장음표시 사용
51쪽
animachaersione pingui mala vitio obnoxiam sto labi , sul
pam eastiget,norint ab eo genere vitis abstinere:id etiam Apiai- ea domoto signa Parrhiiij in vicis profitetur, Anfril eo o hine Lustrieranso re. An boeus couson=M.quae sublimes praetereuntium oculos non latent. Flandri & Hanones hoc vitio laborat ut ubique ferὶ pro duplicia, simplicem enuntient: vice versa, dupli. cem R,in sono simplicis Mesentur:Vt in his, Spirit', spirritus: Carolus, Carrolus Fortim, Forrum:Carus Carrus Et contra, Curit, pro Currit: ruptio, pro Corruptio Feru, pro Ferrum. Idque vitis patrant rin initio,&in medio & in fine dim onum, commuta sexilem literae R prolationem in fortiorem, ε fortent in exiliorem. Delitera S, tertiadecima consonante. Cap. 4 L I. CONSONANTI WH decimatertia cum litera E, e-s sonantiu postrema, in soni similitudinein oppositionis vicissitudine quadrat. S quippe paulo asperior, Z paulo mollior labia collidit. Germani assueti, liter mollem, pro duriuscula,&duriorem pro molliore effari, in hoesaepe labutur: ut quibus vox Sapientia, sonat ut rapietia. Et pirus nome viri. Persae cuius industria fraude Darius, rebestem coepit rubrilonem sicui opirus. Consul, ut Cogae. Habet etia quod iam di. ximus litera S, cum C simpliei,& aspis ato, id est cu Ch, plurima sonivieiniam. Cum simplici, uti docuimus accidere in dictionibus vicinus, raremus . Volsin, olim in quibus simplex radit in S.Cum C autem, sicuti monstrauimus interlarthisios inriglos fieri: quom labia saepenumero S pro Ch 5 Ch pro S enuntiant. Cuius rei exempla praemissa a nobis sunt Semfra, Laisa dictio vulgo Chemin, id etiam ostedit, in qua S labitur in Ch Morini molonii, nostri Oceani accesae, in mediis di dinibus vulgaris lingus id patrant vitii ut Scina demutet . dicimus
quis Latinam postillet originem, ison dicta est a. masione, quasi mansion. Oisonin ansere Tisen, titione. Prisen, quasi Mensiona prehensione. Toison, quod est tonsum ovium vellus, a tonsione, quasi tonsion. In C Mea enim lingua quaquam plurimae sunt, ces barbarie,& Latino semoni prorsus impertinentes, hona tamen earum par quaquam tempore, & labiorum vitiis offuscata apud peritiores Latinam originem non mentitur. Itali lite ram S in Gin in I refringui. Ut stario, Marion,p o Raiso , albon
52쪽
Est aureo id desneeps nummequiequam obliuioni committedum, ut quotiemi rassi, in 'pite Latinam dictionsi praeit consonantes,praesertim tres, C, P, T,Gallica dictio quae rariisWifi cantiae obrespondet, addit in initio ante Sisoralem lueta Ei ut in his videre licet habentibus iri primis S ante C, Seribere, Eber re Scala, Eschreis: Somnum, Es 'a -κ Mutum, Escipe; Schola, Estoli: Scrinium, Escrin: inde scriniar,scrinior faber. Deinde & in his praemittetibus Sante P:Spirit , vina Spatiu, Spongia, Spuma, atha, Sphaera , Spes, quae sunt in vulgo, sperit, Ehpim, Espa , Esponge, εμπι-είρω, Ehpere τί ranes Postremo & in his quibus sprata T: Studium, Molidus, Stilpa Stolones , Stella, Stipula, vulgo Emiae, visordi, iat, Vove, Mialons, Emilis, Estinis. Id quidem vitia itali non habent, quo tamen Hispani plusquam Galli laborant ut qui vix cavent, quin sicuti loquuntur,etia scribant, Emῶν,εserico, Esraia, Espina Aecidit etiam imid in hae di-εtione, Squammarin qua S praest literam in , vulgo es ille. Sed id quia liter α, in pluribus eosentanea fit sono literae C. Parit aliud vitium litera S,pAeter stateram sua. Nam re nil ennationis habeat cum litera D, tamen in vulgaribus linguis saepe in mediis dictionibus libitur D in S,ut in his, Magdalaine, A ab im. Viari V dis nomen oppidi monasterisi habentis, in quo ferunt
diua Magdalenae corriacere. Goauiman,Gonsman Germanica lingua bonus vir. Delitera Tiquamdesim eonsoriante. Cap. LII. D ca in consonantium literara, ostrea
iam est sub mollioris, aut durioris soni interuallo sisti
debere ex aduerso litem D. Nam T in D, sono quidem Pene sunt pares versi huiusmollior, illius durior & asperior smrrus aures ferit. Quamobre est horoscopus, sub vitio labiorum Persaepe strear an bilance colluderis, nam insono alterius pro ' Immiari . yari,sarationibus iubet Germani literam , in sono literae D persaepe effantur, Itali& Hispani eontra, T in orae ctunt, ut in his liquet,pater, mater, rater, adre, adre, radire. λM, deus haec Latina, illa Graeca vox iliae forte sola ratione mollioris ae duriusnilae literae ditat. Nam εc apud Grimo im
tiens T in mediis ectionibus summittitii literis Metem, tum haec pronutiari iubetur in sono vineae D, ut ibi παν-.q si piades in autem disimus dudum accidere emisonantibus duabus,Gα ut ante seminas vorales Eae I in cinis syllabis molitus sonent,quis me voralibus ramus Α,Ο,3 V,ut in his, C
53쪽
tat antea vocalem accidit iterae, ut sonus eius alite I mouitur in sona literae C. ut in his,Quatisr, Palicia, Fortior, o , , Dormitio, Lotium. Id quidema Lamus eo pacto ineunctis,bseruari iubetur , laque errorem interdum ciallutinationemia: Moximiam in similibus, aut C aut S,laeo deribentium. fellista uti consonanu. Cap. III.
P . MISAE A litera, nune vocalis,nune consonana. . Iam monstrata est ut consonans iuxtasoni audmovi tiem aut duritiem; reponi debere in statera eonsonantium trium Bin F& P:eum saepenumero harum uium B, F, Ρ, xv eonsonatis .vicissitudo fiat ii vitiis labiorum. Compluscula huius re, exempla posta sunt in literis B, F, ωΡ idque ram in
vocibus Latinis, quam in vulgari sermone et quae isti resumeres eis tiresset,& taediu lectori pareret riscones Bardi Galli, Hispanorum vicini, id vitis in labin ab horoscopo suo habet,uterebrius Ie B in consonantem , vice versa, Weonsonantemini vatient adeo ut interim canant regi stud egruium celeu --, Bibat rex:pro Vivat rex. Et onum binum, pro bonum , bnum. Et in vulgari sermone II φ-ο, pro Ito . . . Etia', --γε Labb Lauess. Salutavit Picardus obuium vas nerei, Dunsvari. Respondit Vasco, Et M. Id quoque vitis meteriore Hispanos adit,qui vaccas, baccas,3 baccas, vaccas, magna rvirum signifieatarum commutatione appellant carnesque bouit . las,vobulas Vera x Latina dictio est, cui vulgo nostro respo det vox beris eadente vix 'ue literas contaminis in B. Sed nos hac voce berbiis hallucinamur . sumente eam pro ove, mi VCT- uex non ovem, sed castratum ouis masculum signet ast maia tum non castratum, Galli, an vocant, hae vore ab arie ded
dia mea autem o iller vulgo clieunti Indictionibus Mualia, ε Gobio, contraria Miserarum demutatio aram . Rivali emoeta in vox infamis Ribain: eademte V vocali in B. A Gobione, id est pisciculo,uox oris est Gomon: B ius vocalem relabmtς. De litem .s initima eonsonantium.
ε S. Nam Latini quo aliteris Cin S,- mica X vassint quamobrinia sola ex adueris 3 eresione ambarum sim
54쪽
debet. Elmis labiorum vitis iste auri in omni ferinone emiss. errant,ut litemin C in s. in X varient r& vice versa literam X in prae dictas demtreme. Verba eoniugationis tertiae quae in utimis syllabisve C,vel G, vel H, an eo voralem praemitret, O penumero in sitis praeteritis,C G,in X variant. Vt haec, eo, fingo,cingo, stringorqu-ερο erita, Dixi, xi, cinxi,strinxi. Item, Traho, Vino, uini, vexi. Istud idem facisit Merai ve ha coniugationis secundae,mueliteram G in penurimis syllabis, ante E&O praemittunt, ve Augeo, Uigeo, aim, luxi Asthaec, Fulgeo,Muigeo, in practeritis suis,non in x,sed i Soduli Euti si, misi. Quamobrem tabet altera , eum concinante G,a finitatem nonnullam quandoquidem non sola in plerisque embas , sed etiam in commisculis nominibus fiat ea usqc maria
tio unius in aliam. vi in his,ormitoris, Vercingentorix, Dun
noris', Ambioris , antiquorum princi Gestarum nominarinquorum genitivis casibus X eadit in G. In his etiam, Rex, Lex. Gro uoriam genitivi, regis,legis gregis. In aliis consimilibis multis, X cadit in C, uti in his verum, cortex, Apex, sorex, No,Forquom eatis gellinuri,veriaecis, corticis, apstis, soricis. necis,fecis. Consimili quo modo se in his accidit,saisa v. Tax, Pemis, Perdis. Vatine. Selox, Trux, Lux, Dux: Morii gens tuai,salacis, veracis; micis,perdicis, velocis selocis, trucis, i
eis, ducis,C pro X compeiani Prisci Galli quod hodie antiquae seripturae nos docent 4n finibus Galliemarum dictionum saepe X pro S posuerernit his, diis, lim,vio, pro deo, pro loco, di
Pro vetere, quae nune scribimus per sidicor, e,ni erimmo iam
suppressa uteris,dien M.,-- Betorem tota peperit Gallia amnitas literarum ac si arbitranti6 Senones Gallos quonda urbem Romam intadissereti id fecerint Xenones, id φ ad me Galli. non enim . Senonibus, sed a Bessis famosa illa emptis,ducibus Brentinae Belgio fratri Has coepit quae supra trecenta Gallorum millia vinae peregrinatum in Raham adit. Hostiali, quia e hae aduenas 3 peregrinos Gr- voce a1-adi interposter dis
ius nominis Haliu'satione inino Minia literarum S p n. sono similium parturist fiso Senones eredidere. Id Me fit is nomine Urisis, quod non sit per xs bunt, in per gemina
55쪽
di Huius statera cognatio in paritate sons iam consacta est in utera S, H sono asperiore. Nam Z paulo mollior est, ut in his experiri libet, Mia,Contui. In quibus Saca, pen sono pares sunt Sed haec mollior, illa duriustula. Habet autem qs.l- , nonnihil affinitatis ei altera G, qta sepe δε in labiotsi mollitie.& in officio scripturae, Z cadit in G. Ut in dictione Zimribor quam quia Gallicum Vulgus inumbre voeat etiam iam in Lat-oriam sum cessit vox Gmviar, pro Tinxiber Plurimi etiam ab affinitate & similitudine soni literarum Sina desusi, interdum Zacharum pro Meoro Messantur & scribunt. Turinarum principem barbaro nomine rixiazith, eum qui Motoi. nam urbem abstilli Venetis, Latini Pagia sethum vocant, versa prima litera E in G, secunda in S collabente. Sic prona ubique imi hibraca in sermone nomini isque varianais hominu la-hia,ut in statera literarum sibi in soni similitudine respondentifieolludant, ac via vitiosio ab horose in Elimate mesi emanante ves solo arbitratu ipsas voces varient & exinde sermones dia uerminina consent. Cuius quidem causa distinctio singillatim ditaminia duarum consonantium miro quodam in soni par te responis,ostensa L-bis in. Figura oppositionis Massiniistis consonantium lit
R. . . Vta κτε midisi Latini ab Maris, in quos vidimus quamam emisonantium literare meos sint coficiendae,id est' ue earum buxae binae sint pene inam . Mora eollisione parestra iuxta solius soni aut duritiem alue mouistiam ex aduerso ε eregione sui ipsarum sistendae. Haec quidem amnis de eritiatio, solis est consonantibus adseribenda. Nam vocalas licet obnoxiae suae vitiis labioriam, i quibus v aratum est in seinuicem demutenturi temere tamen eas quispiamotioris aut durioris sons,interuallo dispestumst. Aptabimus i altur consonamium literarum ordinem lub ipsis vocalibus, tu inaeshon ν-- suae o siluinis, in hanc figuram.
Mansbinis aquidam huius figurae perfacila astussicet lect-
56쪽
quuleuita vulgaribus quibussibet limis vitia labiorum impissat Latina quippe lingua, Eut uniformis idea trium linguard, Italicae,Vallicae, Hispanae cum uata et viarum testis merceatur benis,obnoxia vitias labiorii non est:vt quae Temper'&,b que vi in omni hominii labio imitationis nescia,perseuer visa, illibam, incomtupea.Hune enim virum, Latine dicere iudicauerit nemo, Nisquis pauxillu es iustam Latini sermonis textur1 vitiarit, vel simpliciu distionum,aut literaru substantiam, ab ipsa morum labiorsi obliquitate, aliter quam se habere debent,pronuntiarit. Hoc aut in nullo vulgari sermone accidit,utpote meperto regularii, exposito vitiis labiorri, interuallis Beoru &sa estio nitru temporii. Docuimus enim in tabula Latim vocis Ita,tantum semes contingere ut quis eam latine lite pronuntiet cum scilicet nihil omiserit ex ea, & nec literam eiu unam inuerterit
in aliam: at vero modis phari a quam denubrius significantia , vulgari exprimi labio,quod quotidiana moletia iacet. H. quam in muta sit illius sectio in vulgari labio, nullus ramen o belus homo se in eius prolatione usquam labi, aut errare P-uerit,modo tum sui in horoseopum, iatriae consuetudinε, esus vocuta significantiam eronuntiet. Vt enim iurgulis sua eoru suetudo populis seder, euilibet nationi sua nimirum lingua placet, suusve sermo nulli no r-s,non bellus,& bonus in. Ineastigabilia esse imperitae plebis labis, ne in verna quavisita sua vitium patrant. Cap. LVII.
Tquamia ut in vulgaribus linguis regulam quandamn silueremus, conatia nisi sinuas, singillatim Monantia niterarii Mistam oppositionis conficererramen cum Virtium itine sit aerulae statera expersicii innumerae sint mises, quibus imperitia vulgi Pte de seribendide loquendi modo
labasint,abiit ut quis autumet nos velle ullis retulia indo lis bis instigare labis.& a matertiae linguae virum imuinaso ac a labore ea hibere. Etenim LM ac natio quislinab ipso, i subiacet, caeli horoscopo, in suum sit protin vitio, im dimina aliquo pacto . vicina natione gerat labiumrfrustra quia temue rit in vulgari qualibet lingua aut seruinxi emitrivmembrive illi taut indagare in mac stabilire micere totius unis.rmitatis ipsius
ideam,aut exactam conflare regulam,quae Min, barbara, impae
diis,&obnoxia vitis, imperiti vulgi uvia solere musque astrismi,ut a patri sui sermociis idea, at unis nil is,dissentiumbrius nemo. Q sis enim c-sini dedax me insinues exurar
57쪽
n Ie Flandri ea. sive linguae voces essentur per T, quas Germas ni superiores per duplicatam Sioquuntur Album visum, superiores Germisi,vVille vin voeant. Flandri vitresvin. Aquam illi uvasperrisu vvatre dicunt. Haec enim literare duarum Sae , in semirem mutatio accidit praeter communem stateram assistatem eonsonantium quandoquidem fac , nulla inter se soni affinitate copulentur ut facile una in aliam leui labiorii viatio liquescat. Et si in Latina lingua indagandum fuerit vel labi rum vitium, vel nimia hodietat singulore arbitrii ieentia quis rite iudex Marbiter hue aderit, an in seribedum causa, an ea unis, Parisius an Parrhisius, Somnus an sopnus, Sum si an sumpta Turpe enim quilibet dixerit, in Latina lingua, imroducere
labiorum manantia ab horoscopo caesi vitia. Nec minus etiam praeter rationem fuerit,quenque arbitratu suo, antiqua nomina vel immura , vera orrumpere velle Distant enim causa & eausala, uti Gallorum Germanoruni labia Haec enim cum sim asperiora, literae S fortius expressae duplicem tribuunt vim, tanquam multa aut molliora, literam Samius simplicitisque santur. Parisius Farrhisius ut Francoramin Flandroru labia dispescuntur. Nam diximus Randros huic vitio esse obnoxios, ut
in litera Rirerent, ut qui simplicem R, in duplicis RR sotio,&duplicem in sono exili pronutient. Quis igitur demiretur, in se-beia lingua, in sermone vulgi, Vitia labiorum apparere, cu ne Latina quidem lingua videatur eoru esse cxpera quod tamen i ut potius arbitrio Lerit tribuendum nonnullorum, quam es ea
liti is copo ves soli vitio labiorum. Superflua inrae rassam fore disquisitionem ideae in omni ser
ROAVERIT itaque nemo superflv sore&rassam v disquisitionem ideae in omni sermone vulgi. Quis enim in aliqua Galliae portione peculiarε scrutabitur lingu1, quam rite cinituat,& asseveret totius fore Gallici linguae idia, quae si perpedieuluin amussim sui nitoris suime rectitudinis attingat, ut milli prorsus sit rasi horoseopo,nulli labiorsi vitio ob noxiarii quis enim Aquitanos eulpauerst,uti in Gallica lingua sokecismo sis businem facientes, eur eodem iure non ε Celtas increpuisura aestas,quorum suam quisque linguant, in memastulium rectitudinis ara et interque Gallos eam esse .g
sum pricipuam se pota 1 defendet Vbinam igitur ε in qua Galae retione lo--s toti Gallici sermonis archetypum
58쪽
te labia limirens vulgi negite, etiam quouis Galliae sola, Latm1 linguam in doctoriam virorum ore, in iis splendore sedentem. N -ue Gallici sermonis fontem inspectetropote a locor ,tempori ,3 horoscoppriim casibus immunem. Et hanc Ideo instumat,Gallici cuiuisae sermonis ideam,quam excogitatae a doctis regula Llabiorum vitiis, violari non sanant. Imo ad custodien- iam uniformitatem illius,nulla non ora seuere eastigant,nullum non detergunta expolium labium Germanicam linguam a Latina lingua prorsus disientanes
amquid de Germanicii tandem lingua.aut alio quouis barbaro sermone dicemus, cuius incina origo, nihil es permodicum, Latina si lingua, iam e praese feres aliin Flandri, quos . Germanis nisum a saxonibu s origine duxisse,& homophonia via, seu similitudo lingua docet, Δι. riae tra lunt,quanquam commut is siccis cum Germanis esuD.dem pene sermonis stas, dubium tamen non est quina a divia uione loeommet lapsu temporum abium late secuerint, multosque ii sua sua solimismos perpessi sint. Nam & hi qui in sua
aede mansere,qui nusquam Gemmiae finibus excessere, ii modiaca locorum cinantis aliquo pacto scissi ae varis, cernamtur esse lingua. Superiores Germani, parum, brae inferiores interiecti ne liter l,bme vocant Carses m. furit isti m Mare m. Ira, qua igitur Germaniae natione, in quo Germanorum loto, in qua potistim urbe constituet quis Oermanicae totius linguae ideam,
quae sis illius initiuae instrum totiusque distributionis ac varis profusionis emportu Haud enim Latina lingua ad id officii eon genea est meo dissentanea prorsus sit . Germanoru sermone, to ne aequiuomac homonyma illi quo pacto huic suam quam ves mus amussim, directionis perpendiculum ponet Temere Iohannem Triremium, Germanora linguam, L time linguae adaequare voluisc. Cap. A. ol temere. α - legem in Germania,apud Ioharine Tritemsummondam abbatem vanemensem, risi ego ει ludibrio habui irritam illi de cassam prorsus, etiasn postmum coram me respondebat se operam dammm. Nam cuni quadam die ire familiari eo eurio , obolis eas esset uigaribus delinguis servi oematisita rem sepra vires possiem Tritentius non erubuiti in inmunicis Ἐπί- εο eoosais . se
59쪽
etaracteribus exemituriatis,ac iussicietibus regulis instru nim ςn-on Latinaeaandem linguae rein se secturum spopondit fade alabat ut docti quidem viri in disciplinarum scientiara
traditionibus nihilo dedignarerina illius commoditate Madmianiolo uti. Hae ego audita illum sponsione, subridens respondi, Tantae volitere uiagnitudinis saxum,haud esse humanarum m nuum. Vbinam enim inquam ego,, rriremi, apprehensurus es ipsam Germanicie linguae ideam, quam succingas ammae loris regularum,quibus astringi oporteat, prona in vitium tuum impetiti vulgi labia,ne ab anum ab idea,& a perpediculo su eli-guae squalitabentis Nam sicuti diximus de Gallis, ita de Gemm vis accidit,ut in Germania suus euiquem o placeat sermo, suusve laquendi modus, sit cuilibet iee in bellus Superiores
Germani obuios quouibre, hac voce salutant, ut eas, id est botrus dies inferiores autem demutatis N in V, ω in D, eandelam salutationem variant, dicunt enim οὐ cias Quis igitur inter utrosque populos eadem tentes lingua, iustus sequester fuerit An inquam remor superiorum,an inferiorum sit German xum sermo Et an pro significatione boni, pronuntiandu sit Gout per & , an onis,per in Drta an pro expressione diei dice-du Tar: an melius d. Quadoquide vox utraque suo placeat ungo:& in suo dicedi modo vitium se comittere arbitretur nemo. Contentionem de primatu linguarum, vix rite a quoquam discuti posse. GP I. DE T ',nulli dabium est, hune in modum varios ubique inter populos de suae linguae primatu contentio: qu1 rite discitissierit nullus, nisi is qui nouerit si de Germanica lingiis dicendum aut primi Germanicae lingus institui vis arbitrium, aut sub cuius regionis horoscopo prima Germanicie totius linguae verba effloruerunt quae deinceps cura distantia locorum tum a suecessione temporum, vitiis labioru corrupta sint Messem, variae pronutiationi obnoxia. Cui igitur nationi Geraranorum, Triteriplus excolere eorum linguam cupies,
rectiorisac socerioris labis palmant 'abit cui ex aduerso genti, scribtigrimo vitia, Germanica ae impinget Si Germanos saperiores. robustiore quam par est inseriores vero, a mol- relabio culpabit os eor6. neuter eius iudicio in mutuwsa- iurationis ossicio mora errauerit. Nam reprehendet salutationem, --tag,v t ---t .ddar. vMut molliorem. Quodnam
gitur inter utrasque eonflauein t duit Etenim in statera affinia
60쪽
ratia litorum Do .nulla est line mollior.illa durior. Rursum
quis riterritu edocueridian dicendum a Germanis Miro aqua
Uvam Vager an albo pro vinci, VVite viri,an VisvVιntan prolane,brottan ver brout In hae duorum populorum controis rua quam,quaeso, iustissimam eonflauerit ideam, cum unicuique sua nimirum placeat,& optima su linguat inambrem si in
uno aliquo sermone varios inter populos distributo, inattinobilis est illius idea,tu ibi necesse suerit, quaelibet eius linguae ges, bene et rursum male, sua verba pronuntiet. Bene quide Ἀ-cere apud se, inque sua ipsius sedermale vero, sinime, ε oblique, apud illim vicinam, conterminam gentem, cui varium affert modiea iam loci distantia pinnuntiandi modum Incassum . tu cessisset Iohanniaritemio hie labor, fecissetque grandem perae rimpens pia ram, quo Germanorum linguam regulisae praeceptionibus excultam se Latim linguae adaequare posse, ram me spodere alariari ausus est pollicens rem quae irrito 3c Perpero nisu,suum semper sesellisset aut rem.
Ab arbitreio primi parentis Adae prima voluntate dei em
nasse munβilinguam. Cap. I. rvt hui operi maturum finem demus, non indecens B fuerit istue introducere mentione primi parentis Adae. Huius enim ab arbitrio, permitine deo,prima nondu-hisi est humani generis lingua marisuit.quae alioqui hactenus ni formis,& ubique fore terraru par esset,nisi hane spiritus dei in aedificatione Babylonicae turris in immensas huiu mundi linguυ dissecuisset. Scriptis est enim quoni1 in initio adduxit deus cum terrae animalia ad Adam, ut videret quid vocaret ea ω mne quod vocauit est nomen eius. Namin hie, uxorem etia sua, quia re ossibus,& eam viri sumpta esset, viraginem coram deo appellauit. Id quidem duplex nobis mysterium tegit. Primum. quod doerat stetisse in primo parente. munere dis, primae t tius mundi linguae voluntariae institutionis arbitrium, ut qui sua singulis animantibus, iubente deo, nomina posuerit. Secutidum se quod testetur donatum . deo hominem esse libero arbitrio. -- pensumque illi hune honore, ut singulas mundi substantias, pro pter homin factas arbitrariis nominibus imbueret. Sicut enim ab arbitrio des, liberain spontanea substantiaro omnium origo pependit ita nimirum votist sanxitque deus,omnia nominum,