장음표시 사용
251쪽
amarum ad curandum filium; scit utique filius, quod nec pater in aliquo negligere potest de salute Filij, nec medicus falli.
ut trisatur aduersus eum qui se increpat, qualis est PREsPoNs Io. Neque periculum peccati agnouit iste, maxime ad Deum I neque lucrum poenitentiae: nec κ .r. io. didit illi, qui dixit: uia qui diligit, diligenter corripit. Sed is i o. & seipsum alienum facit ab illa utilitate dicentis: Core pist me ivsus in misericordis, ct increpabit me. Sed & ad laesonem ceterorum iste talis permanet inter fratres e re luit enim, ec impedit animos eorum, qui possunt pro
Euale iudicium se deb/t de his, qui peccantas I endunt 'REsPoNs Io. Vt mihi videtur. grauius ab illo quod Mai. is. dixit Dominus: Euia expedit illi, ut suspendatur mola asinaria ad collum eius, O praecipitetnis in mare, quam vi flaiaulizet unum ex minimis istis. Non enim iam correptionem ad emendationem , sed defensonem ad confirmandum peccatum suum suscipit ι qui delinquit, sed & alios ad simile prouocat malum. Ita ut couueniat ei, qui peccantes dese dit. illud quod di mim est : Quia si non flenderitis fructus dignos poenitentia, excidemini, ct in ignem mutemini. Vel ru Manis. sum quod a Domino diruim est: suiu s Oculus tuus de tvr scandalirat te, rein eum, ct probra ias te. Expedit enim
tibi, ut pereat unum membrorum tuorum , ct non omne corpus tuum mittatur in gehennam.
Paemetenim ex corde vomodo oporta fusili st. R Irvo Naro sicut Dominus ostendit . cum dicit:
252쪽
Evia eon cavit amicos ct vicinos, dicens: Congratulamini mihi, quia inueni OE nisam, quam perillideram.
Erga erim qui pro peccato non poenitet, qualiter se debemus Zisti REsPoNs Io. Sicut Dominus praecipit, dicens: Sistibi sicut gentilis G publicanus. Et sicut Apostolus docuit, dicens: Subtrahite vos ab omni fratre in mete ambulauta , ct non fecundum traditionem, quam tradissimus vobis.
Si debet habere Hi quid proprium, qui inter Ira tres Hi pREs Poris Io. Huic contrarium est illud testim nium, quod in actibus Apostolorum de illis, qui credebant primitus. riptum est. Ibi enim ita dicitur i suta Aa nemo quidquam ex bonis suis proprium dicebat ese: sed erunt i lis omnia communia. Si quis vero proprium sibi esse dicit aliquid, sine dubio alienum se facit ab electis Dei, & a
caritate Domini; qui docuit verbo, re opere compleuit.& animam suam posuit pro amicis suis . Si ergo ipse Dan animam suam pro amicis dedit, quomodo nos etiam ea quae extra animam sunt, propria vindicamus
Si quis dicat: aeuia neque accipio a statribus, neque do ι sed eontentus suin meis propriis, quid de hoc Observare Lbemus pREspo Ns Io. Si non acquiescat doctrinae Domini, dicentis: Tiligite invicem , sicut o ego dilexi vos, acquiescat Dam Apostolo dicenti: A sene malum ex Tobis ipsis: ne forte ac- i. c., cidat, ut modicum sermentum totam massam corrumpat.
Si debet quis a carnalibus propinquis accipere aliquid pREsPoNsIO. Propinquis quidem reddere quae sua Σd a sunt.
253쪽
flant, his qui ad seruitium Dei accedunt, necessarium est,& nihil subtrahere ,'ut non crimen sacrilegij incurrant . Veruntamen haec praerogari in conlpectu eorum ad quos visa sunt pertinere, non expedit ne Jcillis ipsis occasi nem praestet elationis ac superbiae. & alijs fratribus eius dem propositi pauperioribus tristitiam generet. Ita ut accidat illud, in quo Corinthi j increpantur ab Apostolo , a. mi dicente: Quia confunditis non habentes . Et ideo his qui per loca singula ecclesijs praesunt, si sunt fideles & prudentes dispensatores . ipsis offerri debent , secundum imitationem eorum , qui in actibus Apostolorum id secisse per- β 3 scribuntur, de quibus dicitur: Quia asserenita pretia praedio-m uorum ponebant ante pedes φο morum . Certe quoniam non est omnium huiuscemodi dispensationes explere fid liter, illis offerri conuenit, qui apud omnes in hoc ossicio probati habentur. Veruntamen etiam de his prob
bit ille qui praeest, per quem debeant dispensari. XXXII INTERROGATIO.
uomodo videre debemus eos, qui nobis vel familiam, vel consanguinei fuerunt ct proximi pREspo Ns Io. Sicut Dominus ostendit , tunc cunia c. s. ei nunclauerunt: Quia mater tua is fratres tui foris sani, πο- Ientes te videre: ad quos cum increpatione respondit, diacens: qua es mater mea P G qui sunt fratres mei P Qui enim fecerit voluntatem Patris mei qui in caelis es, se meus frater , G soror , ct mater es.
God si deprecantur nos, volentes ut eamus cum ipsis ad domos eorum, si oporteat nos acquiescere PREsPoNs Io. Si quidem pro aedificatione fidei aliquis ire potest , si probauerit ille qui praeest , mittatur. St. vere, propter humanam aliquam gratiam, audiat D . L mia
254쪽
minum dicentem ad illum, qui ei dixit: Manser, perini . te mihi primum ire , Oren clare his qui in domo sunt. Quia nemo mittens manuum suam m aratrum, ct retro respiciens, aptus es regno caelorum. Quod si pro renunciando hoc dictum est volenti ire ut renunciaret, quid dicemus de caeteris λ
Vnde ergo vagatur mens nostra, ct cogitationes diuerse ascendunt tu corde nostra ρ ct quomodo risit in hoc emendare ρREsPoΝs Io. Vagatur quidem mens interdum etiam otio, Cum non occupatur in necessaria solicitudine; sed in remissione posita dc securitate, non credit praesentem. esse Deum, scrutantem corda & renes . Si enim hOC Cre- Nata'. deret, faceret quod superius dictum est: Providebam D pDI is minum in con Oeriri meo set res quia a dextris en mihi, ne commouear. Qui enim hoc agit, vel horum similia, neque Vagabitur unquam , neque habebit otium vanis cogitationibus indulgere a vel aliquid cogitare'. quod non ad aedificationem fidei pertineat, &ad aliquam animae utilitatem spectet . Quanto magis nihil audebit , quod aduersum sit Deo, & non ei placeat, cogitare λ
Vnde θ ηο tuma phantasia mhonefa ct turpes aecidunt nobis pRAsPoNs Io. Veniunt quidem haec maxime ex diu nis animae motibus & actibus, indignis & incongruis. Si enim vacet in iudieijs Dei, & expurgetur anima per m ditationem legis diuinae, di studium verbi Dei; ibique , indesinentem curam gerat, semper requirens & scrutans, quid sit quod placeat Deo, talia etiam habebit somnia.
ctuali affectu debemus infirmis statisius minis, are pR EsPoNs Io. Sicut ipsi Domino offerentes obse- quium a
255쪽
m, si quium, qui dixit: auia cum scisis υni ex mirimis Uri stafribus meis, mihi se istis. Expedit autem ad conseruandum huiuscemodi affectum in obsequilis, ut & hi qui obsequia a
nobis suscipiunt , tales sint . quibus merito deferri obsequium debeat. Et ideo oportet eos qui Praesunt , cura iri gerere, ne hi quibus ministratur tales sint, qui carni indulgeant di ventri: sed potius in amore Dei & Christi eius probabiles inueniantur, & per patientiam suam ac vitae meritum fratrum mereantur obsequia ζ ut habeantur ad gloriam Christi. α opprobrium diaboli 3 sicut fuit ecsanctus loti .
e 'a Cum quati humilitate debet quis Afrapere astatribus οἱ serium 'REsporis Io. Sicut seruus a domino, dc sicut ostendit Petrus Apostolus, cum ei Dominus ministraret. In quo simul etiam periculum eorum , qui nolunt reciper obsequia fratrum, docemur.
aeualem debemus habere raritatem ad DHem RREspo Ns Io. Qualem Dominus ostendit& docuit, ita. ,. dicens: Nili te invicem, sicut π ego dilexi vos. Maiorem amtim caritatem nemo habet, quam m quis animam suam ponat pro amicis Disci. Si autem & animam Poni Oportet, quanto magis in alijs votum & studium debet ostendi Z Sine dubio non secundum humanas voluntates, sed secundum illum prospectum, in quo est commune omnium propositum pimendi Deo.
uomodo poterit quis implere caritatem circa proximum suum pR vspo Ns Io. Primo quidem metuens iudicium praeuaricantis mandatum Domini; quia ipse dixit: Gi nuta
256쪽
ereiderit p. non habebit vitam ι sed ira Dei manet super eum .
Τum deinde velut cupiens ad aeternam Vitam peruenire o :quia mandatum eius vita aeterna est. Primum autem ct magnum mandatum est, diliges Dominum Deummum, eae tota corde rvo, m ex tota mente tua, ct ex tota anima tua. Secroedum vero
simile illit, diliges proximum tuum scut te ipsium. Et si quis desiderat similis effici Domino dicenti: Mandatum nouum do v bis, ut d lietatis inuicem, sicut o ego dilexi vos. Sed & ex communi sensu sentire hoc possiimus: quias beneficium consequamur a fratre, in eo quod diligimus a fratre, debit res ei efficimur, ut eum merito diligamus, quod etiam inter gentiles obseruari solet, sicut Dominus in Evangelio dicit: Si diligitis eos, qui tos diligunt, qua vobis es gratia Z quia θpeccatores er gentiles, diligentesse diligunt. Si autem in aliquo vel laedit nos, vel aduersatur quis, hunc non solum propter mandatum, sed & propter hoc ipsum, quia plus nobis praestat in quo laedit, diligere debemus . Siquidem credimus m i no dicenti: Beati sis cum exprobratini vos ct perseque
- , o dicent onme malum adversum vos, menirextra propter me: si audιte ct exultate, quoniam merces ut a multa en in caelis.
Use me ad qua verba Otiosius metro iudicabitur pRE spons Io. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: &tantum est periculum huiuscemodi sermonis , ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, &ad aedificationem . fidei tamen non pertineat ι non in sermonis bonitate ill a qui Iocutus est, periculum effugiat: sed in eo, quod non proficit ad aedificationem sermo prolatus, contristat Spiritum sanctum Dei. Hoc enim manifeste demonstrat Apostolus , dicens: Omnis sermo malus de ore vesro non procedat :sed squis bonus ad aedificationem Mei, ut det gratiam audientibtis. Et super haec adiecit: Nolite contrisure Spiritam sanctam ini, in quo
257쪽
iu quo signati sis , in die redemptionis. Quo utique grauius ma- .lum nullum esse poterit.
- uis es maledicus, ides, Λάιδορος dREsPoNs Io. Omnis sermo, qui ob hoc pro sertur, ut infamet aliquem, vel deroget, vel male commendet, m Iedicus est; etiamsi videatur non esse iniuriosus. Et hoc manifestum est ex sententia Euangelij, cum dicit de Iudaeis: Gla maledixerunt eum, dicentes e Tuss discipulus eius.
Gid es detractio, vel derogatio P RAsPoNsIO. Duas opinor esse caussas, in quibus liacet alicui dicere & retractare aliena mala. Si quando consilium habere necesse est cum caeteris, qui in hocipsum via dentur assumi, quomodo corrigatur is qui peccauit, vel mali aliquid egit. Et rursum, si quando necesse est praeumn iri aliquem & commoneri, ne forte incurrat in conso tium alicuius mali, dum eum putat esse bonum. Quia ι. Apostolus dicit: Nolite commisceri cum huiust nodi. Item iri , Pr 13. Salomone: Noli manere cum homine iracundo a ne forte vias eius discas, ct sumas laqueum anima tua. Quod & ipsum Apostolum secisIe inuenimus, per hoc quod scribit ad Timotheum. ,.riis. . diCens: Alexander aerarim multa mala mihi senit ι quem tu quoque delicta. Valde enim resilit nos,isermonibus. Praeter huiuscemodi autem necessitates, quicunque dicit aliquid aduersus alium , ut vel deroget ei, vel obtrectet, istud est detrahere retiamsi vera esse videantur quae dicit.
. aut detrahit statri, aut auit detrahentem , ct patitur, quid dignus en p. Rr spoNs Io. Excommunicari debet. Detrahentem i,
258쪽
inquit, occulte adversus proximum suum; hunc prosequebar: Et ali-- όbi dii tum est: Noli libenter audire detrahentem: ne ne eradiceris.
Quod si de eo qui prosi quis detraxerit, quomodo eam Obsentabimus 3 Ras poNs Io. Et in hoc manifestum est iudieium ira cundiae Dei , quae saeta est super Mariam , cum detraxit do Num. . Moyse . & peccatum eius nec ipso quidem Moyse orante inultum esse Deus permissit.
Si quis acerbiori fermone,Uel insolentiori voce resondeat; ct adma . nitus dicat ; quia nihil mali habeat in corde ιβ oportet ei credi pRAsPONSIO. Non Omnes animae passiones manifestae sunt omnibus, nec ipsis quidem qui patiuntur eas. Sicut enim sepientioribus medicis signa quaedam dantur absconsa & occulta ex corporum motibus, quae ipsos qui patiuntur effugiunt & latent a ita etiam in anima sunt quae tam vitia, etiamsi non sentit ille qui peccat. Sed credere oportet Domino, dicenti: avia malus homo de malo thesauro MM. ix. cordis sui profert mala. Et ideo non potest fieri, ut malus docorde malo Bonum proferat sermonem ι nec honus de is bono corde malum P serat verbum . Sed interdum qu dem potest esse mali cordis bonitas simulata: bonum autem cor, malumi non potest simulare. Dicit erim Apost Ius : zuia providemus bona, non Dium coram Deo, sed πι- ω--o. ram hominibus.
Quomodo posset aliquis non irasci pol lxM . li a Ra spoNs Io. Si Deum omnia credat inspicere . &Dominum praesentem semper intueatur: quoniam quidem neque is qui iudici suo subiectus est , ausus est in oculis rura A E , di -
259쪽
dieis sui aliquid suae indignationis ostendere: id est, cunia non ipse sibi alios putat esse subiectos, sed se praeparat ad
alterius obedientiam: hoc est enim omnes ducere superiores sibi. Si enim non ad suos usus, vel ad suam utilitatem obedire sibi quaerit eos. qui obediunt , scire debet, quoniam sermo Domini unumquemque docet alijs obsequi, vel ministrare . Ob quod, etiamsi videt aliquem mandatum Domini praeterire; non ita erga eum moueatur, sed miseratione& compassione, secundum eum qui dicit: auis inprimatur, G ego non infirmor. 1
REsPons Io. Qui non transfertur iudiciis suis, quibus statuit veIstudet Deo pIacere.
Guomodo quis non vincatur in voluptate . O libidisae ciborum ρRxspo Ns I o.Si statuat expetendum esse,non id quod delectat. sed id quod expedit 3 dc quod usui, non volupta. ii, lassiciat.
Gomodo excidemus vitium mali desideriν ρRxxvo Naro. Desiderio meliore: si magis ignimuedc accendimur ad amorem Dei, secundum illum qui dicit: Elapium Domini ignivit eum. Et e Iudicia Domina vera illi a- tu instemerii se: desiderabiliasiuper aurum ct lapidem preti iam nimia multum, ct dulcis super myctialium . Semper enim desiderium meliorum, si in opere sit& in re, & possideat totos animos nostros , atque eorum quae desideramus persevi contendamus, contemnere nos lacte di despicere inferiora; taut docuerunt nos omnes sineti: quanto magis ea quae mala sunt re turpia p
260쪽
Oua ' trisitia secundum Deum, o qua est se id solum P
Ras potis Io. Secundum Deum est tristitia, cum pro , ω.ν. mandati negligentia vel praeuaricatione tristamur, secundum quod scriptum est e Trinitia tenuit me pro peccatoribus potiris derelinquentibus legem tuam. Seculi autem tristitia est, cum ob aliquid de rebus humanis, vel quae ad seculum pertinent. contristamur.
Qua fiunt in Domino Iandia, vel quid scientes gaudere debemus pRssvo Ns Io. Si qua secundum mandatum Dominigerimus , vel in gloria Dei agimus, hoc est in Domino ga dium et vel cum pro nomine Domini aliquid patimur di gaudemus 3 vel alijs recte agentibus congratulamur.
LII INTERROGATIO. iGomodo lugere debemus, ut beatitudinem constitionis consequi mereamur PRs sporus Io. Cum illa interrogatione, in qua exposuimus, quae est secundum Deum tristitia, etiam ista interro alio continetur: idest,s pro peccatis lugemus, vel si eos d emus, qui per praeuaricationem legis Deum inhonorant: vel propter eos,qui periclitantur in peCCato. Quia anima qua Ese. 18. peccauerit, ipsa morietur: secundum illum qui dixit: Et lugeam multos ex his qui ante peccauerunt, ct non egerunt paenitentiam.
Si ex roto ridere non licet 'REsro Ns Io. Cum Dominus eos qui nunc rident condemnet, manifestum est, quia nunquam tempus est risus fideli animae: & maxime cum plurimi sint, qui per praeuaricationem legis Deum non honorent , dc in peccatis E e a suis