장음표시 사용
291쪽
tiam sit omnibus nobis, ut removerentur tergiversationes
schismaticorum , qui contra honum Ecclesiae abutebantur he neficio appellationis. Atque in hoc ipso decreto laudando commotus, et exulteratus animus Cypriani longius progressus est, et erupit in verba, quae . una Episcopi sententia totum negocium finitum statuunt, ita ut non modo ad Summum Pontificem , sed etiam ad synodiam provincialem interdicta sit appellatio. Id enim significant ea verba ; cum is singulisse Pastori hus portio gregis sit adscript , quam regat, et guber- ,. net unusquisque soli Domino rationem redditurus. se Neque vero Cyprianus negavit universe jus appellationum ad Se dem Apostolicam ; tantum invectus est vehementius in illam Fortunati appellationem , quam nullam justam habere causam defendet, at , se quae autem , inquit , causa veniendi , , et Pssu do-Episcoporum contra Episcopos iactum nunciandiis Non negavit jus superioris indicis, sed et tacite consessus est se navigare audunt ad Petri cathedram , atque ad Ecclesiam se principalem , unde unitas sacerdotalis 'exorta est is Hilius orgo unitatis nucussitatem cum Arincmali Ecclesia, seu, quod immi est, in eam subjectionum agnovit. Ne multa eum jus appellationum connextim sit cum Priinatu. divinitus dato Pstro, uiusqus successoribus, haud sane Africani Patres partem hanc divini juris amputare, et circumcidere potuerunt. Hinc Cyprianus hand revocat in discrimen jus Primatus, neque negat, jus Ecclesiam quoque Africanam attingere, tantum proponit decretum, quod Afri emiserant, et rationem etiam addidit , ut illud aequitati conSentaneum esse demonstret is cum D aequum sn pariter, ac justum, uηiuscujnsque causa illis M audiutur, ubi est crimeq admissum. is Quibus verbis Cy-Priquus minimo negat jus appellandi Summum Pontificem fsed tantum probabilem assert rationum, propter quam j ii di ei lim illud in Africa potius, quam Rumae expediendum videretur ; quia scilicet in Africa et accusatores haberi, si te- tes Criminis, et reliqua scita necessaria sacilius, et commodius , quam procul , poterant.
l)ὶ Cyprianus m. 59. pag. 266. editi est.
S. III. Cypriani mentem clarius explicant, quae non muti
292쪽
to po t annos evellerunt. dabitide, Asturicensis , et Martia: is
Emeri tensis in Hispania Episcopi tamquam libellativi, a tarumque crimi uiam rei Per syuo late in Ae utentiam depositi appellarunt.Stephanain Pontificem, qui eo, suis sed thus restituen dos judicavi te Asturicen,us nullam, atque irritam esse rati hanc restitutione tu , decet tumque Ponti si in, et labam. obrepticino sententiam Basilidi Sabinum Episcopum Subrogarunt ,sed Emeritonsos RO in an au Sed is judicio acquieverit ut . Re ei sis in qua Sedes Basilidi, et Martiali cum plure, et et i ici, et aici communio i ,Hi It, alii vero eos Sedi Apostolicae Olweps. ,.se rati reticendos , graVitesque Pliniendos censerent . tuitiae ortae sunt maximae , quarum tollendarum caraba uti in quo
Ecclesiae clerus per literas S. CyPrianum , ejusque cluriniaeon Aia iit. Cyprianus De uuum quidem balist v rhum coiiii a appellationem , lino eam tacite approbare videtur ; lammii dieit . deceptum fuisse Pori titieem , eiusque sententiam ira Laetam vitio Ohreptionis, cum praesertim Secundum deero lum Cornelii Pontificis.de clementia erga lapbos clericos, in Es nos os ad hi heuda, ii quidem ad poenitentiam per laicam communionem tantum admitti potunsetit, Sed ab ordinatiotiis cla- .ri . et sacerdotali honore Priarsiis repelli debit Issent. li aquae Basilidem , et Martialem a communione arcendos statuit , aieqm Stephani sententiam vim ulla 4 imber, posse, quo uiam
omnitius compertrim est, nullin, EANe momenti quae per Ohires ii cauam . et sulue Ptionem impetrata sunt. Νihil attinet quaerctre , utor .e nutu deceptus fuerit, Ste'haritis ne , an C, -
ra Summum Pontificem appellavari ut ,.quod Cyprianus hane appellationein improhare ausus nori suerit ; quin imo quod ius spsum appellandi tacite.approbaverit. Quorsum enim insistere in frande , qua circumseritus suerat Summiis Pontifex , si nullam in ipso Pontifice potestatem Cypria uias agnovisset JHine Balugius , haud certe lautor Romanarum appellat vi
a iam sa),, rectu , tu cymi , e loco C dlegit Haroli ius. ati is liquissimum in Ecclesia usum e Re , ut ex remotisfilmis Οι,, bis partibus Episcopi, qui so iujusle perpessos esSe a col-- lesgis suis crederent, pro Ocarent ad Romanum iam tu Muis primarium Ecclesiae universalis Autistitem. Vide Mari ania, lib. i . do concord, Lap i D. . Pt Pataudium ad banc Cvis priani epistolam. Futilia suut quae hic ad ursus Pameli uiun acripsit Goulartius. D
293쪽
S. V. Pertinent haec ad secundiam , ac tertium Ecclesiae saec nium. Quarto saeculo celehre est , quod do Coeelliano Carthaginense Episcopo memoriae proditum est. Crein ori in ipso a Felice Apungitano , quem Donatist aae traditorem pula hant , conqecratus suisset Episcopus , hi verum Episcopum eum hahendum negabant et hinc non sol iam ah citis communione discesserunt , sed etiam Carthaginem vocarunt Secundum Tigistanum Numidiae Primatem cum aliis ex eodem grege septuaginta Episcopis , habitoque concilio, non solum Cnecilianum ex Episcopatra dejecerunt, sed etiam ejias Ioeci Majcirinum Epidicopum elegerunt. Totiam hoc negocium , ut omnes facile intelligunt, non ad fidem , sed ad meram di ciplinam , ni ad Coeciliani ordinationem pertinebat, et tamen Corellianu; ut inquit Augia tinus si se posKet non curare
se conspirantem multitia dinem .init ni oria m , cum se videret Et
se Romanae Ecclesiae , in lita semper Apostolicae cathedrae, viguit Principatus , et ceteris terris , unde ipsum Eva igὐ-
iam ad Africam venit, per communicatorias literari e e se conjunc iam , ubi putus effiet causam diceres, si adverKa- .. rii ejn h eo illas Ecclegias alien ire conarentur. is Coucilianus 'liarium provinciariam Unodi' damnatuq suerat, et tamen eram non curare potui qRe conmirantem multitudinem inimicorum, hoc est plane despicere contra se celebrata, Nyn Odo,, testatur Augu 'linus , quia per Communicatorias literas coh-juctus erat Ecclesiae Romanae , in qua se er Avostolicascath drae viguit Princiρattis , ibique paratus erat causam disero. Quid licie illusi eius ad demonstrandum , Episcopum asynodo condemnatum si as ad Sedem Apostolicam querelas jure, ac merito deserre posse, neque ab Ecclesiae communicine es e repellendum , eram habet Romanae Ecclesiae communionem 3 Ne ino in hoc negocio destiit ea, quae vero, az proprio vocabulo dicitur, et est appellatio. Cum vid rent Donatist e Coeciliani communi nem cum Ecclesia Romana tanti fieri ah omnibus Cathcilicis, ni nullo in pretio haberetur synodalis sententia , quae eum condemnaverat, impudentissime
294쪽
confugeriant ad Imperatorem Constantinum , ut a Gallica is Episcopis judicium ageretur. imperator cum recte intellige L, nullam his Episcopis esse potestatem in Africanam Ecclesi citi, judicium fieri jussit a Melchiade Summo Pontifice, cujuS Ut tu totam Ecelesiam , sic in Africanam sestri sciebat auctori a-teni, ut cum tribus Galliae Episcopis rem omnem cogno, Eret. Pontifex negocium suscepit non tamquam lmpeia toris
delegatus . sicuti visum est Calvinianis quibusdam a , sud
et, jure, quod Oh Primatum habebat in Esclesiam uniter,atu, et hoc eodein jure alios quindecim adjunxit Episcopus . Omnesque Italos, quod sacere non potuisset uti simplex delegatus. cul dietas a delegante leges, et judicandi modum , ac methodum nulla ex parte immutare Permittitur.
S. VI. Ventum jam est,. uti constat ex iis, quae de Coeciliano narravimus , ad aetatem Conuamini Imperatoris, ni miruin ad Ham aetatem , qua modus est iacius furori ei huicorum in Christianorum caede haceantium , et Christi Beligio publico dominari caepit. Ante hoc tempus rus Christiana Occulta et latens vim suam , atque instituti rationem in oni nititu conqpectu explicare non potuit ; et ideo vel non inte-Grum semper fuit Apostolica in Sedem appellare , vel multa sormidolosis illis temporibus occulte Sunt gesta, veI non sunt mandata literis, vel ad nos minime sunt delata , iniuria vetustatis. Sed tamen hoc ipso tam rei Christianae iniquo iem Pore, plura , uti Paulo ante demonStravimus, exempla occurrunt, ex quibus apertissimae fiunt illae, de qui hiis loquimur , ad ROinauuiu Pontificem at pellationes. Nolumus in iis immorari, quae proprie appellationes non sunt, sed quae tamen ostendunt , quanti omnes semper ubique secerint judicium , et auctoritatem Romani Pontificis , ita ut nemo mirari debeat, ad. eum delatas suisse disceptationes , ut eodem judicio, α auctoritate Omnis mutroversia expediretur. Sic
295쪽
secundo Reclcsiae saerulo cum illa vis hementitas exarsis ot δυFs,utatio le die est lehrandi Paschali , quae priri iam orta fuerat in i r Anicet iura , et Pratvrarptarii , Victor . illii tunc Pon
ii sentia maximo sungehatur. ad Polycratem Ephesiorum Epis copum . qui inter Asianos Primatum agere videbatur , literas dedit quihuς synodos haberi mandavit , damnavitque senten ti m. quae Romanae adversar tur si . Tertio saeeulo Diony-Aiu; Alexandrinae Eccle, ino Episcopias . eum esset de si se iri filium Dei sti speeius. apud Romanum Pontificem Dionysium accusatri est, et i quid om nt, eodem jussus de Ohjecto eri mine non provinciali synodo . ς 'd Summo Pontifici sese puro
sare debuit et . ac dignum quoque memoratu Est decretum Aureliani imperatoris. qui a Romano Pontis e judicari voluit
controversiam inter Palatiam Samo at Pinum , quem Episcopatri moverant Patres Antiocheni . el Domnum . quem ei subroga
erant , atque illi tradi praecepit domu in episcopalem, culliali et Christi anno Religioni Α 4niistites , et Romanus Episeo pus seriberent 3, Manis sium est. ab ethnico imporatore , qui neque gnarus, neque ς dicitus erat hujusmodi rerum Chri Atianorum. . id sori debui se suasu Episcoporum, qui comper tam ha hebant Ecclesiae disciplinam, et Romani Pontificis u-Pra synodo; auctoritatem 4 . Quid opus eqt pluribus ' Tant semper p npq omnes vis suit 4 ia tum 'lu' pondus, et gravitas literarum , quae a Summo Pontifice dabantur , ut eas
auctreritatis vocabulo appullarent, ut nomen ipsum ostende ret inania eaq observantia omnes excipere, et revereri deberent. Non enim in iis legitur mistola Siricii, sed aucto ritas Sisicii ad uim Hum , et sic deinceps auctoritas Inno centii ad Mitrictim, auctoritas Zo simi ad Π Vchium, ille in que legitur in ceteris literis, quae a Romino Pontifice procedunt 5 . .
296쪽
S. VII. Sed reddita Ecclesi ad pace, et Cliristiana Religione
dominante, pene innumera ad Sedem Apostolicam appellatio. num exempla sunt. Quaedam ex his pertinent ad Iulium , in i ea tempeqtate Ecclesiae universae praeerat et certe eum
appellasse Athanasium tradit Liberatus Diaconus si , idque firmissimis argumentis . a Bellarmino a , et Baronio 3), demon tratum est. Natalis Alexander 4 , qui de hae appellatione late disputat, egregie fallitur, dum scribit, Athanasium
venisse Roma in , cum adversus eum querelae ad Iulium ab Eugebianis delatae fuerunt, neque ulla contra eum, Praeter Tyriam, s nodus tunc habita fuerat. Nam vere Athanasius Bomam petiit vocatus a Iulio, postquam anno 34 i . ah Euase hianis Antiochiae gradu motus fuerat, et ejus loco Gregorius elaetus fuerat Episcopus Alexandrinus , uti certissimis
argumentis et Cous tantius 5 , et Piacevichius 6ὶ oste idunt.
R severa Iuliu Ru ebianis re cribens circa mensem Septembris an . 342. de Gregorici loquitur , ac praeterea querelas nemorat, quas ad se detulerant .non tantum Athanasius ,
sed etiam Marcellus, aliique complures Episcopi ex Thracia , Celesyria , Phaenicia , et Palaestina . Cur ab hoc
novo Antiocheno Concilio Athanasius Romam appellare non Poterat, quamquam antea in eam urbem vocatus suisset a dualio P Sed non opus est verbis i hoc certum est, Iulium Romae condemnasse Rusel, auos, atque Athanasium absolvisse , hoc est, quod eodem recidit, eorum cos novisse judicium, ex pendi se, abroga se. Negat Febronii id factum a Pontisisto, quem tantum ait inqnisivisse in Athanasii de sensionem, eum. que in communionem recepisse, et Episcopi habuisso loco. Sed quomodo Iulius suamcnm Amanasio tamquam Episcopo com uis nionem confirmare potuisset, nisi eum restituisset Episcopa
tui Alexandrino, unde ab Eusebianis pulsus fuerat Τ.Porro
297쪽
suas remisisse Sedes Athanasium, et Paulum, et ceteros Episcopos, qui ab Eusebianis ejecti fuerant. Idem quoque eon
firmant Summi pontifices Iulius si o) , cujus unius abunde susticeret testimonium, Bonifacius si ij, Caelestimis ia , Fe
affirmant , Athanasium a Sede Apostolica fuisse a Aolutum, siqne in pristinam cligaicate in vindicatum. Ipse Athanasius Omnem amovet diabitandi locum. In sitit enim i si) se judicatum B est non semel secundum nos. Primum quidem in nostrari provincia in unum coacta ab Episcopis prope centum ,s, secundo Romae , cum post missas illuc ab Eusabio literas, tum ipsi , tum etiam nos in judicium vocati sumus , coli
ri gregatique sunt ibi Episcopi plus quinquaginta. Tertio ia
i) Liberatus Diaconus moviar. cv. 18. apud. Labbaetim. toti . 6. veil. eol. 448. de Ioanne Talaia scribit haec et is Et avmpii ah - t Catetite dions Antιochemol intercessionis synodicis literis Romanum Pontificem Sim-- plicium appellavit, sicut Beatus se it Albanasius. is 2ὶ Bellarminua de Rom. Pontiue lib. 2. cv.' 14. ore. rom. s. PGς. 3 6. el cv. 21. yas. 33 l. edit. Vone . 172 . M Baronius ad an. 34 l. num. 49. ιυur. 4. ρσς. 381. edis. Lucae. 4) Natalis Alexander Diator. Eect s. saec. 4. dissert. 22. pr P. 1 .lom. 4. pag. ' 428. Mil. est. 5ὶ Cousta litius monit. in epist. 1. nlii eol. 35 . . t 63 Piaeevichios in Thesaur. Thoolog. ι . 7. Par. l. ρω. 725. 7ὶ Iulius apud Coustarii inm col. 379. . Nou enim . inquit. Athanasius is dumtaxat . et Marcellus Episeopi huc e contulerunt , ae secum iniusto,, adlum esse conquesti sunt , sed etiam eumplurimi alii Epistopi ex σhra. . eia. Coelesyria , Plis enicia, et Palaris lina , .l una Prest teri non Pauci, is atque alii quidem Alexandria, et aliis ex aliis partibus ad synodum huc. cc actam accesserunt, qui Corant omnibus Episcopis congregam , praeis Tm asi . quae in medium protulerunt, conquesti sunt insuper . Est lesia
83 Soromenus I or. GA . lis, 3 'ev. 8. yag. 95. edit. citiis Athanasiva. inquit , Alexandria profugus Romam venit. Eodem tempore. Paulus quoque Consigntinυylis Episcopus eo acce,sii. . Episcopus igituris Romanus eum siugulorum causas cognovisset omnesque in Nicaenae .. fidat Metrina constantes repperisset , tu communionem recepit. D qu - ω uiam propter Sedia dignitatem Omnium cura ad ipsum apectabat, si uris evique Sedem restituit. N . .
si Socrates Histor. Eccles. lib. l. cay, S. yag. 80. adig. 6uad. . Porro Athanasiua, inquit , post diuturnos laborea aegra tandem in Ita- . tiam .penvenit . . . . Eodem tempoue Paulus quoque Consta tinopolis. Episcopus , Asclepas Gazae etc. in Urbem Regiam adveniunt; ubi eum
298쪽
. Inlio Romanae Urbi Episcopo inusam 'uam exposuissent . illρο , qua est in litaniariae Reci sine praerogativa , liheri rihus literis reos Conam ni ius ium Orieuiem vomisit singulis Sedes suas re Miturus. l0ὶ Iulius I γιι t. s. ad Sisebiun. Vtia estistantια- col. 353. ill) Bonifactu l. sy. 15. ad Rufum Thressalonicctn. rium. s. i5M. col. 1042. e risit hacter . , , Sed quin res postulat , npprobandum documen-m ti est, maximas orientalium Eccle, ins in inaguis negotiis , in quibus . opus e set disceptatione maiori . sod in . semper consului Kse Romanam , m et quoties usus exegit . rju auxilium postulas,e. Sauctae in moria Atha m uastus , et Petrus Alexandriuae Sacerdotes Ecelesia huius Sed is auxiliuiu
ii 2) Coele tinus m. 14. ad Clorum et PoPuliam mustanti/ινυ l. v m. 7. ιbid. eol. l l 43. agens de clericis a X extor in dege datis . rei gatis ris Habetis A s , inquit, quicumque ex Ecclesia estis eiecti, pene nunt eorumis io instorii in lin itae recordationis Athana ii Aloxandriuae Ecclesia pruden-- iis imi Saesti dotistarxemplum. Fugatus illic scilicet ex Orientc .iu no- ω stris partihu roboratus est. Denique hic Ei redintegratu est status , et is in hae Sedre quietem communionis invenit , a 'ilia semper Catholicis
13; Feliet lil. in literis , quibus Aeacium ad suum evocavit tribunal
apud Labbaeuin ιοοι. S. Concia. col. 217. , hahet haec e . Superveni usis Frater, et Co piscopus noster Ioannes sugatus ab haereti eis per vasoribu is Sedis Alexandrinae , libelltim nobis . quem satieta E memoriae Praedeces- ω sorii nyn paraverat porriget dum , Nigre sit . . Quem moi em Maioris qui . heatae memoriae Ailiau sit exemplo , et Priorum nostrorum non pratuimus
i 4ὶ Gelasius epist. 13. mi Diseo . Dardaniare ibid. eol. 329. is sod. Hoc ista pra torimus. inquit, quod Apostolica Sedes. frequenter morem Mnjurui' , Ptiam siue ulla Arnodo pra 'ceduntu , et absolvendi , quos sy-m nodus inique damnaverat, et da mirandi , ntilla existente synodia , quosis oportuit , habuerit facultatem. Sanctae memoriae quippe Athanasium 13 is nodis A meientalis addixerat , qui in tamen inceptum Sedes Apostolica , quiam clam uationi Graecorum nuta con ensit, absolvit. Mi 5 3Νic dans l. mist. 8. ad Michaesi. Luseor. ibid. tom. 9. Conca. col. i 332. Neit liaee r . Qia i r non et v ne raudae memoriare u illi,diu 4 in ,, Graecia ime recuti ite servente , litu apud Be4tum Petram , et apud nos , . Mihi olim Athni iustus ,.ubi Paulus , ubi plurimi cum illis , et praei est ilia. los . alii denique semper Catholicis Rubvenitur , consecuti Ssni requiom. . 16ὶ s. Athanasius volog. coutr. . tum uos num. VP. tom. L. Pa . 97. edit. Patauit i 777.
S. VII. Perridiculum est dicere, quod Iulius tamquam Iudex electus ab iis , quorum agebatur negocium, Poterat.Vocare Eusebi alios , in eos , qui ve uire renuebant , animadver
tero , atque Athanasium absolvere. Nam hujus causae judicium suscepit' Iulius rion tamquam judex electus ab iis, qui inter se contendebant, Sed summo jure suo , Suaeque Sed is auctoritate ; quod testimonio Socratis , ac Theodoreti evidenister ostendit Natalis Alexander si) . Revera ex literis ab Iu-
299쪽
tici datis ad Eusebianos constat , eos id aegre tulisse , eaque de re graviter suisse conquestos, quod dulius hanc cauis
fiam traxis, et ad sese, eosque Romam vocasset , et exemplo
Orientalium, qui in causis Occidentalibus Novati, et Novaliani nihil negocii susceperant, ne incidantalibus quidem licere censebant de rebus orientalium laborare. Quinam his queis relis potuisset Esse locus , si Eusebiani una eum Atha uasi cicommuni conbeusu judicem elegisse ut 8 Nonne Iulius respou disset , inanes esse, ae prorsus ineptas huiusmodi querelas, cum ipse ab iis constitutius fuisset judex 3 At enim ipso Athanasius a narrat, dulium ab Elisebianis totius controversiae judicem electum suissct , eique optionsm d tam , utrimvellet synodum cogere, an potius ipse judicium subcipere. Nam ait se Eusebiani quoque ad Iulium scrip,ero. ac sperante, ,
is se nobis terrorem incussuros, rogabant, ut synodus co-- geretur, et ipse dulius, si vellet judex sorat. - Sriptum id
quidem ab Eusehianis suit ι at meri, verbis, non ex animo , atque ex vi luntate eligenui suae causae judicem , quem , ibi
sciet, aut adversarium maxime, et fitudiosum . ac fautorem Athanasii ; nimirum ut intenderent, adeo suae se CausaM eou-
sidera , ut dulium ipsimi nou recusarent judicem. Sed brevi tu. tellectum est , qualis esset haec Eusebianorum liberalitas disis serendi causam vel ad synodum , vel d dulium ipsum hi vel
let. Sperabant , se hac simulatioue, Qt alacxitate verbrarum Athanasio terrore u in Masuros , et sperabana a iudicio abfuisturum eum , qui eorum mendacia , caltim viasque resolleret, Veium is ut de nos in adventu audierunI , ει ut ψse cruitis AthanasHιs 3 , conflurn ii, quod nullatentis expectarunt, is nos illuc venturos , accedere nUluerunt, absurdas eatisas is commenti, sed revera timentes, De dy illis illi covivincereii- is tur , quae Valens, et Urs cius Postea consessi sunt. ,, Ita illa evatiuit Euinhian Omm ostentatio , neque habita e t ses nomaus, quam potiora ut , ueque dulius in ea causa judicium tulit,4amquam iudex electus ah Eusebianis, qui ab se propositura simulate judicium recusaveraut , sod suo fiammo jute idem judicium egit. At quis hoc proiecto summum jus, cujus gratia in eo negotio judicavorat, tum praeses t ipse du-
lius o, tum agnoscit epistola Synodi Sardieensis 5ὶ , ita
qua mirifice landatur is aequitas judicii Fratris, et Coepiseopi Dissiligod by Corale
300쪽
se nostri Iulii , qui non temerario consilio , sed etim ut ii ii .iD ICCurat ita ne sente ut iam tulit , adeo ut nihil sit dubii do ctamnannione Fratris nostri Athanasii relictum. - Rui ibi Occurrit vel unum verbum judicii ab Eusebianis commissi du-lio , inio graviter repreheuduntur, quod ad syoc dum vocati ad eam venires noluissent. Quid si hi illa volebas synodi petitio, in qua Eusebia uorum Legati tantopere insistebant , nisi illo dvolebat , ut declinarent judicium Julii , quod si hi adier,. xiii in fore prospiciebant 3 Quis autem credat , hos homines judicem eligeru voluisse Iulium, cujus animi sun Sus explora
S. V I. Ex his omnibus illud perspicuum est, haud primum Romano Pon1ilici tribuisse jus appellationum synodum
Sardiceuisui, sed contra illud multo ante habuisse Pontificem amquam anneatim Prima tui , quo jui H Divino fruitur in Le-clesia universa. Quae voro ante, eadem et post synodum Sar dicensem fuit Eccle iae disciplina , et constans, atque invio- ata consuetudo ; scilicet utriusque temporis otii su omnes ,.qui se superiore judicio da inuo affecLOs putabant, Apostoli xa in s deni libere appellarunt. ita optima illa legum interi r νώbsuryantia rem c aulicit, at tuu aperte declarat , quae vera suerit Sardi ceu, imo Patrui u. seu tu utia , cum jus appella-aionum debitum Romano Pontilici ei. ου 1 oatura Primatus , ni ex Perpexuo coia,ensu totius Ecclesiae confirmam iit. Siti uitium a gestis ipsi ii, syno si Sardi ceu sis. Ea quidem Ursa Cinna , et Valentem Episcopos tym ob Arianam haeresim , Ium ob patrata in Athanasium, alica,quo orthodoxos crimina de Epissopatu dejecerat , atque omnis Fidelium communionis expertes esse voluerant. Cum autem in Illyrico , quod ad Consta otis Augustis imperium pexxinebat, Episcopatum geru- runt , et Cous lautis iram, cujus pura , et antegra religio ei st , pertimescerent, b, tendentes , aut piatius simulautes poenituit