장음표시 사용
151쪽
DE BELLO GALLICO. LIB. IV. I 29
ad se importari desiderent: quin etiam jumentis, quibus maxime Gallia delectatur, quaeque impenso parant pretio, Germani importat itiis non utuntur : sed quae sunt apud cos Data, PraVa atque deformia, haec quotidiana exercitatione, summi ut sint laboris , essiciunt. Equestribus praeliis sa Iae ex equis desiliunt ac pedibus praeliantur ; equosque eodem
remanere Vestigio assuefaciunt; ad quos se celeriter, quum usus est, recipiunt: neque eorum moribus turpius qui quain aut inertius habetur, quam ephippiis uti. Itaque ad quemvis numerum ephippiatorum equitum, quamvis pauci, adire audent. Vitium ad se omnino importari non si nunt , quod ea re ad laborem serendum remollescere homianos atque esseminari arbitrantur. LI. Publice maximam putant esse laudem , quam latissime a suis finibus vacare agros : hac re significari, magnum numerum Civitatium suam vim sustinere non POSM. Itaque
Gaiata deIectatuae.... Parant. Haec Mumeri varistio Occurrit et Ii, a L;
VII, Ia. Alia exempla dat Cortius ad Sall. Cat. o. M CL et Tacit. Α-. 1. 24. LXmpe o, dato. Ursiuus immemao, male. Importati M. Codd. Germoni Porta is his. Deleverim Germani et his o nam his, etia plarique codd. habent, reduviat, nec de Germanis Oinibus omisitio L. L sermo est, nocIegitur Germani in metaphr. Gr. Μ. rvat Muti. importalia et delet his. Oud. suspicatur, Cesarem scripsis importatuita. Bene. I Ergo recepit oberliu.; sed Achaintra credit Iestionem nimia audacem, et scribit Cum via g. importatis. JP--. Alii parea. Sio et Gr. et Tacit. m. c. 5, α im cera is nec fuisse inepta ad usum sequentia docent. mani ue sine Iaboris, ut maximum laborem tolerent. Ac intre. lAssuefaciunt. Alii αssuefecerunt. Quum usus ast. Alii poscit. GI -
Audent. Alii audeant. Male. Vinum, etc. CL H, i5. I Et hoc minime barbarum, nihil euim verius hac senteutia; sed jam Taciti temporibus corrupti orant. Nam ille scripsit proximos ripae Germanos
Vinum metetrari, eosque sine blandimentia expellere samem; addit etiam,u eis adversus sitim non eamdem esse temperantiam v ; et Postea quasi vaticinatus : a si indulseris ebrietati, suggere o qtiamtum concupiscant, haud minus iacile vivis quam armis Capientur. is Goo. Jαν. III. Publico, ratione reipu
152쪽
una ex parte a Suevis circiter millia I assuum DC agri vacare dicuntur. Ad alteram partem succedunt Ubii, quorum suit civitas ampla atque floreris, ut est captus Germanorum; et Paulo, quam Sunt ejusdem generis, etiam caeteris humani res, Propterea quod Rhenum attinguut, multumque ad eos mercatores ventitant, et ipsi Iiropter propinquitatem Gallicis sunt moribus assuefacti. Hos quum Suevi, multis saepe bellis experti, propter amplitudinem gravitate inque civita lis, sinibus expellero non potuissent, tamen vectigales sibi secerunt, ac multo humiliores infirmioresque redegerunt. IV. In eadem causa fuerunt Usipetes et Tenchtheri, quos supra diximus, qui Complures annos SueVorum vim sustinuerulat; ad extremum tamen, agris expulsi et multis Gormaniae locis triennium vagati ad Rhenum pervenerunt: quas regiones Menapii incolebant et ad utramque ripam
V s. de analog. is, IVulgo, omitatum. J Eadem sententia, non posse Maliger mutat in non tuilae, invitis codicibus. Milita passuum DC. Multos ORsendit tantum vastorum agrorum spatium; et tres codd. habent centiam. Sed quis talia definiat 'M. Lipsius , Eleci. II, 7 , et IIolom. rescri-hunt LX, quod a librariis mutatum
putant. Graeci ratio numerica Cum vulgata concordat. Vossiune cod. dedit centum
s Ut est captus Germanorum. Quantum fert conditio Germanorum. lEt mulo ... humaniore3. Obscuritas horum verborum et multiplex codd. varietas, arguunt hunc locum corruptionis. I. gerim: Paulo, quam qui sunt ejusdem generis si . f. gentis ), humaniores. Ita Plane metaphr.
εωἰν- Οὐβιιι. Voluit aliquis interpretari liae , humaniores , quam quilunt ejusdem generis e scripsit ergo in margine, humaniores creteris M.
Germanis ). Μ. Quae in textu leguntur, ouilend. dedit e eodd. Milio Von. habet non ita male, qui paularunt ejusdem generis etiam creteris hum. Sunt qui gentis malint; seu tra ; nam sensus idem. Benti. dat et Paula quam sunt ej. gen. ccirteri vel creterisὶ humaniores, omissa copuIR. Sic et Graecus. Sensus est: et paulo humaniores quam sunt caeteri, etiam ejusdem generis ac ipsi, qtiam Gemmani, igitur, nam ipsi erant Gemmani. B. lnultumque. Vulgo mulatque. I Grapitatemque eisitaria ; Populi frequentiam explicat Achain re. JRed gerunt. Scaligori reddi
runt, e cod. Faemi, glossam sapit. Cap. IV. ta eadem causa fuerunt; eadem sorte usi sunt, eodem modo vexati sunt. CL c. I. Μ.
153쪽
DE BELLO GALLICO. LIB. IV. 13 i
numinis agros, aedificia vicosque habebant; sed tantae multitudinis aditu perterriti, ex his aedificiis, quae trans numen habuerant, demigraverant, et, cis Rhenum dispositis ris sidiis, Germanos transire prohibebant. Illi, omnia experti,
quum neque vi contendere Propter inopiam navium , neque clam transire propter custodias Menapiorum Possent, reverti se in suas sedes regionesque simulaverunt; et tridui viam progressi, rursus reverterunt, atque, omni hoc itinere una nocte equitatu consecto, inscios inopinantesque Menapios oppresserunt, qui, de Germanorum discessu per ex-Ρloratores certiores facti, sine metu trans Rhenum in suos vicos remigraverant. His intersectis, navibusque eorum o cupatis , prius quam ea Pars MenaPiorum, quae citra Rhenum quieta in suis sedibus erat, certior fieret, numen transierunt, atque , Omnibus eorum aedificiis occupatis, re liquam partem hiemis se eorum copiis aluerunt. V. His de rebus Caesar certior factus et infirmitatem Gallorum veritus, quod sunt in consiliis capiendis mobiles, et novis plerumque rebus student, nihil his committendum existimavit. Est autem hoc Gallicae consuetudinis, uti et viatores, etiam invitos, Consistere cogant, et, quod quisque eorum de quaque re audierit aut cognoverit, quaerant, et mercatores in oppidis vulgus circumsistat, quibusque ex regionibus veniant, quasque ibi res cognoverint, Pi Onun tiare cogant. His rumoribus atque auditionibus permoti,
ΗMuerant, demigraverant. Ibeo tur in omnibus hahuerant, demigr Merunt. Ut locus nunc in edd. habet, Phine nullus est temporum nρο us, Et velle hanc negligentiam gratam appel- Inre, merum essu um est. M. Reelemonitum, emendavi Posterius ver
Quieta insulsa duus. Haec e codd. inseruit Oude . Sic et Graecus.
I Reliquam partem, Per reliquam
CAP. V. Committendum. Nulla sua consilia iis aperienda, eorum fidei eommittenda existimavit. Cf. e. 6, extr. Μ.
Rumoribus. Alii rebus. Di plicet repetitio vocis Bentlpici, qui substitui
vult sermunculis vel suaureatioru-
bus. Inepte. Satis notum habere de
154쪽
i 3 Ide summis saepe rebus eo illa ineunt, quorum eos oves
tigio poenitere necesse est, quum incertis rumoribus sor viant , et plerique ad Voluntatem eorum ficta respondeant. VI. Qua consuetudine cognita, Caesar, ne graviori bello occurreret, maturius, quam consuerat, in exemitum ' siciscitur. Eo quum venisset, ea, quae fore suspicatus erat, facta cognovit, missas legationes a nonnullis civitatibus ad Goritianos, invitatosque eos, uti ab Rheno discederent; omniaque quie postulassent, ab se fore parata. Qua spe a ducti Gemnunt latius jam vagabantur, et in fines Eburonum et Colidrusorum, qui Sunt Trevirorum clientes, i emen rant. Principibus Galliae evocatis, Caesarea, quae com vorat, dissi inulanda sibi existimavit, eorumque animis perui sis et eous1rmatis, equitatuque imperato, bellum cum Germanis gerere constituit. HI. Re frumentaria comparata, equitibusque delectis, iter in ea loca sacere coepit, quibus in locis esse Germanos audiebui . A quibus quum paucorum dierum iter abesset, legati ab his venerunt, quorum haec fuit oratio : κ Gerina
holial hunc repetitionis usum in Cesare. CL Oud. et Suet. Til. e. 6. Idem ad O. 4 , Obserarandum contra Benticium. Oa. in Mant.
E Nestigio, statim. J Serseiant. Fidem adhibeant, et iis
permoti ad res gerendas se o P Nant. A. JC P. VI. Ne occurreret, ne In id incideret, eo implicaretur. CL m, s. Μ. Germanos, h. e. Usipetes etTeuchtheros. CL c. 4. M. Inritatosque. Celsus, C. M, uin I
tantes hortantesque. o GT. ὲκεν ο νας.
I in Rheno diseederent, M Seque inferrent in intima Galliarum, is ait Celaus, c. 65. lomniaque. Delendum que. N. Condrusorum. Hodioque reflat u moti in Condros in tractu Leodiensi. D Aniniae. Mes. Hoo ad Condrusos lantum pertinere, non it m ad Ebur nes, qui liberi suorunt, e Cluverio German. ant. II, is, repetiit Cellarius. M. Quum multi homines in Gaiulia clientes unius dicuntur, sunt iidem, qui alio nomine ambaeti et soldufii api,ellantur, ut m, V , Sed quum integrae gentes dicuntur alisterius gentis clientes , inrulligendi sunt socii, et qui sub alterius gentis imperio sunt, ut v, 39; qui in ejus si desunt, ut vi, 4; se ad amicitiam
P. VII. Ab his. Alii cras eum. Et
155쪽
DE BELLO. GALLICO. LIB. IV. i 33
nos neque priores pollulo Romano bellum inserre, neque tamen reCumre, si lacessantur, quin armis contendant; quod Germanorum consuetudo haec sit a majoribus tradita, quicumque bellum inferant, resistere, neque deprecari :haec tamen dicere, venisse invitos, Hectos domo. Si suam gratiam Romani velint, posse eis utiles esse amicos: Vel sibi agros attribuant, vel patiantur eos tenere, quos armis Possederint. Sese utiis Suevis concedere, quibus ne Dii qui dem immortales pares esse possint: reliquum quidem interris esse neminem, quem non superare PosSint . nWH. Ad haec Caesar, quae visum est, respondit; sed exitus suit orationis: Sibi nullam ciun his amicitiam esset casse, si in Gallia remanerent: noque Verum esse, qui suos fines tueri non potuerint, alienos occupare : Deque ullos in Gallia vacare agros, qui dari, tantae Pramertim multitudini, sine injuria possint. Sed licere, si velint, in Uhiorum siti ibus considero, quorum sint legati apud se, et de Sucu ruin injuriis querantur, et a se auxilium Detant: hoc se ab iis impetraturum.
Dii quidem. Volus et aactabunda Brmula. Sic Homero ἁνr.34M heroes, appellati, et Tydides superis Par. V. JGr. VIII. Verum e Se, aequum. M uit Brantius sti Davis. In Grimetaphr. hene est, M. CL
m diae rum injur . Ita supra C. 3 , ex tr. descriptae sunt. M.
oberi. ; alii: ab Ubiis impetraturum. Vulgi, Ubiis imperaturum. Sed durius est, imperare his, qui, injuriis affecti, auxilium implorant. Neque vero haec duorum codicum lectio, tam incommodum sensum efficitias, certa est: Omninoque dubitari potest, quid Caesar h. I. scripserit. Ergra varietatem notavi. Ρlerii dio codd. h bent , hoc Sueois imperaturum 2 in Dpte et Caesar enim Suevis imperare nou poterat. Alii, hoc MeMis impetriaturum , quod est absurdum. Alii, ab Ubiis impetraturum, a quo D
multum recedit meta T. Gr. ναννα
quae si latine vortantur, hoc se M ita impetraturum, veram lectionem fortasse tenebimus. Illud sis quum vellent explicare , utrum ad Propius, an remotius subjectum referretur, etsi nulla explicatione in inuta perspicuitate rei opus erat, alii margini ascripserunt recte Vbiis, alii perperam SueDD. M. Dubium uora est, quin ea sit vera lecti O, quam
156쪽
IX. Legati haec se ad suos relaturos dixerunt, et, re de liberata, post diem tertium ad Caesarem reversuros : interea ne Propius se castra moveret, petierunt. si Ne id quidem Caesar ab se impetreai posse B dixit: cognoverat enim, magnam Iinrtem equitatus ab iis, aliquot diebus ante, prae dandi 1rumentandique causa ad Ambivaritos trans Mosam
missam. Hos exspectari equites, atque ejus rei causa moram interi vini, arbitrahatur.
X. Mosa profluit ex monte VOsego, qui est in finibus
Morus acute Pervidit, eamque restitui. Ea lectio est non Mori, sed I. Mich. Bruti cori tura, sine Codd. auctoritate, ut notavit Achaintre, recepi eamdem lectionem quam ipse , Probam Sane, quaeque in quibusdam eodd. logitur. B. JC . Ambioaritos. Ignoti plane sunt, diversi iamcti ab Ambioaretis, Eduorum clientibus, qui infra, VII, 5, nominantur. CELLAR. I. C. H. legit AmbitaDinoa, ad quos putat perti nere incolas vici Amtiatini, quem memorat Suetonius, Calig. 8, ubi in dex Vindobon. habet Ambitarino.
Baowerus autem tu Annal. Trevir.
p. x36 et 3 8, in diplomate quodam Pipini iuvenit Ambiaipo. Graecus in
nostro loco dat Cluverius, Germ. aut . II, 14 et Isi, Pro ad
Ambioaritos legit ad Atuatucos. Trans Mosam. I. C. H. jubet reserihi trans Mosellam. Statim enim, ait, Ambitaνinum vicum, sive Ambiatinum in Treviris ponit Suet uius , l. c. Dein Cesar iter in ea loca sacere coeperat, in quibus erant Gemmaui, c. 7. Sed hi tu fines Eburonum et Construsorum, qui erant Tre virorum clientes , Pervenerant, et
lucolebant inter Treviros Et Ebur nos, C. G. Caesar Germanos Rhenum tra gressos vicit eo in loco, Prope quem cis Rhenum Ubii habitabant. c. Is , Rheuuinque superavit ipse
tuter Ubios , ac itide in fines Sigambrorum contendit. Pars illa equitalus, quae tranfi Noe ani ducta suit, missa praedandi ac Dumentandi causa, Germanis a Caesare victis, dicitur Post fugam suorum se trans Rhenum in fines Sigambrorum recepisSe, et se conjunxisse cum iis, ad quos Camar, ut se dederent, post haec misit nunti , c. is. Sigambri a Mosa
nimium distabant, proximi Rh no, cap. 35 , et Ubiis confines. Ad
eos ponte constructo taesar traduxit
CAP. X. Mosa, etc. Totum hoc caput a glossalore esse intrusum arbitratur I. C. H. quia turbat filum orationis et men is scatet, neque
quidquam ad rem facit. Quod ad
mendas attinet, puto nie sustulisse
Dein Mediomatricos et Sequanos ad Rhenum tempore Caesaris pertiuuisse, ver simile videtur et Dativillio et Naunerto; erant tamen Mediomatrici in imo nostropost Tribucin Ponendi.
De Sequanis conferri potest Schoeynisi Alsatis illustrata. t. I. D. 4 .
157쪽
Lingonum, et, parte quadam ex Rheno recei is, quae ai Pellatur Vahalis, insulam officit Batavorum; neque longius ab eo millibus passuum LXXX in Oceanum transit. Rhenus
Cardo rei versatur in eo, Mosa an Moselia recte memoretur capite Praecedente; si Mosella, manifesto totum hoc caput de Mosa et Bheno cuidam sciolo debetur. Id non obstat, quod Mosam e V ego monte Prinnuere Cesar dicit; utique enim ejus montis radices in Lingonum finibus ihi suul, ubi Mosa oritur. CL SAn.
qui Mosellam pro Moaa ivtrudere tu cap. 9, nititur, his verbis resp-det Achaintre , cui sane assentior ei: Codd. Et edd. omnium lectio constans est Mosam, quibus assentiuntur Graec. interpres ot Celsus, et alii. Caesar ipse statim Mosam non MO- sellam describit, et cap. I 5, satis aperte dicit Germanos victos fuisse ad confluentem Mosi ae Meni, id est inter Mosam et Rhenum; et Cap. 16, addit: u Accessit illa Pars equitatus, quae frumentandi causa Mosiam transiit. is Porro quis credat lex tum Caesaris adeo corruptum esse, ut tot in locis emendatione critica egu
rit Z a.' Mappam geograpiticam inspieienti cuilibet subito patebit, Usipetes et Teuchtheros Rhenum traias- gressos esse infra Colou. Agrippinae , et Menapiorum regionem I raetcr- gressos, imo Eburonum, Tinigrorum , Condrusorum ingressos sines
longo Propiores fuisse numini Mosae quod ad latus dextrum habebant , quam Mosellae quae ab urbe Le
diensi s. Ita e) pluribus distat leu-
Cis. 3. Non me movet quod Pars equitatus quae Pu ae non interruit , ad Sigambros, victis Germauis, se recepit : quid enim impedit quin riptim sinistram Mosae secuti, deinde eam transgressi, atque fines Menapiorum Praetermissi, qua Parte Mosa iniuimum distat a Rheno , hoc si umen sitit assecuti, hi ad Sigambros juxta ripam dextram per-VEnerint ZJ, amo. Sic e eodd. inscriptione quadam et medii aevi scriptoribus ediderunt Davis. et Oudendorp. ruGr. metaphr. est qua forma VOsegua exprimitur. M. CL Schoe'nini Als. ili. t. I, p. 4. Dicitur Vogesua, VOsema, με- . t Lucan.
Ex me . Sic constantissime MM. Sed Meni tu recentioribus.
Vahadis. Idem nomen in Tacit. n. II, 6, occurrit, ubi sere haec ipsa de Blicito tradit. Varietas scri'turae LVadis, Vatis, Valus, Vacalus, Vaculus) rursus ex eo est, quia Romani extera nomina immutarunt. Littera ν facile arguit originem Germanicam. M. Insulam BataMorum ; nunc Bet M quae complectitur Gueldriae et Hollandiae partem. JIn Oceanum transit.Oud. in codd. ne munis rei aerit lectiouem sequeutem omnis sententiae, quam et recupit in textum : Mo a. . . et Parte quiadam ex HReno recepta, qu GP-petiatur Vahialis, insulamque esscit Bata rum, in Oeeanum in ruit, neque Iongius ab Oceano mitissus passuum LXXA. in Rhenum trianis sit. Mus lectionis partem Priorem ,
158쪽
autem oritur ex Lepontiis, qui Alpes incolimi, et Iongo spatio per sines Nantuatium, Helvetiorum, Sequanorum ,
Modiomatricorum, Tribucorum, Trevirorum citatus fertur, et, ubi Oceano appropinquat, in plures dii luit partes, multis ingentibusque insulis essectis, quarum pars magna alaris barbarisque nationibus incolitur, ex quibus sunt, qui piscibus atque ovis avium vivere existimantur, multisque capitibus in Oceanum insuit.
et parte . . . influit, recte so habere puto; Posterior Vero pars, neque lo transit, haud dubie vitiosa est. Mihi placet altera lectio, quae in edd. vulgo reperitur, et, si quis naturam cursumque fluminis, quam emtices, sequi malit, in universum praeserenda est. Quae quum ab ipso
situ natum commendationem veri habeat, accipit etiam ex eo auctori tatem, quia Graeca metaphrasis eam verbum de verbo expressit. N. Hanc lectionem Moro prohatam recepi. Similia sere tradit Tacitus, A. Π, 6. CLm Onis Altingit Nol. Germ. in .
T. I, P. I 6.lvantuatiam. Legit Oberlitans rper Mes Samnetium. Vulgo legitur Nantuutium, turpi errore, Caesari
non imputando. Nantuareo , Valem angentem, Rhenus nullo modo attingit. Neque vulneri modentur interpretes,
intelligunt, a qua magis etiam Rhenus distat. Codicea variant; exhibent Vatuatium , Mantuatium , unde Glareanus Actuutium, ut vulgo apud Strabonem, D Isu. Mihi Persuasum est, legendum Samne ium. I thrarios decepit, quod horum non alibi mentio apud Cesarem exstat; et quod supra, Iii, I, sermo de Nautuatibus iactust. 4ptissime Plinius iis,ao 2έὶ: iamnet ortus nitent acco
lit Manetes. CL d'Amram, Not. dela Gaule, p. 583. Getitis memoriam hodieque servat Sargans Vid.d'Ania Mille, p. 4 I. Nil instat de caetero, quod apud Strabonem, l. c. re primi omnium ad Rhenum habitare dicuntur Nantuates, apud quos etiam
ejus fluvii sontes sunt in Λdula
monte.isIbi enim legebatur Α μανιοι, ex quibus docti secere Nantuales, maris , ut volunt, auctoritale et ipsius Strabonis, P. uo , qui tamen hoc loco Noniturates eum Veragris ad Lemannum laeum ablegat, ut sar, m. a. Quum tamen in omnibus codd. et edd. legatur Nantum
sitim, eam lectionem servari; ri nam,
ut inquit Achinnire, forsan erant duo populi sub eodem nomine noli; vel unus in duos divisus, habentes
communem originem, unam alteramque Partis montem obtinebati .
TrGueorum. Alias Triboccorum. De quibus v. Schoopstinus i. c. P. t 36. Capitibus. Doeuit Oudendorpius
ad Lucanum, III, o I, quum ex aliis, tum Liviano loco, xxxii I,4 , vut
suminis etiam ostium gigui sicare, etsi plerumque est fons. Ergo in hujusmodi locis, quod et Gemero tu Thes. L. L. visum est, caput indicat
159쪽
DE BELLO GALLICO: LIB. IV. a 37
M. Caesar quum ab hoste non amplius passuum XII mil- Iibus abesset, ut erat constitutum, ad eum legati revertum tur : Di, in itinere congressi, magnopere, ne longius pro-gppederetur, orabant. Quum id non impetrassent, petebant, re uti ad eos equites, qui agmen antecessissetit, Praemitteret, eosque pugna prohiberet; sibique uti potestatem saceret, in Ubios legatos mittendi: quorum si Principes ac senatus sibi jurejurando fidem Reissent, ea conditione, quae a Cae-
Sare serretur, se usuros ostendebant: ad has res conficie
das sibi tridui spatium daret. η Haec omnia Caesar eodem illo Dertinere arbitrabatur, ut, tridui mora interposita, equites
eorum, qui abessent, reverterentur: uanen Sese Don Ion
Mus millibus passuum quatuor aquationis causa Pro M Tum eo die dixit : huc postero die quam frequentissimi Convenirent, ut de eorum postuIatis Cognosceret. Interim ad Praesectos, qui cum omni equitatu antecesserant, mittit, qui nuntii ut, ne hostes proelio lacesserent, et, si ipsi l CeSSerentur, sustinerent, quoad ipse cum exercitu propius
XII. At hostes, ubi primum nostros equites Conspex runt, quorum erat quinque millium numerus, quum ipsi non ampli iis DCCC equites haberent, quod ii, qui frumen tandi causa lorant trans Mosam, nondum redierant, nihil timentibus nostris, quod legati eorum paulo ante a Caesare discesserant, atque is dies induciis erat ab eis petitus, im-
Partem summam, extremam. In Gr. metaphr. mi , πελλιις ει ζαλ- εἰς 'nk ἀνον. Caeterum de multi
tudine ostiorum Rheni, et dissensu scriptorum super hac re , et fide Q saria, et m domus explicaudi, adeumdus est diligentissimus Cellarius in Notit. Orbis, 2, 3, 5, init. qui existimat, Caesarem, quum multa ita dixerit, intellexisse etiam rivos et elices, per quos sub illas r ooties Rhenus dissusus suerit. M. Cis. XI. Fecissent. Alii fecisset. Sio et alibi. V. B. C. I, 2; AleX. 2. Fecissent idem ac dedissent. JQum a Ceaesare ferretur. CL c. 8.Μ. Conditiones quas Proponeret Q. Sar. lCάν. XII. tDCCC equites. Audaciam Germanorum explicat Davisius quia equites Romini ephippiali erant. Cf. c. a. l
160쪽
iaetu sacto, Celeriter nostros Perturbaverunt. Rursus resistentibus nostris, Consuetuditie sua ad pedes desiluerunt, sussossisque equis, compluribusque nostris dejectis, reli quos in fugam conjecerunt, atque ita Perterritos egerunt, ut rion prius fuga desisterent, quam in consI ectum agminis nostri venissetit. In eo Proelio ex equitibus uostris interficiuntur quatuor et septuaginta, in his vir sortissimus, Piso, Aquitarius, amplissimo genere natus, cujus avus in civitate sua regnum Obtinuerat, amicus ab senatu nostro appellatus. Hic quum fratri intercluso ab hostibus auxilium ferret, illum ex periculo eripuit : i ipse equo vulnerato dejectus , quoad potuit, sortissime restitit. Quum Circumventus, multis vulneribus acceptis, cecidisset, atque id frater, qui jam Praelio excesserat, procul animum advertisset, incitato equo se hostilius obtulit atque intersectus est.
XIII. Hoc sacto praelio, Ciaesar neque jam sibi legatos audiendos, Deque conditiones accipieridas arbitrabatur ab his, qui per dolum atque insidias, petita pace, ultro hel
lum intulissoni: exspectare Vero, dum hostium copiae nu- gerentur equitatusque reverteretur, summae demetitiae esse
judicabat, et, cognita Gallorum infirmitate, quantum jam apud eos hostes uno praelio auctoritatis essent consecuti , sentiebat: quibus ad consilia capienda nihil spatii dandum existimabat. His constitutis rebus, ct consilio cum legatis et quaestore communicato, ne quem diem pugnae Praete mitteret, Opportunissima res accidit, quod i)Ostridie ejus
Rura significat porri , aut, Vicissim. M. Malo hoc adverbium vim gula a seq. vocer jungunt. Fossis equis. Non suis, sed B
In convectum. Codd. quidam in convectu; quod Placet Clarvio. Quatuor et septuaginta. Celsus ,
Expericulo. Solet sic Caesar. Vulgo omittur praepositio. Animum adoertisset, vulgo anim Mertisset. JCis. XIII. In mitate, mobilitate. Cf. c. g. M.