriculata nuntiat, ut avertat. Nec illud apud Sanctos novum est, Minsolens notum quippe illud, sepulchra quaedam Dis rum,siepitu suo significare morialibus, Clientibus utique

num ae

466쪽

suis, aut imminens lethum, aut triste aliquid, ac senestum philaridis, Ita ad sepulchrum S. Bertu bi Abbatis, eum publica:iis iis impendet calamitas, auditur e sepulchro veluti quaedam

manuum complosio, atque inter sic collisio ut constanti fama Gandavi traditur. Ita e tumulo magni illius cidauit, alte insenat armorum fragor, belli imminentis praesagium. Sic publicis malis veluti praeludunt ingentes illae animae; nec publicis tantum, sed & privatis. c. . . . Us Sicilia arcula, intra quam exuviae B.Eustachia, . z b. quieVerunt, suo pulsu indicat,e monialibus unam aliquam brevi morituram, nec unquam sine funere fuit ea religiosa domus, post auditam ejus tumuli admonitionem. Nec funesta tantum nuntiant ea heroum sepulchra: sed quandoque etiam laeta, sifortunata, quo in renere ut jucundum sic mirabile illud, quod de Ferdinando GonRa-le, Castellae comite, narrat idem Nerembergius Memoria

uicquit, dignum es, ossa comitis castelia fortissimi Ferdinandi

Gon'alis, quae jacent in Sancto Petro Artaveae so strepitu, bconcusFone An care et ictorias catholicorum contra infid Ies. Et obse atum insonuisse vehementer in oppugnatione Granatens Regni cis tandemiis ania auricum jugum excussit. Nec tantis nostratum mictorias sonitus hicpraedia eisdid etiam externorum. Nam anno milles o quadringem res mo quinquagesmo sexto pridie ante victoriam Dannis Hanniadis cum prosia it Turcas, insonuerepariter. At quando etiam aliis pro giis nostrarum felicitatem promittit idem comesu quippe ante illam Pictoriam , miraculosam quidem,

467쪽

quidem . quam Vocamus De Las Naarais, km Rex Ionii

Octa tu, innumem Maurorum caterva prostraxit, auditus

est in tota claritate Legionensi bellicin strepitus, usque ad templum S.IMori, fiu foribκspulsatis N igilant Sacerdoti nunciatum fuit, comitem Ferdinandum Gon alim desecum cide Rex Diag, atque adventasse illuc , ut eῬocaret Ggem Ferdinandum Primum, qui eo in templo jacebat Postero dissecuta victoria Magnis utique illis heroibus, Ferdinan comite, Ferdinando Rege pro sua Bistania pusantibus, atque e sepulchri noctes ut ita dicam in lucem, lolemque armorum prodeuntibus, quod etiam non semel fecisse visus est D. IACOBus, ut ostendet ea, quam subjiciam, illius is Deo benedictio.

sEPTIMA D. IACOBI BENEDICTIO. Ab armorumsulgore ac asidio. EReeta quondam Iulio Caesari honoris ergo statua virenti

redimita lauro, quae dextra rotabat entem, sinistra cala rnum regebat Subjecta erat haec epigraph: Ex utroque Caesar. Denotabat illa utroque excelluisse Celarem, mente scilicet, manu calamo peraeque, ac ferro. Et hoc Caesaris hoc Principis, hoc magni est Ducis; νψd etiam notavit Historicus sacer, qui dum recenset nomina sortium David hoc effert de Duce quodam imprimis sorti, cuius nomen retice , sic interim de illo. Sedens in cathedra

sapientis mus

468쪽

3 3 DE SANCTO IA collo sapienti Imus princeps, inter tres ipse est taηquam tenerri ligni vermi uius , qui octingentos interfecit impetu uno. Ecquis ille sapientissimus Princeps, qui in cathedra sedet, quod Doctoris ossicium,& simul arma rotat, hostesque ter niti quod bellici Ducis est munus

Veniam dabis, Amice Lector, si abeam a littera descen. damque ad sensum tropologicum, dicamque ex illo, D. IACOBui esse Principem illum sapientissimum inter tres, quos scilicet sibi Christus adlegit veluti praecipuos exercitus stari Duces Petrum, Ioannem, de Iacobum Est ille, si natalia spectes abjectus imprimis, inuasi vermiculus, ex aquis scilicet evocatus ad sidera. Sedet tamen in cathedra, dum Apostolicum munus obit, dicit e pulpito docetque subjectam turbam intereaaamen, quod strenui Ducis est, facit, juratos fidei hostes sternit impetu uno, non octingentos ut

ille; sed totos exercitus.

Iuvat illius meminisse temporis gemebat Hispania sub infami Saracenorum jugo, quotannis iis pendere debebat luctuosum sane, S miserabile tributum, centii scilicet Virginum, quae abducebantur, ut infelices victimae si non ad caedem corporis rat profecto ad certam animae perniciem. Hoc tributo se suosque liberare dum studet Ramirius Rex, ejus

nominis primus, Saracenorum in se odium, imaque concitavit. Advolant illi, in Hispaniam irrumpunt totis copiis , de ea longe, lateque fundunt. . Venitur ad arnis, depra pedi, manus manui jungitur sed, o malum i vincitur, fugatur, caeditur Hispanicus exercitus, de paucae illius reliquiae evadunt in montes, ibique se tuentur, non jam armis;

469쪽

sed natura loci, per avia scilicet, invia sparsi. Quid hic

Rex Rumirius ' noctem exigit insomnem, .supplices iii coelum manus extendit nec in vanum Eadem quippe nocte sese Regi vitendum exhibet D LACOBus, mandatque ut luce proxime sequenti, ubi primum miles omnis sacra exomologesi purgatus fuerit, aucharistia rcfectus, at confidenter in hollanari invocato mei, di simul etiam

suo nomine, affuturum se veluti Hispaniae Patronum, Tutelarem , cui scilicet protegendam Deus commisisset. Et certe adfuit armis conspicuus, albo vectus equo, vexillumque niveum manu praeferens, stetit in prima acie. Ita Duce, atque Antesignano D. IACOBO, Mauros vicit, stravit, profligavitque Ramirius, caesis ad sexaginta eoque amplius eorum missibus, capta etiam urbe Calabora, aliisque minoribus oppidis, excussbque penitus duro illo, atque infami Maurorum jugo. Contigit ea victoria Anno Christi octingentesmo quadragesimo sexto ad Clavigium, qui locus etiam hodie variis cjus vix toriae monumentis ornatur Saxei bacilli ibi innascuntur,4 conchae petreae Alii lapides aut ense, aut lancea, aut vest toto equorum insigniuntur. Et quod mirabi ME .m lius est excisae ibi rupes essagiem S.IACOBi, natura, Deoque i Vr' artifice ostendunt: ut eat in postcros omnes janti beneficii memoria, sancti illius Tutelaris cultus ac Rehgio. Et vero jam ivit,ibitque, ut speramus, in aevum omne Reges enim, S Praesules, Regni magnates cx eo die Ecclesiae D. IACOB I attribuerunt privili gium, ac vehati tributum,

Quod Vota appellant, ipsc Hispanus miles jam cum

470쪽

is, fANcT IACOBO hoste congressurus, hoc veluti classicum insenat. s. IAcogaΗsania pugnat. Nec in cassum eae jactantur voces, visus certe iis de coelo devocari Apostolus, de pro Hispanis suis non semetis pugnare, vincere etiam visibili specie in omnium oculis, tum contra Mauros in Hispania, tum in Indiis contra Infideles. Ut proinde mirum non sit, si Hispani Reges, defensoris sui vel amore, vel bencsaciis illo. G ordinem institueriut Equitum D LA C BI, cui is gnates inobilissimi quique inscripti, ipse Rex ejus ordinis supremus si Magister. Et haec tua in terris gloria, haec ereeta tibi trophaea, haec monumenta sunt Catholicae, id est Hispanicae, pietatis, quam e coelo dum despicis, confirma, & auge in aevum omne, ut subiugnis tuis vivat,vincar, triumphet Hispania.

OCTAVA DIUI IACOBI BENEDICTIO A prasenti, ac prodigioso in clientes suos ac peregrinos auxilio

EA Dei ter Opi ter Max benedictio non minima, qua gaudent in coelis Sancti,5 qua imprimis D. IACOBus, ut suis adesse possit, atque opitulari clientibus ac peregrinis ubi exegerit extrema necessitas, & fatalis infelicis aevi meta, hoc est ipsa mors etiam per vim atque injuriam illata ,

quo in genere mirabile illud , ac prodigiosum quod sibjicio. In prisca Hispaniae urbe quam S.Dominici Calciatensis vulgo

SEARCH

MENU NAVIGATION